အခန်း ၄၃၅

အခန်း(၄၃၅)

ဒုတိယမြောက်နေ့ကလည်း ပထမနေ့လိုပဲ အဆင်ပြေပြေ ချောချောမွေ့မွေ့ ရှိလှပါတယ်။ မနေ့က လာဝယ်တဲ့သူတွေ ဒီနေ့လည်း ပစ္စည်းလာပြန်ဝယ်ကြတယ်လေ။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ရီနေးတားရဲ့ ထုတ်ကုန်တွေအကြောင်း တစ်ဆင့်စကားတစ်ဆင့် ကြားရုံနဲ့တင် အသစ်အသစ်သော ဖောက်သည်တွေကိုပါ သူတို့နဲ့အတူ ခေါ်လာကြသေးတာ။

တကယ်တော့ အခုဆိုရင် လူတွေဟာ မိုက်ကယ်ဆီကနေ ပစ္စည်းတစ်ခုခု ဝယ်ဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ ဆိုင်ခန်းလေးရှေ့မှာ တန်းစီပြီး နောက်လူဖြစ်ဖို့တောင် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ အော့တို၊ ရီနာ၊ ကာတာနဲ့ ပီဒရိုတို့ကလည်း ရီနေးတား ဝန်ထမ်းတွေကို ကူညီပြီး ဆိုင်ခန်းတစ်ခုလုံးကို ထိန်းကျောင်းပေးကြတာကြောင့် စောင့်ဆိုင်းနေရတဲ့ လူတွေလည်း သိပ်ပြီး ပျင်းမနေကြတော့ဘူးပေါ့။

ဒီအချက်ကပဲ မိုက်ကယ်အတွက် ဒုတိယမြောက်နေ့မှာ အရောင်းရဆုံးစံချိန် ၂၅၃၀ အထိ ရရှိအောင် ကူညီပေးခဲ့တာပါ။

ဒီနေရာမှာ အံ့ဩဖို့ကောင်းတာက အသင်းရဲ့ အထူးဒင်္ဂါးပြားတွေဟာ မိုက်ကယ်ရဲ့ ရွေ့လျားဆိုင်ခန်းကနေ လူဘယ်နှယောက် ပစ္စည်းလာဝယ်လဲဆိုတဲ့ အရေအတွက်ကိုပဲ တွက်ချက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဥပမာပြောရရင် လူတစ်ယောက်က မီးခြစ်တစ်ဗူး၊ အိုးခွက်ပန်းကန်အချို့နဲ့ အစားအသောက်ကားကနေ ဒိုးနပ်တစ်လုံးပါ ဝယ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် အဲဒါကို အရောင်းတစ်ခုတည်းအနေနဲ့ပဲ သတ်မှတ်တာပါ။

ဒါကတော့ ကုမ္ပဏီတွေအနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို အလွန်အမင်း ဈေးလျှော့ချပြီး အလကားပေးတာမျိုး မလုပ်နိုင်အောင် တားဆီးဖို့ အသင်းက သတ်မှတ်ထားတဲ့ နည်းလမ်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့အနေနဲ့ ပစ္စည်းဝယ်ယူမယ့် လူအစစ်အမှန်တွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်ရမယ်လေ။

ဒါကြောင့် အကယ်၍ သာမန်အရောင်းအရေအတွက်အတိုင်းသာ တိတိကျကျ တွက်ချက်မယ်ဆိုရင် မိုက်ကယ်ရဲ့ စံချိန်ဟာ အခုမှတ်တမ်းတင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုမြင့်မားနေမှာ သေချာပါတယ်။

နေ့တစ်နေ့ရဲ့ အဆုံးသတ်မှာတော့ ကလော်ဒီယာဟာ ခွင့်ပြုချက်စစ်ဆေးမှုရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူမရဲ့ ဝန်ထမ်းတွေဆီကနေ အစီရင်ခံစာကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံရရှိခဲ့ပြန်တယ်။

မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ အပေါ်ဆုံးမှာ ရှိနေတာကတော့ ရီနေးတား ကုမ္ပဏီပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ အာရုံက ဒီစာရင်းပေါ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူမ အာရုံစိုက်နေတာက မိုက်ကယ်နဲ့ သူ့ကုမ္ပဏီ မပါဝင်တဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေဆီမှာပါ။ သူမဟာ စာရင်းရဲ့ အောက်ဆုံးကနေ အပေါ်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း လိုက်ကြည့်ရင်း သုံးဆယ့်ကိုးခုမြောက် နေရာအထိ ရောက်လာခဲ့တယ်။

သူတို့က ပွဲတော်အတွင်း ကလေးတွေကို အချိုပွဲတွေ ရောင်းချတဲ့ သကြားလုံးကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ဒုတိယနေ့မှာ သူတို့ရဲ့ စုစုပေါင်း အရောင်းအရေအတွက်က ၂၅၂၁ ခုပဲ ရှိတာမို့ မိုက်ကယ်ရဲ့ စံချိန်ထက် နည်းနေခဲ့တာပေါ့။

"ဒါကတော့ ရူးချင်စရာပဲ" လို့ သူမ ရေရွတ်လိုက်မိတယ်။ သူမဟာ သေတ္တာတွေကို ချက်ချင်းပဲ ဟိုဟိုဒီဒီ မွှေနှောက်ပြီး သူမလက်ထဲမှာရှိတဲ့ မတူညီတဲ့ မှော်ပရပိုဒ်တွေကို လိုက်ရှာတော့တာပဲ။

ဒါတွေကတော့ သမိုင်းတစ်လျှောက် အရင်က ကျင်းပခဲ့တဲ့ အပ်ပါးဝုဒ်နယ်မြေ ပွဲတော်တွေရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် အားလုံးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အတိတ်သမိုင်းမှာ ဒီလိုမျိုး စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့တဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးလားဆိုတာကို သူမ သိချင်နေတာပါ။

သူမဟာ မနှစ်က အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေကို အမြန်ကြည့်လိုက်ပေမဲ့ မရှိပါဘူး။ အချိန်တွေကို နောက်ပြန်ဆုတ်ပြီး တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ် ရှာဖွေရင်း နောက်ဆုံးမှာတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်လောက်က ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အဲဒီကုမ္ပဏီက ခွင့်ပြုချက်စစ်ဆေးမှု ခံယူနေရတဲ့ အဆင့်မှာတင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာပါ။

ပြီးတော့ အဲဒီကုမ္ပဏီရဲ့ နာမည်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ သူမဟာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ စားပွဲခုံကို လက်သီးနဲ့ ဝုန်းခနဲ ထုလိုက်မိပါတော့တယ်။

ဒီလိုမျိုး စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့တဲ့ အခြားတစ်ဦးတည်းသောသူကတော့ လက်ရှိ ကွန့်ချ် ကုမ္ပဏီရဲ့ ခေါင်းဆောင်လည်းဖြစ်၊ ကြည်ညိုလေးစားဖွယ်ကောင်းပြီး ဂုဏ်သရေရှိလှတဲ့ လက်ဂါစီ့စ် ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလည်းဖြစ်တဲ့ ဘော်ဘီ ဟက်ဖေးစတပ်စ် ကလွဲလို့ အခြားသူ မဟုတ်ပါဘူး။

မားကတ်ပလာဇာမှာ သူတို့ ပထမဆုံး စတင်မိတ်ဆက်တဲ့အချိန်၊ ခွင့်ပြုချက်စစ်ဆေးမှုရဲ့ သတ္တမမြောက်နေ့မှာ ဘော်ဘီဟာ စုစုပေါင်း အရောင်း ၃၇၁၉ ခုအထိ ရရှိခဲ့ပြီး ဒါဟာ အပ်ပါးဝုဒ်နယ်မြေ ပွဲတော်ရဲ့ ထိပ်တန်း အဆင့် ၂၅ အတွင်းမှာ နေရာတစ်ခု ရရှိစေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုရင် မိုက်ကယ်ဟာ လက်ဂါစီ တစ်ယောက်သာ စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့အရာကို စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာပါပဲ။ ကလော်ဒီယာအနေနဲ့ မိုက်ကယ်လို ကုမ္ပဏီမျိုးဟာ အနာဂတ်မှာ ဘယ်လောက်အထိ ပိုပြီး ကြီးထွားလာဦးမလဲဆိုတာကိုပဲ တွေးပြီး အံ့ဩနေမိတော့တယ်။

သူတို့ဟာ တစ်နေ့နေ့မှာ လက်ဂါစီ့စ် ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်မလား။

မိုက်ကယ်ရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ကတော့ သူ့ကို အဲဒီလိုပုံစံမျိုး ပေါက်စေတာ အမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကြားက ကွာခြားချက်ကတော့ မိုက်ကယ်ဟာ ဒီလိုအောင်မြင်မှုမျိုးတွေ ရရှိဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ နာမည်ကိုဖြစ်စေ၊ မိဘတွေရဲ့ ငွေကြေးကိုဖြစ်စေ သုံးစွဲခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အခြားသူတွေက အလွန်အမင်း ဆင်းရဲမွဲတေပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတဲ့ နေရာလို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကုန်းမြေကြီးရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကနေ သူကိုယ်တိုင်ပဲ အားလုံးကို အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

"မယုံနိုင်စရာပဲ" လို့ သူမ ရေရွတ်လိုက်တယ်။

အခုအချိန်မှာတော့ သူမနဲ့ အသင်းရဲ့ အခြားအဖွဲ့ဝင် အနည်းငယ်လောက်ပဲ ဒီလို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အချက်ကို သိထားကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ပွဲတော်ရက်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ ရီနေးတား ဆိုတဲ့ နာမည်ဟာ စားသုံးသူတွေရဲ့ ရင်ထဲမှာတင်မကဘဲ အပ်ပါးဝုဒ်နယ်မြေ တစ်ဝိုက်မှာရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ ရင်ထဲမှာပါ စွဲထင်ကျန်ရစ်တော့မယ်ဆိုတာကို သူမ သေချာပေါက် သိနေပါတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ ပစ္စည်းတွေ ရောင်းနေရတဲ့နှုန်းနဲ့ဆိုရင် မိုက်ကယ်တစ်ယောက် ခွင့်ပြုချက်စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်မှာကတော့ သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး။

သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ဖြစ်တဲ့ အရောင်း ၇০০০ ရဲ့ တစ်ဝက်ကိုတောင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်လို့ ငါးရက်အတွင်းမှာတင် အားလုံးကို အပြီးသတ်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

* * * * * * * *

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မှော်မျှော်စင် ရဲ့ အမြင့်ဆုံးနေရာမှာတော့ နွမ်းဖတ်နေတဲ့ ဦးထုပ်အမြင့်ကြီးတွေနဲ့ ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ ဝတ်ရုံတွေကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အဘိုးအို အနည်းငယ်ဟာ မက်ထရိုပိုလစ် တစ်ခုလုံးကို စီးမိုးမြင်နေရတဲ့ မှန်ပြတင်းပေါက်ကြီးနားမှာ ရပ်နေကြတယ်။ သို့မဟုတ် ပိုပြီး တိတိကျကျ ပြောရရင် သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက လက်ရှိ ပွဲတော်ကျင်းပနေတဲ့ အဝေးက နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်တဲ့ အပ်ပါးဝုဒ်နယ်မြေ ဆီကို အာရုံရောက်နေကြတာပါ။

"လူကြီးမင်းတို့... အဲဒီကောင်လေးက အဲဒီ... ယာဉ်ကို ရွှေ့ဖို့ ဘယ်လိုမှော်မျိုးကို သုံးလဲဆိုတာ ရှာတွေ့ကြပြီလား" လို့ အဘိုးအိုတွေထဲက တစ်ယောက်က မေးလိုက်တယ်။

"မတွေ့သေးပါဘူး အရှင်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အတော်ဆုံး စောင့်ကြည့်လေ့လာသူတွေဟာ အဲဒီတည်ဆောက်ပုံကြီးဆီကနေ မှော်စွမ်းအင် အစအနလေး တစ်ခုတောင်မှ မခံစားရပါဘူး" လို့ ရင့်ကျက်တဲ့ မှော်ဆရာတစ်ယောက်က ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။ "ဒါက သဘာဝအတိုင်း သက်သက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ သို့မဟုတ်ရင်လည်း အဲဒီကောင်လေးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှန်သမျှကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တဲ့ မန္တန်တစ်ခုခုကို တီထွင်လိုက်တာ ဖြစ်ရပါမယ်"

"ဒီလောက်ကြီးမားပြီး လေးလံတဲ့ ယာဉ်ကြီးကို ရွှေ့ဖို့ဆိုရင် ကြယ်ငါးပွင့်မန္တန် တစ်ခုကပဲ ဖန်တီးနိုင်တဲ့ တန်ခိုးမျိုး သေချာပေါက် လိုအပ်မှာပါ။ အဲဒီကောင်လေးက ကြယ်ကိုးပွင့်အဆင့်ရှိတဲ့ ဖုံးကွယ်ခြင်းမန္တန်ကို သုံးနိုင်တယ်လို့ ခင်ဗျား ပြောချင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

အခြားမှော်ဆရာတွေကတော့ တိတ်ဆိတ်သွားကြတယ်။

မျှော်စင်သခင်ဟာ မှန်ပြတင်းကနေတစ်ဆင့် ကြည့်လိုက်ပြီး မားကတ်ပလာဇာဆီကနေ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်တွေကို မြင်လိုက်ရတယ်။

သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စောင့်ကြည့်လေ့လာမှု စွမ်းရည်တွေကို အသုံးပြုပြီး ကြည့်လိုက်ရင်တောင် အဲဒီယာဉ် မောင်းနှင်မှုမှာ ဘယ်လိုမှော်မန္တန်မျိုးမှ ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိဘူးဆိုတာ သူ ပြောနိုင်ပါတယ်။

"သူက သံလိုက်စွမ်းအား သုံးတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေမလား" လို့ မှော်ဆရာတစ်ယောက်က အကြံပြုလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့အားလုံး ချက်ချင်းပဲ ခေါင်းခါလိုက်ကြတယ်။ အဲဒီကောင်လေးက ကုန်းမြေကြီးရဲ့ နောက်ဖေးလမ်းကြားလို နေရာမျိုးဖြစ်တဲ့ ကင်းစ်နယ်မြေ က လာတာလေ။ သံလိုက်စွမ်းအား သုံးတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ လိုအပ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေနဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တွေကို သူ ဘယ်လိုမှ မရရှိနိုင်ပါဘူး။

"ဒါဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ်။ အဲဒီကောင်လေးက တီထွင်ဖန်တီးမှုပိုင်းမှာ ထူးချွန်လွန်းတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

အခြားမှော်ဆရာတွေကလည်း နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒီကောက်ချက်ကို သဘောတူလိုက်ကြပါတယ်။

"ဒါပေမဲ့ အရှင်... ဟိုတစ်နေ့က မှော်စွမ်းအင်တွေ အကြီးအကျယ် လျော့နည်းသွားတာကကော ဘာကြောင့်လဲ" လို့ ဝါရင့်မှော်ဆရာတစ်ယောက်က မေးလိုက်တယ်။

"အဲဒါကတော့ ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်း ဆီဘက်စတီယန် က ငါ့ကို စနောက်လိုက်တာပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ သို့မဟုတ်လို့ အဲဒီ အကြီးအကျယ် လျော့နည်းသွားမှုကြီးရဲ့ အကြောင်းရင်းက အဲဒီကောင်လေးသာ ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူက ငါတို့တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ မှော်ပညာရပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပါရမီရှင်ကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။

အဲဒီလိုသာဆိုရင် ဆီဘက်စတီယန် က အဲဒီကောင်လေးကို အနာဂတ်ရဲ့ မှော်ဆရာကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိသူအဖြစ် သေချာပေါက် ထောက်ခံပေးထားမှာပေါ့"

အခြားမှော်ဆရာတွေကတော့ သူတို့အချင်းချင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုလိုက်ကြတယ်၊ လူငယ်လေးတစ်ယောက် ဝေးစွ... မည်သူမဆို မှော်ပညာရှင်အစည်းအရုံး ရဲ့ အနာဂတ် မှော်ဆရာကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ ဘယ်လောက်တောင် မဖြစ်နိုင်ဘူးလဲဆိုတာ သူတို့ သိနေကြတာကိုး။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီကောင်လေးက ဆီဘက်စတီယန် ရဲ့ မိတ်ဆွေ ဖြစ်နေတာမို့ ငါတို့ကလည်း သူ့ကို အဲဒီအတိုင်းပဲ ဆက်ဆံရမယ်။ သူ့ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးသွားတာနဲ့ သူ့ကို မက်ထရိုပိုလစ် ဆီ ကြိုဆိုတဲ့အနေနဲ့ လက်ဆောင်ပဏ္ဏာတွေ ပေးပို့ရမယ်"

* * * * * * * *

ဒုတိယမြောက်နေ့ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်မှာတော့ နာရီအနည်းငယ်အကြာမှာတင် တတိယမြောက်နေ့က စတင်လာခဲ့ပါတယ်။

မိုက်ကယ်ကတော့ အစောကြီး ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး အော့တိုနဲ့ အခြားသူတွေကလည်း နိုးနေကြပြီဖြစ်လို့ ရီနေးတား ဝန်ထမ်းတွေကို ကူညီပြီး ဆိုင်ခန်းပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

နေ့ရက်လေး စတင်လိုက်တာနဲ့ အော့တိုနဲ့ အခြားသူတွေဟာ ဆိုင်ခန်းကို တရားဝင်မဖွင့်လှစ်ရသေးခင်မှာတင် ပလာဇာထဲမှာ လူတွေအများကြီး စောစောစီးစီး ရောက်ရှိနေကြတာကို မြင်ပြီး အံ့ဩသွားကြရတယ်။

သူတို့က ဒုတိယနေ့မှာတင် လူအုပ်ကြီးကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီလို့ ထင်ထားခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခု သူတို့ မြင်တွေ့နေရတာကတော့ အစောပိုင်းက မျှော်လင့်ထားခဲ့တာထက်ကို အများကြီး ပိုပြီး ကြီးမားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

သူတို့ဟာ တန်းစီနေတဲ့ လူတိုင်းကို စတင်ပြီး ဝန်ဆောင်မှုပေးခဲ့ကြရာကနေ အလုပ်တွေ သိပ်များလွန်းလို့ အချိန်တွေ ဘယ်လိုကုန်သွားမှန်းတောင် မသိလိုက်ရပါဘူး။

နောက်ဆုံးမှာတော့ မိုက်ကယ်ဟာ အဲဒီနေ့အတွက် သူတို့ စုဆောင်းရရှိထားတဲ့ အရောင်းမှတ်တမ်းကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်တဲ့ အရောင်းအရေအတွက် ၄၇၈၄ ခုအထိ ရရှိနေတာကို မြင်လိုက်ရပါတော့တယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၃၇)