အခန်း ၃၆၁

အခန်း (၃၆၁) ထောက်ပံ့ရေးတပ်များကို နှောင့်ယှက်ခြင်း

"ကျဆင်းသွားတဲ့ မင်းဆက်က ခွေးထက်တောင် ဆိုးသေးတယ်..."

"အဆင့်ရှစ် အရာရှိလေးတစ်ယောက်က မဟာလီစစ်တပ်အပေါ် ဒီလောက်တောင် မောက်မာရဲတယ်ပေါ့..."

ကျောက်လင်က မောင်းသူမဲ့ယာဉ်ထဲမှနေ၍ မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

တဲအတွင်းရှိ စကားပြောဆိုမှုများကို ခိုးနားထောင်ပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် အခြေအနေအား ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည်သွားခဲ့ပေသည်။

အထူးသဖြင့် နောက်သုံးရက်အကြာတွင် မဟာလီစစ်တပ်သည် မဟာချင်စစ်တပ်နှင့် အဆုံးအဖြတ်တိုက်ပွဲကို မလွှဲမရှောင်သာ ဆင်နွှဲရတော့မည် ဖြစ်သည်။

မဟာလီစစ်တပ်ကို သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ သွတ်သွင်းရန် ကျောက်လင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားပြီးဖြစ်၏။ မဟာချင်စစ်တပ်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် သူ မည်သို့ ခွင့်ပြုနိုင်မည်နည်း။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အနည်းဆုံး ၎င်းတို့၏ အင်အား ထက်ဝက်ကျော်ခန့် လျော့ကျသွားမည်မှာ သေချာပေသည်။ သို့ဖြစ်ရာ မဟာချင်စစ်တပ်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် သူ ခွင့်မပြုနိုင်ချေ။

ဤအထဲတွင် အနောက်ပိုင်းဒေသစစ်တပ်မှ စစ်သည်အင်အား နှစ်သိန်းနှင့် လောင်းရှန်းဒေသရှိ ကျန်းနန်စစ်တပ်မှ စစ်သည်အင်အား နှစ်သိန်းတို့ ပါဝင်သည်။

စုစုပေါင်း စစ်သည်အင်အား လေးသိန်းပင် ဖြစ်၏။

"ယွီဝမ်ချန်က ဖုန်းလန်မြို့ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ လျန်ရှီးမြို့ဆီ မြန်မြန်သွားဖို့ ငါ အဲ့ဒီကောင်မလေးကို ပြောထားတယ်..."

"သူမရဲ့ အဆင့်အတန်းကို အသုံးချမှပဲ ဒုတိယမင်းသားကို ဖျောင်းဖျနိုင်ပြီး ဒီအနောက်ပိုင်းဒေသစစ်တပ်ကို လှုပ်ရှားခိုင်းနိုင်မှာ..."

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျောက်လင်က ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားလေသည်။

အချိန်သုံးရက်သာ ကျန်တော့၏။ ယွီဝမ်ယန်ဖြစ်သော ဒုတိယမင်းသားကို သုံးရက်အတွင်း သူတို့ ဖျောင်းဖျနိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

“ကျွီ..”

ကြွက်လေးသည် မောင်းသူမဲ့ယာဉ်ထဲသို့ တည်နေရာပြောင်းရွှေ့၍ ပြန်ရောက်လာ၏။

ယခုလေးတင် ကြွက်လေးသည် သူ၏ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ကာ တဲဆီသို့ တည်နေရာပြောင်းရွှေ့သွားပြီး တဲ၏အစွန်းတွင် အသံဖမ်းစက်ကို ထွေးထုတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဖက်တီး... ငါ့အတွက် ဝူလန်တောင်ကို စောင့်ကြည့်ပေးထားပြီး ကောင်းဖန်စစ်တပ်ရဲ့ ထောက်ပံ့ရေးလမ်းကြောင်းကို ရှာပေးစမ်း..."

"ငါ ဖုန်းလန်မြို့ကိုပြန်ပြီး ခဏလောက် အနားယူမယ်... မနက်ဖြန်ကျမှ ကောင်းဖန်စစ်တပ်ရဲ့ ထောက်ပံ့ရေးတပ်တွေကို ရှင်းလင်းရမယ်..."

ကျောက်လင်က ကြွက်လေး ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အမိန့်တစ်ရပ် ပေးလိုက်၏။

ဟေးဟူတောင်တွင် ကောင်းဖန်စစ်တပ်မှ စစ်သည်တစ်သောင်း၏ ထောက်ပံ့ရေးဂိုဒေါင် ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကောင်းဖန်စစ်တပ်၏ ထောက်ပံ့ရေးတပ်များ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံရပြီး ၎င်းတို့၏ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများ အသိမ်းခံရပါက ကောင်းဖန်စစ်တပ်၏ စစ်ရေးစီမံကိန်းများကို မလွဲမသွေ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

ဤသည်က မဟာလီစစ်တပ်အတွက် အချိန်အနည်းငယ် ထပ်မံရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

“ကျွီ…”

ကြွက်လေးသည် သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း ပျံသန်းထွက်ခွာမသွားချေ။

ကျောက်လင်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ကြွက်လေး၏ အတွေးကို သိလိုက်၏။

ဤသည်မှာ ဖောက်သည်အတွက် အကျိုးအမြတ် တောင်းဆိုခြင်းဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်သည် စနစ်နေရာလွတ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသော အဆာပြေမုန့်များအားလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ကြွက်လေးက ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရုံဖြင့် ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာသော အဆာပြေမုန့်များအားလုံးကို ၎င်း၏ ကိုယ်တွင်းနေရာလွတ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကြွက်လေးသည် အောင်ပွဲခံသည့်ဟန်ဖြင့် တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ကာ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

ကျောက်လင်သည်လည်း အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ဖုန်းလန်မြို့ဆီသို့ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ညတစ်ညသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။

ဖုန်းလန်မြို့အတွင်းတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မင်းဆက်၏ ပြည်နယ်အသီးသီးမှ လာကြသော နယ်ခြားစောင့်တပ်သား အများစုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး နံနက်စောစောတွင် သူတို့ ပျောက်ချင်းမလှ ပျောက်သွားကြခြင်း ဖြစ်၏။

ဖုန်းလန်မြို့အထက်တွင် ပျံသန်းလေ့ရှိသော ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ဖုန်းလန်မြို့မှ ထွက်ခွာသွားကြဟန်တူပြီး အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ရတော့ချေ။

ပြီးခဲ့သည့်ညက စစ်သူကြီးချုပ် ချောင်ချင်းကန်းသည် ညှိနှိုင်းအစည်းအဝေးကို ပြီးဆုံးပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ပိုင်းများအားလုံး အလုပ်များရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

မိုးမလင်းမီအချိန်တွင် ကောင်းနျန်ရှုနှင့် အခြားသော ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများသည် နယ်ခြားစောင့်တပ်မှ စစ်သည်တစ်သောင်းကို နဂါးပျံသင်္ဘော ငါးစင်းပေါ်သို့ ဦးဆောင်ခေါ်ယူသွားခဲ့ကြပြီး ဖုန်းလန်မြို့မှ ပျံသန်းထွက်ခွာကာ ဝမ့်ရှန်းတောင်တန်းဆီသို့ ကွေ့ပတ်သွားခဲ့ကြ၏။

ဤအချိန်တွင် မိုးလင်းလာသည်နှင့်အမျှ နယ်ခြားစောင့်တပ်သား တစ်သောင်းသည် တောင်ကြီးတစ်တောင်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ဤတောင်ပေါ်တွင် သဘာဝဂူကြီးတစ်ခုရှိနေပြီး လူသိန်းပေါင်းများစွာကို အလွယ်တကူ နေရာချထားပေးနိုင်ပေသည်။

ကောင်းဖန်စစ်တပ်၏ ထောက်ပံ့ရေးလမ်းကြောင်းသည် ဤတောင်ကို ဖြတ်သန်းသွားရမည်ဖြစ်၏။

ဤနေရာသည် ကောင်းဖန်စစ်တပ်၏ ထောက်ပံ့ရေးတပ်များကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် အကောင်းဆုံးနေရာဖြစ်သည်ဟု ဆိုလျှင်လည်း မမှားပေ။

ကောင်းနျန်ရှု၊ ရှီတာ့ဖုန်းနှင့် အခြားသော ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများသည် တောင်ခါးပန်းရှိ ဂူပေါက်ဝတွင် အတူတကွ ရပ်နေကြပြီး တောင်ခြေရှိ တောင်ပေါ်လမ်းကို ငုံ့ကြည့်နေကြသည်။

ထိုဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများ၏ရှေ့တွင် လှပသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ရပ်နေ၏။

ဤအမျိုးသမီးသည် အသက်ရှူမှားလောက်အောင် တင့်တယ်ပြီး သူရဲကောင်းဆန်သော အမူအရာရှိကာ သူမ၏ ကိုယ်ဟန်က မတ်မတ်ရပ်နေပြီး ပခုံးနှင့် ကျောပြင်မှာ ပစ်လွှတ်ရန် အသင့်ပြင်ထားသော အားကောင်းသည့် လေးတစ်လက်ကဲ့သို့ ဆန့်တန်းနေပေသည်။

သူမက ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသော်လည်း သူမထံမှ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကိုယ်ခံပညာနှင့် လက်ဝှေ့ကျင့်စဉ်များ လေ့ကျင့်ခဲ့ခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သော တည်ငြိမ်ပြီး အစွမ်းထက်သည့် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

သူမ၏ မျက်နှာသည် အလှပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိသော်လည်း ဓားနှင့်တူသော မျက်ခုံးများက နားထင်ဆီသို့ အပေါ်ဘက်သို့ စောင်းတက်နေကာ ဓားဖြင့် ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ ထက်မြက်နေသည်။ သူမ၏ အနည်းငယ် ချိုင့်ဝင်နေသော မျက်တွင်းများက သူမ၏ ဗာဒံစေ့ပုံစံ မျက်လုံးများကို ထူးထူးခြားခြား တောက်ပနေစေပြီး အလွန်နက်ရှိုင်းသော အနက်ရောင် မျက်ဆန်များကြောင့် လူများကို ကြည့်လိုက်သောအခါ စူးရှပြီး စိစစ်နေသည့် အကြည့်မျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"မင်းသမီး ယွီကျောက်... လူတွေအားလုံး ပုန်းအောင်းနေကြပါပြီ... ကောင်းဖန်စစ်တပ်ရဲ့ ထောက်ပံ့ရေးတပ်တွေ ဒီကိုရောက်လာဖို့ကိုပဲ စောင့်နေကြတာပါ..."

ထို့နောက် ကောင်းနျန်ရှုက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်၏။

ဤအမျိုးသမီးသည် လက်ရှိမင်းဆက်၏ မင်းသမီးဖြစ်နေကြောင်း ထင်ရှားသွားပေသည်။

ဟုန်ယွီကျောက်သည် ဖုန်းလန်မြို့သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ မင်းသမီးအဆင့်အတန်းကြောင့် ပြင်ပလူများကို ကိုယ်ထင်ပြခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ကောင်းနျန်ရှု၊ ရှီတာ့ဖုန်းနှင့် အခြားသော ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများသည် နယ်ခြားစောင့်တပ် အသီးသီးကို စုဆောင်းခဲ့ချိန်က ၎င်းမှာ ဟုန်ယွီကျောက်၏ တိတ်ဆိတ်သော သဘောတူညီချက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွီကျောက်သည် အမှန်တကယ် တိုက်ပွဲဝင်ချိန်တွင်သာ အမိန့်ပေးရန် ပေါ်လာလေ့ရှိ၏။

"နျန်ရှု... ကောင်းဖန်စစ်တပ်ရဲ့ ထောက်ပံ့ရေးတပ်တွေ ဘယ်ရောက်နေပြီလဲဆိုတာ သွားပြီး ကင်းထောက်ပေးနိုင်မလား..."

"နယ်ခြားစောင့်တပ်တွေက ဒီမနက် အစောကြီး ရောက်လာတော့ မနက်စာ မစားရသေးဘူး... ကောင်းဖန်စစ်တပ်ရဲ့ ထောက်ပံ့ရေးတပ်တွေ ဘယ်အချိန်ရောက်လာမလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းပြီး နယ်ခြားစောင့်တပ်တွေ ဗိုက်ဝဝစားနိုင်ဖို့အတွက် ဒီနေရာမှာပဲ ချက်ပြုတ်ရမလားဆိုတာ ကြည့်ရမယ်..."

ဟုန်ယွီကျောက်၏ အသံသည် ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်သို့ ပုလဲများ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး အားပါနေ၏။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ဟုန်ယွီကျောက်သည် မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း နိုင်ငံတည်ထောင်သူ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ သမီးတော်လည်း ဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့သည့် နှစ်များအတွင်း သူမသည် မဟာလီမင်းဆက်ကို ဖြုတ်ချသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တွင် မဟာချင်စစ်တပ်နှင့်အတူ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီး စစ်ရေးကိစ္စများကို အလွန်ပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပေသည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ..."

စစ်သူကြီးချုပ်ကြီး၏ သားဖြစ်သူ ကောင်းနျန်ရှုသည် မင်းသမီး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွား၏။

ဤလူများထဲတွင် ကောင်းနျန်ရှုသည် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းနျန်ရှုသည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ထောက်ပံ့ရေးရထားလမ်းကြောင်းအတိုင်း ပျံသန်းသွားလေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် မိုးလင်းသည်နှင့်တပြိုင်နက် ရှန့်ယွင်ချွမ်း၊ ယောင်ဟွဲ့သောက်နှင့် နယ်ခြားစောင့်တပ်မှ အခြားအဖွဲ့ဝင်များသည် အိပ်ရာမှထကာ တည်းခိုခန်း၏ နောက်ဖေးခြံဝင်းဆီသို့ ရောက်လာကြသည်။

ကျောက်လင်သည် သူ၏ ညီအစ်ကိုများအားလုံး ထလာကြသည်ကို သဘာဝကျစွာပင် အာရုံခံမိလိုက်၏။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်သည် ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး နောက်ဖေးခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"ကျောက်လင်..."

လူတိုင်းက ကျောက်လင်ကို မြင်သောအခါ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။

"ကဲ... ညီအစ်ကိုတို့... မနက်စာ ပြင်ဆင်ပြီးပြီ..."

"အားလုံးပဲ မြင်းပေါ်တက်ပြီး မြို့ပြင်ကို ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့ကြ... ဒီနေ့ ကောင်းဖန်စစ်တပ်ရဲ့ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေကို လုယက်ဖို့ မင်းတို့ကို ငါ ဦးဆောင်သွားမယ်..."

ကျောက်လင်က ရယ်မောကာ အော်ပြောလိုက်၏။

ပြီးခဲ့သည့်ညက ကြွက်လေးသည် ကျောက်လင်၏ ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာကာ ကောင်းဖန်စစ်တပ်၏ ထောက်ပံ့ရေးတပ်များကို ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများတွင် ရှာဖွေခဲ့သည်။

သဘာဝကျစွာပင် ကြွက်လေး၏ တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း စွမ်းရည်ဖြင့် ၎င်းသည် ထောက်ပံ့ရေးတပ်များကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့၏။

ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းမှတစ်ဆင့် ကြွက်လေး၏ အမြင်အာရုံကို မျှဝေခံစားခဲ့ရသော ကျောက်လင်သည် ထောက်ပံ့ရေးတပ်များ၏ တည်နေရာကို သိရှိခဲ့လေသည်။

ယခု ပစ်မှတ်ကို သိရှိပြီဖြစ်ရာ ကျောက်လင်သည် ထပ်မံစောင့်ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ အမြန်ဆုံးသွားရောက်ကာ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများကို လုယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

ထို့ကြောင့် ရှန့်ယွင်ချွမ်းနှင့် အခြားသူများသည် မြင်းများယူရန် မြင်းတင်းကုပ်ဆီသို့ သွားကြသည်။

ကျောက်လင်သည်လည်း ပေါက်စီအိတ်ကြီးနှစ်အိတ်ကို ယူဆောင်လာပြီး တစ်ယောက်လျှင် ပေါက်စီသုံးလုံးစီ ပေးကာ သူ၏ မြင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်၏။

"ညီအစ်ကိုတို့... ငါ့နောက်ကနေ မြို့ပြင်ကို လိုက်ခဲ့ကြ..."

ကျောက်လင်က အော်ပြောလိုက်သည်။

ပေါက်စီများကို စားရင်း တစ်ဖွဲ့လုံး မြင်းများကို အစွမ်းကုန် ဒုန်းစိုင်းစီးလာရာ အနောက်ဘက် မြို့ရိုးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာကြ၏။

"မင်းတို့ မြို့ပြင်ထွက်ကြမလို့လား..."

မြို့စောင့်တပ်မှူးဗိုလ်ချုပ် ချောင်ကျွင်းရီသည် နံနက်စောစော မြို့ရိုးပေါ်တွင် ကင်းလှည့်နေစဉ် ကျောက်လင်တို့အဖွဲ့ မြို့တံခါးသို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဗိုလ်ချုပ်... ကျွန်တော်တို့က ကွမ်းနန်စီရင်စုက နယ်ခြားစောင့်တပ်ပါ... တိုက်ပွဲမှာ ကူညီပေးဖို့ လာခဲ့တာဖြစ်ပြီး အခု မြို့ပြင်ထွက်ကာ ကောင်းဖန်စစ်တပ်ရဲ့ ထောက်ပံ့ရေးတပ်တွေကို သွားရောက် နှောင့်ယှက်ချင်လို့ပါ..."

ကျောက်လင်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

"လူငယ်လေး... ကောင်းဖန်စစ်တပ်က တောင်ကြားလမ်းတွေ အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားတယ်... လူတစ်ရာလောက်နဲ့ ဖောက်ထွက်ဖို့ဆိုတာ အရမ်းခက်ခဲလိမ့်မယ်..."

ဗိုလ်ချုပ်ချောင်ကျွင်းရီက သတိပေးလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ ဗိုလ်ချုပ်... ကျွန်တော်တို့ လူနည်းတာကြောင့်ပဲ ပိုပြီး လွယ်လွယ်ကူကူ လှုပ်ရှားနိုင်တာပါ..."

"ဒီနေ့ ကောင်းဖန်စစ်တပ်ရဲ့ ထောက်ပံ့ရေးကို မနှောင့်ယှက်နိုင်သရွေ့ မြို့ထဲကို ပြန်မလာဘူး..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြန်ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့ သေရမှာကို မကြောက်ဘူးလား..."

ဗိုလ်ချုပ်ချောင်ကျွင်းရီက တည်ကြည်စွာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းဆက်အတွက် အသေခံရတာက ကျွန်တော်တို့ နယ်ခြားစောင့်တပ်ရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ..."

ကျောက်လင်က တရားမျှတသော ခံပြင်းမှုဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

ဗိုလ်ချုပ်ချောင်ကျွင်းရီက ကျောက်လင်ကို ဂရုတစိုက် အကဲခတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် အမှန်တကယ်ပင် မြို့ပြင်ထွက်၍ တိုက်ပွဲဝင်မည်ကို နားလည်သွားလေသည်။

"ကောင်းပြီလေ... မင်းတို့တွေ အောင်ပွဲခံပြီး ပြန်လာနိုင်ဖို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်..."

ဗိုလ်ချုပ် ချောင်ကျွင်းရီသည် သူတို့ကို ထပ်မံတားဆီးခြင်း မပြုတော့ဘဲ မြို့တံခါးများကို ဖွင့်ပေးရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပေသည်။