← Chapters

အခန်း ၄၅၆

Vol. 38 Ch. 456

အခန်း ၄၅၆

Vol. 38 Ch. 456

အခန်း(၄၅၆)

နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှုအနည်းငယ် လုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူက အဲဒီမှော်စွမ်းအင်ဖြတ်တောက်မှုလှိုင်းရဲ့ သက်ရောက်မှုဟာ ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်ပွားတဲ့နေရာတစ်ဝိုက် မီတာ ၄၀ အချင်းဝိုင်း စက်လုံးပုံသဏ္ဌာန်အထိ ပျံ့နှံ့သွားတာကို သိလိုက်ရတယ်။ ပြီးတော့ ဗုံးရဲ့ ဖော်ပြချက်အရဆိုရင် အဲဒီပေါက်ကွဲမှုဇုန်ထဲမှာ စွမ်းရည် တွေတောင်မှ အဟန့်အတားဖြစ်သွားလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကန့်သတ်ထားတဲ့ အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲပေါ့။

သူဟာ အသစ်စက်စက် ပေါက်ကွဲသွားတဲ့ သဟဇာတဗုံး တစ်လုံးထဲမှာ သူ့ရဲ့ ခလုတ်တွေကို သုံးပြီး ဒါကို စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့တယ်။ အံ့ဩစရာကောင်းတာက သူ့ရဲ့ စွမ်းရည် ဟာ ငါးစက္ကန့်တိတိ ပိတ်ဆို့သွားသလိုမျိုး ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ ဒါဟာ သိပ်မကြာလှဘူးလို့ ထင်ရပေမယ့် ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲတွေအတွင်းမှာတော့ တစ်သက်စာလောက် ကြာမြင့်တယ်လို့ ယူဆလို့ရတယ်၊ အထူးသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးမှာရှိတဲ့ စွမ်းရည် အားလုံးကို အရှိန်အဟုန်မြှင့်တင်ဖို့အတွက်ပဲ သုံးတဲ့ ချက်ကီလို လူမျိုးတွေနဲ့ ချကြတဲ့အခါမျိုးမှာပေါ့။

စမ်းသပ်မှုအနည်းငယ် ထပ်လုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အဲဒီဗုံးဟာ သဟဇာတသေနတ်တွေထက် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်သုံးနိုင်ဖို့ စောင့်ရတဲ့ အချိန် ပိုပြီးအကြာကြီး စောင့်ရတယ်ဆိုတာကို သူ သဘောပေါက်သွားတယ်။ အဲဒီသေနတ်တွေက ပြန်ဖြည့်ဖို့ ဆယ်စက္ကန့်ပဲ ကြာမြင့်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ဗုံးကတော့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်မသုံးခင် နှစ်မိနစ်တိတိ အချိန်ယူရတယ်။ ပေါက်ကွဲမှုက ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်လဲဆိုတာ ထည့်တွက်ရင်တော့ ဒါက သဘာဝကျပါတယ်။ ဒရုန်းအနေနဲ့ လေထုထဲက မှော်စွမ်းအင်တွေကို စုဆောင်းဖို့ အချိန်ပို လိုအပ်တာပေါ့။

ခြုံပြောရရင်တော့ သူဟာ ဒရုန်းအတွက် ရရှိခဲ့တဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်မှုတွေကို စိတ်ကျေနပ်မှု ရှိနေခဲ့တယ်။ ဒါဟာ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို သိသိသာသာ မြင့်တက်သွားစေတာ သေချာတယ်၊ အထူးသဖြင့် မက်ဂ်နက်တစ်တွေကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရတဲ့အခါမျိုးမှာပေါ့။

‘ကဲ ငါ အခု ပြိုင်ပွဲအတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ’

သူဟာ သူ့ရဲ့ ဒရုန်းကို တောအုပ်ထဲကနေ မက်ထရိုပိုလစ်ဆီကို ချက်ချင်း ပြန်လည် ပို့ဆောင်လိုက်တယ်။ ဒရုန်းမြင်ကွင်းကနေ ထွက်လိုက်ပြီး မျက်မှန်ကို ဘူးထဲပြန်ထည့်ကာ ဒရုန်းတစ်ခုလုံးကိုလည်း သူ့အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်ပြီး သိမ်းဆည်းလိုက်တယ်။

အကုန်လုံး ပြီးသွားတာနဲ့ သူဟာ အခန်းထဲကနေ ထွက်လာခဲ့ပြီး မိန်းလမ်းမကြီးအတွက် ကျင်းပမယ့် ပြိုင်ပွဲအကြောင်း အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ပိုသိရအောင် ကလော်ဒီယာကို သွားရှာလိုက်တယ်။

"အို နာလန်ထူပြီး အဆင်ပြေပြေ ဖြစ်သွားပြီလား" လို့ သူမက မေးလိုက်တယ်။

သူက သူ့ရဲ့ ကြွက်သားတွေကို ကျုံ့ပြီး ပြသလိုက်တာနဲ့တင် ကလော်ဒီယာအတွက်တော့ လုံလောက်သွားပုံရပါတယ်။

"ဒါဆိုရင်တော့ မင်း အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ။ မိန်းလမ်းမကြီးအတွက် အောက်ခြေအဆင့်ပြိုင်ပွဲက စတင်နေပြီ။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်း နာလန်ထူဖို့ အချိန်ပိုရအောင် မင်းရဲ့တိုက်ပွဲကို နောက်ဆုံးမှ ဖြစ်အောင် ငါ စီစဉ်ပေးထားတယ်"

သူမက သူ့ကို ပြိုင်ပွဲရဲ့ ပွဲစဉ်ဇယားတစ်ခုလုံးကို ပြသထားတဲ့ ကျူစက္ကန့်ချပ်တစ်ခု ကမ်းပေးလိုက်တယ်။ သူဟာ နာမည်တွေကို လိုက်ကြည့်လိုက်ပေမယ့် သူသိတဲ့ နာမည်တစ်ခုမှ မတွေ့မိဘူး။ စက္ကူချပ်ရဲ့ အစွန်ဆုံးမှာတော့ ရီနေးတားဟာ ပီတာဝုဒ်ကားဗင်းလို့ ခေါ်တဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုနဲ့ ဆုံနေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

"ဒီပြိုင်ပွဲက ဘယ်လိုပုံစံမျိုးနဲ့ အလုပ်လုပ်တာလဲ။ ဘယ်နေရာမှာ ကျင်းပတာလဲ"

"ငါတို့ရဲ့ ရုံးချုပ်နေရာမှာတင်ပဲပေါ့။ သာမန် စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲ အများစုက ဒီမှာပဲ ကျင်းပတာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းနဲ့ ချက်ကီတို့ကြားက ပွဲမျိုးလိုမျိုး ပိုပြီး လျှို့ဝှက်ထားဖို့ လိုအပ်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲတွေအတွက်တော့ ငါတို့မှာ ကွင်းစ်နယ်မြေ အနှံ့အပြားမှာ ဝှက်ထားတဲ့ အထူးနေရာတွေ ရှိတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီက အောက်ခြေအဆင့်ပြိုင်ပွဲအတွက်ကတော့ သူတို့အများစုမှာ မင်းမှာရှိတဲ့ အဲဒီ...အရာမျိုး မရှိကြဘူး၊ ဒါကြောင့် အဲဒီလောက်အထိ လျှို့ဝှက်ထားဖို့ မလိုပါဘူး။ တချို့ဆိုရင် သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် သန်မာလဲဆိုတာ လူတွေမြင်ပြီး သူတို့ကုမ္ပဏီကို လာကြအောင် ကြော်ငြာတဲ့အနေနဲ့ လူအများရှေ့မှာ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ တောင်းဆိုကြတာတောင် ရှိသေးတယ်။ ဒါကတော့ ငါတို့ ခွင့်မပြုခင်မှာ နှစ်ဖက်စလုံးက သဘောတူညီမှု ရှိရမှာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ပြိုင်ပွဲက ဆီမီးဖိုင်နယ်နဲ့ ဖိုင်နယ်အဆင့်တွေအထိ ရောက်သွားပြီဆိုရင်တော့ သူတို့ကို အထူးနေရာအသစ်တစ်ခုဆီ ရွှေ့ပြောင်းပေးရလိမ့်မယ်"

ကလော်ဒီယာဟာ သူ့ကို အစည်းအရုံးရုံးချုပ်အတွင်း ခေါ်ဆောင်သွားပြီး သူတို့အဆောက်အအုံရဲ့ အမှတ်သညာဖြစ်တဲ့ စကျင်ကျောက်တိုင်တွေကို ဖြတ်သန်းသွားကာ အဆုံးသတ်မှာတော့ သူတို့ရဲ့ရှေ့မှာ နံရံတစ်ခုပဲ ရှိနေတဲ့ နေရာတစ်ခုဆီ ရောက်ရှိသွားတယ်။

နံရံရဲ့ တစ်ဖက်ကနေ ဓားချင်း ခုတ်သံတွေနဲ့ ညည်းညူသံတွေ၊ အော်ဟစ်သံတွေ သဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်နေတာကို သူ ကြားနေရတယ်။

"ဒါက ငါတို့ရဲ့ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းတွေထဲက တစ်ခုပဲ။ ဒါက တိုက်ခိုက်သူတွေ အပြန်အလှန် ချကြရတဲ့ ရိုးရိုးဝိုင်းဝိုင်း ကွင်းပြင်လေးတစ်ခုပဲပေါ့။ မင်း ကြည့်ချင်လား"

ဒါကိုတော့ မိုက်ကယ်က မငြင်းပယ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါဟာ သူ ရင်ဆိုင်ရတော့မယ့် ပြိုင်ဘက်တွေကို ကြည့်ရှုဖို့ အခွင့်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

သူဟာ အောက်ခြေအဆင့်ပြိုင်ပွဲမှာ ရှိနေကြတာမို့လို့ ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့တင် သူ့ရဲ့ပြိုင်ဘက်တွေကို လျှော့မတွက်ခဲ့ဘူး။ ကုမ္ပဏီရဲ့ အဆင့်အတန်းက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်နဲ့ တိုက်ရိုက် ထပ်တူကျချင်မှ ကျတာ။ ဒီထဲမှာ တိုက်ခိုက်ရတာကို တကယ်ကျွမ်းကျင်ပေမယ့် စီးပွားရေးလုပ်တဲ့နေရာမှာတော့ သိပ်ညံ့ဖျင်းတဲ့လူတွေ ရှိနေနိုင်တယ်လေ။

တကယ်တော့ ဒါဟာ သူတို့အတွက် ပြိုင်ပွဲကနေတစ်ဆင့် ထင်ပေါ်လာပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။

မိုက်ကယ်နဲ့ ကလော်ဒီယာ နှစ်ယောက်လုံးဟာ အပြင်ဘက်ကို ဦးတည်ထားတဲ့ ဘေးဘက်က တံခါးတစ်ခုထဲကို ဝင်လိုက်ကြတယ်။ ဒီနေရာကတော့ အတွင်းပိုင်းနဲ့မတူဘဲ မြေပြင်ပေါ်မှာ ဖုန်မှုန့်တွေ အများကြီး ရှိနေတဲ့ ကျောက်တုံးတွေနဲ့ လုပ်ထားတာပါ။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံးဟာ အပေါ်ကို တက်သွားတဲ့ လှေကားတွေအတိုင်း လျှောက်သွားပြီးတဲ့နောက် စက်ဝိုင်းပုံစံ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို စီးမိုးမြင်တွေ့နေရတဲ့ ပွဲကြည့်စင်ပေါ်ကို ရောက်သွားကြတယ်။

ဒီမှာက သူတို့နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ထိုင်ခုံတွေပတ်ပတ်လည်မှာ လူအနည်းငယ်စီ လူစုကွဲပြီး ကြည့်နေကြတဲ့ တခြားပွဲကြည့်ပရိသတ်တွေလည်း ရှိနေကြတယ်။

"တချို့ကတော့ မင်းလိုပဲ။ သူတို့ကလည်း ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်မယ့်သူတွေပဲ၊ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေကို လာပြီး အကဲခတ်နေကြတာပေါ့။ တချို့ကတော့ လူအများရှေ့ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့လို့ လာကြည့်နေကြတဲ့ သာမန်အရပ်သား ပွဲကြည့်ပရိသတ်တွေပဲ။

ဒါက ပြိုင်ပွဲရဲ့ ပထမဆုံးအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာမို့လို့ ဒီမှာ လူ သိပ်မများသေးတာ၊ ဒါပေမဲ့ ပွဲစဉ်တွေ ကျော်ဖြတ်လာတာနဲ့အမျှ လူတွေ အများကြီး ပိုများလာလိမ့်မယ်လို့ ငါ လောင်းကြေးထပ်ရဲတယ်"

မိုက်ကယ်ဟာ ကွင်းပြင်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ တိုက်ခိုက်သူနှစ်ယောက်ဟာ လက်ရှိမှာ ပြင်းထန်တဲ့တိုက်ပွဲတစ်ခုထဲ ပိတ်မိနေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ သူတို့ဟာ ဓားချင်း ခုတ်လိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တွန်းထုတ်လိုက်လဲဆိုရင် ဓားသွားတွေတောင် အစအနလေးတွေ ထွက်သွားကြတယ်။ တစ်ဖက်လူ အရှုံးပေးလာအောင် လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေကြစဉ်မှာပဲ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေဆီကနေ သွေးတွေ၊ ချွေးတွေဟာ လွင့်စင်ထွက်ပြေးနေကြတယ်။

သူတို့ဟာ တိုက်ပွဲထဲမှာ မှော်ပညာကို သိပ်မသုံးကြတာကို သူ သတိထားမိလိုက်တယ်။ အလွန်ဆုံးရှိမှ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန်အချို့နဲ့ ခွန်အားမြှင့်တင်တာမျိုးပဲ ရှိပြီး ဒါက အကုန်ပဲပေါ့။

နောက်ဆုံးတော့ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်သူတွေထဲက တစ်ယောက်ဟာ ကျွမ်းကျင်လှတဲ့ ယိမ်းနွဲ့မှုတစ်ခုနဲ့ သူ့ပြိုင်ဘက်ရဲ့ လက်ထဲက လက်နက်ကို လွှတ်ချစေပြီး အနိုင်ရရှိသွားခဲ့တယ်။

"ငါ အရှုံးပေးတယ်"

ပွဲကြည့်ပရိသတ်အချို့ကတော့ အနိုင်ရရှိသူအတွက်ရော ရှုံးနိမ့်သွားသူအတွက်ပါ လက်ခုပ်တီးပေးခဲ့ကြတယ်။

"ပွဲကောင်းတစ်ပွဲပဲ"

"သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက အဆင့်ချင်း တူတူပဲ။ သူတို့ ပြိုင်ပွဲရဲ့ ဒီလောက်စောတဲ့ အဆင့်မှာတင် အချင်းချင်း ထိပ်တိုက်ဆုံခဲ့ကြတာ ငါတို့အတွက် ကံကောင်းတာပဲ"

"ဟုတ်တယ်။ အဲဒီလူက ရှုံးသွားတယ်ဆိုပေမယ့် ငါသာဆိုရင်တော့ သူ့ကို ရှုံးမှာ သေချာတယ်"

လူအတော်များများက သူတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲအတွက် ချီးမွမ်းပြောဆိုနေကြတယ်။

မိုက်ကယ်အတွက်ကတော့ ခွန်အားနဲ့ ဓားရေးကျွမ်းကျင်မှုသက်သက်တင် ဆုံးဖြတ်ရမယ်ဆိုရင် သူတို့ဟာ သူ့ထက် အများကြီး ပိုပြီးတော်ကြတာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက သူ ဘာမန္တန် ဒါမှမဟုတ် စွမ်းရည်မှ မသုံးဘဲ တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် ဓားသက်သက်ကိုပဲ သုံးမယ်ဆိုရင်ပေါ့။

တိုက်ခိုက်သူတွေဟာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စင်ပေါ်တက်လာပြီး အချင်းချင်း စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်။ သူက လက်နက်အမျိုးမျိုး သုံးစွဲနေကြတာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပေမယ့် ကွင်းပြင်ထဲမှာ တိုက်ခိုက်နေတဲ့ မှော်ဆရာတွေကိုတော့ သိပ်မတွေ့ရဘူး။ သူမြင်ခဲ့ရတဲ့ တစ်ယောက်တည်းသော မှော်ဆရာဆိုရင်လည်း လက်ဝှေ့အိတ် သုံးတဲ့လူကို ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရတယ်။ အဲဒီမှော်ဆရာက မန္တန်ရွတ်ဆိုဖို့ သိပ်နှေးကွေးလွန်းတာကြောင့် နောက်ဆုံးမှာတော့ အဲဒီလက်ဝှေ့သမားရဲ့ ဖိအားပေးခြင်းကို ခံလိုက်ရတာပေါ့။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ကွင်းပြင်ရဲ့ အလယ်ကနေ ကြေညာပေးနေတဲ့ အစည်းအရုံးဝန်ထမ်းက သူ့ရဲ့နာမည်ကို ခေါ်ယူလိုက်ပါတယ်။

"ကံကောင်းပါစေ" လို့ ကလော်ဒီယာက ပြောလိုက်တယ်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းအတွက် ဒါတွေ မလိုအပ်ဘူးဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ"

သူက သူမကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လှေကားထစ်တွေအတိုင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းသွားခဲ့တယ်။ သူ ဆင်းသွားစဉ်မှာပဲ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲတွေမှာ ကလေးတစ်ယောက် တကယ်ပဲ ပါဝင်ဆင်နွှဲနေတာကို မြင်တွေ့ရလို့ သိချင်စိတ်ပြင်းပြနေကြတဲ့ ပွဲကြည့်ပရိသတ်တွေဆီကနေ အကြည့်အချို့ကို ရရှိခဲ့တယ်။

"ကလေးတစ်ယောက်လား။ ဒါမျိုးလုပ်ဖို့အထိ ရက်စက်တတ်တဲ့ ခေါင်းဆောင်က ဘယ်သူပါလိမ့်"

"ဒါက ခွင့်ပြုလို့ကော ရရဲ့လား"

"ငါ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်။ သူ့အစား ငါပဲ ဝင်တိုက်ပေးလိုက်ရမလား"

ကုမ္ပဏီတွေအနေနဲ့ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲမှာ တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့ ဝန်ထမ်းတွေထဲက ဘယ်သူ့ကိုမဆို ခေါ်ထုတ်လာခွင့် ရှိကြတယ်။ ဒါက ခေါင်းဆောင်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီလူတွေအများစုက မိုက်ကယ်ရဲ့ အထက်လူကြီးက သူ့ကို ရက်ရက်စက်စက် နောက်ပြောင်ပြီး ပြိုင်ပွဲမှာ နာမည်စာရင်း သွင်းလိုက်တာလို့ ထင်နေကြတာပေါ့။

သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကတောင်မှ အစည်းအရုံးဝန်ထမ်းကို ကြည့်ပြီး သွားရောက်ကန့်ကွက်ခဲ့တယ်။ "ငါ ကလေးတစ်ယောက်ကို မတိုက်နိုင်ဘူး။ သူ့ကို မနာကျင်စေချင်ဘူး"

အဲဒီနောက်မှာတော့ အစည်းအရုံးဝန်ထမ်းက ကလော်ဒီယာ ထိုင်နေတဲ့ ပွဲကြည့်စင်အပေါ်ဘက်ဆီ လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ ခေါင်းညိတ်ပြတာကို ရရှိပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ တိုက်ပွဲကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီဆိုတာ သူ သိလိုက်ရတယ်။

"နေရာယူကြပါ။ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

* * * * * * * *

All Chapters