အခန်း ၃၅၃

အခန်း (၃၅၃) တိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ငါမင်းနဲ့အတူ တိုက်ပေးမယ်…

"ဘာ..."

လီမိနှင့် ရှဟိုစုန့်တို့သည် ရှန့်ယွင်ချွမ်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အလွန်အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေမိကြ၏။

သူတို့က မိမိကိုယ်မိမိ မိတ်ဆက်ပြီးသားဖြစ်ပါလျက်နှင့် ရှန့်ယွင်ချွမ်းက သူတို့ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းရဲသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ဖခင်များသည် နိုင်ငံတော်တည်ထောင်ခဲ့သော စစ်သူကြီးများဖြစ်ကြသဖြင့် ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုများ ဖြစ်ကြပေသည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ပတ်လုံးတွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ဤအဆင့်အတန်းကို အမှီပြုကာ မည်သည့်နေရာသို့သွားသည်ဖြစ်စေ ဝိုင်းဝန်းမြှောက်ပင့်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ရှန့်ယွင်ချွမ်းကဲ့သို့ သာမန်နယ်ခြားစောင့်တပ်မှူးတစ်ယောက်က သူတို့ကို အနည်းငယ်မျှပင် ရိုသေမှုမပြဘဲ ထိုမျှလောက်အထိ အထတ်အောက် သဘောထားကာ ထွက်သွားဟုပင် ပြောရဲလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

"ရိုင်းစိုင်းလှချေလား..."

"ဒီနယ်ခြားစောင့်တပ်က ကောင်တွေက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ... မင်းတို့က ဘယ်လိုတောင် မြို့စားအိမ်တော်ရဲ့သခင်လေးကို ပြန်ပြီး အော်ဟစ်ရဲရတာလဲ..."

လီမိနှင့် ရှဟိုစုန့်တို့ စကားမပြောရသေးခင်မှာပင် သူတို့၏ မိသားစုစစ်သားများက ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြတော့သည်။

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက ထိုလူနှစ်ဦးနှင့် ဒေါသထွက်နေသော စစ်သားများကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

ထိုအခိုက်တွင် ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် စူးစမ်းကြည့်ရာ လီမိနှင့် ရှဟိုစုန့်တို့သည် ကျောက်စိမ်းသွေးကြော နယ်ပယ်တွင်ရှိနေသင့်ပြီး မိသားစုစစ်သား အများစုမှာမူ ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိကြသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

ဤမျှလောက်သော အစွမ်းသတ္တိဖြင့် သူတို့က သူ့ကို အညံ့ခံခိုင်းပြီး သူတို့၏ လက်ပါးစေ လုပ်ခိုင်းရန် အားထုတ်နေကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရှန့်ယွင်ချွမ်းကမူ သူတို့ကို သဘာဝကျကျပင် အထင်သေးလှပေသည်။

"မင်းက ငါတို့ကို ထွက်သွားခိုင်းတာလား..."

လီမိသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး ဓားကို ရွှတ်ခနဲ ဆွဲထုတ်ကာ ရှန့်ယွင်ချွမ်းထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်၏။

"ဟမ့်... ငါ့ဘဝမှာ ထွက်သွားဆိုတဲ့ စကားကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး... မင်းက ပထမဆုံးပဲ..."

"စစ်သူကြီးမျိုးဆက် ဒုတိယသခင်လေးတွေက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာမသိတော့ မင်းက သေသေချာချာ မဆုံးမရသေးလို့ မောက်မာနေတာ ထင်တယ်..."

ရှဟိုစုန့်ကလည်း လှံရှည်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် ရှန့်ယွင်ချွမ်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"တိုက်ချင်လို့လား..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"ဒါပေါ့..."

"မင်းကို မင်းနေရာမင်းသိအောင် နှိမ်နင်းမပြရင် ဒီနယ်ခြားစောင့်တပ်ကို ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် သိမ်းသွင်းနိုင်ပါ့မလဲ..."

လီမိနှင့် ရှဟိုစုန့်တို့က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

အပိုစကားများ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ထိုလူနှစ်ဦးသည် ကြမ်းပြင်ကို နင်းကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ရှန့်ယွင်ချွမ်းထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့၏။

လီမိ၏ ဓားရှည်ထံမှ ပြင်းထန်ပြီး မာကျောလှသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှဟိုစုန့်၏ လှံသိုင်းကလည်း မထင်မှတ်ထားရလောက်အောင် ပြင်းထန်သော လှံချီများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ရှန့်ယွင်ချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ ပိတ်ဆို့လိုက်လေသည်။

"တိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ငါမင်းနဲ့အတူ တိုက်ပေးမယ်..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည် မကြာသေးမီကမှ ကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် တူညီသောအဆင့်ရှိသူများနှင့် တိုက်ခိုက်ရသည့် အတွေ့အကြုံ နည်းပါးနေသေးသည်။ ထိုအခိုက်တွင် သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုသော စိတ်ဓာတ်များ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့၏။

ဓားအလင်းတန်းက ဖြတ်သန်းသွားပြီး ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် တိုးဝင်လာသော ဓားချီနှင့် လှံချီများကို လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

"ဝိုး... မင်းမှာ အစွမ်းအစ အနည်းငယ် ရှိတာပဲ..."

"ဒါကြောင့်လည်း မင်းက ကျောက်စိမ်း သွေးကြောနယ်ပယ်ကို ရောက်နေတာကိုး... ဒါကြောင့်ပဲ မင်းက နည်းနည်း မောက်မာပြီး ငါ့ထံမှာ အညံ့မခံချင်တာ ဖြစ်ရမယ်..."

လီမိနှင့် ရှဟိုစုန့်တို့သည် ရှန့်ယွင်ချွမ်းက သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ တားဆီးနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် နယ်ခြားစောင့်တပ်များသည် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များ ရှားပါးလှသော နယ်စပ်ဒေသတွင်သာ စခန်းချနေရသူများဖြစ်သဖြင့် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်သို့ ကျင့်ကြံနိုင်သူပင်လျှင် ပါရမီရှင်ဖြစ်နေပြီဟု ထင်မှတ်ထားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်သူဟူသည် စစ်သူကြီး တစ်ထောင်တွင် တစ်ယောက်ပင် ပေါ်ထွက်ရန် အလွန်ခဲယဉ်းလှပေသည်။

ရှန့်ယွင်ချွမ်းကမူ သူတို့၏ ထင်မှတ်ချက်များကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ထပ်လာစမ်း..."

"ဒီနေ့တော့ မင်းကို သေချာပေါက် အရှုံးပေးစေရမယ်..."

သူတို့ ကနဦးတွင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သော်လည်း လီမိနှင့် ရှဟိုစုန့်တို့သည် အလွန်အမင်း မောက်မာနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ထိုလူနှစ်ဦးသည် ရှေ့သို့ ထပ်မံတိုးဝင်လာပြီး ဓားချီများနှင့် လှံချီများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်ကာ ရှန့်ယွင်ချွမ်းထံသို့ မနားတမ်း ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ကြတော့၏။

နယ်ခြားစောင့်တပ်များကြားတွင် ရောနှောနေသော ယောင်ဟွဲ့သောက်၊ တျန့်စုန်း၊ လီချန်၊ ဖန်ယွန်းရှန်၊ ကျားကျိချင်းနှင့် ရှုံ့တာကျွမ်းတို့သည် မူလက ထိုစစ်သူကြီးမျိုးဆက် ဒုတိယသခင်လေးနှစ်ဦးကို ဂရုမစိုက်ချင်ခဲ့ကြချေ။

သို့သော် ထိုလူနှစ်ဦးက ရှန့်ယွင်ချွမ်းအပေါ် ပြင်းထန်ပြီး မနားတမ်း တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ၎င်းတို့ခြောက်ဦးမှာ ဆက်၍ ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။

"လူနှစ်ယောက်က အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကို ဝိုင်းတိုက်နေတာကတော့ သိုင်းလောကရဲ့ ကျင့်ဝတ်ကို လုံးဝ မလေးစားတာပဲ..."

"ငါတို့လည်း အတူတူ ဝိုင်းပြီး သူတို့ကို ရိုက်နှက်ကြတာပေါ့..."

"အရင်ဆုံး ချလိုက်ပြီးမှ ကျန်တာ ဆက်ပြောမယ်..."

ယောင်ဟွဲ့သောက်၊ တျန့်စုန်း၊ လီချန်၊ ဖန်ယွန်းရှန်၊ ကျားကျိချင်းနှင့် ရှုံ့တာကျွမ်းတို့သည် လှံရှည်များကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် ဝိညာဉ်မြင်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ လီမိနှင့် ရှဟိုစုန့်တို့ထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးဝင်သွားကြတော့၏။

ကျောက်လင်၏ ကူညီမှုကြောင့် ၎င်းတို့ခြောက်ဦးစလုံးသည် ကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် လူခြောက်ဦးစလုံးသည် တူညီသော လှံသိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုလိုက်ကြရာ သူတို့၏ လှံကို ထိုးနှက်လိုက်သောအခါ မမျှော်လင့်ဘဲ လေဆင်နှာမောင်းခြောက်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး လီမိနှင့် ရှဟိုစုန့်တို့ထံသို့ သုံးခုစီ ဦးတည်သွားတော့သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

လီမိနှင့် ရှဟိုစုန့်တို့က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိကြ၏။

ဤနယ်ခြားစောင့်တပ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာခြင်းကပင် သူတို့နှစ်ဦးအတွက် မယုံနိုင်စရာဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ကျောက်စိမ်းသွေးကြောနယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူ ငါးယောက်ထက်မက ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပြန်ချေပြီ။

မည်သည့် နယ်ခြားစောင့်တပ်က ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ခြောက်ယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မွေးထုတ်ပေးနိုင်ပါ့မည်နည်း။

ထိုလေဆင်နှာမောင်း ခြောက်ခု၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အာရုံခံမိသောအခါ ထိုလူနှစ်ဦးသည် နောက်သို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းကာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ကြရသည်။

ရန်သူ့အစောင့်အရှောက် စစ်သားများသည် ယောင်ဟွဲ့သောက်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါ ခြောက်ဦး လှုပ်ရှားလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဗီဇအရ တားဆီးလိုသော်လည်း ၎င်းတို့ခြောက်ဦးစလုံး ဟင်းလင်းပြင်တွင် ပျံသန်းနိုင်သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူတို့၏ ခြေလှမ်းများမှာ လေထဲတွင်ပင် တုန့်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ မျက်နှာများတွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများ ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။

မူလက လီမိနှင့် ရှဟိုစုန့်တို့သည် လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားကာ ရှန့်ယွင်ချွမ်းတို့အဖွဲ့ကို သိမ်းသွင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိခဲ့ကြသော်လည်း တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်သွားကြပြီး မိမိတို့ ကတိုးကောင်ကို သွား၍ ဆွမိမှန်း သိလိုက်ကြရတော့သည်။

ထိုအနီးအနားရှိ ဈေးဆိုင်များမှ ပွဲကြည့်ရန် ရောက်လာကြသော ရာနှင့်ချီသည့် လူများသည် လီမိနှင့် ရှဟိုစုန့်တို့ အခြေအနေမလှဖြစ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံးက ဝိုင်းဝန်းလှောင်ပြောင်ကြတော့၏။

"ဒီစစ်သူကြီးမျိုးဆက် ဒုတိယသခင်လေးတွေရဲ့ အစွမ်းက အပေါ်ယံ ရွှေမှုန်ကြဲပြီး အတွင်းက နောက်ချေးခံနေတာပဲ... လုံးဝကို အဆင့်မမီဘူး..."

"နယ်ခြားစောင့်တပ်ကိုတောင် မနှိမ်နင်းနိုင်တာကတော့ နိုင်ငံတော်တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ စစ်သူကြီးရဲ့ မျက်နှာကို အိုးမဲသုတ်လိုက်တာပဲ..."

"လီမိနဲ့ ရှဟိုစုန့်တို့ကတော့ ဟာသဖြစ်ဖို့ သေချာသွားပြီ... နောက်ဆို စစ်သူကြီးမျိုးဆက်တွေကြားထဲ ဘယ်လိုမျက်နှာနဲ့ သွားပြီး အပေါင်းအသင်းလုပ်တော့မလဲ..."

ထိုလူများသည် လီမိနှင့် ရှဟိုစုန့်တို့ကို အနည်းငယ်မျှ မျက်နှာမထောက်ဘဲ ဝိုင်းဝန်း သရော်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လီမိနှင့် ရှဟိုစုန့်တို့သည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ ရယ်မောသံများကို သဘာဝကျကျပင် ကြားလိုက်ရသဖြင့် အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ ထိုလူများထဲတွင် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများ၊ လှည့်လည်သွားလာနေသော သိုင်းသမားများနှင့် ရှေးဟောင်းသိုင်းပညာရှင် မိသားစုမှ လူများ ပါဝင်နေပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ အစွမ်းမှာ သူတို့ထက် မနိမ့်ပါးကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်ပင် လီမိရော ရှဟိုစုန့်ပါ ထိုလူများကို ဒေါသမထွက်ရဲတော့ချေ။

အခြေအနေက ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားခဲ့သည်။

အတိအကျပင် ထိုအခိုက်တွင် မြို့ရိုးပေါ်၌ စစ်သူကြီးမျိုးဆက် ဒုတိယသခင်လေးများအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ပေါ်လာခဲ့၏။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အနည်းဆုံး ကျောက်စိမ်းဝမ်းတွင်းနယ်ပယ်တွင် ရှိကြသဖြင့် မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပဋိပက္ခကို သဘာဝကျကျ အာရုံခံမိကြပေသည်။

"လီမိ... ရှဟိုစုန့်... မင်းတို့အတွက် ဒီနယ်ခြားစောင့်တပ်က ကောင်တွေကို ငါ ကူပြီး နှိမ်နင်းပေးရမလား..."

မြို့ရိုးပေါ်တွင် ကောင်းမွန်သော အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ယောက်က မျက်ခုံးကို ပင့်ကာ ပြုံးလျက် လှမ်းအော်လိုက်၏။

ဤအော်ဟစ်သံက လီမိနှင့် ရှဟိုစုန့်တို့အပေါ် အထင်သေးမှုကို ပြသနေရုံသာမက ရှန့်ယွင်ချွမ်းတို့အဖွဲ့၏ သိက္ခာကိုလည်း လျစ်လျူရှုလိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လီမိနှင့် ရှဟိုစုန့်တို့သည် မြို့ရိုးပေါ်ရှိ လူအုပ်ကြီးထံသို့ ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

ထိုလူများသည် ထူးခြားသော နောက်ခံနောက်ကြောင်းများရှိကြပြီး သူတို့ကဲ့သို့ပင် နိုင်ငံတော်တည်ထောင်ခဲ့သော စစ်သူကြီးများ၏ မျိုးဆက်များ ဖြစ်ကြသည်။

ယခုလေးတင် လှမ်းအော်လိုက်သော လူမှာမူ မဟာမင်းဆက်၏ ကြီးကျယ်သော နိုင်ငံတော်တည်ထောင်သူ စစ်သူကြီးကြီး ဆယ်ပါးထဲမှ တစ်ဦး၏ သားဖြစ်ပေသည်။

"သခင်လေးရှီ... မင်းက ဒီနယ်ခြားစောင့်တပ်ကို သဘောကျတယ်ဆိုရင် သူတို့က မင်းအပိုင်ပေါ့..."

လီမိက ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

"သခင်လေးရှီ... မင်းက ဒီနယ်ခြားစောင့်တပ်က လူတွေကို သဘောကျတယ်ဆိုမှတော့ ငါက သဘာဝကျကျပဲ နောက်ဆုတ်ပေးပါ့မယ်..."

ရှဟိုစုန့်ကလည်း ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ရှီတာ့ဖုန်းသည် ယခုလေးတင် စကားပြောခဲ့သော လူငယ်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဖခင်မှာ မဟာမင်းဆက်၏ ကြီးကျယ်သော နိုင်ငံတော်တည်ထောင်သူ စစ်သူကြီးကြီး ဆယ်ပါးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ရှီမုတာ ဖြစ်ပေသည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ဤစစ်သူကြီးမျိုးဆက် ဒုတိယသခင်လေးများကြားတွင် ရှီတာ့ဖုန်းသည် အမြင့်ဆုံးနေရာ၌ ရှိနေသဖြင့် အခြားသော ဒုတိယသခင်လေးများအားလုံးက သူ့ကို မျက်နှာသာ ပေးကြရသည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် ဒီနယ်ခြားစောင့်တပ်က ငါ့အပိုင်ပဲ..."

ရှီတာ့ဖုန်းသည် ထိုလူနှစ်ဦး၏ စကားကို အလွန်သဘောကျသွား၏။

ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ရှီတာ့ဖုန်းသည် မြို့ရိုးပေါ်မှ ပျံသန်းဆင်းလာခဲ့ပြီး ရှန့်ယွင်ချွမ်း၊ ယောင်ဟွဲ့သောက်နှင့် အခြားလူ ခြောက်ဦး၏ ရှေ့တွင် လာရောက်ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ခုနစ်ယောက်စလုံး ငါ့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝိုင်းတိုက်ကြစမ်း..."

ရှီတာ့ဖုန်းသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် လူကြီးလူကောင်းဆန်သော အမူအရာကို ဖော်ဆောင်လိုက်၏။

ရှန့်ယွင်ချွမ်း၊ ယောင်ဟွဲ့သောက်နှင့် အခြားလူ ခြောက်ဦးတို့သည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ စူးစမ်းကြည့်ရာ ရှီတာ့ဖုန်း၏ အငွေ့အသက်များသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာနှင့် ပေါင်းစပ်နေသည်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် သူသည် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြရသည်။

ရုတ်တရက်ပင် ထိုလူခုနစ်ဦးမှာ ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရတော့၏။

ကွက်တိပင် ထိုအခိုက်တွင် လူရိပ်တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး ရှန့်ယွင်ချွမ်းနှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါ ခုနစ်ဦးရှေ့တွင် လာရောက်ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

"ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်က လူက ကျောက်စိမ်းသွေးကြောနယ်ပယ်က လူကို အနိုင်ကျင့်နေတာကတော့ လုံးဝကို အရှက်မရှိတာပဲ..."

"တိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ငါမင်းနဲ့အတူ တိုက်ပေးမယ်..."

ကျောက်လင်သည် အချိန်ကိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး အသာအယာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်တော့၏။