အခန်း ၄၄၀

အခန်း(၄၄၀)

မိုက်ကယ်ရဲ့ မျက်နှာကို ဒစ်ကီ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ရဲရင့်ပြတ်သားတဲ့ ယုံကြည်မှုတွေကို အထင်းသား မြင်လိုက်ရတယ်။

ခုနကတင် သူတို့အကြာကြီး ပြောဆိုဆွေးနွေးခဲ့တာတွေ အားလုံးပြီးသွားတာတောင်မှ ဒီကောင်လေးက သူ့စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကို ဆက်လုပ်ဖို့ ဇွတ်မှိတ်ဇောက်ချလုပ်နေတုန်းပဲ။

တကယ့်ကို လေးစားဖို့ကောင်းတာပဲ။

“ဟားဟားဟား မင်းကတော့ တကယ့်ကို တစ်ယောက်တည်းရှိတဲ့ လူထူးလူဆန်းပဲ မိုက်ကယ်။ မင်းရဲ့ ယုံကြည်ချက်ကို ငါ သဘောကျလို့ မင်းရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်အတွေးကို ငါ လိုက်လျောပေးပါ့မယ်။

ရီနေးတားကုမ္ပဏီက ခုမှ စပျိုးခါစပဲ ရှိသေးတော့ မင်းက ငါတို့ထဲက ဘယ်သူနဲ့မှ လက်တွဲလုပ်ဆောင်ဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ပါမစ်စစ်ဆေးမှုမှာ ပြသခဲ့တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေကတော့ ငါ့အောက်ခြေဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ထိတွေ့နိုင်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။

သူ့နာမည်က ချက်ကီ တဲ့။ သူက ငါ့ဆီမှာ မန်နေဂျာရာထူး ရလောက်တဲ့အထိ ပါရမီမပါပေမဲ့ ငါ့ဌာနရဲ့ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့တော့ တော်တော်လေး သန်မာပါသေးတယ်။

သူက သန့်ရှင်းရေးသမားတစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ မင်းအလိုရှိတဲ့အတိုင်း သူက ဟက်ဖေးစတပ်စ် တစ်ယောက်ပဲလေ”

မိုက်ကယ်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ငါတို့နှစ်ယောက်ကြားထဲမှာ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲတစ်ခု စီစဉ်ပေးနိုင်မလား” ဟု မေးလိုက်တယ်။

ဒစ်ကီက မိုက်ကယ်ရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို တားဆီးတဲ့အနေနဲ့ လက်မြှောက်ပြလိုက်ပြီး “ခဏလောက် စောင့်ပါဦး လူငယ်လေးရယ်။ သူက သန့်ရှင်းရေးသမားအဆင့်ပဲ ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ ငါတို့အဖွဲ့ထဲမှာတော့ တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ယောက် ဖြစ်တယ်ဆိုတာ မင်းကို သတိပေးပါရစေ။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် သူသာ ရုံးလုပ်ငန်းတွေမှာ ဒီလောက်အသုံးမကျမနေရင် ငါ့ရာထူးကို သူတောင် ရသွားနိုင်တယ်” ဟု ပြောလိုက်တယ်။

“ငါ အဆင်ပြေပါတယ်” လို့ မိုက်ကယ်က ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

ဒစ်ကီက သက်ပြင်းအရှည်ကြီးချပြီး မိုက်ကယ်ကို စိုက်ကြည့်နေမိတယ်။ တစ်ခုခုကို ပြောဖို့ တွန့်ဆုတ်နေသလိုမျိုး သူ့ပါးစပ်က ပိတ်လိုက်ဟလိုက် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ သိထားဖို့ သိပ်အရေးကြီးတဲ့ ချက်ကီ ရဲ့ အချက်တစ်ချက် ရှိနေလို့ပဲ။ သို့ပေမဲ့ ဒီထူးခြားတဲ့ စရိုက်က သာမန်လူတွေနဲ့ ဝေးရာမှာ လျှို့ဝှက်ထားရမယ့် အရာတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

ဒါက ဘာဖြစ်မလဲ။

အဲဒါကတော့ တခြားမဟုတ်ပါဘူး၊ ချက်ကီ က သံလိုက်စွမ်းအား အသုံးပြုသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပါပဲ။

ဒီဗာ တစ်ယောက် ရှိနေခြင်းက အရပ်သားတွေနဲ့ သာမန်လူတွေနဲ့ ဝေးရာမှာ အထူးတလည် လျှို့ဝှက်ထားရတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်တယ်။

ချက်ကီ က သံလိုက်စွမ်းအား အသုံးပြုသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကို ဒစ်ကီက ဖွင့်မပြောနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်အတွက်ကျတော့ သူ ဘာနဲ့ရင်ဆိုင်ရမလဲဆိုတာ မသိနိုင်တော့လို့ မတရားသလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ သံလိုက်စွမ်းအား အသုံးပြုသူတစ်ယောက်က မှော်မန္တန်တွေကိုပဲ လက်နက်သဖွယ် သုံးနိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရတာက မျှတတဲ့ ပွဲတစ်ခု မဟုတ်နိုင်ဘူးလေ။

သူက ဒါတွေအားလုံးကို မိုက်ကယ်ကို သိစေချင်ပေမဲ့ ဒီဗာ ရဲ့ တည်ရှိမှုကိုတော့ သူ့ကို လုံးဝ ဖွင့်မပြောနိုင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။

“ဒါကို ပြန်စဉ်းစားပါဦး မိုက်ကယ်။ ချက်ကီ က သာမန်လူတစ်ယောက် အနိုင်တိုက်နိုင်မယ့်သူ မဟုတ်ဘူး”

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တားဆီးဖို့ ကြိုးစားမှုအားလုံးက မိုက်ကယ်ရဲ့ ဇွတ်တရွတ်နိုင်မှုကြောင့် လွင့်စင်သွားရတာပဲ။

“ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါကိုယ်တိုင်လည်း တော်တော်လေး သန်မာတာပဲကို”

ဒစ်ကီ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “ဒါက မင်းတကယ် လိုချင်တဲ့အရာဆိုရင်တော့ ငါလည်း မင်းကို မတားတော့ပါဘူး” ဟု ဆိုတယ်။

“ကောင်းပြီလေ။ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲက ဘယ်လိုစမှာလဲ”

“ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို ကြီးကြပ်ပေးဖို့ မောင့်ဂိုမာရီ တစ်ယောက်ကို ငါတို့ တောင်းဆိုရမယ်။ အကယ်၍ သူတို့အိမ်တော်ဆီကို စာတစ်စောင် ပို့လိုက်ရင်တော့ တစ်ပတ်လောက်အတွင်းမှာ ဒီကို သံတမန်တစ်ယောက် ရောက်လာနိုင်တာပေါ့” လို့ ဒစ်ကီက မိုက်ကယ်တစ်ယောက် နောက်ပိုင်းကျရင် သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြန်ပြင်လိမ့်ဦးမယ်လို့ တွေးရင်းနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်ကတော့ ဒီလောက်အကြာကြီး မစောင့်နိုင်ဘူးလေ။ “ငါတို့ ကလော်ဒီယာ လိုလူမျိုးကိုပဲ ဒါကို ကြီးကြပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်ရင် မရဘူးလား”

ဒီစကားက ဒစ်ကီကို အသံထွက်ပြီး ဟားတိုက်ရယ်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေတယ်။ “ကလော်ဒီယာ မောင့်ဂိုမာရီ ကို ပြောတာလား။ မင်းက စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲကို ကြီးကြပ်ပေးဖို့ သူမကို တောင်းဆိုချင်တာ ဟုတ်လား။ သူမက မက်ထရိုပိုလစ် အသင်းတစ်ခုလုံးရဲ့ မန်နေဂျာဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား”

ဒါက စက္ကူတစ်ရွက် ဖြတ်ဖို့အတွက် ဓားအကြီးကြီးတစ်ချောင်းကို သုံးသလို ဖြစ်နေတာပဲ။ ဒီစိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲက သူမ စိတ်ဝင်စားဖို့အတွက် ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အစီအစဉ်တွေထဲမှာ သိပ်ကို အရေးမပါလွန်းလှပါဘူး။

“ဒီမှာ ခဏစောင့်နေ။ ငါ သွားမေးလိုက်မယ်” လို့ မိုက်ကယ်က ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ အခန်းထဲကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားခဲ့ပြီး ဒစ်ကီကိုတော့ ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ ဆွံ့အလို့ ကျန်ရစ်ခဲ့စေတယ်။

မိနစ်နှစ်ဆယ်လောက် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဒစ်ကီရဲ့ တံခါးကို တစ်ယောက်ယောက်က လာခေါက်တယ်။ သူ ထပြီး တံခါးသွားဖွင့်လိုက်တော့ မိုက်ကယ် ပြန်ရောက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ သူ့ဘေးမှာ ရှိနေတဲ့သူက တခြားသူမဟုတ်ဘဲ ကလော်ဒီယာ မောင့်ဂိုမာရီ ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေတာပဲ။

“က...က...ကလော်ဒီယာ”

ကလော်ဒီယာက ဒစ်ကီကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မိုက်ကယ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး “ငါ့မှာ ဒါထက် ပိုအရေးကြီးတဲ့ အလုပ်တွေ လုပ်စရာ ရှိသေးတယ်ဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား” ဟု ဆိုတယ်။

“ဘာအလုပ်တွေ ရှိလို့လဲ။ ငါက မင်းရဲ့ ပါမစ်စစ်ဆေးမှုကို စောစောစီးစီး အောင်မြင်အောင် လုပ်ပေးပြီး မင်းရဲ့ အလုပ်တွေကို လျှော့ချပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား”

သူတို့နှစ်ယောက် အခြေအတင် ပြောဆိုနေကြတုန်း ဒစ်ကီကတော့ သူ့အိမ်ထဲမှာတင် ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ ဆွံ့အလို့ နေမိတယ်။ ကလော်ဒီယာက အထဲဝင်ဖို့ ခွင့်တောင်းလိုက်တဲ့ အချိန်ကျမှသာ ဒါက အိမ်မက်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူ နောက်ဆုံးမှာ သဘောပေါက်သွားတော့တယ်။

“ခင်ဗျားက တကယ်ပဲ ဒီစိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲကို ကြီးကြပ်ပေးမှာလား” လို့ ဒစ်ကီက မယုံနိုင်သေးတဲ့ ပုံစံနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

“အင်းလေ” ကလော်ဒီယာက စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ပြောလိုက်ပြီး “သူက ငါ့အဆောက်အအုံအတွက် ဘောပင်တစ်သေတ္တာ ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတာနဲ့ ငါလည်း လာခဲ့ရတာပေါ့” ဟု ဆိုတယ်။

အဲဒါက အမှန်တရားပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကလော်ဒီယာက မိုက်ကယ်ရဲ့ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲကိုလည်း လူကိုယ်တိုင် စိတ်ဝင်စားနေတာပါ။ သူက တကယ့် စီးပွားရေးသမားကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ တကယ့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်းကော သက်သေပြနိုင်မလား။ ကုမ္ပဏီတစ်ခု ကြီးထွားလာဖို့အတွက် စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲတွေက အဓိက အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေလို့ ကလော်ဒီယာက ဒါကို သိချင်နေတာပါ။ အကယ်၍ သူသာ မတတ်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ဒါက ရီနေးတားအတွက် အကန့်အသတ် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

“မိုက်ကယ်... မင်း သူ့ကို ဘယ်လို စည်းရုံးလိုက်လဲတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တော်တယ်။ သူ့ကို စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲ ကြီးကြပ်ခွင့် ရလိုက်တာက ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးအတွက် စိတ်ချရမှုတစ်ခုပဲ” ဟု ဒစ်ကီက မိုက်ကယ်ရဲ့ ကျောကို ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

အခုတော့ သူတို့မှာ ဒိုင်လူကြီးတစ်ယောက် ရှိပြီဆိုတော့ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲရဲ့ ဆွေးနွေးပွဲတွေကို စတင်နိုင်ပြီ ဖြစ်တယ်။

ဒစ်ကီက အဓိက တိုက်ခိုက်မယ့်သူကို ရောက်လာဖို့ ခေါ်ခိုင်းလိုက်တယ်။

အံ့ဩစရာကောင်းတာက ချက်ကီ ရဲ့ ပုံစံက ဒစ်ကီနဲ့ အတိအကျ တူညီနေပြီး သူက ပိုပြီး အရပ်ရှည်ကာ ပိုပြီး ဗလတောင့်တင်းနေတာပဲ။ သူက ဒစ်ကီရဲ့ ပိုပြီး ဖွံ့ဖြိုးလာတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ တူနေတယ်။

“ဟေ့ အစ်ကိုကြီး။ ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ” လို့ ချက်ကီ က မေးလိုက်တယ်။

“ဒီမှာ ရှိနေတဲ့သူက မိုက်ကယ် တဲ့။ သူက မင်းနဲ့ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲ လုပ်ချင်လို့။ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား”

ချက်ကီ က ချက်ချင်းပဲ သဘောတူလိုက်ပြီး “ငါက အမြဲတမ်း စိန်ခေါ်မှုတွေကို အသင့်ပဲ။ ဟေ့ ညီလေး။ ငါကတော့ လက်သီးတွေကို လျှော့ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်၊ အဲဒါကြောင့် မင်း အသင့်ပြင်ထားဖို့ မျှော်လင့်တယ်” ဟု ဆိုတယ်။

ဒီလူကောင်ကြီးက မိုက်ကယ်အနားကို လျှောက်လာပြီး လက်ဝါးချင်းရိုက်ဖို့ တောင်းဆိုလိုက်တော့ မိုက်ကယ်ကလည်း ချက်ချင်းပဲ လက်ဝါးချင်း ရိုက်ပေးလိုက်တယ်။ ချက်ကီ က တကယ့်ကို ချစ်စရာကောင်းတဲ့ လူအူကြောင်ကြားကြီး တစ်ယောက်ပဲ။

“ပထမဆုံးအနေနဲ့ ငါက ဒီအခန်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့သူတွေ အားလုံးကို နှုတ်လုံကြဖို့ ကတိတောင်းချင်ပါတယ်။ ငါတို့ ဆွေးနွေးပွဲမှာ ဖြစ်ပျက်သမျှတွေရော၊ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲမှာ ဖြစ်ပျက်သမျှတွေ အားလုံးပါ ငါတို့ကြားထဲမှာတင် ရှိနေရမယ်” လို့ ဒစ်ကီက ပြောလိုက်တယ်။

ဒါက ပုံမှန် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းပဲ၊ အထူးသဖြင့် မိုက်ကယ်က သံလိုက်စွမ်းအား အသုံးပြုသူတွေနဲ့ ဒီဗာ အကြောင်းကို ဘာမှမသိဘူးလို့ ဒစ်ကီက တွေးထားလို့ပဲ။

မိုက်ကယ်က လျှို့ဝှက်ချက် ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် ဘာပြဿနာမှ မရှိတာကြောင့် လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ ချက်ကီ ကလည်း သဘောတူတာပေါ့။

အဖွဲ့အစည်းအားလုံး သဘောတူညီမှု ရပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ကလော်ဒီယာက နှုတ်လုံရမယ့် ကတိစကားကို အသိအမှတ်ပြုပေးလိုက်တယ်။

“ကဲ အခုတော့ အလုပ်ကိစ္စထဲကို ဝင်ကြရအောင်။ မိုက်ကယ်... မင်း ဘာကြောင့် ငါတို့နဲ့ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲ လုပ်ချင်ရတာလဲဆိုတာ ငါ သိချင်နေတုန်းပဲ။ မင်း ဘာကို ရည်မှန်းထားတာလဲ”

“ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဆီ ကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ”

ဒစ်ကီက လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ရင်း “အော်... အော်... သဘောပေါက်ပြီ။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ဆီ ကို သုံးချင်တာကိုး။ ကောင်းပါပြီ၊ ငါပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဒီလိုအရာမျိုးက မင်းအတွက် ချက်ကီ လိုလူမျိုးနဲ့ တိုက်ခိုက်ချင်လောက်တဲ့အထိ တကယ်ပဲ အရေးကြီးလို့လား... ခဏ... ခဏ... ခဏလေး။ အဲဒါကို နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ပြောပြပါဦး”

မိုက်ကယ်က ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ပြီး သူ့စကားကို ပြန်ပြောပြတယ်။ “ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဆီ ကို ငါ့ရဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း ပေါ်မှာ အသုံးချချင်လို့ပါ”

“ဘာကြီး” ဒစ်ကီက ဟစ်အော်လိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ဝိုင်ခွက်ကြီး မှောက်ကျသွားကာ အောက်က ကော်ဇောပေါ်ကို ဝိုင်တွေ ဖိတ်စင်ကုန်တော့တယ်။ “ဝိညာဉ်ဆီ ဟုတ်လား။ မင်းက ဝိညာဉ်ဆီ အကြောင်းကို သိနေတာလား”

ကလော်ဒီယာတောင်မှ မိုက်ကယ်ကို မယုံနိုင်တဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေမိတယ်။ သူက သံလိုက်စွမ်းအား အသုံးပြုသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာတင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းနေလှပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူက ဝိညာဉ်ဆီကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသေးတယ် ဟုတ်လား။ ဗန်ဒါဘစ် မိသားစုက အဲဒီကိစ္စမှာ ဘာမှ ကူညီပေးထားတာ မရှိဘူးဆိုတာကို သူမ ကောင်းကောင်း သိနေတယ်။ ဆိုလိုတာက သူက ဒါတွေအားလုံးကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာပေါ့။

“အင်းလေ၊ ငါ အဲဒါကို သိတာပေါ့။ ငါ့ရဲ့ လက်နက်ပေါ်မှာ အဲဒါကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ ငါ သိဖို့ လိုအပ်တယ်၊ ပြီးတော့ မင်းတို့ကပဲ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိတဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူတွေ မဟုတ်ဘူးလား”

“ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒီနည်းလမ်းက ငါတို့ ဟက်ဖေးစတပ်စ် မျိုးဆက်ထဲမှာပဲ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့တာ... ဒါနဲ့ မင်းမှာ တကယ်ပဲ ဒီဗာ တစ်ယောက် ရှိနေတာလား”

ဒစ်ကီကတော့ ဒီအမှန်တရားကို ရုန်းထွက်လို့ မရနိုင်သေးဘူး ဖြစ်နေတယ်။ မိုက်ကယ်က စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲထဲကို ဘာကြောင့် ဒီလောက် ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ဝင်လာခဲ့တာလဲဆိုတာ အခုမှပဲ အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားတော့တယ်။

တစ်ဖက်မှာတော့ ချက်ကီ က စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲအတွက် ပိုပြီးတော့တောင် စိတ်အားထက်သန်လာသလိုပဲ။ သူက မိုက်ကယ်ကို ပြူးကျယ်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး “မင်းမှာ ဒီဗာ ရှိတာလား။ ဒါက အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းသွားပြီ။ မင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ငါ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး” လို့ ဆိုလေတယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၃၇)