အခန်း ၃၁

အခန်း (၃၁)

အလုပ်ပြောင်းချင်တယ်

"မင်း ငါ့နောက်ကို ဘာလို့ လိုက်နေတာလဲ..."

"လူကြီးမင်းက ဒီနေရာက ပိုင်ရှင်လားရှင့်..."

အမျိုးသမီးက အံ့အားသင့်သော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါက မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ..."

"ဆိုင်တာပေါ့ ကျွန်မက အလုပ်ပြောင်းဖို့ စဉ်းစားနေတာပါ... သူဌေး ကျွန်မက အာကာသခရီးသွား လမ်းညွှန်တစ်ယောက်ပါ ဦးဆောင်တာတွေ စီမံခန့်ခွဲတာတွေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးတာတွေမှာ ကျွမ်းကျင် ပါတယ်... ဘယ်လိုသဘောရလဲရှင်..."

*အာကာသခရီးသွား လမ်းညွှန် ဟုတ်လား...*

ကောင်းယွမ်သည် ထိုကဲ့သို့သော သူမျိုးကို တကယ်ပင် လိုအပ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။ စကားပြောကောင်းပြီး ဗဟုသုတကြွယ်ဝကာ လှပပြီး လူအမျိုးမျိုးနှင့် ဆက်ဆံနိုင်စွမ်းရှိသူမျိုး ဖြစ် ပေ၏။

ထို့နောက် ကောင်းယွမ်သည် ထိုအမျိုးသမီးကို အသေအချာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူမတွင် မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းလေးရှိပြီး မျက်လုံးများမှာ မကြီးသော်လည်း အလွန်တောက်ပကာ ဉာဏ်ရည် ထက်မြက်သည့်ဟန် ရှိပေသည်။ ဆံပင်ကို နောက်သို့ စည်းနှောင်ထားပြီး ပြုံးလိုက်သောအခါ ပါးချိုင့် နှစ်ဖက် ပေါ်လာတတ်လေ၏။ သူမသည် အရပ်ရှည်ပြီး ခန့်မှန်းရသမျှ သူနှင့် အရပ်တူလောက်ပင် ရှိ ပေမည်။

သူမက သူ၏ အနီးသို့ အနည်းငယ် တိုးလာသောအခါ ဖိအားတစ်မျိုးကိုပင် ခံစားလိုက်ရပေသည်။

"မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ..."

"ဝမ်ရိဖေးပင်းပင်းပါ..."

ဟွမ်ဖူရှန်းကဲ့သို့ပင် စာလုံးငါးလုံးပါ အမည်ဖြစ်ရာ သူမသည် အောက်ခြေလူတန်းစားမှ ဆင်းသက် လာသူ မဟုတ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေပေသည်။

လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အမှန်တကယ် အောက်ခြေအကျဆုံးသူများမှာ စာလုံးခုနစ်လုံး သို့မဟုတ် ရှစ်လုံးပါ အမည်များ ရှိကြလေ၏။ ယေဘုယျအားဖြင့် အလယ်အလတ်တန်းစားများကို စာလုံးလေးလုံး သို့မ ဟုတ် ငါးလုံးပါ အမည်များဖြင့် ကိုယ်စားပြုပေသည်။

စာလုံးခြောက်လုံးပါသူများမှာမူ ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ပြီး အလယ်အလတ်တန်းစား ဖြစ်လာနိုင်သလို မိမိကိုယ်ကိုယ် ဝက်များကဲ့သို့ သဘောထားကာ ပျက်စီးသွားနိုင်ခြေလည်း ရှိကြလေသည်။

"မင်းက ဘာလို့ အလုပ်ပြောင်းချင်ရတာလဲ..."

ကောင်းယွမ်က မေးလိုက်လေ၏။

"အလုပ်ရှာတယ်ဆိုတာ သူဌေးကောင်း ရှာတာပါပဲ ပြီးတော့ ရှင်က တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူးလေ..."

"ဘာလို့လဲ..."

"ရှင်က ပိုချမ်းသာပြီး ပိုပြီး ရိုးရိုးရှင်းရှင်း နေတတ်လို့ပါ... တခြား အထက်တန်းလွှာတွေကိုဆိုရင် ကျွန်မ တို့ လုံးဝ မမြင်ရဘူး... ဒါပေမဲ့ ရှင်ကတော့ လမ်းပေါ်မှာ လျှောက်သွားနေတယ်လေ..."

ဝမ်ရိဖေးပင်းပင်းက ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း ထင်တာ မှားနေပြီ ငါက အထက်တန်းလွှာ မဟုတ်ဘူး ငါ့နာမည်က ကောင်းယွမ်ယွမ်ကောင်း ပါ မင်းနဲ့ အတူတူလောက်ပါပဲ..."

ဝမ်ရိဖေးပင်းပင်းက ကျေနပ်ဂုဏ်ယူသည့်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်လေ၏။

"သူဌေး ရှင့်ရဲ့ အရှိန်အဝါက မတူပါဘူးရှင်… ရှင့်ရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ကြည့်ပါဦး ပြီးတော့ တစ်ဝက်ပဲ သောက်ရသေးတဲ့ စီးကရက်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ကျွန်မကို တစ်လိပ် ပေးလိုက်တဲ့ ပုံစံကိုကြည့်လေ... ကျွန်မ သတိထားမိပါတယ် ရှင့်ရဲ့ အတွင်းခံကတောင် ဝါဂွမ်းစစ်စစ် ဖြစ်နေတာပဲ... ဒါက ရှင်ဟာ အထက်တန်းလွှာတွေထဲမှာမှ ထိပ်ဆုံးကဆိုတာ သေချာနေတာပဲ... ပြီးတော့ ရှင့်ဆီမှာ သဘာဝအနံ့ အသက်လေး ရှိနေတယ် ဆိုလိုတာက ရှင်က အပင်တွေ အများကြီးရှိတဲ့ နေရာမှာ နေထိုင်တာပဲ ဖြစ်ရ မယ်..."

ကောင်းယွမ်မှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားရလေသည်။ ဤမိန်းကလေးသည် အလွန်အကဲခတ် ကျွမ်းကျင် လှပေ၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဝမ်ရိဖေးပင်းပင်းကို အလွန်စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင်တောင် ငါက မင်းကို အလုပ်ခန့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

"ခန့်မှာပါ... ဒီနေရာက ဘာအတွက်လဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ အလိုလိုသိစိတ်က ဒါဟာ မရိုး ရှင်းဘူးလို့ ပြောနေတယ်... ပြီးတော့ ကျွန်မ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ မိန်းကလေးငယ် တစ် ယောက်နဲ့ အသက်ကြီးကြီး အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကလွဲရင် ကျန်တာ စက်ရုပ်တွေချည်းပဲလေ... အကယ်၍ သူဌေးကောင်းက စီးပွားရေးလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုရင် သူတို့ထက် ကျွန်မက ပိုပြီး သင့်တော်ပါတယ်..."

"မင်းကိုယ်မင်း စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ထက် ပိုအသုံးဝင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

ကောင်းယွမ်က မေးလိုက်လေ၏။

"မထင်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ အထက်တန်းလွှာ ဖောက်သည်တွေနဲ့ ဆက်ဆံတဲ့အခါ စက်ရုပ်တွေကို သုံးတာက စော်ကားသလို ဖြစ်နေတတ်ပါတယ် ဒါကြောင့် သူဌေး ရှင် သေချာပေါက် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ငှားရမ်းဖို့ လို အပ်ပါတယ် အထူးသဖြင့် စီမံခန့်ခွဲမှု အတွေ့အကြုံနဲ့ ထက်မြက်တဲ့ အကဲခတ်စွမ်းရည်ရှိတဲ့ မန်နေဂျာ တစ်ယောက်ပေါ့..."

ဝမ်ရိဖေးပင်းပင်းသည် စကားပြောရင်း သူမကိုယ်သူမ ပိုမိုမတ်မတ်ရပ်ပြနိုင်ရန် ခါးကိုမတ်၍ ရင်ကို ကော့ လိုက်လေသည်။

ကောင်းယွမ်သည် ဝမ်ရိဖေးပင်းပင်းကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်လေ၏။ အချိန်အတော် ကြာ ကြည့်ခံရပြီးနောက် ဝမ်ရိဖေးပင်းပင်းမှာ နေရခက်လာတော့သည်။

ကောင်းယွမ်သည် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်… ငါ မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ် မနက်ဖြန် မနက် ကိုးနာရီ ဒီနေရာကို လာခဲ့ပါ ငါ မင်းကို တာဝန်တစ်ခု ပေးမယ် အဲဒါကိုသာ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်ရင် မင်းက (၂၀၂၄) ကလပ် ရဲ့ ဒုတိယ အထွေထွေမန်နေဂျာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

ကောင်းယွမ်သည် (၂၀၂၄) ကလပ် တွင် အထွေထွေမန်နေဂျာတစ်ဦး၊ ဒုအထွေထွေမန်နေဂျာ တစ်ဦးနှင့် ဧည့်ခန်းမ မန်နေဂျာတစ်ဦးတို့ကို ခန့်အပ်ရန် စီစဉ်ထားပြီး ထို့နောက် အထပ်တိုင်းနှင့် ဧရိယာတိုင်း အတွက် မန်နေဂျာတစ်ဦးစီ ခန့်အပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားလေ၏။

လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်၊ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး စသည်တို့လည်း ရှိသေးရာ သူ အမှန်တကယ်ပင် လူအတော်များများ လိုအပ်နေပေသည်။

ကောင်းယွမ်သည် ဟွမ်ဖူရှန်းကို အထွေထွေမန်နေဂျာအဖြစ် ခန့်အပ်ရန် စီစဉ်ထားပြီး လင်းနန်ဝူအတွက် မူ စားပွဲထိုးမလေး အဖြစ်သာ ထားရှိရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။

အခြားရာထူးများအားလုံးမှာ လစ်လပ်နေသေးပြီး ဟွမ်ဖူရှန်း တစ်ဦးတည်းကိုသာ အားကိုးရန်မှာ အနည်းငယ် ခက်ခဲလွန်းနေပေသည်။ ဝမ်ရိဖေးပင်းပင်း ပါဝင်လာသဖြင့် ကလပ်ဖွင့်လှစ်မည့်ရက်ကို အတော်လေး စော၍ ပြောင်းရွှေ့နိုင်တော့မည် ဖြစ်၏။

ကောင်းယွမ်သည် ဟွမ်ဖူရှန်းကို တွေ့ရန် ဝင်မသွားတော့ပေ။ သူသည် ဂိုဒေါင်ကို ဖြတ်၍ သူ၏ ရုံးခန်းထဲ သို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

ရုံးခန်းကို တည်ဆောက်ပြီးနောက် အချိန်နှင့်အာကာသကမ္ဘာသို့ သွားရာ ကမ္ဘာကူးတံခါးမှာ သူ၏ရုံးခန်း ဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးတော့သည်။

ကောင်းယွမ်သည် တိုက်ရိုက် ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့လေ၏။

ထိုသို့ဖြင့် သူသည် လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့လေတော့သည်။

ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေရင်း ကောင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေ သည်။ အများစုမှာ ယနေ့ သူခံစားခဲ့ရသော လင်းယုန်ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်း ခဲ့ရသည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ တစ်ကြိမ် တွေ့ကြုံခံစားဖူးသွားပြီဖြစ်ရာ သူ မည်သည့်အခါ မျှ မေ့ပျောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ကောင်းယွမ် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်နှင့် အမြင့်မှနေ၍ သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းမှာ သူ၏ အာရုံထဲ တွင် ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

လေပြေလေညင်းများက သူ၏ နားထဲတွင် တိုးတိုးလေး ပြောနေဆဲဖြစ်ပြီး မြို့ပြကြီးတစ်ခုလုံး သူ၏ အမြင်အာရုံထဲမှ အလျင်အမြန် ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပေသည်။ ကောင်းယွမ်သည် လင်းယုန် ငှက်တစ်ကောင်ဖြစ်လာကာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးသို့ ခရီးသွားချင်စိတ်များပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ကျန်ရှိသော အစိတ်အပိုင်းငယ်လေးမှာမူ (၂၀၂၄) ကလပ် နှင့် မုကျားကျေးရွာ အခြေစိုက်စခန်း အပါအ ဝင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို လိုလားနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကုမ္ပဏီ မှတ်ပုံတင်ခြင်းမှာ ယခုအခါ ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ထုတ်ကုန်များ စတင်မိတ်ဆက်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။

ငါးရံ့နက်နည်းပညာကုမ္ပဏီ အုပ်စုတွင် အပြည့်အဝ ပိုင်ဆိုင်သော လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီငါးခု ရှိသော် လည်း ၎င်းတို့အနက် မည်သည့်ကုမ္ပဏီကမျှ အလုံးအရင်းဖြင့် ထုတ်လုပ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ကောင်းယွမ်တွင် ယခုအခါ နည်းပညာနှင့် ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်းများ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ လိုအပ်နေသည် မှာ ထုတ်လုပ်ရေး အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုသာ ဖြစ်လေ၏။

မုကျားကျေးရွာတွင် ငါးရံ့နက်နည်းပညာ စက်မှုဇုန်တစ်ခုကို တည်ထောင်ရမည် ဖြစ်သည်။ လက်အောက် ခံ ကုမ္ပဏီအားလုံး၏ ထုတ်လုပ်ရေး အခြေစိုက်စခန်းများမှာ ထိုစက်မှုဇုန်အတွင်း၌ တည်ရှိနေရမည် ဖြစ်ပေ၏။

ထို့ကြောင့် မုကျားကျေးရွာတွင် စက်မှုဇုန် တည်ဆောက်ရေးသည် လတ်တလော သူတို့လုပ်ငန်းစဉ်များ တွင် ထိပ်တန်းဦးစားပေး ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

...

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ကောင်းယွမ်သည် ခြံရှေ့မှ ဆူညံသံများကြောင့် နိုးလာခဲ့လေသည်။ သူသည် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး ခြံရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ ပိုင်မော့ယွီ ရောက်ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေ၏။

လင်းမေနှင့် စကားပြောနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းယွမ် ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက ချက်ချင်း နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

"ကောင်းယွမ် မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ..."

"ငါးကလေး နင် ဘာလို့ ဒီလောက် စောစောစီးစီး ထလာရတာလဲ..."

"ငါလည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူးလေ အထက်လူကြီးတွေက အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို နင့်ဆီမှာ အရင်ဆွေးနွေးဖို့ တိုက်တွန်းနေကြလို့ပါ… ကျင်းဟိုင် မုကျား ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဇုန် နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အစီ ရင်ခံစာကို သူတို့ တင်ပြပြီးသွားပြီ… ဒီမနက် အမြဲတမ်းကော်မတီ အစည်းအဝေးမှာလည်း ဆွေးနွေးခဲ့ ပြီးပြီ ဒီနေ့ နေ့လယ်ကျရင် ခရိုင်ခေါင်းဆောင်တွေက စူးစမ်းလေ့လာဖို့ မုကျားကျေးရွာကို လာကြလိမ့် မယ်..."

"တကယ်လား နင်တို့က အတော်လေး မြန်တာပဲ..."

ပိုင်မော့ယွီက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် ငါတို့ ဌာနမှူး ဒီလောက် စိတ်အားထက်သန်နေတာမျိုး ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး... သူက နင် ထွက်ပြေးသွားမှာကို ကြောက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်..."

ကောင်းယွမ် ရယ်မောလိုက်ပြီး စကားမဆိုနိုင် ဖြစ်သွားရလေ၏။

"ငါက ဘာလို့ ထွက်ပြေးရမှာလဲ..."

"အဲ့ဒါကြောင့် နင့်ကို ကြိုပြီး သတိပေးထားတာလေ… ငါတို့ ဌာနမှူးရဲ့ အကြံအစည်က အရင်ဆုံး စူးစမ်း လေ့လာမှုတွေ လုပ်ဖို့ပဲ အဲဒီနောက်မှာ ကနဦးလုပ်ငန်းစဉ်တွေ စတင်မယ်… အထက်ကနေ တရားဝင် အတည်ပြုချက်ရပြီးတာနဲ့ တည်ဆောက်ရေးတွေ စလို့ရပြီ... အခုလောလောဆယ် ငါ့အလုပ်က ဒီစီမံ ကိန်းကို နောက်ဆက်တွဲ လိုက်လုပ်ဖို့ပဲ နင် တစ်ခုခု လိုအပ်တာရှိရင် ငါ့ကို အချိန်မရွေး ပြောလို့ရ တယ်..."

ဤကိစ္စအတွက် ကောင်းယွမ် တကယ်ပင် စိုးရိမ်နေမိလေသည်။

သို့သော် လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင်မူ ကိစ္စရပ်များကို အလောတကြီး လုပ်ဆောင်၍ မရနိုင်ပေ။ အနာဂတ် ကမ္ဘာမှ ကလပ်အကြောင်း တွေးမိရင်း ကောင်းယွမ်သည် လင်းမေကို မေးလိုက်လေသည်။

"ရှောင်မေ မင်းမှာ ထိပ်တန်း ရှုခင်းဒီဇိုင်း အေဂျင်စီတွေ ဒါမှမဟုတ် ဒီဇိုင်နာတွေ သိတာများ ရှိလား..."

လင်းမေသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်၏။

"ရှနိုင်ငံမှာ အကောင်းဆုံး ရှုခင်းဒီဇိုင်းကုမ္ပဏီက သေချာပေါက် ကျန်းရှင်း ဗိသုကာနှင့် ရှုခင်းဒီဇိုင်း ကုမ္ပဏီ ပဲ… ကျွန်မရဲ့ အခန်းဖော်တစ်ယောက်က ရှုခင်းဒီဇိုင်း မေဂျာယူခဲ့ဖူးပြီး ကျန်းရှင်း မှာ အလုပ်သင် ဝင်လုပ်ဖို့ အမြဲတမ်း ဆန္ဒရှိခဲ့တာလေ..."

ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားပြီးနောက် သူသည် လက်ရာမြောက်သည့် အနှစ်သာရကို စတင်ရှာဖွေ လိုက်လေသည်။

၎င်းတို့၏ ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက်များကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် သူသည် လင်းမေကို ညွှန်ကြားလိုက် လေ၏။

"ရှောင်မေ ကျန်းရှင်း ကို ချက်ချင်း ဆက်သွယ်ပြီး ရှုခင်းဆယ်ခု ဒီဇိုင်းဆွဲပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်ပါ သဘာဝရှုခင်းတွေကို အတုယူထားပြီး မတူညီတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ဖော်ပြနေတဲ့ အိမ်တွင်း ရှုခင်းတွေ ဖြစ်ရမယ်... ဈေးနှုန်းကိုတော့ ညှိနှိုင်းလို့ရတယ်..."

"အာ... ကောင်းပါပြီ..."

အစီအစဉ်များ ချမှတ်ပြီးနောက် ကောင်းယွမ်သည် အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ နံနက် ရှစ်နာရီခွဲ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ရိဖေးပင်းပင်းကို တာဝန်များပေးအပ်ရန် ယနေ့ နံနက် ကိုးနာရီတွင် အနာဂတ်ကမ္ဘာသို့ သွားရန် သူ ချိန်းဆိုထားခဲ့ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းယွမ်သည် ပန်းအချို့ ဝယ်ရန် ခရိုင်မြို့သို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

ကောင်းယွမ် ထွက်ခွာတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ပိုင်မော့ယွီမှာ မည်သို့လုပ်ရမှန်းမသိဘဲ သူ၏ နောက်သို့ လိုက်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ကောင်းယွမ် နင် ဘယ်သွားမလို့လဲ..."

"အပင်လေးတွေ အတူတူ သွားဝယ်ကြမလား ဒါမှမဟုတ် မနက်စာ သွားစားကြမလား... နင် ဘာမှ မစားရသေးဘူး မလား..."

"ငါ စားပြီးသွားပြီ... ရပါတယ် နင်ပဲ သွားစားပါ ငါ နင့်အတွက် ဝယ်ပေးခဲ့မယ်... နင် တစ်ခုခု လိုအပ်တာ ရှိသေးလား..."

ကောင်းယွမ် စိမ်းလန်းသောအပင်များကို ဝယ်ယူရခြင်းမှာ သေချာပေါက် အနာဂတ်ကမ္ဘာသို့ သွား ရောက်ရန်နှင့် သူ၏ ကလပ်ကို ကြီးကြပ်ရန် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရရှိစေရန်ပင် ဖြစ်ပေ သည်။

ထို့ကြောင့်... ၎င်းတို့သည် လက်ရာမြောက်ပြီး သေးငယ်ရမည့်အပြင် အရေအတွက်လည်း မများပြား သင့်ပေ။