အခန်း ၂၉၄

အခန်း (၂၉၄)

အနက်ရောင် နွယ်ပင်များ

ယောင်ရန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မရဲ့ သစ်စွမ်းအင်က မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း အပင်တွေနဲ့ ချိတ်ဆက်မိသွားတဲ့ အချိန်မှာ သူတို့က စတင် စုပ်ယူလာကြတယ်... ဒီအပင်တွေက တကယ်တော့ သက်ရှိခန္ဓာတစ်ခုတည်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေလို့ ကျွန်မ ထင်တယ်..."

သူမက တစ်စက္ကန့်ခန့် စကားရပ်လိုက်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေသော လေသံဖြင့် ဆက်ပြောလေ၏။

"အာယု... ကျွင်းချန်မြို့ကို ဝိုင်းထားတဲ့ ဧရာမ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း အပင်ကြီး တစ်ပင် ရှိနေမယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်... မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း ကြွက်ဘုရင်အပြင်ပေါ့... ဒီတာဝန်က... ကျွန်မတို့ အားလုံး အသက်ရှင် လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ စိုးရိမ်မိတယ်..."

သူမ ပြောသည်ကို နားထောင်ပြီးနောက် လုံယုက လေးလံသော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ကိုယ်တို့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်မထွက်လာနိုင်ရင်တောင်မှ၊ ဒီတာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရမယ်... တာဝန်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ခြင်းက သေဆုံးမယ့် အချိန်ကို နောက်ဆုတ်လိုက်ရုံပဲ ရှိလိမ့်မယ်... ပြဿနာ ကို ပြေလည်စေမှာ မဟုတ်ဘူး..."

သူက အသံကို နှိမ့်ချလိုက်ရင်း ဆက်ပြောလေ၏။

"မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း ကြွက်ဘုရင် ထွက်လာတဲ့အခါ အခြားသူတွေဆီကနေ ခွဲထွက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာမယ်... ကိုယ့်ရဲ့ လေစွမ်းအင်ကို သုံးပြီး အဝေးကနေ သူ့ကို သတ်ပစ်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်..."

ယောင်ရန်သည် ပြန်မဖြေမီ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်လေသည်။

"ထိုသို့ဆိုရင် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း အပင်ကို ကျွန်မ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်... ကျွန်မရဲ့ သစ်စွမ်းအင်နဲ့ဆိုရင် သူ့ရဲ့ အဓိက အူတိုင်ကို ရှာဖွေနိုင်တယ်..."

လုံယုသည် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်လေတော့၏။ သူသည် သူမကို အန္တရာယ် မကြုံတွေ့စေချင်သော်ငြားလည်း၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း အပင်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သူမှာ သူမ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိပေသည်။

"ကောင်းပြီလေ..." ဟု သူက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အခြေအနေ အန္တရာယ်ရှိလာရင် ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာရမယ်နော်..."

"ကောင်းပါပြီ..."

သူတို့၏ အစီအစဉ်ကို အပြီးသတ်ပြီးနောက်၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် အခြားသူများနှင့် သွားရောက် ပူးပေါင်း လိုက်ကြပြီး စွန့်ပစ် အဆောက်အအုံ တစ်ခုအတွင်း၌ နေဝင်ချိန်အထိ အနားယူနေလိုက်ကြလေသည်။

မထွက်ခွာမီ ဝူလျန်က ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ သုံးဖွဲ့ခွဲပြီး သွားကြမယ်... သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာတွေကို ဖျက်ဆီးပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်ခွာပြီး ဒီနေရာမှာ ပြန်လည် စုစည်းကြမယ်... ရှင်းရဲ့လား..."

ယောင်ရန်သည် လက်ထောင်ပြလိုက်ပြီး ပြောလေ၏။

"မြို့တဝိုက်မှာ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း အပင်တွေ အများကြီး ရှိနေတာကို ကျွန်မ သတိထားမိတယ်... အားလုံး ပဲ ဂရုစိုက်ကြပါ... ကျွင်းချန်မြို့ထဲမှာ စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း အပင်တစ်ပင် ရှိနေနိုင် တယ်..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းက သိရှိနားလည်ကြောင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ကြလေသည်။ ဝူလျန် သည် သူတို့ကို တည်ကြည်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလေ၏။

"ကျွန်တော်တို့ အားလုံး အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လူတိုင်းသည် သူတို့၏ လက်နက်များ၊ ကျောပိုးအိတ်များနှင့် ဖောက်ခွဲရေး ပစ္စည်း များကို ပြင်ဆင်လိုက်ကြလေသည်။ အင်ဂျင်သံများသည် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း ကြွက်များကို ဆွဲဆောင်နိုင် သဖြင့် သူတို့သည် မြို့လယ်ခေါင်သို့ ကျန်ရှိနေသော ခရီးစဉ်ကို ခြေလျင်သာ ဆက်လက် ထွက်ခွာခဲ့ကြ လေတော့သည်။

ဝူလျန်နှင့် စစ်သည်များ ထွက်ခွာသွားပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုံယုသည် သူ၏ သူငယ်ချင်းများကို ကြည့်ကာ ညွှန်ကြားလိုက်လေသည်။

"အာရွှမ်း၊ အာချန်၊ ကျားရှန်း... မင်းတို့က စီးပွားရေး ဗဟိုဌာနကို ကိုင်တွယ်လိုက်... ရန်ရန်နဲ့ ငါက ဈေးဝယ်စင်တာကို တာဝန်ယူမယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ခေါင်းဆောင်..."

သူတို့အားလုံး ပြိုင်တူ ပြန်ဖြေလိုက်ကြလေသည်။

လုံယုသည် ယောင်ရန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေ၏။

"သွားကြစို့..."

သူတို့ ငါးဦးသည် စွန့်ပစ်ခံ အဆောက်အအုံမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပြီး မြို့လယ်ခေါင်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည် သွားလိုက်ကြလေသည်။

ဝူလျန်၏ အဖွဲ့နှင့် မတူဘဲ လုံယု၏ အဖွဲ့သည် စိမ့်ဝင် ထိုးဖောက်ခြင်း၊ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ကင်း ထောက်ခြင်းတို့တွင် ကျွမ်းကျင်ကြပေသည်။ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း ကြွက်ပေါင်း သိန်းချီ ကျက်စားနေသော မြို့အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ရခြင်းမှာ စိန်ခေါ်မှု တစ်ခုဖြစ်သော်ငြားလည်း၊ သူတို့အတွက်မူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

ရှေ့မှ ကင်းထောက်ရန်အတွက် ယောင်ရန်က သူမ၏ သစ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုနေသောကြောင့် သူတို့ ၏ ခရီးစဉ်မှာ ချောမွေ့နေခဲ့ပြီး၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း ကြွက် အနည်းငယ်နှင့်သာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရကာ မည်သည့် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း အပင်ကိုမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။ သုံးနာရီကြာ မရပ်မနား သွားလာပြီးနောက်တွင် သူတို့ သည် မြို့လယ်ခေါင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြလေသည်။

လမ်းဆုံသို့ ရောက်သောအခါ ရှီရွှမ်းနှင့် အခြားသူများက စီးပွားရေး ဗဟိုဌာနဆီသို့ ဘယ်ဘက်သို့ ကွေ့ရ မည် ဖြစ်ပြီး၊ လုံယုနှင့် ယောင်ရန်တို့ကမူ ဈေးဝယ်စင်တာသို့ ရောက်ရှိရန် ညာဘက်သို့ သွားကြရမည် ဖြစ်လေသည်။

သူတို့ လမ်းခွဲကြချိန်တွင် လုံယုက ပြောလိုက်လေ၏။

"ဂရုစိုက်ကြဦး..."

သူတို့ သုံးဦးသည် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ကြပြီး လမ်းထောင့်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။ သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် လုံယုသည် ယောင်ရန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ သူမ၏ လက်ကို ဆွဲ၍ ပြောလိုက်လေ သည်။

"သွားကြစို့..."

သူတို့ ပြေးလွှားနေစဉ် ယောင်ရန်သည် သူမ၏ လေးလံသော ကျောပိုးအိတ်ကို နေရာလွတ် အတွင်းသို့ သွင်းလိုက်ပြီး အိတ်လွတ် တစ်လုံးဖြင့် အစားထိုးလိုက်ရာ သူမကို ပိုမို လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်စေခဲ့၏။

သူတို့ မြို့လယ်ခေါင်နှင့် နီးကပ်သွားလေလေ၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း ကြွက် အရေအတွက်မှာ ပိုမို များပြား လာလေလေ ဖြစ်ပေသည်။ စွန့်ပစ်ခံ အဆောက်အအုံများကို ရစ်ပတ်ထားသော မရေမတွက်နိုင်သည့် အနက်ရောင် နွယ်ပင်ကြီးများကို မြင်တွေ့ရခြင်းက ယောင်ရန်ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေခဲ့လေ သည်။

သူမ၏ လက်များ အေးစက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လုံယုသည် သူမကို လှမ်းကြည့်ကာ မေးလိုက်လေ၏။

"ရန်ရန်... မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား..."

သူမ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော်ငြားလည်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်..."

သူတို့သည် မရပ်မနား ဆက်လက် ပြေးလွှားခဲ့ကြပြီး နှစ်နာရီ အကြာတွင် ဈေးဝယ်စင်တာသို့ ရောက်ရှိ လာခဲ့ကြလေသည်။ ပက်လက်လန်သော ကားတစ်စီး၏ နောက်တွင် ပုန်းအောင်းရင်း၊ ယောင်ရန်သည် ညကြည့်မှန်ပြောင်း နှစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ လုံယုအား တစ်လက် ကမ်းပေးလိုက်၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ် ကြည့်ရှုရင်း လုံယုက ပြောလေသည်။

"ဒီဧရိယာမှာ ဒီဈေးဝယ်စင်တာ တစ်ခုတည်းမှာပဲ မြေအောက် ကားပါကင် ရှိတယ်... အခြား အဆောက် အအုံတွေက အကောင်းဆုံးမှ နောက်ဘက်မှာ သိုလှောင်ခန်း အသေးလေးတွေပဲ ရှိတာ... မျိုးရိုးဗီဇ ပြောင်း ကြွက်ဘုရင်ကို အပြင်ထွက်လာအောင် အတင်းအကျပ် လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင် ထိုဈေးဝယ်စင် တာက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်စရာပဲ..."

သူ ပြောနေစဉ် ယောင်ရန်၏ အကြည့်များက ဈေးဝယ်စင်တာဆီသို့ စူးစိုက်နေခဲ့၏။ ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် သူမသည် အဆောက်အအုံ၏ နံရံဆီသို့ မှန်ပြောင်းကို ဆွဲယူ ကြည့်လိုက်လေသည်။ နံရံပေါ်တွင် ကပ်နေသော အရာများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်ဝန်း များမှာ ကြောက်လန့်တကြား ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

"အာယု... ဈေးဝယ်စင်တာရဲ့ နံရံကို ကြည့်လိုက်ဦး..." ဟု သူမက အရေးတကြီး တီးတိုး ပြောလိုက်လေ သည်။

လုံယုသည် သူ၏ မှန်ပြောင်းကို ချိန်ညှိလိုက်ပြီး ဈေးဝယ်စင်တာ၏ နံရံဆီသို့ အာရုံစိုက် ကြည့်ရှုလိုက် လေ၏။ သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် သူ၏ ရင်ထဲ​ ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့လေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အနက်ရောင် နွယ်ပင်များက နံရံများကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး လူကြီးတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပမာဏခန့် တုတ်ခိုင်သော ထိုနွယ်ပင်များကို ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်သော မျက်နှာများနှင့် မျက် လုံးများက ဖုံးအုပ်ထားလေသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ တောက်ပလာချိန်၌ မှန်ပြောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်များမှာ ပိုမို တင်းကျပ်သွားတော့၏။

မှန်ပြောင်းကို ချလိုက်ပြီးနောက် သူသည် ယောင်ရန်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူက မယုံကြည်နိုင်စွာ ဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ရန်ရန်... အဲဒါက တကယ်ပဲ..."

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ယောင်ရန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်လေသည်။

"ဒါက ကျွန်မကို စားမလိုဖြစ်ခဲ့တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း အပင်ကြီးပဲ..." ဟု သူမက တုန်ယင်သော အသံဖြင့် ပြောလေသည်။

သူမ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့် လုံယုသည် သူမကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ တင်း ကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်လေသည်။ သူမ၏ ကျောပြင်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးရင်း သူက တီးတိုး ပြော လိုက်လေ၏။

"ကိုယ် သူ့ကို တစ်ကြိမ် သတ်ခဲ့ဖူးတယ်... ထပ်ပြီးတော့လည်း သတ်ပစ်ဦးမယ်... မကြောက်ပါနဲ့ ရန်ရန်... ကိုယ် ဒီမှာ ရှိနေတယ်..."

ယောင်ရန်သည် သူမ၏ မျက်နှာကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ အပ်ထားလိုက်ပြီး မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း အပင်၏ ထောင်ချောက်ထဲတွင် မိကာ ဖြည်းညင်းစွာ အစားခံရတော့မည့် အိပ်မက်ဆိုးများက သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

သူမသည် ထိုမှတ်ဉာဏ်များကို မေ့ပစ်ရန် ကြိုးစားရင်း မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားလိုက်၏။ အချိန်အတော်ကြာ ကုန်လွန်ပြီးနောက်တွင်မူ သူမသည် နောက်ဆုံး၌ တည်ငြိမ်သွားလေတော့သည်။

လုံယုကို မော့ကြည့်ရင်း သူမက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အာယု... ကျွန်မ အခု အဆင်ပြေသွားပါပြီ..."

သူသည် သူမကို ခဏမျှ ကြည့်နေပြီးနောက် ပြောလေ၏။

"ဒီ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း အပင်က သတ်ရခက်ခဲတယ်... ဒါပေမဲ့ ဈေးဝယ်စင်တာနဲ့အတူ သူ့ကိုပါ ဗုံးခွဲ ပစ်ကြမယ်... မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း ကြွက်ဘုရင်ကိုလည်း တစ်ချိန်တည်းမှာ အပြင်ထွက်လာအောင် လုပ်နိုင်ကောင်းပါရဲ့..."

ယောင်ရန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလေသည်။

"ကျွန်မတို့ဆီမှာ ဝပ်နေသော ကျားဂိုဏ်းဆီကနေ သိမ်းဆည်းခဲ့တဲ့ ဖောက်ခွဲရေး ပစ္စည်းတွေ ရှိသေး တယ်... ဒီနေရာကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ဆိုရင် လုံလောက်သင့်ပါတယ်..."

"ကောင်းပြီ..."

သူတို့၏ အစီအစဉ်ကို သတ်မှတ်ပြီးနောက် ဈေးဝယ်စင်တာဆီသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားကြလေ သည်။ သူတို့၏ ခရီးပန်းတိုင်မှာ မြေအောက် ကားပါကင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။