အခန်း ၁၉၁

အခန်း(၁၉၁) နောက်ကျမှရောက်လာသော ဧကရာဇ်

တင်းမာနေခဲ့သော လေထုမှာ ထိုစကားသံကြောင့် အနည်းငယ် ပြေလျော့သွား၏။

ထိုစဉ်မှာပင် မြေအောက်နန်းတော်၏ ဝင်ပေါက်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းမှ စည်းချက်ကျပြီး တည်ငြိမ်သော ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ သာမန်စစ်သည်များ၏ ခြေသံမဟုတ်ဘဲ နန်းတွင်းအထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဝတ်ဆင်သော "နဂါးအကြေးခွံ သံချပ်ကာ" များ ပွတ်တိုက်မိရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် သတ္တုသံ ဖြစ်သည်။

ချန်ချင်းနှင့် ရှောင်နီရှန်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တင်းမာသွားပြီး ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

မကြာမီပင် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော မုတ်ဆိတ်မရှိသည့် အကြီးအကဲ မိန်းမစိုးက ရှေ့ဆုံးမှ ထွက်လာသည်။

သူ၏နောက်တွင်မူ ရွှေဝါရောင် ဝတ်လုံကို ဆင်မြန်းထားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ ဝန်းရံမှုဖြင့် မြေအောက်နန်းတော်အတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာသည်။

လာရောက်သူမှာ အရပ်အမောင်း မမြင့်မားသည့်အပြင် အနည်းငယ်ပင် ကုန်းနေသေးသည်။ အချိန်ကာလ၏ တိုက်စားမှုကြောင့် သူ၏မျက်နှာတွင် အရေးအကြောင်းများ ရှိနေပြီး ခြေလှမ်းများမှာလည်း အနည်းငယ် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပုံရသည်။

သို့သော် သူ၏ တိမ်ဝင်နေသော်လည်း နားလည်ရန်ခက်ခဲသော မျက်ဝန်းများက နေရာတစ်ခုလုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ရာ ၊ မမြင်နိုင်သော ဖိအားတစ်ခုက နေရာတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။

ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ သာရှမင်းဆက်၏ ဧကရာဇ်မင်း၊ ရှောင်ယွမ်ပင် ဖြစ်သည်။

" သမီးတော် ၊ ခမည်းတော်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

" ကျွန်တော်မျိုး...ဧကရာဇ်မင်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ရှောင်နီရှန်းနှင့် ချန်ချင်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်၍ အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

ဧကရာဇ် ရှောင်ယွမ်၏ အကြည့်သည် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော စစ်မြေပြင်နှင့် ဒူးထောက်အညံ့ခံနေသော ပုန်ကန်သူများကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်၊

စူးဝမ်ချင်၏ အကာအကွယ်နောက်တွင် ရှိနေသော ရှောင်ရှန်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးနေသည်။

အန္တရာယ် မရှိတော့သည့်အတွက် စိတ်သက်သာရာ ရခြင်း ၊ မိမိ၏ သားသမီးများ ဒဏ်ရာရထားသည်ကို ကြည့်ပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်မိခြင်းများ ပါဝင်နေသော်လည်း သို့သော် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက ပို၍ များပြားနေသည်။

ဧကရာဇ်သည် ၎င်းတို့ကို မထခိုင်းသေးဘဲ သူသည် ပျက်စီးနေသော ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ၊ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ ပြာများကို လက်ချောင်းဖြင့် သပ်ယူကာ နှာခေါင်းနားသို့ ကပ်လျက် အနံ့ခံကြည့်လိုက်သည်။

" မြေအောက် တစ္စေဂိုဏ်းရဲ့ ' တစ္စေတစ်ရာ သွေးစတေးမှု'ပဲ ...ပြီးတော့ မြောက်ပိုင်းနတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ 'သွေးလွတ်မြောက်ရေး အဆောင်' ပါ့လား"

သူသည် ပြန်မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ လေသံမှာ ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ‌လူတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်သည်။

"သူတို့ စိတ်မရှည်တော့ဘူးပဲ"

ရှောင်နီရှန်းက ခေါင်းမော့၍ နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

" ခမည်းတော် သမီးတော် နားမလည်ဘူး၊ မောင်တော်(၃)က ဘာကြောင့် ဒီလို မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေနဲ့ ပူးပေါင်းရတာလဲ"

"ကျင်းအာလား"

ဧကရာဇ် ရှောင်ယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းပြီး အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ထင်ဟပ်လာ၏။

"သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲဒီ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေပဲဖြစ်ဖြစ်...သူတို့အားလုံးက လူအများရှေ့ကို တွန်းပို့ခံထားရတဲ့ ရုပ်သေးရုပ်သာသာပဲ"

ဧကရာဇ် ရှောင်ယွင်သည် ချန်ချင်းနှင့် ရှောင်နီရှန်းတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ၊ သူတို့ကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေမည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးတစ်ခုကို ဖြည်းညင်းစွာ ထုတ်ဖော်ပြောပြလိုက်သည်။

"သူတို့က ထီးနန်းကို လိုချင်တယ်လို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား .... မဟုတ်ဘူး ၊ သူတို့ အမှန်တကယ် လိုချင်တာက ဒီမြေအောက်နန်းတော်အောက်မှာရှိတဲ့ သာရှမင်းဆက်ရဲ့ တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာ နဂါးသွေးကြောပဲ"

ဧကရာဇ် ရှောင်ယွမ်၏ အသံမှာ လွန်စွာ လေးနက်သည်။

"ဒီမိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ငါတို့တိုင်းပြည်ရဲ့ နဂါးသွေးကြောကို တပ်မက်နေတဲ့ အထက်လောကက အမတဂိုဏ်းကြီး တစ်ခု ရှိတယ်"

"ဒီတစ်ခါ ယဇ်ပလ္လင်ပွဲ ပျက်စီးသွားတာက သူတို့ကို ပိုပြီး ဒေါသထွက်စေရုံပဲ ရှိမယ်၊ နောက်တစ်ခါ ထပ်တိုက်ခိုက်လာရင်တော့ ပိုပြီး ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို သုံးလာလိမ့်မယ်"

အထက်လောကက အမတဂိုဏ်း။

ဤစကားလေးလုံးသည် ချန်ချင်းနှင့် ရှောင်နီရှန်းတို့၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ၎င်းမှာ သာမန် လူ့လောက၏ အာဏာလုပွဲထက် ကျော်လွန်နေပြီး ၊ အခြားအဆင့်မြင့် စစ်ပွဲတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"အဟွတ်... အဟွတ်ဟွတ်..."

စကားများကို အလျင်စလို ပြောလိုက်မိ၍လားမသိ၊ ဧကရာဇ် ရှောင်ယွမ်မှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးလာသည်။

မူလကပင် အိုမင်းနေသော သူ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ဖျော့တော့သွားပြီး ချက်ချင်းပင် လဲကျတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

"ခမည်းတော်"

ရှောင်နီရှန်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ် ရှောင်ယွမ်က သူ အဆင်ပြေကြောင်း လက်ကာပြလေ၏။ သူသည် ရှောင်ရှန်းဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ၏ အကြည့်များက အချိန်ကာလကို ဖောက်ထွင်းကာ ဝေးလံသည့်အတိတ်ကို ကြည့်နေသလိုပင်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သူ၏ ရင်ဘက်ထဲမှ အလွန်ရှေးကျသော ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုကျောက်စိမ်းပြားမှာ ရွှေလည်းမဟုတ်၊ ကျောက်လည်းမဟုတ်ဘဲ နွေးထွေးကာ ချောမွတ်နေသည်။

ယင်းအပေါ်၌ အသက်ဝင်သော လက်သည်းငါးချောင်းပါ ရွှေနဂါးတစ်ကောင်ကို ထွင်းထုထားသည်။

သူသည် ကိုယ်ကို ကိုင်းညွှတ်လိုက်ပြီး ထိုကျောက်စိမ်းပြားကို ရှောင်ရှန်း၏ လက်ထဲသို့ ညင်သာစွာ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါက 'နဂါးစောင့်ရှောက်သူ' မျိုးနွယ်ဝင်တွေ မျိုးဆက်တစ်လျှောက် ဆက်ခံလာခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ် ပစ္စည်းပဲ၊ ဒီနေ့ကစပြီး ဒါဟာ မင်းပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားပြီ"

ဧကရာဇ်၏ အသံတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုမှ သက်သာရာရသွားသည့် ခံစားချက် နှင့်အတူ အလွန်လေးလံသော တာဝန်ပေးအပ်မှုတစ်ခုလည်း ပါဝင်နေသည်။

ကျောက်စိမ်းပြားသည် ရှောင်ရှန်း၏ အရေပြားနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၊ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။