အခန်း ၁၉၇

အခန်း ၁၉၇ - ကျူရှန်းဓား။

"ငွေပြာမြက်ဓား ဝါးမြိုစမ်း"

ထန်စန်းသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ငွေပြာမြက်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအင်များကို အတင်းအဓမ္မ ဝါးမြိုလိုက်သည်။

ရှောင်ချန်ယွီ၏ နဂါးစွမ်းအားမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အနက်ရောင်အလင်းတန်းကိုပင် ထန်စန်းက ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။

ရှောင်ချန်ယွီ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ထန်စန်းသည် ဓားကို ဧရာမအလုံးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ရှောင်ချန်ယွီကို တစ်ခါတည်း ဝါးမြိုရန် ကြိုးစားနေသည်။

နှစ်ဦးစလုံး၏ စွမ်းအားမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် မည်သူမျှ အသာမရကြပေ။

"ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာ ပေါ်ထွက်လာစမ်း။"

ရှောင်ချန်ယွီ၏ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများဖြင့် တောက်ပလာသည်။

ထန်စန်းမှာမူ စွမ်းအားကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲမိသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားနည်းလာပြီး စွမ်းအားမှာ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"ထန်စန်း မင်း တော်တယ်ဆိုပေမဲ့ ငါ့ကိုတော့ အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အရှုံးပေးလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။"

ရှောင်ချန်ယွီက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

ထန်စန်းက လှောင်ပြုံးဖြင့် "မင်း ကိုယ်မင်းအထင်မကြီးနဲ့။ ငါ့ရဲ့ငွေပြာမြက်ဓားက မင်းရဲ့ စွမ်းအားထက် ပိုမိုပြင်းထန်လာလိမ့်မယ်။"

ထန်စန်းသည် ငွေပြာမြက် ကောင်းကင်နဂါးတောင်ပံကို ဆင့်ခေါ်ကာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရှောင်ချန်ယွီထံ တိုးဝင်သွားသည်။

"မိုးကြိုးနဂါး ကောင်းကင်မဲ့ ခုတ်ပိုင်းချက်။"

ထန်စန်း၏ ဓားချက်မှာ ကောင်းကင်ယံကိုပင် ခွဲထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်သည်။ ရှောင်ချန်ယွီလည်း သူ၏ စိမ်းပြာရောင်ဓားဖြင့် ပြန်လည်ခုခံလိုက်ရာ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထန်စန်းသည် နောက်ထပ် စွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်သော ခရမ်းရောင်တိုင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ဤစွမ်းရည်မှာ အလွန်ထက်မြက်ပြီး တစ်နေရာတည်းကိုသာ အဓိကထား တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဒဏ်ရာများ ပြင်းထန်စွာ ရရှိသွားပြီး သွေးအန်ကာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။

ထန်စန်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။ သူ၏ ငွေပြာမြက် ဓားမှာလည်း စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ချန်ယွီမှာမူ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ် ခန္ဓာ၏ စွမ်းအားကြောင့် အနည်းငယ်သာ သက်သာနေသည်။

"ထန်စန်း မင်း ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ရှောင်ချန်ယွီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထန်စန်းသည် အံကိုခဲကာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းမှ အပြာရောင်ငွေရောင် မီးလျှံများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဒီစွမ်းအားက တကယ်ပဲ မရိုးရှင်းဘူး။"

ရှောင်ချန်ယွီပင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

ထန်စန်းက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရှောင်ချန်ယွီ မင်းနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဒီနေ့ မင်း ငါ့လက်ထဲမှာပဲ သေရမယ်။"

ထန်စန်းမှာ မိမိကိုယ်ကို ပျက်စီးစေပြီး ရှောင်ချန်ယွီကိုပါ ဆွဲခေါ်သွားရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ ရှောင်ချန်ယွီမှာလည်း အပြင်းအထန် ခုခံရန်အတွက် ကျူရှန်းဓားကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ဆွဲလိုက်သည်။

ဤတိုက်ပွဲမှာ အဆုံးသတ်သို့ ချဉ်းကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။