အခန်း (၂၂၉၉-၂၃၀၀)

အခန်း (၂၂၉၉) - ကျောင်းသားသစ်များကို ထပ်မံကြိုဆိုခြင်း

ချင်ဂွေ့ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ထိုကိစ္စမှာ ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

အခြားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှ သူတော်စင်များမှာ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်တွင် ခဏတာအတွင်း အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေခြင်းကို ကြည့်ရင်း အပြောင်းအလဲများစွာ ဖြစ်ပေါ်တော့မည့် အငွေ့အသက်ကို ခံစားနေရသည်။

"ဘယ်လိုလဲ ဒီတစ်ခါ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုကို ဘာမှလည်း မလုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့အပြင် ငါတို့ဘက်က ကျောင်းသားတွေပဲ အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားရတယ်..."

"နင်ကျောင်းအုပ်ကြီး ခန့်အပ်လိုက်တဲ့ တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ ဆိုတဲ့ ရာထူးကလည်း အချိန်ကိုက်ပါပဲ။ တကယ်လို့ ဖန့်ချန် ချမှတ်လိုက်တဲ့ စီရင်ချက်က ဒီလောက် မပြင်းထန်ဘူးဆိုရင် ငါတို့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ဒီထက် ပိုများဦးမှာ..."

"ကရုဏာတောင်က ကြားနေအဖွဲ့အစည်းလို့ ပြောကြပေမဲ့၊ ငါကြည့်ရသလောက်တော့ ဖန့်ချန်ရဲ့ ဒီတစ်ခါ စီရင်ချက်က ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုဘက်ကို မျက်နှာသာပေးသယောင်ယောင် ဖြစ်နေသလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက ငယ်ရွယ်လွန်းတော့ တစ်ဖက်ကို ကပ်ချင်ပေမဲ့ အဆင်မပြေဖြစ်ပြီး ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုကိုပါ အမုန်းခံလိုက်ရတာမျိုး ဖြစ်နေတယ်..."

"ဒါကိုတော့ သေချာ မပြောနိုင်သေးဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စက ဒီလောက်နဲ့ပဲ ပြီးဆုံးသွားပြီ။ နောက်ထပ် ဘာဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတာကတော့ အထက်လူကြီးတွေ ကိစ္စပဲ။ ကျောင်းတော်ဘက်ကတော့ ရှုပ်ထွေးအောင် မလုပ်သင့်ဘူး။"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ဘက်က ရပ်တည်ချက်ကို ပြသပြီးပြီဆိုတော့ ကျန်တာကိုတော့ ဖြစ်လာမယ့်အတိုင်းပဲ ထားလိုက်ကြတာပေါ့။"

"ငါ တစ်ခုတော့ ထူးဆန်းနေတယ်၊ ဖန့်ချန်က အသေးစိတ် စာရင်းတွေကို ဘယ်ကနေ ဘယ်လို သိသွားတာလဲ"

"ဖြစ်နိုင်တာက... ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် ပါးစပ်ပေါ့သွားတာ ဖြစ်မယ်။"

"..."

"တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပြန်အလှန် သံသယ မဖြစ်ကြနဲ့တော့"

ခန်းမကြီးထဲတွင် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှ ဆရာအချို့ စုဝေးပြီး တိုင်ပင်နေကြသည်။

သူတို့ထဲတွင် ကျိုကျိတောင် ၌ ကိုယ်တိုင်ရောက်ရှိခဲ့သူများ ရှိသလို၊ အစမှအဆုံးထိ ဝင်မပါဘဲ မိမိတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကိုသာ ပြသခဲ့သူများလည်း ပါဝင်သည်။

"ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုက တစ်ဦးတည်း အာဏာပြနေတာကပဲ မျိုးနွယ်စုကြီးတွေကို စိတ်ပျက်လာအောင် လုပ်နေတာပဲ။"

လီဝူ က လှောင်ပြောင်သံဖြင့် ပြောသည်။

"ကျွန်တော် ထင်တာကတော့ ချင်ဖိုကျားရဲ့ အရည်အချင်းက တကယ်တမ်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံရှင် အဖြစ် အမွေဆက်ခံနိုင်တဲ့ အဆင့်အထိ မရောက်သေးတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုက အတင်းအဓမ္မပဲ သူ့ကို ကောင်းကင်ဘုံရှင် အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး လူတိုင်းရဲ့ ကိုးကွယ်မှုကို ခံယူစေတာ။

ဒီမျိုးနွယ်စုတွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်လိုလက်ရ လက်ခံနိုင်ပါ့မလဲ တကယ်လို့သာ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုက နောက်ထပ် ကောင်းကင်ဘုံရှင် တစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် သူတို့တွေဟာ နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာမှာ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျက်နှာကိုပဲ ကြည့်ပြီး ရှင်သန်နေရတော့မှာပေါ့။"

ဖန့်ချန် က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်သည်။

ထိုမျိုးနွယ်စုတို့၏ မကျေနပ်မှုကို သူ နားလည်နိုင်ပါသည်။

သူ့သာဆိုလျှင်လည်း မိမိမျိုးနွယ်စုကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့အတွက် ဖြစ်သင့်သည့် အရင်းအမြစ်များကို တခြားသူ၏ အပေါင်းအပါများအတွက် အသုံးချရန် အလိုရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လူသားမျိုးနွယ်စုတွင် လက်ရှိ၌ ဟော်ဆွေ့ ဘိုးဘေး၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် အတွင်းအပြင် ပြဿနာ မရှိသလို ထင်ရသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင်မူ အတွင်းပိုင်းပြဿနာများက အမြဲတစေ ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မျိုးနွယ်စုကြီးများက ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုနှင့် လုံးဝ ရန်ဘက်ပြုဖို့သာ မဝံ့ရဲကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ပထမအချက်မှာ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စု၏ အခြေခံအင်အားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအချက်မှာ လူသားမျိုးနွယ်စုတွင် တစ်ဦးတည်းသော ကောင်းကင်ဘုံရှင် သူတော်စင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီမျိုးနွယ်စုတွေကို အသုံးချလို့ ရနိုင်ပေမဲ့၊ လုံလောက်တဲ့ နည်းလမ်းမရှိရင်တော့ သူတို့က ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုဘက်မှာပဲ ဆက်လက် ရပ်တည်နေကြဦးမှာပဲ။"

"သူတို့က အခု ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုကို မကျေနပ်သလို လုပ်နေပေမဲ့၊ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်အပေါ် ထားတဲ့ သဘောထားကို ကြည့်ရင် သိနိုင်ပါတယ်။ တကယ်လို့သာ ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စုက သေရာမှ ပြန်လည်ရှင်သန်လာတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းသာ ပျံ့နှံ့သွားမယ်ဆိုရင် သူတို့တွေက ဟော်ဆွေ့ အပေါ် မကျေနပ်တာကို ခဏဘေးဖယ်ပြီး ရှန်းဟုန် ကိုပဲ အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်ကြမှာ သေချာတယ်။"

ဖန့်ချန် က အေးဆေးစွာ ပြုံးပြောသည်။

"အဲဒီစကားက မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုကို အလွန် ရှက်ရွံ့စေတယ်။ အခုထိ ဒီကိစ္စ မပေါက်ကြားသေးတာက ဟော်ဆွေ့ ဘိုးဘေးက ဒီရှက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စကို အသိမခံချင်လို့ ဖြစ်မှာပါ။ သူ အခု အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေမှာ သေချာတယ်။"

လီဝူ ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရယ်မောသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စုက ဒီလောက်တောင် အင်အားနည်းနေတာတောင် ဟော်ဆွေ့ ရဲ့ အမဲလိုက်မှုအောက်ကနေ အံ့အားသင့်ဖွယ် ပြန်လည်ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။ ဒီသတင်းသာ ပေါက်ကြားသွားမယ်ဆိုရင် ရှက်ဖို့ကောင်းတာက တစ်ပိုင်း၊ လူသားမျိုးနွယ်စုတွေက ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုအပေါ် ယုံကြည်မှု ပျောက်ဆုံးသွားမှာက ပိုပြီး အရေးကြီးသည်။

အချို့သော မျိုးနွယ်စုများကဆိုလျှင် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ပြဿနာရှာကြဦးမှာ သေချာသည်။

"နောက်ပိုင်းမှာတော့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှာ ဘာပြဿနာမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အရှင်သခင် အနေနဲ့ စွမ်းအားကိုပဲ အဓိကထားပြီး တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံဖို့ပဲ စဉ်းစားပါ။ လက်ရှိ အဆင့်ကို ပြည့်စုံအောင် တည်ဆောက်ထားလိုက်ပါ။ တကယ်လို့ ပြည့်စုံသွားပြီဆိုရင် သန့်စင်သောအဆင့် အကန့်သက်ကို ကျော်လွန်ခြင်း ကို ထပ်ပြီး ချိုးဖျက်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်ပါ။ အဲဒီအခါကျရင် အရှင်သခင်ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေဟာ အထွတ်အထိပ်တာအို အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားနိုင်ပါတယ် "

လီဝူ ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ တောက်ပနေသည်။

ဖန့်ချန် က သန့်စင်သောအဆင့် အကန့်သက် ကျော်လွန်ခြင်း ကို အလွယ်တကူ ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့သည့် နောက်ပိုင်းကတည်းက သူသည် ထိုကိစ္စကို အမြဲ စိတ်ထဲမှာ မှတ်ထားခဲ့သည်။ တကယ်လို့ အဆင့်တိုင်းမှာ သန့်စင်သော အဆင့် အကန့်သက် ကျော်လွန်ခြင်း ကို ချိုးဖျက်နိုင်မယ်ဆိုရင်၊ နောက်ဆုံးမှာ ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင် အဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ အခြေခံအင်အားက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလိုက်မလဲ ကောင်းကင်ဘုံရှင် အမွေဆက်ခံသူ အားလုံးကို လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားနိုင်မှာ သေချာသည်။

"ဒီကာလအတွင်းမှာ သန့်စင်သော အဆင့် အကန့်သက် ကျော်လွန်ခြင်းကို ချိုးဖျက်ဖို့ကတော့ ကျုပ် သေချာ မပြောနိုင်သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားကိုတော့ ပြည့်စုံအောင် မြှင့်တင်ထားဖို့ တော့လိုအပ်တယ်"

ဖန့်ချန် ပြောပြီးသည်နှင့် တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံခြင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာပြီးနောက် မတွေ့ဖြစ်တာ ကြာပြီဖြစ်သော အောက်ဝူဖား က ဖန့်ချန်ထံသို့ ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမမှ ဖန့်ချန်အတွက် ဆုလာဘ်များကို ယူဆောင်လာပေးရုံသာမက ဖန့်ချန်ကိုလည်း သူသည် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်၏ ကြီးကြပ်သူအဖြစ် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးလိုက်သည်။

ဖန့်ချန် သည် ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၁၈၀၀ ပြည့်မြောက်ချိန်တွင် သူသည် နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမ၌ ၁၀ ပွဲဆက် အောင်နိုင်ခြင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ရရှိခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်း ၁၉၀၀ တွင်လည်း ထုံးစံအတိုင်း ၁၀ ပွဲဆက် အောင်နိုင်ခဲ့ပြန်သည်။

နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀ ပြည့်သောအခါ၊ ကျောင်းသားသစ်များ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ အနည်းငယ် နောက်ကျနေသည်။ ဖန့်ချန် သည် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင် မှ ထွက်လာပြီးနောက်မှသာ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားများကို ကြိုဆိုရန် တာဝန်ပေးခြင်း ခံရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန် သည် နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမ၏ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်သူတော်စင် အဆင့်တွင် အဆင့် ၆၁ ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် ဖန့်ချန်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ စားသုံးခဲ့သော စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး များကြောင့် မိမိကိုယ်ကို စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် တွင် အတော်လေး ပြည့်စုံနေပြီဟု ခံစားရသည်။ တစ်ခုတည်း လိုအပ်နေသည်မှာ သင့်တော်သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုကို ထွင်းထုဖို့သာ ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် စွမ်းရည်တစ်ခု ထွင်းထုပြီးမှသာ ထိုအဆင့်မှာ အမှန်တကယ် ပြည့်စုံမည်ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ သူသည် အစောပိုင်း အဆင့်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ အင်အားကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။

"ဖန့်ညီလေး၊ ဒီတစ်ခါကတော့ မင်း ကျောင်းသားတွေကို ကြိုဆိုရမယ့် နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖြစ်လိမ့်မယ်။ နောက်တစ်ခါကျရင်တော့ ကျောင်းတော်ဘက်က တခြားသူကို အစားထိုးပြီး ဒီအလုပ်ကို လုပ်ခိုင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"

ကရုဏာတောင် တွင် လင်ဖုန်း က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"ဒီတစ်ခါနဲ့ဆိုရင် ကျွန်တော် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ကြိုဆိုပေးပြီးပြီ။ အထက်လူကြီးတွေကလည်း ကျွန်တော့်ကို အများကြီး ပေးပြီးပြီ"

ဖန့်ချန် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ကြိုဆိုခဲ့ရာတွင် ထိုကျောင်းသားများ၏ သုံးပုံတစ်ပုံသာ ကျောင်းတော်တွင် ကျန်ရစ်နိုင်လျှင်တောင်၊ နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသောအခါ သူတို့သည် ဖန့်ချန်နှင့် ကရုဏာတောင်အတွက် အရေးပါသော လူမှုကွန်ရက်များ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုလူမှုဆက်ဆံရေးကို အလေးမထားသော်လည်း ကရုဏာတောင် အနေဖြင့် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်တွင် ခြေကုပ်ယူရန်အတွက်တော့ အရေးတကြီး လိုအပ်နေသည်။ လက်ရှိတွင် ကျောင်းတော်ရော အပြင်လောကပါ ကရုဏာတောင် အပေါ်ထားရှိသော အမြင်မှာ အစောပိုင်းကလို အထင်သေးစရာ မရှိတော့ပေ။

တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ ဖန့်ချန်၏ အောင်မြင်မှုများကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်တစ်ပိုင်းမှာမူ အခြားသူများအားလုံး ဖန့်ချန်ကြောင့် ကရုဏာတောင် နှင့် အနည်းနှင့်အများ ပတ်သက်မှု ရှိသွားခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်၏ တံခါးပေါက်တွင်၊ လူတိုင်း စာရင်းသွင်းနေကြစဉ် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားများ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေတွင် ရွှေဟွေး၏ တံဆိပ်တုံးကို ထွင်းထုလိုက်ကြသည်။

ကျောင်းသား ထောင်ကျော်ခန့်သည် တံခါးပေါက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြတ်ကျော်လာကြသည်။

အခြားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်များက ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

"နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀ ကျော်ကဆိုရင် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသား အရေအတွက်က ၂၀၀-၃၀၀ လောက်ပဲ ရှိတာ။ အခု ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲ ဒီတစ်ခါ ကျောင်းသားအရေအတွက်က တစ်ထောင်နီးပါးလောက် ရှိနေပြီ "

"ဒီအချိန်မှာ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်က အရမ်းကို ထွန်းလင်းတောက်ပ နေတာဆိုတော့ အထက်က ဒီလို ခွဲတမ်းမျိုး ပေးတာ သဘာဝပါပဲ။"

သူတော်စင် အချို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် မနာလိုမှုများ ပေါ်လာသည်။

"ဖန့်ချန် တစ်ယောက်၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ် တစ်ယောက်၊ နှစ်ယောက်စလုံး နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမမှာ နိုင်ပွဲတွေ ဆက်နေတာ။ တကယ်လို့သာ ဖန့်ကျစ်ရွှယ် က လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှာ တိုက်ခိုက်မခံခဲ့ရဘဲ အခြေခံအင်အား မထိခိုက်ခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင် ကို ဝင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရခဲ့မှာ။ အခုဆိုရင် သူက ပထမနေရာ မဟုတ်ရင်တောင် ထိပ်ဆုံး ၃ နေရာမှာတော့ ရှိနေမှာ သေချာတယ်..."

"တန်လင် က နှစ်ယောက်လည်း မညံ့ပါဘူး။ လူသားမျိုးနွယ်စုမှာ တစ်ခါတည်းနဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေ ဒီလောက်တောင် ထွက်လာတာ... အရင်းအမြစ်တွေက အကန့်အသတ် ရှိတော့ သူတို့တွေလည်း ခေါင်းကိုက်နေမှာပဲ၊ ဟဲ..."

ထိုသူတော်စင်များ ပြောနေသည်ကို ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ သူများလည်း ကြားနေကြသည်။ ထို့ကြောင့် အသစ်ရောက်လာသော ကျောင်းသားများမှာလည်း ထိုစကားကို ကြားပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကြသည်။

လူသားမျိုးနွယ်စုမှာ တကယ်ပင် တိုးတက်နေပြီဖြစ်သည်။

ရှိိန်ကျင်ထော် သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် များစွာ ခံစားနေရသည်။ တကယ်လို့သာ ထိုရှေ့ပြေး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက သူ့ကို အားဖြည့်ဆေးလုံး ပေးမခဲ့ဘူးဆိုရင် သူ ဒီနေ့ ဒီအချိန်မှာ ဒီနေရာကို ရောက်လာဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝ ရှိမှာ မဟုတ်ပါ။

ဒါက ချင်းမင် လောကထဲမှာ အထွတ်အထိပ်ဆုံး ကျောင်းတော်နှစ်ခုထဲက တစ်ခုလေ။

ထိုအချိန်တွင် အနီးအနားမှ စကားပြောသံများ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အရိပ်တစ်ခုသည် ဝေးကွာရာမှ သူတို့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ငါက မင်းတို့ကို ကြိုဆိုဖို့ တာဝန်ယူထားသူပါ။ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြပါ။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ အကြီးအကဲ "

လူတိုင်းမှာ လေးစားသမှုဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ရှိိန်ကျင်ထော် သည် ထိုသူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သေ သေသွားတော့သည်။

အခန်း (၂၃၀၀) - ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ

"ရှိန်မိတ်ဆွေ မင်း ဘာတွေ ငေးနေတာလဲ ငါတို့နောက်ကို မြန်မြန်လိုက်လာခဲ့လေကွာ "

ရှိန်ကျင်ထော်နှင့်အတူ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်သို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်လာနိုင်ခဲ့သည့် ကျောင်းသားတစ်ဦးသည် ရှိိန်ကျင်ထော် တစ်နေရာရာကို ငေးမောနေသည်ကို မြင်သောအခါ အမြန်လှမ်းသတိပေးလိုက်သည်။

"အော်၊ ခုနက စိတ်နည်းနည်း လွင့်သွားလို့ပါ။"

ရှိိိန်းကျင်ထော် သည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ရိုးရှင်းစွာ ဖြေရှင်းချက်ပေးကာ သူနှင့်အတူ အမှီလိုက်သွားသည်။

ထိုအချိန်အတွင်းမှာပင် ဖန့်ချန်သည် သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်ခြင်းကို အပြီးသတ်လိုက်သည်။

သူတို့၏ လမ်းပြပေးမည့်သူမှာ ဖန့်ချန်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ ဆင်းသက်လာကြသည့် ကျောင်းသားအများစုမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသည်။ ချင် မျိုးနွယ်စုမှ အချို့သော ဘေးထွက်မျိုးနွယ်ခွဲ များပင်လျှင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေကြသည်။

သို့သော်လည်း ချင်မျိုးနွယ်စုမှ အခြားသော ဘေးထွက် မျိုးနွယ်ခွဲများမှာ ဖန့်ချန်သည် တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ ၏တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် ချင်မျိုးနွယ်စု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ဖြစ်သူ ချင်ဝူဆန့် ကို ယခင်က ဝေဖန်ခဲ့ဖူးကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။ ယခုအခါတွင် သူတို့အားလုံးမှာ မျက်နှာတည်ထားကြပြီး ဖန့်ချန်ကို ရံဖန်ရံခါ လှမ်းကြည့်သည့် မျက်လုံးများထဲတွင် အနည်းငယ်သော ရန်လိုမှုများ ကိန်းအောင်းနေသည်။

"ဝူဝမ်... ဒီဖန့် အကြီးကဲ... ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်မှာ နာမည်ကြီးလား "

ရှိိိန်းကျင်ထော် သည် ထိုသို့ ချောမွေ့စွာ ပြောဆိုနေသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး လှမ်းမေးလိုက်သည်။

လီဝူဝမ် သည် ဖန့်ချန်၏ ကျောပြင်ကို ငေးကြည့်ရင်း မျက်လုံးထဲတွင် သက်ပြင်းချသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"မင်းကတကယ်ပဲ အမြဲတမ်း တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေတာ၊ ဟိုးအရင်တုန်းက ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်စာရင်း က တစ်လောကလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားတာကို မင်း မမြင်လိုက်ဘူးလား "

"ငါ မြင်လိုက်တယ်လေ၊ အဲဒါက ရွှီကျန့် မဟုတ်ဘူးလား ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်မှ မဟုတ်တာ..."

ရှိိိန်းကျင်ထော် တစ်ယောက် ငေးကြောင်သွားသည်။

လီဝူဝမ် သည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီအချိန်က အဆင့် ၁ က ဖန့် အကြီးကဲလေ။ သူကသာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ရဲ့ အဆင့် ၁ သူတော်စင်အဖြစ် ဂုဏ်သတင်းနဲ့ ထိုက်တန်သူ။ သူက နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမထဲက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်မှာ အဆင့်မြင့်ဆုံး သူတော်စင်တွေကို အကုန်လုံး အဆင့်တက်အောင် ဖိအားပေးပြီး သူက အဆင့် ၁ နေရာကို ဝင်ယူလိုက်တာ။

ရွှီကျန့် ဆိုတာက အစကတည်းက အဆင့်သိပ်မမြင့်ပါဘူး၊ ထိပ်ဆုံး ၁၀ ယောက်ထဲတောင် မပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ထိပ်သီးတွေ အကုန်လုံး ထွက်ပြေးသွားကြတဲ့အတွက် သူက ကံကောင်းပြီး ဒုတိယနေရာကို အမွေဆက်ခံလိုက်ရတာ။

နောက်ဆုံးတော့ ဖန့် အကြီးကဲက အဆင့်တက်သွားတော့ ရွှီကျန့်က အဆင့် ၁ ကို ရသွားတာပေါ့။ ပြောရမယ်ဆိုရင်... သူ့ရဲ့ ဒီအဆင့်ရဲ့ တန်ဖိုးကတော့ သိပ်မရှိလှပါဘူး။"

ရှိိိန်းကျင်ထော် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ရိုက်ခတ်သွားသည်။ သူသည် တကယ်တမ်း၌ သိုင်းသူတော်စင် ကိုယ်ထည် ကို တိတ်တဆိတ် သုတေသနပြုနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့သည့် နှစ်များအတွင်း သူသည်လည်း အချို့သော နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် အပြင်လောက သတင်းများကို နားစွင့်ရန် အချိန်မရှိခဲ့သဖြင့် ထိုအကြောင်းရင်းများကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပေ။

"စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ရဲ့ အဆင့် ၁ သူတော်စင်၊ ရွှေဟွေး ကျောင်းသား၊ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသား... ဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက... ဘာလို့ ငါ့ကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ စိတ်ကူးပေါက်ရတာလဲ"

ရှိိိန်းကျင်ထော် ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယနှင့် နားမလည်နိုင်မှုများ တိုးပွားလာသည်။ သူသည် ကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးကတည်းက ချင်းမင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် အဆင့်မြင့်သူတော်စင်များအကြောင်းကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာခဲ့သည်။ သူ၏ နားလည်မှုအရဆိုလျှင် ဖန့် အကြီးကဲကဲ့သို့ အခြေခံရှိသူတစ်ယောက်သည် သူ့လို ယခင်က အဆင့်အတန်းမရှိသူကို တဖက်လှည့်နှင့် ထောက်ပံ့ပေးနေဖို့ မလိုပေ။

သာမန် ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင် တွေကိုတောင် မျက်နှာသာ ပေးစရာ မလိုဘဲ တဖက်လူကသာ သူ့ကို လာရောက် ဖားယားရမည့် အနေအထားမျိုး ဖြစ်သည်။

"ရှိန်းညီကို ငါ စုံစမ်းကြည့်ပြီးပြီ။ ဖန့် အကြီးကဲက လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ရဲ့ ကရုဏာတောင်က ဆင်းသက်လာတာ။ ဒီတစ်ခါတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့တွေ ကရုဏာတောင် ရဲ့ လက်အောက်မှာပဲ ဝင်ခိုကြမယ်။ ဒီလိုဆိုရင် ဖန့် အကြီးကဲလိုမျိုး ပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ ထောက်ပံ့မှု၊ စောင့်ရှောက်မှုနဲ့ဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ အနာဂတ်က အကန့်အသတ်မရှိ တောက်ပနေမှာပဲ"

လီဝူဝမ် က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"ကရုဏာတောင်..."

ရှိိိန်းကျင်ထော် သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောင်းသားတစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် လျှောက်လာပြီး လီဝူဝမ်နှင့် ရှိိန်းကျင်ထော်ကို မျက်နှာတည်တည်ဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်သည်။

"အစ်ကိုကြီး..."

လီဝူဝမ် ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။

"မင်းတို့တွေ ဖန့် အကြီးကဲ စကားကို သေချာ နားထောင်ကြ။ စကားပြောချင်ရင် နောက်မှ ပြောကြ၊ အခုက စိတ်လွင့်နေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး။"

လီချန်းရှင်း က အေးစက်စွာ ပြောသည်။ လီဝူဝမ် သည် အကြောင်းပြချက် ပေးချင်သော်လည်း လီချန်းရှင်း၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ကူးကို ဖျက်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ဖန့်ချန်သည် လူတိုင်းကို ကောင်းကင်ငါးပါး နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီလောကမှာ ချင်းမင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့အပြင် တခြား ကောင်းကင်နယ်မြေ လေးခု ရှိသေးတယ်။ အဲဒါတွေက ချန်းချုံး ၊ ပိလော့ ၊ လင်ချုံး ၊ လင်ယောင် တို့ ဖြစ်ကြတယ်။ နောက်ဆိုရင် မင်းတို့တွေ နှစ်တစ်ရာတိုင်းမှာ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင် ကို ဝင်ရမယ်။ သူတို့လက်အောက်က ထူးချွန်သူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြုပြင်ရမယ်။"

ဖန့်ချန် က ကောင်းကင်ငါးပါးအကြောင်းကို ပြောပြလိုက်ရာ ကျောင်းသားများမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။ အချို့သော ကျောင်းသားများမှာ နောက်ခံကောင်းသော်လည်း မိသားစုများက ကောင်းကင်ငါးပါးအကြောင်းကို ကြိုတင် မပြောပြထားခဲ့ကြပေ။ အမှန်တကယ်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ငါးပါးသတင်းသည် သာမန်သူတော်စင်များ သိခွင့်ရှိသည့် အကြောင်းအရာ မဟုတ်ပေ။

ကျောင်းတော်သား ဖြစ်ရမည်၊ သို့မဟုတ်လျှင် ချင်းမင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် အဆင့်မြင့်ရာထူးကို ရောက်ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။

"ဒီလောကမှာ ချင်းမင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ အင်အားစုတွေ ရှိနေသေးတယ်ပေါ့..."

ရှိိန်းကျင်ထော် ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။

"နောက်ပြီးတော့ အစပြုသင်ယူခြင်းကာလအကြောင်းလည်း ပြောပြရဦးမယ်။ နှစ်တစ်ထောင် အစပြုသင်ယူခြင်းကာလအတွင်းမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင် အဆင့်ကို မတက်နိုင်ရင် ကျောင်းတော်မှာ ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံခွင့် မရှိတော့ဘူး။"

ဖန့်ချန် က ပြောသည်။

"နှစ်တစ်ထောင် အစပြုသင်ယူခြင်းကာလ"

လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်ယင်သွားသည်။ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် ပထမခြေလှမ်းသာ ဖြစ်သေးသည်။ ကျန်ရစ်နိုင်မလားဆိုတာက နောက်ဆုံးအဆင့် စမ်းသပ်ချက်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

ထိုအချိန်တွင် တစ်ပိုင်း သူတော်စင် ကျောင်းသား ၂၀၀ ခန့်သည် ဝေးလံသောနေရာမှ လျှောက်လာကြသည်။ ယခုရောက်ရှိလာသည့် ကျောင်းသားတစ်ထောင်နီးပါးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထို ၂၀၀ မှာ အတော်လေး နည်းပါးသည်။

"ဖန့် အကြီးကဲ၊ ကျွန်တော်တို့တွေ အထူးသဖြင့် ဆရာ့ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ လာခဲ့တာပါ။"

တစ်ပိုင်း သူတော်စင် တစ်ဦးက လက်အုပ်ချီရင်း ရှက်ရွံ့စွာ ပြောသည်။

"အစပြုသင်ယူခြင်းကာလကို မဖြတ်ကျော်နိုင်တာက ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး။ ချင်းမင် လောကထဲမှာ မင်းတို့အတွက် နေရာတွေ ရှိနေပါသေးတယ်။"

ဖန့်ချန် က ပြုံး၍ ပြောသည်။

ထို ၂၀၀ ကျော်သော တစ်ပိုင်း သူတော်စင် ကျောင်းသားများသည် ချန်ဖေးဖေး၊ ချန်အင်းရွှယ် တို့နှင့် တစ်ခေတ်တည်းတွင် ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လာသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ယခုနှစ်တစ်ထောင် ပြည့်သွားသော်လည်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်သို့ မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြပေ။ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်၏ စည်းမျဉ်းအရ ထိုနေရာတွင် ဆက်လက် ကျင့်ကြံခွင့် မရှိတော့ပေ။

ဖန့်ချန်၏ နှစ်သိမ့်စကားကို ရလိုက်သောအခါ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားသည်။ နောက်တစ်ကြိမ် လေးစားသမှုဖြင့် အရိုအသေပေးပြီးနောက်၊ ကျောင်းသားသစ်များကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ကျောင်းသားသစ်များမှာ လျှို့ဝှက်စွာ တုန်လှုပ်နေကြသည်။ ဤသည်မှာ မျက်မြင်သက်သေပင်။ သူတို့ထက် ပိုစော၍ ဝင်ရောက်လာသူများဖြစ်ပြီး အရည်အချင်းမှာလည်း သူတို့ထက် မညံ့လှသော်လည်း နှစ်တစ်ထောင်အတွင်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ခြင်းက၊ ထိုနှစ်တစ်ထောင်အတွင်း တက်လှမ်းရန် စံနှုန်းသည် ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခဲကြောင်း ပြသနေသည်။

"ဖန့် အကြီးကဲ၊ ဆရာက လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ရဲ့ တရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ ဆိုတာ ဟုတ်ပါသလား "

ကျောင်းသားသစ် တစ်ဦးက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ သူ ပြောလိုက်သည်နှင့် ချင်မျိုးနွယ်စုမှ အဝေးရောက် ဆွေမျိုးများအားလုံး သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။

"'ာတရားစီရင်ရေး အကြီးကဲ "

ရှိိိန်းကျင်ထော် တို့မှာ ထိုရာထူးသည် မည်သည့်ရာထူးဖြစ်မှန်း မသိသဖြင့် မျက်လုံးထဲတွင် သံသယများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဖန့်ချန်သည် ထိုကျောင်းသားကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းကို ငြိမ့်ကာ -

"ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ"

"ကျွန်တော်က ချင်ဖုန်းဆိုင်းပါ။ ချင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်က လူတစ်ယောက် အတိုင်ခံရတဲ့အကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဖန့် အကြီးကဲဘယ်လို သဘောထားလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ။"

ချင်ဖုန်းဆိုင်း က အေးစက်စက် ပြောသည်။

"သူက ချင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်တဲ့လား"

ကျောင်းသားများထဲတွင် အနည်းဆုံး ထက်ဝက်ကျော်မှာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့က အနည်းငယ် နောက်ခံရှိကြသဖြင့် ချင်မျိုးနွယ်စု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်နှင့် ဘေးထွက်မျိုးနွယ်ခွဲ ကို မည်သို့ ခွဲခြားရမည်ကို သိကြသည်။ အမည်သုံးလုံး ဖြစ်နေခြင်းမှာ ချင်မျိုးနွယ်စု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်မှသာ သုံးစွဲနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ကို ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်သို့ ပို့လိုက်ရသနည်း သူတို့၏ အသိထဲတွင် တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်များသည် ကျောင်းတော်သို့ ဝင်လျှင် တန်လင် ကျောင်းတော်သို့သာ ဝင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဘေးထွက်မျိုးနွယ်ခွဲများမှသာ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်သို့ လာရခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ကျောင်းတော်နှစ်ခုကြားတွင် အခြေခံအင်အား ကွာခြားချက်က အတော်ကြီးမားနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းပြောတာ ချင်ဝူဆန့် ကို မတရားစွပ်စွဲခံထားရတယ်လို့ ပြောချင်တာလား "

ဖန့်ချန် က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

ချင်ဖုန်းဆိုင်း သည် မာနထောင်လွှားစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလိုပဲ။"

"မင်းက အရမ်းကို စည်းကမ်းမဲ့တာပဲ။ မင်းက ချင်းမင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို သံသယဝင်နေတာလား "

ဖန့်ချန် က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းဆိုင်း ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ တဖက်လူက သူ့မေးခွန်းကို တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို အကာအကွယ်ယူပြီး ပြန်ပြောလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။