အခန်း ၄၆၄

အခန်း(၄၆၄)

မြေပြင်ပေါ်ကနေ နောက်ထပ် ပေါက်ကွဲမှုကြီးတစ်ခု ထပ်ဖြစ်သွားပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဟာ ချောက်ကွဲကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြန်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်တဲ့နေရာ အနီးအနား ဘယ်နားမှာမှ မြွေဟောက်ရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရဘူး။

သဟဇာတဗုံးက မြေပြင်အောက် အနက်ကြီးအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားပြင်းသင့်တာပေါ့။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ အဲဒီပေါက်ကွဲမှုရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေက မြွေဟောက်ကို မြေအောက်ထဲကနေ ဥမင်လို လိုဏ်ခေါင်းတူးပြီး သွားလာခွင့်ပေးထားတဲ့ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကိုပါ နှောင့်ယှက်ဟန့်တားပစ်လိုက်ရမှာ။

ဒီလိုဆိုရင်တော့ သူ လွတ်မြောက်သွားပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။

ဗုံးက စွမ်းအားပြင်းချင်ပြင်းလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ နှေးလွန်းတယ်။ ဒရုန်းထဲကနေ တောက်ပနေတဲ့ စွမ်းအင်လုံးကြီး ပြုတ်ကျလာတာကို မြင်လိုက်ကတည်းက မြွေဟောက်ဟာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ တခြားတစ်နေရာဆီကို ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားနိုင်တာပေါ့။

"ရပါတယ်လေ။ မင်း ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ဆုံးတော့ ပြေးပေါက်ပိတ်သွားမှာပါပဲ"

မိုက်ကယ်က မြေပြင်ပေါ်က နောက်ထပ်နေရာတစ်ခုကို ပစ်မှတ်မထားခင် သဟဇာတဗုံးရဲ့ ပြန်လည်အသုံးပြုဖို့စောင့်ရတဲ့အချိန် ပြည့်သွားမယ့်အချိန်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည်နဲ့ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်တယ်။

သူက ဖမ်းရခက်တဲ့ အဲဒီ‌‌တီကောင်ကို ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားရင်း အရာအားလုံးကို နယ်မြေတစ်ခုလုံး ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှုကို ဆက်လုပ်နေခဲ့တယ်။ သေသေချာချာ စနစ်တကျ စီမံထားတဲ့ ကျောက်ဆောင်ဝင်္ကပါကြီးဟာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ထပ်နေတဲ့ ချောက်ကွဲကြီးတွေကလွဲလို့ ဘာမှမကျန်တော့တဲ့အထိ ဖြစ်သွားရတယ်။ ကျောက်တုံးကြီးတွေက အပျက်အစီး အပိုင်းအစတွေ ဖြစ်သွားပြီး မြက်ခင်းပြင်ကြီးကလည်း မီးလောင်ကျွမ်းထားတဲ့ ပြာမှုန့်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတယ်။

နောက်ဆုံးတော့ စစ်တလင်းကြီး ဘယ်လောက်ပဲ ကျယ်ပြောနေပါစေဦးတော့၊ မြွေဟောက်ခမျာ မြေအောက်ထဲကို တိုးဝင်ပုန်းအောင်းဖို့ နေရာလွတ် လုံးဝမကျန်တော့တဲ့ အခြေအနေကို ဆိုက်ရောက်သွားတယ်။

မိုက်ကယ်က နံရံရဲ့ အစွန်းဆုံးထောင့်တည့်တည့်... ဗုံးရဲ့ ပေါက်ကွဲမှုဇုန်ထဲမှာ မပါဝင်သေးဘဲ ကျန်ရှိနေတဲ့ နောက်ဆုံးနေရာလေးကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ တောက်ပနေတဲ့ အလုံးကြီးက မြေပြင်နဲ့ ထိမိသွားတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် နောက်ထပ် ပြင်းထန်တဲ့ ပေါက်ကွဲမှုကြီးတစ်ခု အပြင်ဘက်ကို အုန်းခနဲ ထပ်မံပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး မြေစာခဲကြီးတွေကို လွင့်စင်ထွက်သွားစေခဲ့တယ်။

ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ သဘာဝအတိုင်း တည်ရှိနေတဲ့ နယ်နိမိတ်စည်းတွေဟာ တုန်ခါသွားရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပဲ အဲဒီဖိအားဒဏ်ကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့ပြီး ဆက်လက် တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြန်တယ်။

မိုက်ကယ်က ဒီကမ္ဘာငယ်‌လေး ရဲ့ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စွမ်းကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်သွားမိတယ်။ ဒါက သူ့ကို ဒီအကြောင်းအရာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပိုပြီးတော့ သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်။ အခွင့်အရေးသာ ရမယ်ဆိုရင် ကလော်ဒီယာကို မေးခွန်းတွေ အများကြီး ထပ်မေးရဦးမယ်လို့ သူ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်မိတယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်မှာတော့ သူက မြွေဟောက်ကို အနိုင်ယူဖို့အတွက်ပဲ အာရုံစိုက်ထားလိုက်တယ်

။ ဖုန်မှုန့်တွေ ငြိမ်သက်သွားတဲ့အခါမှာတော့ သူက အဲဒီနေရာမှာတင် ရှိနေခဲ့ပြီ။

မြွေဟောက်က ချောက်ကွဲကြီးရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ အထိနာပြီး လဲကျနေတယ်။ သူ့ရဲ့ ဆံပင်တွေက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး သူ့ရဲ့ အရေပြားပေါ်မှာလည်း မီးလောင်ကျွမ်းထားတဲ့ အမှတ်အသားတွေ အပြည့် ဖြစ်နေခဲ့ရတယ်။ သူ့ရဲ့ သံချပ်ကာနဲ့ အဝတ်အစားတွေကလည်း အပိုင်းပိုင်းအစစ စုတ်ပြဲနေပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ မဆိုစလောက်လေးပဲ ကပ်တင်နေတော့တယ်။

အားလုံးထက် ပိုဆိုးတာကတော့ သူ့ရဲ့ မျက်နှာဟာ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှုတွေနဲ့ မယုံကြည်နိုင်မှုတွေ အပြည့် ဖြစ်နေတာပါပဲ။

'မင်း... မင်းရဲ့ စွမ်းရည်က တခြားစွမ်းရည်တွေကို နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တာလား'

ဒါကတော့ တကယ်တမ်းကျတော့ အမှန်တရား မဟုတ်ပါဘူး။ သဟဇာတဗုံးက သူ့ရဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းကနေ လာတာဖြစ်ပြီး ဒါက သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ လုံးဝကို သီးခြားစီဖြစ်တဲ့ အရာတစ်ခုပါ။

မြွေဟောက်ရဲ့ စွမ်းရည်ကတော့ သူ့ရဲ့ အကန့်အသတ်ကို ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်တယ်။ သူ့ရဲ့ ဒီဗာက ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး လုပ်တာတွေ၊ ထောင်ချောက်ဆင်တာတွေနဲ့ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်တဲ့ ဗျူဟာတွေမှာ တော်ချင်တော်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရှေ့တန်းကနေ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာတော့ မကောင်းလှဘူး။ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ သူက မိုက်ကယ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို နောက်ထပ် သုံးလို့မရတော့ဘူးဆိုတာကို သိသွားခဲ့တယ်။

နောက်ဆုံး ရုန်းကန်မှုအနေနဲ့ သူက ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန် တစ်ခုကို ထုတ်သုံးဖို့အတွက် မှော်စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။

သူက လမ်းလျှောက်နိုင်လောက်တဲ့အထိ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာအောင် လုပ်ချင်နေတာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ အဲဒါကတောင် မဖြစ်နိုင်တော့တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ သူက သူ့ရဲ့ ဒြပ်စင် အမြုတေတွေဆီကနေ ဘာခံစားချက်ကိုမှ မခံစားရတော့ဘူး။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ မှော်စွမ်းအင်တွေအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သလိုမျိုး ဖြစ်နေပြီး သူ့ကို ဘယ်လိုမန္တန်မျိုးကိုမှ သုံးခွင့်မပေးတော့တဲ့ အခြေအနေပါပဲ။

'မှော်အတတ်ကိုပါလား... မင်းမှာ ဘယ်လိုမျိုး စွမ်းရည်ကြီး ရှိနေတာလဲ'

မိုက်ကယ်က ဘာမှပြန်မပြောဘဲ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ပဲ နေလိုက်ပြီး ချောက်ကွဲကြီးရဲ့ အပေါ်ဘက်ကနေ မြွေဟောက်ကို ငုံ့ကြည့်နေခဲ့တယ်။

"ဟား... ဟာ..." မြွေဟောက်က သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကျပ် အားယူထူလိုက်ပြီး မိုက်ကယ်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။ "ဒါပေမဲ့ မင်း... အမှားတစ်ခုတော့ လုပ်လိုက်ပြီ။ ငါ မှော်အတတ်ကို သုံးလို့မရဘူးဆိုရင် မင်းလည်း သုံးလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ လေထုထဲမှာ မှော်စွမ်းအင် မရှိတော့ဘူးလေ"

ဒီအချက်ကို သဘောပေါက်သွားတာက မြွေဟောက်ကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်နိုးထလာစေခဲ့တယ်။ လုလုလဲလဲ ဖြစ်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ နောက်ဆုံးလက်ကျန် အင်အားတွေကို ရလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ လက်ထဲမှာ ခရမ်းရောင်ဓားမြှောင်ကို ကိုင်စွဲရင်း မိုက်ကယ်ဆီကို မသီမကမ်းနဲ့ တရွတ်တိုက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့တော့တယ်။

"ဟားဟား.. ဟားဟား... နောက်ဆုံးတော့ ငါပဲ နိုင်မှာ။ မင်းက ကလေးပဲ ရှိသေးတာ။ မင်းက မှော်စွမ်းအား အသုံးပြုသူတစ်ယောက်ပဲ။ မင်း တိုက်ခိုက်ရေးအကြောင်း ဘာမှမသိဘူး"

မှော်စွမ်းအင် ကင်းမဲ့နေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးမှာတော့ တိုက်ခိုက်ရေးမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့သူတွေသာလျှင် အနိုင်ရရှိမှာဖြစ်တယ်။

မြွေဟောက်က သူ ကိုယ်တိုင် နိုင်သွားပြီလို့ ထင်မှတ်နေခဲ့တာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်ကတော့ သူ့ကိုယ်သူ ရှုံးနိမ့်သွားစေမယ့် ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးကို တမင်သက်သက် ဖန်တီးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

"ငါ မှော်အတတ် သုံးလို့မရဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ" သူက မြွေဟောက်ကို မေးလိုက်တယ်။

ပြီးနောက် သူက သူ့ရဲ့ အိတ်ကပ်ထဲကနေ သံတုံးလေးတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်တယ်။

မြွေဟောက်က အဲဒီအရာကို မြင်တာနဲ့ သူ့ကို စက္ကန့်အပြည့် အချိန်တွေ ပျောက်ဆုံးသွားအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းဆိုတာကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားခဲ့တယ်။

ဒါက ခလုတ်တစ်ခုပဲ။

မြွေဟောက်က မိုက်ကယ် သူ့ဆီကို ဘယ်အချိန်မှာ လှမ်းပစ်မလဲဆိုတာကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို လုပ်မယ့်အစား မိုက်ကယ်က အဲဒါကို လှမ်းမပစ်ခဲ့ပါဘူး။

သူက အဲဒါကို သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ ညင်သာစွာ တင်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်လုံး 'on' တဲ့ အနေအထားမှာပဲ ထားရှိလိုက်တယ်။

သူ့ကိုယ်သူ အဲဒါကို တပ်ဆင်လိုက်တာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မှော်စွမ်းအင်တွေဟာ ရုတ်တရက်ပဲ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့တယ်။ အဲဒါက ပွင့်သွားခဲ့ပြီပေါ့။ သဟဇာတဗုံးရဲ့ နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် ခေတ္တရပ်တန့်သွားခဲ့ရတဲ့ သူ့ရဲ့ မှော်စွမ်းရည်ဟာ ပြန်လည်ပွင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ်။

သူ့ရဲ့ စနစ်ထဲကို စွမ်းအားတွေ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာတာနဲ့အတူ မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးပစ်မှတ်ဆီကို လက်ညှိုး ထိုးလိုက်တယ်။

မြွေဟောက်က မိုက်ကယ်ရဲ့ လက်ချောင်းထိပ်ဖျားတွေဆီမှာ အလင်းတန်းတွေ စုစည်းလာတာကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် သူ့ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတွေ အပြည့် ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်။

"မဖြစ်နိုင်တာ... မဖြစ်နိုင်တာ.... ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး ငါ မရှုံးသင့်ဘူး"

သူက မတ်တတ်ရပ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက မတ်တတ်ရပ်ဖို့နေနေသာသာ ပြင်းထန်လွန်းနေခဲ့ပြီ။ သူက နောက်ပြန်လဲကျသွားခဲ့ရပြီး သူ့ရဲ့ လက်ကတော့ ဓားမြှောင်ကို မသီမကမ်းလေးပဲ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်တော့တယ်။

"မင်းကို….."

မိုက်ကယ်က ခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်ပြီး သဟဇာတ အလင်းတန်းက မြွေဟောက်ရဲ့ ရင်ဘတ်တည့်တည့်ဆီကို ဦးတည်သွားခဲ့တယ်။

ပစ်ခတ်မှုက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ့ရဲ့ အသားကို လောင်ကျွမ်းဖြတ်သန်းသွားကာ သူ့ရဲ့ နှလုံးသားဆီကို ရောက်ရှိသွားခဲ့တယ်။

နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေက သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးလက်ကျန် စွမ်းအင်တွေကို သုံးပြီး တစ်စုံတစ်ခုသော အကာအကွယ်စက်ကွင်းကို ဖန်တီးလိုက်တာကြောင့် သဟဇာတသေနတ်က မြွေဟောက်ရဲ့ နှလုံးသားကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး သူ့ကို ချက်ချင်း သေဆုံးသွားစေမယ့် ဘေးကနေ အောင်မြင်စွာ တားဆီးပေးလိုက်နိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ ရရှိခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာတွေကတော့ သူ့ကို သေလုမြောပါး အခြေအနေမျိုးနဲ့ သတိမေ့မြောသွားစေဖို့အတွက် လုံလောက်လွန်းနေခဲ့ပြီ။ သူက မြေပြင်ပေါ်မှာ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိဘဲ ငြိမ်သက်စွာ လဲကျနေခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေရဲ့ အတွင်းပိုင်း ခံစစ်တွေ ဆုံးရှုံးသွားတာနဲ့အတူ အဲဒီအရာတွေဟာ မိုက်ကယ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဆီကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ဆွဲငင်မှုဒဏ်ကို ခံလိုက်ရတော့တယ်။

မြွေဟောက်ရဲ့ နှလုံးသားဆီကနေ အစက်အပြောက် သေးသေးလေးတွေက စတင်ပြီး ကွာကျလာခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်ခွာသွားကာ မိုက်ကယ်ဆီကို တည့်တည့်မတ်မတ် လွင့်စင်သွားခဲ့တော့တယ်။

မိုက်ကယ်က ပိုပြီး နီးနီးကပ်ကပ် တိုးသွားလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ပိတ်ထားလိုက်တယ်။ မြွေဟောက်က သူ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပဲလေ။ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေကို ယူပြီး သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူ အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေစရာ မလိုပါဘူး။

သူက နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေကို သဘာဝအတိုင်း သူ့ဆီကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ကူးပြောင်းလာခွင့် ပေးထားလိုက်တယ်။

ဧရာမတီကောင် ဒီဗာကြီးက သတိမေ့မြောနေတဲ့ မြွေဟောက်ရဲ့ ခေါင်းအထက်မှာ ပေါ်လာခဲ့ပြီး အာခံတဲ့ အမူအရာနဲ့ သူ့ရဲ့ ခေါင်းကို မြေပြင်ပေါ်မှာ စောင့်ချနေခဲ့တယ်။

မကြာခင်မှာပဲ မြွေဟောက်ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးက ဒီဗာကျင့်စဉ်တွေဟာ မိုက်ကယ်ရဲ့ သံလိုက်စွမ်းအားကြောင့် ဆွဲထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့တယ်။

နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေရဲ့ နောက်ဆုံး အစက်အပြောက်တွေက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်ခွာသွားတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် တီကောင် ဒီဗာကြီးက လင်းလိုက်မှိန်လိုက် ဖြစ်သွားပြီးနောက် ထာဝရအတွက် လုံးဝ ဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့တယ်။

မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နှလုံးသားကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အသစ်ရရှိလာတဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေက မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပိုပြီးတော့ ဖုံးလွှမ်းသွားတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

အဲဒီလို ဖြစ်သွားတာနဲ့အမျှ စက်ရုပ်လက်တံကြီးတွေက သူ့ရဲ့ အထက်မှာ ပေါ်လာခဲ့ပြီး ပိုပြီးတော့တောင် ကြီးထွားလာခဲ့ပြန်တယ်။

ဒရုန်းက သူ့ရဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်မှုတွေကို စတင်ခဲ့စဉ်ကလိုမျိုးပဲ နာနိုမှုန်မွှားလေးတွေက ဒီဗာပေါ်မှာ ပေါ်လာခဲ့ပြီး ရှိနှင့်ပြီးသား အစိတ်အပိုင်းတွေအပေါ်မှာ ထပ်ဆင့် တည်ဆောက်လာခဲ့ကြတယ်။

ဒီအချိန်အထိ လက်တစ်ဖက်ပဲ ရှိနေသေးတဲ့ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းဟာ လက်ကောက်ဝတ်အထိ တိုးထွက်လာခဲ့ပြီး တံတောင်ဆစ်ဆီကို တစ်ဝက်လောက်အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ်။

မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ပိတ်ထားလိုက်တယ်။

ဒါက သူ့ကို ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းရဲ့ နောက်ထပ်အဆင့်ဆီကို ခေါ်ဆောင်သွားဖို့အတွက် မလုံလောက်သေးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တကယ့် တိုးတက်မှုအစစ်အမှန်ကို ရရှိစေဖို့အတွက်တော့ သိသာထင်ရှားတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ ပိုမို သန်မာလာတာနဲ့အမျှ ဒီဗာနဲ့ သူ့ကြားက ဆက်နွှယ်မှုက ပိုပြီးတော့တောင် နီးကပ်လာတာကို သူ ခံစားလိုက်ရတယ်။

ပြီးတော့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေ ပိုပြီး ရရှိလာတာနဲ့အမျှ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်အတွက် လုံးဝ အသစ်စက်စက် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့တောင် သူ ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူ အဲဒါကို သေသေချာချာ မရေရာသေးပေမယ့် ဒါကတော့ ပင်ကိုယ်သိစိတ်တစ်ခုပါပဲ။

မကြာခင်မှာပဲ သူက လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံး စတင်တုန်ခါလာပြီး ပြိုကျပျက်စီးလုနီးပါး အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

ပြီးနောက် သူက သူ့ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုက လွှမ်းမိုးသွားတာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ဒါက သူ နဂါးငွေ့တန်း ပေါ်တယ်ကနေတစ်ဆင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ပထမဆုံး စတင်ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်က ခံစားချက်မျိုးနဲ့ ဆင်တူပါတယ်။

ပြင်းထန်တဲ့ မှော်အတတ်တစ်ခုက သူ့ကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ ဆွဲထုတ်သွားခဲ့ပြီး တကယ့် လက်ရှိကမ္ဘာကြီးဆီကို ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားစေခဲ့တော့တယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၃၉)