အခန်း ၃၅၆

အခန်း (၃၅၆) နယ်ခြားစောင့်တပ်သည် သင်၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ရှိသည်

"ဘာ..."

ကောင်းနျန်ရှုမှာ အံ့အားသင့် တုန်လှုပ်သွားရ၏။

ရှီတာ့ဖုန်းနှင့် အခြားသောစစ်သူကြီးများ၏ ဒုတိယမျိုးဆက်မှာမူ ကောင်းနျန်ရှုအနေဖြင့် ကျောက်လင်အား အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးကာ ကြိတ်၍ ဝမ်းသာနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ကျောက်လင်က ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ကောင်းနျန်ရှု၏ တိုက်ကွက်ကို လုံးဝ ချေဖျက်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အားလုံးမှာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြရ၏။

ဤသည်က လုံးဝ ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိဟု ထင်မှတ်ရပေသည်။

ကျောက်လင်က ကောင်းနျန်ရှုအား တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

သူက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"မင်း နောက်ထပ် ဆက်တိုက်ချင်သေးလား..."

ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးငယ်များသည် စစ်တပ်စုရုံးခြင်း အမိန့်တော်ကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် ၎င်းတို့ ဖခင်များ၏ ဘုန်းအာနုဘော်ကို အတုယူကာ စစ်တပ်ထဲသို့ တစ်ကိုယ်တော် ဝင်ရောက်ပြီး ရန်သူ့စခန်းဆီသို့ စစ်သည်တော်ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဦးဆောင်ကာ ကြီးမြတ်သော စွမ်းဆောင်ရည်များ ရယူလိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဖုန်းလန်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဤစစ်သူကြီးငယ်များသည် စစ်မြေပြင်အခြေအနေကို စုံစမ်းသိရှိခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်တပ်ဖွဲ့ငယ်လေးများဖြင့် ကောင်းဖန်စစ်တပ်နှင့် အနောက်ပိုင်းဒေသစစ်တပ်ကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြ၏။

ထိုအကြောင်းကြောင့် စစ်သူကြီးငယ်များသည် နည်းဗျူဟာတစ်ခုကို ကြံစည်ခဲ့ကြသည်။ ဖုန်းလန်မြို့သို့ လာရောက် အင်အားဖြည့်တင်းပေးသည့် နယ်ခြားစောင့်တပ်စုများကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့က ထိုနယ်ခြားစောင့်တပ်ဖွဲ့များကို ထိန်းချုပ်ကာ စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းရန် ကြံစည်ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် ကောင်းဖန်စစ်တပ်ကို ထိရောက်စွာ ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည့် အထူးစစ်သည်တော်အဖွဲ့ကို ဖန်တီးနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

မြို့ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည့် အခြားသော နယ်ခြားစောင့်တပ်ဖွဲ့များကိုမူ ဤစစ်သူကြီးငယ်များသည် တစ်ဖွဲ့ သို့မဟုတ် တစ်ဖွဲ့ထက်မက ထိန်းချုပ်ထားပြီးဖြစ်ကာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကို အသင့်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့် ရှီတာ့ဖုန်းက ရှန့်ယွင်ချွမ်း၏ နယ်ခြားစောင့်တပ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သောအခါတွင်မူ မမျှော်လင့်ထားသော မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ရ၏။ ထို့ကြောင့် ကောင်းနျန်ရှုက ရှန့်ယွင်ချွမ်း၏ နယ်ခြားစောင့်တပ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကျောက်လင်အား ဖိနှိပ်ရန် လှုပ်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကောင်းနျန်ရှုသည် မိမိ၏ သတ္တမအဆင့် အစွမ်းထက်စွမ်းရည်ဖြင့်ပင် ဆဋ္ဌမအဆင့် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်ရှိ ကျောက်လင်ကို မဖိနှိပ်နိုင်ုခြင်းကို လုံးဝ တွေးမိခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

"မင်းလက်ထဲက ဓားက အဋ္ဌမအဆင့်ဓားလား..."

ရုတ်တရက် ကောင်းနျန်ရှုက တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက သွေးခဲဓားဆီသို့ စူးစိုက်သွား၏။

"ဟုတ်တယ်..."

ကျောက်လင်က ဝန်ခံလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကောင်းနျန်ရှုက သူ၏ ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်၏။ ကျောက်လင်သည် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း အဋ္ဌမအဆင့်ဓား ရှိနေသရွေ့ သေချာပေါက် သတ္တမအဆင့်၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သူက ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။ မိမိအနေဖြင့် ကျောက်လင်အား မဖိနှိပ်နိုင်မှတော့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေရန် မလိုတော့ပေ။

သူက စစ်သူကြီးချုပ်ကြီး၏ သားဖြစ်သဖြင့် ကိုယ်ပိုင်မာန ရှိနေကာ အတင်းအကျပ် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်မကူးချင်တော့ပေ။

"မိတ်ဆွေလေး... အခုလို နိုင်ငံစစ်ပွဲဖြစ်ပွားနေတဲ့ အချိန်မှာ မင်းတို့ နယ်ခြားစောင့်တပ်သားတွေက တစ်ကိုယ်တော် တိုက်ခိုက်နေတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းကြံစည်တာနဲ့ အတူတူပဲ..."

"ငါ ကောင်းနျန်ရှုက နယ်ခြားစောင့်တပ်သားအားလုံးကို စုစည်းပြီး ပုံမှန်စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းချင်ရုံပဲ... အဲ့ဒါမှသာ ဒီစစ်ပွဲကြီးမှာ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေရနိုင်မှာဖြစ်သလို ဒီကိုလာတဲ့ နယ်ခြားစောင့်တပ်က ညီအစ်ကိုတွေအားလုံးလည်း ကြီးမားတဲ့ စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေကို ရရှိခံစားနိုင်မှာပေါ့..."

"လက်ရှိ ဖုန်းလန်မြို့ကို ရောက်နေတဲ့ နယ်ခြားစောင့်တပ်တွေထဲမှာ မင်းတို့တပ်ဖွဲ့တစ်ခုပဲ စစ်တပ်ထဲ မဝင်ရသေးတာ..."

"မိတ်ဆွေလေး... အခု ငါက မင်းကို ငါတို့ရဲ့ အနောက်ပိုင်းစစ်တပ်ထဲ ဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်... မင်းက တပ်စုမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နိုင်တယ်..."

ကောင်းနျန်ရှုက အကြမ်းနည်းဖြင့် မရသောအခါ အနုနည်းကို စတင်အသုံးပြုလာ၏။ ကျောက်လင်လည်း ထိုစကားကို ကြားရုံမျှဖြင့် ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ကောင်းနျန်ရှု ဦးဆောင်သည့် ဤစစ်သူကြီးငယ်များသည် အကူအညီပေးရန် ရောက်ရှိလာသော နယ်ခြားစောင့်တပ်အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ပြီး အနောက်ပိုင်းစစ်တပ်ကို ဖွဲ့စည်းလိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် ကောင်းနျန်ရှုသည် ထိုစစ်တပ်ကို ကွပ်ကဲကာ ကောင်းဖန်စစ်တပ်အား အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ပြီး မကြုံစဖူးသော စစ်မှုထမ်းကောင်း အောင်မြင်မှုများကို ရယူလိုခြင်း ဖြစ်၏။

ဤစစ်သူကြီးငယ်များသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများအတွက် နယ်ခြားစောင့်တပ်ကို အသုံးချလိုကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"စိတ်မဝင်စားဘူး..."

"ငါက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နယ်ခြားစောင့်တပ်ကိုပဲ ဦးဆောင်မှာ... မင်းတို့ရဲ့ အနောက်ပိုင်းစစ်တပ်ထဲကို မဝင်နိုင်ဘူး..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်၏။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ကျောက်လင်က စကားကို အရှည်မဆက်ဘဲ တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း..."

ကောင်းနျန်ရှုက ကျောက်လင်အား အံ့သြတကြီး စိုက်ကြည့်နေ၏။

"ကောင်လေး... အခွင့်အရေးပေးတုန်း ယူစမ်းပါ..."

"မင်းသာ အနောက်ပိုင်းစစ်တပ်ထဲမဝင်ရင် ငါတို့ရဲ့ အကာအကွယ်ကိုရမှာ မဟုတ်ဘူး... စစ်ပွဲကြီး ရောက်လာတဲ့အခါ မင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးမယ့် စစ်တပ်ကြီးမရှိရင် မင်းတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပျက်စီးအောင်လုပ်နေတာပဲ..."

"မင်းမှာ အစွမ်းအစ အနည်းငယ်ရှိရုံနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြီးမြတ်လှပြီ ထင်နေတာလား... ဒါက နိုင်ငံစစ်ပွဲလေ... စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ စစ်ကြောင်းတွေမရှိရင် မင်းတို့ရဲ့ လူတစ်ရာက ကောင်းဖန်စစ်တပ်ရဲ့ ဝိုင်းရံမှုကို ခံရတာနဲ့ တပြိုင်နက် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံရမှာပဲ..."

ကျောက်လင်၏ ငြင်းပယ်မှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှီတာ့ဖုန်းနှင့် အခြားသော စစ်သူကြီးငယ်များမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဝိုင်းဝန်း ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချကြလေတော့သည်။

"ခွေးကောင်းဆိုရင် လမ်းမပိတ်ဘူး... ဖယ်ပေးကြပါ..."

ကျောက်လင်က ထိုစစ်သူကြီးငယ်များ၏ ဒေါသကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မြင်းကို စီးနင်းကာ ထွက်ခွာသွား၏။ ကောင်းနျန်ရှုက ကျောက်လင် ထွက်ခွာသွားသည်ကိုကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါ... သူက အကောင်းနဲ့အဆိုးကို မခွဲခြားတတ်မှတော့ တစ်ကိုယ်တော်ပဲ တိုက်ခိုက်ပါစေပေါ့..."

"စစ်တပ်ကြီးရဲ့ အကာအကွယ်မရှိဘဲ အဲ့ဒီနယ်ခြားစောင့်တပ်သားတွေ ဘယ်လောက်များများ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်..."

ကောင်းနျန်ရှုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

အခြားသော စစ်သူကြီးငယ်များသည် ကောင်းနျန်ရှု ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ စိတ်သက်သာရာရစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ကျောက်လင်နှင့် သူ၏ နယ်ခြားစောင့်တပ်သည် ကောင်းဖန်စစ်တပ်၏ သံခွာသံများအောက်တွင် သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။ ထို့နောက် ထိုစစ်သူကြီးငယ်များသည် ၎င်းတို့ ဖွဲ့စည်းထားသော အနောက်ပိုင်းစစ်တပ်ကို လေ့ကျင့်သင်ကြားရန်အတွက် ပြန်လည် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြ၏။

ကျောက်လင်က တည်းခိုခန်းအနီးရှိ လမ်းကြားငယ်လေးတစ်ခုသို့ မြင်းကို စီးနင်းသွားပြီးနောက် မီးမလို အမဲသားဟော့ပေါ့ အခုတစ်ရာနှင့် ခေါက်ဆွဲခြောက် အထုပ်တစ်ရာ ပါရှိသော အဝတ်အိတ်နှစ်အိတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ဤနည်းဖြင့် မီးမလို အမဲသားဟော့ပေါ့ ပူပြင်းလာသောအခါ ခေါက်ဆွဲခြောက်ကိုပါ ထည့်သွင်းချက်ပြုတ်နိုင်မည်ဖြစ်ရာ သေချာပေါက် အရသာရှိလှပေလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ကျောက်လင်က အိတ်နှစ်အိတ်ကို သယ်ဆောင်ကာ တည်းခိုခန်းဆီသို့ အပြေးပြန်လာခဲ့၏။

"ကျောက်လင်... မင်း ပြန်လာပြီပဲ..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည် တတိယထပ်ရှိ အခန်းတစ်ခုတွင် တည်းခိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ကာ တည်းခိုခန်းအပြင်ဘက်ရှိ လမ်းမကြီးကို စိုက်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး ကျောက်လင် ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း လှမ်းခေါ်လိုက်၏။ ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နယ်ခြားစောင့်တပ်သားအားလုံး အခန်းထဲမှ ထွက်လာကြသည်။

"ကဲ... အားလုံးအတွက် စားစရာတွေ ရှာလာခဲ့ပြီ... လာယူကြတော့..."

ကျောက်လင်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်၏။

ယောင်ဟွဲ့သောက်နှင့် အခြားသူများက အောက်သို့ ပြေးဆင်းလာကာ အိတ်နှစ်အိတ်ကို ယူဆောင်ပြီး နယ်ခြားစောင့်တပ်သားအားလုံးထံသို့ မီးမလို အမဲသားဟော့ပေါ့နှင့် ခေါက်ဆွဲခြောက်များကို စေတနာ့ဝန်ထမ်း ဝေငှပေးလိုက်ကြ၏။

ထိုအခိုက်တွင် ရှန့်ယွင်ချွမ်းက ကျောက်လင်၏ ဘေးသို့ ရောက်လာသည်။

"ကျောက်လင်... မင်း ဒီလောက်များပြားတဲ့ စားစရာတွေကို ဘယ်လိုရှာဖွေလာတာလဲ..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက အလွန် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်နေ၏။ ကျောက်လင်က ပြုံးလိုက်သော်လည်း တိုက်ရိုက်ပြန်၍ မဖြေပေ။

"ဒါနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်... ငါ သတင်းအချို့ ရလာခဲ့တယ်..."

"မြို့တော်က ရောက်လာတဲ့ အဲ့ဒီ ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးငယ်တွေက ရောက်ရှိလာတဲ့ နယ်ခြားစောင့်တပ်သားအားလုံးကို သိမ်းသွင်းဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ အနောက်ပိုင်းစစ်တပ်ကို ဖွဲ့စည်းထားကြတာ..."

"ငါက အဲ့ဒီစစ်သူကြီးငယ်တွေကို ငြင်းပယ်လိုက်ပြီ... အခုအချိန်ကစပြီး ငါတို့ရဲ့ ယွီရွှေခရိုင် နယ်ခြားစောင့်တပ်က တစ်ကိုယ်တော် တိုက်ခိုက်ရတော့မှာ... ဗိုလ်ချုပ်... မင်းကော ယုံကြည်မှုရှိရဲ့လား..."

ကျောက်လင်က ရယ်မောလိုက်၏။

ရှန့်ယွင်ချွမ်းမှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားရသည်။ အဘယ်ကြောင့် ထိုစစ်သူကြီးငယ်များသည် မြို့တံခါးကို ပိတ်ဆို့ထားကြသနည်းဆိုသည်ကို သူက ယခုမှ သဘောပေါက်သွားတော့၏။ ၎င်းမှာ ရောက်ရှိလာသမျှ နယ်ခြားစောင့်တပ်အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ရန် ဖြစ်ပေသည်။

"အရင်ကဆိုရင်တော့ ငါ့မှာ တကယ်ပဲ ယုံကြည်မှု ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"စစ်တပ်ကြီးရဲ့ အကာအကွယ်မရှိဘဲ ငါတို့ရဲ့ လူတစ်ရာတည်းရှိတဲ့ အဖွဲ့က ကောင်းဖန်စစ်တပ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မှာလဲ..."

"ဒါပေမဲ့ မင်းက အဲ့ဒီစစ်သူကြီးငယ်တွေကို အနိုင်ယူလိုက်တာကို မြင်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ငါ ရှန့်ယွင်ချွမ်းက မင်းကို ရာနှုန်းပြည့် ယုံကြည်သွားပြီ..."

"ဒီနိုင်ငံစစ်ပွဲအတွင်းမှာ ငါ ရှန့်ယွင်ချွမ်းက မင်းရဲ့ ကွပ်ကဲမှုအောက်မှာ ရှိနေမှာဖြစ်ပြီး ဒီနယ်ခြားစောင့်တပ်ကလည်း မင်းရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိနေမှာပါ..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများက ကျောက်လင်ထံသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။ သူက ယခုအခါ ကျောက်လင်အား လုံးဝ ယုံကြည်ကိုးစားသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ ဗိုလ်ချုပ်... မင်းက ငါ့ကို ယုံကြည်မှတော့ ငါ အခု မင်းကို အာမခံချက်တစ်ခုပေးပါ့မယ်... ငါ မင်းတို့ကို ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ သေချာပေါက် ပြန်ခေါ်သွားမှာပါ..."

ကျောက်လင်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

မူလက ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည် ရာထူးအရ ကျောက်လင်၏ အထက်လူကြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါ ရှန့်ယွင်ချွမ်းက တာဝန်ကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ကျောက်လင်က ကီလိုမီတာထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော အရပ်မှ လာရောက်ကြသည့် နယ်ခြားစောင့်တပ်သားများ အိမ်သို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်နိုင်စေရန် ကတိတစ်ခု ပေးရခြင်းဖြစ်ပေသည်။

"ကောင်းပြီ... ငါ မင်းကို ယုံတယ်..."

ရှန့်ယွင်ချွမ်းသည် ကျောက်လင်၏ ကတိနှင့် ယုံကြည်မှုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ယခုအခါ စိတ်အေးသွားရတော့၏။