အခန်း ၁၉၆

အခန်း(၁၉၆) အထက်လောကမှ သတိပေးချက်

နက္ခတ်တာရာဌာန၏ ကြယ်ကြည့်စင်မြင့်မှာ သာရှတိုင်းပြည်တွင် အမြင့်ဆုံးနေရာဖြစ်သလို ကောင်းကင်ဘုံနှင့် အနီးစပ်ဆုံး နေရာလည်း ဖြစ်သည်။

ရှောင်ရှန်း တစ်ယောက် အလျင်စလို ရောက်ရှိလာပြီး နောက်ဆုံးလှေကားထစ်ကို တက်လှမ်းလိုက်စဉ်၊ အလွန်ပြင်းထန်သော သွေးနံ့တစ်ခုနှင့် အတူ တိုက်ခတ်လာသော လေပြင်းများက သူ့မျက်နှာဆီသို့ တိုးဝင်လာ၏။

စင်မြင့်ပေါ်တွင် လူအများအပြား ရောက်နှင့်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ် ရှောင်ယွမ်၊ စစ်သူကြီး ချန်ချင်းနှင့် လေးနက်နေသော အမူအရာများဖြင့် အမတ်ကြီးအချို့လည်း ရှိနေသည်။

အားလုံး တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး လေထုမှာ အသက်ရှူရခက်စေသည်အထိ တင်းမာနေသည်။

ကြယ်ကြည့်စင်မြင့်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တစ်သက်လုံး ကြယ်တာရာများနှင့်အတူ အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သည့် ကြီးကြပ်ရေးမှူးဟောင်းသည် တင်ပြင်ခွေလျက်သား တောင်ဘက်ကို မျက်နှာမူလျက် ခေါင်းမှာ ငိုက်စိုက်ကျနေကာ အသက်မဲ့နေခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိန်လှီခြောက်သွေ့နေပြီး၊ ခွန်အားများ အားလုံး ကုန်‌ဆုံးသွားဟန်ရသည်။ သူဝတ်ဆင်ထားသော ကြီးမားသော ဝတ်ရုံသာလျှင် လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လွင့်မျောနေသည်။

သူ့ရှေ့က မြေပြင်ပေါ်တွင် အနီရောင်ဆေး နှင့် နှလုံးသားသွေးများကို ရောစပ်ပြီး စာလုံးကြီး လေးလုံးကို ရေးသားထားသည်။

"ကောင်းကင်တံခါး ပွင့်တော့မည်"

ထိုစာလုံးလေးလုံးမှာ ကောက်ကွေးနေပြီး ကျောက်ပြားထဲအထိ စူးဝင်နေသယောင် ရှိသည်။

ရေးသားသူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော အသက်နှင့် စိတ်ဆန္ဒတို့ကို ပေါင်းစပ်ထားသည့်အလား ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းပြီး ပြတ်သားသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

"ခမည်းတော်..."

ရှောင်ရှန်း၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။

ဧကရာဇ် ရှောင်ယွမ်သည် နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ထိုသွေးစာလုံးများကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူ၏ အိုမင်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် ရှောင်ရှန်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသည့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် လေးလံမှုများ ရှိနေခဲ့သည်။

"သူ့နာမည်က ကျီရွှမ် ၊ ငါတို့ 'နဂါးစောင့်ရှောက်သူ' မျိုးနွယ်စုရဲ့ 'ကြယ်ကြည့်သူ' ပဲ"

ဧကရာဇ်၏ အသံမှာ မကျယ်လောင်သော်လည်း ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

"မျိုးဆက်တိုင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို လေ့လာဖို့နဲ့ ကျရောက်တော့မယ့် ကံကြမ္မာကို သတိပေးဖို့ သူတို့ရဲ့ ဘဝတစ်ခုလုံးကို မြှုပ်နှံထားတဲ့ ကြယ်ကြည့်သူ တစ်ယောက်ရှိတယ်"

"သူက... သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး သက်တမ်းနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို အကုန်သုံးပြီး ဒီနောက်ဆုံး သတိပေးချက်ကို ငါတို့အတွက် ချန်ထားပေးခဲ့တာပဲ"

ချန်ချင်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ မေးလိုက်သည်။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၊ ဒီ 'ကောင်းကင်တံခါး ပွင့်တော့မည်' ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"စာသားအတိုင်းပဲ"

ဧကရာဇ် ရှောင်ယွမ်က ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်လာပြီး ဖြေဆိုလိုက်၏။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အေးစက်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ကောင်းကင်လက္ခဏာတွေ ပြောင်းလဲလာပြီ၊ ကြယ်လမ်းကြောင်းတွေကလည်း ရှုပ်ထွေးနေတယ် ... ထူးခြားတဲ့ လက္ခဏာအားလုံးက ငါတို့ သာရှမင်းဆက်ကို ညွှန်ပြနေတယ်"

"အထက်လောကက တချို့သော တည်ရှိမှုတွေက စိတ်မရှည်တော့ဘူး၊ သူတို့က ကမ္ဘာနှစ်ခုကြားက နယ်နိမိတ်ကို အတင်းအကြပ် ဖျက်ဆီးပြီး တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လာတော့မှာ"

အထက်လောကမှ ဆင်းသက်ခြင်း။

ဤစကားလုံးလေးလုံးသည် "ကောင်းကင်တံခါး ပွင့်တော့မည်" ထက်ပင် ပို၍ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသည်။

သွေးချောင်းစီးသော စစ်မြေပြင်မှ လာသည့် သံမဏိစစ်သူချုပ်ကြီး ချန်ချင်းပင်လျှင် ခါးကြားရှိ ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိပြီး လက်ဖဝါးတွင် ချွေးစေးများပင် ထွက်လာ၏။

ဤသည်မှာ ရိုးရိုးတန်းတန်း စစ်ပွဲမဟုတ်တော့ချေ။ နတ်ဘုရားများ ပါဝင်လာပြီဖြစ်ရာ လူသားများအတွက် ကောင်းကင်ဘုံမှ ကပ်ဘေးပင်။

"သဲလွန်စတွေ ရှိလား"

ရှောင်ရှန်းသည် မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်ကာ ဦးနှောက်ကို အမြန် အလုပ်ပေးလိုက်သည်။

" အစ်ကို(၃)... ရှောင်ကျင်း သူ ပူးပေါင်းခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေနဲ့ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်နေတာ သေချာတယ်"

ဤသည်မှာ လက်ရှိ တစ်ခုတည်းသော သဲလွန်စသာ ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ် ရှောင်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ငါ လူလွှတ်ပြီး စစ်ဆေးခိုင်းထားတယ်"

သို့သော် နာရီဝက်အကြာတွင် တော်ဝင်တရားရုံးမှ ရောက်လာသော သတင်းအရ ၊ ထိုတစ်ခုတည်းသော သဲလွန်စမှာလည်း ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

မှောင်မိုက်ပြီး စိုစွတ်သော ထောင်ထဲတွင် ဆွေးမြည့်နေသည့် အနံ့များနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရှောင်ရှန်းသည် မိမိ၏ အစ်ကိုတော်(၃)ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် ရှောင်ကျင်းမှာ ထောင့်တွင် ကွေးကွေးလေး ဖြစ်နေပြီး ဝတ်ထားသည့် အကျဉ်းသားဝတ်စုံမှာလည်း ညစ်ပတ်နေသည်။

ဆံပင်များမှာလည်း ရှုပ်ပွနေကာ သူသည် မှိုတတ်နေသော နံရံပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရယ်မောနေလေ၏။

"တံခါး... တံခါး ပွင့်တော့မယ်..."

သူ၏ ပါးစပ်မှ ဤစကားကိုသာ ထပ်ခါတလဲလဲ ရေရွတ်နေသည်။

"တံခါးဖွင့်ပေး... ငါ့ကို အပြင်ထုတ်ပေး... ဟီးဟီး၊ သကြားလုံး စားရမယ်..."

"တံခါးနောက်မှာ... နတ်ဆိုးတွေ ရှိတယ်... လူတွေကို စားနေတယ်..."

ထောင်မှူးသည် မည်မျှပင် နှိပ်စက်ပါစေ၊ ရှောင်ရှန်းအနေဖြင့် မည်မျှပင် မေးမြန်းပါစေ၊ သူသည် ဤအရူးစကားများကိုသာ ပြောနေခဲ့သည်။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးရန် တစ်စုံတစ်ယောက်က အလွန် လိမ္မာပါးနပ်ပြီး ရက်စက်သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် သူ၏အသိစိတ်မှာ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သဲလွန်စမှာလည်း ဤနေရာမှာတင် ပြတ်တောက်သွားခဲ့လေပြီ။

ရှောင်ရှန်းသည် ထောင်ထဲမှ ထွက်လာပြီး မှောင်မည်းနေသည့် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်ရင်း ၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မကြုံဖူးသော စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သည့် ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည်။

တောင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ မမြင်နိုင်သော ဖိအားများက သူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာနေသည်။

အိမ်ရှေ့စံ နန်းဆောင်သို့ ပြန်ရောက်လာစဉ်၊ စာကြည့်ခန်းထဲတွင် သာရှမင်းဆက်၏ အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်များ စုဝေးနေကြသည်။