အခန်း ၂၃
Vol. 3 Ch. 23
အခန်း (၂၃) - ကောင်းရွှမ်၏အကြံအစည်(၂)
ဝမ်ဟုန်အန်မှာ စားသောက်ချင်စိတ် မရှိလှသော်လည်း ကောင်လေးတစ်စုမှာ ဆာလောင်လွန်း၍ သေတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
အစားအစာအကြောင်း ကြားလိုက်ရသည်နှင့် သူတို့၏မျက်လုံးများက အနည်းငယ် စိမ်းသွားသည်။
“မင်းတို့တွေ အရင်စားလိုက်ကြ”
ဝမ်ဟုန်အန်သည် မွေးရာပါ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပြီး ယုတ်မာသောသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သို့သော် သူက ပုံမှန်အားဖြင့် ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်သည့်ဟန် ပြုမူလေ့ရှိသည်။
သူ၏ အပြင်ပန်းအမူအရာများက အပြစ်ကင်းစင်ပြီး ကျောင်းတွင်လည်း နာမည်ကောင်းရှိသူ ဖြစ်သည်။
ကောင်လေးများ စားသောက်ရန် သွားကြသောအခါ ရွှီယင်က စိုးရိမ်သည့်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ပါမောက္ခဝမ်... အခြေအနေ အဆင်မပြေဘူးလား”
ဝမ်ဟုန်အန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“မီးလောင်ထားတဲ့ ဧရိယာရဲ့ အခြေအနေက အရမ်းရှုပ်ထွေးတယ်။ နေရာတော်တော်များများမှာ အကင်းမသေသေးတဲ့မီးခဲတွေ ပုန်းနေသေးတယ်၊ လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်လိုက်တာနဲ့ ပြန်လောင်နိုင်တယ်။
မီးတောင်ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေက ပိုတောင် ရှုပ်ထွေးသေးတယ်။ ငါတို့ သတိထားရမယ်”
“ကျွန်မတို့မှာ အချိန်အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ ရက်အနည်းငယ်လောက် စောင့်ကြတာပေါ့။ မိုးသည်းသည်း တစ်ကြိမ် နှစ်ကြိမ်လောက် ရွာလိုက်ရင် ဒါတွေက ပြဿနာမဟုတ်တော့ပါဘူး”
ရွှီယင်က သူ့ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ စွန့်စားရန် မလိုအပ်ဟုလည်း သူမ ခံစားရသည်။
ဝမ်ဟုန်အန်သည် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးကို ရှာဖွေရန် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော်လည်း ဤအကြောင်းကို အခြားမည်သူ့ကိုမျှ ပြောပြ၍မရပေ။
သူ၏ရင်ထဲမှ လှုပ်ရှားမှုများကို ဖိနှိပ်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အင်း... ငါတို့ ရက်အနည်းငယ်လောက် စောင့်ကြတာပေါ့၊ လုံခြုံရေးက အရေးကြီးတယ်လေ”
ရွှီယင်က သိပ်အများကြီးမတွေးပေ။ သူတို့အဖွဲ့ကို သုတေသနအဖွဲ့ဟု ခေါ်သော်လည်း တကယ့်လက်တွေ့တွင် နွေဦးအပန်းဖြေခရီးထွက်သည်နှင့် ပိုတူနေသည်။
သူမက နဂါးဖြူတောင်တန်းသို့ လာရခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုများ၏ ရိုးရာဓလေ့စရိုက် အမျိုးမျိုးကို လေ့လာရန်ဖြစ်သည်။ မီးတောင်စူးစမ်းလေ့လာမှုကို သူမ လုံး၀ဂရုမစိုက်ပေ။
ဝမ်ဟုန်အန်က ညစာစားပြီးနောက် တောင်စောင်းပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်းရပ်ကာ ကောင်းကင်ယံကို ငေးကြည့်နေသည်။
နဂါးဖြူတောင်တန်း၏ ပျမ်းမျှအမြင့်မှာ မီတာတစ်ထောင်ကျော်ရှိပြီး လေကောင်းလေသန့်ရရှိသည်။
တောင်စောင်းမှ ကြည့်လိုက်လျှင် ကောင်းကင်ယံတွင် တလက်လက် တောက်ပနေသော ကြယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ညကောင်းကင်ယံက ဖဲကြိုးပမာ နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်ဖြစ်ကာ အလွန်တရာ လှပလှသည်။
“ပါမောက္ခဝမ်မှာ စိတ်ပူစရာ တစ်ခုခု ရှိနေပုံပဲ”
ကောင်းရွှမ်က ဝမ်ဟုန်အန်၏ဘေးသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
“မီးတောင်ဧရိယာထဲကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ဖို့ကိစ္စဆိုရင် ကျွန်တော် ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်”
ဝမ်ဟုန်အန်က ကောင်းရွှမ်ကို အနည်းငယ် အံ့ဩသံသယများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ကောင်းရွှမ်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ သိပ်ပြီးနားမလည်ပေ။
“ကျွန်တော်တို့ တောင်ပေါ်သားတွေက ပွင့်လင်းတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲပြောမယ်”
ကောင်းရွှမ်က ဆက်ပြောသည်။
“ကျွန်တော့်မှာ အမြင်အာရုံ ပြဿနာရှိနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က မွေးရာပါ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်း ပါလာတယ်။ ဒါကြောင့် ကမ္ဘာကြီးကို မျက်လုံးမပါဘဲ အာရုံခံနိုင်တယ်၊
ပြီးတော့ အသေးစိတ်ကျကျနဲ့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းကို အာရုံခံနိုင်တာ။ အဝင်အထွက်အတွက် လုံခြုံတဲ့လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ကျွန်တော် ရှာပေးနိုင်ပါတယ်”
ကောင်းရွှမ်က ဖြည်းညင်းစွာ ဆက်ပြောသည်။
“အဲဒီတုန်းက မီးတောင်ပေါက်ကွဲတော့၊ ဒီစွမ်းရည်ကို အားကိုးပြီးမှ ချင်းရှန်ကို အသက်ရှင်လျက် ခေါ်ထုတ်လာနိုင်ခဲ့တာ”
“မင်းရဲ့ တခြားမျိုးနွယ်စုဝင်တွေရော”
ဝမ်ဟုန်အန်က ဂူထဲတွင် လူဆယ်ဂဏန်းခန့် ပျောက်နေသည်ကို အစောကြီးကတည်းက သတိထားမိခဲ့သည်။
သူက ဝင်မပါချင်သောကြောင့်သာ။ သို့သော် ယခုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မေးချင်လာသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ မျိုးနွယ်စုထဲက တခြားလူတွေ အားလုံးသေသွားကြပြီ”
“စိတ်မကောင်းပါဘူး”
“သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံက သတ်မှတ်ထားတာလေ။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ထက် အရင်ထွက်သွားကြရုံပါ။ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး”
ကောင်းရွှမ်က ဂရုမစိုက်သည့်ဟန် ပြုမူနေသည်။
ဤနေရာရှိ မျိုးနွယ်စုများက ရှေးဟောင်းယုံကြည်မှုများကို ကိုင်စွဲထားပြီး သူတို့အများစုက သေဆုံးခြင်းကို အိမ်ပြန်ခြင်းဟု ရှုမြင်ကြကြောင်း ဝမ်ဟုန်အန် သိထားသည်။
ထို့ကြောင့် သေဆုံးခြင်းအကြောင်း ပြောသည့်အခါ သူတို့က ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းမရှိကြပေ။
သူက ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
“မင်း လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ သေချာလား”
ကောင်းရွှမ်ပြုံးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့် အသက်နဲ့တော့ မကစားပါဘူး”
“ဒါဆိုရင် မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ”
ဝမ်ဟုန်အန်သည် အကျိုးအမြတ်ဖလှယ်ခြင်းကို ယုံကြည်သော်လည်း ချွင်းချက်မရှိ ကူညီခြင်းကိုတော့ မယုံကြည်ပေ။
“ရိုးရှင်းပါတယ်။ ချင်းရှန်နဲ့ ကျွန်တော်က ရှေးကျတဲ့ဘဝကို ငြီးငွေ့နေပြီ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့မျိုးနွယ်စုက လူတွေလည်း မရှိတော့ဘူး။ ကျွန်တော်တို့က မြို့တော်က တက္ကသိုလ်တစ်ခုမှာ တက်ချင်တယ်”
ကောင်းရွှမ်က ဆက်ပြောသည်။
“ဒါက ပါမောက္ခဝမ်အတွက်တော့ ပြဿနာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး”
ဝမ်ဟုန်အန်က တမင်တကာ ခဏတာ စဉ်းစားဟန်ပြုလိုက်သည်။
“မင်းတို့မှာ ပညာရေး အထောက်အထားတွေ မရှိဘူးလေ၊ ငါ့အတွက်လည်း ခက်ခဲလိမ့်မယ်”
သူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင် ကျောင်းသားနှစ်ယောက်ကို လက်ခံရန်မှာ အလွန် လွယ်ကူသည်။ သို့သော် သူက ကောင်းရွှမ်ကို ဖိအားပေးချင်နေသည်။
သို့မှသာ ကောင်းရွှမ်က သူ့ကို ကျေးဇူးတင်နေမည်ဖြစ်သည်။
ရိုးရှင်းသော စကားအနည်းငယ်ဖြင့် သူက တစ်ဖက်လူ၏ကျေးဇူးတင်မှုကို ပိုမို နက်ရှိုင်းသွားစေနိုင်သည်။ ဤကဲ့သို့သော လှည့်ကွက်ငယ်လေးက အလွန် ထိရောက်လှသည်။
ကောင်းရွှမ်က ပြောလိုက်သည်။
“ချင်းရှန်ရဲ့ဓားသိုင်းက အရမ်းကောင်းတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းကလည်း အတော်လေး ထူးခြားတယ်။ ပါမောက္ခဝမ်အတွက် အခက်အခဲ မဖြစ်စေရပါဘူး”
“ဟားဟားဟား...”
ကောင်းရွှမ်က အလွန်ဉာဏ်ကောင်းသဖြင့် လှည့်ကွက်ငယ်လေးတွေ သုံးနေဖို့ရာ မလိုတော့ဟု ဝမ်ဟုန်အန် ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့အပြင်…..
‘ဒီတစ်ကြိမ် ငါလိုချင်တာကို ရခဲ့ရင် အတူလိုက်ပါလာတဲ့ သူတွေအားလုံးကို ရှင်းပစ်ရမယ်'
‘ဒီလိုလုပ်မှသာ လုံးဝ လျှို့ဝှက်ထားနိုင်မှာ၊ သေမယ့်သူတွေအပေါ်တော့ ငါ သဘောကောင်းနိုင်ပါတယ်'
‘တကယ်လို့ ပစ္စည်းကို ရှာတွေ့မခဲ့ဘူးဆိုရင်လည်း ကောင်းရွှမ်နဲ့ ယွန်ချင်းရှန်တို့ကို လက်ခံဖို့က ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ဘူး'
“သဘောတူတယ်”
ကောင်းရွှမ်ကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် ဝမ်ဟုန်အန်က သူ၏ညာဘက်လက်ကို တိတ်တဆိတ် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
သူ၏ ကြွက်သားများနှင့် မူလစွမ်းအင်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှုက အလွန်သိမ်မွေ့လှသည်
သူ လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ချိန်တွင် လေထုထဲ၌ လှိုင်းဂယက်အနည်းငယ်မျှပင် မရှိသလို အသံလည်း လုံးဝမထွက်ပေ။
သို့သော် ကောင်းရွှမ်က သူ၏လက်ကို တိကျစွာ မြှောက်ကာ ဝမ်ဟုန်အန်၏လက်ကို ရိုက်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားနဲ့ အလုပ်တွဲလုပ်ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် ပါမောက္ခဝမ်”
ဝမ်ဟုန်အန်၏ မျက်နှာအမူအရာက ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေသော်လည်း သူ၏ရင်ထဲတွင်တော့ ဆူညံ ပွက်လောရိုက်သွားသည်။
‘ဒီကောင်လေးရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အာရုံခံနိုင်စွမ်းက တကယ့်ကို ထူးခြားလွန်းတယ်'
………
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းသုံးထောင်ခန့်က လူသားများသည် မူလစွမ်းအင်၏ တည်ရှိမှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
နှစ်ပေါင်းသုံးထောင် ကြာပြီးနောက် လူသားများသည် မူလစွမ်းအင်၏ သဘာဝလက္ခဏာများကို အခြေခံအားဖြင့် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်လာကြပြီး ပြီးပြည့်စုံသော သက်ရှိဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု စနစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
လူတစ်ယောက်၏ သက်ရှိအနှစ်သာရ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားသောအခါ သူတို့သည် အထူးစွမ်းအားများစွာကို ရရှိလာကြသည်။ ဤစွမ်းအားများကို ယေဘုယျအားဖြင့် ထူးကဲစွမ်းအားဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
ဥပမာအားဖြင့် မူလစွမ်းအင်ကို အဆင့်ငါးအထိ ကျင့်ကြံလိုက်ခြင်းဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် အဘက်ဘက်မှ စွမ်းအားမြင့်တက်လာပြီး လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ ကန့်သတ်ချက်များကို လုံးဝကျော်လွန်သွားသည်။
ထိုအခါ သူတို့သည် ‘ထူးကဲစွမ်းအားရှင်’ ဟု ခေါ်ဆိုခံရရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသွားသည်။
အဆင့်ငါး ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ရန်အတွက် သက်ရှိအနှစ်သာရ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကို ပြီးမြောက်စေမည့် မျိုးဗီဇပြောင်းလဲမှု လိုအပ်သည်။
သေချာသည်ကတော့ အချို့သောလူများသည် မွေးရာပါ မျိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများနှင့်အတူ မွေးဖွားလာကြပြီး စွမ်းရည်အမျိုးမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။
ဥပမာအားဖြင့် မီးမှုတ်ခြင်း၊ ရေမှုတ်ခြင်း၊ အေးခဲခြင်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်း အစရှိတို့သည်ဖြစ်သည်။
ဤအရာများသည် မွေးရာပါစွမ်းအားများဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်ပါရမီသက်သက်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ သူတို့သည် မွေးရာပါ ထူးကဲစွမ်းအားရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။
လက်ရှိ နည်းပညာဖြင့်ပင် ဤစွမ်းရည်များအားလုံးကို အပြည့်အဝ ဖန်တီးရန် ခက်ခဲလှသည်။
သို့သော် စွမ်းရည်တစ်ခု၏ အဆင့်သည် ၎င်း၏ စွမ်းအင်အဆင့်နှင့် ညီမျှရမည်ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ စွမ်းရည်များသည် စွမ်းအင်၏ကန့်သတ်မှုကို မလွဲမသွေ ခံရမည်ဖြစ်သည်။
အဆင့်နိမ့် စွမ်းရည်တစ်ခုသည် မည်မျှပင် လှည့်ကွက်များ သုံးစေကာမူ ၎င်း၏စွမ်းအားက အမြဲတမ်း ကန့်သတ်ချက်ရှိနေမည်သာဖြစ်သည်။
ထူးကဲစွမ်းအား အားလုံးကို သံမည်း၊ ကြေး၊ ငွေ နှင့် ရွှေစွမ်းအင်အဆင့် ဟူ၍ စွမ်းအင်အဆင့် လေးခု ခွဲခြားနိုင်သည်။
မူလစွမ်းအင် အဆင့်တစ်မှ အဆင့်ငါး သည် သံမည်းစွမ်းအင်အဆင့် ဖြစ်သည်။ အဆင့်ခြောက် မှ အဆင့်ဆယ် သည် ကြေးအဆင့်။
အဆင့်ဆယ် မှ အဆင့်ဆယ့်ငါး သည် ငွေအဆင့်။ အဆင့်ဆယ့်ငါး မှ အဆင့်နှစ်ဆယ် သည် ရွှေအဆင့် ဖြစ်သည်။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများအပါအဝင် စွမ်းရည်များကိုလည်း ဤနည်းအတိုင်း အဆင့်ခွဲခြားထားသည်။
ငွေစွမ်းအင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသူတိုင်းသည် အထင်ကြီးလောက်သော ထူးကဲစွမ်းအားရှင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ရွှေစွမ်းအင်အဆင့်ကမူ ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်သော ပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးဟု ဆိုလိုသည်။
ဝမ်ဟုန်အန်၏ အဆင့်ငါး မူလစွမ်းအင်ကျင့်ကြံမှုသည် သံမည်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
သူ၏ မူလစွမ်းအင်သည် ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံအားထုတ်မှုမှ ရရှိလာခြင်းဖြစ်ရာ၊ သူသည် တိုက်ရိုက်တိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် သံမည်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အားလုံးနီးပါးကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူနိုင်သည်။
ထို့ပြင် မွေးရာပါစွမ်းရည်အသုံးပြုသူများမှာ အလွန် ရှားပါးလှသည်။ အဆင့်နိမ့် စွမ်းရည်များကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့်လည်း တိုးတက်စေရန် ခက်ခဲလှသည်။
ယင်းအစား မူလစွမ်းအင်ကို ခိုင်မာစွာ ကျင့်ကြံခြင်းကသာ စွမ်းအားများကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် စစ်မှန်သော လမ်းကြောင်းပင်ဖြစ်သည်။
ဝမ်ဟုန်အန်သည် အဆင့်နိမ့်စွမ်းရည်အသုံးပြုသူအချို့ကို မြင်ဖူးပြီး သူတို့ကို အထင်သေးလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ကောင်းရွှမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းကတော့ သူ့ကို ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။
ထိုအာရုံခံနိုင်စွမ်း၏နယ်ပယ် သို့မဟုတ် ၎င်း၏ အလုပ်လုပ်ပုံကို သူ မသိပေ။ ဤအချက်က သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။