အခန်း ၁၁၅၃

အပိုင်း ( 1153 ) ထျန်းကျိရတနာ၏ ဆွဲငင်အားကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်း။

ယခုအခါ လုမင်က အဆင့်ခုနစ် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို တစ်ယောက်တည်း သတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ အဆင့်ခုနစ် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားများကြားမှာလည်း အင်အား ကွာခြားချက်တစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ ဤလူကို အဆင့်ခုနစ် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများကြားတွင် သာမန်လူအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ထိုသူက နတ်ဘုရားအဆင့်ခြောက် သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားအဆင့်ခုနစ် သွေးမျိုးဆက်ကို နိုးထလာခဲ့ပါက သို့မဟုတ် အစွမ်းထက် နတ်ဘုရားအဆင့်နိမ့် သိုင်းပညာကို ကျွမ်းကျင်မှုရှိပါက ဤမျှလွယ်ကူစွာ သတ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုလူကို လုမင် သတ်လိုက်သည်နှင့် ရှဲ့လွမ်က နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များနှင့် လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။ ခဏအကြာမှာတော့ ထိုလူဟာ အမှုန်အမွှားလေးပင် မကျန်ခဲ့တော့ပေ။

လုမင်လည်း တိတ်တဆိတ် ‌နှာမြောသွားမိသည်။ အကယ်၍ အဆင့်ခုနစ် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ဝါးမျိုနိုင်ခဲ့ပါက၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းက လျင်စွာ တိုးတက်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ရှဲ့လွမ်၏ ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုက အဓိက ဖြစ်သည်။ ရှဲ့လွမ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းက အလုံးစုံ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လျှင် ပိုကောင်းသော်လည်း ဤမျှမလိုပေ။ သာမန် သိုင်းအုပ်ချုပ်သူနယ်ပယ်မှ တန်ခိုးရှင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသရွေ့ သူတို့ လုံခြုံမှုရှိမည် ဖြစ်သည်။

"လုမင်၊ နောက်ထပ် အစွမ်းထက်တဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက် ရောက်လာပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားပဲ၊ ငါတို့ သူ့ကို ထိန်းလို့မရဘူး။ ပုန်းဖို့နေရာကို အရင်ရှာကြရအောင်။ ငါ နတ်ဘုရားတံခါးကိုး တံဆိပ်ကို လေ့ကျင့်ပြီးမှ ပြန်ထွက်ကြမယ်"

ရှဲ့လွမ်က သျိထားကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

လုမင် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူက နဝမနဂါးခြေလှမ်းကို အသုံးပြုကာ အလင်းစီးကြောင်းကဲ့သို့ ပျံသန်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လုမင်ထွက်သွားပြီး မကြာမီပင် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ အစွမ်းထက် အရှိန်အဝါတစ်ခု ရောက်လာသည်။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ညီလေးဝမ်နဲ့ အခြားသူရဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ဒီကို ရောက်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပုံစံအရ အကြွင်းအကျန်ပဲရှိတော့တာ။ လုမင်က အဆင့်ခုနစ် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို သတ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်တဲ့ နည်းလမ်း တကယ်ရှိနေပြီလား"

ထိုလူက တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်ပြီး တောင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှာတော့ သူ၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်လာကာ တောင်ဘက်သို့ ပြေးလိုက်သွားတော့သည်။

လုမင်ဟာ မိုင်တစ်သိန်းကျော် ပျံသန်းလာပြီးနောက် ကြီးမားသော ရေကန်ကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် လှံရှည်တစ်ချောင်းပေါ်လာကာ ရေကန်ထဲကို ထိုးဆင်းသွား၏။ သူက လှံရှည်ဖြင့် ရေကန်အောက်ခြေကို တူးဖော်ကာ မြေအောက်သို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ လုမင်က မြေတာအိုကို အသုံးပြုထား၍ တူးဖော်မှုနှုန်းဟာ အလွန်မြန်ခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် သူက မြေအောက် မိုင်တစ်ရာကျော်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့အနောက်မှ မြေသားများကို ပကတိအတိုင်း ပြန်ဖို့သွားလေသည်။

"ဒီထျန်းကျိရတနာက တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းတာပဲ။ ဒါက မြေအောက် နက်ရှိုင်းတဲ့အပိုင်းကိုတောင် သက်ရောက်နိုင်သေးတယ်"

လုမင်က သူ့ခေါင်းပေါ်မှ ထျန်းကျိရတနာကို အာရုံခံကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မြေအောက်ကို အလျင်အမြန် ဆက်၍ ဆင်းသွားတော့သည်။

အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်၊ သူဟာ နောက်ထပ် မိုင်တစ်ရာကျော် သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အတွေးတစ်ခုဖြင့် လုမင်သည် တောင်နှင့်မြစ်ပန်းချီကားတွင် ပေါ်လာခဲ့၏။

တောင်နှင့်မြစ် ပန်းချီကားအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ခေါင်းမော့ကာ ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။ ဤတစ်ခါတော့ သူ သက်ပြင်းချနိုင်ပြီ။

သူ၏ ဦးခေါင်းထက်မှ ထျန်းကျိရတနာပိုင်နက်က နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တောင်နှင့်မြစ်ပန်းချီကားက အမှန်ပင် ဒဏ္ဍာရီဆန်သော ကောင်းကင်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ရှဲ့မိသားစု၏ ထျန်းကျိရတနာထက် ပို၍ပင် အဆင့်မြင့်မားပုံရ၏။ ၎င်းက ထျန်းကျိရတနာကို အောင်မြင်စွာ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

နက်ရှိုင်းသောမြေအောက်တွင်၊ တောင်နှင့်မြစ် ပန်းချီကားက ကျောက်ဆောင်များကြားတွင် တိတ်တဆိတ် ရှိနေသည်။

လုမင်က တောင်နှင့်မြစ် ပန်းချီကားအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ပြီးပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူလည်း ရေကန်ပေါ်သို့ ရောက်လာခဲ့၏။

သို့သော်လည်း၊ ဤအခိုက်တွင် ထိုလူ၏လက်ထဲမှ အစီရင်ချပ်ပြားက အလင်းရောင်က မှိန်သွားပြီး လုမင်ကို လုံးဝ အာရုံမခံမိတော့ပေ။

'ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ထျန်းကျိရတနာရဲ့ ပိုင်နက်ကို ဘာဖြစ်လို့ အာရုံမခံနိုင်တော့တာလဲ။ ထျန်းကျိရတနာက တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ဆုံး ရတနာတွေထဲက တစ်ခုပဲ။ မြေကြီးထဲမှာ ပုန်းနေရင်တောင်မှ လွတ်မှာမဟုတ်ဘူး။ မဟုတ်မှလွဲ၊ ရှဲ့မိသားစုက ထျန်းကျိရတနာကို ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်တာလား'

ထိုလူက အတွေးမျိုးစုံဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

.........

တောင်နှင့်မြစ် ပန်းချီကားအတွင်း၌ ရှဲ့နျန်ချင်းသည် ရှေးဟောင်း ဉာဏ်အလင်းသစ်ပင်အောက်တွင် ငြိမ်သက်စွာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ပြီ လေ့ကျင့်နေသည်။

လုမင်က ရှဲ့နျန်ချင်းအနားကို ရောက်လာခဲ့၏။

"ရှေးဟောင်းဉာဏ်အလင်းသစ်ပင်၊ မင်းမှာ ရှေးဟောင်းဉာဏ်အလင်းသစ်ပင်ရှိတာလား"

ရှဲ့လွမ်လည်း အနားသို့ ရောက်လာသည်။ အရွက်သုံးရွက်ပေါက်နေသော ရှေးဟောင်းဉာဏ်အလင်းသစ်ပင်ကိုကြည့်ကာ သူ အံ့ဩသွား၏။

ဉာဏ်အလင်းသစ်ပင်၊ တောင်နှင့်မြစ်ပန်းချီကား...

နှစ်ခုစလုံးက ဒဏ္ဍာရီလာ ရတနာများ ဖြစ်ကြသော်လည်း လုမင်တွင် နှစ်ခုစလုံး ရှိနေသည်။ ယင်းက သူကဲ့သို့ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပေသည်။

ရှဲ့လွမ်သည် ထိုအချိန်က အနှိုင်းမဲ့ အင်အားကြီးမားပြီး သူ့နာမည်က ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးကို မပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပေ။

"ဒါတွေအားလုံး ကမ္မတိုက်ပွဲမှာ ရခဲ့တာပါ"

လုမင်က အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

သူပြောတာက တစ်ဝက်မှန်ပြီး တစ်ဝက်အမှားပင်။ ကမ္မတိုက်ပွဲတွင် တောင်နှင့်မြစ်ပန်းချီကားကို အမှန်တကယ် ရရှိခဲ့သော်လည်း ဉာဏ်အလင်းသစ်ပင်ကိုတော့ မရပါ။ ၎င်းက ကောင်းကင်ဘုံဂိတ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်လေး၊ မင်းက တကယ်ကံကောင်းတာပဲ။ လူတော်တော်များများက ကမ္မတိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့ဖူးသလို အဲဒီတုန်းက ငါလည်း ပါဝင်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုရတနာမျိုးကို ရနိုင်တဲ့သူကိုတော့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"

ရှဲ့လွမ်၏ မျက်လုံးများက အံ့သြမှုတို့ ပြည့်နှက်နေဆဲပင်။

လုမင်လည်း ပြုံးရုံသာပြုံးပြီး ဆက်မရှင်းပြတော့ပါ။

"ကောင်းပြီလေ၊ ငါ နတ်ဘုရားတံခါးရဲ့ တံဆိပ်ကိုးခုကို အခုစပြီး နားလည်ဆင်ခြင်တော့မယ်။ မင်းရဲ့ ဉာဏ်အလင်းသစ်ပင် အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ငါ သေချာပေါက် မြန်မြန် လေ့ကျင့်နိုင်မှာပါ"

ရှဲ့လွမ်လည်း ဉာဏ်အလင်းသစ်ပင်အောက်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်သည်။

လုမင်ကတော့ တာအိုကို နားလည်ဆင်ခြင်ကာ ဘေးတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သုံးရက်ကြာသွားပြီ။

ထိုအချိန်တွင် ရှဲ့လွမ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းက ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

လုမင်လည်း ယင်းကိုသတိထားမိပြီး လေ့ကျင့်ခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်၏။ သူ မေးလိုက်သည်။

"ဆရာကြီး၊ အောင်မြင်ပြီလား"

ရှဲ့လွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အစောပိုင်းလေ့ကျင့်တာတော့ အောင်မြင်သွားပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ပိုကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်ဖို့ အချိန်နည်းနည်း ယူရဦးမယ်။ နတ်ဘုရားတံခါးရဲ့ တံဆိပ်ကိုးခုက တကယ့်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းပါတယ်။ အခု အပြင်ထွက်ပြီး စမ်းကြည့်ရအောင်"

လုမင်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး အတွေးတစ်ခုဖြင့် တောင်နှင့်မြစ်ပန်းချီကားအပြင်ကို ထွက်လာခဲ့၏။

သူက တောင်နှင့်မြစ်ပန်းချီကားအတွင်းမှ ထွက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ ထျန်းကျိရတနာ၏ အစီစဉ်ဟာ သူ၏ဦးခေါင်းထက်တွင် တဖန်ပြန်ပေါ်လာတော့သည်။

"နတ်ဘုရားတံခါးရဲ့ တံဆိပ်ကိုးခု၊ ချိတ်ပိတ်လော့"

ရှဲ့လွမ်၏ လက်ချောင်းများက လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာတော့ လုမင်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် တံဆိပ်တော်တံခါးများ ပေါ်လာခဲ့၏။

အရပ်လေးမျက်နှာတွင် တံဆိပ်တော် တံခါး စုစုပေါင်း လေးခုရှိပြီး ထျန်းကျိရတနာ၏ လမ်းကြောင်းလေးခုမှ ပေါ်လာခဲ့သည်။ အလင်းရောင်များက တောက်ပလာကာ ထျန်းကျိရတနာပိုင်နက်ကို ခဏချင်း ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

"တံဆိပ်ခတ်လော့"

ရှဲ့လွမ်က ထပ်မံ အော်လိုက်သည်နှင့် ပိတ်လှောင်ခြင်းစွမ်းအားများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ အလင်းတံခါးလေးခုက နောက်ဆုံးတွင် အလင်းတံခါးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းလိုက်၏။ ထျန်းကျိရတနာ၏ ဆွဲငင်အား ပိုင်နက်မှာလည်း သဲလွန်စမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ပျောက်ကွယ်"

ရှဲ့လွမ်က ထပ်မံရေရွတ်လိုက်သည်နှင့် ကျန်ရှိသော အလင်းတံခါးဟာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လုမင်လည်း စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိလေသည်။ ထိပ်သီး သိုင်းအုပ်ချုပ်သူ ဆိုသည့်အတိုင်း ရှဲ့လွမ်၏ နားလည်နိုင်စွမ်းက တကယ်ကို သာမန်မဟုတ်ပေ။

ယခင်က လုမင်သည် တံဆိပ်တော်တံခါးတစ်ခုကို အောင်မြင်ရန်ပင် သုံးရက်ခန့် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

တစ်ဖက်တွင်၊ ရှဲ့လွမ်က သုံးရက်တည်းဖြင့် တံဆိပ်တော်တံခါးလေးပေါက်ကို တည်ဆောက်ခဲ့၏။ လုမင်ထက်လည်း ၎င်းတို့ကို ပို၍ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံ မြင့်မားလာသည်နှင့် ပညာရပ်များအပေါ် နားလည်နိုင်စွမ်းကလည်း ပို၍ မြင့်မားလာလိမ့်မည်။

"လုမင်၊ လက်ရှိ ငါ့ရဲ့ခွန်အားအရ ငါ့ရဲ့ တံဆိပ်တော်တံခါးဟာ မင်းကို သုံးနာရီပဲ တံဆိပ်ခတ်ထားနိုင်တယ်။ သုံးနာရီကြာတဲ့အခါ၊ ထျန်းကျိရတနာရဲ့ ဆွဲငင်အားက ပွင့်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါမှာ မင်းပြန်ပြီး တံဆိပ်ခတ်ဖို့ လိုတယ်"

ရှဲ့လွမ်က ပြောလိုက်သည်။

"သုံးနာရီ၊ ဒါဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ"

လုမင် ပြုံးလိုက်၏။ ထို့နောက်မှာတော့ သူ၏ အရှိန်အဝါနှင့် အသွင်ပြင်ကို ပြောင်းလဲကာ မြေပေါ်သို့ ပြန်တက်သွားတော့သည်။

........

လုမင်နှင့် မနီးမဝေးတွင် ပညာရှင်တော်တော်များများက လုမင်အား ရှာဖွေနေကြသည်။

ယခင်က၊ ဤနေရာတွင် လုမင်ပေါ်လာခဲ့ကြောင်း သတင်းများ ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။ သဘာဝအရ ၎င်းမှာ အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူများစွာကို ဆွဲဆောင်ခဲ့လေသည်။

ထျန်းဝူဓားဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများအပြင် တော်ဝင်ရှဲ့မိသားစုမှ ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် သွေးအေးနန်းတော်၊ ကောင်းကင်လင်းယုန်ခံတပ်ကဲ့သို့ အခြား အင်အားစုများမှ ကျွမ်းကျင်သူများကလည်း မိုင်သန်းချီအကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

လွန်ခဲ့သည့်သုံးရက်အတွင်း၊ ကျွမ်းကျင်သူများစွာသည် ဤနေရာအနှံ့ရှာ ဖွေခဲ့သော်လည်း လုမင်၏ အရိပ်အမြွက်ကိုပင် မတွေ့ခဲ့ရပေ။