အခန်း ၄၆၁

အခန်း(၄၆၁)

မိုက်ကယ် ပေါ်တယ်ထဲကို လှမ်းဝင်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ လုံးဝဥဿုံ သစ်လွင်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်အသစ်တစ်ခုထဲကို ရောက်ရှိသွားပါတယ်။ သူ ပတ်ပတ်လည်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်တော့ အပေါ်ယံမှာ တောက်ပတဲ့ မိုးပြာရောင်ကောင်းကင်ကြီးကို မြင်လိုက်ရပေမဲ့ တိမ်တစ်လိပ်၊ နေတစ်စင်းလေးတောင် ရှာလို့မတွေ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း ကမ္ဘာကြီးကတော့ နေမရှိဘဲနဲ့ကို အလင်းရောင် အလုံအလောက် လင်းထိန်နေတုန်းပါပဲ။

အရာအားလုံးက သဘာဝကျနေသလိုလိုနဲ့ တစ်ဖက်မှာလည်း သဘာဝမကျသလိုကြီး ဖြစ်နေတယ်။

သူ့ခြေထောက်အောက်က မြေပြင်မှာတော့ နူးညံ့တဲ့ မြက်ခင်းပြင်ရှိနေပြီး ပတ်ပတ်လည်မှာတော့ သူ့ရဲ့ အမြင်အာရုံအချို့ကို ကွယ်ဆို့ထားတဲ့ ဧရာမ ကျောက်ဆောင်ကြီးတွေ ရှိနေတယ်။ အဲဒီကျောက်ဆောင်တွေရဲ့ တည်နေရာ အထားအသိုက ဝင်္ကပါတစ်ခုထဲက အတားအဆီးတွေ၊ အကန့်တွေလိုမျိုး ဖြစ်နေတာပါ။

ဒါက အစစ်အမှန်ကြီးနဲ့ တူလှချည်လား။ ဒါပေမဲ့ ထဲထဲဝင်ဝင် စီးဆင်းနေတဲ့ မှော်စွမ်းအင်တွေကတော့ လုံးဝကို လူလုပ်ဖန်တီးထားတာပဲ။

မိုက်ကယ်တစ်ယောက် မန္တန်တစ်ခုထဲ ရောက်နေသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ဒါက မှော်ကမ္ဘာငယ်လေး မဟုတ်ဘူး၊ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ နံရံလေးဖက် ကာရံထားတဲ့ လုံးဝကို အတုအယောင် ဖန်တီးထားတဲ့ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုပါ။ အဲဒီအလွန်မှာ ဘာမှမရှိတော့ဘဲ ကွက်တိ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ရုပ်ရှင်ရိုက်ကွင်းတစ်ခုလို ဖြစ်နေတယ်။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲရဲ့ ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံက ဘယ်လိုလဲ"

မြွေဟောက်ရဲ့ ဝင့်ဝါတဲ့ အသံကြီးက ခပ်လှမ်းလှမ်းဆီကနေ ပဲ့တင်ထပ်ပြီး ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။ အသံပဲ့တင်ထပ်ပြီး ထွက်လာတဲ့ အကွာအဝေးကို ခန့်မှန်းရသလောက်ဆိုရင် သူက မိုက်ကယ်ရှိနေတဲ့နေရာရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် အစွန်းဆုံးမှာ ရှိနေပုံရတယ်။

မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုပြီး သူ့အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ ဧရာမ ကျောက်ဆောင်မျက်နှာပြင်တွေကို ဖောက်ထွင်းကြည့်ရှုလိုက်တယ်။ အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ရင်ဘတ်ပေါ် လက်ပိုက်ပြီး ငြိမ်ငြိမ်လေး ရပ်နေတဲ့ မြွေဟောက်ရဲ့ လင်းလက်နေတဲ့ မှော်စွမ်းအင် လက္ခဏာကို သူ မြင်လိုက်ရပါတယ်။

"ငါ မင်းကို ဒီတစ်ကြိမ်ပဲ အခွင့်အရေးပေးမယ်၊ နောက်တစ်ကြိမ် မရှိတော့ဘူး။ အခုပဲ အရှုံးပေးလိုက်တော့"

"နေပါဦး... ငါက ဘာလို့ အဲဒီလို လုပ်ရမှာလဲ"

မြွေဟောက်က သူ့လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို အကျယ်ကြီး ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး "မင်းက ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်တဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။ ငါက အထက်တန်းကျလွန်းတဲ့သူ။ မင်းက ဆန်းကြယ်တဲ့ မှော်ပညာရပ်တွေမှာ ပါရမီရှင် ဖြစ်နေပါစေဦးတော့... မှော်မန္တန်တွေအားလုံးက ငါ့ရဲ့ တန်ခိုးအောက်မှာ ဒူးထောက်ရတာပဲ။ မင်းကို လျှို့ဝှက်ချက်အသေးလေးတစ်ခု ပြောပြရမလား။ ကမ္ဘာကြီးကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့သူတွေက တန်ခိုးအာဏာကိုလည်း ထိန်းချုပ်ထားကြတာ။ သူတို့က အဲဒါတွေကို သူတို့အတွက်ပဲ သိမ်းကျုံးယူထားကြတယ်။ ပြီးတော့ မင်းလိုမျိုး ဒီလောကကြီးထဲမှာ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားပြီး အထက်တန်း ရောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတဲ့သူတွေကတော့ လုံးဝကို အနောက်မှာ ပြတ်ကျန်ခဲ့ပြီး ဒီကမ္ဘာကြီးက ဘယ်လို တန်ခိုးအစစ်အမှန်အောက်မှာ ဒူးထောက်နေရလဲဆိုတာကို လုံးဝ မသိဘဲ ကန်းနေကြတာပေါ့"

"ဒါဆို မင်းကကော ငါတို့ထဲက တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား" မိုက်ကယ်က မေးလိုက်ပြီး သူ့အသံက ကျောက်ဆောင်တွေကြားထဲ ပဲ့တင်ထပ်သွားတယ်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါက မင်းတို့လို မဟုတ်ဘူး" မြွေဟောက်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း "ဒါက မင်းကို အမှန်တရား ပြောပြဖို့ အချိန်ကောင်းပဲ ထင်တယ်။ ငါက မင်းလို အရှုံးသမား မဟုတ်ဘူး။ ငါက မက်ထရိုပိုလစ်ရဲ့ အင်အားအကြီးဆုံး ကုမ္ပဏီကြီးတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဘာဆစ်လစ်အိုးစ် ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲ"

မြွေဟောက်က သူ့ရဲ့ မူလဇာစ်မြစ်အစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားရင်း ကိုယ်ကို အနိမ့်ဆုံး နှိမ့်ချလိုက်ပြီး မိုက်ကယ်ရဲ့ အမြင်ကနေ အမြဲတမ်း ပုန်းကွယ်နေခဲ့တယ်။ သူက ကိုက်တော့မယ့် မြွေတစ်ကောင်လိုမျိုး သူ့ရဲ့ သားကောင်ကို ချောင်းမြောင်းရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့ကို တိုးလာနေတာပါ။

"မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ ကလော်ဒီယာ က မင်းကို မြွေဆိုးကုမ္ပဏီကလို့ ပြောထားတာပဲ"

တကယ်လို့ သူသာ အခုပြောတဲ့နေရာက ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် သူက ဒီပြိုင်ပွဲမှာ အစကတည်းက ပါဝင်ခွင့် ရှိမနေသင့်ပါဘူး။ သူက အထက်တန်းစား ဒါမှမဟုတ် အလယ်တန်းစား ပြိုင်ပွဲတွေမှာပဲ ကန့်သတ်ပြီး ပါဝင်ရမှာ ဖြစ်နေလို့ပဲ။

"ဟားဟား... ဟုတ်တာပေါ့။ တရားဝင် မှတ်တမ်းအားလုံးအရဆိုရင် ငါက မြွေဆိုးရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ တရားဝင် မှတ်တမ်းတွေရဲ့ အပြင်ဘက်မှာကော။ အဲဒါက တစ်ခြားစီပဲ။ ငါက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကုမ္ပဏီဖြစ်တဲ့ မြွေဆိုး ကို တရားဝင် တည်ထောင်နိုင်ဖို့အတွက် ငါ့ရဲ့ ကုမ္ပဏီကနေ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ အထုတ်ပယ်ခံခဲ့တာ"

မိုက်ကယ်က စက္ကူပေါ်မှာပဲရှိတဲ့ နာမည်ခံကုမ္ပဏီ တွေအကြောင်းကို အရင်က ကြားဖူးပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အရင်ကမ္ဘာမှာတော့ နာမည်ခံကုမ္ပဏီ ဆိုတာ စာရွက်ပေါ်မှာပဲ တည်ရှိပြီး တကယ်တမ်း စီးပွားရေး လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု လုံးဝမရှိတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေ ဖြစ်နေလို့ပဲ။

ဒီလို စာရွက်ပေါ်တင် ကုမ္ပဏီတွေကို သုံးရတဲ့ တရားဝင် အကြောင်းပြချက်တွေ ရှိပေမဲ့လည်း အခွန်ရှောင်တာ၊ ငွေမည်းခဝါချတာ၊ လိမ်လည်တာ ဒါမှမဟုတ် ပိုင်ရှင်အစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်တာမျိုးလိုမျိုး မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေအတွက်လည်း သုံးနိုင်ပါတယ်။

ပြီးတော့ အခုကိစ္စမှာတော့ အဲဒီ နောက်ဆုံးအချက်က ကွက်တိ ဖြစ်နေပုံရတယ်။

"တရားဝင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေအရဆိုရင် မြွေဆိုး က မက်ထရိုပိုလစ်ထဲမှာ ဘာနယ်မြေ၊ ဘာပိုင်ဆိုင်မှုမှ မရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီအသစ်လေးတစ်ခုပေါ့။

ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတော့ ဘာဆစ်လစ်အိုးစ် က ငါတို့လုပ်သမျှ အရာအားလုံးကို ငွေကြေး ထောက်ပံ့ပေးနေတာ။ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ ခွင့်ပြုချက် စစ်ဆေးမှု အဆင့်မှာတင် ငါတို့ဆီက ထုတ်ကုန်အချို့ကို လျှို့ဝှက်ပြီး ဝယ်ယူခဲ့ကြသေးတယ်၊ အဲဒါကြောင့်ပဲ ငါတို့ ဒီအဆင့်ကို တော်တော်လေး လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တာပေါ့"

သူတို့ ဘာတွေ ကြံစည်နေကြလဲ၊ ပြီးတော့ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ အပင်ပန်းခံ အားထုတ်နေကြလဲဆိုတာကို မိုက်ကယ် ဖြည်းဖြည်းချင်း သဘောပေါက်သွားပါတယ်။

"မင်းတို့က ရွှေလမ်းမကြီးကို လိုချင်နေတာပဲ" သူက ပြောလိုက်တယ်။

"ဟားဟားဟား။ ကွက်တိပဲ။ ငါတို့က ကွန့်ချ် ကုမ္ပဏီလိုမျိုး ဧရာမ ကုမ္ပဏီကြီးတွေကို မယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိတာပေါ့။ ငါတို့ရဲ့ အင်အားနဲ့တောင် သူတို့က အနိုင်ယူဖို့ တော်တော်လေး အားကောင်းလွန်းတယ်။ အထက်တန်းစား ပြိုင်ပွဲကတော့ သူတို့လက်ထဲပဲ ရောက်သွားမှာပဲ။

ဒါကြောင့် ငါတို့သာ တရားမျှတစွာ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ရွှေလမ်းမကြီးပေါ်က မြေကွက်တစ်ကွက်လေးတောင် ဘယ်တော့မှ ရမှာမဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့လည်း အစည်းအရုံးရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကြောင့် ငါတို့ထက် အားနည်းတဲ့သူတွေက ငါတို့ထက် နိမ့်တဲ့ အုပ်စုထဲမှာ ရှိနေရုံနဲ့တင် မြေကွက်တွေကို အနိုင်ရမယ့် အခွင့်အရေး ရနေကြတယ်။ ဒါက မတရားဘူး။ အလယ်တန်းစား ဒါမှမဟုတ် အောက်တန်းစား ပြိုင်ပွဲက အတော်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမားဆိုတာတောင် ငါတို့ရဲ့ အားအနည်းဆုံး စစ်သည်တော်ရဲ့ ခြေဖျားကိုမှီဖို့ မျှော်လင့်ချက် မရှိဘူး။ ပြီးတော့ ဘယ်လိုကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က မြေကွက်တွေကို ရသွားကြဦးမှာလား။

ငါတို့ အဲဒီလိုမျိုး ဘယ်တော့မှ အဖြစ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆို မင်းက အောက်တန်းစား ပြိုင်ပွဲမှာ ဝင်ပြိုင်ပြီး လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်ဖို့အတွက် စာရွက်ပေါ်က ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့တာပေါ့ ဟုတ်လား"

မြွေဟောက်က ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဟုတ်တယ်လေ။ ပြီးတော့ မင်းအနေနဲ့ ဒါကို ဘာမှ တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"တကယ်လို့ ကလော်ဒီယာ သာ သိသွားရင်ကော" မိုက်ကယ်က မေးလိုက်ပြီး သူ့အသံက ကျောက်ဆောင်တွေကြားထဲကနေ ပဲ့တင်ထပ်လာတယ်။

"ကူကူကူ... မင်း သူ့ကို ဒီမှာ မြင်လို့လား။ ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲက ငါတို့နှစ်ယောက်တည်းရဲ့ သီးသန့်ပွဲပဲ။ ငါတို့ အပြင်ကို မရောက်မချင်း သူ ဘာမှ သိမှာမဟုတ်ဘူး။

ငါ မင်းကို သတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ငါက မတော်တဆ အင်အားတွေ အလွန်အကျွံ သုံးလိုက်မိတာလား၊ မသုံးမိဘူးလားဆိုတဲ့ အမှန်တရားကို သူ ဘယ်တော့မှ သိမှာမဟုတ်ဘူး"

မိုက်ကယ်ကတော့ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပါပဲ။

"ဟားဟားဟား။ မင်းက ဘယ်လိုတောင် အဓိပ္ပာယ်မရှိ ဒူးထောက်ပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲရဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေအားလုံးကို တစ်ချက်ကလေးတောင် ပြန်မငြင်းဘဲ သဘောတူလိုက်ရတာလဲ။

ဒါပေမဲ့ ငါ နားလည်ပါတယ်လေ။ မင်းက ငယ်လည်းငယ်သေးတယ်၊ ဖြူစင်လွန်းသေးတာကိုး။ နှမြောစရာကောင်းတာက မင်းမှာ အသက်ရှင်သန်ပြီး ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ အဖြစ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး"

"မင်း စကားပြောတာ သိပ်သေချာနေသလိုပဲ။ တကယ်လို့ ငါက မင်းကို နိုင်သွားရင်ကော" မိုက်ကယ်က မေးလိုက်တယ်။

မြွေဟောက်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း "အခုထိ မယုံသေးဘူးပေါ့၊ ဒါဆိုရင်လည်း ငါ မင်းကို ပြပေးရတာပေါ့"

အဲဒီလူက သူ့ရဲ့ စစ်ဖိနပ်ထဲကနေ ခရမ်းရောင် ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်တယ်။ ဓားသွားက တန်ခိုးအရှိန်အဝါတွေနဲ့ လင်းလက်နေပြီး စစ်မှန်တဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုရဲ့ အင်အားကို ပြသနေတာပါ။

ဒီလက်နက်ကို လက်ထဲမှာ ကိုင်ဆောင်ထားရင်း မြွေဟောက်က သူ့နှလုံးသားရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီကနေ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်အစစ်အမှန်ကို စတင်ပြီး ဆင့်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။ တန်ခိုးတွေက သူ့ရဲ့ သွေးကြောတွေထဲမှာ စီးဆင်းနေပြီး သူ့ကို ရီဝေမူးယစ်စေတယ်။ အဲဒါက ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရမယ့် သူ့ရဲ့ တိုက်ပွဲအတွက် လုံးဝဥဿုံ သေချာတဲ့ ယုံကြည်ချက်ကို ပေးစွမ်းလိုက်တာပါ။ ဒီကောင်လေးက ဘယ်လောက်ပဲ ပါရမီပါပါ၊ စစ်မှန်တဲ့ ဒီဗာတစ်ယောက်ကိုတော့ ယှဉ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး မရှိပါဘူး။

သူ အာရုံစူးစိုက်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ သူ့ခေါင်းအထက်မှာ ပုံရိပ်တစ်ခုက ဝေဝေဝါးဝါး ပေါ်ထွက်လာပါတယ်။

သူ့ရဲ့ ဒီဗာက မျက်လုံးမပါဘဲ ပါးစပ်ပဲပါတဲ့ မြွေလိုမျိုး ပုံသဏ္ဌာန်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေတယ်။ သူ ငြိမ်ငြိမ်လေး ရပ်နေတဲ့အချိန်မှာ အဲဒီပုံရိပ်ကြီးက သူ့အပေါ်မှာ တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားနေတာပါ။

သူ့ရဲ့ ဒီဗာက တီကောင်ကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

မြွေဟောက်က သူ့ရဲ့ ဒီဗာနဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသလို ခံစားလိုက်ရပြီး အဲဒီကနေတစ်ဆင့် တန်ခိုးတွေကို ဆွဲထုတ်ကာ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပါတယ်။

သူက သူ့ရှေ့မှာ ဓားမြှောင်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ရွှံ့နွံတွေထဲကို တိုးဝင်နေတဲ့ တီကောင်တစ်ကောင်လိုမျိုး ဘယ်ပြန်ညာပြန် စတင်ပြီး ဝေ့ယမ်းလိုက်တယ်။

ကျောက်ဆောင်တွေရဲ့ အထားအသိုကြားထဲမှာ သူ့ရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားရင်း မြွေဟောက်ရဲ့ အရေပြားက လင်းလက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ လိုက်ဖက်အောင် အရောင်ပြောင်းလဲသွားတယ်။ စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရိုးရိုးမျက်စိနဲ့ လုံးဝ မမြင်နိုင်တော့ဘဲ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည်နဲ့ ကြည့်နေတာတောင် မိုက်ကယ်ရဲ့ အမြင်အာရုံထဲကနေ မြွေဟောက် ပျောက်ကွယ်သွားတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ သူ ထုတ်လွှတ်နေတဲ့ လင်းလက်နေတဲ့ မှော်စွမ်းအင်တွေက သူ ဘယ်လိုပဲ လုပ်လုပ် ဖောက်ထွင်းမမြင်နိုင်တဲ့ မမြင်ရတဲ့ အလွှာတစ်ခုနဲ့ ဖုံးအုပ်ခြင်း ခံလိုက်ရလို့ပဲ။

"မင်း ဘယ်မှာလဲ" မိုက်ကယ်က မေးလိုက်တယ်။

"ဟားဟားဟား... မင်း ငါ့ကို ဘယ်တော့မှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး" မြွေဟောက်က ပြောလိုက်ပြီး သူ့အသံက လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားတယ်။ "ဘယ်လို မှော်မန္တန်မျိုးကမှ ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို ဖောက်ထွင်းကြည့်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"စွမ်းရည် ဟုတ်လား" မိုက်ကယ်က ပြန်မေးလိုက်တယ်။

"မင်း ဘာတွေ လုပ်နေလဲဆိုတာ ငါမသိဘူးလို့ မထင်နဲ့။ မင်းက ငါ့အသံကို ကြားပြီး ငါ့တည်နေရာကို ရှာဖွေနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာမလား။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါက သဘောကောင်းလွန်းလို့ မင်းနဲ့ ငါ့ကြားက ကွာခြားချက်ကို ရှင်းပြပေးရတာပေါ့"

မြွေဟောက်က ကျောက်ဆောင်တွေကြားထဲမှာ မြွေတစ်ကောင်လိုမျိုး တိုးဝှေ့ပြီး ရွှေ့လျားသွားတယ်။

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်က ငါ့ရဲ့ ပစ်မှတ်က ငါ့ကို မမြင်နိုင်တဲ့အချိန်တိုင်းမှာ ငါ့ကို ဒီလောကကြီးထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားစေတာ။ မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်ကို ဘယ်တော့မှ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဒါပေမဲ့ မြွေဟောက် ရွှေ့လျားလိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ သူ့ခြေထောက်အောက်က မြက်ပင်လေးတွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အလေးချိန်ကြောင့် ကြေမွသွားခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ သူ ကိုယ်တိုင်လည်း မသိလိုက်ဘဲနဲ့ သူ့ရဲ့ အပေါ်တည့်တည့် ကောင်းကင်ယံမှာ ဒရုန်းတစ်စင်းက ပျံတက်ပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့ပါပြီ။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၃၉)