အခန်း (၁၁၁၅-၁၁၁၆)

အခန်း (၁၁၁၅) - အကျိုးတရားတိုင်းတွင် အကြောင်းတရား ရှိပေသည်

ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ် မတူညီသည့်အခါ... မျက်စိရှေ့မှောက်က မြင်တွေ့ရသော ကမ္ဘာကြီးသည်လည်း တမူထူးခြားစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

အလင်းလုံးတစ်ခုချင်းစီ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကမ္ဘာပေါင်းမြောက်မြားစွာ ချိတ်ဆက်နေခဲ့သည်မှာ လူကို အံ့ဩချီးကျူးမိစေရုံမျှမက...

ဝေမြို့၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ရှိနေသော ရှေးဟောင်းမန္တန်များမှာလည်း အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်ရှုပ်ထွေးလှပြီး၊ နတ်ဘုရားနှင့် မိစ္ဆာများပင်လျှင် ခန့်မှန်းရခက်လောက်မည့် စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပေသည်။

လီယန်ချူသည် စိတ်အာရုံကို စူးစိုက်လျက် ကြည့်ရှုနေခဲ့သော်လည်း... ၎င်း၏ နက်နဲလှသော အဓိပ္ပာယ်ကိုမူ ကောင်းစွာ နားလည်နိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။

"ဝေမြို့ရဲ့ တစ်မူထူးခြားနေတဲ့ အကြောင်းအရင်းက... ဒီရှေးဟောင်းမန္တန်တွေကြောင့် ဖြစ်နေတာလား"

ဟု လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်မိသည်။

နတ်ဘုရားနယ်မြေ သုံးဆယ့်ခြောက်ခုနှင့် လျှိုဝှက်နယ်မြေခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခုတို့မှာ... မူလကတည်းက လူ့လောကမြေ ၏ နယ်မြေများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ တစ်စုံတစ်ဦးက ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားအတတ်ဖြင့် ပိတ်ဆို့တားဆီးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤအလင်းလုံးများ၏ နောက်ကွယ်တွင် ချိတ်ဆက်နေသည်မှာ ကမ္ဘာပေါင်းမြောက်မြားစွာ ဖြစ်ကြပြီး... ကြည့်ရသည်မှာ လမ်းကြောင်းတစ်ခုစီအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

လီယန်ချူသည် စိတ်အာရုံကို စူးစိုက်လျက် သေသေချာချာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ... အကျွမ်းတဝင် ရှိနေသော နေရာအချို့ကို မထင်မှတ်ဘဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ရသည်။

"ထောက်ယွမ်ရှန်း၊ လင်ရွှီ ၊ ချင်းယွဲ့ထန် ..."

သူသည် ထိုအလင်းလုံးများ တည်ရှိရာ နေရာများကို စိတ်ထဲတွင် သေသေချာချာ မှတ်သားထားလိုက်တော့သည်။

ကောင်းကင်မျက်လုံးအတတ်မှာ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလှပေရာ... လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်မျက်လုံးကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်သွားခဲ့ပြီးနောက်တွင် ပိုမို၍ ကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာကြီးနှင့်အတူ ဤလောကကြီး၏ ပိုမိုနက်နဲလှသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤမျှလောက်အထိ ဆန်းကြယ်လေလေ... ထိုက်ဖိန်ကျမ်းမှာ မည်မျှလောက်အထိ မြင့်မြတ်ကျော်လွန်လှသည်ကို ပိုမို၍ သက်သေပြနေခဲ့သည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

သူ့ကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်ထားပြီးဖြစ်သည့် မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအတွက်ပင်လျှင်... ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကို နောက်ထပ်တစ်ဆင့် တိုးတက်လာစေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"ဒီရှေးဟောင်းကျမ်းစာက... နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်တွေကို တတ်မြောက်ထားပြီးသားသူတွေ ဖတ်ရှုဖို့အတွက် သီးသန့်ရေးသားထားခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်"

လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် အခြားသော နတ်ဘုရားအတတ်များကို ဆက်လက်ကျင့်ကြံရန် စိတ်မလောသေးဘဲ... စိတ်နှလုံးကို အေးချမ်းစွာ ထားလျက် ကောင်းကင်မျက်လုံး၏ ပြင်းအားကိုသာ အာရုံခံစားနေခဲ့သည်။

တာအိုတရားကို အာရုံခံရာတွင် အကူအညီ ပေးစွမ်းနိုင်သော လေမီးဖျာ ကဲ့သို့သော ရတနာ ရှိနေရုံမျှမက... ဖုန်လိုင်နတ်ကျောက်တုံးနှင့် စိတ်ကို ကြည်လင်စေသော ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားတို့ပါ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းအပြင် သူသည် အစောပိုင်းကတည်းက အရာအားလုံးကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော အမြင်အာရုံအတတ်ကို အလွန်ပင် နက်နဲမြင့်မားသော နယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေရာ...

နောက်ထပ် နှစ်ရက်တာ အချိန်အတွင်းမှာပင်... လီယန်ချူသည် သိုင်းပညာရပ်ဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားအတတ် ဖြစ်သော မဟာနေမင်း အရည်ပျော်ဖိုကြီးနှင့် ယခုလေးတင် တတ်မြောက်ထားခဲ့သော ကောင်းကင်မျက်လုံးအတတ်ကိုသာ ဆက်လက်၍ ကျင့်ကြံအားထုတ်နေခဲ့တော့သည်။

တစ်ကိုယ်လုံးက အရှိန်အဝါများမှာ ပိုမို၍ မွန်မြတ်သန့်စင်လာခဲ့ရုံမျှမက... မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း ထိန်ထိန်ညီးမျှ တောက်လောင်နေသော နေမင်းကြီးနှစ်စင်းအလား ထင်မှတ်ရပြီး၊ သွေးသားစွမ်းအင်များမှာလည်း ထက်မြက်လွန်းလှသဖြင့် လူများကို တိုက်ရိုက်မကြည့်ဝံ့လောက်အောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့ရသည်။

မဟာနေမင်း အရည်ပျော်ဖိုကြီးကို ပိုမို၍ ထုတ်ဖော်တွက်ချက်လေလေ... ပိုမို၍ နက်နဲမြင့်မားလှသည်ကို ခံစားရလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူသည် ဖုန်လိုင်နတ်ကျောက်တုံးနှင့် စိတ်ကို ကြည်လင်စေသော ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို ဝတ်ဆင်လျက်... လေမီးဖျာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ဤနတ်ဘုရားအတတ်ကို ဆက်လက်အာရုံခံနေခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ နားလည်မှုမှာမူ တစ်နေရာတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။

"ဒီနေရာမှာတင် လမ်းဆုံးသွားတာလား..."

လီယန်ချူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

နောက်ထပ် သုံးရက်ခန့် ကြာသွားခဲ့သည့်တိုင်အောင်... သူသည် မဟာနေမင်း အရည်ပျော်ဖိုကြီးကို မည်မျှပင် ကျင့်ကြံအားထုတ်နေခဲ့ပါစေ၊ မည်သည့် တိုးတက်မှုမျှ ရှိမနေခဲ့တော့ဘဲ... ကြည့်ရသည်မှာ ဤလက်သီးချက်ကို အထွတ်အထိပ် နယ်ပယ်အထိ လေ့ကျင့်အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

ထုတ်ဖော်လိုက်သော ပြင်းအားမှာ မူလကထက် ဆထက်ထိုင်မက ပြင်းထန်ထက်မြက်လှပေရာ... ဤလက်သီးချက်မှာ အဆုံးစွန်သော နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ဤလက်သီးချက်ကို အပိုင်နိုင်ဆုံး အခြေအနေသို့ တတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး... ၎င်းမှာ သိုင်းပညာရပ်ဆိုင်ရာ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားအတတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သိုင်းပညာရပ်ဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားအတတ်နှင့် ကောင်းကင်မျက်လုံးကို ကျင့်ကြံနေသည့် အချိန်အတွင်းမှာပင်... သူသည် ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်းနှင့် သန့်စင်သောယန်ကျမ်းစာတို့ကိုပါ လက်လွှတ်မခံဘဲ ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်းမှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်ဖြောင့်မတ်လှပြီး... အတိတ်တုန်းက ယူဟွမ်ဆေးလုံးကို အရည်ပျော်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော ထူးခြားလှသော ဂုဏ်သတ္တိများ နိုးထလာခဲ့သည့်အလား ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

အချိန်တိုင်းတွင် ရွတ်ဖတ်ပူဇော်နေရုံမျှဖြင့်... ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများကို တိုးတက်လာစေနိုင်စွမ်း ရှိပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌လည်း စွမ်းအားများမှာ အလိုအလျောက် ဆက်တိုက်လည်ပတ်နေခဲ့သဖြင့် အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှပေသည်။

၎င်းအပြင် စိတ်နှလုံးကိုလည်း အေးချမ်းတည်ငြိမ်စေနိုင်သော အာနိသင် ရှိသဖြင့်... စိတ်ထဲက ဒေါသမာန်ဟုန်နှင့် ရက်စက်လိုသော စိတ်များကိုပါ ဖယ်ရှားပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သန့်စင်သောယန်ကျမ်းစာမှာမူကား... ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံရသော ကျမ်းစာစစ်စစ် ဖြစ်ပေရာ၊ လီယန်ချူသည် ယခုအခါတွင် ပိုင်ဟွန့်၊ ရှန်ထင်နှင့် ယုံချွမ် ဟူသော ကြီးမားလှသော ဂိတ်တံခါးကြီး သုံးခုကို ချိုးဖျက်ပစ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် မိမိ၏ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်ကို... ယူကျန့် ဂိတ်တံခါးကြီးအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်တော့သည်။

လူသားတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခု အလိုအလျောက် တည်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် ကျယ်ပြောလှသဖြင့်... ဤမျှလောက် ကြီးမားလှသော ဂိတ်တံခါးကြီးတစ်ခုကို ချိုးဖျက်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှရုံမျှမက၊ ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်အာရုံနှင့် စစ်မှန်သော တာအိုအငွေ့အသက် အားလုံးကိုပါ အဆက်မပြတ် သွေးရည်စစ်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

"ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံရတဲ့ အတတ်ပညာက... ကျင့်ကြံတဲ့အခါမှာ ကုန်ကျစရိတ် အလွန်ပဲ များပြားတာပဲ... ဒါကြောင့်မလို့ပဲ လူအနည်းငယ်ပဲ ကျင့်ကြံကြတာကိုး"

ဟု လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်မိသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံသည့်အခါတွင် ကုန်ကျသော ရတနာများမှာ... သာမန်အားဖြင့် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံသည်ထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုများပြားလှသဖြင့်၊ သာမန်ကျင့်ကြံသူများအဖို့ လုံးဝ မတတ်နိုင်ကြချေ။

လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် ဆေးဖက်ဝင် နတ်သစ်ပင်ပန်းမန်များနှင့် နတ်ကျောက်တုံးများ အမြောက်အမြား ရှိနေခဲ့သည့်တိုင်အောင်... ယခုအချိန်အထိ စတုတ္ထမြောက် ဂိတ်တံခါးကြီးကို ချိုးဖျက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။

"သိုင်းပညာရပ်တစ်ခုတည်းကို ကျင့်ကြံတာတောင်မှ ဒီလောက်အထိ ခက်ခဲနေတာကို... ငါက သိုင်းပညာနဲ့ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် နှစ်ခုစလုံးကို ပေါင်းစပ်ကျင့်ကြံနေတာဆိုတော့... အခက်အခဲက ပိုပြီးတော့တောင် ကြီးမားဦးမှာပဲ"

ဟု လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်မိသည်။

သူသည် ဆေးဖက်ဝင် အပင်အချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး... ကုသိုလ်မှတ်ကို အသုံးပြုကာ အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်တော့သည်။

ယခုအခါ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိနေသော ကုသိုလ်မှတ်များမှာ ရှစ်သန်းကျော်အထိ ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း... သူသည် နတ်ဘုရားလက်နက်များကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း မရှိသေးသည်မှာ ဤအကြောင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ကုသိုလ်မှတ် သုံးသန်းခန့်ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ... လီယန်ချူသည် အဆင့်မြင့်မားလှသော ဆေးဖက်ဝင် အပင်အမြောက်အမြားကို အောင်မြင်စွာ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်း၊ ခရမ်းရွှေကြာပန်း၊ နဂါးနှုတ်ခမ်းမွေးမြစ်၊ နဂါးအကြေးခွံမြက်... ၎င်းတို့အားလုံးမှာ လောကတွင် တွေ့ရခဲလှသော သန့်စင်သည့် ယန် ရတနာများ ဖြစ်ကြပေသည်။

လီယန်ချူ၏ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ... ဆေးစွမ်းအာနိသင်များမှာ ပိုမို၍ ပြင်းထန်ထက်မြက်လာခဲ့ရတော့သည်။

"နှမြောစရာကောင်းတာက... ပန်းပွင့်ခြင်း တစ်ခဏ ဆိုတဲ့ နတ်ဘုရားအတတ်က ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေရဲ့ သက်တမ်းနဲ့ ဆေးစွမ်းကို တိုးတက်လာအောင် မလုပ်ပေးနိုင်ဘဲ... ကြီးထွားတာနဲ့ ညှိုးနွမ်းတာကိုပဲ ထိန်းချုပ်နိုင်တာပဲ... မဟုတ်ရင်တော့ ကုသိုလ်မှတ်တွေကို ကုန်ခံနေဖို့ မလိုဘူး"

ဟု လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်မိသည်။

ဆေးဖက်ဝင် အပင်တစ်ပင်ချင်းစီမှာ... ကမ္ဘာငယ်အတွင်း၌ မွှေးပျံလှသော ဆေးရနံ့များ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့ပြီး အလင်းတန်းများ ဆက်တိုက် ဖြာထွက်နေခဲ့ကာ၊ အနည်းဆုံး အရေအတွက် ရာချီ၍ ရှိနေခဲ့ပေသည်။

၎င်းတို့ထဲတွင် အဆန်းကြယ်ဆုံးအရာမှာ... သူ အဆင့်မြှင့်တင်ထားခဲ့သော ရွှေရောင်နတ်သစ်ပင်နှင့် ထိုပိအန့်ပန်းပွင့် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီနတ်အပင်နှစ်ပင်ကိုတော့ အရင်ဆုံး ချန်ထားလိုက်ဦးမယ်... ကျန်တဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို အရည်ပျော်စေပြီး... စတုတ္ထမြောက် ဂိတ်တံခါးကြီးကို ချိုးဖျက်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"

လီယန်ချူသည် ရှေးဟောင်းဆေးဖိုကြီးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး... ၎င်းမှာကား သူ ထောင်ယွမ်ရှန်း အတွင်းမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှပေသည်။

လီယန်ချူသည် ဆေးလုံးများကို ဆေးဖိုကြီးအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ... ၎င်းတို့ကို စတင် အရည်ပျော်စေတော့သည်။

အတိတ်တုန်းကလည်း သွေးသားစွမ်းအင် ဆေးလုံးအမြောက်အမြားကို ဤဆေးဖိုကြီးကို အသုံးပြု၍ ဖော်စပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ကမ္ဘာမြေ မီးတောက်ကို အသုံးပြု၍ တိုက်ရိုက်သောက်သုံးသည်ထက်... ဆေးလုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီးမှ သုံးစွဲခြင်းက ဆေးစွမ်းအာနိသင်ကို ပိုမို၍ စုပ်ယူရလွယ်ကူစေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်ရသည်။

သူသည် ဆေးလုံးတစ်ဖိုပြီးတစ်ဖိုကို ဆက်တိုက် ဖော်စပ်လိုက်ရာ... ၎င်းတို့အတွင်းက ဆေးစွမ်းများမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှပြီး အလင်းတန်းများ ဆက်တိုက် ဖြာထွက်နေခဲ့ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ငွေကြေးများကို ဂရုမစိုက်သည့်အလား... မိမိ၏ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို အားကိုးလျက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံကာ ဆေးလုံးများကို သုံးစွဲတော့ရာ၊ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် တင် ဆေးလုံးပေါင်း ရာချီ၍ မျိုချပစ်လိုက်တော့သည်။

တစ်ကိုယ်လုံး ထွက်သက်ဝင်သက် ပြုလုပ်လိုက်သည့် အချိန်တိုင်းတွင် နီရဲလှသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေခဲ့ရပြီး... ၎င်းမှာကား သွေးသားစွမ်းအင်များမှာ အလွန်ပင် ပြည့်နှက်လွန်းလှသဖြင့် အစစ်အမှန်အသွင်သို့ ပြောင်းလဲလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤမျှလောက်အထိ ရူးသွပ်လှသော ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ချိုးဖျက်မှုအောက်တွင်... သူသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမို၍ မြင့်မားလှသော နယ်ပယ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့ပြီး၊ ယူကျန့် ဂိတ်တံခါးကြီးကို ချိုးဖျက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်တော့သည်။

ဤမျှလောက် မြန်ဆန်လှသော ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းမှာ... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွက်မူ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံး ရှိနေခဲ့ပြီး... ၎င်းတွင် ပင်လယ်ကြီးအလား ကျယ်ပြောလှသော သက်စောင့်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သဖြင့်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အချိန်မရွေး ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံး ရှိနေတာဆိုတော့... ကျင့်ကြံတဲ့အခါမှာတော့ လုံးဝ ရူးသွပ်ပစ်လိုက်လို့ရတယ်"

လီယန်ချူက အံ့ဩချီးကျူးလိုက်မိသည်။

သူသည် ဓားသန္ဓေ နှင့် ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံးကို အသုံးပြုသည့် အချိန်တိုင်းတွင်... မာနထောင်လွှားစွာဖြင့် ဟန်ဆောင်တတ်သော တောက်ယန်ကို အမြဲတမ်း အမှတ်ရမိပြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားလှတဲ့ ကံတရားမျိုးမလို့... တောက်ယန်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ဒီလိုမျိုး နတ်ဘုရားရတနာနှစ်ခုစလုံး ရှိနေခဲ့တာလဲ"

သူ၏ ယခုလက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ်နှင့် အမြင်အာရုံအရဆိုရင်တော့... ဤတောက်ယန်၏ ဇစ်မြစ်မှာ လုံးဝ မရိုးရှင်းလှဘဲ၊ အနည်းဆုံး ရှစ်ပုံတစ်ပုံလောက်ကမူ နတ်ဘုရားလောကတွင် အလွန်ပင် ကျော်ကြားလှသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါကလည်း ကြီးမားလှသော နောက်ခံရှိသူတစ်ဦးဦး၏ လူဝင်စား ဖြစ်ရပေလိမ့်မည်။

"ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့တင် နတ်ဘုရားနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ချိုးဖျက်ပစ်နိုင်တာ... လောလောဆယ်မှာတော့ တောက်ယန်တစ်ယောက်ပဲ လုပ်နိုင်ပုံရတယ်"

လီယန်ချူ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည့် အချိန်တွင်မူ တောက်ယန်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအရှိန်အဝါအချို့သာ ကျန်ရှိတော့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်တုန်းက တောက်ယန်မှာ မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်သေးသည့်တိုင်အောင်... ကျန်ရှိနေခဲ့သော ဓားအရှိန်အဝါများမှာ တကယ့်ကို လူကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှသော ဓားကျင့်ကြံသူ မြောက်မြားစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပေသည်။

ရွှီလင်နယ်မြေအတွင်း၌... ချီဓားနတ်ဘုရားသည် ဓားတာအိုအပေါ် နားလည်မှု အလွန်ပင် မြင့်မားလှပြီး၊ ဒါရောဓားကျမ်းကိုပါ ကျင့်ကြံထားခဲ့သဖြင့် ကောင်းကင်၊ မြေပြင်နှင့် လူသား ဟူသော ဓားသုံးလက်ကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားခဲ့သော်လည်း...

သန့်စင်လှသော ဓားတာအို နယ်ပယ်အရဆိုရင်တော့... တောက်ယန်ကို ကျော်လွန်နိုင်သူ မည်သူမျှ ရှိမနေခဲ့သေးချေ။

"အကျိုးတရားတိုင်းမှာ အကြောင်းတရား ရှိစမြဲပဲ... မင်းရဲ့ ဝဋ်ကြွေးတွေက ငါ့ဆီမှာ လာပြီး အဆုံးသတ်ရတာပဲ"

လီယန်ချူက ပြုံးလိုက်မိသည်။

ယခုအချိန်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော တောက်ယန်သာ သိရှိသွားခဲ့မည်ဆိုပါက... မျက်ရည်များပင် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရလောက်ပေသည်။

"ငါ့ရဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို လုယူရုံတင်မကဘူး... ဒီလိုမျိုး စကားတွေပါ ပြောနေသေးတာ... တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်လွန်းတာပဲ"

.................................

ဤအချိန်အတွင်းမှာပင်... နောက်ထပ် လျှိုဝှက်နယ်မြေ သုံးခု ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြန်သည်။

ယခုအခါ တစ်ခုလုံးက ချန်နိုင်ငံ၏ နယ်မြေကြီးမှာ ပိုမို၍ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီး... အတိတ်တုန်းက လူလောက၏ နယ်မြေကြီးကို ပြန်လည် ထင်ဟပ်နေခဲ့သဖြင့် အလွန်ပင် အံ့ဩချီးကျူးစရာကောင်းလှပေသည်။

လီယန်ချူ ကိုယ်တိုင် စောင့်ကြပ်နေခဲ့သဖြင့်... နယ်မြေများဆီသို့ တိုက်ရိုက်ချီတက်ကာ၊ နေရာနှစ်ခုအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားမိစ္ဆာများအားလုံးကို လုံးဝ ဥဿုံ ချေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

အခြားသော အပျက်အစီးတစ်ခုမှာမူကား... အလွန်ပင် ခြောက်ကပ်တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး၊ နတ်ဘုရားမိစ္ဆာများ၏ အရိပ်အယောင်မျှ မရှိရုံတင်မကဘဲ နတ်ဘုရားများ၏ စိတ်အာရုံအကြွင်းအကျန်များပင် ရှိမနေခဲ့ချေ။

လီယန်ချူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည့်အခါ... မြင်မြင်သမျှ နေရာအားလုံးမှာ အလွန်ပင် ပျက်စီးယိုယွင်းနေခဲ့ရသည်။

သူသည် ၎င်းအတွင်း၌ ဆေးဖက်ဝင် နတ်သစ်ပင်ပန်းမန်အချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သဖြင့်... ၎င်းတို့ကို ယူဆောင်ကာ ဝေမြို့သို့ ပြန်လည် ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ... နယ်မြေများ ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ၊ လူလောကကြီးသည် ရှေးဟောင်းခေတ်က အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားရန်မှာ အတည်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် နယ်မြေများအတွင်းက မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ကာ ကုသိုလ်မှတ်များကို ရရှိခဲ့ပြီး... ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို အဆင့်မြှင့်တင်လျက် ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေခဲ့ရာ၊ မသိမသာဖြင့် နောက်ထပ် ခုနစ်ရက်တာ အချိန် ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ...

နောက်ဆုံး၌ ယူကျန့် ဂိတ်တံခါးကြီးကို အောင်မြင်စွာ ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤခုနစ်ရက်တာ အချိန်အတွင်းမှာပင်... သူသည် ကုသိုလ်မှတ် နှစ်သန်းခန့်ကို ထပ်မံ၍ ကုန်ဆုံးခဲ့ရပြန်သည်။

"ကိုယ့်ရဲ့ တာအိုတရားကို သက်သေပြပြီး... နတ်ဘုရားအဆင့်ကို မပျက်စီးနိုင်အောင် တည်ဆောက်ရမယ်... ဘယ်အချိန်ကျမှ ဒီနယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိနိုင်မှာလဲမသိဘူး"

လီယန်ချူက မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သိုင်းနတ်ဘုရား၏ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ်မှာ ပိုမို၍ ခက်ခဲလာခဲ့ရုံမျှမက... ကုန်ကျသော ရတနာများမှာလည်း အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။

နောက်ထပ်တစ်ဆင့်မှာမူကား တန်ကျုန်း ဂိတ်တံခါးကြီးကို ချိုးဖျက်ရမည် ဖြစ်ပြီး... ကုန်ကျမည့် ရတနာများမှာ ပိုမို၍ ကြီးမားဦးမည် ဖြစ်ပေရာ၊

ဤကြီးမားလှသော ဂိတ်တံခါးကြီး ကိုးခုမှာ... ပိုမို၍ နောက်ကျလေလေ ချိုးဖျက်ရန် ပိုမိုခက်ခဲလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် မည်သည့်ဂိတ်တံခါးကို အရင်ဆုံး ချိုးဖျက်မည်ဟူသော အချက်မှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးလှပေသည်။

လီယန်ချူသည် စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး... ပိုင်ဟွန့်ကနေ စတင်ကာ ရှန်ထင်၊ ယူကျန့်၊ တန်ကျုန်း ဟူ၍ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ချိုးဖျက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဂိတ်တံခါး လေးခုကို ချိုးဖျက်ထားတဲ့ သိုင်းနတ်ဘုရားတစ်ယောက်က... မဟာနေမင်း အရည်ပျော်ဖိုကြီး ကျင့်စဉ်နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင်၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း ပြင်းအားက ဘယ်လောက်အထိ ရှိမလဲမသိဘူး"

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်အာရုံမှာ ပိုမို၍ မြင့်မားလှသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှရုံမျှမက... တောင်ကို ထမ်းပိုးနိုင်ခြင်း၊ ကြီးမားသော စွမ်းအား၊ တောင်ကို ညှပ်ကာ ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်း စသည့် နတ်ဘုရားအတတ်များ၏ ကူညီပံ့ပိုးမှုများကြောင့်လည်း... သန့်စင်လှသော ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားအရဆိုရင်တော့ ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးအချို့ထက်ပင် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားကာ... နယ်မြေတစ်ခု၏ အပျက်အစီးများအတွင်းသို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဤအပျက်အစီးများ၏ မြေပြင်မှာ အလွန်ပင် ကျယ်ပြောလှပြီး... ဘေးပတ်ပတ်လည် မိုင်ပေါင်း သုံးထောင်ခန့်မျှ ရှိပေသည်။

၎င်းအတွင်းရှိ ရတနာများမှာမူကား အလွန်ပင် ကုန်ဆုံးနေခဲ့ရုံမျှမက... နတ်ဘုရားများ၏ စိတ်အာရုံအကြွင်းအကျန်များလည်း ရှိမနေခဲ့ဘဲ၊ မိစ္ဆာများ၏ အသွေးအသားများလည်း ရှိမနေခဲ့ချေ။

အတိတ်တုန်းက ကောင်းကင်လူသားများသည် ဤနေရာကို လွှမ်းမိုးတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး... ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူစစ်စစ်များကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်တွင် ခွဲခွာသွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်မည်ကို လူကို သံသယဝင်မိစေပေသည်။

၎င်းအပြင် လီယန်ချူသည် ဤနေရာရှိ သက်စောင့်စွမ်းအားများမှာလည်း တစ်စုံတစ်ဦး၏ လုယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အလား... တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားအတတ်ကို အသုံးပြု၍ မြေအောက်က ကမ္ဘာမြေအရှိန်အဝါများကို လုယူသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် လောလောဆယ်တွင် ဤနေရာမှာ လူသူကင်းမဲ့သော မြေရိုင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီး... မည်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါမျှ ရှိမနေခဲ့ဘဲ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များပင်လျှင် အလွန်ပင် နည်းပါးလှပေသည်။

သို့သော်လည်း လူ့လောကကြီးနှင့် ပြန်လည်ချိတ်ဆက်သွားခဲ့သည်နှင့်အမျှ... ဤမြေရိုင်းကြီးသည်လည်း သက်စောင့်စွမ်းအားများ ပြန်လည်နိုးထလာလိမ့်မည် ဖြစ်ပြီး၊ မြေအောက်က ကမ္ဘာမြေအရှိန်အဝါများမှာလည်း ပြန်လည်စုစည်းလာလိမ့်မည် ဖြစ်ပေရာ၊ ၎င်းမှာ နောက်ထပ်တစ်မျိုးသော နိုးထခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် အလံကြီးတစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်ရာ... လူရိပ်တစ်ခုမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ လဲကျသွားခဲ့ရတော့သည်။

၎င်းမှာ... ကိုယ်ပေါ်တွင် ပျက်စီးနေသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ အစောပိုင်းက ထိုက်ပိုင်ရှန်း နယ်မြေအတွင်း၌ သူ့ကို ဖမ်းဆီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူက သူ့ကို ပြန်လည်လွှတ်ပေးလိုက်သည့်အခါ...

ထိုကောင်းကင်လူသားသည် ချက်ချင်းပင် အမျက်ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရသည်။

"တာအိုဆရာလေး... ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်"

ဟု အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

သူသည် လီယန်ချူ၏ အလံကြီးဖြင့် ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ... အာရုံခြောက်ပါးစလုံးမှာလည်း ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံထားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအလံကြီးမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး... ၎င်းအတွင်း၌ ပြည့်နှက်နေသော နတ်အလင်းတန်းများမှာလည်း သူ၏ စွမ်းအားအချို့ကို ဆက်တိုက် ဖျက်ဆီးပစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ...

ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူက သူ့ကို ပြန်လည်ထုတ်ပေးလိုက်သည့်အခါတွင်မူ... တစ်ကိုယ်လုံးက သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများမှာ မိုးကောင်းကင်အထိ ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။

သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ထူးဆန်းလှသော တုန်ခါမှုအချို့ ပါဝင်နေခဲ့သည့်အလား... လှမ်းလိုက်သည့် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး၊ မိုးကြိုးသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချီတက်လာခဲ့သည့်အခါ... အရှိန်အဝါများမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်နေခဲ့သော်လည်း... မျက်ဝန်းအစုံ၌မူ တိုက်ခိုက်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဤလူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ်မှာ မိမိထက် များစွာ မြင့်မားလှသဖြင့်... သာမန်အားဖြင့်ဆိုပါက ကျောက်ပြင်ကျောက်စက်အဖြစ် အသုံးမပြုသင့်သော်လည်း၊ မိမိတွင် မေးမြန်းစရာ စကားအချို့ ရှိနေခဲ့သဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက်ချီတက်သွားခဲ့ပြီး... မည်သည့် နတ်ဘုရားလက်နက်ကိုမျှ အသုံးပြုခဲ့ခြင်း မရှိရုံတင်မကဘဲ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကိုပါ ထုတ်ဖော်ခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ၊ သန့်စင်လှသော ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားဖြင့်သာ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်လိုက်တော့သည်။

ဝုန်းခနဲ ပြင်းထန်လှသော မြည်ဟီးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။

လူနှစ်ဦးကို ဗဟိုပြုလျက် လျှပ်စီးအလင်းတန်းတစ်ခုမှာ အပြင်ဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖြာထွက်သွားခဲ့ပြီး... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဖုန်မှုန့်များနှင့် ကျောက်ခဲများ လွင့်စင်ကာ မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဤကောင်းကင်လူသား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လီယန်ချူက အောင်မြင်စွာ ခုခံတားဆီးပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများမှာ ယခုထက်ထိ ပြင်းထန်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး... သူသည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် လီယန်ချူ၏ ဦးခေါင်းထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

ထိုလက်သီးချက်ကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး... ကိုယ်ပေါ်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများမှာ မိုးကောင်းကင်ထံသို့ ချီတက်သွားခဲ့သဖြင့် ရာသီဥတုအခြေအနေကိုပါ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ရတော့သည်။

ကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်... သူသည် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ လက်သီးတစ်ချက် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ၊ လီယန်ချူကို နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှသာ ဆုတ်ခွာသွားစေခဲ့ရသည်။

ကောင်းကင်လူသားက မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်မိပြီး... စောစောက ထိုလူငယ်တာအိုဆရာသည် မည်သည့် ခန္ဓာကိုယ်ကာကွယ်ရေး နတ်ဘုရားလက်နက်ကိုမျှ အသုံးပြုခဲ့ခြင်း မရှိသည်ကို သူ ကောင်းစွာ သတိပြုမိလိုက်သည်။

"သန့်စင်လှတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားသက်သက်နဲ့တင်... ငါ့ရဲ့ လက်သီးတစ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ခုခံနိုင်တာလား..."

ကောင်းကင်လူသားသည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။

သူသည် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသော်လည်း... စိတ်ထဲတွင်မူ လုံးဝ ကျေနပ်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ၊ ဤလူ၏ လက်ထဲက နတ်ဘုရားလက်နက်များမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လွန်းလှသည်ဟုသာ ထင်မြင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဤတာအိုဆရာလေး၏ လွှတ်ပေးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး... စွမ်းအားအချို့ ကုန်ဆုံးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ်ကမူ သူ့ထက် မြင့်မားနေဆဲ ဖြစ်ပေရာ...

မထင်မှတ်ဘဲ... သန့်စင်လှသော ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားသက်သက်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သော လက်သီးချက်ကို ခံယူပြီးနောက်တွင်မူ၊ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှသာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"လာစမ်း"

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးဟိန်းသံအလား ပြင်းထန်လှပြီး... လက်ဝါးကို ဓားရှည်အသွင် ပြောင်းလဲလျက် ထိုကောင်းကင်လူသား၏ ဦးခေါင်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

ဤဓားချက်အတွင်း၌ ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားဓားအချို့ထက်ပင် သာလွန်လှပေသည်။

"ငါ့ကို အသုံးချပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ချင်တာလား..."

ကောင်းကင်လူသားသည် လီယန်ချူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ ရိပ်မိလိုက်သဖြင့်... အမျက်ဒေါသ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရပြီး၊ မိမိကိုယ်ကို အစော်ကားခံလိုက်ရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

"သေချင်နေတာပဲ "

သူသည် လက်သီးချက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လျက် ရှေ့သို့ အပြင်းအထန် ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

လူနှစ်ဦးစလုံးသည် မည်သည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကိုမျှ အသုံးပြုခြင်း မရှိဘဲ... သန့်စင်လှသော ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားသက်သက်ဖြင့်သာ တစ်နေရာတည်းတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တိုက်ကွက်ပေါင်း ဆက်တိုက် အပြန်အလှန် လဲလှယ်ခဲ့ကြပြီးနောက်တွင်... ထိုကောင်းကင်လူသားသည် လီယန်ချူ၏ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရတော့သည်။

သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ ဆက်တိုက် စီးကျလာခဲ့ရုံမျှမက... လက်ဝါးမှာလည်း အက်ကွဲသွားခဲ့ရပြီး ၎င်းအတွင်းက အရိုးများကိုပါ မြင်တွေ့နေခဲ့ရပေသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ"

ဤကောင်းကင်လူသားသည် အလွန်ပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ်မှာ ထိုတာအိုဆရာလေးထက် များစွာ မြင့်မားလှပါလျက်နှင့်... ယခုအခါ ဘာဖြစ်လို့...

"ဒါဆို သူက လူသားမျိုးနွယ် မဟုတ်ဘဲ... ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးတစ်ကောင်က လူသားအသွင် ပြောင်းလဲထားတာလား..."

"မဖြစ်နိုင်တာ... ဒီလူ့ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ လူသားအငွေ့အသက်တွေပဲ ရှိနေတာပဲကို"

ကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မည်မျှလောက်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသနည်းဆိုပါက... အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှသော ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးအချို့နှင့်သာ နှိုင်းယှဉ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အတိတ်တုန်းက တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် အချိန်တုန်းကလည်း... ထိုတာအိုဆရာလေးမှာ ဤမျှလောက်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမျိုး ရှိမနေခဲ့ချေ။

"ဒီလူက... တကယ့်ကို မိစ္ဆာကောင်တစ်ကောင်ပဲ"

သူ စဉ်းစားနေခဲ့သည့် အချိန်အတွင်းမှာပင်... လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်လာခဲ့ပြန်သည်။

ထိုကောင်းကင်လူသားသည် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တိုက်ရိုက်ထိပ်တိုက်မတွေ့ဝံ့တော့ဘဲ... ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားအတတ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့ရာ၊ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများမှာ ပင်လယ်ကြီးအလား ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မြစ်ကြီးတစ်စင်းအလား ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖြာထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

မြစ်ကြီးအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မန္တန်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး ရှိသမျှ သက်ရှိသတ္တဝါမှန်သမျှကို ပြာကျသွားအောင် လောင်ကျွမ်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

လီယန်ချူသည် လက်သီးချက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လျက် ရှေ့သို့ အပြင်းအထန် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ထိန်ထိန်ညီးမျှ တောက်လောင်နေသော မီးဖိုကြီးတစ်လုံး ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး... လောကအလယ်တွင် နေမင်းကြီးတစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

ဤနတ်ဘုရားစွမ်းအား မြစ်ကြီးမှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဖောက်ထွက်ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး... ထိုကောင်းကင်လူသား၏ ရင်ဘတ်မှာလည်း တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွက်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ ငါးကိုယ်တွဲ ခြောက်ကိုယ်တွဲ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများအားလုံး ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့်တင် ရှိသမျှ အတတ်ပညာအားလုံးကို ချေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်နိုင်သော အရှိန်အဝါမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်လူသားသည် မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ... ယခုအချိန်တွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိကာ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေခဲ့ရပြီး၊ စောစောက မိမိ၏ နတ်ဘုရားအတတ် ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအား ဖြစ်စေ ဤလက်သီးချက်၏ ရှေ့မှောက်တွင် မည်သည့် ခုခံနိုင်စွမ်းမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

"တကယ့်ကို ပြင်းထန်လှတဲ့ နတ်ဘုရားအတတ်ပဲ"

ကောင်းကင်လူသားသည် ယခုထက်ထိ ယုံကြည်နိုင်ခြင်း မရှိသေးဘဲ... မိမိသည် အပြာရောင်အလံကြီးအတွင်း၌ ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံထားရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီလားဟုပင် ထင်မှတ်မိနေခဲ့ရသည်။

ဤတာအိုဆရာလေး၏ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ်မှာ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ရတာလဲ။

"ငါ မင်းကို မေးမယ်... အတိတ်တုန်းက ကောင်းကင်ကမ္ဘာက ဘာဖြစ်လို့ လူ့လောကကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းခဲ့တာလဲ... အဲဒီတုန်းက တကယ်ပဲ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ"

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အိမ်မက်မက်မနေနဲ့... ငါ မင်းကို လုံးဝ ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကောင်းကင်လူသား၏ အသံမှာ အလွန်ပင် အားနည်းနေခဲ့ပြီး... မဟာနေမင်း အရည်ပျော်ဖိုကြီး၏ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ်နှင့် စွမ်းအားမှာ ယွန်းထိုင်ရှန်း နယ်မြေအတွင်းက ကောင်းကင်လူသားထက် များစွာ သာလွန်လှရုံမျှမက... သူသည် အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်သော ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦး ဖြစ်ပေရာ၊ ယခုအချိန်အထိ သေဆုံးခြင်းမရှိသေးသည်မှာ တကယ့်ကို မရိုးရှင်းလှချေ။

"မပြောရင်လည်း နေပါတော့"

လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက်ချီတက်သွားခဲ့ပြီး... လက်သီးချက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လျက် မဟာနေမင်း အရည်ပျော်ဖိုကြီးကို ဆက်တိုက် ထုတ်ဖော်ကာ၊ တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် အပြင်းအထန် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ဤနေရာတစ်ခုလုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးသားစွမ်းအင်များ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့ပြီး အလွန်ပင် ပူပြင်းလှပေရာ... ကြည့်ရသည်မှာ လောကအလယ်သို့ နေမင်းကြီးတစ်စင်း ကျဆင်းလာခဲ့သည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

ဤကောင်းကင်လူသားသည် လီယန်ချူ၏ လက်အောက်တွင် အရှင်လတ်လတ် ရိုက်သတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး... စိတ်အာရုံနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ပါ လုံးဝ ဥဿုံ ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

"သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက အစိမ််းရောင်အလံအောက်မှာ အများကြီး ကုန်ဆုံးနေခဲ့တာ... ထိုက်ပိုင်ရှန်း နယ်မြေအတွင်းတုန်းကလောက် မပြင်းထန်တော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာရပ်ဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားအတတ်က၊ အခုလက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင်... ပြင်းအားက တကယ့်ကို ရက်စက်လွန်းလှတယ်"

လီယန်ချူက ပြုံးလိုက်မိသည်။

မိမိ၏ ယခုတစ်ကြိမ် စမ်းသပ်မှု ရလဒ်အပေါ်တွင်မူ အလွန်ပင် သဘောကျမိသွားခဲ့ရပြီး... မည်သည့် နတ်ဘုရားလက်နက်ကိုမျှ အသုံးပြုခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

"သန့်စင်သောယန်ကျမ်းစာကို အထွတ်အထိပ် နယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံအောင်မြင်သွားရင်တော့... ယန်နတ်ဘုရားစစ်စစ် ဖြစ်လာနိုင်လိမ့်မယ်... သူ့ရဲ့ နက်နဲလှတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်နိုင်သေးပေမဲ့... ခန္ဓာကိုယ်ကိုတော့ အလွန် မြင့်မားလှတဲ့ နယ်ပယ်အထိ ရောက်ရှိသွားစေနိုင်စွမ်း ရှိပုံရတယ်"

ဤနေရာတစ်ခုလုံးမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း...

မူလကတည်းက သေဆုံးနေသော မြေရိုင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေရာ... မည်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါကိုမျှ ထိခိုက်စေခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"အစိမ်းရောင်အလံ က အလွန် ရက်စက်လွန်းတယ်... အခုအချိန်မှာ ငါ့ရဲ့ လက်ထဲမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ရတနာတွေ မရှားပါးပေမဲ့... တခြားသော ဂုဏ်သတ္တိရှိတဲ့ ရတနာတွေကတော့ အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးတယ်"

ဟု လီယန်ချူက မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဝေမြို့သို့ ပြန်လည်သွားရောက်ရန် စိတ်မလောသေးဘဲ... ကျောက်စိမ်းပုလင်း အား ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။

ဤကျောက်ပုလင်းဖြူလေးမှာ အလွန်ပင် မရိုးရှင်းလှသော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး... လူများကို စုပ်ယူကာ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ဝူးနတ်ဘုရား၏ စိတ်အာရုံများမှာ မပျက်စီးနိုင်သော ဂုဏ်သတ္တိ ရှိကြသော်လည်း... ယခုအခါ ၎င်းတို့အထဲက အချို့ကို လီယန်ချူက ဤပုလင်းလေးကို အသုံးပြု၍ ဖမ်းဆီးပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသော ဂုဏ်သတ္တိတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ယခုအခါ စတုတ္ထအဆင့်ကို ချိုးဖျက်ထားသော မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ရုံမျှမက... ယူကျန့် ဂိတ်တံခါးကြီးကိုပါ ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ယခုလေးတင် ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦးကိုပါ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ...

တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မည်သည့် နတ်အလင်းတန်းမျှ ဖုံးလွှမ်းမနေခဲ့သော်လည်း... အလွန်ပင် တည်ငြိမ်ပြီး ယုံကြည်ချက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး... ဝူးနတ်ဘုရား၏ စိတ်အာရုံအချို့ကို ပြန်လည်ထုတ်ပေးလိုက်တော့သည်။

ဝူးနတ်ဘုရား၏ စိတ်အာရုံများမှာ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပြီးနောက်တွင်... ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရန် မကြိုးစားကြဘဲ၊ အလွန်ပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်နေခဲ့ကြရသည်။

"ဒါက ဘယ်နေရာလဲ... ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ ပျက်စီးနေရတာလဲ"

"ဘယ်နေရာပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒီပုလင်းအစုတ်ကြီးထဲမှာတော့ မဟုတ်တာ သေချာတယ်"

"တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲ... ဒီတာအိုဆရာလေးက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ရိုက်သတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီထင်တယ်"

"သူက သေသင့်တာကြာလှပြီ"

ဝူးနတ်ဘုရား၏ စိတ်အာရုံများမှာ တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောဆိုနေခဲ့ကြပြီးမှ... လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ၊ အသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေးတစ်ဦးက ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်လျက် ရှိနေပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်နေကာ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း ဓားရှည်အလား ထက်မြက်လှသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း... ကြည့်ရသည်မှာ လောကတွင် အတုမရှိလှသော နတ်ဘုရားဓားကြီးတစ်စင်းအလား ရှိနေခဲ့ပြီး ရှိသမျှအရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရပေသည်။

"........................"

သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး... ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြတော့သည်။

မည်မျှလောက်အထိ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလှသော နတ်ဘုရား ဖြစ်နေပါစေ... ထိုပုလင်းလေးအတွင်း၌ အချိန်အတော်ကြာအောင် ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ၊ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရပြီး နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အဖမ်းမခံလိုကြတော့ချေ။

လီယန်ချူသည် လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ... နတ်ဘုရားမန္တန်များမှာ ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ထိုဝူးနတ်ဘုရား၏ စိတ်အာရုံအချို့ကို တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

နတ်ဘုရားမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အစီရင်စာလုံးများမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသဖြင့်... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဝူးနတ်ဘုရား၏ စိတ်အာရုံအချို့ကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့တားဆီးပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

"ငါတို့ကို လွှတ်ပေး"

"လူသား... မင်းက နတ်ဘုရားကို စော်ကားရဲတယ်လား... ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန် နိုးထလာခဲ့တဲ့နေ့ကျရင်... မင်းကို ကမ္ဘာအဆက်ဆက် ငရဲကျသွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်"

"တာအိုဆရာကြီး... အသက်ချမ်းသာပေးပါ"

ဤဝူးနတ်ဘုရား၏ စိတ်အာရုံများမှာ စိတ်နေစိတ်ထားချင်း မတူညီကြသော်လည်း... ယခုအချိန်တွင်မူ လုံးဝ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိကြချေ။

လီယန်ချူသည် လက်ညှိုးကို မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ဖြတ်သန်းလိုက်ရာ... နဖူးထက်တွင် ဆန်းကြယ်လှသော မြင်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ နောက်တစ်ခဏ၌ ကောင်းကင်မျက်လုံး ပွင့်လှစ်သွားခဲ့ရကာ နတ်အလင်းတန်းများ တောက်ပစွာ ဖြာထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

ဝူနတ်ဘုရား၏ စိတ်အာရုံများမှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်ကျသွားခဲ့ရပြီး... လီယန်ချူ၏ နဖူးထက်က ကောင်းကင်မျက်လုံးကို အလွန်ပင် ကြောက်ရွံ့ပူပန်နေခဲ့ကြရသည်။

လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်မျက်လုံးကို အသုံးပြု၍ သေသေချာချာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ... ဤဝူနတ်ဘုရား၏ စိတ်အာရုံများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မန္တန်တစ်ခုစီ ရှိနေခဲ့ကြပြီး၊ အားလုံးမှာ တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေခဲ့ကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သာမန်ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်ပါက မည်သည့် နတ်ဘုရားအတတ်ကို အသုံးပြု၍ စမ်းသပ်စစ်ဆေးနေပါစေ... ဤအဓိကကျလှသော မန္တန်ကို လုံးဝ မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိကြလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

"မန္တန်တစ်ခုတည်းနဲ့တင်... ဝူနတ်ဘုရားရဲ့ မပျက်စီးနိုင်တဲ့ ဂုဏ်သတ္တိကို တည်ဆောက်ထားတာလား"

လီယန်ချူက ရေရွတ်လိုက်သည်။

အစောပိုင်းက ချင်းဝမ်မင်းသား၏ သားတော် ချန်ယဲ့၏ ပင့်ဖိတ်ခြင်းကို ခံရပြီး ဝူနတ်ဘုရားအစစ်အမှန်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ခဲ့သော ထိုစိတ်အာရုံမှာ... အဆင့်အတန်း အမြင့်မားဆုံးနှင့် မာနအထောင်လွှားဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူ၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင်လည်း ယခုထက်ထိ တည်ငြိမ်အေးစက်စွာဖြင့်...

"တာအိုဆရာလေး... မင်း နောက်ဆုံးတော့လည်း ငါတို့ကို ဘာမှလုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... ဝူနတ်ဘုရားဆိုတာ မပျက်စီးနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရှိတာ ဖြစ်လို့၊ ငါတို့ကို အမြန်ဆုံး လွှတ်ပေးတာကမှ... နောက်ပိုင်း ဝူနတ်ဘုရား ပြန်လည်နိုးထလာတဲ့အခါ၊ ငါ မင်းအတွက် စကားအချို့ ကူညီပြောပေးနိုင်ဦးမယ်"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လော့ဟုန်ရှန်း တောင်က ဝူနတ်ဘုရား စိတ်အာရုံကလည်း...

"မှန်တယ်... ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားအတတ်ကိုလည်း မင်းကောင်းကောင်းသိတာပဲ... ငါတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် ငါတို့ကို လွှတ်ပေးပြီးတော့ အပြန်အလှန် ညှိနှိုင်းကြတာပေါ့"

ဟု ဆိုလိုက်ပြန်သည်။

လူနှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ယောက်တစ်လှည့် ပြောဆိုနေခဲ့ကြပြီး... မိမိတို့၏ မပျက်စီးနိုင်သော ဂုဏ်သတ္တိကို အားကိုးလျက် အခြေအနေအချို့ကို ညှိနှိုင်းလိုနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူ၏ ကောင်းကင်မျက်လုံးမှာမူ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေခဲ့ရသည်။

ကောင်းကင်မျက်လုံးကနေ၍ နတ်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်သွားခဲ့ရာ... လော့ဟုန်ရှန်း တောင်က ဝူနတ်ဘုရား စိတ်အာရုံမှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ချင်းဝမ်မင်းသား၏ သား ကိုးကွယ်ပူဇော်ထားခဲ့သော ထိုဝူနတ်ဘုရား စိတ်အာရုံသည် ၎င်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ... တည်ငြိမ်အေးစက်စွာဖြင့်...

"အလကားပဲ. မပျက်မစီးနိုင်ဘူူ... ဒါက ဝူနတ်ဘုရားပဲ... ငါတို့ လာပြီးတော့ အခြေအနေတွေကို ညှိနှိုင်းကြတာပေါ့"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ပုံမှန်အခြေအနေအရဆိုပါက... နောက်တစ်ခဏ၌ ဤဝူနတ်ဘုရား စိတ်အာရုံမှာ ပြန်လည်နိုးထလာရမည် ဖြစ်သော်လည်း...

လော့ဟုန်ရှန်း တောင်က ထိုဝူနတ်ဘုရား စိတ်အာရုံမှာမူ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိတော့ဘဲ... လုံးဝ ဥဿုံ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

"........................" ကျန်ရှိနေခဲ့သော ဝူနတ်ဘုရား စိတ်အာရုံများ။

သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး... တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားခဲ့ရကာ နားလည်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ရှိနေခဲ့ကြတော့သည်။

"ကြည့်ရတာ... မပျက်စီးနိုင်ဘူးဆိုတာကလည်း... နောက်ဆုံးတော့လည်း အကန့်အသတ် ရှိနေသေးတာပဲ"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။

ဝူနတ်ဘုရား၏ စိတ်အာရုံများမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ နဖူးထက်တွင် နတ်အလင်းတန်းများ တောက်ပစွာ ဖြာထွက်နေခဲ့ပြီး... ကောင်းကင်မျက်လုံးကနေ၍ နတ်အလင်းတန်းတစ်ခု ထပ်မံ၍ ဖြာထွက်သွားခဲ့ပြန်သည်။

ဝူနတ်ဘုရား၏ စိတ်အာရုံအချို့မှာ ၎င်း၏ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လုံးဝ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

"ဒီကောင်းကင်မျက်လုံးက... တကယ့်ကို ပြင်းထန်တာပဲ"

လီယန်ချူသည် အနည်းငယ် ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့ရသည်။

စောစောက ထိုမန္တန်၏ ပုံစံကို သူသည် စိတ်ထဲတွင် သေသေချာချာ မှတ်သားထားလိုက်သော်လည်း... ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်း ကျင့်စဉ်တစ်ခု မဟုတ်သဖြင့် ကျင့်ကြံရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

"တကယ်လို့ ဝူနတ်ဘုရားအစစ်အမှန်နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ရမယ်ဆိုရင်တော့... ငါ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကနေပြီးတော့ မပျက်စီးနိုင်တဲ့ အနှစ်သာရတွေကို ကောင်းကောင်း နားလည်နိုင်လိမ့်မယ်"

လီယန်ချူက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

ကောလာဟလများအရ ဝူနတ်ဘုရားသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ခွဲများအားလုံးကို ပြန်လည်စုစည်းမှသာ လုံးဝ ဥဿုံ ပြန်လည်နိုးထလာနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေရာ... ယခုအခါ ဤခန္ဓာကိုယ်ခွဲအချို့ကို မိမိက လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ ပြန်လည်နိုးထလာရန်မှာ မလွယ်ကူတော့ချေ။

သူသည် ကောင်းကင်မျက်လုံးကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး... အကြည့်ကို ယင်ယန်ကျောက်စိမ်းပုလင်းထံသို့ လှည့်လိုက်ရင်း...

စိတ်အာရုံထဲက မဟာတာအိုတရား၏ အသံကို တုပလျက်...

"အဆင့်မြှင့်စမ်း"

စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... ကျောက်စိမ်းပုလင်းပေါ်တွင် တာအိုတရား၏ စွမ်းအားများ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရပြီး...

ကုသိုလ်မှတ် သုံးသန်းခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ထိုရတနာကို နတ်ဘုရားလက်နက်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကျောက်စိမ်းပုလင်းပေါ်တွင် နတ်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့ပြီး... နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်နေခဲ့ပေသည်။

"ဒီရတနာက... ကိုယ်တိုင်ကကို ဆယ့်သုံးကြိမ်မြောက် အဆင့်မြှင့်တင်ထားတဲ့ ရတနာတစ်ခုနဲ့ လုံးဝ တူညီနေတာပဲ"

လီယန်ချူက အံ့ဩချီးကျူးလိုက်မိသည်။

သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပေါ်က ကုသိုလ်မှတ်များကို ပြန်လည်စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည့်အခါ... တစ်သောင်းကျော်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သဖြင့်၊ မထင်မှတ်ဘဲ မူလအစသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ရပြန်သည်။

သို့သော်လည်း ရလဒ်ကမူ အလွန်ပင် ထူးခြားလှပေရာ... နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုကို ထပ်မံ၍ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အခန်း (၁၁၁၆) - ဆိတ်သုဉ်းနေသော မြို့ပျက်ကြီးအတွင်းမှ ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များ

ဖေးရှန်းဂိုဏ်း...

ဤနေရာသည်ကား ရှီးရွှမ်းနတ်သမီး ကိုယ်တိုင် တရားဒေသနာများ ဟောကြားကာ တာအိုတရားကို စတင်မျိုးစေ့ချ တည်ထောင်ခဲ့သော နေရာ ဖြစ်ပေသည်။ သူမ၏ တပည့်သားမြေများမှာလည်း လောကအလယ်တွင် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းခြင်း၊ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းတို့ကို မိမိတို့၏ အဓိက တာဝန်ကြီးတစ်ရပ်အဖြစ် ခံယူထားကြသဖြင့်၊ ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်ဒေသများတွင် အလွန်ပင် ကျော်ကြားပြီး ဂုဏ်သတင်း မွှေးပျံလှသော ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အတိတ်တုန်းက တစ်ပါးသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းများက ဖေးရှန်းဂိုဏ်းကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြစဉ် အချိန်တုန်းကလည်း... လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်မိုးကြိုးငါးပါးအတတ်ကို အသုံးပြုလျက် မိစ္ဆာဆိုးများကို နှိမ်နင်းချေမှုန်းပေးခဲ့ရုံမျှမက၊ ဝူဝေတာအိုဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုလုံးကိုပါ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသော ဂိုဏ်းဂဏများအားလုံးက ဖေးရှန်းဂိုဏ်း၏ နောက်ကွယ်တွင် အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှသော မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ရှိနေခဲ့သည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိနားလည်သွားခဲ့ကြရပြီးနောက်တွင်မူ... မည်သူမျှ လာရောက်စော်ကားရန် မဝံ့ရဲကြတော့ဘဲ၊ ဤဂိုဏ်းကြီးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်ဒေသများရှိ ဖြောင့်မတ်သော အမှန် တရားဂိုဏ်းများ အားလုံး၏ ဦးဆောင်သူ အဖြစ်သို့ မှတ်တမ်းဝင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖေးရှန်းဂိုဏ်း၏ အတွင်း၌... အသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုမယ်လေးတစ်ဦးသည် တရားစင်မြင့်ထက်တွင် ထိုင်လျက် တပည့်များအား တရားဒေသနာများကို ဟောကြားပြသနေခဲ့သည်။

လင်ယွဲ့သည်ကား... ဖေးရှန်းဂိုဏ်း၏ ဆရာသခင်ကြီး ဖြစ်သူ ရှီးရွှမ်းနတ်သမီး၏ လူဝင်စား ဖြစ်ပေရာ၊ လီယန်ချူက ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားအတတ်ကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ ပိတ်ဆို့နေသော အသိဉာဏ်အာရုံများကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ...

ယခုအခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများမှာ ပိုမို၍ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်လာခဲ့ရုံမျှမက၊ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများမှာလည်း အလွန်ပင် နက်နဲမြင့်မားလာခဲ့ပြီး မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ်သို့ပင် ပြန်လည်ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမသည် တပည့်များအား မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်များကို သင်ကြားပြသပေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး... ရှီးရွှမ်းနတ်သမီး၏ လူဝင်စားဖြစ်သူ သင်ကြားပေးနေသော ဤဓားပျံအတတ် မှာကား၊ မဟာရှခေတ် တုန်းက အလွန်ပင် ခေတ်စားကျော်ကြားခဲ့သော ဓားကျင့်စဉ်မျိုး ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းမှာ... မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောများအတွင်း၌ ဓားအရှိန်အဝါများကို လှည့်ပတ်သိမ်းဆည်းထားပြီးနောက်တွင်၊ တိုက်ခိုက်မည့် အချိန်ကျမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အပြင်ဘက်သို့ ဖောက်ထွက်ထုတ်ဖော်ကာ မိစ္ဆာဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ချေမှုန်းရသော အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသော ဓားကျင့်စဉ် ဖြစ်ပေသည်။

ဖေးရှန်းဂိုဏ်း၏ တပည့်များအားလုံးမှာလည်း တရားဒေသနာတော်ကို စိတ်ဝင်တစား နာယူနေကြပြီး မျက်နှာအမူအရာများမှာ အလွန်ပင် လေးနက်တည်ကြည်နေခဲ့ကြရသည်။

ထိုအချိန်တွင် တပည့်တစ်ဦးမှာ... တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးများ ရွှဲရွှဲစိုလျက် အလွန်ပင် အရေးတကြီး ပြေးဝင်လာခဲ့ပြီးနောက်တွင်...

"မိစ္ဆာတွေ သောင်းကျန်းနေပါတယ်... တုံးလင်မြို့တစ်ခုလုံးက ပြည်သူပြည်သား အားလုံးရဲ့ သွေးစွမ်းအင်တွေ၊ စိတ်ဝိဉာဉ်တွေဟာ လုံးဝ ဥဿုံ အရည်ပျော်ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရပါပြီ... လင်ယွန်းစီနီယာအစ်ကိုနဲ့ လင်လင်းစီနီယာအစ်မတို့လည်း အခုအချိန်အထိ ဘယ်ရောက်လို့ ဘယ်နား ရောက်နေမှန်း မသိဘဲ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ကြပါပြီ"

ဟု သတင်းစကားကို အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ... ထိုလူငယ်တာအိုဆရာလေးမှာ စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးလျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ လဲကျကာ သတိလစ်မေ့မြောသွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် တရားစင်မြင့်ထက်တွင် ရှိနေသော အသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုမယ်လေးမှာမူ... နောက်တစ်ခဏ၌ ကိုယ်ရောင်ဖျောက်သွားခဲ့ပြီး ထိုသတိလစ်နေသော တာအိုဆရာလေး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။

သူမသည် လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ... ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအား အလင်းတန်းအချို့မှာ ထိုတာအိုဆရာလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်းပင် စီးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

ဤတာအိုဆရာလေးမှာ... ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောများ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိထားရုံမျှမကဘဲ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများအားလုံးပါ လုံးဝ ဥဿုံ ကုန်ဆုံးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ အသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုမယ်လေး၏ ကုသပေးမှုကို ခံယူလိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ မှိန်းနေရာမှ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့ရတော့သည်။

"သူ့ကို အောက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်ကြ... ဆေးဖက်ဝင် နတ်ဆေးပင်တွေကို အသုံးပြုပြီးတော့ သေသေချာချာ ကုသပေးလိုက်ကြပါ"

ဟု လင်ယွဲ့က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဖေးရှန်းဂိုဏ်း၏ တပည့်များမှာကား... မွေးရာပါ စိတ်ဓာတ်ပြင်းထန်ထက်မြက်ကြသူများ ဖြစ်ကြပေရာ၊ ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသည့် အချိန်တွင်မူ တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ စိတ်ထဲ၌ ဒေါသမာန်ဟုန်များ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြရတော့သည်။

"မိစ္ဆာတွေကို သတ်ကြ"

"မိစ္ဆာကောင်တွေက တကယ့်ကို ရူးသွပ်လွန်းလှတယ်... ငါတို့ဘက်က ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ လျစ်လျူရှုထားလို့ မရဘူး"

ဖေးရှန်းဂိုဏ်း၏ တပည့်များအားလုံးမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိကြတော့သည်။

အသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုမယ်လေး လင်ယွဲ့မှာ... ဂိုဏ်းအတွင်း၌ သက်တမ်းနှင့် ဝါစဉ်အရဆိုရင်တော့ မြင့်မားလှခြင်း မရှိသေးသော်လည်း၊ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ်မှာမူ အလွန်ပင် နက်နဲမြင့်မားလှပေသည်။

သူမသည် ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်ရင်း...

"အချိန်ဆွဲနေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး... ငါ အရင်ဆုံး သွားပြီးတော့ အခြေအနေကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးလိုက်ဦးမယ်"

စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်လျက် ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့ရတော့သည်။

၎င်းမှာ... ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ရှည်လျားလှသော အလင်းတန်းအမြီးတန်းကြီးတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ကောင်းကင်က ဥက္ကာပျံကြီးတစ်စင်း ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

.................................

တုံးလင်မြို့...

ဤနေရာ၏ မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ အပျက်အစီးများ ရှိမနေခဲ့ဘဲ မြို့ရိုးများ၊ လမ်းမများနှင့် ဆိုင်ခန်းများအားလုံးမှာလည်း တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ ကောင်းမွန်စွာ တည်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း... မြို့အတွင်း၌မူ အလွန်ပင် ခြောက်ကပ်တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး လူတစ်ယောက်၏ အရိပ်အယောင်မျှ ရှိမနေခဲ့ရုံမျှမကဘဲ၊ ကြက်သံ၊ ခွေးသံများပင် ရှိမနေခဲ့ချေ။ မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့များရှိရာ နေရာများတွင်လည်း ကင်းလှည့်နေသော စစ်သားတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

တစ်ခုလုံးက မြို့ကြီးမှာ အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်အေးစက်နေခဲ့ပြီး... မည်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါမျှ ရှိမနေခဲ့ဘဲ လူကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေသော အငွေ့အသက်များသာ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့တော့သည်။

ရွှတ်

ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်လျက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အခြေချလိုက်သည့် အချိန်တွင်မူ... လူရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာ... တည်ငြိမ်အေးစက်လှသော အလှတရားများ ပြည့်နှက်နေသည့် တာအိုမယ်လေးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

လင်ယွဲ့၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ဆန်းကြယ်လှသော အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။

မြို့အတွင်း၌ မည်သူမျှ ရှိမနေဘဲ ခြောက်ကပ်နေခဲ့သည့်တိုင်အောင်... ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင်မူ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသော နာကျည်းမှု အငွေ့အသက်များနှင့် သွေးညှီနံများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လင်ယွဲ့သည်... ယခုတစ်ကြိမ် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သော ကိစ္စမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားပြင်းထန်လှကြောင်းကို ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိလိုက်ရတော့သည်။

.................................

ရှုပ်အန်မြို့...

ဤမျှလောက် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော မြို့ကြီးမှာလည်း ယခုအခါတွင်မူ... လူသူကင်းမဲ့သော မြို့ပျက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ လမ်းမများပေါ်တွင်မူ ဆိုင်ခန်းများ၊ ဈေးသည်များ၏ စားပွဲများမှာ မူလအတိုင်း ရှိနေခဲ့ကြပြီး အချို့သော စားသောက်ဖွယ်ရာများဆီမှ အငွေ့များပင် ထွက်ပေါ်နေခဲ့သေးသည်။

အရက်ဆိုင်များနှင့် စားသောက်ဆိုင်ကြီးများမှာလည်း ထိုနည်းတူစွာပင်... လူသားလောက၏ ချက်ပြုတ်ကျော်လှော်နေသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သေးသည်။

သို့သော်လည်း မြို့အတွင်း၌မူ... လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရှိမနေခဲ့ဘဲ ခြောက်ကပ်နေခဲ့သဖြင့်၊ ကြည့်ရသည်မှာ လူကို ကြက်သီးမွေးညင်းထလောက်အောင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုမယ်လေး လင်ယွဲ့သည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးနောက်တွင်... မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်အေးစက်သွားခဲ့ရပြီး...

"နောက်ထပ်တစ်ကြိမ်... ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြန်ပြီ"

ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သူမသည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ယခုကဲ့သို့သော လူသူကင်းမဲ့နေသည့် မြို့ပျက်ကြီး သုံးခုကို ဆက်တိုက် မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး... ဤရှုပ်အန်မြို့မှာကား ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်မှာ အချိန်အားဖြင့် အလွန်ပင် လတ်တလော ဖြစ်ပုံရပေသည်။

"လင်ယွန်းစီနီယာအစ်ကိုနဲ့ လင်လင်းစီနီယာအစ်မတို့... ဒီအချိန်မှာ တကယ်ပဲ ဘယ်လိုမျိုး အခြေအနေတွေနဲ့ ကြုံတွေ့နေရလဲမသိဘူး"

လင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင်မူ မျှော်လင့်ချက်များ သိပ်ပြီးတော့ ရှိမနေခဲ့တော့ချေ။

ဆက်တိုက်ဆိုသလို မြို့ပျက်ကြီး သုံးခု ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်း က... သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအရာမှာကား... အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာဆိုးကြီးတစ်ကောင် လောကအလယ်သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ထိုအချိန်တွင်...

သူမသည် ညင်သာလှသော ခြေသံအချို့ကို မထင်မှတ်ဘဲ ကြားလိုက်ရသည်။

ဤမျှလောက် ခြောက်ကပ်တိတ်ဆိတ်နေသော မြို့ပျက်ကြီးအတွင်း၌ ယခုကဲ့သို့သော အသံမျိုးကို ကြားလိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ... လင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲ၌ ဝမ်းမြောက်မှုများ ရှိမနေခဲ့ဘဲ၊ ပိုမို၍ သတိကြီးစွာ ထားလျက် သတိပြုလိုက်မိတော့သည်။

သူမသည် ထိုအသံထွက်ပေါ်လာရာ နေရာဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ချီတက်သွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်... အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းလှရုံမျှမက မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း မာနထောင်လွှားလှပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။

"နောက်ဆုံးတော့လည်း... မင်းကို စောင့်မျှော်လို့ ရသွားခဲ့ပြီပဲ"

ဟု ထိုအဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က တည်ငြိမ်အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ..."

လင်ယွဲ့က အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်ရင်း...

"ဒီမြို့ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးကို... မင်းပဲ သတ်ဖြတ်ခဲ့တာလား"

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့်...

"ပုရွက်ဆိတ်တွေလိုမျိုး သာမန်လူသားတွေသက်သက်ပဲဥစ္စာ... ငါ့ဘက်က ကိုယ်တိုင် ထွက်လှုပ်ရှားဖို့အတွက် လုံးဝ မထိုက်တန်ကြပါဘူး"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် မာနထောင်လွှားပြီး ယုံကြည်ချက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ရုံမျှမကဘဲ... စကားပြောလိုက်သည့် အချိန်တိုင်းတွင်လည်း ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားလှိုင်းအချို့ ပါဝင်နေခဲ့သဖြင့်၊ လင်ယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများကိုပါ လာရောက်ရိုက်ခတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လင်ယွဲ့သည်... အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိလိုက်ရသဖြင့်၊ နတ်ဘုရားအတတ်ကို အသုံးပြုလျက် ခုခံတားဆီးလိုက်ရင်း...

"ဒါဆိုရင်လည်း... မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာရတာလဲ"

ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က အေးစက်စွာဖြင့်...

"မင်းကို စောင့်နေတာ"

"ငါ့ကို စောင့်နေတာ..."

လင်ယွဲ့သည် ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်တော့ရာ... ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သော ကိစ္စရပ်အားလုံးမှာ ဤအဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်၏ လက်ချက်ဖြစ်ရမည်ဟု စိတ်ထဲတွင် အပိုင်တွက်လိုက်မိသည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့်...

"သာမန်လူသားတွေရဲ့ သွေးသားစွမ်းအင်တွေနဲ့ စိတ်ဝိဉာဉ်တွေက အလွန်ပဲ အားနည်းလွန်းလှတယ်... မင်းလိုမျိုး မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ လူဝင်စားကို အရည်ပျော်စေပြီး စုပ်ယူတာကမှ... ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကို ပိုပြီးတော့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လာစေနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်"

စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... လင်ယွဲ့သည် မိမိ၏ နောက်ကျောဘက်ဆီမှ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါတစ်ခုကို မထင်မှတ်ဘဲ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

သူမသည် ခေါင်းကို ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည့် အခါတွင်မူ... နဂါးဦးခေါင်းနှင့် ဝံပုလွေခန္ဓာကိုယ် ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် အထွတ်အထိပ် သားရဲကြီးတစ်ကောင် မိမိ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် လူကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ရသည်။

"ယာချီ "

လင်ယွဲ့သည် ဤရှေးဟောင်း သားရဲကြီးကို မှတ်မိသွားခဲ့သဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး ဖြစ်ပြီး... ယခုအခါ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါများမှာ လင်ယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့်...

"သူ့ကို စားသုံးခွင့်ပေးလိုက်ရင်... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ်ကို ပိုပြီးတော့ တိုးတက်လာစေဖို့အတွက် အများကြီး အကူအညီ ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မယ်"

"မြို့ကြီး သုံးခုအတွင်းမှာ ရှိနေတဲ့ ပြည်သူပြည်သား အားလုံးကို စားသုံးခဲ့တာ... ဒီယာချီရဲ့ လက်ချက်ပဲပေါ့"

လင်ယွဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

နောက်တစ်ခဏ၌... ထိုရှေးဟောင်း သားရဲကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်တော့သည်။

၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှပြီး... ကြည့်ရသည်မှာ ကောင်းကင်ယံထက်က လျှပ်စီးအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည့်အလား၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လင်ယွဲ့၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်... လင်ယွဲ့သည် သွေးပင်လယ်ကြီးနှင့် အလောင်းပုံကြီးများအလား ပြည့်နှက်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အငွေ့အသက်များကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း သူမသည် လက်ညှိုးကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ...

ချလင်

ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ သူမ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး... ကြီးမားလှသော ရွှေရောင်ကွင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

၎င်းမှာကား... မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ရွှေကွင်း ဖြစ်ပြီး၊ မိစ္ဆာဆိုးများ၏ စွမ်းအားများကို သီးသန့် နှိမ်နင်းဖျက်ဆီးနိုင်သော ရတနာ ဖြစ်ပေသည်။

လင်ယွဲ့သည် မိမိ၏ အသိဉာဏ်အာရုံများ ပွင့်လှစ်သွားခဲ့ရပြီးနောက်တွင်... အတိတ်က ပျောက်ဆုံးနေသော အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှသည့် နတ်ဘုရားရတနာတစ်ခုကို ပြန်လည်ရှာဖွေတွေ့ရှိထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏ၌... မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ရွှေကွင်းမှာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး၊ ယာချီမှာမူ ရှေ့သို့ ထပ်မံ၍ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လာခဲ့ပြန်သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်... ၎င်းသည် ကြီးမားလှသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်တော့ရာ၊ လင်ယွဲ့သည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲယူနေသော ဆန်းကြယ်လှသော စုပ်ယူခြင်း စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

သူမသည် လက်ကွက်များကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး... မြို့အတွင်းမှ ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ရောင်ဖျောက်လျက်၊ မြို့အပြင်ဘက်က ဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏ၌... အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်နှင့် ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး ယာချီတို့မှာလည်း သူမ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြပြန်သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး ကိုယ်တိုင် လက်ထွက်တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ကူးရှိပုံမရချေ။

ယာချီမှာမူ... ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားလာခြင်း မရှိသေးသော်လည်း၊ ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများမှာမူ လူကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ရသည်။

၎င်းသည် ကြီးမားလှသော ပါးစပ်ကြီးကို ထပ်မံ၍ ဟလိုက်တော့ရာ... ဤနေရာတွင် ရှိသမျှ အရာအားလုံးမှာ ၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ ဆွဲယူခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

လင်ယွဲ့၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ရှိနေသော သစ်ပင်များနှင့် ကျောက်ဆောင်ကြီးများ အားလုံးမှာလည်း... ၎င်း၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ လုံးဝ ဥဿုံ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရရုံမျှမက...

ဤအရာမှာကား... အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအတတ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ အစစ်အမှန်ဖြစ်သော ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး၏ စွမ်းအား ဖြစ်ပေသည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ရွှေကွင်းတစ်ခုတည်းဖြင့်တင် ဤသားရဲကြီးကို နှိမ်နင်းရန် မလွယ်ကူလှသည်ကို သိရှိသွားခဲ့ရပြီးနောက်တွင်မူ... လင်ယွဲ့သည် ရဲရဲနီနေသော ပုတီးစေ့တစ်စေ့ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

ဤရဲရဲနီနေသော ပုတီးစေ့မှာကား... သူမ၏ အသက်သွေးကြော နတ်ဘုရားရတနာ ဖြစ်ပြီး၊ ယခုတစ်ကြိမ် လူဝင်စားအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့စဉ် အချိန်တုန်းကလည်း မိမိ၏ စိတ်ဝိဉာဉ်ကို ဤပုတီးစေ့အတွင်း၌ ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရဲရဲနီနေသော ပုတီးစေ့ဆီမှ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ... ယာချီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စုပ်ယူခြင်း စွမ်းအားများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုရှေးဟောင်း သားရဲကြီး၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဝေဝါးသွားခဲ့ရပြီး စိတ်အာရုံများ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည့်အလား ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာကား... စိတ်ဝိဉာဉ်ကို ဖမ်းစားနိုင်သော ရဲရဲနီပုတီးစေ့ ဖြစ်ပေသည်။

လင်ယွဲ့သည် လက်ကွက်များကို ချက်ချင်း ဆက်တိုက် တွက်ချက်လိုက်တော့ရာ... သုံးလက်မခန့်မျှ ရှိသော ဓားပျံတစ်လက်မှာ သူမ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"မိစ္ဆာကို သတ်စမ်း..."

လင်ယွဲ့၏ အော်ဟစ်လိုက်သံနှင့်အတူ... ဓားပျံမှာ ဆန်းကြယ်လှသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ယာချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် အပြင်းအထန် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း ယာချီမှာ စိတ်အာရုံများ လွင့်စင်နေခဲ့သည့်တိုင်အောင်... ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာကား အလွန်ပင် ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းလှပြီး အစစ်အမှန်ဖြစ်သော ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး ဖြစ်ပေသည်။

ဓားအရှိန်အဝါများမှာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်မိသွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ ချက်ချင်းပင် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရုံမျှမကဘဲ... ယာချီကိုပါ ချက်ချင်း ပြန်လည်နိုးထလာစေခဲ့ရတော့သည်။

၎င်းသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့ရာ... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှသော လင်ယွဲ့နတ်သမီးပင်လျှင် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားခဲ့ရတော့သည်။

ယခုအခါ သူမသည် မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း... ဤဟိန်းဟောက်သံ၏ ပြင်းအားကိုမူ လုံးဝ ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ၊ မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့ဆီမှ သွေးများ ဆက်တိုက် စီးကျလာခဲ့ရတော့သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်မှာမူ မည်သည့် မျက်နှာအမူအရာမျှ ရှိမနေခဲ့ဘဲ... အရာအားလုံးမှာ ၎င်းအတွက် သဘာဝကျနေခဲ့သည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

ယာချီမှာ ရှေ့သို့ ထပ်မံ၍ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လာခဲ့ပြန်ပြီး... ၎င်း၏ လက်သည်းများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကိုပါ ဖောက်ထွက်ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးများမှာ... အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ခြင်း အတတ်ပညာတွင် အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်ကြသူများ ဖြစ်ကြပေရာ၊ ရန်သူ၏ မည်သည့် ခန္ဓာကိုယ် ကာကွယ်ရေး နတ်ဘုရားအတတ်ကိုမဆို အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်ယွဲ့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး... စိတ်ဝိဉာဉ်ကို ဖမ်းစားနိုင်သော ရဲရဲနီပုတီးစေ့ကို ထပ်မံ၍ အသုံးပြုလိုက်ပြန်သည်။

ရွှတ်

တောက်ပလှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ... ယာချီ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ တစ်ခဏအတွင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။

လင်ယွဲ့က အော်ဟစ်လိုက်ရင်း... လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ယာချီ၏ ဦးခေါင်းထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

သူမ၏ လက်ဝါးချက်အတွင်း၌... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးစွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းမှာကား...လက်ဝါးအတွင်းက မိုးကြိုးအတတ် ဖြစ်ပေသည်။

ဝုန်း ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ရသည်။

ဘေးပတ်ပတ်လည် မိုင်ပေါင်းမြောက်မြားစွာ ရှိသော မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ... ထိုမိုးကြိုးအလင်းတန်းများ၏ အောက်တွင် လုံးဝ ဥဿုံ ပျက်စီးယိုယွင်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း ယာချီမှာမူ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ... ၎င်းက တိုးတိုးလေး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည့် အခါတွင်မူ၊ လင်ယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး မထင်မှတ်ဘဲ ဤသားရဲကြီး၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးအရေးကြီးဆုံး အချိန် တွင်မူ... သူမသည် အသက်အစားထိုး နတ်ဘုရားအတတ် ကို အသုံးပြုလိုက်သဖြင့်၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပြင်ဘက်၌ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရပြန်သည်။

"အောက်လောကက မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေတာတောင်မှ... မင်းရဲ့ လက်နက်တွေ၊ အတတ်ပညာတွေက တကယ့်ကို မနည်းလှပါလား"

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က တည်ငြိမ်အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ရင်း...

"အသိဉာဏ်အာရုံတွေ အခုလေးတင် ပွင့်လှစ်ထားတဲ့ မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ယောက်ကိုတောင်မှ... မင်းက ကောင်းကောင်း မနှိမ်နင်းနိုင်သေးဘူးလား"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် လင်ယွဲ့၏ အစွမ်းအစများကို အပိုင်တွက်ချက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ယာချီသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ ရှေ့သို့ ထပ်မံ၍ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လာခဲ့ပြန်သည်။

၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှပြီး ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိရုံမျှမကဘဲ... ပြေးဝင်လာခဲ့သည့် အချိန်တိုင်းတွင်လည်း မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားခဲ့ရတော့သည်။

ရဲရဲနီနေသော စိတ်ဝိဉာဉ်ဖမ်းစားခြင်း အလင်းတန်းများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည့် အချိန်တွင်မူ... ယာချီသည် ဝေးလံလှသော နေရာဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့ပြီးနောက်...

ဝုန်း

၎င်း၏ ခြေလှမ်းနှစ်ဖက်ဖြင့် ကြီးမားလှသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် နင်းခြေဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီးမှ... ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်ကို အသုံးပြုလျက် လင်ယွဲ့၏ ထံသို့ ထပ်မံ၍ အပြင်းအထန် ပြေးဝင်လာခဲ့ပြန်သည်။

ထိုအစစ်အမှန်ဖြစ်သော ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးမှာကား... အလွန်ပင် ကြွယ်ဝလှသော တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံများ သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ခြင်း အတွေ့အကြုံများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လင်ယွဲ့သည် ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားအတတ်ကို ဆက်လက်ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး... လက်ကွက်များကို အဆက်မပြတ် တွက်ချက်လိုက်တော့ရာ၊ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ဤသားရဲကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။

ချိူး

ဤယာချီမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှပေရာ... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးကို တိုက်ရိုက် ဆုတ်ဖြဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

၎င်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ကျဆင်းလာခဲ့သည့် အချိန်တွင်မူ... မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ကွဲအက်သွားခဲ့ရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အက်ကြောင်းကြီးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။

လင်ယွဲ့သည် ဟင်းလင်းပြင်ထက်သို့ ပျံသန်းလိုက်ရင်း...

"လာစမ်း..."

ဟု အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

သူမ၏ အော်ဟစ်လိုက်သံနှင့်အတူ... ဖေးရှန်းဂိုဏ်းအတွင်း၌ ရှိနေသော နတ်ဘုရားရုပ်ထုကြီးဆီမှ ကြီးမားလှသော ကိုးကွယ်ပူဇော်ခြင်း အငွေ့အသက်များနှင့် စွမ်းအားများ မှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။

တည်ငြိမ်ပြီး မွန်မြတ်လှသော နတ်သမီးတစ်ပါး၏ ပုံရိပ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီးနောက်... သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ညင်သာစွာ ချလိုက်မိတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏ၌... ဤနတ်ဘုရားစွမ်းအားခန္ဓာကိုယ် မှာ လင်ယွဲ့၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် စီးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က ၎င်းကို ညင်သာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ရင်း...

"နတ်ဘုရားရုပ်ထုရဲ့ စွမ်းအားခန္ဓာကိုယ်လား..." ဟု ဆိုလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏ၌... လင်ယွဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများမှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲတိုးတက်လာခဲ့ရုံမျှမကဘဲ... တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း မွန်မြတ်သန့်စင်လှသော နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သဖြင့်၊ ကြည့်ရသည်မှာ အတိတ်တုန်းက ရှီးရွှမ်းနတ်သမီး အစစ်အမှန် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

သူမသည် လက်ညှိုးကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ... ရှည်လျားလှသော ဓားရှည်တစ်လက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ၎င်းကို လက်ထဲတွင် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း...

"မင်းက ဘယ်အရပ်ဒေသကပဲ လာခဲ့လာခဲ့... ဒီလောက်အထိ များပြားလှတဲ့ သက်ရှိသတ္တဝါတွေကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခဲ့တာဟာ... လောကကြီးရဲ့ တရားမျှတမှုက ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ခွင့်လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"လောကကြီးရဲ့ တရားမျှတမှု... မင်းက လောကကြီးအကြောင်းကို ဘာများ နားလည်လို့လဲ..."

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က လှောင်ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ လင်ယွဲ့၏ ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့တော့သည်။

လင်ယွဲ့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဆန်းကြယ်လှသော အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ၎င်းကို ခုခံတားဆီးလိုက်ရသော်လည်း... စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

ဤအဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်၏ ကိုယ်ပေါ်က အရှိန်အဝါများမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့်... မိမိအနေဖြင့် ထိုစွမ်းအားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်ထားခဲ့သည့်တိုင်အောင်၊ လုံးဝ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိမနေခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း ရှီးရွှမ်းနတ်သမီးသည် လက်ကွက်များကို ချက်ချင်း တွက်ချက်လိုက်တော့ရာ... ဓားအရှိန်အဝါများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ဤရှေးဟောင်း သားရဲကြီး ယာချီကို အရင်ဆုံး ဦးတည်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

အပြန်အလှန် တိုက်ကွက်ပေါင်း ဆက်တိုက် လဲလှယ်ခဲ့ကြပြီးနောက်တွင်မူ... လင်ယွဲ့၏ စိတ်အာရုံနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ရှီးရွှမ်းနတ်သမီးမှာလည်း ဤသားရဲကြီးကို မယှဉ်နိုင်တော့ဘဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလျက် ဝေးလံလှသော ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က လက်ညှိုးဖြင့် ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်ရာ... လင်ယွဲ့၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ဝုန်းခနဲ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ရပြီး၊ သွေးသားများ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိလျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ လဲကျသွားခဲ့ရတော့သည်။

ယခုအခါ သူမသည် ထိုအဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်ကို ကြည့်ရှုလိုက်သည့် အခါတွင်မူ မျက်ဝန်းအစုံ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ရတော့သည်။

"ကောလာဟလတွေအရ... အောက်လောကမှာ အလွန်ပဲ စွမ်းအားကြီးမားလှတဲ့ တာအိုဆရာတစ်ယောက် ရှိနေတယ်လို့ ကြားမိတယ်... မင်းကော သူ့ကို သိလား..."

ဟု ထိုလူငယ်က မထင်မှတ်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။

လင်ယွဲ့နတ်သမီးမှာမူ စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြောဆိုခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ... လက်ထဲက ဓားရှည်ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ထောက်လျက်၊ သွေးများဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုနေသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ မတ်တပ်ရပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်ရင်း...

"မင်းက သူ့နဲ့ နှိုင်းယှဉ်လိုက်ရင်... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလိုပဲ ကွာခြားလွန်းတယ်... သူ့ရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာဆိုရင်တော့ မင်းကလည်း ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်လိုပဲ ရှိနေမှာပါ"

ဟု လင်ယွဲ့က လှောင်ပြုံးလိုက်မိသည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့်...

"တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းတယ်... ရေတွင်းထဲက ဖားတစ်ကောင်က ဘယ်လောက်အထိ အမြင်ကျယ်နိုင်စွမ်း ရှိမှာမလို့လဲ..." ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ယာချီက တိုးတိုးလေး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း... အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

သူက တည်ငြိမ်အေးစက်စွာဖြင့်...

"မင်း ပြောပုံအရဆိုရင်တော့ သူ့ကို သိနေတဲ့ ပုံပဲ... ငါ မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုက်မယ်... သူ့ဆီကို သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်စမ်းပါ... တကယ်တမ်း အနှိုင်းမဲ့ စွမ်းအား အစစ်အမှန်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို သူ့ကို သိရှိနားလည်သွားအောင် လုပ်ပေးလိုက်မယ်"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လင်ယွဲ့သည် ဒေါသတကြီး ကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း... သတင်းစကား ပေးပို့ခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ၊ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းက ကောင်းကင်လူသား တစ်ယောက်ပဲကိုး... မင်းတို့ ကောင်းကင် လူသားတွေဟာ အောက်လောကမှာ ရိုက်နှက်တာကို အပြင်းအထန် ခံခဲ့ရတာတောင်မှ၊ အခုထက်ထိ လာရဲသေးတာလား..."

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဤလူငယ်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော မွန်မြတ်လှသော နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်များကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ... သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ အတိတ်က အမှတ်သညာအချို့ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က လက်ညှိုးဖြင့် ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်ရာ... ဝုန်းခနဲ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး၊ လင်ယွဲ့၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်မှာ တိုက်ရိုက် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော်သွားခဲ့ရပြီး... ဓားရှည်ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ထောက်လျက် မနည်းပင် အားယူကာ ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြင့် ပြန်လည်မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြန်သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က မျက်ခုံးကို ညင်သာစွာ ပင့်လိုက်ရင်း...

"တကယ့်ကို မာကျောလှတဲ့ အရိုးတွေပဲ..." ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လင်ယွဲ့သည် စိတ်ဝိဉာဉ်ကို ဖမ်းစားနိုင်သော ရဲရဲနီပုတီးစေ့ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်တော့ရာ... တောက်ပလှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နောက်တစ်ခဏ၌... သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ထိုအဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်၏ ထံသို့ တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

ဤဓားချက်မှာ အလွန်ပင် တောက်ပလွန်းလှပေသည်။

သို့သော်လည်း အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ရှေ့သို့ အပြင်းအထန် ထိုးနှက်လိုက်ရာ... ဓားအရှိန်အဝါများမှာ ချက်ချင်းပင် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

လင်ယွဲ့ ထုတ်ဖော်လိုက်သော အဆုံးစွန်သော ဓားချက်မှာ... ၎င်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် မည်သည့် ခုခံနိုင်စွမ်းမျှ ရှိမနေခဲ့ဘဲ၊ စိတ်ဝိဉာဉ်ဖမ်းစားခြင်း ရဲရဲနီပုတီးစေ့မှာလည်း ၎င်း၏ လက်ဝါးအတွင်းသို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ရတော့သည်။

"ကောင်းကင်လူသားတွေရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို... မင်းလိုမျိုး အောက်လောကက လူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဟု ထိုလူငယ်က လှောင်ပြုံးလိုက်မိသည်။

လင်ယွဲ့နတ်သမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး... တစ်ကိုယ်လုံး သွေးသားများဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုနေခဲ့ရုံမျှမက လက်ထဲက ဓားရှည်မှာလည်း ကျိုးပဲ့သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမသည် ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများကို ဆက်လက်ထုတ်ဖော်လျက် ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြင့် ထပ်မံ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြန်သည်။

"ဒါက မင်းရဲ့ အသက်သွေးကြော နတ်ဘုရားရတနာ ပဲကိုး... တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာမလို့၊ ငါ သိမ်းဆည်းထားလိုက်မယ်"

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

လင်ယွဲ့သည် ယခုအခါတွင်မူ... ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောများအားလုံး ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရုံမျှမကဘဲ မိမိ၏ အသက်သွေးကြော နတ်ဘုရားရတနာပါ လုယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ သူမ၏ အရှိန်အဝါများမှာ အောက်ခြေသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးဆင်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဤကောင်းကင်ကမ္ဘာက လူငယ်၏ စွမ်းအားမှာ... လူကို လုံးဝ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားစေလောက်အောင် ပြင်းထန်လွန်းလှပေသည်။

သူမသည် လီယန်ချူ၏ ထံသို့ သတင်းစကား ပေးပို့ခဲ့ခြင်း မရှိသည်မှာ... ဤလူ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့်၊ လီတာအိုဆရာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည့်တိုင်အောင် အောင်နိုင်ရန် မလွယ်ကူလှကြောင်း စိတ်ပူမိသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်မှာကား... ကောင်းကင်ကမ္ဘာမှ ဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အမည်မှာ ဂူချင်းဟု ခေါ်တွင်ကာ၊ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ရှေးဟောင်းခေတ်က ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားအတတ်မြောက်မြားစွာကို တတ်မြောက်ထားသူ ဖြစ်ပြီး... ကျင့်ကြံခြင်း သက်တမ်းမှာ ရှည်လျားလှခြင်း မရှိသေးသည့်တိုင်အောင် အခြားသော စွမ်းအားကြီး ကောင်းကင်လူသားများကိုပင် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘေးနားတွင် ရှိနေသော ယာချီမှာမူ... ၎င်း၏ စီးတော်ယာဉ် သားရဲကြီး ဖြစ်ပြီး၊ အစစ်အမှန်ဖြစ်သော ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး ဖြစ်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းလှပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယာချီမှာ စိတ်မရှည်တော့ဘဲ... ၎င်း၏ နှုတ်ခမ်းများကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်ရင်း တိုးတိုးလေး ဟိန်းဟောက်လိုက်မိသည်။

ဂူချင်းက တည်ငြိမ်စွာဖြင့်...

"ဒီမိန်းမက ဘာမှ အသုံးမဝင်တော့ဘူး... စားပစ်လိုက်တော့" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ယာချီ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ရှေ့သို့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လာခဲ့ပြန်သည်။

"မင်း လုပ်ရဲလား..."

ကောင်းကင်ယံထက်ဆီမှ မိုးကြိုးဟိန်းသံအလား ပြင်းထန်လှသော အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး... စိမ်းပြာရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူရိပ်တစ်ခုမှာ တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်လျက် ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

ဝုန်း

ဤမျှလောက် ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းလှသော ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး ယာချီမှာ... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ ပြင်းထန်စွာ လွင့်စင်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်ယွဲ့၏ နောက်ကျောဘက်၌ ကြီးမားလှသော သွေးချီကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေခဲ့ရုံမျှမကဘဲ ခြေထောက်တစ်ဖက်ပါ ကြေမွပျက်စီးနေခဲ့ရပြီး... ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောများနှင့် အသိဉာဏ်အာရုံ ဂိတ်တံခါးများအားလုံး လုံးဝ ဥဿုံ ပျက်စီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ ယခုထက်ထိ မတ်တပ်ရပ်နိုင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်မှာ... စိတ်ထဲ၌ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းလိုသော အဆုံးစွန်သော ဇွဲလုံ့လ စိတ်ဓာတ်ကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး၊ လက်ထဲက ကျိုးပဲ့နေသော ဓားရှည်ကို ကိုင်လျက် လဲကျလုမတတ် ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

သူမသည် ဝေဝါးလှသော အမြင်အာရုံများအကြားမှ... အကျွမ်းတဝင် ရှိနေသော အသက်ငယ်ရွယ်လှသည့် တာအိုဆရာလေးတစ်ဦးကို မထင်မှတ်ဘဲ မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

အစောပိုင်းက လီယန်ချူသည် ဝေမြို့အတွင်း၌ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့စဉ် အချိန်တုန်းက... အရပ်ဒေသတစ်ခုဆီမှ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်ကို စိတ်ထဲမှ မထင်မှတ်ဘဲ ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ သူသည် သိုင်းနတ်ဘုရား ကဲ့သို့ တစ်ခုလုံးက ချန်နိုင်ငံ၏ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို အပိုင်အာရုံခံနိုင်စွမ်း မရှိသေးသည့်တိုင်အောင်... ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဆန်းကြယ်လှသော ကျင့်စဉ်အတတ် ကို ကျင့်ကြံထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ အချို့သော အချိန်များတွင်မူ ဆန်းကြယ်လှသော စိတ်အာရုံခံစားမှုများ ပေါ်ထွက်လာတတ်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလျက် ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ လင်ယွဲ့၏ ဆိုးရွားလှသော ဒဏ်ရာများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ... လီယန်ချူက ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိတော့သည်။

လီယန်ချူသည် သူမ၏အပေါ်တွင် မည်သည့် ချစ်ကြိုက်လိုသော စိတ်ဆန္ဒမျိုးမျှ ရှိမနေခဲ့ဘဲ... ရှီးရွှမ်းနတ်သမီးသည် ဖေးရှန်းဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး လောကအလယ်တွင် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့်၊ သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ကို အလွန်ပင် လေးစားမိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ရှေ့သို့ တိုးတက်သွားခဲ့ပြီး ထိုရှီးရွှမ်းနတ်သမီး၏ လူဝင်စားကို ညင်သာစွာ တွဲထူပေးလိုက်ရင်း... ဆေးဖက်ဝင် နတ်ဆေးလုံးများကို ထုတ်ယူကာ သောက်သုံးစေလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း လင်ယွဲ့၏ ထိခိုက်ဒဏ်ရာများမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့်... သာမန် နတ်ဆေးလုံးများမှာ မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

အစောပိုင်းက လီယန်ချူသည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး ယာချီကို အဝေးသို့ ရိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေရာ... ယခုအခါ ယာချီ၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်လာခဲ့ပြီး၊ လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့်...

"မင်းက... ဟိုတာအိုဆရာလား..." ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

လီယန်ချူမှာမူ ၎င်းကို စကားပြန်ဆိုခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ... လင်ယွဲ့၏ ဒဏ်ရာများကိုသာ ဆက်လက်စစ်ဆေးနေခဲ့သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်မှာလည်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ၊ ပြုံးလိုက်သည်။

"သူမရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ငါကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ ဖြစ်လို့... မင်းရဲ့ လက်ထဲမှာ ဘယ်လောက်ပဲ မြင့်မြတ်လှတဲ့ နတ်ဆေးလုံးတွေ ရှိနေပါစေ၊ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ကယ်တင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်နေခဲ့ပြီး... ထိုအဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်ကို အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်တော့သည်။

လူနှစ်ဦး၏ အကြည့်များ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ဆုံတွေ့သွားခဲ့ကြသည့် အခါတွင်မူ... ကြည့်ရသည်မှာ မိုးကြိုးလှိုင်းများ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည့်အလား ဖြစ်ပြီး၊ ဝုန်းခနဲ မြည်ဟီးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးအတွင်း၌ ငါးရောင်ခြယ် အလင်းတန်းများ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး... ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံး၏ သက်စောင့်စွမ်းအားများကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

ဤစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှပေရာ... လင်ယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ၊ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိခိုက်ဒဏ်ရာများအားလုံးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လုံးဝ ဥဿုံ ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့ရုံမျှမကဘဲ...

ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့သော ခြေထောက်တစ်ဖက်မှာလည်း... ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။

၎င်းမှာကား...ပြတ်တောက်သွားသော ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်... လင်ယွဲ့၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မူလအတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့ရပြီး၊ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း အသက်ဝင်လှသော အလင်းတန်းများ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်မှာလည်း တစ်ခဏအတွင်း ဆွံ့အသွားခဲ့ရပြီး... အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ထိုတာအိုဆရာလေး၌ ယခုကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားအတတ် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

ထိုမျှလောက် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော သက်စောင့်စွမ်းအားများမှာ... ၎င်းကိုပါ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"တုံးလင်မြို့၊ ရှုပ်အန်မြို့၊ ရှောက်ယန်မြို့ မြို့ကြီး သုံးခုအတွင်းမှာ ရှိနေတဲ့ ပြည်သူအားလုံး... လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ကြတာက ဒီကောင်းကင် လူသား ကျွေးမွေးထားတဲ့ ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး ယာချီရဲ့ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းကို ရောက်သွားလို့ပဲ"

"လင်ယွန်းနဲ့ လင်လင်းတို့လည်း ဘယ်ရောက်နေမှန်း မသိဘဲ ပျောက်ဆုံးနေတာက... ရှစ်ပုံတစ်ပုံလောက်ကတော့ အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ လောက်ပြီ"

လင်ယွဲ့က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမို၍ တည်ငြိမ်အေးစက်သွားခဲ့ရပြီး မျက်ဝန်းအစုံ၌လည်း အေးစက်လှသော အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရသည်။

အတိတ်တုန်းက သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်၏ ကိစ္စရပ်များကို ဖြေရှင်းပြီးသွားခဲ့စဉ် အချိန်တုန်းက... ထိုဂိုဏ်းအတွင်းက လူငယ်များမှာ မြို့အတွင်း၌ အရက်သောက်ခဲ့ကြရုံမျှမကဘဲ၊ နောက်ပိုင်းတွင် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများဆီသို့ပါ သွားရောက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအထဲတွင်... စတုရန်းပုံစံ မျက်နှာ ရှိသော လူငယ်တာအိုဆရာ လင်ယွန်းတစ်ဦးတည်းသာလျှင် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်ပြီး ဖြောင့်မတ်လှသဖြင့်၊ ၎င်းတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် သူ၏ ဘေးနားတွင် အလွန်ပင် ချစ်စရာကောင်းပြီး စာဥလေးအလား ရှိနေခဲ့သော ဂျူနီယာညီမလေး လင်လင်းလည်း ရှိနေခဲ့ပြီး... လူနှစ်ဦးစလုံးမှာ ငယ်ကတည်းက အတူတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြသော မေတ္တာမျှသူများ ဖြစ်ကြပေရာ...

ယခုအခါ ထိုသူများအားလုံး ဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့သွားခဲ့ကြရပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်း... သေသင့်တယ်..."

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်တော့ရာ... မျက်ဝန်းအစုံမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသော ဓားရှည်ကြီးနှစ်စင်းအလား ဖြစ်ပေသည်။

နဂါးဦးခေါင်းနှင့် ဝံပုလွေခန္ဓာကိုယ် ရှိပြီး အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည့် ယာချီမှာ... အစောပိုင်းက ဤလူငယ်တာအိုဆရာ၏ ရိုက်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဟိန်း

ယခုအခါ ၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့ရာ... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်သွားခဲ့ရပြီး တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ချောင်းများပါ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

အစောပိုင်းက လင်ယွဲ့နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့စဉ် အချိန်တုန်းကမူ... ၎င်းအနေဖြင့် မိမိ၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ခြင်း မရှိသေးချေ။

ယခုအခါ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော သွေးသားစွမ်းအင်များမှာ ကောင်းကင်ယံအထိ တောက်ပနေခဲ့ပြီး... ကြည့်ရသည်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကိုပါ ဆုတ်ဖြဲလျက် လီယန်ချူ၏ ထံသို့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် လက်သီးချက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လျက်... ရှေ့သို့ အပြင်းအထန် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ... လူသားလောကအလယ်တွင် ထိန်ထိန်ညီးမျှ တောက်လောင်နေသော နေမင်းကြီးတစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည့်အလား ဖြစ်ပြီး၊ ကြီးမားလှသော မီးဖိုကြီးတစ်လုံး ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သဖြင့်...

ရှိသမျှ သက်ရှိသတ္တဝါများအားလုံး၏ စိတ်ဝိဉာဉ်များကိုပါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ရတော့သည်။

ဝုန်း

ဤအစစ်အမှန်ဖြစ်သော ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး၏ ဦးခေါင်းမှာ... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သွေးမြူလှိုင်းများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ဦးခေါင်းမရှိတော့သော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ လဲကျသွားခဲ့ရပြီး... သက်စောင့်စွမ်းအားများအားလုံး လုံးဝ ဥဿုံ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့်တင်... အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ကောင်းကင်လူသား ဂူချင်း၏ မျက်ခုံးများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရသည်။

အစောပိုင်းက ထိုတာအိုဆရာ ထုတ်ဖော်လိုက်သော အတတ်ပညာမှာ... မထင်မှတ်ဘဲ သိုင်းပညာရပ်ဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားအတတ် ဖြစ်နေခဲ့ရုံမျှမကဘဲ၊ မည်သည့် နတ်ဘုရားလက်နက်ကိုမျှ ထုတ်ဖော်အသုံးပြုခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

ယခုလေးတင် စွမ်းအားများ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သော လင်ယွဲ့မှာမူ... မိမိ၏ စိတ်အာရုံနှင့် နတ်ဘုရားရုပ်ထု ပေါင်းစပ်ထားခဲ့သဖြင့် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်မွန်မြတ်လှသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါ၌ ပါးစပ်လေးအနည်းငယ် ဟလျက် အလွန်ပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့်တင်... အစစ်အမှန်ဖြစ်သော ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကို တိုက်ရိုက် ရိုက်သတ်ပစ်လိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူ၏ အေးစက်လှသော အကြည့်များမှာ ထိုအသက်ငယ်ရွယ်လှသော ကောင်းကင်လူသား၏ ထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး...

"နောက်တစ်ယောက်က... မင်းပဲ..."

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မာနထောင်လွှားလှသော အငွေ့အသက်များနှင့် ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ရတော့သည်။

အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ကောင်းကင်လူသား ဂူချင်းက လှောင်ပြုံးလိုက်မိရင်း...

"ကောင်းပြီ... ဒါမှလည်း ငါ အောက်လောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ရတဲ့ ခရီးက မဆိုးဘူးလို့ ပြောလို့ရမှာပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ စကားလုံးများအတွင်း၌... အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး၊ ရန်သူ၏ စိတ်ဝိဉာဉ်ကို ဆွဲယူနိုင်စွမ်း ရှိရုံမျှမကဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများကိုပါ လာရောက်ရိုက်ခတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ဤအရာမှာကား... ရှေးဟောင်းခေတ်က တားမြစ်ထားသော နတ်ဘုရားအတတ် ဖြစ်ပြီး၊ ယခုအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လုံးဝ ဥဿုံ ပေါင်းစပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌မူ... သွေးသားစွမ်းအင်များမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသဖြင့်၊ ကြည့်ရသည်မှာ ထိန်ထိန်ညီးမျှ တောက်လောင်နေသော မီးဖိုကြီးတစ်လုံးအလား ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း တောက်ပနေခဲ့ပြီး နေမင်းကြီးနှစ်စင်းအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

ကောင်းကင်လူသား၏ ရှေးဟောင်း တားမြစ်နတ်ဘုရားအတတ်မှာ... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်တွင် မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

ကောင်းကင်လူသားသည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ရှေ့သို့ အပြင်းအထန် ထိုးနှက်လိုက်တော့ရာ... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ၊ ကြီးမားလှသော မြစ်ကြီးတစ်စင်းအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ရှေ့သို့ အပြင်းအထန် ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်ပြီး... မဟာနေမင်း အရည်ပျော်ဖိုကြီး ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ သိုင်းပညာရပ်ဆိုင်ရာ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လွန်းလှသဖြင့်... မိုးကြိုးလှိုင်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ကြီးမားလှသော မြစ်ကြီးမှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ကောင်းကင်လူသားမှာမူ... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ ပြင်းထန်စွာ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ထက်တွင် သွေးများ ဆက်တိုက် စီးကျလာခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူကား... မူလအတိုင်း ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီး၊ အလွန်ပင် ခန့်ညားထက်မြက်လှသော ရုပ်ရည် တည်ရှိနေခဲ့သည်။

တစ်ကိုယ်လုံးတွင်မူ... အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလွန်ပင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့်တင်... ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို အပြင်းအထန် နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။