အခန်း (၁၁၁၉-၁၁၂၀)

အခန်း (၁၁၁၉) - လူသားလောကကို မွှေနှောက်ဖျက်ဆီးခြင်း

ချန်နိုင်ငံတွင် ပြည်နယ်ကြီး ၁၃ ပြည်နယ် ရှိပေရာ၊ ယခုအခါ မြို့စားမင်းများစိုးစံရာ မြို့တော်အသီးသီးတွင် ကောင်းကင်လူသားများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ထို့တင်မကသေးဘဲ... ဧကရာဇ်မင်းမြတ်စိုးစံရာ နေပြည်တော်တော်ဝင်နန်းမြို့ရိုးကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင်လည်း ကောင်းကင်လူသားတစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုကောင်းကင်လူသားသည် တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းရွှေရောင်အလင်းတန်းများ၏ အတွင်း၌ကား ယောက်ျားတစ်ဦး တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်ကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

သူသည် နန်းမြို့ရိုးရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... ကမ္ဘာဦးလူသားမျိုးနွယ်တို့၏ ကံတရားအရှိန်အဝါများက ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်တွန်းကန်လာခဲ့ကြတော့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော လေးလံလှသည့် လူသားလောက၏ တရားဥပဒေကံတရားအရှိန်အဝါမှာ... သူ၏အပေါ်၌ မည်သည့်ထူးခြားသော သက်ရောက်မှုမျိုးမျှ မဖြစ်စေခဲ့ချေ။

ထိုကောင်းကင်လူသားသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများအကြားတွင် တည်ငြိမ်အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ထိုင်နေခဲ့ပြီး၊ ပထမတစ်ချက်တွင် နန်းမြို့ရိုးရှေ့၌ ရှိနေခဲ့သော်လည်း ဒုတိယတစ်ချက်၌ကား တော်ဝင်နန်းတော်ကြီး၏ အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ပင် အသံတိတ် ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။

အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ကောင်းကင်ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ချန်ကျန်းသည်... မိမိ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသော ဤရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ကောင်းကင်လူသားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ၊ တောင်တန်းကြီးတစ်ကောင်အလား ဖိနှိပ်လွန်းလှသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရှိန်အဝါကို ချက်ချင်းပင် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ ၎င်းမှာ မြင့်မြတ်လှသော နတ်ဘုရားသက်ရှိတစ်ပါးကို ရင်ဆိုင်နေရသည့်အလား ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေသည်။

ဤချန်နိုင်ငံ၏ အစွမ်းထက်ဆုံးနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်အရှိဆုံးဖြစ်သော အသက်ငယ်ရွယ်လှသည့် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်သည်... တိုင်းပြည်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ အင်တိုက်အားတိုက် လုပ်ဆောင်လျက် လူသားမျိုးနွယ်တို့၏ ကံတရားအရှိန်အဝါကို စုစည်းခဲ့သော်လည်း၊ ကံဆိုးစွာဖြင့် အချိန်ကာလမှာ တိုတောင်းလွန်းလှပြီး ဤကောင်းကင်လူသား၏ စွမ်းအားမှာကား ပြင်းထန်လွန်းလှပေသည်။

"မင်းက... ဒီလူသားလောက သာမန်နိုင်ငံရဲ့ ဧကရာဇ်မင်းလား..."

ကောင်းကင်လူသား၏ အသံမှာ အလွန်ပင် အေးစက်ခက်ထန်လှပေသည်။

"မှန်တယ်..."

အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ဧကရာဇ် ချန်ကျန်းသည် ဤကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဖိအားကြီးကို ရင်ဆိုင်နေရသည့်တိုင်အောင်... မိမိ၏ ရင်ဘတ်ကို တောင့်တင်းစွာ မော့လျက် တည်ငြိမ်ရဲရင့်သော အမူအရာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။

"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ... သာမန်လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်ပေမယ့်၊ ဒီလောက်အထိ ရဲရင့်တဲ့ မာနမျိုး ရှိနေတာပဲ..."

ထိုသူ၏ စကားလုံးလေသံမှာ အလျင်စလိုမရှိဘဲ ဖြည်းညင်းလွန်းလှသဖြင့်... လူကို အလွန်ပင် ကြီးမားလှသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားကို ပေးစွမ်းနေခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့... မင်းက ငါ့ကို မြင်တွေ့ရတာတောင်၊ ဘာဖြစ်လို့ ဒူးမထောက် ဝတ်မပြုတာလဲ..."

စကားလုံးများ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော မဟာစွမ်းအားကြီးတစ်ခုသည် အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ဧကရာဇ် ချန်ကျန်း၏ ပခုံးထက်သို့ ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး၊ ဤလောက၏ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အတင်းအကျပ် ဒူးထောက်သွားစေရန် ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံထက်ဆီမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်လျက် ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ... ၎င်းမှာ တာ့ရှန်းကော်ကျောင်းတော် မှ အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ရဟန်းငယ် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုရဟန်းငယ်သည် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ကြာပန်းများ ပွင့်လန်းလျက် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး... နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ထုတ်ဖော်ကာ အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ကောင်းကင်ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို မတင်ပေးလိုက်ရင်း မိမိ၏ အရှိန်အဝါအတွင်း၌ ဘေးကင်းစွာ ဖုံးကွယ်ကာကွယ်ပေးလိုက်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရဟန်းငယ်သည် စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေရာ... ဤကောင်းကင်လူသားသည် မည်သည့် အသံဗလံမျှ မရှိဘဲ တော်ဝင်နန်းတော်ကြီး၏ အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအပြင် ဤသူ၏ စွမ်းအားမှာလည်း အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ပြင်းထန်လွန်းလှပေသည်။

"မွေးဖွားခြင်းသံသရာ ကူးပြောင်းခြင်းအတတ်ကို ကျင့်ကြံထားတဲ့... ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းတစ်ပါးလား..."

ထိုကောင်းကင်လူသားသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများအကြားတွင် ထိုင်နေခဲ့ပြီး၊ အသက်ရှူသံမှာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှကာ မျက်စိကို ဖွင့်ကြည့်ခြင်း မရှိသည့်တိုင်အောင် ထိုကိုရင်လေး ကျင့်ကြံထားသော ကျင့်စဉ်အတတ်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုးဖောက်မြင်တွေ့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရဟန်းငယ်သည် ရန်သူကြီးကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အလား အပြင်းအထန် သတိထားလိုက်မိရင်း... ထိုသူသည် မိမိကို အလွန်ပင် ကြီးမားလှသော ဖိအားကို ပေးစွမ်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံအစွန်းဆီမှ နောက်ထပ် အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်ရာ... ၎င်းမှာ သံဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လုံဟူရှန်းတောင်တန်း က တာအိုဆရာအိုကြီး ဖြစ်ပေသည်။

အမြဲတမ်း ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နှင့် ဆဲဆိုရယ်မောတတ်သော ထိုတာအိုဆရာအိုကြီးသည်ပင်... နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများအကြားတွင် ထိုင်နေသော ကောင်းကင်လူသားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါ၌ အလားတူပင် အလွန်ပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

"ဒီတစ်ယောက်က... တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်..."

လူနှစ်ဦးစလုံးသည် လေးနက်တည်ကြည်သော အမူအရာများ ရှိနေကြတော့သည်။

………………

ဘေဖုန်းပြည်နယ် မြို့တော်...

ဤနေရာမှာကား မြောက်ဘက်အရပ်က ရိုင်းစိုင်းလှသော လူရိုင်းလူမျိုးစုတို့၏ ရန်ကို နှစ်ပေါင်းရာချီတိုင်အောင် ခုခံကာကွယ်ပေးခဲ့သော အရပ်ဒေသ ဖြစ်ပေရာ၊ ကျန်းပေ့ဟို ၏ အိမ်တော်မှာကား အလွန်ပင် ဂုဏ်သတင်းကျော်စောလှပြီး လက်အောက်၌လည်း ကျွမ်းကျင်သူ မြောက်မြားစွာ ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းပေ့ဟိုအိမ်တော်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဂိုဏ်းက အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်မြောက်မြားစွာကို ပင့်ဖိတ်လျက်... ကမ္ဘာမြေ၏ စွမ်းအားများကို အသုံးပြုကာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသော ဖုန်းရွှေလူသတ်အစီရင်ကြီးများကို တည်ဆောက်ထားခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သာမန်လေလွင့်ဝိဉာဉ်ဆိုးများ နေနေသာသာ... အတတ်ပညာ တတ်မြောက်ထားကြသော တောတွင်းနတ်ဆိုးများနှင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားအတုအယောင်များပင်လျှင် ယင်းအစီရင်အတွင်းသို့ လုံးဝ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိကြချေ။

သို့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ... ကျန်းပေ့ဟိုအိမ်တော်၏ အတွင်းမှ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ နားစည်များ ကွဲအက်မတတ် မြည်ဟီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ကျန်းပေ့ဟိုအိမ်တော်၏ ဖုန်းရွှေအစီရင်နှင့် လူသတ်အစီရင်ကြီးများအားလုံးမှာ... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရစရာမရှိအောင် ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

"အလွန်ဆိုးသွမ်းတဲ့ မိစ္ဆာဆိုးကြီးတစ်ကောင်... အစီရင်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီ..."

ကျန်းပေ့ဟိုအိမ်တော်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူ မြောက်မြားစွာမှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သတိပြုမိသွားခဲ့ကြရသဖြင့်... ချက်ချင်းပင် အရိပ်မည်းမြောက်မြားစွာ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပျံသန်းတက်လာခဲ့ကြတော့သည်။

အိမ်တော်အတွင်းရှိသိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ကျင့်ကြံသူများအားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပြီး... ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ ထွက်ပေါ်လာရာ အရပ်ဒေသဆီသို့ သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များဖြင့် ချီတက်သွားခဲ့ကြတော့သည်။

ထိုနေရာ၌ ရောက်ရှိနေသူမှာကား အရှိန်အဝါ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ယောက်ျားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး... တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်ဝင်းပကာ ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေခဲ့ပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ကား လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို အရေးမစိုက်သည့်အလား မာနထောင်လွှားမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"ရဲတင်းလှချည်လား... ဘယ်သူကများ ငါတို့ ကျန်းပေ့ဟိုအိမ်တော်ကို... လာရောက်ကျူးကျော်ဝံ့တာလဲ..."

ခြံရံ စောင့်ကြပ်နေသော စစ်သည်တစ်ဦးက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကျန်းပေ့ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် လူရိုင်းလူမျိုးစုတို့၏ ရန်ကို နှစ်ပေါင်းရာချီတိုင်အောင် ခုခံကာကွယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ... ဘေဖုန်းပြည်နယ်တွင်သာမက၊ ချန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးတွင်ပင် အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလှသည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းပေ့ဟိုအိမ်တော်၏ စစ်သည်များမှာလည်း အလွန်ပင် ရဲရင့်ထက်မြက်ပြီး ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ပြည့်စုံကြကာ... သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးချင်းစီမှာ သွေးချီစွမ်းအားများ ပြင်းထန်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏ၌ကား...

ဗုန်း...

ထိုသို့ အော်ဟစ်လိုက်သော သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူ စစ်သည်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ... မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုမျှ မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း မရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး သွေးမြူမှုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့်... ကျန်ရှိနေသော သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူများမှာ ချက်ချင်းပင် စစ်အစီရင်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြပြီး၊ မျက်နှာထား တည်ငြိမ်ခက်ထန်လှသော ထည်ဝါတောင့်တင်းသည့် စစ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးက...

"ဓားထုတ်..."

ချောက်ချား...

ဓားရှည်များ ထုတ်လိုက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး... သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးချင်းစီ၏ သွေးချီစွမ်းအားများမှာ သက်တံတစ်ခုအလား ကောင်းကင်ယံသို့ ဖြာထွက်သွားခဲ့ကြရာ၊ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသော စစ်တပ်အစီရင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော စစ်တပ်အရှိန်အဝါများအားလုံးမှာ... ထိုထည်ဝါတောင့်တင်းသော စစ်ဗိုလ်ချုပ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ စုစည်းကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ဤယောက်ျား၏ နာမည်မှာ ကျန်းသောက်ချွမ်း ဖြစ်ပြီး၊ အတိတ်တုန်းက သုံးထောင်မျှသော စစ်သည်အိုကြီးများကို ဦးဆောင်လျက် မြောက်ဘက်လူရိုင်းပြည်နယ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ရန်သူမြောက်မြားစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် စစ်မှုထမ်းကောင်းတံဆိပ် မြောက်မြားစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားလှသည့် စစ်တပ်အစီရင်ကို ဖွဲ့စည်းပြီးသွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ... သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူ စစ်သည်အားလုံး၏ စွမ်းအားများမှာ သူ၏ ဓားတစ်ချက်၏ အပေါ်သို့ စုစည်းရောက်ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသော ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် သူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြချေ။

ဓားရှည်ကြီးကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ... အရှိန်အဝါမှာ မိုးကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွက်မတတ် ပြင်းထန်လှပေသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဆန်းကြယ်လှသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ထိုကောင်းကင်လူသားသည်... ထိုအချိန်ကျမှသာ ၎င်းကို မျက်လုံးကို ဖွင့်လျက် သေသေချာချာ ကြည့်ရှုလိုက်တော့သည်။

ဗုန်း...

ဓားရှည်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး... စစ်တပ်အစီရင်အတွင်းရှိ သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူ စစ်သည်အားလုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရစရာမရှိအောင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ကျန်းသောက်ချွမ်း ဟူသော ချန်နိုင်ငံပြည်သူတို့၏ အားကိုးရာဖြစ်သည့်၊ လူရိုင်းလူမျိုးစုတို့၏ ရန်ကို ခုခံပေးခဲ့သော စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၊ အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာရှင်ကြီးမှာ... အတိတ်တုန်းက မန်ရိုင်းပြည်နယ်က ကျင့်ကြံသူ မြောက်မြားစွာနှင့် မိစ္ဆာဆိုး မြောက်မြားစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ... သူ ရင်ဆိုင်နေရသော ဤရန်သူမှာကား သူ၏ တွေးတောမှုများထက်ပင် ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ပြင်းထန်လွန်းလှပေသည်။

ရန်သူ့ထံမှ ဖြာထွက်နေသော တောင်တန်းကြီးတစ်ကောင်အလား ဖိနှိပ်လွန်းလှသည့် ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားဖိအားကြီးတစ်ခုတည်းဖြင့်တင်... ကျန်းသောက်ချွမ်း၏ စစ်တပ်အစီရင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤစစ်မြေပြင်က စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးမှာ... အခြားသော သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူများကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲသွားခြင်း မရှိဘဲ၊ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အတင်းအကျပ် ပိတ်ဆို့ချုပ်နှောင် ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရေပြားများမှာ စုတ်ပြတ်အက်ကွဲလျက်... ရင်ဘတ်ထဲမှ အသည်းခွဲမတတ် စူးရှလှသော အော်ဟစ်ညည်းတွားသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

သံမဏိကဲ့သို့ ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းလှသော ဤယောက်ျားကောင်းကြီးကိုပင် အသည်းခွဲမတတ် အော်ဟစ်သွားစေခဲ့သည်ဆိုရာတွင်... သူ ခံစားနေရသော နာကျင်မှု ဘေးဒုက္ခမှာကား မည်မျှလောက်အထိ ကြီးမားလိမ့်မည်ကို တွေးတောရန်ပင် မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံခြင်း ကျွမ်းကျင်သူ မြောက်မြားစွာမှာ... မိမိတို့၏ နတ်ဘုရားအတတ်များနှင့် ရတနာလက်နက်များကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်ဖော်လိုက်ကြတော့သည်။ သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏ၌ကား... သူတို့အားလုံး စိတ်ထဲမှ အပြင်းအထန် ချောက်ချားသွားခဲ့ရတော့ရာ၊ မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တရားဥပဒေစွမ်းအားများနှင့် နတ်ဘုရားအတတ်များအားလုံးကို လုံးဝ ထုတ်ဖော်အသုံးပြုနိုင်ခြင်း မရှိတော့သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းပေ့ဟိုအိမ်တော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီမှ... ထည်ဝါတောင့်တင်းလှသော အဖိုးအိုတစ်ဦးသည် လက်ထဲ၌ မဟာကမ္ဘာမြေလှံကြီးတစ်စင်းကို ကိုင်ဆောင်လျက် သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

လှံကြီးဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ... လောကအလယ်တွင် စစ်မှန်သော ယန်စွမ်းအား များ ပြင်းထန်စွာ စီးဆင်းသွားခဲ့ပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းက ပိတ်ဆို့မှုကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးချင်းချင်းနီလျက် ရှိနေသော စစ်ဗိုလ်ချုပ် ကျန်းသောက်ချွမ်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာခဲ့ရာ... တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အသားစများ စုတ်ပြတ်လျက် အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းလှပေသည်။

ဤထည်ဝါခန့်ညား အဖိုးအိုမှာကား... ရွှီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးရွှီပင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤနေရာက သောင်းကျန်းမှုကြီးမှာ... အရပ်မျက်နှာအသီးသီးက လူမြောက်မြားစွာ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ ဆံပင်နှစ်ဖက်လုံးတွင် ဖြူဆွတ်နေခဲ့သော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ယောက်ျားတစ်ဦးသည် ခြံရံလျက် ရှိနေကြသော လူမြောက်မြားစွာနှင့်အတူ အလျင်စလို ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။ ဤသူမှာကား ရွှီရှီချင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်းသောက်ချွမ်းသည် စစ်မြေပြင်တွင် သေဘေးကို ကိုးကြိမ်တိုင်အောင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့်တိုင်အောင် အမြဲတမ်း ကြံ့ကြံ့ခံလျက် သေလူပုံကြီးထဲမှ ပြန်လည်ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း... မထင်မှတ်ဘဲ ယနေ့တွင်မူ ဤကဲ့သို့သော မတရားလှသည့် ဘေးဒုက္ခဆိုးကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရွှီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ နတ်ဘုရားအတတ်ကို သုံးလျက် ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း... နောက်တစ်ခဏ၌ကား ရန်သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော နတ်ဘုရားအတတ်တစ်ခု၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ရွှီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးသည် မျက်နှာထား လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့ရပြီး မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ကား အပြင်းအထန် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရတော့သည်။ အစောပိုင်းက တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့်တင်... သူသည် ထိုသူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ လူကို အလွန်ပင် ချောက်ချားစေပေသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်ဝင်းပသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေခဲ့ပြီး မြင့်မြတ်လှသော အသွင်အပြင်ရှိသည့် ထိုကောင်းကင်လူသားက...

"ဒီကောင်က... ငါ့ကို ဓားထုတ်ရဲတယ်၊ ဒါက...ဆုံးမမှုတစ်ခုလို့ သက်မှတ်လိုက်"

သူ၏ စကားလုံးလေသံမှာ ပြင်းထန်ခြင်း မရှိသော်လည်း... ကျန်းပေ့ဟိုအိမ်တော်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးချင်းစီမှာမူ ချက်ချင်းပင် နား၊ မျက်စိ၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ် စသော ရတနာခုနစ်ပါးဝမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့ကြရပြီး၊ စိတ်ဝိဉာဉ်များပင်လျှင် ရစရာမရှိအောင် ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။ စိတ်ဝိဉာဉ်အတတ်ကို ပိုမို၍ ကျွမ်းကျင်လှသော ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြလေလေ... ယခုကဲ့သို့သော နာကျင်မှုဘေးဒုက္ခကို ပိုမို၍ နက်နဲစွာ ခံစားကြရလေလေ ဖြစ်ပေရာ၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် တစ်ပြင်လုံးတွင် ဆူညံစွာ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ရွှီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးသည် မျက်နှာထား ပိုမို၍ မည်းမှောင်သွားခဲ့ရပြီး၊ လက်ထဲ၌ ရှိနေသော မဟာလှံကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း...

"မင်းက... ဘယ်သူလဲ..."

ကောင်းကင်လူသားက အေးစက်စွာဖြင့်...

"ငါက... ကောင်းကင်ဘုံက လာတဲ့ နတ်ဘုရားပဲ... ဒီလောကအတွင်းက သက်ရှိတွေအားလုံးက ကောင်းကင်နတ်ဘုရားတွေကို မရိုသေကြဘူး၊ မူလကဆိုရင်တော့ အားလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်ရမှာ ဖြစ်ပေမယ့်၊ ကောင်းကင်ဘုံက သက်ညှာမှုကို အလေးထားတာမို့လို့... မင်းတို့အားလုံးကို သေဘေးကနေ ချမ်းသာပေးမယ်၊ ဒါပေမဲ့... အသက်ဆယ်နှစ်အောက် ကလေး သုံးထောင်ကို အမြန်ဆုံး ဆက်သရမယ်... ဒါဆိုရင်တော့ ဒီဘေးဒုက္ခကနေ လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မယ်"

စကားလုံးများ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်မှာ မိုးကြိုးကြီးတစ်စင်း ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည့်အလား ဖြစ်ပေရာ... အသံမှာ ဘေဖုန်းပြည်နယ် မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ကျယ်လောင်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။ ၎င်းမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး၏ နတ်ဘုရားပြစ်ဒဏ်ကြီးအလား ဖြစ်ပေသည်။

ရွှီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးသည် ရန်သူကြီးကို ရင်ဆိုင်နေရသည့်အလား ရှိနေခဲ့ပြီး... ရွှီရှီချင်း သည်လည်း လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သဖြင့် လက်ဆစ်များပင် ဖြူဆွတ်နေခဲ့ရတော့သည်။ ဤကဲ့သို့သော လုံးဝဥဿုံ ဖိနှိပ်လွန်းလှသည့် စွမ်းအားကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ... လူသားလောက၏ အာဏာစွမ်းအားနှင့် ရာထူးများမှာကား ဘာမှမဟုတ်တော့ချေ။

ရွှီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးသည် သဘာဝအရ ရဲရင့်ထက်မြက်သူ ဖြစ်သော်လည်း... မိုက်မဲစွာဖြင့် ဇွတ်တရွတ် လုပ်တတ်သူ မဟုတ်ချေ။

သူသည် ပိုမို၍ များပြားလှသောအရာများကို တွေးတောစဉ်းစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ... အတိတ်တုန်းက လီယန်ချူအတွက် တရားဥပဒေများကို ကာကွယ်ပေးလျက် ကူညီခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ၎င်းသည် သူက ကြီးမြတ်လှသော စာရိတ္တရှိသည့် မိသားစုကြီးတစ်ခု၏ ဘိုးဘေး၊ အာဏာကြီးမားလှသော မျိုးနွယ်စု ဖြစ်နေခြင်းကို မပြောင်းလဲနိုင်ချေ။

"ဒါဆိုရင်... ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကြီးကို မေးမြန်းပါရစေ၊ ဒီကလေးသူငယ်တွေအတွက်... အသက်အရွယ် ကန့်သတ်ချက် ရှိပါသလား..."

ရွှီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးက မေးမြန်းလိုက်သည်။

တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မြင့်မြတ်လှသော အရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်နေသည့် ထိုကောင်းကင်လူသားသည်... တစ်စုံတစ်ဦးက မိမိကို ယခုကဲ့သို့ အသေးစိတ် မေးမြန်းလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့သဖြင့် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီးနောက်၊ အေးစက်စွာဖြင့်...

"အသက်ဆယ်နှစ်အောက်..." ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရွှီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးသည် ထိုအချိန်တွင် စိတ်ထဲမှနေ၍ လီယန်ချူထံသို့ နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် သတင်းစကားများကို ရူးသွပ်စွာ ပေးပို့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ... ယနေ့၏ ဘေးဒုက္ခဆိုးကြီးကို ဖြေရှင်းနိုင်ရန်အတွက်ဆိုလျှင်၊ မလွဲမသွေ ထိုအသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေးကိုသာ အားကိုးရမှာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပြင်တွင်ကား မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ ပြသခြင်း မရှိဘဲ၊ ဆက်လက်၍...

"ဒါက... လွယ်ကူပါတယ်၊ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကြီးက... မိန်းကလေးငယ်တွေကိုပါ လိုချင်ပါသလား..."

ဟု မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။

"စကားများလွန်းတယ်... အမြန်ဆုံး သွားရောက်ပြင်ဆင်စမ်း၊ မဟုတ်ရင်တော့... မင်းတို့ မြို့တော်တစ်ခုလုံးက သက်ရှိအားလုံးကို ငါ အမှုန်အမွှားဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်မယ်..."

ထိုမြင့်မြတ်လှသော ကောင်းကင်လူသားက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... သူသည် လက်အစွပ်ဝတ်စုံကြီးကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်တော့သည်။

ကျိုရှောင် နတ်ဘုရားကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားသည့် ရွှီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး၏ဝိဉာဉ်စွမ်းအား မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသော်လည်း... ရန်သူ့ထံမှ လက်အစွပ်ဝတ်စုံကြီး ခါယမ်းလိုက်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့်တင်၊ ချက်ချင်းပင် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရပြီး၊ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျိုးမျှ ပြုလုပ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

ဖူး...

ရွှီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကြီး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သဖြင့်... ရင်ဘတ်ထက်တွင် ချက်ချင်းပင် သွေးအသားစများ စုတ်ပြတ်လျက် ရစရာမရှိအောင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဤကောင်းကင်လူသားသည် မြင်တွေ့ရသည်မှာ ဂုဏ်သရေရှိလှပြီး အရှိန်အဝါ မြင့်မြတ်လှသော်လည်း... အပြုအမူများမှာကား အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပြီး၊ လူသားတို့၏ အသက်ကို မြက်ပင်အလား သတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကြီး... အခုပဲ လူတွေကို သွားရောက်ပြင်ဆင်ခိုင်းပါ့မယ်၊ ကလေးသူငယ် သုံးထောင်ကို တစ်ယောက်မကျန် သေချာပေါက် စုစည်းပေးပါ့မယ်..."

ရွှီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးက သွေးများကို အန်ထုတ်လိုက်မိသည်။

ထိုကောင်းကင်လူသားက မျက်နှာထား အေးစက်လှပြီး၊ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်မိရာ... ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မိုးကြိုးကြီးတစ်စင်း ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည့်အလား မြည်ဟီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဘေဖုန်းပြည်နယ် မြို့တော်အတွင်း၌ ကျွမ်းကျင်သူ မြောက်မြားစွာ ရှိနေကြသော်လည်း... ယခုအချိန်တွင် အားလုံးက အသက်ရှူရန်ပင် မဝံ့ကြတော့ဘဲ၊ ကိုယ်စီကိုယ်စီ မိမိတို့၏ နတ်ဘုရားအတတ်များကို ထုတ်ဖော်လျက် ခုခံနေကြရသည်။ ရန်သူ့ထံမှ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်သည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုတည်းဖြင့်တင်... သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ရွှီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး၏ ရင်ဘတ်ထက်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာကြီးမှာ... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပိုမို၍ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ရပြီး၊ ချောက်ချားစရာ အသံနှင့်အတူ... လက်ထဲက မဟာလှံကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရတော့သည်။

"မင်းက... အချိန်ဆွဲနေတာပဲ..."

ကောင်းကင်လူသားက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

ရွှီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးသည် ယခုအခါ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိလျက် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေရာ... အကယ်၍သာ ကျိုရှောင်နတ်ဘုရားကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံထားခြင်း မရှိခဲ့ပါက၊ ယခုအချိန်တွင် အသက်ပျောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်လူသား၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ... စစ်ဗိုလ်ချုပ် ကျန်းသောက်ချွမ်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြန်ရာ၊ အစောပိုင်းက မိမိကို ဓားထုတ်ဝံ့ခဲ့သော ဤစစ်ဗိုလ်ချုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အတင်းအကျပ် ပိတ်ဆို့ချုပ်နှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြန်တော့သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်က အရေပြားများမှာ စုတ်ပြတ်အက်ကွဲလျက်... သွေးများက ရေစီးကြောင်းအလား ဆက်တိုက် စီးကျလာခဲ့ပြီး၊ ကြည့်ရသည်မှာ နာကျင်လွန်းလှသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိဉာဉ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်အလား ဖြစ်ပေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်လူသားများ လူသားလောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြခြင်းမှာ... လူသားလောကကြီးတစ်ခုလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်ရန် ဝန်မလေးကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် ဤလောကအတွင်းရှိ အရင်းအမြစ်များကို သိမ်းပိုက်လိုကြပြီး ရှေးဟောင်းဆန်းကြယ်လှသော ကံတရားဖန်တီးမှုအချို့ကို ရှာဖွေလိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်... မိမိတို့၏ ဂိုဏ်းအမွေအနှစ်များကို တည်ထောင်လျက် လူသားလောက၏ ကံတရားအရှိန်အဝါများကို လုယူကာ ကောင်းကင်လူသားများကို ကိုးကွယ်ပူဇော်စေလိုကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း... မိမိတို့၏ စကားကို နားမထောင်သော လူများကိုမူ မလွဲမသွေ သတ်ဖြတ်ပစ်ရမှာ ဖြစ်ပေရာ... ၎င်းမှာ လူသားများကို အရှိန်အဝါ ပြသခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လူတိုင်း စိတ်ထဲမှ အပြင်းအထန် ချောက်ချားသွားခဲ့ရပြီး... အားလုံးက ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော နတ်ဘုရားဖိအားကြီးကို ခံစားနေကြရသည်။

"ဒါက... ကောင်းကင်လူသားပဲလား..."

ရွှီရှီချင်း သည် သွားကို တင်းကျပ်စွာ ကြိတ်ထားခဲ့သဖြင့် သွေးများပင် ထွက်မတတ် ဖြစ်နေခဲ့ရပြီး... လူတိုင်း စိတ်ထဲမှ အပြင်းအထန် ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ စကားတစ်လုံးမျှ မဟဝံ့ကြချေ။

ရုတ်တရက်... ထိုအချိန်တွင် အပြင်းအထန် နှိပ်စက်ညှင်းပန်းခြင်းကို ခံနေရသော စစ်ဗိုလ်ချုပ် ကျန်းသောက်ချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ၊ နူးညံ့လှသော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး... သူ၏ ကိုယ်ပေါ်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပိတ်ဆို့ချုပ်နှောင်မှုကြီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

အသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေးတစ်ဦးသည်... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ညင်သာစွာဖြင့် ပွေ့ချီလျက် ဆီးကြိုပွေ့ဖက်လိုက်တော့သည်။

ကျန်းသောက်ချွမ်းသည် ယခုအခါ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေခဲ့ရသဖြင့်... မိမိကို မည်သူက ကယ်တင်လိုက်သည်ကို သိရှိခြင်း မရှိသော်လည်း၊ မိမိကို ကယ်တင်လိုက်သော ထိုသူ၏ လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း...

"ပြေး..."

သူသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးပြုလျက်... ထိုစကားလုံးတစ်လုံးတည်းကိုသာ အားတင်း၍ ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

အိုးကြီးသည် ရေတွင်းဝ၌သာ ကွဲတတ်ပြီး... စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးသည်လည်း စစ်မြေပြင်တွင်သာ သေဆုံးတတ်ပေသည်။ သူသည် မိမိကို ကယ်တင်ရန်အတွက် အခြားသော တစ်စုံတစ်ဦးကို ဘေးဒုက္ခဆိုးကြီးအတွင်းသို့ မသက်ရောက်စေလိုချေ။

အမြဲတမ်း ပြတ်သားလှသော အသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေးသည်... ဤသူနှင့် ယခင်က တစ်ကြိမ်မျှ သိကျွမ်းခဲ့ဖူးခြင်း မရှိသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး စိတ်နှလုံးထဲတွင် အပြင်းအထန် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

"မင်း... မသေစေရဘူး..."

အသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေးက တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ဖဝါးထက်မှ ငါးရောင်ခြယ် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီး... ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ရှင်သန်ခြင်း သက်စောင့်စွမ်းအားများမှာ စစ်ဗိုလ်ချုပ် ကျန်းသောက်ချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ စီးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

မလွဲမသွေ သေဆုံးရတော့မည့် ဤစစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်က ဒဏ်ရာများအားလုံးမှာ... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့ရပြီး၊ ဝေဝါးနေခဲ့သော မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ကြည်လင်လာခဲ့တော့သည်။

လူတိုင်း စိတ်ထဲမှ အပြင်းအထန် အံ့ဩသွားခဲ့ကြရတော့သည်။

အသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေးသည် ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး... စစ်မြေပြင်တွင် ရဲရင့်လှသော ဤစစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကို ညင်သာစွာဖြင့် တွဲထူပေးလိုက်တော့သည်။ ဤတာအိုဆရာလေးမှာကား ခန့်ညားထက်မြက်လှပြီး... ဓားကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်ခုံးအစုံ ရှိကာ၊ ကိုယ်ပေါ်တွင် တာအိုဝတ်စုံကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သဖြင့် အလွန်ပင် ထူးခြားလှပေသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဝင်းပနေပြီး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ထိုကောင်းကင်လူသားသည်... ရုတ်တရက် အလွန်ပင် ကြီးမားလှသော သေဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်၊ သူသည် ချက်ချင်းပင် လက်ဦးမှုယူလျက် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ရှူး...

တောက်ပလွန်းလှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး... ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်လျက် ချက်ချင်းပင် လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။ ဤဓားအလင်းတန်းမှာကား အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသဖြင့်... ယာချီကဲ့သို့သော စစ်မှန်သော ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးများ၏ ကြံ့ခိုင်လှသော ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားဖြင့်ပင်လျှင် ဤဓားအလင်းတန်းကို မာန်တင်း၍ ခုခံနိုင်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤဓားအလင်းတန်းသည် လီယန်ချူ၏ တာအိုဝတ်စုံကြီး၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည့် အခါတွင်မူ... ဝတ်စုံကြီးကိုပင်လျှင် ရစရာမရှိအောင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ၊ မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် ချန်ထားခဲ့နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

"မဖြစ်နိုင်တာ..."

ထိုကောင်းကင်လူသားသည် အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိရင်း... မိမိကိုယ်ကိုယ်ပင် မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံအစွန်းဆီမှ... မိန်းမပျိုတစ်ဦးသည် ဓားပျံတစ်လက်ကို စီးနင်းလျက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။ ထို့အပြင် နောက်ထပ် အဝတ်နက်ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းမပျိုတစ်ဦးသည်လည်း လေကိုစီးလျက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး... မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ကား မကောင်းသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ကောင်းကင်လူသားကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

ဤမိန်းမပျိုနှစ်ဦးစလုံးမှာကား... လောကအလယ်တွင် အနှိုင်းမဲ့လှသော အလှနတ်သမီးလေးများ ဖြစ်ကြပေသည်။ ဓားပျံကို စီးနင်းလာသော မိန်းမပျိုမှာကားအဆင်းအင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံလှပြီး တည်ငြိမ်အေးစက်ကာ လူသားလောက၏ အငွေ့အသက်များ ကင်းစင်လှပေသည်။ အဝတ်နက်ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းမပျိုမှာကား... ရဲရင့်ထက်မြက်လှပြီး အလွန်ပင် တောက်ပလွန်းလှပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် အရှိန်အဝါ မြင့်မြတ်လှသော ထိုကောင်းကင်လူသားသည်ပင်... သူတို့နှစ်ဦး၏ အလှအပကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ စိတ်ထဲမှ အံ့ဩသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအပြင် ဤမိန်းမပျိုနှစ်ဦးစလုံးမှာကမြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရုတ်တရက်... သူသည် အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကြီးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြန်တော့သည်။

သူသည် မော့ကြည့်လိုက်မိရာ... ကောင်းကင်ယံထက်ဆီမှ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော မဟာမိုးကြိုးအတတ်ကြီးတစ်ခု ကျဆင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဗုန်း...

ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် လူတစ်ယောက်စာခန့် ကြီးမားလှသော တွင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး တစ်ပြင်လုံးတွင် မည်းမှောင်သွားခဲ့ရကာ... ကောင်းကင်လူသား၏ ကိုယ်ပေါ်က ပြည့်နှက်နေခဲ့သော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။ အစောပိုင်းက တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် သေဘေးအန္တရာယ်ကြီးကို ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေရာ... ဤကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော မိုးကြိုးအတတ်မှာကား ကောင်းကင်ဘုံ၏ နတ်ဘုရားအပြစ်ဒဏ်ကြီးအလား ဖြစ်ပေသည်။

မဟုတ်သေးချေ... ၎င်းသည် နတ်ဘုရားအပြစ်ဒဏ်ထက်ပင် ပိုမို၍ စွမ်းအားကြီးမားလှပေသည်။

ယခုအခါ သူသည် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ရပြီး မသေရုံတမည်သာ ရှိတော့ရာ... ထိုခန့်ညားထက်မြက်လှသော အသက်ငယ်ရွယ်သည့် တာအိုဆရာလေးကို ကြည့်ရှုလိုက်ရင်း စိတ်ထဲမှ အပြင်းအထန် ချောက်ချားသွားခဲ့ရတော့သည်။

"ဒီလူက... ကောင်းကင်မိုးကြိုးဗိမာန်က နတ်ဘုရားတစ်ပါးပါး လူ့လောကကို ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့တာလား..."

လီယန်ချူသည် လက်ကို လက်သီးအဖြစ် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရင်း... လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ၊ ထိုကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သွေးချင်းချင်းနီလျက် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။ ဤကောင်းကင်လူသားသည် အလွန်ပင် ကြံ့ခိုင်လှသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် စိတ်ထဲမှ အပြင်းအထန် ချောက်ချားသွားခဲ့ရပြီး ရေခဲပြင်ကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

"ဘိုးဘေးတွေက... ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို ဒီမြို့တော်အတွင်းကို လာခိုင်းခဲ့တာလဲ၊ မထင်မှတ်ဘဲ... ဒီလောက်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာဆိုးကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက်ရတာပဲ..."

သူသည် မိမိ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း... လီယန်ချူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားနှိမ်နင်းခြင်း အစီရင် ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်က နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်းသတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့်... ကောင်းကင်လူသားမှာ အပြင်းအထန် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် မျက်နှာထား တည်ငြိမ်အေးစက်လျက်ပင် ရှိနေခဲ့ပြီး၊ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

ဗုန်း...

ကောင်းကင်လူသား၏ နှာခေါင်းရိုးမှာ ချက်ချင်းပင် ကျိုးပျက်သွားခဲ့ရပြီး၊ သွားများအားလုံး ကျိုးထွက်လျက် သွေးများက ဆက်တိုက် ပန်းထွက်လာခဲ့တော့သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော စွမ်းအားများအားလုံးမှာ... လုံးဝဥဿုံ ပိတ်ဆို့ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် မျက်နှာထား တည်ငြိမ်အေးစက်စွာဖြင့်ပင် ခြေထောက်ကို မြှောက်လျက်... အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် နင်းချလိုက်တော့သည်။

ခရက်...

ကောင်းကင်လူသား၏ ညာဘက်ခြေထောက်မှာ ချက်ချင်းပင် ကျိုးပြတ်သွားခဲ့ရပြီး၊ အရိုးစများမှာ အရေပြားကို ထိုးဖောက်လျက် အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။ သူသည် မူလကပင် မိုးကြိုးအတတ်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးပြီး၊ ထို့နောက်တွင်လည်း နတ်ဘုရားနှိမ်နင်းခြင်း အစီရင်အင်းကွက်များ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံထားရခြင်း ဖြစ်ပေရာ... ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ ယခုကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိမနေခဲ့ချေ။

"အား... အား..."

ကောင်းကင်လူသားထံမှ စူးရှလှသော အော်ဟစ်ညည်းတွားသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း... လီယန်ချူသည် မျက်နှာထား ခက်ထန်စွာဖြင့်ပင် နောက်ထပ် တစ်ချက် ထပ်မံနင်းချလိုက်ပြန်ရာ၊ ကောင်းကင်လူသား၏ နံရိုးများမှာ ချက်ချင်းပင် ကျိုးပျက်သွားခဲ့ရပြီး အရေပြားကို ဖောက်ထွက်လျက် အပြင်သို့ စူးထွက်လာခဲ့တော့သည်။

သူသည် ခြေထောက်ဖြင့် ဆက်တိုက် နင်းချနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ... ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်လူသား၏ ကိုယ်ပေါ်က အရိုး မြောက်မြားစွာမှာ မည်မျှလောက်အထိ ကျိုးပျက်သွားခဲ့ရသည်ကို မသိနိုင်တော့ဘဲ၊ ရစရာမရှိအောင် အော်ဟစ်ညည်းတွားနေခဲ့ရတော့သည်။

လူတိုင်း စိတ်ထဲမှ အပြင်းအထန် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြရတော့သည်။

ကျန်းပေ့ဟိုအိမ်တော်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရပြီး... အားလုံးက မျက်နှာထား တည်ငြိမ်အေးစက်လှသော ဤအသက်ငယ်ရွယ်သည့် တာအိုဆရာလေးသည်၊ အစောပိုင်းက မြင့်မြတ်လှသည်ဟု ဆိုကာ မာနထောင်လွှားနေခဲ့သော ကောင်းကင်လူသားကို ခွေးသေတစ်ကောင်အလား သတ်ဖြတ်နေခဲ့သည်ကို ငေးကြည့်နေခဲ့ကြရသည်။

လီယန်ချူသည် လက်ကို မြှောက်လျက် ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်ရာ... ထိုကောင်းကင်လူသားကို ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အတင်းအကျပ် ပိတ်ဆို့ချုပ်နှောင်လိုက်တော့သည်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ အစောပိုင်းက အခြေအနေနှင့် အလွန်ပင် ဆင်တူလှပေသည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ လီယန်ချူသည် လက်ညှိုးဖြင့် ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်ပြန်ရာ... ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ထက်မြက်သည့် ဓားအလင်းတန်း မြောက်မြားစွာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်လျက် ထိုကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

ကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းပင် သွေးချင်းချင်းနီလျက် အသားစများ စုတ်ပြတ်သွားခဲ့ရပြီး... နောက်ဆုံးတွင် ဆွတ်ဆွတ်ဖြူနေသော အရိုးစုကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသဖြင့်... ယခုအချိန်တွင် ဤကိစ္စရပ်နှင့် ထိတွေ့လိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ၊ စိတ်ထဲမှ တုံ့ပြန်မှု မြောက်မြားစွာ ချက်ချင်းပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

"လူသားလောကကြီး... အကြီးအကျယ် ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေပြီ၊ နေရာဒေသအသီးသီးမှာ... ကောင်းကင်လူသားတွေရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်ထွက်နေပြီ..."

လီယန်ချူက ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အေးစက်ခက်ထန်လှပြီး... ထိုကောင်းကင်လူသားကို ကြည့်ရှုလိုက်ရင်း...

"ဒါက... အစပြုခြင်းပဲ ရှိသေးတယ်၊ ငါက... မင်းကို ငါ့ကို သတ်ပေးပါလို့ ဒူးထောက် တောင်းပန်လာရအောင်... သေသေချာချာ လုပ်ဆောင်ပေးမယ်..."

လူတိုင်း စိတ်ထဲမှ အအေးဓာတ်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရပြီး... ဤအသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေး၏ ကိုယ်ပေါ်က ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်ကို နက်နဲစွာ ခံစားလိုက်ကြရသည်။

စစ်ဗိုလ်ချုပ် ကျန်းသောက်ချွမ်းသည် ဝတ်စုံကြီး၏ အတွင်းက လက်နှစ်ဖက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သဖြင့်... စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလှသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါနေခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး... ဤကောင်းကင်လူသားကို အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။

ဤကောင်းကင်လူသား ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်မှာ တစ်ခဏမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း... ကျန်းပေ့ဟိုအိမ်တော်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာကား ပျက်စီးယိုယွင်းလျက် ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး၊ သေဆုံးဒဏ်ရာရသူ မြောက်မြားစွာ ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ရွှီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးလိုက်ရာ... ရွှီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး၏ ရင်ဘတ်ထက်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာကြီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့ရတော့သည်။

"လီတာအိုဆရာ... ဒီတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်လူသား အများကြီး ရောက်ရှိလာခဲ့တာလား..."

"နေရာဒေသအသီးသီးမှာ... ရှိနေကြတယ်..."

လီယန်ချူ၏ စကားလုံးလေသံမှာ အလွန်ပင် အေးစက်လှပေသည်။

လူတိုင်း စိတ်ထဲမှ အပြင်းအထန် ချောက်ချားသွားခဲ့ရတော့သည်။

ကောင်းကင်လူသားများ နေရာဒေသအသီးသီးတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြသည်ဆိုရာတွင်... ၎င်းမှာ လူသားလောကကြီးတစ်ခုလုံးကို အမှုန်အမွှားဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ဤကျန်းပေ့ဟိုအိမ်တော်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်မျိုးမှာ... နေရာဒေသအသီးသီးတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပျက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ...

လီယန်ချူသည် ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ပွားအတတ် ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့ရာ... အသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေး နှစ်ဦးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး၊ ကိုယ်စီကိုယ်စီ တောက်ပလှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုစီအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် ဖန့်ချင်းလန်နှင့် ကျွေ့ဟွာတို့ထံသို့ နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်ပြီး... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဤကိစ္စရပ်များကို အသိပေးလိုက်တော့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်... တောက်ပလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်း မြောက်မြားစွာ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့ကြတော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ... ရွှီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးသာမက၊ ရွှီရှီချင်း သည်လည်း လက်ရှိရင်ဆိုင်နေရသော ဘေးဒုက္ခဆိုးကြီးကို ခံစားလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ဤစစ်မြေပြင်တွင် ကျွမ်းကျင်လှသော ကျန်းပေ့ဟိုကြီးသည်ပင်... ယခုအချိန်တွင် ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေရာ...

သူသည် မိုးကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်မိရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိတော့သည်။

မဟာဘေးဒုက္ခဆိုးကြီး... ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

………

ကျန်းနန်ပြည်နယ်...

မဟာကမ္ဘာမြေကြီးမှာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို မိုင်ပေါင်းဆယ်ချီတိုင်အောင် အက်ကွဲလျက် တိုးချဲ့သွားခဲ့ပြီး... ကြီးမားလှသော ကျန်းနန်ပြည်နယ် မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံးကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်းဖြစ်အောင် ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သဖြင့်၊ သေဆုံးဒဏ်ရာရသူ မြောက်မြားစွာ ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထည်ဝါခန့်ညားလှသော ကိုယ်ဟန်အမူအရာရှိသည့် ကောင်းကင်လူသားသည် မြို့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း မရှိသေးဘဲ... လက်ထဲ၌ မဟာလှံကြီးတစ်စင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသော မိန်းမပျိုတစ်ဦးက သူ့ကို တားဆီးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟာလှံကြီးတစ်စင်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ စိုက်ထူထားခဲ့ပြီး... သူမကို ဗဟိုပြုလျက်၊ ဤကျန်းနန်ပြည်နယ် မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ဘေးကင်းစွာ ကာကွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်ကား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး... ၎င်းမှာ ဘယ်ဘက်ပခုံးမှသည် ညာဘက်ခါးဆီအထိ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သဖြင့် သွေးများဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုနေခဲ့ရသည်။

မြောက်ဘက်မန်ရိုင်းပြည်နယ်က အေးစက်လှသော ရေကန်ကြီး၏ အတွင်းမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သော ဝူမေနန် သည် ယခုအခါ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေရာ... သူမသည် မိမိ၏ နတ်ဘုရားအတတ်ကို အတင်းအကျပ် ထုတ်ဖော်လျက် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်စုစည်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးချင်းချင်းနီနေခဲ့ရသည်။

ထည်ဝါတောင့်တင်းလှသော ကောင်းကင်လူသား၏ ပခုံးထက်တွင်လည်း ကြီးမားလှသော သွေးအပေါက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး... ၎င်းမှာ အစောပိုင်းက ဝူမေနန် ၏ လှံတစ်ချက်ကြောင့် ဖောက်ထွက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းက... နတ်ဘုရားတစ်ပါးပါး လူ့လောကကို ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့တာလား..."

ကောင်းကင်လူသားက နောက်ဆုံးတွင် စကားစတင်၍ ပြောဆိုလိုက်ပြီး... စကားလုံးလေသံမှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်အေးစက်လှသည်။

"မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့၊ ဒီနေ့... မင်းကို ငါ သေချာပေါက် သတ်ရမယ်..."

ဝူမေနန်း က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူမ၏ မိသားစုကြီးတစ်ခုလုံးမှာကား... လုံးဝဥဿုံ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရဖူးသဖြင့်၊ သူမသည် မြောက်ဘက်ပြည်နယ်က အေးစက်လှသော ရေကန်ကြီး၏ အတွင်းမှ ပြန်လည်ရုန်းထွက်လာခဲ့ရာ... မထင်မှတ်ဘဲ ဤကောင်းကင်လူသားက လူသားလောကကို ဘေးဒုက္ခပေးနေသည်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းနန်ပြည်နယ် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးဖြစ်သော မျက်ခုံးရှည်ရဟန်းအိုကြီးမှာကား... တိုက်ပွဲအတွင်း၌ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားသိုင်းအတတ်သက်သက်ကိုသာ ကျင့်ကြံထားသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဓားသမား ရန်ဆန်းသည်လည်း... ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ ဝူမေနန် ဤနေရာသို့ လာရောက်လျက် ကာကွယ်ပေးခြင်း မရှိခဲ့ပါက... ဤမြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာကား မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြာမှုန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မဟာလှံကြီးက ကျန်းနန်မြို့တော်ကို ကာကွယ်ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ... မဟုတ်လျှင် အစောပိုင်းက ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်တင်၊ မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝူမေနန်သည် လက်ထဲ၌ သံလှံကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ဆောင်ထားခဲ့ပြီး... ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ၊ လှံဖျားထက်တွင်ကား အေးစက်လှသော အလင်းတန်းများ စူးရှနေခဲ့သည်။

သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ စစ်မှန်သော နဂါးကြီးတစ်ကောင်အလား ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး... ကောင်းကင်လူသားထံသို့ အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ထိုကောင်းကင်လူသား၏ လက်ထဲတွင်ကား ဓားတစ်လက် ရှိနေခဲ့ပြီး... ၎င်းမှာ ပါးလွှာလျက် အလွန်ပင် ထက်မြက်လှကာ၊ သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ဓားကို မြှောက်လျက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြန်တော့သည်။

ဝူမေနန်သည် လက်ထဲက လှံကြီးကို လှည့်ပတ်လိုက်ရင်း... ကမ္ဘာမြေကြီးကို ဝါးမြိုနိုင်စွမ်းရှိသော အရှိန်အဝါဖြင့် ဓားအလင်းတန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရာ၊ စစ်မှန်သော နဂါးကြီးတစ်ကောင်သည် ထိုကောင်းကင်လူသားကို ဝါးမြိုတော့မည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုကောင်းကင်လူသား၏ အရှိန်အဝါမှာ... ရုတ်တရက် အဆမတန် ပြင်းထန်လာခဲ့ပြီး၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်... နေနှင့်လကို လက်ဖဝါးဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်စွမ်း ရှိသည့်အလား ဤသံလှံကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်တော့သည်။

သံလှံကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး... နဂါးကြီးတစ်ကောင် ညည်းတွားလိုက်သည့်အလား အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ လက်ဖဝါးအတွင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ဝူမေနန် စိတ်ထဲမှ အံ့ဩသွားခဲ့ရပြီး... သူမသည် ချက်ချင်းပင် သံလှံကြီးကို လခြမ်းကွေးအလား ကွေးညွတ်လိုက်ရင်း၊ ပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုးလျှပ်စီးများကို ပေါက်ကွဲစေလိုက်တော့သည်။

ဤသံလှံကြီးမှာကား... မြောက်ဘက်ပြည်နယ်က အေးစက်လှသော ရေကန်ကြီး၏ အောက်ခြေမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ ရုတ်တရက် မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်လူသားကို အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားစေခဲ့တော့သည်။

ကောင်းကင်လူသား၏ အရှိန်အဝါမှာကား အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှဆဲဖြစ်ပြီး... သူသည် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်မိကာ...

"အကယ်၍... မင်းသာ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားမယ်ဆိုရင်တော့၊ ဒီလူသားလောကရဲ့ အောက်ခြေမှာ... ငါက မင်းကို တကယ်ပဲ နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူသည် ထိုကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်လေလေ... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကြီးမားလှသော ယုံကြည်ချက်များ ရှိနေသည်ကို ပိုမို၍ ထင်ဟပ်နေလေလေ ဖြစ်ပေရာ...

သူ၏ လက်ထဲက ဓားရှည်ကြီးမှာ... ချက်ချင်းပင် ပေရာချီ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ရပြီး၊ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ... ဝူမေနန်၏ လက်ထဲက သံလှံကြီးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖြတ်တောက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် လူသားလောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြသော ကောင်းကင်နတ်ဘုရားများ၏ စွမ်းအားမှာ... အားနည်းသူနှင့် အားကောင်းသူဟူ၍ ကွဲပြားမှု ရှိကြပေရာ၊ ဤသူ၏ စွမ်းအားမှာကား အတိတ်တုန်းက ဂူချင်း ၏ အောက်၌ ရှိမနေခဲ့ဘဲ၊ ၎င်းအပြင် အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော ဓားသိုင်းအတတ်ကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ဖူး...

ဝူမေနန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းပင် ဖြတ်တောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး... သွေးများက ရွှဲရွှဲစိုသွားခဲ့ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်... သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ရုတ်တရက် အလွန်ပင် တောက်ပလွန်းလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

ဆံပင်ကို မြင့်မားစွာ စည်းနှောင်ထားခဲ့ပြီး ရဲရင့်ထက်မြက်လှသော မိန်းမပျိုတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်သည်... ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မဟာသက်တံကြီးတစ်ခုအလား ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့သာ အသက်စွန့်အတင်းတိုးဝင်သည့် အရှိန်အဝါဖြင့်... လှံတစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုကောင်းကင်လူသား၏ နဖူးတည့်တည့်ကို ဖောက်ထွက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

ဤလှံတစ်ချက်မှာကား... အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှပြီး၊ ရန်သူနှင့်အတူ အသက်စွန့်မည့် ကျောက်စိမ်းနှင့် ကျောက်ခဲ အတူတကွ ပျက်စီးမည့် တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်ပေသည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ ရှိသည့် ကောင်းကင်လူသားသည်... စိတ်ထဲမှ အပြင်းအထန် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုလှံတစ်ချက်တည်းဖြင့်တင်... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရှင်သန်ခြင်း သက်စောင့်စွမ်းအားများအားလုံးကို လုံးဝဥဿုံ သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ... ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် ပြန်လည်မကောင်းမွန်သေးတဲ့... နတ်ဘုရားအဆင့် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူသက်သက်ပဲကို..."

ကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ... အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲပြိုကျသွားခဲ့ရတော့သည်။

ကျန်းနန်ပြည်နယ် မြို့တော်အတွင်းရှိ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အပြင်းအထန် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရတော့သည်။

ဤမိန်းမပျို၏ လှံသိုင်းအတတ်မှာကား... ဤမျှလောက်အထိ လောကအလယ်တွင် အနှိုင်းမဲ့လှပေသည်။

မြောက်ဘက်ပြည်နယ်က အေးစက်လှသော ရေကန်ကြီး၏ အတွင်းမှ ပြန်လည်ရုန်းထွက်လာခဲ့သော ဤဝူမေနန်မှာမူ... ယခုအခါ ရုပ်ခန္ဓာကြီး ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ ဝိဉာဉ်စွမ်းအားမှာလည်း လေပြင်းများအကြားက ဖယောင်းတိုင်မီးအလား ပြိုလဲပျက်စီးတော့မည့်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း (၁၁၂၀) - လူငယ်အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားရှင်

တုန်းလင်းပြည်နယ်...

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကောင်းကင်လူသားများ လှုပ်ရှားလာခြင်းမှာ လူသားမျိုးနွယ်တို့၏ ကံတရားအရှိန်အဝါကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ချေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဖြစ်ပေသည်။

တုန်းလင်းပြည်နယ်၏ မြို့တော်ကြီးရှေ့မှောက်တွင်လည်း ကောင်းကင်လူသားတစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသူမှာ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ယောက်ျားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး... တောင်တန်းကြီးတစ်ကောင်အလား ထည်ဝါကြီးမားလှသော ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ အထက်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာကား ရှေးဟောင်းကမ္ဘာဦး သားရဲဆိုးကြီး ဖြစ်သော... ပီရှူး ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ပီရှူးသားရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် ထည်ဝါကြီးမားလှပြီး... အသက်ရှူလိုက်တိုင်းတွင် အေးစက်လှသော အငွေ့အသက်များ ဝုန်းဝုန်းဒိုင်းဒိုင်း ထွက်ပေါ်လာကာ၊ လေပြင်းမုန်တိုင်းများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာခဲ့ရာ အရာအားလုံးကို ရစရာမရှိအောင် ဆုတ်ဖြဲပစ်နိုင်သည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

တုန်းလင်းပြည်နယ် မြို့တော်အတွင်းရှိ ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံးမှာ ပြိုင်တူ တိုက်ခိုက်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသော်လည်း... ထိုပီရှူးသားရဲကြီး၏ အနီးသို့ပင် ချဉ်းကပ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးမီမှာပင်၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါလှိုင်းကြီးတစ်ခုတည်းဖြင့်တင် ရစရာမရှိအောင် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

မြို့တော်အတွင်းရှိ လူသားမျိုးနွယ်များမှာ အပြင်းအထန် ချောက်ချားတုန်လှုပ်နေကြရသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြို့တော်အတွင်း၌ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ ခုနစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေရာ... ၎င်းတို့အနက် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက မဟာဂိုဏ်းချုပ်ကြီးနှစ်ပါး၏ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာ အတောက်ပဆုံး ဖြစ်နေခဲ့ပြီး၊ ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်တွင် မီးလျှံများ ဝန်းရံနေသော ဗုဒ္ဓအလင်းကွင်းကြီးများ ဖုံးလွှမ်းလျက်... မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများကို နှိမ်နင်းသတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သူတို့မှာကား ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော် က ဝူရှဲ့ ရဟန်းတော်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

လောကကမ္ဘာ၏ အချုပ်အနှောင်အတားအဆီးများ လျော့ပါးသွားခဲ့ပြီးနောက်တွင် ဝူရှဲ့ရဟန်းတော်သည် လီယန်ချူ၏ ကူညီစောင်မမှုဖြင့် စိတ်အာရုံအတွင်းက မိစ္ဆာဆိုးများကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့သဖြင့်... ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာခဲ့ကာ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင်... ဤပူဆွေးသောကရောက်နေသော မျက်နှာထားရှိသည့် အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် ပီတိလည်းမဖြစ်၊ ဝမ်းလည်းမနည်းသော အမူအရာဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများ ပြင်းထန်စွာ ဖြာထွက်နေခဲ့သည်။

သူ၏ ရင်ခွင်အတွင်း၌ကား... လျောင်းစက်နေသော ရုပ်အလောင်းတစ်ခုကို ပွေ့ပိုက်ထားခဲ့သည်။

ကျင်ကွမ်းကျောင်းတော်၏ ယွီရှုရဟန်းတော်ကြီးသည် မိမိ၏ စိတ်ဝိဉာဉ်စွမ်းအားများကို လောင်ကျွမ်းလျက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း... နောက်ဆုံးတွင်ကား စစ်မြေပြင်၌ ပျံလွန်တော်မူခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ပီရှူးသားရဲကြီး၏ အထက်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော ထိုကောင်းကင်လူသားမှာကား တစ်ချက်မျှပင် လက်ဦးမှုယူ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ... ယွီရှုရဟန်းတော်ကြီးမှာ ဤပီရှူးသားရဲကြီး၏ လက်ချက်ဖြင့်သာ ပျံလွန်တော်မူခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရုပ်ကလာပ်ကြီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပီရှူးသားရဲကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး... စိတ်ဝိဉာဉ်ပါ လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကောင်းကင်လူသား၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အေးစက်ခက်ထန်လှပြီး... မိမိ၏ရှေ့မှောက်က စိတ်ဝိဉာဉ်ရုပ်ကလာပ်ဆန်းများကို ကြည့်ရှုလိုက်ရင်း မျက်နှာပြင်တွင် အထင်အမြင်သေးသည့် အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာကာ...

"အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားတွေတောင် ငါ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်ကြဘူး... မင်းတို့လို ကောင်တွေကများ... ပြောနေဖို့တောင် မလိုတော့ဘူး..."

တုန်းလင်းပြည်နယ်က ကျင့်ကြံခြင်းကျွမ်းကျင်သူများမှာ ဤမျှလောက်အထိ အစွမ်းထက်လွန်းလှသော ရန်သူကြီးကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည့်အခါ စိတ်ထဲမှ အပြင်းအထန် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားခဲ့ရသော်လည်း... ယခုအချိန်တွင်မူ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ နောက်ဆုတ်သွားခြင်း မရှိကြချေ။

သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင်ကား... တုန်းလင်းပြည်နယ် မြို့တော်ကြီး ရှိနေခဲ့ပြီး၊ အတွင်း၌လည်း ရာသောင်းချီလှသော သာမန်အရပ်သားပြည်သူများ ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍သာ သူတို့ နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ပါက... ဤပြည်သူပြည်သားများမှာကား ရှင်သန်ခွင့် အစအနမျှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ဝူရှဲ့ရဟန်းတော်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို အုပ်မိုးလျက်... နှုတ်ခမ်းဖျားမှ ဗုဒ္ဓတရားတော်များကို ရွတ်ဖတ်လိုက်ရာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဓါတ်တော်မြတ် မှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

နတ်ဘုရားရုပ်ကလာပ်ဆန်းကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုစည်းစီးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

အမြဲတမ်း စိတ်အာရုံမိစ္ဆာဆိုးများ၏ နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးသော ဤအသက်ငယ်ရွယ်လှသော ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် ယခုအချိန်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ ကိုယ်ဟန်အမူအရာမှာ ထည်ဝါကြီးမားခြင်း မရှိသော်လည်း... ယခုတစ်ခဏ၌ကား၊ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော မဟာရဟန္တာအရှင်မြတ်ကြီး၏ ရွှေကိုယ်တော်ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုသည် သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေလျက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ အလင်းတန်းပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင် ဖြာထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

"ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့... ရဟန္တာတစ်ပါးလား..."

ထိုကောင်းကင်လူသားသည် ယခုအချိန်ကျမှသာ မျက်နှာပျက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုရွှေကိုယ်တော်ရဟန္တာကြီး၏ မျက်ဝန်းအစုံ ပွင့်လာခဲ့ပြီး... မိစ္ဆာဆိုးများကို နှိမ်နင်းမည့် အမူအရာဖြင့်၊ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရတော့သည်။

ပီရှူးသားရဲကြီး၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရှေးဟောင်းကမ္ဘာဦး သားရဲဆိုးကြီးတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအား များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး... အသက်ရှူလိုက်တိုင်းတွင် လေမုန်တိုင်းနှင့် မိုးကြိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ထိုရဟန္တာကြီး၏ လက်သီးတစ်ချက်ကြောင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်က အကြေးခွံများမှာ စုတ်ပြတ်အက်ကွဲလျက် သွေးများချင်းချင်းနီအောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။

ဤသက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကောင်းကင်လူသား၏ စွမ်းအားမှာကား အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှပြီး... လက်ထဲ၌လည်း အစွမ်းထက်လှသော ရတနာလက်နက်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာလည်း အနှိုင်းမဲ့လှပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် မိမိ၏ စီးတော်ယာဉ်ဖြစ်သော ပီရှူးသားရဲကြီးမှာ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့သော်လည်း... သူ၏ အမူအရာမှာကား တိမ်တိုက်များအလား တည်ငြိမ်အေးစက်နေဆဲ ဖြစ်ပေရာ... ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် ကွာခြားချက်မှာ ကြီးမားလွန်းလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မထင်မှတ်ဘဲ... ဒီနေ့မှာ ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ ရဟန္တာတစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ခွင့် ရလိမ့်မယ်လို့..."

သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ ဆန်းကြယ်လှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး... ပီရှူးသားရဲကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဝုန်းခနဲ ခုန်ဆင်းလိုက်ရင်း၊ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ကောင်းကင်ယံထက်ဆီမှ... အလွန်ပင် တောက်ပလွန်းလှသော မဟာလက်ဝါးကြီးတစ်ချက် ကျဆင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ အတွင်း၌ကား ရှေးဟောင်းကမ္ဘာဦးက တားမြစ်ထားသော အင်းကွက်သင်္ကေတများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ဤလက်ဝါးတစ်ချက်မှာကား... တုန်းလင်းပြည်နယ် မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ပြာမှုန်ဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော လုံးဝဥဿုံ ဖိနှိပ်လွန်းလှသည့် စွမ်းအားကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ... မည်သည့် နတ်ဘုရားအတတ်မျိုးမျှ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဝူရှဲ့ရဟန်းတော်၏ နောက်ကွယ်က ရွှေကိုယ်တော်ရဟန္တာကြီးထံမှ တောက်ပလွန်းလှသော ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... ဝူရှဲ့ရဟန်းတော်၏ မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း ပါးစပ် စသော ဒွါရခုနစ်ပါးဝမှ ရွှေရောင်သွေးများ ဆက်တိုက် စီးကျလာခဲ့ရပြီး၊ ၎င်းသွေးများမှာ အလွန်ပင် ပူပြင်းလှပေသည်။ ယခုအချိန်တွင် ဤရွှေကိုယ်တော်ရဟန္တာကြီးသည်... ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအလား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်ဝါးအစီရင်ကြီးကို မာန်တင်း၍ ခုခံထားဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ရုတ်တရက်... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေပြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး၊ ပီရှူးသားရဲကြီးမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များဖြင့် တိုးဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းသားရဲဆိုးကြီးများ၏ အကြောက်မက်ဖွယ်ဆုံးအရာမှာကား... သူတို့၏ သားရဲခန္ဓာကိုယ်ကြီး ဖြစ်ပေရာ... မည်သည့် နတ်ဘုရားအတတ်ကိုမျှ အသုံးပြုခြင်း မရှိသည့်တိုင်အောင်၊ ကြံ့ခိုင်လှသော ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားတစ်ခုတည်းဖြင့်တင် ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာကြီးများကို တုန်ခါသွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

သို့သော်လည်း ပီရှူးသားရဲကြီး၏ သားရဲလက်သည်းကြီးမှာ... အစီရင်ကို ဖျက်ဆီးမည့် အခွင့်အရေးအဖြစ် ရဟန္တာကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

ဆန်းကြယ်လှသော ဖြူစင်သည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး... ပီရှူးသားရဲကြီး၏ သားရဲလက်သည်းထက်တွင် ဖြူစင်သော မျဉ်းကြောင်းတစ်ကြောင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ၊ နောက်တစ်ခဏ၌ကား သွေးများချင်းချင်းနီအောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး... ၎င်းသားရဲလက်သည်းကြီးမှာ ရစရာမရှိအောင် ပြတ်တောက်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရတော့သည်။

၎င်းမှာကား သွေးချင်းစစ်စစ် ဖြစ်သော ရှေးဟောင်းသားရဲဆိုးကြီး ဖြစ်ပေရာ... ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော သွေးချီစွမ်းအားများမှာ ဝုန်းဝုန်းဒိုင်းဒိုင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သဖြင့်၊ တုန်းလင်းပြည်နယ် မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ အပူချိန်မှာပင် ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

အလင်းတန်းများ ဝန်းရံနေသည့် မဟာဓားရှည်ကြီးတစ်လက်မှာ... အသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေးတစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

"ဝူရှဲ့ရဟန်းတော်..."

လီယန်ချူက တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ စကားလုံးများအတွင်း၌ကား ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားကြီးတစ်ခု ပြည့်နှက်နေခဲ့သည့်အလား ဖြစ်ပေရာ... ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ရွှေရောင်သွေးများ စီးကျနေသော ဝူစိရဟန်းတော်မှာ ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့သည်။

အကယ်၍သာ ယခုကဲ့သို့ ဓါတ်တော်မြတ်၏ စွမ်းအားကို အတင်းအကျပ် ဆက်လက်ထုတ်ဖော်နေခဲ့ပါက... ဝူရှဲ့ရဟန်းတော်၏ စိတ်ဝိဉာဉ်မှာ အတွင်း၌ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရပြီး၊ လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားရမှာ ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းကမ္ဘာဦး သားရဲဆိုးကြီး ပီရှူးမှာမူ... လက်သည်းတစ်ဖက် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသဖြင့်၊ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံမှာ မိုးကောင်းကင်ကို တုန်ခါသွားစေခဲ့ပြီး... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များမှာ တိမ်တိုက်များအထိ ထိုးဖောက်တက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် တစ်ပြင်လုံးတွင် မှောင်မိုက်သွားခဲ့ရပြီး... လောကကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲဆိုးကြီးတစ်ကောင်တည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

ထိုအရှိန်အဝါ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကောင်းကင်လူသားသည်... မဟာအလံတော်ကြီးတစ်စင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။ ဤအလံတော်ကြီးမှာကား စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေခဲ့ပြီး... အတွင်း၌ကား စိမ်းပြာရောင် နဂါးအစစ်ကြီးတစ်ကောင် ဝဲပျံနေခဲ့သည့်အလား ဖြစ်ပေရာ၊ နဂါးဟိန်းသံကြီးများမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။ ၎င်းမှာကား... စိမ်းပြာနဂါးအလံတော် ပင် ဖြစ်တော့သည်။

စိမ်းပြာနဂါးအလံတော်ကြီးကို ခါယမ်းလိုက်ရာ... လောကကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို အတွင်းသို့ လိပ်ပြာဝါးမြိုပစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်ပေရာ၊ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ဆန်းကြယ်လှသော လှိုင်းတွန့်ကြီးများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ပျံသန်းတက်လိုက်ရင်း... လက်ထဲက ကျန့်ကျောင်းဓား ကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှနေ၍ အရှိန်ပြင်းစွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

ဆန်းကြယ်လှသော ဖြူစင်သည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး... သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကောင်းကင်လူသား၏ လက်မောင်းကြီးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ရုံတင်မကသေးဘဲ၊ သူ၏ အောက်က သွေးချင်းစစ်စစ် ပီရှူးသားရဲကြီး၏ ဦးခေါင်းကြီးကိုပါ ရစရာမရှိအောင် ဖြတ်တောက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကောင်းကင်လူသားမှာ အပြင်းအထန် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရတော့ရာ... အကယ်၍သာ ဤအသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေး၏ လက်ထဲ၌ နတ်ဘုရားဓားရှည်ကြီးတစ်လက် ရှိနေခဲ့သည့်တိုင်အောင်၊ ယခုကဲ့သို့ ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည့် တစ်ချက်တည်းဖြင့်တင် မိမိ၏ လက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"သိုင်းနတ်ဘုရား ရဲ့... သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါက၊ ဒီလောက်အထိတောင် ပြင်းထန်လှတာလား..."

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကောင်းကင်လူသားသည် ကျန်ရှိနေသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လက်ထဲက စိမ်းပြာနဂါးအလံတော်ကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ခါယမ်းလိုက်ရာ... ချက်ချင်းပင် တစ်ပြင်လုံးတွင် မှောင်မိုက်သွားခဲ့ရတော့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိမ်းပြာနဂါးကြီးတစ်ကောင် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး... ကြီးမားလှသော နဂါးလက်သည်းကြီးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ၊ မိမိ၏ ရှေ့မှောက်က အရာအားလုံးကို ရစရာမရှိအောင် ဆုတ်ဖြဲပစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်ကား... ယခုအချိန်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါလှပြီး ရှေးဟောင်းဆန်းကြယ်လှသော မဟာချပ်ဝတ်တန်ဆာကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သဖြင့်၊ တစ်ကိုယ်လုံးကို ပိုမို၍ ရဲရင့်ထက်မြက်သော အသွင်အပြင်ကို ပေးစွမ်းနေခဲ့သည်။ သူ၏ သွေးချီစွမ်းအားများမှာကား... ဝုန်းဝုန်းဒိုင်းဒိုင်း လောင်ကျွမ်းနေသော မဟာမီးဖိုကြီးတစ်ခုအလား ဖြစ်ပေသည်။

ဒေါင်...

လောကအလယ်တွင် မဟာခေါင်းလောင်းကြီးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည့်အလား မြည်ဟီးသွားခဲ့ရပြီး... မီးပွင့်များ နေရာအနှံ့ ဖြာထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

ဤစိမ်းပြာနဂါးအလံတော်မှာကား အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပြီး... သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကောင်းကင်လူသား၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာလည်း ဂူချင်း ၏ အထက်တွင် ရှိနေခဲ့သဖြင့်၊ သူသည် လီယန်ချူ၏ ဓားချက်ကို မာန်တင်း၍ ခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ သွေးချီစွမ်းအားမှာ ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာကြီးအလား ပြင်းထန်လှပေရာ... သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ မဟာနတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ဖြစ်နေခဲ့သဖြင့်၊ တိုက်ရိုက်ပင် အရှိန်ပြင်းစွာ အင်အားချင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်တော့သည်။

လူနှစ်ဦးသည် ဆယ်ဂဏန်းမကသော အကြိမ်ရေတိုင်အောင် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြပြီးနောက်... ဤသက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကောင်းကင်လူသားသည် မလွဲမသွေ မဟာအင်းကွက်ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ စွမ်းအားတိုးမြှင့်ခြင်းကို ခံထားရသော လီယန်ချူကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ... ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းတန်း၏ အောက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ရစရာမရှိအောင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

သူ၏ နဖူးတည့်တည့်မှသည် ခါးဆီအထိ... မျဉ်းကြောင်းတစ်ကြောင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး...

ရှူးခနဲ အသံနှင့်အတူ... သွေးများ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

အရှိန်အဝါ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသော ကောင်းကင်လူသားသည် အလယ်တည့်တည့်မှနေ၍ အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားခဲ့ရပြီး... လီယန်ချူ၏ ထက်မြက်လှသော ဓားဆန္ဒ၏ အောက်တွင် ရစရာမရှိအောင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားခဲ့ရတော့သည်။ ဤစိမ်းပြာနဂါးအလံတော်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်လျက် လူသားလောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သော... စွမ်းအားအလွန်ပြင်းထန်လှပြီး ဂူချင်းထက်ပင် အစွမ်းထက်လှသော ကောင်းကင်လူသားကြီးမှာ၊ ဤနေရာ၌တင် လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ဆန်းကြယ်လှသော မဟာမီးလျှံအတတ် ကို ထုတ်ဖော်လျက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြာဖြစ်အောင် လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်ပြီး... စိမ်းပြာနဂါးအလံတော်နှင့် ပီရှူးသားရဲကြီး၏ ရုပ်အလောင်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် တောက်ပလွန်းလှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့ပြန်သည်။ ကောင်းကင်လူသားများသည် လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် လူသားလောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေရာ... တစ်ပြင်လုံးတွင် မုန်တိုင်းများ ပြင်းထန်နေခဲ့သဖြင့်၊ သူသည် နေရာအနှံ့အပြားသို့ သွားရောက်လျက် ဘေးဒုက္ခများကို လိုက်လံဖြေရှင်းပေးရဦးမှာ ဖြစ်သည်။

…………

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ... လူသားလောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြသော ကောင်းကင်လူသားများ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှပြီး၊ အတိတ်တုန်းက ကောင်းကင်လူသား ခုနစ်ပါးထက်ပင် အဆမတန် ပိုမို၍ ကျော်လွန်လှပေရာ... သူတို့သည် ဤကိစ္စရပ်ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန်အတွက် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ဆင်းသက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပုံရပေသည်။

အတွင်း၌ကား... ဂူချင်းကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်လျက် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ပါရမီရှင် လူငယ်ကျွမ်းကျင်သူများ ရှိနေကြသလို... ထိုသက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကောင်းကင်လူသားကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသည့် အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်သူကြီးများလည်း ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ပြင်းထန်လှသည့် မဟာတိုက်ပွဲကြီးများမှာ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီး... ကျွမ်းကျင်သူ မြောက်မြားစွာမှာ ရဲရင့်စွာဖြင့် သေဘေးကို ရင်ဆိုင်လျက်၊ ကောင်းကင်လူသားများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မာန်တင်း၍ ခုခံရင်း အသက်စွန့်သွားခဲ့ကြရသည်။ ထိုတိုက်ပွဲကြီးမှာကား... အလွန်ပင် စုတ်ပြတ်သတ်လျက် ဆိုးဝါးလွန်းလှပေသည်။

လူသားလောကတွင်မူ... ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားကြီးကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိမနေခဲ့ဘဲ၊ နေရာဒေသအသီးသီးက နတ်ဘုရားနယ်မြေများမှ ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံး ပြိုင်တူ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည့်တိုင်အောင်... ယခုတစ်ကြိမ် ဆင်းသက်လာခဲ့ကြသော ကောင်းကင်လူသားများအနက် အားအနည်းဆုံးသူသည်ပင်လျှင် အနည်းဆုံးတော့ အဆင့်လေး မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်၏ အထက်တွင် ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့တင်မကသေးဘဲ... သူတို့နှင့်အတူ ပါရှိလာခဲ့ကြသော ရှေးဟောင်းကမ္ဘာဦး သားရဲဆိုးကြီးများလည်း ရှိနေကြသေးသည်။ သူတို့သည်... သေးငယ်လှသော လူသားလောကကို အမှုန်အမွှားဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်ရန်အတွက် ဤကဲ့သို့သော အင်အားအပြင်အဆင်ကြီးကို အသုံးပြုရခြင်းမှာ အလွန်ပင် လွန်အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြပုံရပြီး... ထို့ကြောင့် ထိုသားရဲဆိုးကြီးများကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြခြင်းမှာ လူသားများကို အစားအစာအဖြစ် အမဲလိုက် သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သာမန်အရပ်သားပြည်သူများနှင့် အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ... သူတို့သည် လိပ်ပြာကလေးများကို သတ်ဖြတ်ပစ်သည့်အလား စိတ်ကြိုက် သတ်ဖြတ်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း... အစွမ်းထက်လှသော ကျင့်ကြံသူအချို့ကိုမူ သူတို့သည် မလွဲမသွေ အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်ပစ်ကြပေရာ... ၎င်းလူများမှာ သူတို့၏ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ အနည်းငယ် ကြံ့ခိုင်လှသော ပုရွက်ဆိတ်ကလေးများသက်သက်သာ ဖြစ်နေခဲ့ကြသော်လည်း ဖြစ်ပေသည်။ ထို့အပြင် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကောင်းကင်လူသားများ လက်ဦးမှုယူ တိုက်ခိုက်လာခဲ့ကြခြင်းမှာ... အားလုံးက ချန်နိုင်ငံ၏ မြို့တော်ကြီးများကိုသာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူသားမျိုးနွယ်တို့၏ ကံတရားအရှိန်အဝါကို လုယူဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဖြစ်ပေသည်။

………………

လီယန်ချူသည် ကိုယ်ခွဲအတတ် ကို ထုတ်ဖော်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ... သူ၏ ခန္ဓာပွားတစ်ခု သွားရောက်ရာ အရပ်ဒေသမှာကား ချန်နိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် စိုးစံရာ နေပြည်တော်တော်ဝင်နန်းတော်ကြီး ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် တော်ဝင်နန်းတော်ကြီး၏ အတွင်း၌... ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများအကြားတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော ယောက်ျားတစ်ဦး ရှိနေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မဟာနေမင်းကြီးတစ်စင်းအလား ဖြစ်ပေရာ... အလွန်ပင် တောက်ပလွန်းလှပေသည်။

အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ချန်ကျန်းမှာမူ မေ့မြောနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး... အသက်ရှင်နေဆဲလား သေဆုံးသွားခဲ့ပြီလားဆိုသည်ကိုပင် မသိနိုင်တော့ချေ။

လုံဟူရှန်းတောင်တန်းက ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော တာအိုဆရာအိုကြီး၏ မဟာဓားရှည်ကြီးမှာ ရစရာမရှိအောင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပြီး... သူသည် နန်းတော်တိုင်ကြီးကို ကျောမှီလျက်၊ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ရဟန်းငယ်မှာလည်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အရိုးအဆစ်များအားလုံး ရစရာမရှိအောင် ကျိုးပျက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပြီး... ကြံ့ခိုင်လှသော ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ရွှေကိုယ်တော်ခန္ဓာစွမ်းအားကြီးမှာလည်း ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ သွေးအိုင်ကြီး၏ အတွင်း၌ လဲလျောင်းနေခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆရာကြီး သည် အမြဲတမ်း မိမိ၏ ကိုယ်ထည်နှင့်မကွာ ကိုင်ဆောင်ထားတတ်သော စက္ကူထီးဝါကြီး ကို ဖွင့်လှစ်ထားခဲ့ပြီး... အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိနေသည့်တိုင်အောင် မာန်တင်း၍ ခုခံရင်း ဤကောင်းကင်လူသားကို တားဆီးထားဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ရင်ဘတ်ထက်က ဝတ်စုံကြီးမှာ သွေးများဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုနေခဲ့ရပြီး... ဒူးဆစ်နှစ်ဖက်လုံးမှာကား ရစရာမရှိအောင် ဖြတ်တောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

မဟာမြေပြင်နတ်ဘုရားကြီး သုံးဦးစလုံး ပြိုင်တူ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း... ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများအကြားတွင် ထိုင်နေသော ဤကောင်းကင်လူသား၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြချေ။ အကယ်၍သာ နောက်ဆုံးအချိန်၌ ဤဝါဂွမ်းစက္ကူထီးဝါကြီးမှ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပါက... ယခုအချိန်တွင် အားလုံး အသက်ပျောက်နေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့... ဒီစက္ကူထီးဝါကြီးက၊ ဘယ်သူကများ ပေးအပ်ခဲ့တာလဲ... ပြောပြစမ်းပါဦး၊ ဒါဆိုရင်တော့... မင်းကို အသက်ချမ်းသာပေးမယ်..."

ကောင်းကင်လူသားက အေးစက်စွာ စကားပြောဆိုလိုက်သည်။

ဤသူမှာကား ကူယူဟွမ် ဖြစ်ပြီး... ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော ထိပ်သီးပါရမီရှင် လူငယ်သုံးဦးအနက် တစ်ဦး ဖြစ်ကာ၊ လက်ထဲ၌လည်း ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စု၏ အဖိုးတန်ရတနာလက်နက်ဖြစ်သော ဟန်ရှာဓားရှည် ကို ကိုင်ဆောင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ဤဓားရှည်မှာကား အလွန်ပင် ရှေးဟောင်းဆန်းကြယ်လှပြီး... ရှေးဟောင်းကမ္ဘာဦးက နတ်ဘုရားလက်နက်ကြီးတစ်လက် ဖြစ်ပေရာ၊ အလွန်ပင် ထက်မြက်လွန်းလှပေသည်။

"သေချာတာပေါ့... မင်းရဲ့ အမေ ပေးခဲ့တာလေ၊ မင်း မေ့သွားပြီလား... အဲဒီတုန်းက လေပြင်းမုန်တိုင်းတွေ ပြင်းထန်ပြီး မိုးတွေအသည်းအသန် ရွာသွန်းနေတဲ့ ညတစ်ညမှာ၊ မင်းအမေက မင်းကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားရတဲ့ အချိန်မှာပဲ... ဒီထီးကြီးကို ငါ့ကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့တာလေ..."

နတ်ဆရာကြီးက တည်ငြိမ်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ချောင်းအရိုးများမှာ ရစရာမရှိအောင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ရသဖြင့်... ဤ စက္ကူထီးဝါကြီးကို ဆက်လက်၍ မတ်တပ်ရပ်အောင် မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ချေ။ ထို့အပြင် စက္ကူထီးဝါကြီးထက်က နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများမှာလည်း ပျက်စီးယိုယွင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေရာ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သေရတော့မှာပဲ ဖြစ်သဖြင့်၊ အမေကိုပါ ဆဲဆိုပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများအကြားတွင် ထိုင်နေသော ကူယူဟွမ်၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အေးစက်ခက်ထန်သွားခဲ့ရပြီး... တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သည့် အမူအရာတစ်ခုလည်း ထွက်ပေါ်လာကာ...

"မင်း... သတ္တိမနည်းလှဘူးပဲ..."

စကားလုံးများ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... မဟာတာအိုဆရာကြီး၏ လက်ထဲက စက္ကူထီးဝါကြီးထက်က ဖိအားကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် အဆမတန် ပြင်းထန်လာခဲ့တော့သည်။

သူသည်လည်း ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ... ဤအရေးကြီးလှသော အချိန်ကာလတွင် ဤစက္ကူထီးဝါကြီးမှာ မာန်တင်း၍ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်ကိုပင်။ သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် စက္ကူထီးဝါကြီးမှာ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆရာကြီးသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်သို့ မဟာနတ်ဘုရားတောင်တန်းကြီး မြောက်မြားစွာ ဆက်တိုက် ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာခဲ့သည့်အလား ခံစားလိုက်ရသဖြင့်... ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

"အိမ်ပြန်ရောက်ရင်... မင်းအမေကို သေသေချာချာ မေးကြည့်လိုက်ဦး၊ ငါက... သတ္တိမနည်းရုံတင် မကဘူး..."

နတ်ဆရာကြီးက စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို အားတင်း၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

စက္ကူထီးဝါကြီးမှာကား ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများအကြားတွင် ထိုင်နေသော ကူယူဟွမ်သည် လက်ညှိုးဖြင့် ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်ရာ... အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အေးစက်လှသည့် အလင်းတန်းတစ်ခု ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်လျက် ဝါဂွမ်းစက္ကူထီးဝါကြီးကို ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။ လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို လုံးဝဥဿုံ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်းရှိသော အရှိန်အဝါကြီးတစ်ခုသည်... ချက်ချင်းပင် နတ်ဆရာကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်သို့ လွှမ်းမိုးကျရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

အတိအကျပင် ထိုအချိန်၌... လူသားပုံရိပ်တစ်ခုသည် နတ်ဆရာကြီး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်းပင် ဝင်ရောက်တားဆီးလိုက်ရင်း၊ ထိုဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဝါကြီးကို မာန်တင်း၍ ခုခံလိုက်တော့သည်။

ရောက်ရှိလာသူမှာကား စိမ်းပြာရောင် တာအိုဝတ်စုံကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသော အသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေး ဖြစ်ပြီး... သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်ကား ခရမ်းရောင် ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ပြင်းထန်စွာ ဖြာထွက်နေခဲ့သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အလွန်ပင် အေးစက်ခက်ထန်နေခဲ့ပြီး... သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များမှာ နေရာအနှံ့ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။

အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ကောင်းကင်လူသား ကူယူဟွမ်က တိုးညှင်းစွာဖြင့်...

"ခရမ်းရောင်နတ်ဘုရားဝတ်စုံ က... မထင်မှတ်ဘဲ မင်းရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတာပဲ၊ မလွဲမသွေ... လူသားလောကကို ဆင်းသက်သွားခဲ့ကြတဲ့ ကောင်းကင်လူသားတွေအားလုံး မင်းရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့ကြရတာ မဆန်းတော့ဘူးပဲ..."

သူ၏ စကားလုံးလေသံမှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်အေးစက်လှပြီး... ဤကိစ္စရပ်ကို စိတ်ထဲ၌ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း အလျဉ်းမရှိသည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

"အမြန်ပြေး..."

"ဒီလူက... အလွန် ကြောက်ဖို့ကောင်းလွန်းတယ်..."

နတ်ဆရာကြီး လီယန်ချူထံသို့ နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး... ဒီလူက၊ ကျုပ်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး..."

လီယန်ချူ၏ စကားလုံးလေသံမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်လှပေသည်။

ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများအကြားတွင် ထိုင်နေသော အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ကောင်းကင်လူသား ကူယူဟွမ်သည် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီးနောက်၊ ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်မိရင်း...

"လူသားလောကရဲ့... အနှိုင်းမဲ့ ကျွမ်းကျင်သူဆိုတာလည်း၊ ဒီလောက်ပဲ ရှိတာပါပဲ..."

ဤသူသည် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများအကြားတွင် ထိုင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး... ကိုယ်ပေါ်က ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ပြင်းထန်လွန်းလှပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါမျိုးကို... လီယန်ချူသည် အတိတ်တုန်းက မိစ္ဆာနယ်မြေတွင် လောကအလယ်၌ မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့သော မဟာမိစ္ဆာဆိုးကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်သာ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် ဆက်လက်၍...

"မိုးကောင်းကင်ထက်မှာ... တိုက်ပွဲဝင်ဖို့၊ မင်း ဝံ့ရဲလား..." ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများအကြားက ကူယူဟွမ်၏ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ အရှိန်အဝါများ ပြင်းထန်နေခဲ့ပြီး... ခန္ဓာကိုယ်မှလည်း ဆန်းကြယ်လှသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေခဲ့သည်။ သူတစ်ဦးတည်း ပေါ်ထွက်လာခြင်းဖြင့်တင်... လူသားလောကကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်ထားရန် လုံလောက်လှပေသည်။

သူသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

"မင်းက... ဒီနေရာက လူတွေကို ဘေးမသင့်စေချင်တာမို့လို့၊ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့... စကားလုံးတွေ သုံးပြီး ငါ့ကို စိန်ခေါ်နေတာပဲ..."

"ရပါတယ်... ငါ့ရဲ့ ရှေ့မှာ ဒူးထောက်လိုက်စမ်း၊ ဒါဆိုရင်တော့... မင်းကို ငါ့ကို စိန်ခေါ်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးအပ်မှာ ဖြစ်တယ်..."

ကောင်းကင်လူသား မြောက်မြားစွာ လူသားလောကသို့ ဆင်းသက်လျက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်ကို သိရှိပြီးသွားခဲ့သည့်တိုင်အောင်... ဤသူသည် ယခုအချိန်အထိ ကြီးမားလှသော ယုံကြည်ချက်များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေရာ၊ မဟာဧကရာဇ်မင်းမြတ်တစ်ပါးအလား နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများအကြားတွင် ထိုင်နေခဲ့ပြီး မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ကား လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို အရေးမစိုက်သည့်အလား မာနထောင်လွှားမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"မင်း... ကြောက်နေတာလား..." လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒူးထောက်လိုက်စမ်း... ငါ မင်းကို အဲဒီအခွင့်အရေး ပေးမယ်..."

ကောင်းကင်လူသား ကူယူဟွမ်က ထပ်မံ၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဤသူသည် နေပြည်တော်အတွင်းရှိ ရာသောင်းချီလှသော ပြည်သူပြည်သားများ၏ အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ်ကို အသုံးပြုလျက် ခြိမ်းခြောက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး... ထို့အပြင် ဤနေရာက မဟာမြေပြင်နတ်ဘုရားကြီးများ၏ အသက်ကိုလည်း အသုံးချနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင်... အစောပိုင်းက သူ လက်ဦးမှုယူ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက ဤလူများအားလုံး အသက်ပျောက်နေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဆရာကြီးသည်လည်း စက္ကူထီးဝါကြီးကို ဖွင့်လှစ်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ကား... မဟာနေမင်းကြီးနှစ်စင်း ပြိုင်တူ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည့်အလား ဖြစ်ပေရာ၊ လူကို တိုက်ရိုက် ကြည့်ရှုရန်ပင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်စေကာ...

"ဒီလိုဆိုမှတော့... လာ တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့..."

လီယန်ချူသည် ရွှေနဂါးကတ်ကြေး ကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်ဖော်လိုက်တော့ရာ... စစ်မှန်သော ရွှေရောင်နဂါးကြီးနှစ်ကောင် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ဆုံစည်းသွားခဲ့ကြပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များမှာ နေရာအနှံ့ ပြင်းထန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

ခရက်...

ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး ရစရာမရှိအောင် ပြတ်တောက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများအကြားတွင် ထိုင်နေသော ကူယူဟွမ်သည် ရွှေနဂါးကတ်ကြေး၏ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ရင်း... တိမ်ပင်လယ်၏ အထက်တွင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ကား အံ့ဩစရာကောင်းသော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာကာ...

"ရွှေနဂါးကတ်ကြေး လား..."

ဤနတ်ဘုရားလက်နက်ကြီးမှာကား... မူလက မာန်ဟွန်းကမ္ဘာက ပိယွမ်နတ်သမီး၏ လက်ထဲ၌ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူသားလောကတွင်သာမက... နတ်ဘုရားကမ္ဘာတွင်ပင်လျှင် အလွန်ပင် ဂုဏ်သတင်းကျော်စောလှသော မဟာသတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက်ကြီးတစ်စင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကူယူဟွမ်သည် တိမ်တိုက်များအလား တည်ငြိမ်အေးစက်စွာဖြင့်ပင် ရွှေနဂါးကတ်ကြေး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်တော့သည်။

"မြေးလေး... မင်း ဘာဖြစ်လို့ ထွက်ပြေးနေတာလဲ..."

လီယန်ချူ၏ ကြည်လင်ပြတ်သားလှသော အသံကြီးမှာ လောကကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟီးသွားခဲ့ရပြီး... ရွှေနဂါးကတ်ကြေးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ရွှေရောင်နဂါးကြီးနှစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် အရှိန်ပြင်းစွာ တိုက်ခိုက်သွားခဲ့ပြန်သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါမှာ မိုးကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွက်မတတ် ပြင်းထန်လှပေသည်။

ကူယူဟွမ်သည် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများအကြားတွင် ထိုင်နေခဲ့ပြီး... အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်မိရင်း၊ အထွတ်အထိပ် ကိုယ်ဟန်လှုပ်ရှားမှုအတတ် ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်... မိုးကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ရသည့်အလား ဖြစ်ပေရာ...

ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ မိုးကြိုးများနှင့် မီးလျှံများ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ဆင်းသက်လာခဲ့သည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

ဆန်းကြယ်လှသော နီရဲသည့် ပိုးထည်စကြီးတစ်ခု ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ပျံသန်းတက်လာခဲ့ပြီး... အဆုံးအစမဲ့စွာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ကာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဤလက်ဝါးချက်ကို ဝင်ရောက်တားဆီးလိုက်တော့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးနှင့် မီးလျှံအရှိန်အဝါများမှာ... ပိုးထည်စကြီး၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီးနောက် မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင်ကား... နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်သောမီးလျှံဘီးများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သဖြင့်၊ သူသည် အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ခုန်တက်လိုက်ရင်း... နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများအကြားက ကောင်းကင်လူသား၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ တိုက်ရိုက်ပင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး၊ လက်ထဲ၌ စိမ်းပြာရောင် မဟာအလံတော်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ ခါယမ်းလိုက်သည့် အခါတွင်မူ အလင်းတန်းတစ်ခု ချက်ချင်းပင် ဖြာထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ကောင်းကင်လူသားသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အဆက်မပြတ် သင်္ကေတများကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ရာ... ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အင်းကွက်သင်္ကေတများမှာ အဆုံးအစမဲ့သော ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာကြီးအလား ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ မင်းနေပြည်တော်ကြီး၏ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် လုံးဝဥဿုံ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဗုန်း... ဗုန်း... ဗုန်း...

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းတန်းမှာ... အဆုံးအစမဲ့လှသော အစီရင်ပင်လယ်ကြီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မိသွားခဲ့သဖြင့်၊ မိုးကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ညင်သာနူးညံ့လှသော မိန်းမပျိုတစ်ဦး၏ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး... လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သင်္ကေတများကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကာ၊ မင်းနေပြည်တော်ကြီး၏ မဟာကာကွယ်ရေးအစီရင်ကြီးကို ချက်ချင်းပင် ဖွင့်လှစ်လိုက်တော့သည်။

အထက်တွင်လည်း... ကောင်းကင်ဖဲကြိုးစကြီး ရှိနေခဲ့သဖြင့်၊ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားလှိုင်းကြီးများကို မာန်တင်း၍ ခုခံကာကွယ်ပေးထားဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

တိမ်ပင်လယ်၏ အထက်တွင်မူ... လူနှစ်ဦးသည် အဝေးမှနေ၍ အပြန်အလှန် စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေခဲ့ကြသည်။

တစ်ဦးမှာကား... ကောင်းကင်ဘုံမှ လာရောက်ခဲ့သော လူငယ်အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားရှင် ဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများအကြားတွင် ထိုင်နေခဲ့သဖြင့် မြင့်မြတ်လှကာ လူသားလောကနှင့် ကင်းစင်လှပေသည်။

နောက်တစ်ဦးမှာကား... လူသားလောကတွင် အနှိုင်းမဲ့လှသော အသက်ငယ်ရွယ်သည့် တာအိုဆရာလေး ဖြစ်ပြီး၊ မျက်နှာထား ခန့်ညားထည်ဝါလှသဖြင့် မဟာနေမင်းကြီးတစ်စင်းအလား ပြင်းထန်လှပေသည်။

လူနှစ်ဦး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေကြစဉ်အတွင်း... ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးကြီးများ ဆက်တိုက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ရွှေရောင်စွမ်းအားလှိုင်းကြီးများမှာ အပြင်သို့ တိုးချဲ့စီးဆင်းသွားခဲ့သဖြင့် မုန်တိုင်းကြီးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တော့သည်။

ကူယူဟွမ်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ လူငယ်အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားရှင် ဖြစ်သဖြင့်... နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးအလား အသွင်အပြင် ရှိနေခဲ့ပြီး၊ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှပေသည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အင်းကွက်များကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ရာ... ပေရာချီ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော မည်းမှောင်နေသည့် မဟာလှံရှည်ကြီးတစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ အထက်တွင်ကား သိပ်သည်းလှသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အင်းကွက်သင်္ကေတ မြောက်မြားစွာ ရှိနေခဲ့ကာ... လောကရှိ ရှင်သန်ခြင်း သက်စောင့်စွမ်းအားအားလုံးကို လုယူဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော စွမ်းအားကြီးဖြင့် ကိုးကွန်ကမ္ဘာ၏ အထက်မှနေ၍ အရှိန်ပြင်းစွာ ကျဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

လီယန်ချူသည် လက်ထဲက စိမ်းပြာရောင် မဟာအလံတော်ကြီးကို ခါယမ်းလိုက်ရာ... အလင်းတန်းပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရတော့သည်။

ပေရာချီ ကြီးမားလှသော မည်းမှောင်နေသည့် မဟာလှံရှည်ကြီးမှာ... ချက်ချင်းပင် ရစရာမရှိအောင် ဆုတ်ဖြဲဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ တစ်စစီ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုအချိန်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... စစ်မှန်သော ရွှေရောင်နဂါးကြီးနှစ်ကောင် ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ဆုံစည်းသွားခဲ့ကြပြန်ရာ...

ခရက်...

သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါမှာ မိုးကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွက်မတတ် ပြင်းထန်လှပေသည်။

နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများအကြားတွင် ထိုင်နေသော အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ကောင်းကင်လူသား ကူယူဟွမ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် အဝေးသို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရပြန်ပြီး... လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်များကို အဆက်မပြတ် ဖွဲ့စည်းလိုက်ရင်း၊ ရွှေနဂါးကတ်ကြေး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားလိုက်တော့သည်။

သူသည် ပါးစပ်မှနေ၍ အရှိန်ပြင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ... မိုးကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားခဲ့ရပြီး၊ မဟာမီးလျှံများ စုစည်းထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခု အောက်သို့ ကျဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

သူသည် ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်ကြီးနှစ်စင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို နက်နဲစွာ သိရှိထားခဲ့သဖြင့်... ရန်သူ့ထံက ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုခြင်း မရှိဘဲ... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်မီးလျှံများ ကျဆင်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ အဆုံးအစမဲ့စွာ ကျယ်ပြန့်လှပေသည်။

အလင်းတန်းတစ်ခု ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး... ၎င်းမဟာမီးလျှံကြီးကို ရစရာမရှိအောင် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း မဟာမီးလျှံကြီးမှာကား... အဆုံးအစမဲ့စွာ ထွက်ပေါ်လာနေဆဲ ဖြစ်ပေရာ...

ထိုမီးလျှံမှာကား ကောင်းကင်ဘုံက အလွန်ပင် ရှေးဟောင်းဆန်းကြယ်လှသော မဟာမီးလျှံအတတ် ဖြစ်ပြီး... ၎င်းမှာကား တာ့ရွှမ်းမီးလျှံ ပင် ဖြစ်တော့သည်။ အရာအားလုံးနှင့် နတ်ဘုရားရတနာလက်နက်အားလုံးမှာ... ဤမဟာမီးလျှံ၏ အတွင်း၌ ရစရာမရှိအောင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရမှာ ဖြစ်ပေသည်။

ကူယူဟွမ်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အလွန်ပင် ယုံကြည်ချက်များ ရှိနေခဲ့ပြီး... ရန်သူ့ထံ၌ ယခုကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် နတ်ဘုရားလက်နက်များ ရှိနေခဲ့သည့်တိုင်အောင်၊ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ မလုံလောက်သေးသဖြင့်... နောက်ဆုံးတွင်ကား မိမိ၏ အောက်၌ စွမ်းအားများအားလုံး ခန်းခြောက်ပျက်စီးသွားရမှာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်နေခဲ့သည်။ သူသည် လောကအလယ်တွင် တိုက်ပွဲပေါင်း မြောက်မြားစွာကို ဆင်နွှဲခဲ့ဖူးသဖြင့် အတွေ့အကြုံများမှာ အလွန်ပင် ကြွယ်ဝလှပြီး... မည်မျှလောက်အထိ အစွမ်းထက်လှသော ရန်သူကြီးများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျိုးနွယ်စုကြီးများကိုမဆို အားလုံး ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း...

နောက်တစ်ခဏ၌ကား... မဟာမီးလျှံကြီး၏ အတွင်းမှနေ၍၊ တောင်တန်းကြီးတစ်ကောင်အလား ထည်ဝါကြီးမားလှသော မဟာနတ်ဘုရားကြီးတစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာကား... ဦးခေါင်းသုံးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက် ရှိနေခဲ့ပြီး ၊ လက်ထဲ၌ ခရမ်းရောင် မဟာလှံရှည်ကြီးတစ်စင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ၊ လှံဖျားထက်တွင်ကား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးလျှံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ဆန်းကြယ်လှသော မျဉ်းကြောင်းတစ်ကြောင်းအလား ဖြစ်ပေရာ... ၎င်းမှာကား မီးနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာပွား ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဤမီးနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာပွားသည် လက်ထဲက လှံရှည်ကြီးကို လှည့်ပတ်လိုက်ရာ... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နေရာအနှံ့အပြားက မဟာမီးလျှံများအကြားတွင် လမ်းကြောင်းကြီးတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းဖွင့်လှစ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

၎င်းမှာကား နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်သော... မီးလျှံလှံရှည်ကြီး ပင် ဖြစ်တော့သည်။

လှံတစ်ချက်ဖြင့် ထိုကောင်းကင်လူသားထံသို့ ထိုးနှက်လိုက်ရာ... ထက်မြက်လှသော လှံဖျားကြီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

ကူယူဟွမ်သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်ကွက်များကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ရာ... တာ့ရွှမ်းမီးလျှံများမှာ ချက်ချင်းပင် တစ်ကိုယ်လုံးတွင် လွှမ်းမိုးကျရောက်သွားခဲ့ပြီး၊ လမ်းကြောင်းကြီးကို ပြန်လည်ပိတ်ဆို့လိုက်ရင်း ဤမီးလျှံပင်လယ်ကြီး၏ အတွင်း၌ တိတ်တဆိတ် ပုန်းကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

ထိုအချိန်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... မီးလျှံပင်လယ်ကြီး၏ အတွင်းမှ ဆိုးဝါးလှသော မီးနဂါးကြီး ဆယ်ဂဏန်းမက ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြပြီး၊ အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် တိုးဝင်လာခဲ့ကြကာ၊ ဦးခေါင်းသုံးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက်ရှိသော မဟာနတ်ဘုရားကြီးကို ရစရာမရှိအောင် ကိုက်ခဲဝါးမြိုရန် ကြိုးစားလိုက်ကြတော့သည်။

မီးလျှံနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာပွားမှာကား အရှိန်အဝါ အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပြီး... လက်ထဲက လှံရှည်ကြီးကို ဆက်တိုက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ၊ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ လှံရိပ်မြောက်မြားစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မီးနဂါးကြီးများကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ခု ရစရာမရှိအောင် သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင်ကား မီးလျှံဘီးများ ရှိနေခဲ့သဖြင့်... ကိုယ်ဟန်လှုပ်ရှားမှုအတတ်မှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှပြီး၊ အရှိန်မှာလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သဖြင့် အဝေးမှနေ၍ ခန့်မှန်းရန်ပင် မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

မီးနဂါးကြီးများကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ရင်း... မီးလျှံပင်လယ်ကြီး၏ အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေသော ကောင်းကင်လူသား ကူယူဟွမ်ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော ဆန်းကြယ်လှသော ပြောင်းလဲမှုကြီးမှာ... နေပြည်တော်အတွင်းရှိ အရပ်သားပြည်သူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့၏ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌မူ... မိုးကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံး ရစရာမရှိအောင် နီရဲလျက် လောင်ကျွမ်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အဆုံးအစမဲ့သော နတ်ဘုရားမီးလျှံများအကြားတွင်... ဦးခေါင်းသုံးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက်ရှိသော မဟာနတ်ဘုရားကြီးတစ်ပါးသည် အထက်အောက် ပျံသန်းလှုပ်ရှားရင်း၊ မီးနဂါးကြီးများကို သတ်ဖြတ်နေခဲ့သည်မှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။

"ဘုရားသခင်... တကယ်ပဲ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေတာလဲ..."

"ဒါက... နတ်ဘုရားတွေရဲ့ မဟာတိုက်ပွဲကြီးပဲ၊ မလွဲမသွေ... ဒီလောကကြီးတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်တော့မှာလား..."

လူတိုင်း စိတ်ထဲမှ အပြင်းအထန် ချောက်ချားတုန်လှုပ်နေကြရသည်။

နတ်ဆရာကြီး၏ အမူအရာမှာလည်း အလွန်ပင် လေးနက်တည်ကြည်နေခဲ့ပြီး...

သူသည် အစောပိုင်းက အသက်ငယ်ရွယ်လှသော ဧကရာဇ် ချန်ကျန်း၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ အသက်အန္တရာယ် မရှိသည်ကို သိရှိထားသော်လည်း... သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်ကား ဆန်းကြယ်လှသော အရာအချို့ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ ယခုအချိန်တွင် မိုးကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်မိရာ၊ စိတ်ထဲမှ အပြင်းအထန် ချောက်ချားသွားခဲ့ရတော့ရာ...

"ဒီလောက်အထိ... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ နတ်ဘုရားဖိအားကြီး၊ စိတ်ကြိုက် ကောင်းကင်မီးလျှံတွေကို ဆင်းသက်စေရုံတင်နဲ့တင်... မင်းနေပြည်တော်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ပြာဖြစ်အောင် လောင်ကျွမ်းပစ်နိုင်တယ်... မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက... လူသားလောကကြီးတစ်ခုလုံးကိုပါ ပြာဖြစ်အောင် လောင်ကျွမ်းပစ်နိုင်စွမ်း ရှိတာပဲ..."

သူသည် လီယန်ချူအတွက် စိတ်ထဲမှနေ၍ အပြင်းအထန် စိုးရိမ်ပူပန်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ရုတ်တရက်... အဆုံးအစမဲ့စွာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ရွှေရောင်မဟာအုပ်ဆောင်းကြီးတစ်ခု ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ အတွင်း၌ကား ရှေးဟောင်းစစ်မှန်သော နဂါးကြီး ကိုးကောင် ရှိနေခဲ့ကာ... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားဖိအားကြီးတစ်ခု ဖြာထွက်နေခဲ့တော့သည်။ ၎င်းမှာကား... နဂါးကိုးကောင်နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်း ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဤနတ်ဘုရားလက်နက်ကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းရှိ အဆုံးအစမဲ့သော မဟာမီးလျှံများအားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် သူ၏ အတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ အတွင်း၌ လုံးဝဥဿုံ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ လူငယ်အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားရှင် ကူယူဟွမ်သည် မျက်ခုံးကို တင်းကျပ်စွာ တွန့်ချိုးလိုက်မိတော့သည်။

ဤကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့်... သူ၏ တာ့ရွှမ်းမီးလျှံမှာကား ဤနဂါးကိုးကောင်နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်း၏ အတွင်း၌ ပိတ်ဆို့ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

အတိအကျပင် ထိုအချိန်၌... နောက်ထပ် ရှေးဟောင်းဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားလက်နက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြန်ရာ၊ ဝိဉာဉ်ခြောက်ခြားခေါင်းလောင်း ၏ အသံကြီးမှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟီးသွားခဲ့တော့သည်။

ဒေါင်...

မဟာခေါင်းလောင်းကြီးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည့်အလား မြည်ဟီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ကူယူဟွမ်သည် ယခုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများအကြားတွင် ထိုင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ... သူ၏ ကိုယ်ပေါ်က နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ဆန်းကြယ်လှသော အလင်းကွင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်တွင် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် မြင့်မြတ်လှပြီး... ဝိဉာဉ်ခြောက်ခြားခေါင်းလောင်း၏ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို မာန်တင်း၍ ခုခံထားဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ရသဖြင့်... သူသည် တာ့ရွှမ်းမီးလျှံများကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းရန်အတွက် အကောင်းဆုံးသော အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပြီး၊ တာ့ရွှမ်းမီးလျှံများမှာ နဂါးကိုးကောင်နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်း၏ အတွင်း၌ လုံးဝဥဿုံ ပိတ်ဆို့ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။ အဆုံးအစမဲ့သော နတ်ဘုရားမီးလျှံများမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေခဲ့သော်လည်း... ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးလျှံမျိုးစေ့ကြီးမှာကား အတွင်း၌ လုံးဝဥဿုံ စုစည်းသိမ်းဆည်းခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

လူငယ်အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားရှင် ကူယူဟွမ်သည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့ပြီး... ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းကွင်းကြီးတစ်ခု ရှိနေခဲ့ကာ၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင်ကား ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေခဲ့သည်။

"မင်းရဲ့... ဒီကောင်းကင်မီးလျှံက မဆိုးလှပါဘူး၊ အခုတော့... ငါ့ရဲ့ အပိုင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ..."

လီယန်ချူ၏ အသံကြီး ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး... မီးနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာပွားမှာ သာမန်လူသားတစ်ယောက်စာခန့် အရွယ်အစားသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော်လည်း၊ ဦးခေါင်းသုံးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။

သူသည် ကူယူဟွမ်ကို စကားတစ်လုံးမျှ ပြောဆိုခွင့် မပေးတော့ဘဲ... လှံတစ်ချက်ဖြင့် အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ကူယူဟွမ်၏ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ အပြင်းအထန် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

တာ့ရွှမ်းမီးလျှံမှာကား ကောင်းကင်ဘုံ၌ပင်လျှင် အလွန်ပင် ရှေးဟောင်းဆန်းကြယ်လှသော မဟာမီးလျှံကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေရာ... သူသည် ဤမီးလျှံမျိုးစေ့ကို ရရှိနိုင်ရန်အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော ရတနာအရင်းအမြစ် မြောက်မြားစွာကို အသုံးပြုခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သဖြင့်၊ မည်ကဲ့သို့ ဤအသက်ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေး၏ သိမ်းဆည်းခြင်းကို ခံနိုင်ပါ့မည်နည်း။

"ငါ့ကို... ပြန်ပေးစမ်း..."

ကူယူဟွမ်၏ အသံကြီးမှာ အပြင်းအထန် ဒေါသထွက်လွန်းလှသဖြင့် တုန်ခါနေခဲ့ရပြီး... လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အင်းကွက်များကို အဆက်မပြတ် ဖွဲ့စည်းလိုက်ရာ၊ တောက်ပလွန်းလှသော မီးလျှံများမှာ နဂါးကိုးကောင်နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်း၏ အတွင်းမှနေ၍ ပြန်လည်ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်ကြတော့သည်။

မီးလျှံနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာပွားမှာမူ... လှံရှည်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူ၏ လည်ပင်းတည့်တည့်ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ဤမီးလျှံနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာပွား၏ မျက်နှာပြင်မှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှပြီး... ကိုယ်ဟန်အမူအရာမှာလည်း ရဲရင့်ထက်မြက်လှကာ၊ ၎င်းမှာကား အတိအကျပင် လီယန်ချူ၏ ပုံရိပ်အတိုင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မဟာမီးလျှံမဟာတာအိုစွမ်းအားကြီး ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ထိုခန္ဓာပွား၏ အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးနှက်လိုက်သော မီးလျှံလှံရှည်ကြီးနှင့် အခြားသော နတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ စွမ်းအားမှာ... ပိုမို၍ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ လှံတစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ အရှိန်မှာ ဝါးအစည်းကို ဖောက်ထွက်မတတ် ပြင်းထန်လှပေသည်။

ကူယူဟွမ်သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်ကွက်များကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ရာ... ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော တရားဥပဒေစွမ်းအားများမှာ မဟာလက်ဝါးကြီးတစ်ချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ မီးလျှံလှံရှည်ကြီးကို ဆီးကြိုတားဆီးလိုက်တော့သည်။

ဗုန်း...

မဟာလက်ဝါးကြီးမှာ... မီးလျှံလှံရှည်ကြီး၏ ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ မဟာသက်တံကြီးတစ်ခုအလား ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သဖြင့်... ကူယူဟွမ်၏ ပုံရိပ်မှာ မူလနေရာ၌ပင် မရှိတော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

နဂါးကိုးကောင်နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်း မှာမူ... တာ့ရွှမ်းမီးလျှံများကို လုံးဝဥဿုံ သိမ်းဆည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး၊ လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးထက်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် မျက်လုံးကို စောင်းလျက် ကောင်းကင်လူသား ကူယူဟွမ်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ရင်း... မျက်နှာပြင်တွင် အပြင်းအထန် လှောင်ပြောင်သရော်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"ဒါပဲလား... မင်းက...မေနိုးလေး"

ထိုကောင်းကင်ဘုံ၏ လူငယ်အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားရှင်၏ စိတ်အာရုံမှာ... ယခုအချိန်တွင် အပြင်းအထန် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ကား ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရတော့သည်။