အခန်း ၄၅၃

အခန်း(၄၅၃)

မိုက်ကယ်က စိတ်လိုက်မာန်ပါနဲ့ ဒီအဆင့်မြှင့်တင်မှုတွေကို မဝယ်မိအောင် သူ့ကိုယ်သူ ထပ်ပြီး ထိန်းလိုက်ရပြန်တယ်။ ဒီရွေးချယ်စရာခလုတ်ကို နှိပ်မိတဲ့အတွက် သူ့ကိုယ်သူ တောင် ကျိန်ဆဲမိမလို ဖြစ်သွားရတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခုချိန်မှာ သူ မဝယ်နိုင်သေးတဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်မှုတစ်ခုရဲ့ ဖြစ်နိုင်ချေကို တွေးပြီး ခေါင်းခဲနေရတော့မှာမို့လို့ပဲ။

ဒီအဆင့်မြှင့်တင်မှုတွေက တကယ်ကို ကောင်းလွန်းတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဈေးလည်း ပိုကြီးတာပေါ့။

အခြေခံအဆင့်မြှင့်တင်မှုတွေကို ဝယ်တာက ဒုတိယအဆင့်အဆင့်မြှင့်တင်မှုတွေ ဝယ်တာထက်စာရင် သူ့အတွက် ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိလိမ့်ဦးမယ်လို့ သူ ထင်နေတုန်းပဲ။

ဥပမာပြောရရင် သူ ဝယ်ချင်တဲ့ ဒုတိယမြောက် အဆင့်မြှင့်တင်မှုက [Mini Drone] ဖြစ်တယ်။ ဒီ ဒရုန်း နှစ်စင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရင် ယေဘုယျအားဖြင့် သူ့ရဲ့ အသုံးဝင်မှုကို နှစ်ဆ ဖြစ်သွားစေမှာပါ။ တကယ်လို့ သူက စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ မက်ဂ်နက်တစ် တစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရမယ်ဆိုရင် သူ့ဘေးမှာ ရှိနေတဲ့ ဒရုန်းတွေနဲ့ဆို ပွဲက သုံးယောက် တစ်ယောက် ပုံစံ ဖြစ်သွားမှာလေ။

ဒီ [Mini Drone] နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူ ကြုံနေရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာကတော့ လောလောဆယ်မှာ ယင်းရဲ့ အသုံးဝင်မှုက အကန့်အသတ် သိပ်ရှိလွန်းနေတာပဲ။ သူက [သဟဇာတသေနတ် Mk.2] ကို အဆင့်မြှင့်တင်ပြီး [Mini Drone] မှာ ကိုယ်ပိုင်သေနတ် ရလာတဲ့ အချိန်ကျမှသာ ဒါက တကယ် အစွမ်းပြလာမှာ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီအချိန်ကျမှ ဒီအဆင့်မြှင့်တင်မှုကို ယူတာက မရှိမဖြစ် လိုအပ်ချက်တစ်ခုလို့ သတ်မှတ်နိုင်မှာပါ။

'ငါ ဆုံးဖြတ်ရ ခက်နေပြီ'

သူက လူမသိအောင် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် သွားတဲ့လမ်းကို ရွေးပြီး [Muffled Propeller] နဲ့ [Camouflage] ရွေးချယ်စရာတွေကို အဆင့်မြှင့်တင်ပြီး ဒရုန်းကို အသံတိတ်လူသတ်သမားတစ်ယောက်အဖြစ် တကယ် ပြောင်းလဲပစ်လို့လည်း ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို ရဖို့အတွက် သူု့မှာ ရှိသမျှ အရာနှစ်ခုလုံးကို သုံးပစ်ရမှာမို့လို့ မိုက်ကယ်က တော်တော်လေး တွန့်ဆုတ်နေမိတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လောလောဆယ်မှာ သူက ဘယ်သူ့ကိုမှ ချောင်းကြည့်ဖို့ တကယ် မတွေးထားပါဘူး။ အခု သူ့မှာ ရှိနေတဲ့ အရာနှစ်ခုကို အကုန်သုံးပြီး ဒါကို ယူရလောက်အောင် ပြန်ရမယ့် တန်ဖိုးက မတန်ဘူးလေ

'ငါ ဒရုန်းလေးနဲ့ ခြေရာဖျောက်စွမ်းရည်ကိုပဲ လုပ်ရမလား။ ဒါမှမဟုတ် အကုန်ပုံအောပြီး အဆင့်နှစ် အဆင့်မြှင့်တင်မှုတွေထဲက တစ်ခုခုကိုပဲ ဝယ်လိုက်ရမလား'

သူ ဝယ်လို့ရတဲ့ ဒုတိယအဆင့် ရွေးချယ်စရာတွေကို မြင်ပြီးတဲ့နောက် မိုက်ကယ်က အရာအားလုံးကို အဆင့်မြှင့်တင်မှုတစ်ခုတည်းအတွက်ပဲ အကုန်သုံးပစ်ချင်စိတ် တားမရဆီးရ ဖြစ်နေတယ်။

တကယ်လို့ သူက စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို အတိုင်းသား မြင်ကွင်းအပြည့် ကြည့်ချင်တယ်ဆိုရင် [Shared Vision] က အလွန် ကောင်းမွန်လွန်းတယ်။ တကယ်လို့သာ သူက စစ်သူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေရင် ဒီအဆင့်မြှင့်တင်မှုကို ချက်ချင်း ရွေးချယ်မိမှာ အသေအချာပဲ။ ၃၆၀ ဒီဂရီ မောင်းနှင်မှု မြင်ကွင်း ရှိနေခြင်းက စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို အစအဆုံး ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲနိုင်မှာ ဖြစ်ပြီး ရန်သူတွေ သူ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

တစ်ဖက်မှာလည်း သေနတ် အပ်ဒိတ်နှစ်ခုက သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်ကို ချက်ချင်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်။

မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုအတွက် သူ တွန့်ဆုတ်ပြီး အချိန်တွေ အကြာကြီး ဖြုန်းနေခဲ့တာကြောင့် နောက်ဆုံးတော့ ယူနာ သူ့အခန်းထဲ ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်။ သူ သတိပြန်ရလာတဲ့ အချိန်မှာ ရီနေးတား နိုင်ငံတော်ကနေ အဝေးကြီး လာခဲ့ကြတဲ့ အခြားလူတွေအားလုံးကို သွားခေါ်ဖို့ သူမ ထွက်သွားခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။

သူ့ရဲ့ မိဘတွေနဲ့ ရီနေးတား ကုမ္ပဏီရဲ့ အဖွဲ့သားအားလုံးက စိုးရိမ်တကြီး မျက်နှာပေးတွေနဲ့ သူ့အခန်းထဲကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာကြတယ်။

"အို... ငါ့ရဲ့ အသည်းယားစရာ သဲလေး၊ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"

လိုင်လီယာက အဖွဲ့ရဲ့ အရှေ့ဆုံးကနေ ချက်ချင်း ခုန်ထွက်လာပြီး သူ့ကို အတင်း ဖက်ထားလိုက်တယ်။ သူမရဲ့ ပါးပြင်တွေကို သူ့ပါးပေါ် အတင်းကပ်ပြီး သူ့ကို အသက်ရှူကျပ်အောင် လုပ်နေတော့တယ်။

"အင်း... အင်း..." မိုက်ကယ်က တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်မိတယ်။

"အို... သဲလေး ဘာဖြစ်လို့လဲ။ စကား မပြောနိုင်တော့ဘူးလား"

ဘတ်က သူမကို မိုက်ကယ်ဆီကနေ ချက်ချင်း ဆွဲခွာလိုက်တယ်။ "မိန်းမရာ... မင်း သူ့ကို အသက်ရှူကျပ်အောင် လုပ်နေတာလေ။ သူ စကားမပြောနိုင်တာ မဆန်းပါဘူး"

"အို..."

မိုက်ကယ်က သူ့အမေနဲ့ အနည်းငယ် ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာ နေလိုက်တယ်။ "ကျွန်တော်က စိုးရိမ်စရာမလိုဘူးလို့ ပြောမလို့ပါ။ ပင်ပန်းပြီး သတိလစ်သွားရုံတင်ပါ"

ဒါပေမဲ့လည်း ဘတ်နဲ့ လိုင်လီယာတို့ဆီက စိုးရိမ်ပူပန်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေကတော့ အထင်အရှား ရှိနေတုန်းပဲ။ သူတို့ရဲ့ သားဖြစ်သူက ထင်ရှားတဲ့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ မမျှော်လင့်ဘဲ သတိလစ်သွားတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ဘူးလေ။

"သခင်မိုက်ကယ်... အဆင်ပြေရဲ့လား" ရှီနာက ခေါင်းငုံ့ပြီး မေးလိုက်တယ်။

"အမြဲတမ်း အဆင်ပြေနေကျအတိုင်းပါပဲ" ဟု သူက ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ ထင်ရှားတဲ့ စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်မှုက သူု့ကျန်းမာရေးအတွက် သူတို့ စိုးရိမ်နေသမျှကို ပျောက်ကွယ်သွားစေတယ်။ သူ့အမေကတော့ ဒါဟာ သူမ ရှိနေလို့ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်နေပေမဲ့ အမှန်တော့ သူ စောစောက မြင်ခဲ့ရတဲ့ အပ်ဒိတ် ရွေးချယ်စရာတွေကြောင့် ဖြစ်တယ်။

"အစ်ကို မိုက်ကယ်... ဒီ မက်ထရိုပိုလစ်ကြီးက တော်တော် ကြီးတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ မကြာခင် ဒီမှာ လာနေကြမှာလား" ဇိုင်ယွန်က မေးလိုက်တယ်။

"ဟိုဟိုဟိုး... ဒါ ငါ နောက်ဆုံးမြင်ခဲ့ရတဲ့ အချိန်ထက် အများကြီး ပိုကြီးလာတာပဲ... အာ... နေပါဦး၊ ငါ မမှတ်မိတော့ဘူး"

"ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးကြီး... မကြာခင်မှာ ကျွန်တော်တို့ စီးပွားရေးကို ဒီနယ်မြေရဲ့ ထောင့်စုံအထိ ချဲ့ထွင်တော့မှာပါ။ ကျွန်တော့်မှာ ခွင့်ပြုချက် ရှိတယ်" ဟု သူက အစည်းအရုံးဆီကနေ ရခဲ့တဲ့ အနီရောင်ဒင်္ဂါးပြားကို ထုတ်ပြရင်း ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

"ဟီးဟီး... ဒီမှာ လူတွေ အများကြီးပဲ၊ ချောင်းကြည့်ရမယ့်လူတွေ အများကြီးပေါ့" ဖတ်ချ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်။ "သခင်... မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့ မက်ထရိုပိုလစ်တစ်ခုလုံးကို အကြိုစူးစမ်းလေ့လာတာတွေ စလုပ်နေပြီ"

"မလုပ်သေးနဲ့ဦး ဖတ်ချ်။ ကျွန်တော်တို့ မက်ထရိုပိုလစ်မှာ ကိုယ်ပိုင်နေရာတောင် မရှိသေးဘဲနဲ့ သူများပိုင်နက်ထဲကို ဒီတိုင်း ကျူးကျော်လို့ မရဘူး။ အခြေချပြီးတဲ့အထိ စောင့်ဦး"

ပြီးတော့ သူက အနီရောင်ဒင်္ဂါးပြား ခွင့်ပြုချက်ကို ကက်စတယ်လာဆီ လှမ်းပစ်ပေးလိုက်ရာ သူမက ဒါဟာ ကီလိုဂရမ် တစ်ရာလောက် လေးနေသလိုမျိုး ဖမ်းယူလိုက်တယ်။

"ဒီ မက်ထရိုပိုလစ်မှာ စီးပွားရေးချဲ့ထွင်မှုကို မင်းပဲ ကိုင်တွယ်ပေးမယ်လို့ ငါ မှတ်ယူလိုက်မယ်နော်" သူက သူမကို မေးလိုက်တယ်။

မိုက်ကယ်ရဲ့ စီအီးအိုက ခေါင်းကို အခိုင်အမာ ညိတ်လိုက်တယ်။ "ကျွန်မကိုသာ စိတ်ချလိုက်ပါ သခင်လေး"

"ဒီမှာ မင်းတို့ရဲ့ ဌာနချုပ်ကို ဘယ်နေရာမှာ ဆောက်မယ်ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား" ယူနာက သူ့ကို မေးလိုက်တယ်။

"မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ငါ့မှာ ဘာအကြံမှ မရှိသေးဘူး"

"ကဲ... မင်းအတွက် သတင်းကောင်းနဲ့ သတင်းဆိုး ရှိတယ်"

တံခါးနောက်ကနေ အသံအသစ်တစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတယ်။ အားလုံးက ဧည့်သည်အသစ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြတယ်။

ယူနာက အဲဒါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေ ချက်ချင်း တောက်ပသွားတယ်။ "ကလော်ဒီယာ"

အဒေါ်နဲ့ တူမဖြစ်သူတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်လဲတကင်းနဲ့ ဝမ်းသာအားရ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ကြတယ်။ သူတို့ ဘာတွေလုပ်နေလဲဆိုတာ အပြန်အလှန် စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြတုန်း လိုင်လီယာက ယူနာ့နောက်ကနေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ကလော်ဒီယာကို မိတ်ဆက်လိုက်တယ်။

"မင်္ဂလာပါ... ကျွန်မက မိုက်ကယ်ရဲ့ အမေ လိုင်လီယာပါ"

"ယူနာ့ဆီက လာတဲ့ စာတွေထဲမှာ ရှင်တို့အကြောင်း အများကြီး ကြားဖူးပါတယ်" ဟု ကလော်ဒီယာက လိုင်လီယာနဲ့ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"အို... တကယ်လား။ ကောင်းတဲ့အချက်တွေ ဖြစ်ဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။ ကျွန်မတို့ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုအောက်မှာ သူမကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံပေးထားပါတယ်"

မိုက်ကယ်က ကုတင်ပေါ်ကနေ ချက်ချင်းထပြီး သူတို့ရဲ့ စကားဝိုင်းကို ဖြတ်ပြောလိုက်တယ်။ အခုအချိန်မှာ သူ့အမေက ပုံမှန်အတိုင်း ပြုမူနေပေမဲ့ နောက်ဆုံးကျရင် သူမက သူ့ကို ယူနာနဲ့ ပေးစားဖို့ ပုံမှန်အစီအစဉ်တွေကို လုပ်တော့မှာ ဖြစ်ပြီး ကလော်ဒီယာကို အဲဒီထဲမှာ မပါဝင်စေချင်ဘူးလေ။

"အဟမ်း... ကလော်ဒီယာ၊ စောစောက ဘာအကြောင်း ပြောနေတာလဲ"

သူမက မိုက်ကယ်ဘက်ကို မျက်နှာမူပြီး သူ သတိလစ်နေစဉ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြောပြလိုက်တယ်။ တောင်ဘက်ကမ်းခြေတွေမှာ တောင်ပံနဂါးသားရဲတွေ ပေါ်လာတဲ့အကြောင်း၊ အဲလ်ရစ် ဂိုးလ်စတုန်း စီစဉ်ထားတဲ့ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲအကြောင်းနဲ့ အထူးသဖြင့် အပ်ပါးဝုဒ်နယ်မြေရဲ့ လမ်းမကြီးမှာ လောလောဆယ် ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုတွေအကြောင်း သူမက ပြောပြခဲ့တယ်။

"တောင်ပံနဂါးသားရဲတွေလား။ ဒါဆို နိုင်ငံခြားသားတွေ ကွင်းစ်နယ်မြေကို မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်ပေါ့" ယူနာက ရိပ်မိသွားတယ်။ "ဒါက တော်တော် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စပဲ"

"ဟုတ်တယ်" ကလော်ဒီယာက သဘောတူလိုက်တယ်။

"ပြီးတော့ အခုအချိန်မှာ ကုမ္ပဏီတွေက ပြင်ဆင်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာမို့ မက်ထရိုပိုလစ်တစ်ခုလုံးမှာ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲတွေ ခဏခဏ ဖြစ်နေတယ်။ မိုက်ကယ်... ငါက မင်းတို့ကုမ္ပဏီအတွက် လမ်းမကြီးကို ကြိုတင်ဖယ်ထားပေးချင်ပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒါ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"

ဂျာကူက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ထင်မြင်ချက်ကို ဝင်ပြောလိုက်တယ်။ "ကျွန်တော်တို့က ဘာဖြစ်လို့ ဒီလမ်းမကြီးကို သွားရမှာလဲ။ အခြား မြေနေရာကိုပဲ ရွေးလို့မရဘူးလား"

"ဟုတ်ပ" ဇိုင်ယွန်ကလည်း ထောက်ခံလိုက်တယ်။ "ကျွန်တော်တို့က ဘာဖြစ်လို့ ဒီ အဲလ်ရစ် ဆိုတဲ့ လူရဲ့ လှည့်လည်ပွဲ အစီအစဉ်တွေနောက် လိုက်နေရမှာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ဘာသာ ကျွန်တော်တို့ လုပ်မှာပေါ့"

".....ကျွန်မ သဘောတူတယ်....." ယူမီစုက တိုးတိုးလေး ဆန္ဒမဲပေးလိုက်တယ်။

ယူနာက သူတို့ရဲ့ အကြံဉာဏ်တွေကို ပထမဆုံး ပယ်ဖျက်လိုက်သူ ဖြစ်တယ်။

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဲလ်ရစ်က မက်ထရိုပိုလစ်ရဲ့ မြို့စားမင်းကို သူ့ရဲ့ သတ်မှတ်ချက်တွေကို သဘောတူအောင် စည်းရုံးနိုင်ခဲ့လို့သာ ဒီလှည့်လည်ပွဲကို စီစဉ်နိုင်ခဲ့တာ။ ငါတို့မှာ ဒါကို ပြောင်းလဲဖို့ သြဇာအာဏာ မရှိသေးဘူး"

ကလော်ဒီယာက သူမရဲ့ တူမဖြစ်သူကို ကြည့်ပြီး ရီနေးတား ကုမ္ပဏီကို ရည်ညွှန်းတဲ့အခါ 'ငါတို့' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို သုံးသွားတာကို သတိပြုမိလိုက်တယ်။ ယူနာက ဒီအဖွဲ့ထဲကို လုံးဝ ပေါင်းစည်းသွားခဲ့ပြီပေါ့။

နောက်ဆုံးတော့ မိုက်ကယ်က ယူနာ့ကို သဘောတူလိုက်တယ်။ တကယ်လို့ သူတို့က အဲဒီလမ်းစဉ်ကို သွားချင်တယ်ဆိုရင် မက်ထရိုပိုလစ်မှာ သူတို့ရဲ့ အာဏာကို တည်ဆောက်ဖို့ အချိန်လိုလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ခရီးသွားဧည့်သည်တွေ ရောက်လာမှာက သူ့ကို စောင့်နေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ အဲလ်ရစ်ရဲ့ လှည့်လည်ပွဲနောက်ကို လိုက်ပြီး လမ်းကြောင်းကို အခွင့်ကောင်းယူတာက ပိုပြီး ယုတ္တိရှိပါတယ်။

"အဲဒီ တောင်ပံနဂါးသားရဲတွေက... ခရီးသွားဧည့်သည်တွေကို တင်ဆောင်လာတာ ဟုတ်တယ်မလား။ ဘယ်လိုမျိုးလဲ"

ကလော်ဒီယာက ကမ္ဘာအနှံ့က ဖြစ်နိုင်ချေရှိတဲ့ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါ ခရီးသွားဧည့်သည်အားလုံးကို စာရင်းဇယားနဲ့ ပြောပြလိုက်တယ်။ "ဗန်ပိုင်ယာတွေ၊ ဝံပုလွေလူသားတွေ၊ ရေလူသားတွေ... မင်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ။ သူတို့ အဲဒီမှာ ရှိနေလောက်တယ်"

သူ့ရဲ့ နားတွေက စွင့်သွားရတယ်။ ရေလူသားတွေလား။ သူတို့က အတ္တလန်တစ်က လာတာဆိုတော့ ဝိညာဉ်ဆီ အကြောင်းကို ပိုပြီး သိနိုင်စွမ်း ရှိကြလိမ့်မယ်။ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ကိုယ်တိုင်မှာတောင် ရှိနေနိုင်တာပေါ့။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၃၈)