အခန်း ၃၆၃

အခန်း (၃၆၃) ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်များကို ရိတ်သိမ်းခြင်း

"ရန်သူလာပြီ..."

"ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကြ... မဟာချင်မင်းဆက်က ခွေးကောင်တွေ အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်..."

ထိုထောက်ပံ့ရေးတပ်ဖွဲ့၏ ရှေ့ဆုံးမှ လူငါးထောင်သည် တောင်ကုန်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသည်နှင့် မင်းသမီးယွီကျောက်၏ နယ်ခြားစောင့်တပ်က စတင်တိုက်ခိုက်တော့၏။

ထို့ကြောင့် ရှေ့ဆုံးရှိ ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည် ငါးထောင်သည် နောက်သို့လှည့်ကာ အော်ဟစ်သောင်းကျန်းရင်း ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကြပြီး သူတို့နောက်ရှိ ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်များနှင့် ပူးပေါင်းကာ နယ်ခြားစောင့်တပ်မှ စစ်သည်တစ်သောင်းကို ဝိုင်းဝန်းသတ်ဖြတ်လိုကြသည်။

သို့သော်လည်း တောင်တက်လမ်းသည် ကွေ့ကောက်ကာ ကျဉ်းမြောင်းလှ၏။ စစ်သည်ငါးထောင်က နယ်ခြားစောင့်တပ် တစ်သောင်းကို ဝိုင်းဝန်းသတ်ဖြတ်လိုလျှင်ပင် သူတို့အားလုံးမှာ ကြပ်ညပ်နေမည်ဖြစ်ပြီး ရှေ့ဆုံးမှ ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည် ဆယ်ဂဏန်းလောက်သာ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ကျောက်လင်သည် သွားလာရန်အတွက် အသံထက်မြန်သော ကျောပိုးအိတ်ကို အသုံးပြုခဲ့ရာ ထောက်ပံ့ရေးတပ်ဖွဲ့ထံသို့ တစ်မိနစ်ပင် မကြာမီ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

အသံထက်မြန်သော ကျောပိုးအိတ်ကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ကျောက်လင်က မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ယောက်တည်း ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ဝံပုလွေ ထွက်ခဲ့..."

"ဝိညာဉ်ဝက် ထွက်ခဲ့..."

"ဝိညာဉ်မြွေ ထွက်လာခဲ့..."

ဤအချိန်တွင် ကျောက်လင်သည် ဆက်လက် ပုန်းအောင်းမနေတော့ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ထဲမှ ဝိညာဉ်သားရဲ နှစ်ရာကို ထုတ်လွှတ်ကာ ကောင်းဖန်စစ်တပ်၏ ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်များကို တိုက်ခိုက်စေလိုက်၏။

မြင်းတစ်ကောင်အရွယ်ရှိသော ဝိညာဉ်ဝံပုလွေတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်းပင် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်သွားသည်။

ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်များသည် သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော ဝိညာဉ်ဝံပုလွေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် လက်နက်များကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြ၏။

လှံဖြင့် ထိုးနှက်လာသောအခါ ဝိညာဉ်ဝံပုလွေသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခုန်အုပ်ကာ ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်၏ လည်ချောင်းကို ကိုက်ဖြတ်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ဝက်သည် သန်မာသော နွားသိုးကြီးတစ်ကောင်လောက် ကြီးမားပြီး ၎င်းပြေးဝင်သွားသောအခါ တင့်ကားတစ်စီးနှင့် တူပေသည်။

အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်ဝက်၏ အစွယ်များသည် ထက်မြက်ကာ တောက်ပနေပြီး ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်သည် သူ၏သေဆုံးမှုကို သတိမထားမိဘဲ လက်နက်ကို မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ဝက်က ၎င်း၏အစွယ်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ လှံကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားရာ ၎င်း၏အစွယ်များသည် ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားတော့၏။

မြွေများသည် ရေပုံးများလောက် တုတ်ခိုင်ကာ ငါးမီတာအထိ ရှည်လျားပြီး တောက်ပသော အကြေးခွံများ ရှိကြသည်။ သူတို့သည် လမ်းပေါ်တွင် တွားသွားသောအခါ ကျားသစ်များကဲ့သို့ မြန်ဆန်ကြပြီး သူတို့၏ ကြီးမားကာ ထောင်မတ်နေသော ခေါင်းကြီးများသည် အတော်လေး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်များ၏ လှံများသည် အကြေးခွံများကို လုံးဝ ဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

"အဲ့ဒါက ဝိညာဉ်သားရဲပဲ..."

"ဒီဝိညာဉ်သားရဲအုပ်က ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ..."

ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည် ရာပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးပြီးနောက် ကောင်းဖန်စစ်တပ်၏ ထောက်ပံ့ရေးတပ်ဖွဲ့များက နောက်ဆုံးတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို သတိပြုမိသွားပြီး တုံ့ပြန်လာကြသည်။

ကျောက်လင်သည် ဝိညာဉ်သားရဲအုပ်၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့၏။ သူတိုက်ခိုက်ရန် မလိုပေ။ ထိုအစား သူက သံမဏိခွာစာမရီဆီသို့ ပြုံးကာ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားလျက် ကျောက်လင်က သံမဏိခွာ စာမရီဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး သိမ်းဆည်းဟူသောစကားလုံးကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုလိုက်၏။

သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

သံမဏိခွာစာမရီနှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ်တို့သည် ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ထဲတွင် သိမ်းဆည်းခံလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ဝိညာဉ်သားရဲများက ထောက်ပံ့ရေးတပ်ဖွဲ့များကို တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် ကျောက်လင်သည် အားလပ်ရက် ခရီးထွက်နေသကဲ့သို့ သံမဏိခွာ စာမရီများနှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ်များကို ပျော်ရွှင်စွာ လက်ခံသိမ်းဆည်းနေခဲ့၏။

"စစ်သူကြီး... ကျွန်တော်တို့နောက်မှာ ဝိညာဉ်သားရဲအုပ်တစ်အုပ် ရှိနေတယ်..."

ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်တစ်ယောက်သည် တောင်စောင်းသို့ ပြေးတက်လာရာမှ ထောက်ပံ့ရေးစစ်သူကြီးတစ်ဦးထံသို့ အမီလိုက်လာပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်သားရဲ ဟုတ်လား..."

"ဘယ်အဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲလဲ..."

စစ်သူကြီးသည် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော စစ်ပွဲဇုန်၏ အလယ်သို့ သွားနေစဉ် စစ်သည်၏ အစီရင်ခံစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိသွား၏။

"စစ်သူကြီး... အဲ့ဒီဝိညာဉ်သားရဲတွေက တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲတွေ ဖြစ်လောက်တယ်..."

ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်များက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။

"တတိယအဆင့်ဆိုတော့လည်း... ကောင်းပြီ... ငါသွားပြီး အဲ့ဒီဝိညာဉ်သားရဲကို သတ်လိုက်မယ်..."

စစ်သူကြီးက ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် စစ်သူကြီးက သူ၏လှံကို မြှောက်ကာ လက်မောင်းကို ပင့်တင်လျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"စစ်သည်အားလုံး နောက်လှည့်ပြီး ဝိညာဉ်သားရဲကို သတ်ကြ..."

စစ်သည်များသည် အမိန့်ကို နာခံကာ နောက်သို့လှည့်၍ အနောက်ဘက်မှ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်လိုက်ကြ၏။

ဝိညာဉ်သားရဲအုပ်ကြီး၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာရင်း ကျောက်လင်က သံမဏိခွာ စာမရီနှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ် နှစ်ထောင်ကျော်ကို သိမ်းဆည်းခဲ့ပြီးမှ မူလက စစ်ပွဲတွင် ကူညီရန် သွားမည့် ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်များအားလုံး နောက်လှည့်ကာ သူ၏ဆီသို့ ပြေးလာနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒီထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်တွေက ဝိညာဉ်သားရဲအုပ်ကို မဟာချင်စစ်တပ်က စေလွှတ်လိုက်တယ်လို့ ထင်နေပုံရတယ်..."

"အချိန်ကိုက်ပဲ... စစ်ဘက်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည်တွေကို ဘယ်ကနေ ရှာရမလဲလို့ တွေးနေတာ..."

"ဒီထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်တွေအားလုံးက အသက်ရှင်နေတဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည်တွေပဲ..."

ကျောက်လင်က ရယ်မောလိုက်၏။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်သည် သံမဏိခွာ စာမရီနှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ်များကို သိမ်းဆည်းရန် အစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်သားရဲအုပ်၏ ရှေ့ဆုံးသို့ ခုန်တက်သွားတော့သည်။

ပြေးဝင်လာသော ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်များက သူတို့၏ လှံရှည်များကို မြှောက်ကာ ကျောက်လင်အား စုပေါင်းထိုးသွင်းရန် ပြင်လိုက်ကြ၏။

"သွေးမြစ်တေးသံ..."

ကျောက်လင်သည် သွေးဓားကို ဓားမတစ်လက်အဖြစ် အသုံးပြုကာ သွေးနတ်ဘုရားဓားသိုင်းကွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ဓားဝှေ့ယမ်းသွားသည်နှင့်အမျှ မရေမတွက်နိုင်သော သားရဲဆိုးများ၏ ဝိညာဉ်များ ပါဝင်နေသကဲ့သို့ သားရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ဓားတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းမှုဖြင့် ဓားချီသည် သူ၏ရှေ့ရှိ ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည် ဆယ်ဂဏန်းကျော်၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ဖြတ်တောက်သွား၏။

ရွှမ်း... ရွှမ်း... ရွှမ်း…

ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ခွန်အားရှိသော ကျောက်လင်သည် သွေးမြစ်တေးသံကိုသာ အသုံးပြုမည်ဆိုလျှင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ကုန်ခမ်းသွားမည် မဟုတ်ပေ။

ပြေးဝင်လာသော ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်များသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လဲကျသွားကြသည်။

တောင်တက်လမ်းသည် ချက်ချင်းပင် သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းသွား၏။

နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ဝိညာဉ်သားရဲများသည် ကျောက်လင်က သူတို့၏ သားကောင်များကို လုယူသွားသဖြင့် သိသိသာသာ ဒေါသထွက်ကာ အူသံများ ပေးနေကြသည်။

"ဘယ်သူက ငါတို့ ကောင်းဖန်စစ်တပ်ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ..."

စတုတ္ထအဆင့် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် စစ်သူကြီးက နောက်ဆုံးတွင် ရောက်လာ၏။ ကျောက်လင်သည် ဝိညာဉ်သားရဲအုပ်ကို ဦးဆောင်ကာ သူ၏စစ်သည်များကို သတ်ဖြတ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ၏မျက်နှာမှာ ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

စစ်သူကြီး ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်သည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ လက်ခလယ် ထောင်ပြလိုက်၏။

စစ်သူကြီးသည် ထိုလက်ခလယ်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မသိသော်လည်း ၎င်းသည် သူ့အား စော်ကားလိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း အာရုံခံနိုင်ပေသည်။

ဒေါသထွက်နေသော ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် စစ်သူကြီးသည် အကူစစ်သည်များကို ကျော်ဖြတ်ကာ သူ၏လှံကို ကျောက်လင်၏ နဖူးတည့်တည့်သို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

လှံသည် ချမ်းစိမ့်သော အငွေ့အသက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကိုပင် အေးခဲသွားစေမတတ် ပြင်းထန်လှ၏။

ကောင်းဖန်နိုင်ငံမှ ကျင့်ကြံသူများသည် မွေးရာပါ ရေခဲရုပ်ခန္ဓာများပါရှိကြသောကြောင့် သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အများစုမှာ ရေခဲအခြေခံများ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းဖန်နိုင်ငံ၏ ကျင့်ကြံသူများကို ရေခဲစစ်သည်များဟု ခေါ်ဆိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်သည် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေလျက် ညာဘက်လက်ဖြင့် သွေးမြစ်တေးသံကို ဆက်လက် ဝှေ့ယမ်းနေစဉ် ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် လေထဲသို့ ရိုက်ချလိုက်၏။

မရဏကမ္ဘာ၏ ဆေးဖက်ဝင်လက်ရိုက်ချက်နှင့်အတူ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်ဝါးရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စစ်သူကြီးကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားသည်။

ထို့နောက် စစ်သူကြီး၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်သွေးကြောများမှာ လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

သူသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသုံးမကျသူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားတော့သည်။

အနောက်မှ ပြေးဝင်လာသော ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်များသည် ကျောက်လင်က လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် စစ်သူကြီးကို ဒုက္ခိတဖြစ်သွားစေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ကျောက်လင်၏ လက်ထဲရှိ သွေးခဲဓားမှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းကာ တစ်ချက်ခုတ်တိုင်း စစ်သည်ဆယ်ဂဏန်းကျော်ကို သတ်ဖြတ်နေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုလူများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြတော့သည်။

"ဆုတ်ခွာကြ..."

"မြန်မြန် ဆုတ်ကြ..."

ရှေ့ဆုံးမှ ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်များက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ဤတောင်တက်လမ်းသည် တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် မိုးထိအောင် မြင့်မားသော တောင်ကြီးများဖြင့် ဝန်းရံထားသောကြောင့် နောက်ပြန်လှည့်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

စစ်သည်များ အော်ဟစ်အပြီးတွင် သူတို့သည် နှစ်ဖက်စလုံးရှိ တောင်များပေါ်သို့ တွယ်တက်ရန် ကြိုးစားကြ၏။

ဝိညာဉ်ဝံပုလွေ၊ ဝိညာဉ်ဝက်နှင့် ဝိညာဉ်မြွေတို့သည် ကျောက်လင်က ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်များကို အလုအယက် သတ်ဖြတ်နေသောကြောင့် ညည်းညူနေကြဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်များ လူစုကွဲကာ တောင်ပေါ်သို့ ပြေးတက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ သက်သေပြရန် အခွင့်အရေး ရသွားတော့သည်။

ဝိညာဉ်သားရဲများသည် တောင်ပေါ်တွင် နေထိုင်ကြသည်။ အဲ့ဒါက သူတို့၏ ပိုင်နက်ဖြစ်၏။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်များသည် မီတာအနည်းငယ်မျှပင် မပြေးရသေးခင်မှာ နောက်မှလိုက်လာသော ဝိညာဉ်ဝံပုလွေ၊ ဝိညာဉ်ဝက်နှင့် ဝိညာဉ်မြွေတို့၏ လွှမ်းမိုးခြင်းခံရပြီး အားလုံး သေဆုံးသွားကြသည်။

"ပြေး... မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြ..."

ရှေ့တွင် စစ်နတ်ဘုရား ကျောက်လင်ရှိနေပြီး တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ဝိညာဉ်သားရဲများရှိနေသဖြင့် ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်များမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေကြ၏။

သူတို့သည် နောက်သို့လှည့်ကာ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း တောင်တက်လမ်းများသည် အကန့်အသတ်ရှိပြီး ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်များမှာ ကြပ်ညပ်နေချိန်တွင် တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်သာ ပြေးနိုင်ကြသည်။

ကျောက်လင်သည် မနားတမ်း ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားကာ သွေးခဲဓားကို ရူးသွပ်စွာ ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ အကူစစ်သည်များမှာ တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် လဲကျသွားကြတော့၏။