အခန်း ၁၅၇

အခန်း (၁၅၇)

တိုင်းပြည်ကိုပင် ပြိုလဲစေနိုင်သော အလှတရား

ခုနစ်ရက်တာကာလမှာ ရာစုနှစ်ခုနစ်ခုမျှ ကြာမြင့်သည်ဟု ထင်မှတ်ရပေသည်။

ထိုနောက်ထပ် ခုနစ်ရက်တာကာလအတွင်း စုမေနျန်၏ အခန်းသည် ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးစံအိမ်တော် တစ်ခုလုံး တွင် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေ၏။ ဖန်းဟန်နှင့် လျူရူမေတို့မှလွဲ၍ မည်သူမျှ ထိုနေရာသို့ ချဉ်းကပ် ခွင့် မရှိခဲ့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင်မူ ပတ်တီးများကို ဖယ်ရှားရမည့်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

အခန်းအတွင်း၌ ဖန်းဟန်၏ ဇနီးလေးဦးဖြစ်ကြသော ပိုင်ကျီရို၊ ပိုင်ရွှီကျန်း၊ လျူရူမေနှင့် နန်ကုန်းယွင်ရှုတို့ အားလုံး စုဝေးနေကြပြီး အသက်ကိုအောင့်ကာ စောင့်ကြည့်နေကြလေ၏။ သူတို့၏ တင်းမာမှုနှင့် မျှော်လင့်တ ကြီးဖြစ်နေသော အမူအရာများမှာ စုမေနျန် ကိုယ်တိုင်ထက်ပင် ပို၍ ပြင်းထန်နေလျက် ရှိပေသည်။

စုမေနျန်သည် ကျက်သရေရှိသော အဖြူရောင်ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ သူမ၏ အလှပြင်စားပွဲပေါ်ရှိ ကြေးမုံ ပြင်ရှေ့တွင် မတ်မတ်ထိုင်နေလေသည်။ သူမ၏ လက်များသည် ဂါဝန်၏ အစွန်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထား ရာ အားပြင်းလွန်းသဖြင့် လက်ဆစ်များပင် ဖြူဖျော့နေခဲ့လေ၏။

သူမ၏ နှလုံးသားမှာ လည်ချောင်းထဲမှ ခုန်ထွက်လာတော့မည့်အလား ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေခဲ့လေသည်။

"သခင်ကြီး..."

သူမ၏ အသံလေးမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခဲ့လေ၏။

"မကြောက်ပါနဲ့... ကိုယ် ဒီနေရာမှာ ရှိနေပါတယ်..."

ဖန်းဟန်သည် သူမ၏အနောက်သို့ လျှောက်သွားကာ ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်မှ ပတ်တီး များကို ဖယ်ရှားရန် သူ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်လေသည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အဖိုးအတန်ဆုံး လက်ဆောင်တစ်ခုကို ဖြည်နေသကဲ့သို့ အလွန်ပင် ညင်သာပြီး ပေါ့ပါးလွန်းလှပေသည်။

တစ်လွှာပြီး... နောက်တစ်လွှာ...၊

ပတ်တီးများကို တဖြည်းဖြည်း ဖယ်ရှားလိုက်သည်နှင့်အမျှ အခန်းအတွင်းရှိ လေထုမှာ ပို၍ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများမှာ လည်ချောင်းဝသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ကြလေသည်။

စုမေနျန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ နောက်ဆုံး ပတ်တီးအလွှာပါးလေး ညင်သာစွာ ကျွတ်ကျသွားသောအခါ...၊

"ရှူး..."

ချက်ချင်းပင် အခန်းအတွင်း၌ အံ့သြတကြီး အသက်ရှူသံများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

သွက်လက်တက်ကြွသော ပိုင်ရွှီကျန်းမှာ သူမ၏ လက်ငယ်လေးများဖြင့် ပါးစပ်ကို အတင်း ဖိအုပ်ထားမိပြီး သူမ၏ တောက်ပလှပသော မျက်ဝန်းများမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြူးကျယ်နေခဲ့ လေ၏။

မှန်ထဲတွင် မည်မျှလှပသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သနည်း။

၎င်းမှာ အပြစ်အနာအဆာကင်းပြီး နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ လှပသော မျက်နှာတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

သူမ၏ အသားအရေမှာ နှင်းပွင့်သဖွယ် ဖြူဖွေးနေပြီး အကောင်းဆုံးသော သိုးအဆီကျောက်စိမ်း ကဲ့သို့ နူးညံ့ ချောမွေ့နေလေ၏။ ပြတင်းပေါက်မှ ဝင်ရောက်လာသော နေရောင်ခြည်အောက်တွင် သူမ၏ အသားအရေမှာ အလင်းရောင်ဖျော့ဖျော့လေးပင် ထွက်ပေါ်နေကာ အထိအတွေ့လေးတစ်ခုဖြင့်ပင် ပျက်စီးသွားနိုင်မည့်အလား နူးညံ့လွန်းလှပေသည်။

တစ်ချိန်က အကျည်းတန်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အနာများနှင့် အမာရွတ်များမှာ အရိပ်အယောင် ပင် မကျန်တော့ဘဲ အသစ်တဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ ချောမွေ့နူးညံ့သော အသားအရေဖြင့် အစားထိုးခံ လိုက်ရလေပြီ။ သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များမှာ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း ဤအပြစ်အနာအဆာကင်း သော အသားအရေနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သဘာဝတရား၏ အကောင်းဆုံး လက်ရာတစ်ခုကဲ့သို့ ပို၍ပင် ပြည့်စုံလှပသွားခဲ့လေတော့သည်။

ဤမျက်နှာသည် သူမ အဆိပ်မမိမီကထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ လှပပြီး နူးညံ့နေသေးရာ အဆိပ်မိပြီး နောက်ပိုင်းနှင့်မူ နှိုင်းယှဉ်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ဤသည်မှာ တိုင်းပြည်ကိုပင် ပြိုလဲစေနိုင်သော စစ်မှန်သည့် အလှတရားပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စစ်မှန်သည့် အလှတရားပင် ဖြစ်ချေသည်။

"အာ..."

မှန်ထဲရှိ ရင်းနှီးနေသော်လည်း စိမ်းသက်နေသည့် ထိုမျက်နှာကို ကြည့်ရင်း အသက်ရှူရပ်မတတ် လှပလွန်းလှသ ဖြင့် စုမေနျန်၏ မျက်ရည်များမှာ ချက်ချင်းပင် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ စီးကျလာခဲ့လေတော့သည်။

သူမသည် တုန်ယင်နေသော လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ ပါးပြင်ကို ညင်သာစွာနှင့် ဂရုတစိုက် စမ်းသပ်ကြည့် လိုက်လေ၏။

ထိုနွေးထွေးပြီး ချောမွေ့သော၊ အစစ်အမှန်ဖြစ်နေသည့် အထိအတွေ့က ဤအရာသည် အိပ်မက် မဟုတ်ကြောင်း သူမအား ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြနေလေသည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ကျွန်မ... ကျွန်မရဲ့ မျက်နှာ..."

ဝမ်းသာကြည်နူးမှု မျက်ရည်များက ကြိုးပြတ်သွားသော ပုလဲလုံးများကဲ့သို့ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စီးကျနေခဲ့ လေသည်။ သူမသည် ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်သော ဘီလူးမ ဘဝမှ နတ်သမီးများပင် မနာလိုဖြစ်ရမည့် ရင်သပ် ရှုမောဖွယ် အလှပိုင်ရှင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

ငရဲမှ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည့် ဤကြီးမားလှသော အပြောင်းအလဲက သူမအား အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်စေခဲ့ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေခဲ့လေ၏။

"သခင်ကြီး..."

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမသည် ထိုင်ခုံပေါ်မှ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက် တော့ဘဲ လှည့်ကာ ဖန်းဟန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လိုက်လေသည်။ အသစ်တဖန် ပြန်လည်ရရှိလာသော သူမ၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရားကို သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် အပ်နှံရင်း ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးလိုက်လေတော့ သည်။

"ဝါး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... သခင်ကြီး... မေနျန်ကို ဘဝသစ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဝါး... မေနျန်က ဘယ်လိုကျေးဇူးဆပ်ရမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး..."

ဖန်းဟန်သည် သူမ၏ ကျောပြင်လေးကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်လေသည်။ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ နူးညံ့ သိမ်မွေ့သော ခန္ဓာကိုယ်လေး တုန်ယင်နေပုံနှင့် သူမ၏ အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်နေသော နက်ရှိုင်းသည့် ကျေးဇူးတင် စိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပေ သည်။

ထိုညတွင်ကား...၊

ညဥ့်နက်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

သူမ၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရားကို ပြန်လည်ရရှိပြီးနောက် စုမေနျန်သည် ရေချိုးသန့်စင်လိုက်ပြီး သေတ္တာ အောက်ခြေတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ သိမ်းဆည်းထားခဲ့သော မီးတောက်ကဲ့သို့ နီရဲနေသည့် ပိုးသားဝတ်စုံကို ဝတ် ဆင်လိုက်လေသည်။ ၎င်းမှာ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးအချိုးအစားကို အပေါ်လွင်ဆုံးဖြစ်စေမည့် အလှပဆုံးသော ဝတ်စုံပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူမသည် ကြော့ရှင်းစွာ လှုပ်ရှားကာ ဖန်းဟန်၏ အခန်းထဲသို့ ရဲဝံ့စွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေ၏။

ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်အောက်တွင် သူမ၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပလွန်းသော မျက်နှာပေါ်၌ ရှက်ရွံ့မှု အနည်း ငယ်၊ ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက် အနည်းငယ်နှင့်အတူ အရေးအကြီးဆုံးမှာ အတိုင်းအဆမသိ နက်ရှိုင်းလှသော ချစ်ခင်မှုနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုတို့ အပြည့်အဝ ရှိနေခဲ့လေသည်။

"အရှင်... ဒီနေ့ကစပြီး ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်၊ ကျွန်မရဲ့ နှလုံးသား၊ ကျွန်မနဲ့ သက်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးက အရှင့် အတွက်သာ ဖြစ်ပါတယ်..."

သူမသည် သူမ၏ ဘဝကို ပြောင်းလဲပေးခဲ့သော အမျိုးသားထံသို့ သူမကိုယ်သူမ အပြည့်အဝ ပေးအပ်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများကို ကမ်းလှမ်းလိုက်လေ၏။

ထိုညတွင်ကား အခန်းအတွင်း၌ နွေဦးရာသီ၏ နွေးထွေးမှုများ ပြည့်နှက်ကာ ရမ္မက်လှိုင်းတံပိုးများ ထကြွနေခဲ့ လေသည်။

စုမေနျန်သည် ဖန်းဟန်ထံသို့ အပြည့်အဝ အရှုံးပေးလိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံး သူ၏အပိုင် ဖြစ်သွားသည့် ထိုအချိန်လေးမှာပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ဘုန်း..."

ဖန်းဟန်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်ဘုရားမိုးကြိုးတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး နောက် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမိန့်တော်ကဲ့သို့ ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော စနစ် အသိပေးချက် အသံတစ်ခုက သူ၏ အသိစိတ်အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေတော့သည်။

[ဒင်... သတ္တမမြောက် ဇာတ်လိုက်မင်းသမီး 'စုမေနျန်' ကို တွေ့ရှိပါသည်... သူမ၏ ချစ်ခင်မှုအဆင့်နှင့် ကြည်ညို မှုတန်ဖိုးတို့သည် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်...]

[ပေါင်းစည်းပြီးသော ဇာတ်လိုက်မင်းသမီး အရေအတွက် - (၇/၇)...]

[ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်... စနစ်သည် အဆင့်မြှင့်တင်ရန် သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် အဆင့် (၇) သို့ မြှင့်တင်နေပါပြီ...]

[ဒင်... အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း အောင်မြင်ပါတယ်...]

နောက်တစ်ခဏတွင် ဖန်းဟန်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရပြီး မြင်ယောင်၍မရနိုင် သော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသော အသိပညာပင်လယ်ကြီးထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရ သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေတော့သည်။

စကြာဝဠာကို ဖြတ်သန်းသွားသော ဧရာမနဂါးကြီးနှစ်ကောင်ကဲ့သို့ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသည့် သတင်းအချက်အလက် စီးကြောင်းကြီးနှစ်ခုက ဟိန်းဟောက်ကာ သူ၏ အသိစိတ်အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ဝင်တိုက်သွားခဲ့လေသည်။

နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူသားတို့၏ ဉာဏ်ပညာများ ပါဝင်သည့် မြင်ယောင်၍မရနိုင်သော စာကြည့်တိုက် ကြီးတစ်ခုက သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ရုတ်တရက် တည်ဆောက်ခံလိုက်ရလေ၏။

"ရုပ်ဝတ္ထု" များနှင့် ပတ်သက်သော မရေမတွက်နိုင်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်များက ရေကာတာကျိုးကျသွားသော မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့လေသည်။ ကာဗွန်နှင့် သံ တို့၏ ပေါင်းစပ်မှု၊ မန်းဂနိစ်နှင့် သံမဏိ တို့၏ လှုပ်ရှားမှု၊ အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်သော သန့်စင်ပြီးသံမဏိမှသည် ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော တင့်ကား သံချပ်ကာအထိ၊ ထို့နောက် ဒဏ္ဍာရီများထဲတွင်သာ ရှိသော တိုက်တေနီယမ် သတ္တုစပ်များ နှင့် ပုံပန်းသဏ္ဍာန်မှတ် သားနိုင်သော သတ္တုများ အထိ... မရေမတွက်နိုင်သော ဓာတုဗေဒ ဖော်မြူလာများ၊ လုပ်ငန်းစဉ်ပုံကြမ်းများနှင့် သတ္တုကျိုချက်နည်းများက သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အနက်ရှိုင်းဆုံးသော ဗီဇများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေ တော့သည်။