အခန်း ၄၅၈

အခန်း(၄၅၈)

ပြိုင်ပွဲရဲ့ ဒုတိယမြောက်နေ့မှာ မိုက်ကယ်က အစည်းအရုံးဌာနချုပ်ဆီ ပြန်လာပြီး ကွင်းပြင်ဆီ ဦးတည်လိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ လမ်းမှာတင် ကလော်ဒီယာက သူ့ကို ကြားဖြတ်တားပြီး သတိပေးစကား ပြောလာတယ်လေ။

“ဟေး... ဟိုထဲမဝင်ခင် ဒါလေး ကြိုပြောထားရဦးမယ်။ ဒီနေ့ ပြိုင်ပွဲကို လာကြည့်တဲ့သူတွေ အုန်းအုန်းထနေတာပဲ”

“ဘယ်လောက်တောင်မို့လို့လဲ”

“ပွဲကြည့်စင် အပြည့်ပဲပေါ့။ မနေ့ကမှ အဲဒီလောက်ကြီးတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်မျိုး ပြထားတာ၊ ဒီနေ့ လူတွေ ဒီလောက် လာတာ မဆန်းပါဘူး”

မိုက်ကယ်က လူတိုင်းက သူ့ပါရမီအကြောင်း သိနေကြတဲ့ ရီနေးတားနိုင်ငံတော်ကြီးမှာ နေသားကျနေခဲ့တာ။ သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုသက်သက်တင်ကိုပဲ မကြုံစဖူး ထူးကဲတဲ့ ပါရမီရှင်၊ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ဖြစ်တည်မှုကြီးတစ်ခုအဖြစ် အားလုံးက သတ်မှတ်ထားကြတယ်ဆိုတာကို သူ့ကိုယ်သူ ပြန်သတိသွင်းလိုက်ရတယ်။ သူတို့တွေ သူ့ရဲ့ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည်အကြောင်းကို မသိကြလို့ တော်သေးတာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် အခြေအနေတွေက ဒီထက်မက ပရမ်းပတာ ဖြစ်ကုန်တော့မှာ။

ဒါပေမဲ့လည်း ပွဲကြည့်ပရိသတ်တွေ အများကြီးရှိတာကို သူ သဘောမကျတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ မှော်စွမ်းရည်အကြောင်းကို လူတွေ သိစေရမယ့် အချိန်လည်း ရောက်နေပြီလေ။

“လူတွေက ဒီမနက်ကတည်းက စိတ်မရှည်နိုင် ဖြစ်နေကြတာ။ ဒြပ်စင်လေးခုစလုံးကို အသုံးချနိုင်တဲ့ ကောင်လေးကို မြင်ချင်လို့ အားလုံးက မျှော်နေကြတာလေ” လို့ သူမက လှမ်းအော်ပြောတယ်။

“ရှစ်ခု” သူက ပြင်ပေးလိုက်တယ်။

“ဟင်... ဘာပြောလိုက်တာလဲ”

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲက လာတော့မယ် မဟုတ်လား”

ကလော်ဒီယာက မယုံနိုင်စရာ တစ်ခုခုကို ထပ်ကြားလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပေမဲ့ ဆက်ပြီးတော့ မမေးမြန်းတော့ပါဘူး။

“ဟုတ်တယ်။ မင်း အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ။ နောက်တစ်ယောက် တိုက်ရမှာ မင်းအလှည့်”

မိုက်ကယ်နဲ့ ကလော်ဒီယာတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ကွင်းပြင်ဆီ လျှောက်လာရင်း လှေကားထိပ်ဆုံးမှာ နေရာယူလိုက်ကြတယ်။ ဒါက ပွဲကြည့်ပရိသတ်တွေ သတိမထားမိဘဲ အသာလေး ဝင်လို့ရအောင်လို့ပဲ။

ကံကောင်းချင်တော့ ပရိသတ်တွေအားလုံးက အောက်က တိုက်ပွဲကိုပဲ အာရုံစိုက်နေကြပုံရတယ်။

စွမ်းရည်ပြိုင်နေတဲ့သူတွေထဲက တစ်ယောက်က မိုက်ကယ် မနေ့က မြင်ခဲ့တဲ့သူ ဖြစ်နေတယ်။ သူက တခြားသူတွေကပါ ပြိုင်ပွဲရဲ့ ထိပ်သီးရေပန်းစားသူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြတဲ့ အလွန်ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဓားသမားတစ်ယောက်ပေါ့။

“သူက စပါတန်လို့ ခေါ်တဲ့ ကုမ္ပဏီကပဲ။ သူတို့က အပ်ပါးဝုဒ်နယ်မြေမှာ အဆင့်အတန်း တော်တော်လေးရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုလေ၊ ထိပ်သီးတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့ အင်အားရော စီးပွားရေးလုပ်ပိုင်ခွင့်ပါ ရှိကြတယ်။

သူတို့က ပွဲတော်မှာ အဆင့် ၅၄ ခုထဲက ၃၅ ဆင့်ကို အမြဲတမ်း ရနေကျ၊ အနိမ့်စားပြိုင်ပွဲတွေက ခွင့်ပြုတဲ့ အကန့်အသတ်ရဲ့ အစွန်းဆုံးမှာ ရှိနေတာပေါ့”

အရင်ကအတိုင်းပဲ ပွဲကြည့်ပရိသတ်တွေ ပေးထားတဲ့ အမည်ပြောင်ဖြစ်တဲ့ စပါတန်လူသားက သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အင်အားကို ဓားသိုင်းစွမ်းရည်နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကို ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်နေတယ်။

ဒါပေမဲ့ အံ့ဩဖို့ကောင်းတာက သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ဓားမြှောင်ကို မဆိုစလောက်လေးပဲ ဝှေ့ယမ်းပြီး စပါတန်လူသားရဲ့ တိုက်ကွက်တွေကို ခုခံပယ်ဖျက်နေနိုင်တာပဲ။ ကြည့်ရတာ အဲဒီပြိုင်ဘက်က တိုက်ခိုက်ဖို့ သိပ်ပြီး အားထုတ်နေပုံတောင် မပေါ်ဘူး။

“ဒါနဲ့ သူ့ပြိုင်ဘက်က ဘယ်သူလဲ” မိုက်ကယ်က မေးလိုက်တယ်။

ကလော်ဒီယာက သေချာအောင် သူမရဲ့ မှော်ပရပိုဒ်တွေကို ကြည့်လိုက်ရတယ်။ “သူတို့က သိပ်မလူသိများတဲ့ မြွေဆိုးဆိုတဲ့ ကုမ္ပဏီကပဲ။

အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ဒီကုမ္ပဏီက အခုမှ အသစ်ထောင်ထားတာဆိုတော့ ငါလည်း သိပ်မကျွမ်းကျင်ဘူး။ ဒီမှတ်တမ်းအရဆိုရင်တော့ သူတို့က အပ်ပါးဝုဒ်နယ်မြေမှာ အဝတ်လျှော်ဝန်ဆောင်မှု ပေးတာတဲ့”

“ဒါဆို သူတို့က ကျွန်တော်တို့လိုပဲပေါ့။ လိုင်စင်စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ခဲ့တာလား”

ကလော်ဒီယာက သူမရဲ့ မှော်ပရပိုဒ်တွေကို ပြန်ကြည့်လိုက်တယ်။ “ကြည့်ရတာတော့ ဟုတ်တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်ကမှ လိုင်စင်အောင်မြင်ခဲ့တာပဲ။ ပြီးတော့ အရောင်းပမာဏ ၇၀၀၀ ပြည့်ဖို့ကို သီသီလေး လိုတာ”

အစည်းအရုံးက ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်နှစ်ကို လိုင်စင်ငါးခုပဲ ထုတ်ပေးလေ့ရှိတာမို့ မိုက်ကယ် အံ့ဩသွားရတယ်။ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် လိုင်စင်နှစ်ခု ထွက်လာတယ်ဆိုတာ တကယ့်ကို တိုက်ဆိုင်လွန်းလှတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့က ခုနစ်ရက်အတွင်းမှာ အရောင်းပမာဏ ၇၀၀၀ ရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုရင်တော့ ဒါကို အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ စီးပွားရေးဗျူဟာတွေ ရှိလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။

ဒါက စပါတန်လူသားထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်တယ်လို့တော့ မဆိုလိုနိုင်သေးဘူးလေ။

အမှန်တော့ ဒါက ပွဲကြည့်ပရိသတ်တွေကြားထဲက ယေဘုယျအမြင်လည်း ဖြစ်နေတယ်။

“သူ့ပြိုင်ဘက်က ထွက်ပြေးနေတာ။ စပါတန်လူသားက အဲဒီကောင်ရဲ့ ညံ့ဖျင်းတဲ့ ဓားမြှောင်သိုင်းကို ချေမှုန်းဖို့က အချိန်တစ်ခုပဲ လိုတော့တာပါ”

“ငါလည်း သဘောတူတယ်... ဒါပေမဲ့ စပါတန်လူသားက အခု နည်းနည်း နွမ်းနယ်နေတဲ့ ပုံပေါက်မနေဘူးလား”

“...မင်းပြောတာ ဟုတ်တယ်။ သူ အခုလောက်ဆို တိုက်ချက်အချို့ ထိသင့်နေပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တိုက်ကွက်အားလုံးကို ဒီကောင်က ခုခံပယ်ဖျက်နေတာပဲ”

ဒီလူသိမများတဲ့ မြွေဆိုးကုမ္ပဏီကလူက လူကြိုက်များနေတဲ့ စပါတန်လူသားကို ယှဉ်တိုက်နေနိုင်တာကို အားလုံးက အံ့ဩနေကြတယ်။ သို့သော်လည်း တိုက်ပွဲက ကြာလာတာနဲ့အမျှ မြွေဆိုးကုမ္ပဏီကလူက တိုက်ခိုက်နေရုံတင် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ထင်ရှားလာတယ်၊ သူက အသာစီးရနေတာ။

သူ့ရဲ့ ဓားမြှောင်သိုင်းက စပါတန်လူသားရဲ့ ဓားချက်တိုင်းကို တိတိကျကျ ခုခံပယ်ဖျက်နေတာပဲ။ ဒီလို လက်နက်အသေးလေးနဲ့ ဓားရှည်ကို ယှဉ်တိုက်နိုင်တယ်ဆိုတာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန်ချင်းကြားမှာ အကွာအဝေးကြီး တစ်ခု ရှိနေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။

စပါတန်လူသားရဲ့ မျက်နှာမှာ မောပန်းမှုနဲ့ သတိကြီးစွာ ထားနေရတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်နေပြီး မြွေဆိုးကုမ္ပဏီကလူကတော့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမူအရာကလွဲလို့ ဘာမှမပြတာကပဲ မိုက်ကယ် သိချင်နေတဲ့ အဖြေအားလုံးကို ဖော်ပြနေတာပေါ့။

မြွေဆိုးကုမ္ပဏီကလူ နိုင်တော့မယ်။

သူပြောသလိုပဲ စပါတန်လူသားက မောပန်းမှုကြောင့် ဓားချက်ကို အလောတကြီး ထိုးသွင်းလိုက်မိပြီး နံဘေးနားမှာ ဓားမြှောင်တစ်ချက် ဝင်ရုံလောက် အားနည်းချက်အကွက်လေးတစ်ခု ပေါ်သွားစေခဲ့တယ်။

မြွေဆိုးကုမ္ပဏီကလူက ရှေ့ကို တိုးဝင်လိုက်ပြီး ကိုယ်ရောင်ဖျောက်မတတ် အနီးကပ် ချဉ်းကပ်လိုက်တယ်လေ။

ပွဲကြည့်ပရိသတ်တွေ ဘာဖြစ်သွားမှန်း လုံးဝ သတိမထားမိလိုက်ဘဲ အဲဒီနှစ်ယောက်က အနီးကပ် အနေအထားမှာ ရှိနေခဲ့တယ်။

နောက်ဆုံးတော့ သတ္တုချင်း ထိခတ်မိပြီး မြေပြင်ပေါ် ကျသွားတဲ့အသံက ကွင်းပြင်ထဲမှာ ဟိန်းထွက်သွားတယ်။ စပါတန်လူသားက သူ့ရဲ့ ဓားရှည်ကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး ပြိုင်ဘက်ဆီကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်ဆုတ်သွားတယ်လေ။

သူက ဓားမြှောင်ဒဏ်ရာကြောင့် သွေးတွေ တားမနိုင်ဆီးမရ ထွက်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်နံဘေးကို ဖိထားရရှာတယ်။

“ငါ... အရှုံးပေးပါတယ်...”

ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတယ်။ ရေပန်းစားနေတဲ့ ထိပ်သီးလူက ဒီလိုမျိုး လွယ်လွယ်ကူကူ ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ မယုံနိုင်ကြဘူး။ ပြီးတော့ ဒါက တကယ့်ကို အပြတ်အသတ် နိုင်သွားတာမျိုးလေ။

“ဟေး... ငါ နိုင်ပြီဟေ့” လို့ မြွေဆိုးကုမ္ပဏီကလူက ပြောလိုက်တယ်။ ကွင်းထဲက တခြားလူအချို့လည်း အောက်ကို ခုန်ဆင်းလာပြီး အဲဒီလူကို ဂုဏ်ပြုကြတယ်၊ ကြည့်ရတာ သူတို့က ကုမ္ပဏီတစ်ခုတည်းက ဖြစ်ပုံရတယ်။

“တောက်... ဒီပြိုင်ပွဲက တကယ့်ကို လွယ်လွန်းပါတယ်”

“ဟားဟားဟား... ငါ လမ်းမကြီးပေါ်မှာ မြေနေရာ ရတဲ့အချိန်ကျမှပဲ အဲဒီစကားကို ချန်ထားလိုက်ပါဦး”

“မင်းက ပြိုင်ပွဲမှာ အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမားကို အနိုင်ယူလိုက်တာပဲ။ ငါတို့ ဒါကို အခြေခံအားဖြင့် နိုင်ပြီးသား ဖြစ်သွားပြီပေါ့”

သူတို့အားလုံး ရယ်မောပြက်လုံးထုတ်ရင်း ဒီအနိုင်ကို အောင်ပွဲခံနေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ကြွားဝါမှုနဲ့ ထောင်လွှားတဲ့ စကားလုံးတွေကြောင့် အပေါ်ကနေ ကြည့်နေတဲ့ ပွဲကြည့်ပရိသတ်အချို့ဆီက မျက်စောင်းထိုးတာကို ခံလိုက်ရတယ်လေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ စပါတန်လူသားက အစည်းအရုံးဝန်ထမ်းတွေရဲ့ ကုသမှုကို ငြင်းပယ်ပြီး သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ဆီ ချဉ်းကပ်သွားတယ်။

“ကောင်းမွန်တဲ့ ပွဲတစ်ပွဲပဲ။ မင်း ငါ့ကို တရားမျှတစွာ အနိုင်ယူခဲ့တာပါ” လို့ သူက လက်ကမ်းရင်း ပြောလိုက်တယ်။

မြွေဆိုးကုမ္ပဏီကလူက အောင်ပွဲခံနေတာကို ခဏရပ်ပြီး သူ့ကို ပြန်ကြည့်လာတယ်။ ပြီးတော့ နွေးထွေးတဲ့ အပြုံးတစ်ခုနဲ့ ချဉ်းကပ်လာပြီး စပါတန်လူသားနဲ့ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ အဲဒီလူက စပါတန်လူသားကို သူ့အနီးဆီ ဆွဲခေါ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်တယ်လေ။

“ကောင်းမွန်တဲ့ ပွဲတစ်ပွဲ ဟုတ်လား။ မင်း ဘယ်တော့မှ ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက ငါ့အတွက် အကြောလျှော့တာတောင် မဟုတ်သေးဘူး။ နောက်တစ်ခါ လာမစမ်းနဲ့တော့၊ အရှုံးသမားရဲ့”

ပွဲကြည့်ပရိသတ်တွေက သူတို့ စကားပြောတာကို လုံးဝ မကြားလိုက်ရဘူး။ ဒါကြောင့် စပါတန်လူသားရဲ့ မျက်နှာမှာ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် ဒေါသထွက်ပြီး အရှက်ရနေတဲ့ အမူအရာ ပေါ်လာရတာလဲဆိုတာကို သူတို့တွေ တွေးမရ ဖြစ်နေကြရတယ်။

နောက်ဆုံးတော့ မြွေဆိုးကုမ္ပဏီကလူနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းတွေအားလုံး ကြားနိုင်တဲ့သူမှန်သမျှဆီ သူတို့ရဲ့ စောစီးလှတဲ့ အောင်ပွဲခံသံတွေကို အော်ဟစ်ရင်း ကွင်းပြင်ထဲကနေ ထွက်သွားကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ သိသာလှတဲ့ ဝင့်ဝါမှုကြောင့် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတာကိုတောင် သူတို့က ဂရုမစိုက်ကြပါဘူး။

ဒါက စပါတန်လူသားကို နိုင်စေချင်တဲ့သူတိုင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ တကယ့်ကို မနှစ်မြို့စရာ ခံစားချက်ကြီးတစ်ခု ကျန်ရစ်စေခဲ့တယ်။

“အဲဒီလူတွေက လူယုတ်မာတွေပဲ” လို့ ကလော်ဒီယာက မိုက်ကယ်ကို ပြောလိုက်တယ်။ သူမက မြွေဆိုးကုမ္ပဏီကလူ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တာကို ကြားလိုက်ရတဲ့ လူနည်းစုထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဒါကို နည်းနည်းလေးမှ သဘောမကျဘူး။ သူမအနေနဲ့ ကြားနေနေရမယ်ဆိုတာ သိပေမဲ့ စိတ်ထဲကနေတော့ ပြိုင်ပွဲရဲ့ နောက်လာမယ့် အလှည့်တွေမှာ သူတို့တွေ ကျရှုံးသွားဖို့ မျှော်လင့်နေမိတာ။

“မိုက်ကယ်…”

သူမ မိုက်ကယ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူက ပျောက်နေပြီဆိုတာကို သတိပြုမိလိုက်ရတယ်။ သူမ ပတ်ပတ်လည်ကို ရှာကြည့်လိုက်ပြီးတဲ့နောက် နောက်ဆုံးမှာတော့ ကွင်းပြင်ရဲ့ အောက်ခြေမှာ သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ရောက်လာမှာကို တိတ်တဆိတ် စောင့်နေတဲ့ မိုက်ကယ်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်လေ။

တစ်မိနစ်လောက်အကြာမှာ သူ့ပြိုင်ဘက် ရောက်လာပြီး စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲ စတင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ တစ်မိနစ်တောင်မပြည့်ခင်မှာတင် တိုက်ပွဲက အဖြေထွက်သွားခဲ့ပြီ။

မိုက်ကယ် နိုင်သွားတာပေါ့။ ပြီးတော့ သူ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတဲ့ အချိန်ထက် စောင့်ခဲ့ရတဲ့ အချိန်က ပိုကြာနေမတတ် မြန်ဆန်လွန်းလှတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာပဲ ဖြစ်သွားခဲ့တာ။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၃၉)