အခန်း (၁၁၁၇-၁၁၁၈)

အခန်း (၁၁၁၇) - သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း

ထိုအချိန်တွင် အသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုမယ်လေးမှာမူ... ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်လျက် တစ်ခဏမျှ ဆွံ့အမှင်တက်နေခဲ့ရပြီး၊ မည်သို့မျှ ပြန်လည်စေ့ပိတ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

မူလက တည်ငြိမ်အေးချမ်းပြီး မြင့်မြတ်လှသော နတ်သမီးတစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ မိမိ၏ ကိုယ်ဟန်အမူအရာကိုပင် သတိမပြုနိုင်တော့ဘဲ...

"လီတာအိုဆရာက... ဒီလောက်အထိတောင် စွမ်းအားကြီးမားနေခဲ့ပြီလား"

လင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲ၌ ဖြစ်ပေါ်သွားသော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများမှာကား... စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

သူမသည် ထိုအဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကောင်းကင်လူသားငယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့စဉ် အချိန်တုန်းကမူ... မိမိကိုယ်ကိုယ် လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဟူသော ကြီးမားလှသည့် အားအင်ချည့်နဲ့မှုကို ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ အသက်သွေးကြော နတ်ဘုရားရတနာပင်လျှင် ၎င်းအပေါ်၌ မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ဘဲ၊ အလွယ်တကူပင် လုယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူသည် ဤမျှလောက်အထိ ပြင်းထန်ထက်မြက်လှလိမ့်မည်ဟု... သူမ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

ဝုန်း

မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ကွဲအက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အက်ကြောင်းကြီးများ ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

လူရိပ်တစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထက်သို့ ပျံသန်းတက်ရောက်လာခဲ့ပြီး... တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကောင်းကင်လူသားငယ်မှာ... နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အစောပိုင်းက သူသည် မည်ကဲ့သို့သော ထိခိုက်ဒဏ်ရာမျိုးကို ရရှိသွားခဲ့သည်မသိရသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ ရွှေရောင်ဝတ်စုံချပ်ဝတ်တန်ဆာကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများမှာလည်း အလွန်ပင် ပြင်းထန်ပူပြင်းလှပေသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ...ရှေးဟောင်းခေတ်က သားရဲဆိုးကြီးတစ်ကောင် လှောင်ချိုင့်အတွင်းမှ ဖောက်ထွက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ရန်သူကို အမိအရ ကိုက်ခဲဝါးမြိုတော့မည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

လင်ယွဲ့မှာမူ... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

ယခုကဲ့သို့သော ရန်သူမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည့် အချိန်တွင်မူ... မိမိအနေဖြင့် မည်သည့် နတ်ဘုရားအတတ် သို့မဟုတ် ကျင့်စဉ်အတတ်များကိုမျှ ထုတ်ဖော်အသုံးပြုနိုင်ခြင်း မရှိတော့သည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်လူသားဂူချင်းသည်... လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ပြင်းထန်လှသော ရတနာချပ်ဝတ်မှာကား... ကောင်းကင်ကမ္ဘာ၏ ဆန်းကြယ်လှသော လျှို့ဝှက်ရွှေကြောများကို အသုံးပြုလျက် သွန်းလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အပေါ်တွင်မူ မြောက်မြားစွာသော အစီရင်စာတန်းများနှင့် ကာကွယ်ရေး မဟာအစီရင်ကြီးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"မင်းက တကယ့်ကို သန်မာတယ်... အောက်လောကကို ဆင်းသက်လာခဲ့တဲ့ အခြား ကောင်းကင်လူသားတွေကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာ မဆန်းပါဘူး"

ဂူချင်းက တည်ငြိမ်အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ရင်း...

"ဒါပေမဲ့လည်း... မင်းရဲ့ ခြေလှမ်းတွေက ဒီနေရာမှာတင် ရပ်တန့်သွားရတော့မယ်"

ယခုအခါ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ဒေါသမာန်ဟုန်များ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အစောပိုင်းက အကယ်၍သာ မိမိ၏ ကိုယ်ပေါ်၌ ဤရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ရှိမနေခဲ့ဘူးဆိုရင်တော့... သူသည်လည်း ယာချီကဲ့သို့ပင် ထိုအသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေး၏ လက်သီးချက်အောက်၌ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ... ကောင်းကင်ကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားရတနာ ဖြစ်သည့် ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်လိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ၊ သူ၏ အရှိန်အဝါများမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လာခဲ့ရုံမျှမကဘဲ... စွမ်းအားနှင့် ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်များအားလုံးပါ အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် လျှပ်စီးအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး... သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လီယန်ချူ၏ ထံသို့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လာခဲ့တော့သည်။

ကိုယ်ပေါ်က အရှိန်အဝါများမှာ... အဆုံးစွန်အထိ ရူးသွပ်ကြမ်းတမ်းလှပေသည်။

လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် လီယန်ချူ၏ ဦးခေါင်းထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်တော့ရာ... လက်သီးချက်အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးစွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သဖြင့်၊ ကြည့်ရသည်မှာ ထိုအသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေး၏ ဦးခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည်လည်း လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ရှေ့သို့ အပြင်းအထန် ပြန်လည်ထိုးနှက်လိုက်တော့ရာ... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများနှင့် သွေးချီစွမ်းအားများမှာ သက်တန့်ကြီးတစ်ခုအလား ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။

ဒေါင်း

မီးပန်းပွင့်မြောက်မြားစွာ ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ လွင့်စင်ထွက်ပေါ်သွားခဲ့ရသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအလယ်တွင်... ကြီးမားလှသော ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်လုံးကို တိုက်ရိုက်ရိုက်ခတ်လိုက်သည့်အလား ပြင်းထန်လှသော မြည်ဟီးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံလှိုင်းများမှာ... အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ ဖြာထွက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အထဲ၌ ပြင်းထန်လှသော မီးလျှံအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ထိုကောင်းကင်လူသားသည်လည်း... ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြန်သည်။

ကောင်းကင်လူသားငယ် ဂူချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်ပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး... ခေါင်းကို ငုံ့လျက် မိမိ၏ ရင်ဘတ်ထက်က အလွန်ပင် ရှင်းလင်းထင်ရှားလှသော လက်သီးရာကြီးကို ကြည့်ရှုလိုက်ရင်း...

"ဒါ... ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

အစောပိုင်းက မိမိအနေဖြင့် ဤရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်အသုံးပြုထားခဲ့သည့်တိုင်အောင်... မထင်မှတ်ဘဲ ထိုတာအိုဆရာလေး၏ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ဘေးသို့ ရိုက်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရရုံမျှမက...

၎င်း၏ အပေါ်၌ လက်သီးရာကြီးတစ်ခုကိုပါ ချန်ထားခဲ့နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်း၏ အထဲ၌ကား... အလွန်ပင် မာကျောလှသည်ဟု ကျော်ကြားလှသော ကောင်းကင်ကမ္ဘာ၏ လျှို့ဝှက်ရွှေကြောများ ပါဝင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ခေါင်းကို မော့လျက် လီယန်ချူ၏ ထံသို့ ကြည့်ရှုလိုက်သည့် အခါတွင်မူ... ထိုအသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌လည်း သန့်စင်ပြီး ရှေးဟောင်းဆန်လှသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမို၍ ကြီးမားထည်ဝါစေရုံမျှမကဘဲ အလွန်ပင် ခန့်ညားထက်မြက်လှသော အသွင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ရသည်။

မျက်ဝန်းအစုံမှာ မီးလျှံများအလား တောက်ပနေခဲ့ပြီး... ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ကြီးမားလှသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုအလား ရှိနေခဲ့သဖြင့်၊ လူကို ကြီးမားလှသော ဖိအားများကို ပေးစွမ်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"မင်းရဲ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာက... ငါ့ရဲ့ အရာကို မမှီသေးပါဘူး"

လီယန်ချူက လှောင်ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဝတ်ဆင်ထားသော အစီရင်ဝတ်စုံကြီးဆီမှ... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးနှင့် မီးလျှံအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ သွေးချီစွမ်းအားများကိုပါ အဆုံးစွန်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်သို့ အဆမတန် တိုးတက်လာစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်လူသားငယ် ဂူချင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး... ထိုအလွန်ပင် ခန့်ညားထက်မြက်လှသော လူရိပ်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ရင်း၊ အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ... မိမိအနေဖြင့် ကောင်းကင်ကမ္ဘာ၏ ယခုခေတ်ကာလတွင် ရှိနေကြသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပါရမီရှင် လူငယ်များနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... အောက်လောကမှာ ဒီလိုလူမျိုး ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ရှိမနေနိုင်ဘူး"

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးချီစွမ်းအားများမှာကား သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုအလား ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး... စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုကောင်းကင်လူသား၏ ဦးခေါင်းထက်ဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ကို ကျုံ့စေနိုင်သော ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားအတတ်ကို... သူသည် အဆုံးစွန်သော အဆင့်သို့ ကျင့်ကြံထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ အရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှပေသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်... ကောင်းကင်လူသားငယ် ဂူချင်း၏ မျက်စိရှေ့မှောက်မှ လီယန်ချူ၏ အရိပ်အယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီး၊ မိမိ၏ ဦးခေါင်းထက်ဆီမှ ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါများ ကျဆင်းလာခဲ့သည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ခြေလှမ်းတစ်ချက်ဖြင့် အပြင်းအထန် နင်းချေလိုက်တော့ရာ... ထိုကောင်းကင်လူသားငယ် ဂူချင်း၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်မိသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဝုန်း

ထိုကောင်းကင်လူသားကို ဗဟိုပြုလျက်... ဘေးပတ်ပတ်လည် မိုင်ပေါင်းမြောက်မြားစွာ ရှိသော မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ အောက်သို့ ကျွံဝင်သွားခဲ့ရပြီး၊ ကြီးမားလှသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်က ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကြီးဆီမှ... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သွေးချီစွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဂူချင်း၏ မျက်ဝန်းအစုံဆီမှ သွေးများ ဆက်တိုက် စီးကျလာခဲ့ရရုံမျှမက... သူ၏ စိတ်ထဲ၌လည်း ကြီးမားလှသော အရှက်ရမှုကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ကမ္ဘာ၏ အဆုံးစွန်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့သည့်တိုင်အောင်... လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များ၏ အကြားတွင်မူ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှသူ ဖြစ်ပြီး၊ မိမိထက် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မြင့်မားသူများကိုပင် ကျော်လွန်သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသူ ဖြစ်ပေသည်။

ရှေးဟောင်းခေတ်က တားမြစ်ထားသော နတ်ဘုရားအတတ် မြောက်မြားစွာကိုလည်း ကျင့်ကြံထားခဲ့သူ ဖြစ်ပေရာ... ယခုအခါ အောက်လောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ မထင်မှတ်ဘဲ သူတစ်ပါး၏ ခြေဖဝါးအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာကား... အစောပိုင်းက မိမိအနေဖြင့် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လင်ယွဲ့၏ သွေးသားများကို ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးခဲ့စဉ် အချိန်တုန်းကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ရင်တော့၊ အလွန်ပင် သရော်စာဆန်လှသော တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်ပေသည်။

"သေစမ်း..."

"မင်းလိုမျိုး ကောင်ကပါ... ငါ့ကို လာပြီးတော့ စော်ကားရဲတယ်ပေါ့..."

သူ၏ အော်ဟစ်လိုက်သံအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး... စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီတိုင်းမှာ ဆန်းကြယ်လှသော စည်းချက်များနှင့် ပေါင်းစပ်လျက်၊ လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများကို ရူးသွပ်လာစေနိုင်ရုံမျှမက တာအိုစိတ်အာရုံများကိုပါ မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားစေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

၎င်းမှာ... ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စုထံမှ ဆင်းသက်လာခဲ့သော တားမြစ်နတ်ဘုရားအတတ် ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် လွန်ခဲ့သော အချိန်တုန်းက အဖိုးတန်လှသော နတ်ဆေးပင်များနှင့် ရတနာမြောက်မြားစွာကို သောက်သုံးလျက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောများကို အကြိမ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲပျက်စီးစေခဲ့ပြီးမှ... နောက်ပိုင်းတွင် ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံးကို အသုံးပြု၍ ပြန်လည်ပြုပြင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောများနှင့် ဝမ်းတွင်းကလီစာများအားလုံးမှာ အလွန်ပင် ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းလှပေသည်။

တစ်ခုလုံးက ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများမှာလည်း အလွန်ပင် တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်လှသဖြင့်... မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့်မျှ လာရောက်လှုပ်ခတ်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ဘုန်း

လီယန်ချူသည် ခြေလှမ်းတစ်ချက်ဖြင့် ၎င်းကို အဝေးသို့ ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာအတွင်း၌ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသော ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည့်တိုင်အောင်... ထိုပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများကိုမူ မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ဂူချင်းသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝမ်းတွင်းကလီစာများအားလုံး ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ရသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး... မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့ဆီမှ သွေးများ ဆက်တိုက် စီးကျလာခဲ့ရတော့သည်။

"ငါ တစ်ယောက်တည်းတင်... မင်းတို့ ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးကို ခေါင်းမော့မလာနိုင်တော့အောင် ဖိနှိပ်ထားပစ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်"

လီယန်ချူ၏ စကားလုံးများမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်နေခဲ့သော်လည်း... အလွန်ပင် မာနထောင်လွှားပြီး ဩဇာတိက္ကမ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းတယ်... မင်းက ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စုက ဘယ်လောက်အထိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လဲ၊ ဘယ်လိုမျိုး အစွမ်းအစတွေ ရှိလဲဆိုတာကို သိလို့လား..."

ဂူချင်းသည် ယခုအခါတွင်မူ မိမိ၏ တည်ငြိမ်အေးချမ်းလှသော အမူအရာများကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ၊ ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အေးစက်နေခဲ့ပြီး... ၎င်းကို ကြည့်ရှုလိုက်သည့် အကြည့်မှာ အော်ဟစ်နေခဲ့သော ရှုံးနိမ့်သွားသည့် ခွေးအိုကြီးတစ်ကောင်ကို ကြည့်ရှုနေသည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

"တစ်နေ့နေ့ ကျရင်တော့... ငါကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်ထက်ဆီကို သတ်ဖြတ်ချီတက်သွားပြီး၊ မင်းတို့ ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးကို ငါ့ရဲ့ ခြေဖဝါးအောက်မှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားအောင်၊ နေ့ရက်တိုင်းမှာ ထိတ်လန့်နေစေအောင် လုပ်ပြမယ်"

"ဒါပေမဲ့လည်း နှမြောဖို့ကောင်းတာက... မင်းလိုမျိုး ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကတော့ အဲဒီနေ့ရက်ကို မြင်တွေ့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

လီယန်ချူက လှောင်ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူသည် ဂူချင်းကို မိမိ၏ မျက်စိထဲ၌ပင် ထည့်သွင်းထားခြင်း မရှိသော အမူအရာမှာ... အောက်လောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သော ထိုကောင်းကင်ဘုံ၏ ပါရမီရှင်ကို အပြင်းအထန် စော်ကားလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လင်ယွဲ့သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် အချိန်တွင်မူ စိတ်ထဲ၌ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး... ဂူချင်း၏ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာခဲ့သော မျက်နှာကို ကြည့်ရှုလိုက်ရင်း၊ စိတ်ထဲက ဒေါသမာန်ဟုန်များအားလုံး ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ဂူချင်းသည် အပြင်းအထန် စော်ကားခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့်... လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ရှေ့သို့ ထိုးနှက်လိုက်တော့ရာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှပ်စီးအလင်းတန်းတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖောက်ထွက်လျက်၊ အဆုံးစွန်သော ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားများနှင့်အတူ လီယန်ချူ၏ ထံသို့ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လာခဲ့တော့သည်။

လီယန်ချူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာလည်း အလွန်ပင် ပြတ်သားလှပေရာ... လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်တော့သည်။

တောက်လောင်နေသော မဟာနေမင်း အရည်ပျော်ဖိုကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှပ်စီးအလင်းတန်းများမှာ... ထိုမီးဖိုကြီး၏ အပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်မိသွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ မည်သည့်လှိုင်းတံပိုးမျှ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ၊ ချက်ချင်းပင် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဂူချင်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြန်ပြီး... ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝမ်းတွင်းကလီစာများအားလုံး လုံးဝ ဥဿုံ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည့်တိုင်အောင်... ယခုကဲ့သို့သော ပြင်းထန်လှသော တုန်ခါမှုလှိုင်းများကိုမူ မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ ခုခံတားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

အဓိကအချက်မှာကား... လီယန်ချူ ထုတ်ဖော်လိုက်သော ဤလက်သီးချက်အတွင်းက နတ်ဘုရားအတတ်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လွန်းလှသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ခြေလှမ်းတစ်ချက် ဖြတ်သန်းလိုက်ရင်း... လျှပ်စီးအလား လက်ထွက်လှုပ်ရှားလိုက်တော့ရာ၊ ဂူချင်း၏ လည်ပင်းကို အပိုင်ဖမ်းဆွဲလျက်၊ အစောပိုင်းက မြင့်မြတ်လှသော အသွင်ဖြင့် ရပ်တည်နေခဲ့သည့် ထိုကောင်းကင်လူသားကို လေထဲသို့ မြှောက်ချီလိုက်ရင်း...

"ငါ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အရိုးတွေကို တစ်ချောင်းချင်းစီ အရိုက်ချိုးပစ်လိုက်မယ်... မင်း ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ အလွယ်တကူ သေဆုံးသွားလို့ မရဘူး"

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်လှပေသည်။

ဂူချင်းတစ်ယောက် ပြန်လည်ရုန်းကန်ရန် အချိန်မရခင်မှာပင်... လီယန်ချူသည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ၎င်း၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်တော့ရာ၊ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ အပေါ်၌ နောက်ထပ် လက်သီးရာကြီးတစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရပြန်သည်။

ဘုန်း

ဂူချင်း၏ သွေးသားများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်သွားခဲ့ရပြီး... ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည်။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာဆီမှ... ပြင်းထန်လှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ လီယန်ချူ၏ လက်အတွင်းမှ အတင်းအဓမ္မ ရုန်းထွက်သွားခဲ့ရသည်။ ဤနတ်ဘုရားချပ်ဝတ်၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင်မူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများနှင့် မြောက်မြားစွာသော အစီရင်ခံစာတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့ပြီး...

"ငါ မင်းကို သတ်မယ်..."

ဂူချင်းသည် ယခုအခါတွင်မူ... အစောပိုင်းက လောကအလယ်တွင် မာနထောင်လွှားနေခဲ့သော တည်ငြိမ်မှုများ လုံးဝ ရှိမနေခဲ့တော့ဘဲ၊ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသော အရှက်ရမှုကိုသာ ခံစားနေခဲ့ရတော့သည်။

ထိုအသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေးကို သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်မှသာလျှင်... မိမိ၏ ယခုကဲ့သို့သော အရှက်ရမှုများကို ပြန်လည်ဆေးကြောနိုင်မှာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း တိုက်ကွက်နှစ်ကွက် လဲလှယ်ပြီးသွားခဲ့သည့် အခါတွင်မူ... သူသည် လီယန်ချူ၏ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် မိမိ၏ အခြားသော ခြေထောက်တစ်ဖက်ကိုပါ ထပ်မံ၍ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြန်သဖြင့်၊ သွေးသားများမှာ ထပ်မံ၍ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်သွားခဲ့ရပြန်သည်။

အဆုံးစွန်အထိ ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းလှသည်ဟု ဆိုရမည့် ကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့်... ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည် အနှိုင်းမဲ့လှသော ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာလည်း၊ လီယန်ချူ၏ လက်သီးချက်အောက်၌ သူ၏ သွေးသားများ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်ကို မည်သို့မျှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

"အား..."

ဂူချင်းဆီမှ နာကျင်လှသော အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရပြီး... အစောပိုင်းက လက်သီးချက်မှာ သူ၏ ဝမ်းတွင်းကလီစာများဆီသို့ပါ တိုက်ရိုက် စီးဝင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ထိုမျက်နှာအမူအရာ တည်ငြိမ်အေးစက်လှသော အသက်ငယ်ရွယ်လှသည့် တာအိုဆရာလေးကို ကြည့်ရှုလိုက်ရင်း... စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အစီရင်ခံစာတန်းများကို အဆက်မပြတ် တွက်ချက်လိုက်တော့ရာ... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေပေါင်းမြောက်မြားစွာအထိ ကြီးမားလာခဲ့ပြီး၊ စွမ်းအားကြီးမားလှသော ဥပဒေခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို တည်ဆောက်လိုက်တော့သည်။

ပြတ်တောက်သွားခဲ့သော ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာလည်း... ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ အလွန်ပင် မြင့်မြတ်သန့်စင်လှသော အသွင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း... သူ၏ တကယ့်ခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန်၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာမူ ယခုထက်ထိ သွေးများဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုလျက် ပျက်စီးနေခဲ့ဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်က အရှိန်အဝါများမှာ... အစောပိုင်းထက် ပိုမို၍ ပြင်းထန်ထက်မြက်လာခဲ့ပြီး၊ အသက်ရှူလိုက်သည့် အချိန်တိုင်းတွင်လည်း ရန်သူ၏ စိတ်ဝိဉာဉ်ကို ဆွဲယူနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ... ရှေးဟောင်းခေတ်က သားရဲဆိုးကြီးတစ်ကောင် ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့ပြီး၊ လှောင်ချိုင့်အတွင်းမှ ဖောက်ထွက်တော့မည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏ၌... သူ၏ မျက်စိရှောက်မှ ထိုနတ်ဘုရားချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော အသက်ငယ်ရွယ်လှသည့် တာအိုဆရာလေးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီး၊ တောက်ပလှသော ရွှေရောင်တောင်တန်းကြီးနှစ်ခုသာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့၏ အပေါ်တွင်မူ ဆန်းကြယ်လှသော အစီရင်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး ပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုးနှင့် မီးလျှံအငွေ့အသက်များ ဖြာထွက်နေခဲ့သည်။

"ဒါက... တောင်တန်းကြီးတွေကို တည်ဆောက်နိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားအတတ်မျိုးလား..."

ကောင်းကင်လူသား ဂူချင်းသည် တစ်ခဏမျှ ဆွံ့အသွားခဲ့ရပြီး... ရန်သူမှာ ကြီးမားလှသော ရွှေရောင်တောင်တန်းကြီးနှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အချိန်တွင်မူ၊ ဘာကိုမှ သတိမပြုမိသေးချေ။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏ၌... သူသည် တစ်စုံတစ်ရာကို ရိပ်မိလိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည့် အခါတွင်မူ၊ စိတ်ထဲ၌ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုကြီးမားလှသော ရွှေရောင်တောင်တန်းကြီးနှစ်ခုမှာကား... ထိုအသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေး၏ ခြေဖဝါးနှစ်ဖက်မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ဥပဒေခန္ဓာကိုယ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး... ကြည့်ရသည်မှာ ကောင်းကင်ယံထက်က တိမ်တိုက်များကိုပါ ဦးခေါင်းဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိတွေ့ထားနိုင်စွမ်း ရှိသည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ဝေမြို့အတွင်း၌ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့စဉ် အချိန်တုန်းက... မိမိ၏ နတ်ဘုရားအတတ်များအားလုံးကို အထွတ်ထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤကြီးမားလှသော ဥပဒေခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ... အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

ခြေလှမ်းတစ်ချက်ဖြင့် အပြင်းအထန် နင်းချေလိုက်တော့ရာ... ကောင်းကင်လူသားငယ် ဂူချင်းအနေဖြင့် မိမိ၏ ကိုယ်ပေါ်က အရှိန်အဝါများကို အဆုံးစွန်အထိ ထုတ်ဖော်ထားခဲ့သည့်တိုင်အောင် မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ ရှိမနေခဲ့ဘဲ၊ ဘေးပတ်ပတ်လည်က မိုးကြိုးစွမ်းအားများအားလုံးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

လူမှာ ကြီးမားလှသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုအတွင်း၌ လဲကျနေခဲ့ရပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အရိုးများအားလုံး ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရုံမျှမကဘဲ၊ ကောင်းမွန်စွာ တည်ရှိနေသော နေရာတစ်ခုမျှ ရှိမနေခဲ့တော့ချေ။

သူ့ကိုယ်ပေါ်က အရိုးအားလုံးကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်မည်ဟု ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း... တစ်ချောင်းမျှ ကျန်ရှိမနေခဲ့ချေ။

လီယန်ချူသည် ကြီးမားလှသော ဥပဒေခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်တော့ရာ... ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအလယ်တွင် ပေါ်ထွက်နေခဲ့သော ကြီးမားလှသော ပုံရိပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

သူသည် ကောင်းကင်လူသားငယ် ဂူချင်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး... ၎င်း၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ဆွဲကိုင်လျက်၊ သေလုမတတ် ဖြစ်နေသော ခွေးအိုကြီးတစ်ကောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည့်အလား တွင်းနက်ကြီးအတွင်းမှ ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။

ယခုအခါ အလွန်ပင် ခန့်ညားထက်မြက်လှသော အထက်လောကက ပါရမီရှင် ဂူချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌မူ... ထိုပြင်းထန်လှသော သွေးချီစွမ်းအားများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သဖြင့်၊ အသက်ဘေးနှင့် ကြုံတွေ့နေခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ၎င်းကို တွင်းနက်ကြီးအတွင်းမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက်... ကြေမွပျက်စီးနေသော လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ကိုင်လျက်...

ဝုန်း

မြေပြင်ပေါ်သို့ အပြင်းအထန် ရိုက်နှက်လိုက်တော့သည်။

ဆက်တိုက်ဆိုသလို အကြိမ်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းမက... ဆုတ်ပြဲနေသော အိတ်ကြီးတစ်လုံးကို ရိုက်နှက်နေသည့်အလား ပြုလုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဂူချင်း၏ စိတ်ဝိဉာဉ်အတွင်း၌မူ... ယခုထက်ထိ သတိအချို့ ကျန်ရှိနေခဲ့ဆဲ ဖြစ်ပေရာ၊ ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်မူ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသော အရှက်ရမှုကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် လီယန်ချူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိထားရုံမျှမကဘဲ... မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ရန်ပင် စွမ်းအားများ ရှိမနေခဲ့တော့ချေ။

ဤတိုက်ပွဲမှာကား... အသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုမယ်လေး လင်ယွဲ့ကို ပိုမို၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့ရသည်။

"တကယ့်ကို... မာနထောင်လွှားတယ်..."

"ဒီလိုမျိုး အစွမ်းအစက... လောကအလယ်မှာ အနှိုင်းမဲ့လှတဲ့ အသွင်မျိုးပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

သူမသည် အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေခဲ့ရပြီး... မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း ထိုအလွန်ပင် ကြီးမားထည်ဝါလှသော လူရိပ်၏ အပေါ်သို့သာ ကျရောက်နေခဲ့ရတော့သည်။

သူမသည် လီယန်ချူအနေဖြင့် သေလုမတတ် ဖြစ်နေသော ကောင်းကင်လူသား ဂူချင်းကို သေခွေးတစ်ကောင်အလား ဆွဲထုတ်လျက်၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ရိုက်နှက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အချိန်တွင်မူ... လင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲ၌ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ခြေလှမ်းတစ်ချက်ဖြင့် ဂူချင်း၏ မျက်နှာထက်သို့ အပြင်းအထန် နင်းခြေလိုက်တော့သည်။

ဂူချင်းသည် ပြန်လည်ရုန်းကန်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း... မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ဘဲ၊ မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့ဆီမှ သွေးများ ဆက်တိုက် စီးကျလာခဲ့ရရုံမျှမက အလွန်ပင် ဆိုးရွားလှသော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

"ငါ မင်းကို မေးမယ်... မင်းက ဘယ်အရပ်ဒေသကနေပြီးတော့ အောက်လောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့တာလဲ၊ မင်းနဲ့အတူ အခြားဘယ်နှစ်ယောက်ကော ပါလာသေးလဲ"

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်တစ်ခု ရှိနေရုံနဲ့ လောကအလယ်မှာ အနှိုင်းမဲ့ပြီလို့ ထင်မနေနဲ့ဦး၊ မင်းထက် စွမ်းအားကြီးတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်... မင်း သူတို့ကို မြင်တွေ့ရတဲ့ အချိန်ကျရင်တော့၊ ဒီအကြားက ကွာခြားချက်ကို ကောင်းကောင်း သိရှိသွားရလိမ့်မယ်"

ဂူချင်းသည် မိမိ၏ ရှိသမျှ စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြုလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဩော်..."

လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ထိုတည်ငြိမ်မှုများ၏ အထဲ၌မူ... အဆုံးမဲ့စော်ကားမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဘုန်း

သူသည် ခြေလှမ်းတစ်ချက်ဖြင့် ဂူချင်း၏ ဦးခေါင်းကို တိုက်ရိုက် နင်းခြေဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့ရာ... ခြေဖဝါးချက်အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သိုင်းပညာရပ်ဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားအတတ်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဂူချင်း၏ စိတ်ဝိဉာဉ်မှာလည်း ချက်ချင်းပင် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ကောင်းကင်လူသား အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီးနောက်တွင်မူ... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီမှ ထွက်ပေါ်နေသော အငွေ့အသက်များမှာ ဤအရပ်ဒေသ၏ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို စတင်၍ ညစ်ညမ်းစေခဲ့ပြီး၊ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ သစ်ပင်များနှင့် ကျောက်ဆောင်ကြီးများ အားလုံးမှာလည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မိစ္ဆာဆိုးကြီးများအလား ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

၎င်းအပြင် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသော လင်ယွဲ့ပင်လျှင်... ထိုခန္ဓာကိုယ်ဆီမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဆန်းကြယ်လှသော တရားဒေသနာတော်များ ရွတ်ဖတ်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့်၊ စိတ်အာရုံများ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ရသည်။

လီယန်ချူသည် လက်ညှိုးဖြင့် ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်ရာ... သူ၏ ကိုယ်ပေါ်က ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကြီးနှင့် စိတ်ဝိဉာဉ်ကို ဖမ်းစားနိုင်သော ရဲရဲနီပုတီးစေ့ကို ချက်ချင်းပင် လုယူလိုက်တော့သည်။ ဂူချင်းသည် ဤရတနာကို ရရှိထားခဲ့သော်လည်း... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထုတ်ဖော်အသုံးပြုနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ထိုအရာနှစ်ခုမှအပ... ထိုကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အခြားသော အရာများ ရှိမနေခဲ့ဘဲ၊ တစ်ကိုယ်လုံးကို အဝတ်ဗလာအဖြစ် ပြုလုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ပါးစပ်ကို ဟလျက် မီးလျှံကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့ရာ... ထိုကောင်းကင်လူသား၏ သွေးသားများကို ချက်ချင်းပင် စတင်၍ အရည်ပျော်စေလိုက်တော့သည်။

မီးလျှံများမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေခဲ့ပြီး... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ ကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ ဥဿုံ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

သူသည် အစစ်အမှန်ဖြစ်သော ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး ယာချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ ဆက်လက်သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။

ယခုကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးများမှာကား... သွေးချီစွမ်းအားများကို တိုးတက်စေနိုင်သော နတ်ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ရန်အတွက် အလွန်ပင် အသုံးဝင်လှပေသည်။

"ကောင်းကင်လူသားတွေ သေဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ... ဒီလောက်အထိ ဆန်းကြယ်လှတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ ပေါ်ထွက်လာတာက၊ တကယ့်ကို နားလည်ရ ခက်ခဲတယ်"

လင်ယွဲ့က ပြောဆိုလိုက်သည်။

အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော မိစ္ဆာဆိုးကြီးများ အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည့်တိုင်အောင်... ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ယခုကဲ့သို့သော ညစ်ညမ်းမှုမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

လီယန်ချူနှင့် လင်ယွဲ့တို့သည် ဖေးရှန်းဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီးနောက်... အသက်ငယ်ရွယ်လှသော တပည့်များအားလုံး ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ ဝိုင်းရံလာခဲ့ကြပြီး...

"လင်ယွဲ့စီနီယာအစ်မ... လင်ယွန်းစီနီယာအစ်ကိုနဲ့ လင်လင်းဂျူနီယာညီမလေးတို့ကော..."

တစ်စုံတစ်ဦးက မေးမြန်းလိုက်သည်။

လင်ယွဲ့သည် ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်ရင်း... မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်ပင် လေးနက်တည်ကြည်နေခဲ့သည်။

ဖေးရှန်းဂိုဏ်း၏ တပည့်များမှာ... လောကအလယ်တွင် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းခြင်း၊ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကြသူများ ဖြစ်ကြပေရာ၊ စီနီယာအစ်ကို၊ အစ်မများ၏ သေဆုံးခြင်းမှာ ၎င်းတို့အတွက် ဆန်းသစ်လှသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ချေ။

ယခုအခါ လင်ယွဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အချိန်တွင်မူ... ၎င်းတို့အားလုံး စိတ်ထဲမှ ကောင်းစွာ သိရှိနားလည်သွားခဲ့ကြရပြီးနောက်၊ အလွန်ပင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသွားခဲ့ကြရတော့သည်။

"ကောင်းကင်လူသားတွေရဲ့ ဘေးဒုက္ခက အလွန်ပြင်းထန်လှပေတယ်... ဒီအန္တရာယ်ကို အမြစ်ပြတ် မရှင်းလင်းပစ်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့၊ နောင်အနာဂတ်မှာ လူသားလောကကြီးတစ်ခုလုံး အေးချမ်းတဲ့ နေ့ရက်တွေ ရှိလာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

လီယန်ချူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သူသည် နတ်ဘုရားအတတ်ကို အသုံးပြုလျက် ဤကိစ္စရပ်ကို တွက်ချက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း... ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များမှာမူ လုံးဝ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အစောပိုင်းက လင်ယွဲ့သည် ကောင်းကင်လူသားနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့စဉ် အချိန်တုန်းက... ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောများနှင့် အသိဉာဏ်အာရုံ ဂိတ်တံခါးများအားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ရုံမျှမကဘဲ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်ပါ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပေါင်းစပ်လျက် ရှိနေခဲ့သဖြင့်... ဤတိုက်ပွဲပြီးသွားခဲ့ရပြီးနောက်တွင်မူ သူမ၏ အရှိန်အဝါများမှာ ပိုမို၍ ပြင်းထန်ထက်မြက်လာခဲ့ရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ စိတ်ထဲတွင်မူ မည်သို့မျှ ပေါ့ပါးသွားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

လီယန်ချူသည် ဖေးရှန်းဂိုဏ်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီးနောက်... ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလျက် ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ၊ တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်လျက် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့ရတော့သည်။

သူသည် အရင်ဆုံး လုံဟူရှန်းတောင်တန်းကြီးဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး... နတ်ဆရာအိုကြီးနှင့်ကျောက်တာအိုဆရာတို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤကိစ္စရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးပြောဆိုပြီးသွားခဲ့ကြရပြီးနောက်တွင်မူ... လူသုံးဦးစလုံး နောက်တောင်တန်းဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြရတော့သည်။

တဲအိမ်လေးအတွင်း၌ ဓားကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံနေခဲ့သော တာအိုဆရာအိုကြီးသည် ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသည့် အချိန်တွင်မူ... မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့ရပြီး...

"ကောင်းကင်လူသားတွေ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာတာက... ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ အတိတ်တုန်းကထက်စာရင် တစ်စုံတစ်ရာ ကွာခြားမှုတွေ ရှိနေပုံရတယ်"

လီယန်ချူက...

"မှန်ပါတယ်... လက်ရှိအချိန်မှာတော့ သူတို့ဘက်က ဒီတစ်ယောက်တည်းပဲ လာခဲ့တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အခြားကောင်းကင်လူသားတွေပါ ပါဝင်နေသေးလားဆိုတာကိုတော့ အပိုင်တွက်ချက်လို့ မရသေးပါဘူး"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

တာ့ရှန်းကော်ကျောင်းတော်၏ ရဟန်းပျိုနှင့်... တရားရုံးတော်၏ အကြီးအကဲ ဝမ်အာတို့သည်လည်း ဆက်တိုက်ဆိုသလို လုံဟူရှန်းတောင်တန်းကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီး ဤကိစ္စရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

မျက်နှာတွင် သက်ကြီးရင့်ရော်လှသော အသွင်ရှိနေသည့် ဝမ်အာက တည်ငြိမ်စွာဖြင့်...

"ချက်ချင်း တရားရုံးချုပ်ရဲ့ ဌာနခွဲများအားလုံးသို့ အမိန့်ပေးလိုက်ကြပါ... ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာရှိတဲ့ မြို့ကြီးများနဲ့ ရွာအားလုံးကို သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးကြ"

"ပြီးတော့ လောကအလယ်မှာ ရှိနေတဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းများနဲ့ တာအိုဂိုဏ်းအားလုံးကိုလည်း... သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်ကြပါ၊ ဒီကိစ္စကို သေသေချာချာ သတိပြုကြဖို့"

"တိုင်းပြည်ဘက်ကနေပြီးတော့လည်း... ပြည်သူများအားလုံး သိရှိသွားအောင် ကြေညာချက်တစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်ကြပါ၊ မိစ္ဆာဆိုးတွေ သောင်းကျန်းနေတဲ့အကြောင်း ကောင်းကင်လူသားတွေရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကိုတော့ ထည့်မပြောနဲ့ဦး"

တရားရုံးချုပ်၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူ ဝမ်အာ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်ပင် လေးနက်တည်ကြည်နေခဲ့သည်။

နောင်လာမည့် အချိန်ကာလအတွင်း၌မူ...ချန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးမှာ သွေးမိုးများ ရွာသွန်းလျက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော ဘေးဒုက္ခများနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မှာ ဖြစ်ရမည်။

ယခုအခါ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ဆန်းကြယ်လှသော နေရာများ လောကအလယ်သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သဖြင့်... ချန်နိုင်ငံ၏ နယ်မြေဒေသများအားလုံး ကွဲအက်သွားခဲ့ရပြီး၊ အလယ်ပိုင်းဒေသကြီးမှာ ရှေးဟောင်းခေတ်က စွမ်းအားကြီးမားလှသော နယ်မြေကြီးအလား ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သဖြင့်၊ သတင်းစကားများ ပေးပို့ရန်အတွက် အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

လူတိုင်းမှာ ယခုတစ်ကြိမ် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သော ကိစ္စရပ်များ၏ ပြင်းထန်မှုကို ကောင်းစွာ သိရှိနားလည်သွားခဲ့ကြရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ဝေမြို့အတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ... မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ သတင်းစကားပေးပို့နိုင်သော အဆောင်ကိုချက်ချင်းပင် ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

အဆောင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး... အလင်းတန်းများအတွင်းမှ လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရာ၊ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်အေးစက်လှသော အလှတရားများ ပြည့်နှက်နေသည့် မိန်းမပျိုတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် အနှိုင်းမဲ့လှသော အသွင် ရှိကာ၊ ခါးတွင်မူ ရှေးဟောင်းဓားရှည်တစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ဤကိစ္စရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ ပြောဆိုလိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ... ဖန့်ချင်းလန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်အေးစက်သွားခဲ့ရပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ဖန့်ချင်းလန်ထံသို့ သတင်းစကား ပေးပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်မှာ... သူမအနေဖြင့် ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ရှိမနေခဲ့သည်ကို သိရှိလိုသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ သူမ ဘေးကင်းစွာ ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အချိန်တွင်မူ... စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားခဲ့ရတော့သည်။

"ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်"

ဖန့်ချင်းလန်၏ မျက်နှာထက်တွင် အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"ငါ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်... မင်းဆီကို သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်တာက မင်း ဘေးကင်းရဲ့လားဆိုတာကို သိချင်လို့ပါ"

လီယန်ချူက ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

ဖန့်ချင်းလန်၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် လှပလှသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"နင် ငါ့ကို သတိရနေသေးတာပဲ... တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်"

"ဒါက ဘာစကားလဲ... မင်းကို သတိရဖို့အတွက် ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုမလို့လား"

လီယန်ချူက တည်ကြည်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် ဆန်းကြယ်လှသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်မိတော့ရာ... သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်က ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများမှာ ပိုမို၍ မြင့်မြတ်သန့်စင်လာခဲ့ပြီး၊ ကြည့်ရသည်မှာ လောကအလယ်က အနှိုင်းမဲ့လှသော ဓားနတ်သမီးတစ်ပါးအလား ထင်မှတ်ရသော်လည်း၊ လူကိုမူ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသော အငွေ့အသက်များကို ပေးစွမ်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သတင်းစကားကို ဖြတ်တောက်ပြီးသွားခဲ့ရပြီးနောက်တွင်မူ... ပင်လယ်အပြင်ဘက်ရှိ နတ်ဘုရားကျွန်းစုများအတွင်း၌ ရှိနေကြသော လူမြောက်မြားစွာမှာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခု ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်လျက် ဥက္ကာပျံကြီးတစ်စင်းအလား ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရတော့သည်။

ထိုကြီးမားလှသော ဓားအသိဉာဏ်များမှာ... လူကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ရသည်။

ကျွန်းစုပေါ်တွင် ရှိနေကြသော ဓားသမားမြောက်မြားစွာမှာကား စိတ်ထဲမှ အလွန်ပင် လေးစားအားကျသွားခဲ့ကြရသည်။

"ဓားနတ်သမီး ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီလား..."

၎င်းတို့အားလုံးမှာ... ဖန့်ချင်းလန်၏ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အနှိုင်းမဲ့လှသော အစွမ်းအစများနှင့် အနှိုင်းမဲ့လှသော ဓားတာအိုပါရမီများ၏ အောက်တွင် လုံးဝ ဥဿုံ ကျိုးနွံသွားခဲ့ကြရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မည်မျှပင် မြင့်မားလှသော ဓားသမားတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ... သူမ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မာနထောင်လွှားဝံ့ခြင်း မရှိကြချေ။

လီယန်ချူသည် ချင်းယွန်းကျောင်းတော်အတွင်း၌ ဆေးဖက်ဝင် နတ်ဆေးဖိုကြီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက်... အစောပိုင်းက မိမိ၏ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ဦးခေါင်းကို ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးထားခဲ့သော ယာချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။

ယာချီ၏ သွေးချီစွမ်းအားများအတွင်း၌ကား ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး... သွေးချီစွမ်းအားများမှာ ကောင်းကင်ယံအထိ တောက်ပနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဆေးဖက်ဝင် နတ်ဆေးဖိုကြီးမှာ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပေရာ... ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်းပင် အတွင်းသို့ ဆွဲယူလိုက်ပြီးနောက်၊ နတ်ဆေးလုံးများကို စတင်၍ ဖော်စပ်လိုက်တော့သည်။

ထောင်ယွမ်တောင်တန်း၏ လျှိုဝှက်လှသော နေရာအတွင်းမှ ရရှိထားခဲ့သော ဤဆေးဖိုကြီးမှာကား... အလွန်ပင် အသုံးပြုရ လွယ်ကူလှပေသည်။

ဤယာချီမှာကား သာမန်အရာတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ဘဲ... လီယန်ချူ၏ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ဦးခေါင်းကို ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်တိုင်အောင်၊ ၎င်းမှာ ၎င်းကိုယ်တိုင် အားနည်းလှသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းမှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်သော ရှေးဟောင်းခေတ်က သားရဲဆိုးကြီး ဖြစ်ပြီး... ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းလှသဖြင့်၊ တောင်တန်းများနှင့် ကျောက်ဆောင်ကြီးများကို အလွယ်တကူပင် နင်းခြေဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

အကယ်၍သာ လီယန်ချူအနေဖြင့် ၎င်းကို သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့ခြင်း မရှိဘူးဆိုရင်တော့... ချန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးတွင် ၎င်းကို နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်း ရှိသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရှိနေမှာ မဟုတ်ချေ။

ယခုကဲ့သို့သော အစစ်အမှန်ဖြစ်သော ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးများမှာကား လောကအလယ်တွင် ကွယ်ပျောက်နေခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်ပေရာ... ထိုကောင်းကင်လူသားငယ်အနေဖြင့် ၎င်းကို မည်သည့်နေရာမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားခဲ့သည်မသိရဘဲ၊ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ကမ္ဘာမှ ဆင်းသက်လာခဲ့စဉ် အချိန်တုန်းက တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ဆေးဖက်ဝင် နတ်ဆေးဖိုကြီးက ၎င်းကို စတင်၍ အရည်ပျော်စေလိုက်တော့ရာ... လီယန်ချူသည် ဘေးနားတွင် ငြိမ်သက်စွာဖြင့် စောင့်မျှော်နေခဲ့သည်။

ချင်းယွန်းကျောင်းတော်အတွင်း၌မူ... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကာကွယ်ရေး မဟာအစီရင်ကြီး ရှိနေခဲ့သဖြင့်၊ မည်သည့် ဆန်းကြယ်လှသော အရှိန်အဝါများမျှ အပြင်ဘက်သို့ စီးဆင်းသွားခြင်း မရှိချေ။

ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည် အလွန်ပင် မြင့်မားလှသော ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် ပတ်သက်၍မူ... လီယန်ချူအနေဖြင့် ၎င်းကို နတ်ဘုရားအတတ်များဖြင့် ပြန်လည်ပြုပြင်ရန်အတွက် စိတ်ကူးရှိမနေခဲ့ချေ။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ... ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအားများနှင့် ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်များကို အဆမတန် တိုးတက်လာစေနိုင်စွမ်း ရှိသည့်တိုင်အောင်၊ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည့် အချိန်တွင်မူ ၎င်း၏ တုန်ခါမှုလှိုင်းများကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ထိုကောင်းကင်လူသားသည် လီယန်ချူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်မှာလည်း... ယခုကဲ့သို့သော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှသော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည့်တိုင်အောင်... မြောက်မြားစွာသော နတ်ဘုရားလက်နက်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော လီယန်ချူ၏ မျက်စိထဲ၌မူ အနည်းငယ် အားနည်းလှပေသည်။

၎င်းအပြင်... တစ်ကြိမ် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ဖူးသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့်၊ လီယန်ချူအနေဖြင့် စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ် မင်္ဂလာမရှိလှဘူးဟု ထင်မှတ်မိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ကို ချက်ချင်းပင် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး ထုတ်ဖော်လိုက်တော့ရာ... စတုရန်းပုံစံ ရှိသော ဤရှေးဟောင်းအိုးကြီးဆီမှ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ အရှိန်အဝါများကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ၊ စွမ်းအားလှိုင်းအချို့ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

ကောင်းကင်ကမ္ဘာမှ ဆင်းသက်လာခဲ့သော ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး၊ ၎င်းကို သွန်းလုပ်ထားသော လျှို့ဝှက်ရွှေကြောများမှာ အလွန်ပင် အဖိုးတန်လှသဖြင့်၊ ကောင်းကင်ကမ္ဘာအတွင်း၌ပင် လျှင် အလွန်ပင် ရှားပါးလှသော အရာ ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍သာ ဆိုင်ရှင်မ ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့... ဤချပ်ဝတ်တန်ဆာကို သွန်းလုပ်ထားသော ပစ္စည်းများမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသော်လည်း၊ ၎င်း၏ အပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသော အစီရင်များမှာမူ အနည်းငယ် အားနည်းလှသဖြင့်၊ ယခုကဲ့သို့သော ပျက်စီးလွယ်သည့် အခြေအနေမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို ချက်ချင်းပင် မြင်တွေ့လိုက်ရမှာ ဖြစ်သည်။

ပစ္စည်းများ၏ အဆင့်အတန်းအရဆိုရင်တော့... ၎င်းကို နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုအဖြစ် သွန်းလုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပေရာ၊ အကယ်၍ ကောင်းကင်ကမ္ဘာက လူများအနေဖြင့် လီယန်ချူသည် ယခုကဲ့သို့သော အဖိုးတန်လှသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာကြီးတစ်ခုကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရမယ်ဆိုရင်တော့၊ စိတ်ထဲမှ အလွန်ပင် နှမြောတသ ဖြစ်သွားခဲ့ကြရမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

တကယ့်ကို... ပစ္စည်းဖြုန်းတီးတတ်သော လူငယ်တစ်ဦး၏ ပြုလုပ်မှုမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤအရာမှာ လီယန်ချူအနေဖြင့် ဂူချင်းကို သတ်ဖြတ်လျက် ရရှိထားခဲ့သော တိုက်ပွဲဝင်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့်... စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ်မျှပင် နှမြောခြင်း ရှိမနေခဲ့ချေ။

လျှို့ဝှက်လှသော မိစ္ဆာသန့်စင်အိုကြီးမှာ အလွန်ပင် နက်နဲမြင့်မားလှပေရာ... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မည်သည့် နတ်ဘုရားရတနာကိုမဆို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ဤအိုးကြီး ပိုမို၍ စွမ်းအားကြီးမားလာလေလေ... လီယန်ချူအတွက် ပိုမို၍ အကျိုးရှိလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး... နတ်ဘုရားအိုးကြီးဆီမှ ဆန်းကြယ်ပြီး ရှေးဟောင်းဆန်လှသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ၊ အစောပိုင်းထက် ပိုမို၍ လူကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ရတော့သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင်... ကောင်းကင်ကမ္ဘာ၏ ရတနာကြီးမှာ လုံးဝ ဥဿုံ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားအိုးကြီးမှာ ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရပြီး... လီယန်ချူသည်လည်း ၎င်းနှင့် မိမိ၏ အကြားက စိတ်အာရုံဆက်သွယ်မှုများ ပိုမို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

ဝေဝါးလှသောအာရုံများအကြား၌... သူသည် နတ်ဘုရားအိုးကြီး၏ အတွင်း၌ ဆန်းကြယ်လှသော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ကြည့်ရသည်မှာ အဆုံးစွန်ထိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှပြီး ဝေးလံလှသည့်အလား ရှိနေခဲ့သဖြင့်၊ လူကို အလွန်ပင် ခြောက်ကပ်ပြီး ရှေးဟောင်းဆန်လှသော ခံစားမှုမျိုးကို ပေးစွမ်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်မှာပင်... ၎င်း၏ အထဲ၌ကားသက်စောင့်စွမ်းအားအချို့ ရှိနေခဲ့သေးသည်။

လီယန်ချူသည် မိမိ၏ စိတ်အာရုံကို ၎င်း၏ အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းကြည့်ရှုလိုက်သည့် အခါတွင်မူ... စိတ်ထဲမှ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

မထင်မှတ်ဘဲ... သူသည် ၎င်း၏ အတွင်းမှ အလွန်ပင် ပြင်းထန်းသော ဖန်ဆင်းခြင်း စွမ်းအားအချို့ကို ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေတော့သည်။

အခန်း (၁၁၁၈) - လေပြင်းမုန်တိုင်း ထန်တော့မည့်အခြေအနေ

ထိုဆန်းကြယ်လှသော မြင်ကွင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ... လီယန်ချူသည် မိမိ၏ လက်ထဲ၌ ရှိနေသော မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို ကြည့်ရှုလိုက်ရင်း ၎င်းသည် ပိုမို၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပေသည်ဟု ပိုမိုခံစားလိုက်ရတော့သည်။

ဤအိုးကြီး၏ အတွင်း၌ကား... အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တာအိုတရားမဟာနိယာမကြီးများ ကိန်းအောင်းနေသည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း အတိတ်တုန်းကမူ... သူ၏ ယခုကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ဖြင့် ၎င်းကို စွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ဖန့်ချင်းလန် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည့် အချိန်တွင်မူ... လီယန်ချူသည် သွေးချီဆေးလုံးကြီးကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ဤအလွန်ပင် အေးစက်တည်ငြိမ်လှသော အသွင်ရှိသည့် ဓားနတ်သမီးလေး၏ ခါးတွင်မူ... ဓားရှည်တစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ ဓားစိတ်အာရုံမှာလည်း အလွန်ပင် ကြည်လင်ပြတ်သားလှပေသည်။

လီယန်ချူသည် သူမကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ် ညည်းတွားလိုက်မိရင်း...

"ကြည့်ရတာ... ပင်လယ်ပြင်ဘက်ကို သွားပြီးတော့ နတ်ဘုရားတွေကို ရှာဖွေခဲ့တာက၊ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် တိုးတက်ဖို့အတွက် တကယ့်ကို အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိခဲ့ပုံပဲ"

"ဓားတာအို ကျောက်စာတုံးတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့လို့... ရှေးခေတ်လူကြီးတွေရဲ့ ဓားတာအိုအချို့ကို လေ့လာပြီး၊ လေ့ကျင့်ခဲ့ရုံတင်ပါ"

ဖန့်ချင်းလန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဩော်... ဒါကြောင့်မို့လို့ကိုး..."

လီယန်ချူက ဆက်လက်၍...

"ဒါနဲ့... ပင်လယ်အပြင်ဘက်မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးပါးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသေးလား"

ဖန့်ချင်းလန်က ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်ရင်း...

"ကျယ်ပြန့်လှတဲ့ ပင်လယ်ကြီးက အဆုံးအစမရှိဘူးလေ... ပင်လယ်ပြင်ဘက်ကို သွားပြီးတော့ နတ်ဘုရားတွေကို ရှာဖွေရတာက ထင်သလောက် မလွယ်ကူလှပါဘူး"

"နတ်ဘုရားတစ်ပါးကိုပဲ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး... သူနဲ့ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ရတယ်"

သူမ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်နေသည့်အလား ရှိနေခဲ့သည်။

သူမ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့် အချိန်တွင်မူ လီယန်ချူက... 'မင်းပြောပုံအရဆိုရင်တော့... တစ်ယောက်မှ မတွေ့ခဲ့ရဘူးလို့ ငါထင်မှတ်နေတာ...' ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိရင်း...

"ငါလည်း ဓားကျမ်းတစ်စောင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်... မင်းအတွက် ကျင့်ကြံဖို့ အဆင်ပြေတာပေါ့"

"မလိုပါဘူး... ငါ့ရဲ့ ဓားတာအိုက အလွန်မြင့်မားတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ သာမန်ဓားကျမ်းတွေက ငါ့အတွက် အကျိုးရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ဖန့်ချင်းလန်က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

ဤညီအစ်မနှစ်ယောက်စလုံးမှာကား... စရိုက်ချင်း မတူညီကြသည့်တိုင်အောင်၊ ကိုယ်စီကိုယ်စီ မာနထောင်လွှားတတ်သော အမူအရာများ ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"တစ်ချက်လောက် ကြည့်ရုံနဲ့တော့ အချိန်အများကြီး ကုန်ဆုံးသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

လီယန်ချူသည် တာ့လော့ဓားကျမ်းကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်တော့သည်။

"နင်က ငါ့အတွက် သေသေချာချာ ရှာဖွေပေးခဲ့တာဆိုတော့လည်း... ငါတစ်ချက်... အင်..."

ဖန့်ချင်းလန်သည် စကားပင် မဆုံးသေးခင်မှာပင်... အံ့ဩစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိတော့သည်။

သူမသည် မိမိ၏ လက်ထဲက ဤဓားကျမ်းကို ကြည့်ရှုလိုက်ရင်း... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အလွန်ပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး...

"ဒီဓားကျမ်းကို... နင် ဘယ်ကနေ ရရှိခဲ့တာလဲ"

"ဝေမြို့ရဲ့ တောင်တန်းတွေအကြားကနေ... နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတွေ ထွက်ပေါ်လာတာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရလို့ သွားရောက်ကြည့်ခဲ့တာ၊ ရွှေလင်နယ်မြေအတွင်းမှာ ရှိနေတဲ့ ချီဓားသမားတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး၊ သူ့ကိုယ်ပေါ်ကနေ ရရှိခဲ့တာ"

လီယန်ချူက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ရွှေလင်နယ်မြေ......"

ဖန့်ချင်းလန်၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ဤဓားကျမ်း၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်နေခဲ့ပြီး... တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိရင်း...

"ဒီဓားကျမ်းပေါ်မှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ဓားသိုင်းအတတ်တွေက အလွန်ဆန်းကြယ်တယ်... တကယ့်အစစ်အမှန် ဓားနတ်ဘုရားတစ်ပါး ချန်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါက အလွန် ရှေးဟောင်းဆန်လှပြီး...ဒါရဲ့ အထဲက 'ကမ္ဘာမြေ၊ မိုးကောင်းကင်နဲ့ လူသား' ဆိုတဲ့ ဓားချက်သုံးချက်ကိုတင် ကျင့်ကြံဖို့အတွက် အလွန် ခက်ခဲတယ်"

"အဲလောက်အထိ တောင် ခက်ခဲလို့လား..."

လီယန်ချူက အံ့ဩစွာဖြင့်...

"ငါကတော့... တစ်ကြိမ်လောက် ဖတ်ကြည့်ရုံနဲ့တင် ကျင့်ကြံပြီးသွားခဲ့ပြီ"

ဖန့်ချင်းလန် - "………………"

ဤအလွန်ပင် အေးစက်တည်ငြိမ်လှသော ဓားနတ်သမီးလေးမှာမူ... ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူကို အပြင်းအထန် ရိုက်နှက်ပစ်ချင်စိတ်များ ချက်ချင်းပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။

သူမသည် လီယန်ချူကို မျက်စောင်းတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရင်း... ဆက်လက်၍...

"ဒီဓားကျမ်းရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံးအချက်က... 'ကမ္ဘာမြေ၊ မိုးကောင်းကင်နဲ့ လူသား' ဆိုတဲ့ ဓားချက်သုံးချက် မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ရဲ့ အထဲက ဆန်းကြယ်လှတဲ့ ဓားတာအို သိမြင်နားလည်မှုတွေပဲ ဖြစ်တယ်"

"ဩော်..."

လီယန်ချူသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ တကယ့်ကို အံ့ဩသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေရာ... အစောပိုင်းကကဲ့သို့ တမင်သက်သက် ဟန်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။

သူသည် ၎င်း၏ အပေါ်၌ 'ကမ္ဘာမြေ၊ မိုးကောင်းကင်နဲ့ လူသား' ဆိုတဲ့ ဓားချက်သုံးချက် ရှိနေသည်ကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ၎င်းသည်ပင် အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသော ဓားတာအို ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ... ၎င်းထက် ပိုမိုမြင့်မားသော အရာများ ရှိနေသေးလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

ဖန့်ချင်းလန်သည် သူမ၏ မေးစေ့ကို အနည်းငယ် မော့လိုက်ရင်း... ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်မိကာ...

"ဒီဓားကျမ်းက မဆိုးပါဘူး... ငါ့ရဲ့ ဓားတာအိုနဲ့ ပြန်လည်သက်သေပြဖို့အတွက် အဆင်ပြေတာပေါ့၊ 'ကမ္ဘာမြေ၊ မိုးကောင်းကင်နဲ့ လူသား' ဓားချက်သုံးချက်ကို ကျင့်ကြံပြီးသွားခဲ့ရင်လည်း... ဓားသိုင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို တိုးတက်စေနိုင်မှာပဲ"

ချင်းယွန်းကျောင်းတော်အတွင်းသို့ နောက်ထပ် မိန်းမပျိုတစ်ဦး ထပ်မံရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း... အခန်းက သုံးခန်းမျှသာ ရှိနေခဲ့သဖြင့်...

လီယန်ချူ၊ ကျွေ့ဟွာနှင့် ဖန့်ချင်းလန်တို့က တစ်ယောက်တစ်ခန်းစီ နေထိုင်ကြပြီး၊ ယွန်းနျန်းမှာမူ ထိုက်ဖင်၏ ဝင်းအတွင်းရှိ အဆောင်တစ်ခု၌ နေထိုင်ခဲ့ရသည်။

ညအချိန်တွင်မူ... လူအချို့ အတူတကွ ထိုင်လျက် ထမင်းစားသောက်ကြပြီး၊ ဖန့်ချင်းလန်အတွက် ကြိုဆိုပွဲ ပြုလုပ်ပေးလိုက်ကြသည်။

ဝိုင်သောက်လျက်၊ ဟင်းစားကြရင်း... အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှပေသည်။

၎င်းမှာ အမြဲတမ်း ပင်လယ်ပြင်ဘက်သို့ သွားရောက်လျက် နတ်ဘုရားများကို ရှာဖွေနေခဲ့သော ဖန့်ချင်းလန်အတွက်... အိမ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည့်အလား ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လူသားလောက၏ မီးခိုးငွေ့အငွေ့အသက်များမှာကား... သာမန်လူသားတို့၏ စိတ်နှလုံးကို အေးချမ်းစေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

………………

နောက်တစ်နေ့တွင်မူ...

နံနက်ခင်း နေဝန်းနီကြီးမှာ စတင်၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး... ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများမှာ အရှေ့ဘက်ဆီမှ ဖြာထွက်လာခဲ့တော့သည်။

လီယန်ချူသည် ဝေမြို့၏ တောင်တန်းများအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ... တောင်တန်းလေပြင်းများမှာ အေးစက်လှသဖြင့်၊ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်က တာအိုဝတ်စုံကြီးမှာ ညင်သာစွာ လှုပ်ခတ်နေခဲ့ပြီး... ကြည့်ရသည်မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ဆိတ်ငြိမ်လှသော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေလျက် သွေးချီဆေးလုံးကြီးကို သန့်စင်ရန် ကြံစည်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ...

ယခုအခါ သူသည် အစောပိုင်းက တည်နေရာကို မှတ်မိနေခဲ့သဖြင့်... ချင်းထျန်ဓားသန္ဓေသားကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး၊ လက်တစ်ချက်ဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်လျက်၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားကာ ထောင်ယွမ်တောင်တန်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

ဤနယ်မြေမှာကား... မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် လောကအလယ်သို့ ထွက်ပေါ်လာတော့မှာ ဖြစ်ပြီး၊ လီယန်ချူသည်လည်း အစောပိုင်းက တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို ဂါနန်ရဟန်း၏ လက်ထဲမှ... သန့်စင်သော ဖန်ခွက်အိုးကို လုယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ...

ယခုအခါ ဤသန့်စင်သော ဖန်ခွက်အိုးကို သူသည် နတ်ဘုရားလက်နက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် မွမ်းမံထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားလက်နက် ဖြစ်သော ရှင်းဟွမ်အလံတော် ကိုမူ ၎င်း၏ နတ်ဘုရားတောင်တန်းအတွင်းမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး... ၎င်းအပြင် ငါးရောင်ခြယ် နတ်ဘုရားမြေဆီလွှာနှင့်... မဟာရှအိုးကြီးတို့လည်း ပါဝင်နေခဲ့သည်။

ဆေးဖော်စပ်သည့် မီးဖိုကြီးကိုလည်း... ဤထောင်ယွမ်တောင်တန်း ဂူဘုံအတွင်းမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီနယ်မြေက... သူတစ်ပါးအတွက်တော့ အလွန်အန္တရာယ်ကြီးမားပေမယ့်၊ ငါ့အတွက်ကတော့ ကွာခြားမှု ရှိပါတယ်... အခုတော့ ရှေးဟောင်းနေရာကို ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့တာပေါ့"

လီယန်ချူက သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သူ၏ ယခုခေတ် နတ်ဘုရားအတတ်များဖြင့်... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထောင်ယွမ်တောင်တန်း အတွင်းရှိ မိစ္ဆာဆိုးများကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ နယ်ပယ်ပြင်ပက မိစ္ဆာဆိုးများ ချန်ထားခဲ့သော အရိပ်အယောင်များကိုပါ ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုဆန်းကြယ်လှသော လူသတ်မိစ္ဆာဆိုးများ ရှိနေသည့် တာအိုကျောင်းဆောင်၊ လုံးဝ သေဆုံးခြင်းမရှိသော မျက်နှာမဲ့မိန်းမပျို ရှိနေသည့် ကန်ကြီးများအားလုံးကို... လီယန်ချူသည် လုံးဝ ဥဿုံ သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်လိုက်တော့သည်။

လီယန်ချူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလျက်... နတ်ဘုရားတောင်တန်းကြီး၏ အထွတ်အထိပ်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤနတ်ဘုရားတောင်တန်းကြီးပေါ်၌ အတိတ်တုန်းက... စစ်မှန်သော ဝူကွာန်ကျောင်းဆောင် ရှိနေခဲ့ဖူးပြီး၊ ဝူနတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုစစ်မှန်သော ဝူနတ်ဘုရားမှာ အတုအယောင်မျှသာ ဖြစ်ပြီး... နယ်ပယ်ပြင်ပက မိစ္ဆာဆိုးကြီးတစ်ကောင်က ဟန်ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်ပေရာ...

ရှင်းဟွမ်အလံတော် ကိုလည်း ဤနေရာမှပင် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ရှင်းဟွမ်အလံတော်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့ရာ... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး၊ ဤအလံတော်ကို ထုတ်ဖော်အသုံးပြုလိုက်ရင်တော့ မည်သည့်တရားဥပဒေမျှ လာရောက်ဖျက်ဆီးနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ၊ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှပေသည်။

အတိတ်တုန်းကမူ... ၎င်းသည် စိတ်ဝိဉာဉ်ပင်လယ်အတွင်း၌သာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့နိုင်ပြီး၊ စွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"အတိတ်တုန်းက... ထောင်ယွမ်ရှန်းတောင်တန်း အတွင်းကို ရောက်ရှိလာခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်လူသားတွေနဲ့၊ ထောင်ယွမ်ရှန်းတောင်တန်းကြီးကို စောင့်ကြပ်နေခဲ့ကြတဲ့ မြေပြင်နတ်ဘုရားတွေက... တကယ့်ကို စွမ်းအားကြီးမားလိမ့်မယ်"

လီယန်ချူသည် မဟာနတ်ဘုရားအတတ်ကို ထုတ်ဖော်လျက် ၎င်း၏ အတွင်းက အရိပ်အယောင်များကို ရှင်းလင်းပြီးသွားခဲ့ပြီးနောက်... စိတ်အေးချမ်းစွာဖြင့် နတ်ဘုရားတောင်တန်းကြီး၏ အထွတ်အထိပ်ထက်၌ ထိုသွေးချီဆေးလုံးကြီးကို စတင်၍ သန့်စင်စေလိုက်တော့သည်။

ဤသွေးချီဆေးလုံးကြီးမှာ... သာမန်အရာတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ဘဲ၊ စစ်မှန်သော ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး ယာချီ၏ သွေးသားများကို အသုံးပြုလျက် ဖော်စပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေရာ...

လီယန်ချူ သောက်သုံးလိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ... တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးချီစွမ်းအားများမှာ သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုအလား ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို တောက်ပသွားစေခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် အတိတ်တုန်းက ဤဆန်းကြယ်လှသော တာအိုကျောင်းဆောင်အတွင်းက လူသတ်မှုများမှာ... ထို ဝိဉာဉ်ခြောက်ခု အလံတော် ယုံကြည်မှုပစ္စည်းများနှင့် သက်ဆိုင်နေခဲ့သည်ကို သူ လုံးဝ သိရှိထားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း ထိုယုံကြည်မှုပစ္စည်းကိုမူ... ကျုံးချွဲက ရရှိထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ လှည့်ပတ်သွားခဲ့ပြီးမှ မိမိ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ...

၎င်းသည်လည်း... ကံတရား၏ စီမံဖန်တီးမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်ရမည်။

ယခုအခါ မြင့်မားလှသော နတ်ဘုရားတောင်တန်းကြီး၏ အထွတ်အထိပ်ထက်၌... ကြီးမားလှသော မဟာနေမင်းကြီးတစ်စင်း ရှိနေသည့်အလား...

ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော သွေးချီစွမ်းအားများမှာ တောက်လောင်နေသော စစ်မှန်သော မီးလျှံကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး၊ ကောင်းကင်ယံ မိုင်ပေါင်းရာချီအထိ တောက်လောင်သွားခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း... နောက်တစ်ကြိမ် ပိုမို၍ ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းလာခဲ့ရပြီး၊ ရှေးဟောင်း သားရဲဆိုးကြီးကို အသုံးပြုလျက် ဖော်စပ်ထားသော သွေးချီဆေးလုံးကြီး၏ အာနိသင်မှာကား အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှပေသည်။

လီယန်ချူ နောက်တစ်ကြိမ် မျက်စိကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့် အချိန်တွင်မူ... အသက်ရှူလိုက်သည့် အခါတိုင်းတွင် လေပြင်းများနှင့် မိုးကြိုးသံကြီးများအလား မြည်ဟီးသွားခဲ့ရပြီး၊ ထောင်ယွမ်ရှန်းတောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေခဲ့ရတော့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ... နောက်တစ်ကြိမ် အဆမတန် မြင့်မားလာခဲ့ရပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားများမှာလည်း အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

"အကယ်၍... ဒီလို သွေးချီဆေးလုံးကြီး နောက်ထပ် အနည်းငယ် ရှိနေဦးမယ်ဆိုရင်တော့... ပဉ္စမမြောက် ဂိတ်တံခါးကိုပါ ဖောက်ထွက်နိုင်ဖို့အတွက် ကြိုးစားကြည့်လို့ ရနိုင်တယ်"

လီယန်ချူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

...

လီယန်ချူ ထောင်ယွမ်တောင်တန်း အတွင်းမှ ဝေမြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ... မထင်မှတ်ဘဲ တောင်တန်းများအတွင်း၌ တည်ငြိမ်အေးစက်လှသော မိန်းမပျိုတစ်ဦး ဓားကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး၊ ဓားအရှိန်အဝါများမှာ ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ ဖြာထွက်နေခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် လီယန်ချူ၏ ပုံရိပ်ကို သတိပြုမိသွားခဲ့ရသဖြင့် အံ့ဩစွာဖြင့်...

"နင်က... ဒီနေရာကနေပြီးတော့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းကို ဝင်သွားခဲ့တာလား"

လီယန်ချူက...

"လွန်ခဲ့သော အချိန်တုန်းက နတ်ဘုရားမျက်စိအတတ်ကို ကျင့်ကြံနေတုန်း... ဒီနေရာက ကောင်းကင်ဘုံအသီးသီးနဲ့ ဆက်သွယ်နေတာကို မြင်တွေ့တာ ၊ အစောပိုင်းက ထောင်ယွမ်ရှန်းတောင်တန်း အတွင်းကို တစ်ခေါက် သွားရောက်ခဲ့တာ"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဖန့်ချင်းလန် အလွန်ပင် အံ့ဩသွားခဲ့ရပြီး...

"ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်တာက... နင့်အတွက်တော့ ဒီလောက်အထိတောင် လွယ်ကူနေရတာလား"

"ပြီးတော့... ဘယ်လိုမျိုး နတ်ဘုရားမျက်စိအတတ်ကများ၊ ဟင်းလင်းပြင်ကိုပါ ဖောက်ထွက်ပြီး မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိနေရတာလဲ"

"ဒါက... သေးငယ်တဲ့ အတတ်ပညာလေးတစ်ခုသာသာ ပါ"

လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

"…………"

ဖန့်ချင်းလန် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အလွန်ပင် ဆွံ့အသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဤလူသားကို မမြင်တွေ့ရသည့် အချိန်တုန်းကမူ သူမ စိတ်ထဲမှ အလွန်ပင် သတိရနေခဲ့သော်လည်း၊ မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ... အမြဲတမ်းပင် လူကို ဒေါသထွက်အောင် ပြုလုပ်တတ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ဖန့်ချင်းလန်ကို ခေါ်ဆောင်လျက် ချင်ယွဲ့ထန် အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ချင်ယွဲ့ထန် အတွင်း၌ကား အလွန်ပင် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေခဲ့ပြီး... မည်သည့် နယ်ပယ်ပြင်ပက မိစ္ဆာဆိုးများ၏ အရိပ်အယောင်မျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

၎င်း၏ အတွင်း၌ကား... မြင့်မားလှသော တာအိုဆရာကြီးတစ်ဦး၏ ရုပ်တုကြီးတစ်ခုသာ ရှိနေခဲ့သည်။

လူနှစ်ဦးစလုံး ဤရှေးဟောင်းမြို့တော်ကြီးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြရာ...

ကောင်းကင်ယံထက်ဆီမှ မိုးဖွဲလေးများ ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး... ဤမိုးရေများမှာကား သန့်စင်လှသော ဝိဉာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ပေရာ အလွန်ပင် သန့်စင်လှပေသည်။

ဖန့်ချင်းလန်၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော မီးလျှံဓားကြီးမှာ... အဆက်မပြတ် မြည်ဟီးနေခဲ့တော့သည်။

လီယန်ချူက ရှင်းပြလိုက်သည်

"ဒီဓားကို... ဒီနေရာကနေပြီးတော့ ရရှိခဲ့တာ ဒါတင်မကသေးဘဲ... မီးနတ်ဘုရား အမိန့်တော်ကိုပါ ရရှိခဲ့တာ"

ယခုအခါ သူသည် မီးနတ်ဘုရား ခန္ဓာပွားကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် နောက်ထပ် အသက်တစ်ဖက် ရှိနေခဲ့သည့်အလား ဖြစ်ပေရာ... အစောပိုင်းက ကံတရားဖန်တီးမှုများမှာကား ထိုနေရာမှ ဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"နင် ရရှိခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ်က... ချင်ယွဲ့ထန် နတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး၊ မူလက အမွေအနှစ်က... အစီရင်အတတ်ပညာရပ်တွေ ဖြစ်ရမယ်"

ဖန့်ချင်းလန် မိမိ၏ မျက်စိကို မှိတ်လျက် အာရုံခံကြည့်လိုက်ပြီးနောက်... တိုးတိုးလေး ပြောဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူ တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီး... ချက်ချင်းပင် ထိုတာအိုဆရာကြီး၏ ရုပ်တုကြီး၏ အောက်ခြေသို့ ကြည့်ရှုလိုက်မိသည်။

အတိတ်တုန်းက ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် နိမ့်ပါးလွန်းလှသဖြင့်... ယခုအခါ ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်သည့် အခါတွင်မူ နောက်ထပ် နယ်ပယ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြန်သည်။

"တကယ့်ကို... ဒီအတိုင်းပါပဲလား..."

လီယန်ချူ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွဲ့ထန် ကောင်းချီးဘုံအတွင်း၌မူ... ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်လူသားတို့၏ စိတ်ဝိဉာဉ်အကြွင်းအကျန်များ ရှိမနေခဲ့တော့သဖြင့်၊ အချို့သော ကိစ္စရပ်များကို မေးမြန်းရန်အတွက် မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ဖန့်ချင်းလန်၏ သတိပေးမှုကို ရရှိပြီးသွားခဲ့ရပြီးနောက်... လီယန်ချူသည် ၎င်း၏ အတွင်းမှ ချင်ယွဲ့ထန်၏ ကိုယ်ပိုင်အမွေအနှစ်ကို ထပ်မံရရှိခဲ့ပြန်ရာ၊ ၎င်းမှာ ကျမ်းစာတစ်စောင် ဖြစ်ပြီး အစီရင်တွက်ချက်ခြင်း နည်းလမ်းများ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ လီယန်ချူသည် တံခါးခြောက်ပေါက် လျှိုဝှက်အတတ်ကို ကျင့်ကြံထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ... ဤတွက်ချက်ခြင်း နည်းလမ်းကို ထပ်မံလေ့လာလိုက်ရင်တော့ အပြန်အလှန် ဆက်နွယ်နိုင်မှာ ဖြစ်သည်။

"သုံးဆယ့်ခြောက်ခု နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေနဲ့၊ ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခု လျှိုဝှက်နယ်မြေ တွေက... ကြီးမားကျယ်ပြန့်မှုချင်း မတူညီကြဘူး၊ အားလုံးကို တပြေးညီ သတ်မှတ်လို့ မရနိုင်ဘူး... သေးငယ်လှတဲ့ နေရာတွေမှာလည်း ကံတရားဖန်တီးမှုတွေ ရှိနေနိုင်တာပဲ"

လီယန်ချူက သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ချက်ချင်းပင်... သူသည် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်...

"ဒီတာအိုဆရာကြီးရဲ့ ရုပ်တုက... ဒီလောက်အထိ ထင်ရှားနေခဲ့ပြီး၊ မီးနတ်ဘုရား အမိန့်တော်ကလည်း အလွန်အဆင့်မြင့်မားလှတဲ့ အမွေအနှစ် ဖြစ်နေခဲ့တယ်၊ ဒါတင်မကသေးဘဲ အစီရင်တွက်ချက်ခြင်း နည်းလမ်းကိုပါ ချန်ထားခဲ့တာဆိုတော့... ကောင်းကင်လူသားတွေက ဒီလောက်အထိ စိတ်ကောင်းရှိနေကြလိမ့်မယ် မဟုတ်ဘူး"

ဖန့်ချင်းလန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိရင်း...

"နတ်ဘုရားနယ်မြေတစ်ခုတည်းမှာ... ဘာဖြစ်လို့ အမွေအနှစ် နှစ်မျိုး ရှိနေရတာလဲ၊ ဒါက..."

"ဒါက... ဒီအမွေအနှစ်ကို နောက်ပိုင်းကျမှ တစ်စုံတစ်ဦးက တမင်သက်သက် ထည့်သွင်းထားခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်"

လူနှစ်ဦးစလုံး အချင်းချင်း ကြည့်ရှုလိုက်ကြရင်း... တပြိုင်နက်တည်း ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာကား... အစောဆုံး သိကျွမ်းခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သံယောဇဉ် အလွန်ပင် နက်နဲလှပေရာ၊ ယခုထက်ထိ တူညီသော စိတ်ကူးစိတ်သန်းများ ရှိနေကြဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ ဤပြဿနာကို ရိပ်မိသွားခဲ့ရသဖြင့်... လီယန်ချူက လေးနက်စွာဖြင့်...

"ငါ အမြဲတမ်း သံသယဖြစ်နေခဲ့တာက... နယ်မြေတွေ ပွင့်လာတာက လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ တရားဥပဒေတွေကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ လူသားတစ်ဦးဦးက တမင်သက်သက် ထိန်းချုပ်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်"

"အကယ်၍... တကယ်ပဲ လူတစ်ဦး ရှိနေခဲ့မယ်ဆိုရင်၊တကယ်ပဲ တစ်စုံတစ်ဦးက အထဲမှာ အမွေအနှစ်တွေကို တမင်သက်သက် ချန်ထားခဲ့တာဆိုရင်... ဒီလူက တကယ်ပဲ ဘာကိုလုပ်ချင်နေတာလဲ"

ဖန့်ချင်းလန်က စဉ်းစားလိုက်မိရင်း...

"နယ်မြေအတွင်းကို ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အကြားကနေ... ကိုက်ညီတဲ့လူကို ရွေးချယ်ပြီး အမွေအနှစ်ကို ပေးအပ်ချင်တာမျိုး ဖြစ်နိုင်မလား"

"ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့လည်း ဒီလူက မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကတော့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်နေတာ သူပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အရာတွေကလည်း အလွန် ကြောက်ဖို့ကောင်းလွန်းတယ်"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။

မီးလျှံနတ်ဘုရား အမိန့်တောါမှာ... လောကအလယ်ရှိ မီးလျှံအားလုံးကို အုပ်ချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပေရာ၊ လီယန်ချူအနေဖြင့် အမျိုးမျိုးသော မီးလျှံများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း ဤအမွေအနှစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

လူသားလောက၌ မရှိသင့်သော ရွှမ်ကျီမီးလျှံ ကိုပင်လျှင်... မီးနတ်ဘုရား အမိန့်တော်ဖြင့် ထိန်းချုပ် နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ ထိုအမွေအနှစ်မှာ နတ်ဘုရားလောကအတွင်း၌ပင်လျှင် အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းကို... ဤမျှလောက် သေးငယ်လှသော နယ်မြေတစ်ခုအတွင်း၌ တမင်သက်သက် ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍သာ တကယ်ပဲ ဤအတိုင်းဆိုရင်တော့... ထိုကိစ္စရပ်၏ နောက်ကွယ်က လျှို့ဝှက်ချက်မှာကား လူကို တွေးတောစရာ ဖြစ်စေခဲ့ရသည်။

လူနှစ်ဦးစလုံး ချင်ယွဲ့ထန် ကောင်းချီးဘုံအတွင်းမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီးနောက်... အခြားသော နေရာများသို့ သွားရောက်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ၊ တစ်ခဏမျှ ချင်းယွန်းကျောင်းတော်အတွင်း၌သာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် တာ့လော့ဓားကျမ်းကို... အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သိမြင်နားလည်လာခဲ့ရသည်။

သူမသည် လီယန်ချူကဲ့သို့သော ကမ္ဘာပေါ်တွင် အနှိုင်းမဲ့လှသည့် ပါရမီရှင်၊ တစ်ကြိမ်ဖတ်ကြည့်ရုံဖြင့် တတ်မြောက်သွားတတ်သော လူလိမ်မျိုး မဟုတ်ခဲ့သည့်တိုင်အောင်... အလွန်ပင် ရှားပါးလှသူ ဖြစ်ပေရာ၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဝေဝါးလှသော မိုးကောင်းကင်ဓားချက်ကို တတ်မြောက်သွားခဲ့ရပြီး...

ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလျက်... ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ခွန်လွန်၊ ဝါးရှန်း၊ ချင်းချန်၊ ခုံထုံ စသော တက်လှမ်းခြင်း နယ်မြေမြောက်မြားစွာသို့ သွားရောက်ခဲ့သော်လည်း... မည်သည့် ထူးခြားမှုမျိုးမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

ခုံထုံတက်လှမ်းခြင်း နယ်မြေမှာကား လွန်ခဲ့သော အချိန်တုန်းက သွေးဆေးခြင်းကို ခံလိုက်ရဖူးသဖြင့်... ယခုအချိန်တွင် ဤနေရာ၌ တက်လှမ်းခြင်း အလင်းတန်းများကို လာရောက်လေ့လာကြသော ကျင့်ကြံသူ မြောက်မြားစွာ ရှိမနေခဲ့တော့ဘဲ၊ အားလုံးက ဤနေရာကို မင်္ဂလာမရှိသော နေရာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဝါးရှန်းတက်လှမ်းခြင်း နယ်မြေမှာလည်း... ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ချန်ရွှမ်းတာအိုဆရာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး... ဤတာအိုဆရာမှာမူ ယခုအခါ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူသည်လည်း ချန်နိုင်ငံ တရားရုံးချုပ်ဆီမှ သတင်းစကား ပေးပို့ချက်ကို ရရှိထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် တာအိုဂိုဏ်း၏ တာအိုဆရာအနေဖြင့်... မူလက လောကအလယ်က ကိစ္စရပ်များကို စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိဘဲ ဆိတ်ငြိမ်စွာ ကျင့်ကြံနေခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး၊ ဆေးတစ်ဖို ဖော်စပ်လိုက်ရင်တင် အချိန်များစွာ ကုန်ဆုံးသွားတတ်ကာ၊ ၎င်း၏ အတွင်း၌ နစ်မြုပ်နေခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း...

ယခုအခါ ကမ္ဘာမြေကြီး အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသဖြင့်... ဤချန်ရွှမ်းသည်လည်း လောကအလယ်သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ကြားသိရတာကတော့... ကောင်းကင်လူသားတွေက နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာဖို့အတွက် ကြိုးစားနေကြပြီး၊ လူသားလောကကြီးတစ်ခုလုံး ဘေးဒုက္ခနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတယ်ဆိုပဲ... ဒါက တကယ့်ကို အပြိုင်အဆိုင်များလှတဲ့ ခေတ်ကာလကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီလား"

ဤတည်ငြိမ်အေးချမ်းလှသော ချန်ရွှမ်းတာအိုဆရာက သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

လီယန်ချူသည်လည်း သူ၏ ဤပြဿနာကို ပြန်လည်ဖြေကြားရန်အတွက် မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ကမ္ဘာမြေကြီး အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး... တက်လှမ်းခြင်း လမ်းကြောင်းကြီး နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ဆက်သွယ်သွားခဲ့ရသည့်တိုင်အောင်၊ ဤအပြိုင်အဆိုင်များလှသော ခေတ်ကာလကြီးအတွင်း၌မူ အမြဲတမ်းပင် ပြဿနာ မြောက်မြားစွာ ပေါ်ထွက်လာတတ်ပေသည်။

"နတ်ဘုရားလောက၊ လူသားလောကနဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေတို့က... ဖြတ်တောက်ထားတာကပဲ အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။

ချန်ရွှမ်းကလည်း အလွန်ပင် သဘောတူညီလှပေသည်။

"အကယ်၍သာ... နတ်ဘုရားတွေနဲ့ သာမန်လူသားတွေကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်ထားပစ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့၊ ကျုပ် အနေနဲ့ တက်လှမ်းခြင်း လမ်းကြောင်းကြီး ပျက်စီးသွားခဲ့ရမယ်ဆိုရင်တောင် သဘောတူပါတယ်"

ချန်ရွှမ်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူ လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့ရပြီး... ချန်ရွှမ်းထံသို့ လက်အုပ်ချီလိုက်ရင်း...

"စီနီယာရဲ့ စိတ်နှလုံးက... တကယ့်ကို လေးစားအားကျဖို့ ကောင်းလှပေတယ်"

ဤတက်လှမ်းခြင်း လမ်းကြောင်းကိုသာ ပြင်းထန်စွာ ရှာဖွေနေကြသော ခေတ်ကာလကြီးအတွင်း၌... ချန်ရွှမ်းကဲ့သို့သော အတွေးအခေါ်မျိုး ရှိနေခြင်းမှာကား အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။

တက်လှမ်းခြင်း နယ်မြေများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်းကြောင့်... မြောက်မြားစွာသော ကျွမ်းကျင်သူများ တက်လှမ်းသွားခဲ့ကြရပြီး၊ မင်မိသားစု၏ ထိုဘိုးဘေးကြီးသည်လည်း အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ပြောရရင်တော့... လူသားလောကကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ယခုအခါ အတိတ်တုန်းကထက်စာရင် အလွန်ပင် အားနည်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဟုတ်ပါတယ်... အချို့သော ဆိတ်ငြိမ်စွာ ပုန်းအောင်းနေကြသည့် လျှို့ဝှက်ကျွမ်းကျင်သူများ ရှိနေကြသေးသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် တက်လှမ်းခြင်း မရှိကြသည့်တိုင်အောင် လူသားလောကကြီး ဘေးဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့် အချိန်တွင်မူ လုံးဝ လက်ထွက်ကူညီကြလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

အလွန်ပင် မြင့်မားလှသော ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြရသည့် အခါတွင်မူ... အမြဲတမ်းပင် သာမန်လူသားများကို ပုရွက်ဆိတ်များအလား ကြည့်ရှုလေ့ရှိကြပေရာ...

တာအိုဆရာကြီး ပြောဆိုခဲ့ဖူးသော စကားများမှာလည်း... မြောက်မြားစွာသော ကျင့်ကြံသူတို့၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထင်ဟပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် မဟာဂိုဏ်းအချို့သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သော်လည်း... ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ နယ်မြေဒေသများအတွင်း၌ မည်သည့် ထူးခြားမှုမျိုးမျှ ရှိမနေခဲ့ဘဲ၊ ကောင်းကင်လူသားတို့၏ အရိပ်အယောင်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သူသည် ရှန်ရှောင်ဂိုဏ်း၏ ထိုထျန်းခွေတာအိုဆရာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး... ထျန်းခွေတာအိုဆရာ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးများနှင့် ဆံပင်များမှာ သံအပ်များအလား ကြံ့ခိုင်နေခဲ့ကာ၊ ခရမ်းရောင် မျက်နှာထားဖြင့်... ယခုထက်ထိ အလွန်ပင် ရဲရင့်ထက်မြက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"လီတာအိုမိတ်ဆွေ... မင်း မိစ္ဆာတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကို စောစောစီးစီးကတည်းက ကြားခဲ့ရတာ ကျုပ်ကတော့ အလွန် လေးစားအားကျမိပါတယ်"

ထျန်းခွေတာအိုဆရာက ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်လူသားတွေက နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာဖို့အတွက် ကြိုးစားနေကြတယ် လေပြင်းမုန်တိုင်းတွေ ထန်တော့မယ့်အခြေအနေ ဖြစ်နေခဲ့ပြီ"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်လူသားတွေက... မြင့်မြတ်လှတဲ့ အသွင်အပြင်တွေနဲ့ မူလက လောကပြင်ပမှာ ဆိတ်ဆိတ်ငြိမ်ငြိမ် နေထိုင်ရမှာ အခုတော့ မိစ္ဆာဆိုးတွေထက်တောင် ပိုမိုပြီးတော့ ဘေးဒုက္ခတွေကို ပေးနေသေးတယ်... သတ်ဖြတ်သင့်တယ်"

ထျန်းခွေတာအိုဆရာက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယခုအခါ ဤ ရှန်ရှောင်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းအကြီးအကဲကြီးမှာမူ... ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေရာ...

သူကျင့်ကြံထားသော နတ်ဘုရားကျမ်းစာနှင့် သက်ဆိုင်နေခြင်း ရှိမရှိ မသိရသော်လည်း... အရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသော်လည်း၊ တက်လှမ်းခြင်း အလင်းတန်းများနှင့် ပတ်သက်၍မူ မည်သည့် သိမြင်နားလည်မှုမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

"ငါတို့မျိုးနွယ်စု မဟုတ်ရင်တော့... သူတို့ရဲ့ စိတ်နှလုံးကလည်း ကွာခြားမှု ရှိမှာပဲ"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။

...

ရှန်ရှောင်ဂိုဏ်း၏ မိုးကြိုးအတတ်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှပေသည်။

ထျန်းခွေတာအိုဆရာသည် လီယန်ချူထံမှ ပညာရပ်အချို့ကို သင်ယူလိုသဖြင့်... လီယန်ချူသည်လည်း သူနှင့်အတူ မိုးကြိုးအတတ်များကို အပြန်အလှန် သက်သေပြလိုက်ကြသည်။

ထျန်းခွေတာအိုဆရာ၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... မူလက သာယာနေခဲ့သော ကောင်းကင်ယံကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်လှသော တိမ်တိုက်ကြီးများ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရပြီး၊ မိုးကြိုးသံကြီးများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့ရာ...

အသံမှာ အလွန်ပင် လေးလံလှပေသည်။

"လီတာအိုမိတ်ဆွေ... ကျေးဇူးပြုပြီးတော့ လမ်းညွှန်ပြသပေးပါဦး"

ထျန်းခွေတာအိုဆရာက လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူသည် မိစ္ဆာများကို မုန်းတီးလှသူ ဖြစ်ပြီး... မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကြသူ ဖြစ်ပေရာ၊ ယခုအခါ မိမိ၏ မိုးကြိုးအတတ်ကို ပြန်လည်သက်သေပြလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူ၏ အဝတ်အစားများမှာ လွင့်ပျံနေခဲ့ပြီး... မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ကား မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည့်အလား၊ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံထက်ဆီမှ ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး... ရေပုံးကြီးတစ်လုံးအလား ကြီးမားလှကာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

မိုးကြိုးအတတ်မှာကား ကမ္ဘာမြေကြီး၏ အစွမ်းထက်ဆုံး အရာ ဖြစ်ပေရာ... လူသားလောကကြီးကို သန့်စင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

လီယန်ချူ လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ... ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော မိုးကြိုးအတတ်တစ်ခု လောကအလယ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ရှေ့သို့ ဆီးကြိုလျက် ထိုမိုးကြိုးအတတ်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသွားခဲ့တော့ရာ...

မည်းမှောင်လှသော တိမ်တိုက်ကြီးများမှာ... ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး၊ ကောင်းကင်ယံကြီးမှာ ပြန်လည်ကြည်လင်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထျန်းခွေတာအိုဆရာမှာမူ... တစ်ခဏမျှ ဆွံ့အလျက် မှင်တက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

သူသည် မိုးကြိုးအတတ်ကို ကျွမ်းကျင်လှသူ ဖြစ်သော်လည်း... ဤလမ်းကြောင်းပေါ်၌ ဤအသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေးနှင့် ယခုကဲ့သို့သော ကွာခြားချက်ကြီး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

"ငါ့ရဲ့ လက်ထဲမှာ... ငါးရောင်ခြယ်မိုးကြိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားအတတ် ရှိတယ်၊ သာမန်လူတွေအနေနဲ့ ကျင့်ကြံဖို့ ခက်ပေမယ့်၊ အခုကြည့်ရတာတော့ ထျန်းခွေစီနီယာအနေနဲ့ ကျင့်ကြံနိုင်မှာပါ"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။

"ငါးရောင်ခြယ်မိုးကြိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာက... ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားအတတ်ပဲ မဟုတ်လား"

ထျန်းခွေတာအိုဆရာက အံ့ဩစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မှန်တယ်..."

လီယန်ချူက ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်လိုက်ရင်း... ငါးရောင်ခြယ်မိုးကြိုး ထိန်းချုပ်ခြင်း နတ်ဘုရားအတတ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကျောက်စိမ်းပြားကို ထျန်းခွေတာအိုဆရာထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

၎င်းမှာ... မူရင်း ရှေးဟောင်းကျောက်စိမ်းပြား မဟုတ်ဘဲ၊ သူကိုယ်တိုင် နောက်ထပ် တစ်စောင် ပြန်လည်ကူးယူထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤမဟာနတ်ဘုရားအတတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်အတွက်... အချိန်များစွာ ကျင့်ကြံရမှာ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် ထျန်းခွေတာအိုဆရာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ အချို့သော ဆန်းကြယ်လှသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထျန်းခွေတာအိုဆရာ လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့ရပြီး... ဤငါးရောင်ခြယ်မိုးကြိုး နတ်ဘုရားအတတ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကျောက်စိမ်းပြားကို လှမ်း၍ ယူလိုက်ရင်း...

"လီတာအိုမိတ်ဆွေရဲ့... အမွေအနှစ် ပေးအပ်မှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လီယန်ချူသည် ရှန်ရှောင်ဂိုဏ်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီးနောက်... ဝေမြို့ ချင်းယွန်းကျောင်းတော်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယခုအခါ ဖန့်ချင်းလန်သည် တောင်တန်းများအတွင်း၌ ဓားကျင့်စဉ်များကို သွားရောက်ကျင့်ကြံခြင်း မရှိတော့ဘဲ... ကျောင်းတော်အတွင်း၌သာ ဆိတ်ငြိမ်စွာ ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး၊ ကျွေ့ဟွာနှင့် ယွန်းနျန်းတို့သည်လည်း ချင်းယွန်းကျောင်းတော်အတွင်း၌ ကိုယ်စီကိုယ်စီ ကျင့်ကြံနေခဲ့ကြသည်။

လေမီး ဖျာကြီးမှာ... တာအိုတရားကို သိမြင်နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိပေရာ၊ ကျွေ့ဟွာသည် ယခုအခါ လေမီး ဖျာကြီး၏ အပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေလျက် ထိုင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယွန်းနျန်းမှာမူ... ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ဝတ်ဆင်လျက် အစီရင်များကို တွက်ချက်နေခဲ့သည်။

သူမသည်... ချန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်သော မဟာအစီရင်ကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်လျက်၊ သတင်းစကား ပေးပို့နိုင်သော ကွန်ရက်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းရန် ကြိုးစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းမှာ... လီယန်ချူ ပေးအပ်ထားခဲ့သော စိတ်ကူးစိတ်သန်း ဖြစ်ပြီး၊ ယွန်းနျန်းသည်လည်း ကြိုးပမ်းလျက် လေ့လာနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဆက်တိုက်ဆိုသလို ရက်အနည်းငယ်မျှ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း... မည်သည့် မြို့ရွာများ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း၊ သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရခြင်းမျိုးမျှ ရှိမနေခဲ့ဘဲ၊ အလွန်ပင် ငြိမ်သက်နေခဲ့သော်လည်း... ဤငြိမ်သက်မှုများ၏ အောက်၌မူ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသော ရေစီးကြောင်းကြီး ရှိနေခဲ့သည်ဟု လူကို ခံစားရပေသည်။

မထင်မှတ်ဘဲ... လူသားလောကသို့ အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ဘေးနား၌လည်း စစ်မှန်သော ရှေးဟောင်း သားရဲဆိုးကြီးတစ်ကောင် ပါဝင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ ဤကိစ္စရပ်မှာကား လူကို သတိပြုမိစေရန်အတွက် လုံလောက်လှပေသည်။

………………

ကျန်းနန်နယ်မြေ...

ဤမြို့တော်မှာကား လူသားမျိုးနွယ်စုတို့၏ ကံတရားအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သော နေရာ ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူနှင့် ရွှီထျန်းနန်တို့ အတူတကွ ပူးပေါင်းလျက် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းပြီးသွားခဲ့ကြရပြီးနောက်တွင်မူ... ကျန်းနန်နယ်မြေ၏ အခြေအနေများမှာ အလွန်ပင် သန့်ရှင်းသွားခဲ့ရသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ရွှီထျန်းနန်သည် ဤနေရာ၌ အဓိက တာဝန်ယူခဲ့သဖြင့်... ဤနေရာရှိ တရားရုံးချုပ်၏ ဌာနခွဲများမှာလည်း အလွန်ပင် သေသေချာချာ ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသဖြင့်...

ထို့ကြောင့် ကျန်းနန်နယ်မြေ မြို့တော်အတွင်း၌မူ ယခုအခါ မိစ္ဆာဆိုးများကို မြင်တွေ့ရခဲလှပြီး... အကယ်၍ ရှိနေခဲ့မယ်ဆိုရင်လည်း လမ်းဖြတ်ပြေးသော ကြွက်ကြီးများအလား ဖြစ်ပေရာ၊ ခေါင်းမော့လာဝံ့ခြင်း မရှိကြချေ။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ကျန်းနန်နယ်မြေ မြို့တော်ကြီးမှာ... ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ကမ္ဘာမြေကြီး အကြီးအကျယ် တုန်ခါသွားခဲ့ရတော့သည်။

မြောက်မြားစွာသော လူများမှာ ဤမြင်ကွင်းကို သတိပြုမိသွားခဲ့ကြရသဖြင့်... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရတော့သည်။

ယခုအခါ အိမ်ခြေမြောက်မြားစွာ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး... သေဆုံးဒဏ်ရာရသူ မြောက်မြားစွာ ရှိနေခဲ့သဖြင့်၊ မြောက်မြားစွာသော လူများမှာ အိမ်တွင်းမှ ထွက်ပြေးလာခဲ့ကြရပြီး လမ်းမကြီးများပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြကာ အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းလှပေသည်။

ထိုအရာအားလုံးမှာကား... အလွန်ပင် ထည်ဝါတောင့်တင်းလှသော ကိုယ်ဟန်အမူအရာ ရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ဤလူငယ်သည် ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး... ခြေလှမ်းတစ်ချက် ဖြတ်သန်းလိုက်သည့် အခါတိုင်းတွင်လည်း ကမ္ဘာမြေကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရကာ၊ မြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ယခုကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကြောင့်... မြို့တော်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံခြင်း ကျွမ်းကျင်သူ မြောက်မြားစွာကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ရတော့သည်။

ကျန်းနန်နယ်မြေ ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဖြစ်သော မျက်ခုံးရှည်ရဟန်းအိုကြီးသည် နတ်ဘုရားအတတ်ကို ထုတ်ဖော်လျက် ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ... ဤထည်ဝါတောင့်တင်းလှသော လူငယ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အချိန်တွင်မူ စိတ်ထဲမှ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံထက်ဆီမှလည်း အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်ရာ... ၎င်းမှာ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဓားသမား ရန်ဆန်း ဖြစ်ပြီး၊ ခါးတွင် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားခဲ့ကာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထက်မြက်လှပေသည်။

ထိုထည်ဝါခန့်ညားလှသော လူငယ် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ... သူသည်လည်း အလားတူပင် အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

ဤကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးစလုံး အချင်းချင်း ကြည့်ရှုလိုက်ကြရင်း...

တက်လှမ်းခြင်း လမ်းကြောင်းကြီး ပွင့်လာခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ... လူသားလောကကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ရေမြင့်လေ ကြာတင့်လေ ဖြစ်လာခဲ့ရပြီး...

အတားအဆီးများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသဖြင့်... မူလက ပိတ်ဆို့နေခဲ့သော ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်များမှာ လွယ်လွယ်ကူကူပင် ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤလူနှစ်ဦးစလုံးမှာကား... တတိယမြောက် နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့်၊ နတ်ဘုရားကမ္ဘာသို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် အခွင့်အရေး ရှိနေကြသူများ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ ဤထည်ဝါခန့်ညားလှသော လူငယ်ကြောင့် မြို့တော်ကြီး အကြီးအကျယ် တုန်ခါနေခဲ့ရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ... လူနှစ်ဦးစလုံး ဒေါသတကြီးဖြင့်...

"ဘယ်သူက... ဒီနေရာမှာ လာပြီးတော့ ရမ်းကားနေတာလဲ"

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဓားသမား ရန်ဆန်းက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... ထိုလူငယ်က ၎င်းကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့် တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်ရှုလိုက်တော့ရာ၊ ရန်ဆန်းတစ်ကိုယ်လုံး အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ကား... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည့်အလား...

ရန်ဆန်း ပါးစပ်မှ သွေးများ အပြင်းအထန် အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး... ဝမ်းတွင်းကလီစာများအားလုံး ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

သူ၏ ဓားအရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှပြီး... တတိယမြောက် နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ပေရာ၊ အတိတ်ခေတ်ကာလက ဆိုရင်တော့ ပထမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ သာမန် မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်တိုင်အောင်... တစ်စုံတစ်ဦး၏ အကြည့်တစ်ချက်မျှဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားရလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

၎င်းမှာ... အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှသော ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

မျက်ခုံးရှည်ရဟန်းအိုကြီး... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင်လည်း... ကမ္ဘာမြေကြီးမှာ ဆက်လက်၍ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်နေခဲ့ဆဲ ဖြစ်ပေရာ...

ဤတတိယမြောက် နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူမှာမူ မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမျိုးမျှ မရှိတော့ဘဲ... ရွှေရောင်ဖန်ခွက်အိုးကြီးကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်ဖော်လိုက်တော့ရာ၊ မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီး...

"အမိတ္တာဗုဒ္ဓ... သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားကို ချလိုက်ပါ..."

ရဟန်းအိုကြီးသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ စစ်မှန်သော ဂါထာတော်ကို ထုတ်ဖော်လျက်... ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ငလျင်စွမ်းအားများကို တားဆီးရန်အတွက် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။

နောက်တစ်ခဏ၌... ထိုလူငယ်က မျက်ခုံးရှည်ရဟန်းအိုကြီးကို နောက်ထပ် တစ်ချက် ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်ပြန်တော့ရာ၊ မျက်ခုံးရှည်ရဟန်းအိုကြီးသည်လည်း အလားတူပင် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြန်ပြီး၊ ရင်ဘတ်ထက်၌ သွေးများဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုလျက် ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ကျန်းနန်နယ်မြေ မြို့တော်ကို ကာကွယ်ထားသော အစီရင်ကြီးမှာလည်း... ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ရန်ဆန်းမှာကား တရားရုံးချုပ်၏ လူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့်... ယခုအခါ အသက်ကို အနိုင်နိုင် ထိန်းထားလျက် သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်တော့ရာ...

ဤလူမှာ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလွန်းလှသဖြင့်... သာမန်ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိမနေခဲ့ချေ။

ထို လူငယ်သည်... အလျင်စလိုမရှိဘဲ ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ပြီး၊ ခြေလှမ်းတစ်ချက် ဖြတ်သန်းလိုက်သည့် အခါတိုင်းတွင်လည်း မြို့တော်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရကာ၊ အိမ်ခြေများ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး ငိုယိုအော်ဟစ်သံများ မြောက်မြားစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။

…………

ရွှီကျိုးနယ်မြေ မြို့တော်...

အလွန်ပင် မြင့်မြတ်သန့်စင်လှသော အသွင်အပြင် ရှိသည့် မိန်းမပျိုတစ်ဦးမှာမူ... မြို့တော်၏ ကောင်းကင်ယံထက်၌ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့ကာ ကြည့်ရသည်မှာ နတ်သမီးတစ်ပါးအလား ဖြစ်ပေသည်။

အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသော မြင့်မြတ်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

လောကအလယ်က လူသားများအားလုံးမှာမူ... နတ်ဘုရားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ကြသဖြင့်၊ ပြည်သူများအားလုံး ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်လျက် ကိုးကွယ်ဆုတောင်းလိုက်ကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏ၌... ဤမြင့်မြတ်လှသော နတ်သမီးလေး၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကြာပန်းတစ်ပွင့် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး... မြောက်မြားစွာသော ပြည်သူတို့၏ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ ရူးသွပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရကာ၊ ပိုမို၍ ကြည်ညိုလေးစားလာခဲ့ကြပြီး၊ လူသားမျိုးနွယ်စုတို့၏ ကံတရားအရှိန်အဝါများမှာလည်း ထိုကြာပန်းအတွင်းသို့ ဆက်တိုက် စီးဝင်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ရွှီကျိုးနယ်မြေ မြို့တော်တစ်ခုလုံးရှိ ပြည်သူများအားလုံးမှာ... ထိုနတ်သမီးလေး ရှိနေသည့် အရပ်ဒေသဆီသို့ ဦးတိုက်လျက် ကိုးကွယ်နေခဲ့ကြပြီး အလွန်ပင် ကြည်ညိုလေးစားနေခဲ့ကြသည်။

လူသားမျိုးနွယ်စုတို့၏ မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ယခုကဲ့သို့သော ဆန်းကြယ်လှသော အငွေ့အသက်များအောက်၌ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရပြီး၊ မြောက်မြားစွာသော ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြချေ။