အခန်း (၂၂၉၇-၂၂၉၈)

အခန်း ၂၂၉၇ - သူ ဘယ်သူ့ကို ကြောက်ဖူးလို့လဲ

ချင်ဂွေ့ သည် စိတ်ထဲတွင် တစ်ချက်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ အကြည့်တို့သည် အနီးအနားမှ ဆရာများဆီသို့ တစ်ချက်ချင်းဖြတ်သန်းကာ အကဲခတ်လိုက်သည်။

သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မသိမသာ ပေါ်လွင်နေသော အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်အချို့ကို ဖမ်းမိလိုက်သည်။

သူသည် စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်မှုတစ်ခု ရရှိသွားပြီးနောက် ဖန့်ချန် ကို ကြည့်ကာ ပြုံးစစဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ၊ ဘာလို့ ဒီလို ပြောရတာလဲ။ မင်းမှာ တိကျတဲ့ အထောက်အထား ရှိလို့လား "

"ချင်ကာကွယ်ရေးဆရာ၊ တကယ်လို့ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းပဲ ဆုံးဖြတ်ခွင့် ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် အကြောင်းပြချက် ပေးဖို့ မလိုတော့ဘူး။"

ဖန့်ချန် က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

"အကြောင်းပြချက် မပေးဘူးလား"

လူအများမှာ အနည်းငယ် ကြောင်အသွားကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ ထူးဆန်းသွားကြသည်။

ချင်မျိုးနွယ်စုမှ ကျောင်းသားများမှာမူ ဖန့်ချန် သည် တိုက်ခိုက်သူများဘက်တွင် ရပ်တည်နေသည်ဟု အထင်အမြင် မှားယွင်းသွားကြပြီး ဖန့်ချန် ကို ကြည့်သည့် အကြည့်တို့မှာ အနည်းငယ် အေးစက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန် သည် သက်ဆိုင်ရာ ဆရာများက အလိုအလျောက် ပို့ပေးလိုက်သော ထိုကျောင်းသားအုပ်စုရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်ကိုမြှောက်ကာ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ညွှန်ပြလိုက်တဲ့သူတွေ၊ အနောက်ကို ဆုတ်သွားကြ။"

ဖန့်ချန် က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

ထိုကျောင်းသားများမှာ အမူအရာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး မသိစိတ်ကပင် ကိုယ့်ဆရာတွေကို လှည့်ကြည့်မိကြသည်။

ချင်ဂွေ့ က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။

"တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲက မင်းတို့ကို ဆုတ်ခိုင်းနေရင် ဆုတ်လိုက်ကြ။

မင်းတို့မှ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲနဲ့၊ ဘာလို့ ဒီကိစ္စကို ကိုယ့်ဆီ အတင်းဆွဲယူပြီး တာဝန်ယူနေတာလဲ။

မင်းတို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ မဟုတ်ကြောင်း အထောက်အထားပြပြီး တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား။

ဒါမှမဟုတ် ချင်မျိုးနွယ်စုကို စိန်ခေါ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား "

ထိုနေရာရှိ ချင်မျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားများမှာ စိတ်ထဲမှ တုန်လှုပ်သွားကြပြီး မျက်လုံးများတွင် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ ချင်ဂွေ့ ၏ သတိပေးချက်ကြောင့် သူတို့ နောက်ဆုံးတွင် ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာကို နားလည်သွားကြပြီဖြစ်သည်။

"တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲက မင်းတို့ ဒီကိစ္စနဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူးလို့ ပြောနေတာပဲ၊ အနောက်ကို ပြန်ဆုတ်လိုက်ကြ။"

ဆရာတစ်ဦးက စတင်ပြောလိုက်သည်နှင့် အခြားဆရာများကလည်း ညွှန်ပြခံလိုက်ရသော ကျောင်းသားများကို သူတို့ဆီ ပြန်ခေါ်လိုက်ကြသည်။

"တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ၊ မင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်အရ တိုက်ခိုက်သူတွေက ဒီကျောင်းသားတွေပဲလား ဒါပေမဲ့ အရေအတွက်က မကိုက်ညီဘူးထင်တယ်။"

ဆရာတစ်ဦးက ရုတ်တရက် မေးခွန်းထုတ်လာသည်။

ဖန့်ချန် သည် ရယ်မောလိုက်ပြီး နာမည် ဆယ်ခုကျော်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရေရွတ်လိုက်သည်။

နာမည်တစ်ခုချင်းစီ ထွက်လာတိုင်း ဆရာတစ်ဦးချင်းစီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်မျိုးပြီးတစ်မျိုး ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူတို့သည် အံ့သြမှုကို ဖုံးကွယ်ထားရန် တတ်နိုင်သမျှ ကြိုးစားနေကြသော်လည်း အနည်းငယ်တော့ ပေါက်ကြားသွားသည်။

"ဆရာကြီးတို့၊ ဒီကျောင်းသားတွေကို ခေါ်လာပေးဖို့ အနှောင့်အယှက်ပေးပါဦး။"

ဖန့်ချန် က ပြောသည်။

ထိုနေရာရှိ ဆရာများထဲမှ ဝေလျန့်ရွှမ် အပါအဝင် မည်သူမျှ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။

ချင်ထောင်း အပါအဝင် ချင်မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာလည်း အံ့အားသင့်နေကြသည်။

ဖန့်ချန် အခုလေးတင် နာမည်ခေါ်လိုက်တဲ့သူတွေက တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ ကျောင်းသားတွေလား။

ဒီ တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲက ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိနေတာလဲ။

"တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ၊ မင်း ခေါ်ခိုင်းလိုက်တဲ့ သူတွေက..."

ချင်ဂွေ့ က ထူးဆန်းသည့် အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သူတို့အားလုံးက ကျောင်းတော်သားချင်း လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်ရာမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့သူတွေပဲ။"

ဖန့်ချန် က ပြောသည်။

ဆရာတစ်ဦးက မျက်နှာကို တင်းထားရင်း မေးလိုက်သည်။

"မင်းမှာ ဘာ အထောက်အထား ရှိလို့လဲ"

"အထောက်အထား မရှိဘူး။ သူတို့ကို မခေါ်လာခိုင်းလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အခုရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့ ကျောင်းသားတွေကိုပဲ ကျွန်တော် အပြစ်ပေးလိုက်လို့ ရပါတယ်။"

ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီဆိုရင်တော့ ဘယ်လောက်ပဲ ဖုံးကွယ်ထားပါစေ အမှတ်အသား ကျန်နေမှာပဲ။

ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မစီရင်ခိုင်းဘူးဆိုရင်တော့ မကျေနပ်တဲ့သူ ရှိရင် ကျောင်းတော်ဘက်ကပဲ တာဝန်ယူလိုက်ပါတော့။ အဲဒီအခါကျရင် ဒီကိစ္စနဲ့ ကျွန်တော် မသက်ဆိုင်တော့ဘူး။"

ထိုဆရာများသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သွားကိုကြိတ်ကာ ချင်ဂွေ့ ကို အစီရင်ခံပြီးနောက် ကိုယ့်နယ်မြေအသီးသီးမှ လူသွားခေါ်ကြသည်။

မကြာမီပင် အံ့အားသင့်နေသော ကျောင်းသားအုပ်စုတစ်စုကို ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။

ဖန့်ချန် က သူတို့ကို မြင်သောအခါ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ စိတ်ထဲမှာ မကျေနပ်တာကို ငါသိပါတယ်။ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်က ချင်ဝူဆန့် ဆရာက စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး (၃၀) ကို ခိုးယူခဲ့တာက လူသားမျိုးနွယ်စုကို အများကြီး ထိခိုက်စေတယ်လို့ ယူဆနေကြတာပေါ့။

မျိုးနွယ်စုကြီးတွေအားလုံးကိုတောင် ထိခိုက်ခဲ့တာလေ။

ငါ့အမြင်မှာတော့ ဒါက ပွင့်လင်းမြင်သာမှု မရှိတဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခုပဲ၊ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်အနေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်သုံးသပ်သင့်တယ်။"

ချင်ဂွေ့ ၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖန့်ချန် ကို အကြည့်စူးစူးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဆရာများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်လာသည်။

ဤသို့ ပြောလိုက်ခြင်းမှာ တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲအနေဖြင့် နောက်ဆက်တွဲ ဘယ်လိုပင် စီရင်ပါစေ၊ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်ကို အမုန်းပွားစေပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။ ထိုစကားသည် ဖန့်ချန် ၏ ရပ်တည်ချက်ကို ထင်ရှားစေသည်။

ယခင်က ဖန့်ချန် ကို မျိုးနွယ်စုကြီးတွေဘက်မှာ ရှိနေတယ်လို့ သံသယရှိခဲ့တဲ့ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ယခုအခါ ဖန့်ချန် က သူတို့လူ မဟုတ်ကြောင်း သေချာသွားပြီဖြစ်သည်။

"ဖန့်ညီလေးက ဟော်ဆွေ့ ရဲ့ အာဏာကို မကြောက်ဘူးဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသွားပြီပဲ။ ဒါက ဖန့်ညီလေး ရဲ့ စရိုက်အတိုင်းပဲ။"

ကျန်းတောက်ယွဲ့ က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ဖန့်ညီလေးက ဒီကိစ္စကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ဖြေရှင်းတော့မယ်လို့ ဆိုလိုတာလား "

လီမော့ က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးသည်။

"ဖြစ်သင့်တာပေါ့။ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်က ဒီတစ်ခါ ပစ်မှတ်ထားခံနေရပေမဲ့ အသက်အသေအပျောက်မှ မရှိတာ။

ဖန့်ညီလေး က တိုက်ခိုက်သူတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါကိုလည်း လူတိုင်း ခန့်မှန်းထားပြီးသားပဲ။ မဟုတ်ရင် သူတို့က အပြစ်မဲ့တဲ့ ကျောင်းသားတွေကို အစားထိုးပြီး ခေါ်လာစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ ဒီကျောင်းသားတွေကို အသုံးချပြီး တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖြိုခွဲဖို့နဲ့ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။"

ကျန်းတောက်ယွဲ့ က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ မီးတောက်ဟာ ကျောင်းသားတွေပေါ်မှာပဲ လောင်ကျွမ်းနေသလို ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တော့ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်ရဲ့ အပေါ်မှာ မီးရှို့ဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ။"

"ဒါက ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပါပဲ။ ဟော်ဆွေ့ က ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ မောက်မာလာလို့သာ ချင်ဝူဆန့် က ဗောဓိသီး (၃၀) ကို ခိုးဖို့တောင် မကြောက်တော့တာ။"

လီမော့ က ပြောသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ တကယ်လို့ ဖန့်ညီလေးက ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်ကို အမုန်းခံလိုက်ရင်..."

ဝမ်ချုံစန်း က စိုးရိမ်တကြီး ပြောသည်။

"ဒါဆိုရင် သူက မျိုးနွယ်စုကြီးတွေရဲ့ လျှို့ဝှက် ထောက်ခံမှုကို ရလိမ့်မယ်။ ဥပမာ - ခွေရွှေ မျိုးနွယ်လိုမျိုးပေါ့။"

ကျန်းတောက်ယွဲ့ က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

လူအများမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ ထောက်ခံသူ ရှိသလို ဖိအားပေးသူလည်း ရှိနေတာကလည်း မဆိုးပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ နှစ်ဖက်စလုံး အမုန်းခံရတာမျိုး မဖြစ်တော့ဘူးပေါ့။

"တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ၊ တစ်ခုနဲ့ တစ်ခု ခွဲခြားသင့်တယ်။ ချင်ဝူဆန့် ဆရာရဲ့ ကိစ္စက ကျွန်တော်တို့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားတွေ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်တာနဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူး။"

ဝေလျန့်ရွှမ် က ရုတ်တရက် သတိပေးသည်။

"ဆရာ ဝေ ပြောတာလည်း မှန်ပါတယ်။ အပေါ်မှာ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ရဲ့ ကျောင်းသားတွေက လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အနာဂတ်၊ ကံကြမ္မာပဲ။

ဘယ်အရာမှ ဒါကို မထိခိုက်သင့်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် ဒီလို အစဉ်အလာမျိုး ဖြစ်လာရင် ကျောင်းတော်မှာ ရှုပ်ကုန်တော့မှာပဲ။"

ဖန့်ချန် က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။

ဝေလျန့်ရွှမ် တို့အဖွဲ့မှာ အနည်းငယ် ကြောင်သွားကြသည်။

ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီစကားက ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်ဘက် ပြန်ရောက်သွားတာလဲ။

"တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ၊ မင်းရဲ့ စီရင်ချက်က ဘာလဲ "

ချင်ဂွေ့ က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် မေးသည်။

"ဘယ်ကိစ္စမဆို၊ သူတို့က ကျောင်းတော်သားချင်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အကြောင်းပြချက် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စီရင်ချက်ကတော့..."

ဖန့်ချန် သည် ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး လူတိုင်း သူ၏ စကားကို နားစွင့်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ -

"ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသို့ ပို့ဆောင်လိုက်မယ်၊ နောက်ဘဝမှာ ကြိုးစားကြပေတော့။"

"ရှူး"

ကြည့်ရှုနေသော ကျောင်းသားအများစုမှာ စိတ်ထဲမှ အသက်ရှူသံပြင်းပြင်း ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

သေဒဏ်ပေးလိုက်တာလား

သူတို့ မယုံကြည်နိုင်စွာ ဖြစ်သွားကြသည်။ အသက်အသေအပျောက်မှ မရှိတာကို ဘာလို့ သေဒဏ်ပေးလိုက်တာလဲ။

ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ အပြစ်ပေးမှု လိုအပ်လို့လား

စိတ်ထဲတွင် ဖန့်ချန် ကို တောက်လျှောက် ဆဲဆိုနေသော ချင်ခွန်း တို့အဖွဲ့မှာလည်း လုံးဝ ကြောင်သွားကြသည်။

သူတို့ အများဆုံး ထင်ထားတာက ဒီကျောင်းသားတွေကို ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်ကနေ ထုတ်ပယ်ပြီး တခြားနည်းလမ်းနဲ့ အပြစ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ပဲ။

သူတို့ ဘယ်တော့မှ မထင်ထားတာက ဒီ တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲက တစ်ချက်တည်းနဲ့ အကုန်လုံးကို သေဒဏ်ပေးပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်လိမ့်မယ်လို့ပါ။

သေဒဏ်ပေးခံရတဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားတွေမှာ အံ့အားသင့်မှုတွေကနေ ရုန်းထွက်လာကြပြီး ဖန့်ချန် ကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် မကျေနပ်မှု၊ ဒေါသနှင့် အငြိုးအတေးများ ပေါ်လွင်နေသည်။

"ဒီကောင်လေးက ဘာလုပ်နေတာလဲ"

"ဟော်ဆွေ့ ကိုလည်း အမုန်းခံထားပြီ၊ အခု လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးနွယ်စုကြီးတွေကိုပါ... သူက အမုန်းခံဦးမှာလား "

ဆရာအဖွဲ့အသီးသီးမှာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။

သို့သော် ဆရာအချို့မှာမူ စဉ်းစားဟန်ဖြင့် -

"ဒါက နင်ကျောင်းအုပ်ကြီး က သူ့ကို တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ ခန့်လိုက်တဲ့ အကြောင်းရင်း ဖြစ်နိုင်မလား။

ငါက သူ့ အရည်အချင်း ပိုထူးချွန်လို့ ခန့်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။

အခု ပြန်တွေးကြည့်တော့ သူ့ရဲ့ နောက်ခံနဲ့ သူ့ရဲ့ စရိုက်က တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ ဖြစ်ဖို့အတွက် မွေးဖွားလာတာပဲ..."

"ဒီကောင်က... လူတွေကို အမုန်းခံရတာကို လုံးဝ မကြောက်တဲ့သူပဲ "

"ငါတို့ စောစောကတည်းက သိထားသင့်တာ။ လင်ယောင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ချီထျန်းမျိုးနွယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ ရှီးမျိုးနွယ်၊ ယန်တန်း မျိုးနွယ် သူ ဘယ်သူ့ကို ကြောက်ဖူးလို့လဲ "

အခန်း (၂၂၉၈) - နှစ်ဖက်စလုံးကို အမုန်းခံလိုက်ရခြင်း

"အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး မှားသွားပြီ..."

လီမော့ သည် ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းတောက်ယွဲ့ မှာ ခေတ္တမျှ ငေးမောသွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားမိဘူး... ဖန့်ညီလေးက ဟိုဖက်ရော၊ ဒီဖက်ရော နှစ်ဖက်စလုံးကို အမုန်းခံလိုက်ရပြီပဲ..."

"အစ်ကိုကြီး၊ ဖန့်ညီလေးက အဲဒီကောင်တွေကို ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို ပို့ဆောင်လိုက်မယ်လို့ စီရင်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုအနေနဲ့တော့ ဝမ်းသာသင့်တာပေါ့။"

ချန်ဖေးဖေး က အံ့ဩတကြီး ဝင်ပြောသည်။

ဝမ်ချုံစန်း ကမူ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

"တကယ်လို့သာ ဖန့်အစ်ကိုက ချင်ဝူဆန့် ဆရာရဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူ့ရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကို မပြခင်သာဆိုရင် ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုအနေနဲ့ သေချာပေါက် ဝမ်းသာကြမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဖန့်ညီလေးရဲ့ ရပ်တည်ချက်က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်သွားပြီလေ။ သူက ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ကို လူအများရှေ့မှာတင် အပြစ်တင်လိုက်တာပဲ။ ဒါကြောင့် နောက်ထပ် ဘယ်လိုပဲ စီရင်ပါစေ၊ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုက သူ့ကို ကျေးဇူးတင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ သူတို့ အရေးတကြီး စိတ်ဝင်စားတာက ဖန့်ညီလေးရဲ့ ရပ်တည်ချက်ပဲ၊ ဒီလူတွေရဲ့ နောက်ဆုံးအခြေအနေကို မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါဆိုရင်တော့ ဖန့်ညီလေးက ဘက်ပေါင်းစုံကနေ အမုန်းခံလိုက်ရပြီပေါ့..."

ချန်ဖေးဖေး သည် မိမိကိုယ်ကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရှဲ့အာမန် က ရုတ်တရက် အေးစက်စက် အသံဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုတော့လည်း မဟုတ်သေးပါဘူး။ လူသားမျိုးနွယ်စုထဲမှာ အတိုက်အခံ ရှိသလို ကြားနေတဲ့သူတွေလည်း ရှိတာပဲ။ ဖန့်အစ်ကိုရဲ့ အခုလုပ်ရပ်က ကြားနေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ထောက်ခံမှုကို ရသွားနိုင်တာပေါ့။"

"ကြားနေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေလား..."

လူတိုင်းမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ငါတို့က ကြားနေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းလို့ ပြောလို့ရတာပေါ့။"

ကျန်းတောက်ယွဲ့ က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စုထဲက ကြားနေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေက အင်အားသိပ်မကြီးဘူး။ စိတ်စေတနာ ရှိရင်တောင်မှ အမှန်တကယ် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ဖို့ အင်အား မရှိကြဘူးလေ။"

"..."

ရှဲ့အာမန် မှာ ဘာမျှ ပြန်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘာပဲပြောပြော ဖန့်ညီလေးရဲ့ အခုလို စီရင်ချက်ကို ကျွန်တော် သဘောကျတယ်။ ဘယ်သူကပဲ ပြဿနာရှာရှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကို အပြစ်ပေးရမှာ။ အဲဒီလိုမှ နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး မရမ်းကားရဲမှာ။ အဲ့ဒီ ယင်သူတော်စင် တွေလိုမျိုးပဲ၊ အရက်စက်ဆုံး နည်းလမ်းတွေနဲ့သာ ဆက်ဆံမှ သူတို့က ကြောက်ရွံ့သွားမှာ။"

လီမော့ က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။

လူတိုင်းမှာ ဒီဒုတိယအစ်ကိုကြီး၏ ယင်သူတော်စင် တွေအပေါ်ထားရှိသော အမြင်သဘောထားကို အသားကျနေပြီ ဖြစ်၍ ဘာမျှ ထူးဆန်းမနေကြပေ။

...

"တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ၊ မင်းရဲ့ အခုလို စီရင်ချက်က တရားမျှတမှု မရှိဘူးလို့ မထင်ဘူးလား"

ဆရာတစ်ဦးက ရုတ်တရက် ထွက်ပြောလာသည်။

"ချင်မျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားတွေထဲမှာ အသက်ဆုံးရှုံးသွားတာ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။ ဘာလို့ သူတို့ကို အသက်နဲ့ ရင်းပြီး လျော်ကြေးပေးခိုင်းရတာလဲ "

"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်ကတော့ ပိုပြီး တရားမျှတတဲ့ စီရင်ချက်မျိုး ဖြစ်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်။ သူတို့ကို ကျောင်းတော်ကနေ ထုတ်ပယ်လိုက်တာမျိုးပဲ ဖြစ်သင့်တယ်၊ ဒီလို ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသို့ ပို့ဆောင်လိုက်တာက အရမ်းကို ရက်စက်လွန်းရာ ရောက်နေပြီ "

"မင်းက ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုကို စိတ်ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးဖို့အတွက် လုပ်နေတာလို့ ကျုုပ် သံသယရှိတယ်။ ဒီစီရင်ချက်မှာ ဘာတရားမျှတမှုမှ မရှိဘူး။"

ထိုဆရာများက ဝိုင်းဝန်း စွပ်စွဲနေကြစဉ်မှာပင် ဝေလျန့်ရွှမ် အပါအဝင် ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုနှင့် အဆင်ပြေသော ဆရာများမှာမူ ဖန့်ချန်ကို ကူညီပြီး ဘာမျှ ဝင်မပြောကြပေ။

ဖန့်ချန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် နားထောင်နေသည်။ သူသည် ဒေါသလည်း မထွက်၊ ထိုဆရာများက သူ့လုပ်ရပ်ကို ဘယ်လိုပဲ တွေးတွေး၊ သူ့ကို ဘယ်လိုပဲ ဝေဖန်ဝေဖန် သူသည် အလွန်အေးဆေးတည်ငြိမ်နေပြီး ဒီကိစ္စနှင့် ဘာမျှ မပတ်သက်သူတစ်ယောက်လိုပင် ပြုမူနေသည်။

ချင်ဂွေ့ လည်း ဘေးနားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာပင် ရှိနေသည်။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ထိုဆရာများက ဖန့်ချန်က ဘာမျှ ပြန်မပြောသည်ကို မြင်သောအခါ

"တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ၊ မင်း အရင်က ချမှတ်ထားတဲ့ စီရင်ချက်ကို ပြောင်းလဲပေးဖို့ စဉ်းစားဦးမလား"

"မပြောင်းလဲဘူး။"

ဖန့်ချန် က အေးဆေးစွာ ပြုံးပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ လက်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ မခံသည်ဖြစ်စေ ဒါက ခင်ဗျားတို့ ကိစ္စပဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စီရင်ချက်ကတော့ ဒီအတိုင်းပဲ။ ကျောင်းတော်က ကျွန်တော့်ကို တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲအဖြစ် ခန့်ထားတာလေ၊ လူသတ်သမားအဖြစ် ခန့်ထားတာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ အသက်ရှင်မလား၊ သေမလားဆိုတာက ခင်ဗျားတို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာ မဟုတ်လား "

စကားပြောပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် ချင်ဂွေ့ကို လက်ယှက်၍ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"ချင်ကာကွယ်ရေးဆရာ ကိစ္စက ရှင်းသွားပြီဆိုတော့ ကျွန်တော့်တာဝန် ပြီးပါပြီ။ ကျွန်တော်ကို အရင် ပြန်ခွင့်ပြုပါ။"

စကားဆုံးသည်နှင့် ချင်ဂွေ့ ဘာမျှ မပြောမီမှာပင် ဖန့်ချန်သည် လှည့်ထွက်သွားပြီး သူ့၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ကာ အေးဆေးပင် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ထိုသို့ဖြင့် ဖန့်ချန်၏ ပြဿနာသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော ဆရာများနှင့် ချင်ဂွေ့ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ကြည့်ရှုနေကြသော တောင်အသီးသီးမှ ဆရာများမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းသာ ချလိုက်ကြသည်။

"ဒီကောင်လေးက... အလွန်ကို လိမ္မာပါးနပ်လွန်းတာပဲ..."

"ဖန့်ညီလေးကတော့ တကယ်ပဲ ပြတ်သားတာပဲ။ စီရင်ချက်ပေးပြီးတာနဲ့ နောက်ဆုံး ရွေးချယ်ခွင့်ကို ချင်ကာကွယ်ရေးဆရာ တို့ဆီ ပြန်ပေးခဲ့တာပဲ။"

လီမော့ က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

ကျန်းတောက်ယွဲ့ က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါကလည်း သဘာဝကျတာပါပဲ။ ဖန့်ညီလေးက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ သူကိုယ်တိုင်ပဲ သတ်ချင်တယ် ဆိုရင်တောင် အဲ့ဒီ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်တွေထဲမှာ သူသတ်နိုင်မယ့်သူ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ခေတ္တရပ်ပြီးနောက် -

"ပြီးတော့ တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲတစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်က စီရင်ချက်ပေးဖို့ပဲ ရှိတာလေ။ ဘယ်သူက လက်တွေ့ အကောင်အထည် ဖော်မလဲဆိုတာကတော့ ကျောင်းတော်က ဆရာတွေအချင်းချင်း ပြန်တိုင်ပင်ကြရမယ့် ကိစ္စပေါ့။"

"ငါတို့လည်း သွားကြရအောင်၊ ကြည့်စရာလည်း မရှိတော့ပါဘူး။"

ကျန်းတောက်ယွဲ့ စကားအဆုံးတွင် ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ချန်ဖေးဖေး ကမူ ဒီမှာပဲ ဆက်ကြည့်ချင်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။ ဟွမ်ချင်းကျူနှင့် ပိုင်ချန်းမင် တို့ကလည်း ချန်ဖေးဖေးကို ဖေးမရင်း ဆက်နေမည်ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းတောက်ယွဲ့ ကလည်း မတားဆီးတော့ဘဲ ကြည့်လို့ပြီးရင် မြန်မြန်ပြန်လာဖို့ မှာကြားပြီး ကျန်ရှိသူများနှင့်အတူ သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မောင်းနှင်ကာ လေဟာနယ်ထဲသို့ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"ချင်််််််််််််ကာကွယ်ရေးဆရာ ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ ဖန့်ချန်ရဲ့ စီရင်ချက်အတိုင်း အပြစ်မရှိတဲ့ ဒီကျောင်းသားတွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ပစ်ကြမှာလား "

ဆရာတစ်ဦးက ရုတ်တရက် အသံထွက်လာပြီး တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသော ဆရာများအားလုံးမှာလည်း ချင်ဂွေ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏ အကြည့်တို့မှာ လေးနက်နေသည်။

ချင်ဂွေ့ က အေးဆေးစွာပင် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲရဲ့ စီရင်ချက်ပဲ၊ ကျွန်တော်တို့က လိုက်နာရမှာပေါ့။ အရင်တုန်းက နင်ကျောင်းအုပ်ကြီးက ဖန့်ချန်ကို တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ ခန့်တဲ့အခါမှာလည်း ခင်ဗျားတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ကန့်ကွက်တာ မကြားခဲ့ရပါဘူး တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့က ဒီစီရင်ချက်ကို မကျေနပ်ရင် ကျောင်းတော်ရဲ့ စည်းမျဉ်းအတိုင်း အထက်ကို တိုင်ကြားလို့ ရပါတယ်။ အထက်ကလူတွေကို တခြားသူနဲ့ အစားထိုးဖို့ ပြောလို့ ရတာပဲ။ ခင်ဗျားတို့ တကယ်ပဲ ဒီလောက်ထိ လုပ်မလို့လား "

ထိုဆရာများ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

သူတို့က တကယ်တမ်းကျတော့ ဒီလောက်ထိ မလုပ်ရဲကြပါ။

လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ကိစ္စရပ်များကို လူသားမျိုးနွယ်စုချင်းသာ ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်သည်။

တကယ်လို့သာ ကျောင်းသားအချင်းချင်း သတ်ဖြတ်မှုကြောင့် ကျောင်းတော်၏ အထက်လူကြီးများကို ခေါ်လာခဲ့မည်ဆိုလျှင်...

သူတို့ ရည်မှန်းချက် ပြည့်မြောက်ခဲ့ရင်တောင် နောင်တစ်ချိန်တွင် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်၌ သူတို့၏ လူထုထောက်ခံမှု လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ တခြားသော လူသားမျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ အမုန်းတရားကိုသာ ရရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

"ဘာဖြစ်လဲ ဘာမှ မပြောတော့ဘူးလား ဒါဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားတို့က တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲရဲ့ စီရင်ချက်ကို လက်ခံတယ်လို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်တော့မယ်။ ကျုပ် ခင်ဗျားတို့ကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးမယ်၊ ကိုယ့်ဘာသာပဲ လုပ်လိုက်ကြပါ။ သူတို့ကို လမ်းခရီးမှာ ပို့ပေးလိုက်ကြပါ။"

ချင်ဂွေ့ က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သေဒဏ် ချမှတ်ခံထားရသော ကျောင်းသားများမှာ အခြေအနေသည် ပြန်လည်မရနိုင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာပေါ်တွင် နောင်တနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ထင်ဟပ်လာသည်။

"မင်းတို့လည်း ကြားလိုက်ကြတယ်မဟုတ်လား၊ ဒါက တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲရဲ့ စီရင်ချက်ပဲ။ ဒါကြောင့်... ဆရာ့ကို အပြစ်မတင်ကြပါနဲ့တော့။"

"ဆရာတို့ မင်းတို့ကို လမ်းခရီးမှာ ပို့ပေးပါ့မယ်။"

စကားပြောနေရင်းပင် ထိုဆရာများက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လက်စွမ်းပြလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင် များ ဖြစ်ကြသည့်အတွက် သူတို့၏ လက်ထဲတွင်ကမ္ဘာငယ် သူတော်စင် များမှာ လုံးဝ ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

တောက်ပသော နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ တစ်ချက်လက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ထိုကျောင်းသားများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထိုနေရာမှာပင် အသက်ပျောက်သွားကြသည်။

သူတို့၏ ဝိညာဉ်များမှာ ငေးငိုင်စွာဖြင့် ရပ်နေကြသည်။ ဝိညာဉ်ဖမ်းတမန် ရောက်လာမှသာ သူတို့ အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

"ငါ တကယ် သေသွားတာလား ဒီလောက် ခက်ခက်ခဲခဲနဲ့မှ ရောက်လာခဲ့ရတဲ့ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်မှာ ဒီလိုနဲ့ပဲ သေသွားရမှာလား "

"အားလုံးပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ သေရတာက အဲ့ဒီ ဖန့်ဆိုတဲ့ကောင်ကြောင့်ပဲ။ သူက ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ လုပ်ရပ်က မှားတယ်ဆိုတာ သိနေလျက်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို အခုလို ရက်ရက်စက်စက် လုပ်သွားတာ။ သူက သူကိုယ်တိုင်က တရားမျှတတယ်လို့ ပြချင်တာလည်း ပါသလို၊ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုကိုလည်း လုံးဝ အမုန်းမခံရအောင် လုပ်သွားတာ "

"ဟုတ်တယ်၊ အဲ့ဒီ ဖန့်ဆိုတဲ့ကောင်ကြောင့်ပဲ ငါ သူ့အပေါ် အရင်က အဲ့လောက်တောင် ကောင်းခဲ့တာ၊ သူ အဆင့်တက်တိုင်းလည်း ငါ ဝမ်းသာပေးခဲ့တာ... သူက ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ သူတော်စင်တွေနဲ့ ဘာမှ မထူးခြားဘူးပဲ "

ထိုကျောင်းသားများ၏ ဝိညာဉ်များမှာ ကျိန်ဆဲရင်းဖြင့် ဝိညာဉ်ဖမ်းတမန်များနှင့်အတူ လူ့လောကမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ချင်ခွန်းနှင့် သူ့အပေါင်းအပါများမှာ မိမိတို့၏ ရန်သူများ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်ရ၍ စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာသည့် အပြုံးများ ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ခုဏလေးက ဖန့်ချန်သည် လူအများရှေ့တွင် ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် ချင်ဝူဆန့်ကို ပြစ်တင်ဝေဖန်ခဲ့သည်ကို ပြန်တွေးမိလိုက်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ပြန်ကြတော့။ နောက်တစ်ခါ ဒီလိုမျိုး ထပ်မဖြစ်စေနဲ့။ ရင်ထဲမှာ မကျေနပ်တာ ရှိရင်လည်း ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင် ကို သွားပြီးမှ ဖြေရှင်းကြတော့။"

ချင်ဂွေ့ သည် အေးစက်စက် စကားတစ်ခွန်းကို ပြောဆိုကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။