အခန်း ၄၆၈

အခန်း(၄၆၈)

နောက်တစ်နေ့ ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ မိုက်ကယ်ရဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းရည်တွေအကြောင်း သတင်းက တောမီးပမာ ဆက်ပြီး ပျံ့နှံ့နေတုန်းပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒီသတင်းက ဘယ်လောက်ပဲ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းနေပါစေ လုပ်စရာရှိတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေကိုတော့ ဆက်လုပ်ကြရဦးမှာပါပဲ။ အထူးသဖြင့် အပ်ပါးဝုဒ်နယ်မြေမှာပေါ့။

ဒီနေ့က ပွဲတော်ရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့ ဖြစ်တာကြောင့် ကုမ္ပဏီတွေအတွက် အရောင်းမြှင့်တင်ပြီး သူတို့ရဲ့ အဆင့်တွေကို တိုးတက်အောင် ကြိုးစားဖို့ နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးပဲ ဖြစ်နေတယ်လေ။

ပွဲတော်ရဲ့ သတ္တမမြောက်နေ့ဟာ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ တစ်ရက်လုံးမှာ လူအစည်ကားဆုံးနေ့ပါပဲ။ ပွဲတော်ရက်အတွင်းမှာပဲ ရနိုင်မယ့် အထူးလျှော့စျေးတွေနဲ့ ပစ္စည်းတွေ၊ ဝန်ဆောင်မှုတွေကို လုယက်ဝယ်ယူဖို့ လူတွေဟာ ဆိုင်တွေဆီ တိုးဝှေ့ရောက်ရှိလာကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ တခြားသူတွေ ပြောလေ့ရှိကြသလို ဒါဟာ နောက်ဆုံးပွဲသိမ်း အောင်ပွဲခံခြင်းပါပဲ။

ကုမ္ပဏီတွေဟာလည်း ဝန်ထမ်းအင်အားကို နှစ်ဆတိုးထားကြပြီး ကုန်ပစ္စည်းအဆင်သင့်စုဆောင်းတာ၊ ဆိုင်တံခါးဝကနေ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာမယ့် လူအုပ်ကြီးအတွက် ပြင်ဆင်တာတွေကို လုပ်ထားကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ နေ့တစ်နေ့ စတင်လိုက်တာနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပါတယ်။ ကုမ္ပဏီ တော်တော်များများဟာ သူတို့ရဲ့ ဆိုင်တွေဆီ လာရောက်သူ သိသိသာသာ နည်းပါးနေတာကို သတိပြုမိလိုက်ကြတယ်။ ဆိုင်ဝင်းထဲ ဝင်လာတဲ့ လူဦးရေဟာ မနေ့ကအတိုင်းပဲ ဖြစ်နေပြီး ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲမှု မရှိခဲ့ပါဘူး။

ဒါက တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းလှပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ဒီနောက်ဆုံးနေ့မှာ အရင်ရက်တွေကထက် ဖောက်သည်အရေအတွက် နှစ်ဆလောက် ပိုများလာလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားကြလို့ပါပဲ။

ဒီအခြေအနေကို သူတို့က အစပိုင်းမို့လို့ အေးအေးဆေးဆေး ဖြစ်နေတာပါ၊ နေ့လယ်ပိုင်း ရောက်လာရင်တော့ လူတွေ ပိုလာကြမှာပါလို့ပဲ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တွေးလိုက်ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ နေမင်းက ကောင်းကင်ယံထက်မှာ ဆက်လက်ရွေ့လျားပြီး မွန်းတည့်ချိန်ကို ရောက်လာတဲ့အထိ သူတို့ဆီ လာတဲ့ ဖောက်သည်တွေဟာ ပုံမှန်နှုန်းအတိုင်းပဲ ရှိနေပြီး တိုးလာတာ သို့မဟုတ် လျော့သွားတာမျိုး လုံးဝ မရှိခဲ့ပါဘူး။

ဒီအချိန်မှာတော့ ကုမ္ပဏီတော်တော်များများဟာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကုန်ကြပါပြီ။ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ဟာ ဒီဖြစ်ရပ်ရဲ့ အကြောင်းအရင်းကို စုံစမ်းဖို့အတွက် ကိုယ်ပိုင်လူတွေကို စေလွှတ်လိုက်ကြတော့တယ်။

ပြီးတော့ သူတို့တွေ အဖြေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့ သိပ်အဝေးကြီးအထိ သွားစရာတောင် မလိုခဲ့ပါဘူး။

အရောင်းဌာနရင်ပြင်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ နေရာတစ်ခုတည်းကိုပဲ လူအုပ်ကြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဝိုင်းအုံပိတ်ဆို့နေကြတာကို တွေ့လိုက်ရလို့ပါပဲ။

"ပန်းခြံထဲမှာ ဘာလို့ လူတွေ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ"

"အဲဒီမှာ သိပ်ပြီး နာမည်ကြီးတဲ့ဆိုင် ရှိနေလို့လား။ J5 ဧရိယာမှာ ရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီက ဘာကုမ္ပဏီလဲ"

သို့သော်လည်း သူတို့ရဲ့ လူတွေကို စုံစမ်းဖို့ စေလွှတ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ လူတွေ စုဝေးနေတဲ့နေရာမှာ အရောင်းဆိုင် ဒါမှမဟုတ် ဆိုင်ခန်းတစ်ခုတည်းတောင် မရှိတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ဒီလူတွေဟာ ဘာမှမရှိတဲ့အရာကိုပဲ တန်းစီပြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြတာပါ။

"ဟင်။ သူတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"

"သူတို့တွေ မှော်ဝင်ပြီး ယောင်ချာချာ ဖြစ်နေကြတာလား"

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ဟာ ဖောက်သည်တွေကိုယ်တိုင်ကိုပဲ မေးမြန်းလိုက်ကြပါတော့တယ်။ ဘာမှမရှိတဲ့ နေရာအလွတ်ကြီးမှာ ဘာလို့ တန်းစီစောင့်နေကြတာလဲလို့ မေးမြန်းတဲ့အခါ ရရှိလာတဲ့ အဖြေကတော့ ရီနေးတားလို့ ခေါ်တဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို စောင့်နေကြတာပါ တဲ့။

မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ လုပ်ငန်းလိုင်စင်စစ်ဆေးမှုကို သုံးရက်တည်းနဲ့ အောင်မြင်ခဲ့တာကြောင့် ဆိုင်ခန်းအသေးလေးမှာ ပစ္စည်းတွေ ဆက်ရောင်းချခွင့် တားမြစ်ခံထားရတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အရောင်းဌာနရင်ပြင်ဟာ လိုင်စင်မရသေးတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေအတွက်ပဲ သီးသန့်သတ်မှတ်ထားတာကြောင့် ဖောက်သည်တွေဘက်က ဝယ်လိုအား ရှိနေပေမဲ့လည်း မိုက်ကယ်အနေနဲ့ သူ့ပစ္စည်းတွေကို ရောင်းချခွင့် မရှိတော့ပါဘူး။

ပွဲတော်ရဲ့ စတုတ္ထမြောက်နေ့မှာ လူတွေဟာ မိုက်ကယ်ရဲ့ ဆိုင်ခန်းကို လာရှာခဲ့ကြပေမဲ့ ဆိုင်က လွတ်နေတာကိုပဲ တွေ့ခဲ့ကြရတယ်။ ဒါက သူတို့ကို စိတ်ပျက်စေခဲ့ပေမဲ့ မျှော်လင့်ချက်တော့ ရှိနေကြတုန်းပါပဲ။

ပဉ္စမမြောက်နေ့နဲ့ ဆဋ္ဌမမြောက်နေ့တွေမှာလည်း J5 ဆိုင်ခန်းဟာ အခြေအနေအတိုင်း လွတ်နေတုန်းပါပဲ။

ဒီတော့ သတ္တမမြောက်နေ့ကို ရောက်တဲ့အခါ ဖောက်သည်တော်တော်များများက ပွဲတော်ရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့ ဖြစ်တာကြောင့် ရီနေးတား ဆိုင်ခန်းဟာ တစ်ကျော့ပြန် ပေါ်လာဦးမှာပဲလို့ တွေးလိုက်ကြတယ်။။

အခြေခံအားဖြင့်တော့ စတုတ္ထမြောက်နေ့ကနေ ဆဋ္ဌမမြောက်နေ့အထိ လာခဲ့ကြတဲ့ လူတွေအားလုံးဟာ သတ္တမမြောက်နေ့မှာ ပြန်စုမိသွားကြတာဖြစ်ပြီး ဒါကပဲ မိုက်ကယ်ရဲ့ ဆိုင်ခန်း ပြန်ပွင့်လာမလားဆိုပြီး တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေတဲ့ လူအုပ်ကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တာပါ။

အပ်ပါးဝုဒ်နယ်မြေမှာရှိတဲ့ အခြားကုမ္ပဏီတွေက ဒီအကြောင်းကို သိရှိသွားကြတဲ့အခါမှာတော့ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားကြတော့တယ်။

"နေဦး။ သူတို့က သုံးရက်ပဲ လိုခဲ့တာလား"

"ဒါက ကုမ္ပဏီအသစ်တစ်ခုအတွက် တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်လို့လား"

"အစည်းအရုံးကကော အဲဒါက တခြားသော အပေါ်ယံကုမ္ပဏီတစ်ခု မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာရဲ့လား"

"သေချာတာပေါ့။ သူတို့ ရောင်းနေတဲ့ ပစ္စည်းတွေအကြောင်း ကောလာဟလတွေကို မင်းမကြားမိဘူးလား။ အဲဒါတွေက လူတွေ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးတဲ့ ပစ္စည်းအသစ်စက်စက်တွေချည်းပဲလေ"

ရီနေးတား ကုမ္ပဏီက တင်သွင်းတဲ့ ထူးခြားဆန်းသစ်ပြီး အရည်အသွေးမြင့်မားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကြောင့် သူတို့ဟာ စံချိန်တင် အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ လုပ်ငန်းလိုင်စင်စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီး အောင်မြင်ဖို့အတွက် သုံးရက်ပဲ ကြာမြင့်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့က စောစောစီးစီး အောင်မြင်သွားခဲ့တာကြောင့် သူတို့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို မဝယ်လိုက်ရတဲ့ ဖောက်သည်အများအပြားဟာ စိတ်ကျေနပ်မှု မရှိကြဘဲ ပိုပြီးရဖို့အတွက် ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြတယ်။

ဒါဟာ တစ်ခါမှ မကြုံစူးဖူးတဲ့ အရာပါပဲ။

"သူတို့သာ ပွဲတော်ရက်တစ်လျှောက်လုံး ဆိုင်ခန်းကို ဆက်ပြီး ဖွင့်ထားခဲ့ရင် ဘာဖြစ်မလဲ။ အဆင့်အမြင့်ကြီးတစ်ခုဆီ ရောက်သွားနိုင်မလား"

ဒီမေးခွန်းက ရီနေးတားအကြောင်း ကြားသိရတဲ့ ကုမ္ပဏီအများစုကို ထိတ်လန့်စေသလို အံ့အားလည်း သင့်စေခဲ့ပါတယ်။။

သူတို့တွေအတွက် စာရင်းတွက်ချက်ဖို့ သိပ်မကြာလိုက်ပါဘူး။ အကယ်၍သာ ၇ ရက်ကြာ ပွဲတော်ရက်တစ်လျှောက်လုံး ပစ္စည်းတွေကို ဆက်လက်ရောင်းချခဲ့မယ်ဆိုရင် အပ်ပါးဝုဒ် ပွဲတော်မှာ ထိပ်တန်း အဆင့် ၁၀ အတွင်းဝင်ဖို့ ပိုပြီးတော့တောင် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိနေပါတယ်။

နာမည်မရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုအတွက်တော့ မက်ထရိုပိုလစ်မှာ စတင်တာ ရက်ပိုင်းလောက်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့ ဒီလိုအောင်မြင်မှုမျိုး ရရှိတာဟာ စိတ်ကူးထဲမှာတောင် တွေးလို့မရနိုင်တဲ့ အရာပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ သာမန်အများပြည်သူ အများစုကတော့ ဒီလိုသတင်းမျိုးကို သတိမပြုမိကြပါဘူး။ ဒါဟာ အပ်ပါးဝုဒ်နယ်မြေမှာရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်းမှာပဲ ရှိနေခဲ့တာပါ။

သို့သော်လည်း ရေကန်ငယ်လေးထဲက သေးငယ်တဲ့ လှိုင်းဂယက်တစ်ခုဟာ ရေပြင်တစ်ခုလုံးဆီအထိ လှိုင်းထသွားစေနိုင်တာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်လေ။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ လက်ဂါစီ့စ်တွေက မိုက်ကယ်ရဲ့ အောင်မြင်မှုအကြောင်းကို ကြားသိသွားကြပါတယ်။။

ဘော်ဘီက ဒီအကြောင်းကို ဒစ်ကီကတစ်ဆင့် ကြားသိခဲ့တာပါ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒစ်ကီက နှုတ်ဆိတ်နေဖို့ သစ္စာဆိုချက်နဲ့ ချည်နှောင်ခံထားရတာကြောင့် မိုက်ကယ်ရဲ့ စွမ်းရည် သို့မဟုတ် သူ့ရဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ မီသရယ် လက်နက်အကြောင်းကိုတော့ မပြောခဲ့ပါဘူး။ သူက ဘော်ဘီကို လူသိရှင်ကြား ဖြစ်နေပြီဖြစ်တဲ့ အပ်ပါးဝုဒ် ပွဲတော်က ရီနေးတားရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေအကြောင်းကိုပဲ ပြောပြခဲ့တာပါ။

"ဟိုး။ အဲဒီကောင်လေးက ဒီလောက်အထိ အထင်ကြီးစရာကောင်းမယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး" ဘော်ဘီက ရေရွတ်လိုက်တယ်။ "သူက ဒီလောက်အထိ ပါရမီရှိမှန်း ငါသာသိခဲ့ရင် ကွန့်ချ်မှာ အရာရှိတစ်ယောက် လုပ်ဖို့ သူ့ကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့မှာ"

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အဲရစ်က မြွေဟောက်နဲ့ မမ်ဘာတို့ကို ကုသပေးဖို့ အစည်းအရုံးရဲ့ ဆက်သွယ်မှုကို ရရှိပြီးနောက်မှာ ဒီအကြောင်းကို ကြားသိခဲ့ရတာဖြစ်ပါတယ်။။

သူမက မြွေဟောက်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ သွားခဲ့တဲ့အခါမှာတော့ သူက လုံးဝ ရူးသွပ်သွားခဲ့ပြီဆိုတာကို သိလိုက်ရတယ်။ အဲဒီလူက နားမလည်နိုင်တဲ့ စကားလုံးအချို့ကို ရေရွတ်ရင်း နံရံကို ခေါင်းနဲ့ ဆက်တိုက် ရိုက်နေခဲ့တာပါ။ သူက ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ဝေဒနာ ခံစားနေရတာဖြစ်ပြီး ဒါက သူမကိုယ်တိုင်တောင် ပြန်လည်မကုသနိုင်တဲ့ အရာမျိုးပါပဲ။

ဒီအကြောင်းကြောင့်ပဲ သူမက မိုက်ကယ်နဲ့ ရီနေးတား ကုမ္ပဏီအကြောင်းကို ကြားသိခဲ့ရတာ ဖြစ်ပါတယ်။။

ကျေးလက်မြို့ငယ်လေးတစ်ခုမှာ သူမ ဆုံတွေ့ခဲ့တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်က မှော်အတတ်ပညာရပ်မှာ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တာကို သူမ အံ့အားသင့်မိသွားတယ်။

'ဒြပ်စင်လေးခုလုံးကို ကျွမ်းကျင်တာလား။ ငါ့မှာ အခွင့်အရေးရှိတုန်းက သူ့ကို ငါ့ရဲ့ ဆေးဆိုင်ထဲကို စည်းရုံးသွင်းခဲ့သင့်တာ။ သူ့ရဲ့ ကုသရေး ပါရမီကတော့ တကယ်ကို ထူးခြားဆန်းပြားမှာ သေချာတယ်'

ဒီအကြောင်းကို နောက်ဆုံးမှ ကြားသိခဲ့ရသူကတော့ အဲလ်ရစ် ဂိုးလ်စတုန်း ပါပဲ။ သူ့ရဲ့ တစ်နေ့တာလုံးဟာ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်မှုတွေနဲ့ အချိန်ဇယား ပြည့်နေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ သို့သော်လည်း ဒီလိုသတင်းမျိုးက အရမ်းကို ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားခဲ့တာကြောင့် သူ ဘယ်လောက်ပဲ အလုပ်ရှုပ်နေပါစေ နောက်ဆုံးတော့ ကြားသိသွားခဲ့ရတယ်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ" သူက သူ့လက်ချောင်းက ရွှေလက်စွပ်ကို ကစားရင်း ရေရွတ်လိုက်တယ်။

ပြီးတော့ တခြားသူတွေလိုပဲ သူဟာ အရောင်းဌာနရင်ပြင်မှာ မိုက်ကယ်ရဲ့ ဆိုင်ခန်း ရောက်လာမယ့်အချိန်ကို လူအုပ်ကြီးက တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေကြတဲ့အကြောင်းကို သိရှိသွားခဲ့တယ်။

'ရီနေးတားက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်' သူက သဘောပေါက်လိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့ လက်ယာရံလူဖြစ်တဲ့ ပါးဆီးယပ်စ်နဲ့ လက်ဝဲရံလူဖြစ်တဲ့ အိုရီယွန်တို့ကတော့ သူတို့ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ကောက်ချက်အပေါ် သံသယဝင်ခဲ့ကြတယ်။

"ငါတော့ အဲဒီလို မထင်ဘူး အဲလ်ရစ်။ သူတို့က ကောင်းမွန်တဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ မက်ထရိုပိုလစ်ရဲ့ ထိပ်တန်းစျေးကွက်မှာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လောက်အောင်တော့ မတော်သေးပါဘူး" လို့ ပါးဆီးယပ်စ်က ပြောလိုက်တယ်။

"ပြီးတော့ ဒီမိုက်ကယ်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးက မှော်အတတ်ပညာမှာ အစွမ်းထက်နိုင်ပေမဲ့ အဲဒါက ထိပ်ဆုံးကို ရောက်ဖို့အတွက်တော့ မလုံလောက်သေးဘူး" လို့ အိုရီယွန်က ထပ်လောင်းပြောဆိုခဲ့တယ်။

အဲလ်ရစ်က သူတို့ရဲ့ အမြင်တွေကို သဘောမတူတဲ့အနေနဲ့ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ဘော်ဘီနဲ့ အဲရစ်တို့က မင်းတို့နှစ်ယောက်လိုပဲ သူ့ရဲ့ မှော်အတတ်ပညာက ပါရမီကိုပဲ မြင်ကြလိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ လုံးဝ ကွဲပြားတဲ့ အရာတစ်ခုကို ကြည့်နေတာ။

သူတို့က လိုင်စင်စစ်ဆေးမှုကို သုံးရက်တည်းနဲ့ အောင်မြင်ခဲ့တယ်။ ဒါက အဲဒီလောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာတင် အရောင်းပမာဏ ၇၀၀၀ ရရှိခဲ့တယ်လို့ ဆိုလိုတာ။

အကယ်၍ သူတို့သာ ပွဲတော်ရက်တစ်ခုလုံးမှာ အဲဒီလောက် အရောင်းပမာဏကို ဆက်ပြီး ရနေခဲ့မယ်ဆိုရင် သူတို့က ထိပ်တန်း ၁၀ အတွင်းကို ရောက်နိုင်ခဲ့လိမ့်မယ်။ ဒါက ကောင်းမွန်ပေမဲ့ အဲဒီလောက်ကြီးတော့ အထင်ကြီးစရာ မဟုတ်သေးဘူး။

ဒါပေမဲ့ လူတော်တော်များများက အချက်တစ်ခုကို လွတ်သွားကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ အရောင်းပမာဏက အဲဒီအတိုင်းပဲ ရပ်တန့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် နေ့ရက်တွေ ကုန်လွန်သွားတာနဲ့အမျှ အရောင်းပမာဏက နှစ်ဆစီ တိုးလာမှာပဲ။ အရောင်းဌာနရင်ပြင်က လူအုပ်ကြီးက အဲဒါကို သက်သေပြနေတာပဲလေ။

ပြီးတော့ မင်းတို့ အဲဒီအချက်ကို ထည့်တွက်ကြည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် ကိန်းဂဏန်းတွေကို အထင်အရှား မြင်ရလိမ့်မယ်။

သူတို့က ကွန့်ချ် ကုမ္ပဏီကိုတောင် ကျော်ဖြတ်ပြီး ပွဲတော်မှာ ပထမနေရာကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။

သူက အဲဒီအရာကို... သေးငယ်တဲ့ ဆိုင်ခန်းလေးတစ်ခုတည်းနဲ့တင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့မှာ။

သူ့မှာ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ အင်အား မရှိဘူးဆိုတာက အရေးမကြီးပါဘူး။ သူ့ရဲ့ မြင်မရနိုင်တဲ့ စီးပွားရေး ပါရမီကပဲ သူလိုအပ်တဲ့ အင်အားကြီးမားတဲ့ လူတွေအားလုံးကို ငှားရမ်းဖို့ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်"

* * * * * * * *