အခန်း ၂၅

အခန်း (၂၅) - ရှေးဟောင်း နဂါးနန်းတော်(၂)

ကောင်းရွှမ်က ရွှီယင်ဘက်သို့ တက်ကြွစွာလှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ပါမောက္ခရွှီ... စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း မီးတောင်က အရမ်းတည်ငြိမ်နေတယ်။ ပေါက်ကွဲမှာမဟုတ်ဘူး”

“ကောင်းရွှမ်... ဒီလိုကိစ္စမျိုးမှာ သတိထားတာက ပိုကောင်းပါတယ်”

ရွှီယင်က ကောင်းရွှမ်ကို ယုံကြည်ချင်သော်လည်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ကျောင်းသားများနှင့်အတူ မလိုအပ်ဘဲ စွန့်စားမှုများ မလုပ်ချင်ပေ။

‘ဒါက ပုံမှန် သုတေသနခရီးစဉ်တစ်ခုလေ၊ မီးတောင်ထဲကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝမလိုအပ်တဲ့ ကိစ္စပဲ'

ကောင်းရွှမ်က ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။ “ပါမောက္ခရွှီ... ကျွန်တော်က ဘယ်သူ့ထက်မဆို သေရမှာကို ပိုကြောက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်အသက်နဲ့တော့ မကစားပါဘူး”

ကောင်းရွှမ် ထိုသို့ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရွှီယင် သူ့ကို အနည်းငယ် ပိုယုံကြည်သွားသည်။

‘ဟုတ်ပါတယ်လေ၊ ကောင်းရွှမ်က ဝမ်ဟုန်အန်နဲ့ ဘာပတ်သက်မှုမှမရှိတာ။ သူ့ကို ကူညီဖို့ ကိုယ့်အသက်ကို စွန့်ရလောက်အောင် အကြောင်းပြချက် မရှိဘူးလေ။

ဝေ့ကျန်းကျန်းက ဘေးမှနေ၍ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

“အစ်ကိုကောင်းရွှမ်... ရှင်က တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ”

“မီးတောင် ပေါက်ကွဲဖို့အတွက်လည်း လုံလောက်တဲ့ အခြေအနေတွေလိုအပ်ပါတယ်”

ကောင်းရွှမ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ဒီမီးတောင်က အမျိုးသားတစ်ယောက်နဲ့ တူတယ်။ ကြီးမားတဲ့ အတိုင်းအတာနဲ့ တစ်ကြိမ် ထုတ်လွှတ်ပြီးသွားရင် အနည်းဆုံး အချိန်တိုအတွင်းမှာ ထပ်ပြီးပေါက်ကွဲမှာ မဟုတ်တော့ဘူး”

ရွှီယင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသည်။

‘စကားဝိုင်းက ဘာလို့ ရုတ်တရက် ရမ္မက်ဆန်တဲ့ဘက်ကို ရောက်သွားရတာလဲ’

သူမ လုံးဝ ပြင်ဆင်မထားခဲ့ပေ။

ဝေ့ကျန်းကျန်းကတော့ တခစ်ခစ် ရယ်မောနေသည်။

သူမ တကယ် နားလည်လား နားမလည်လား ဆိုသည်ကိုတော့ မည်သူမှ မသိပေ။

ဝမ်ဟုန်အန်ကတော့ ညစ်ညမ်းဟာသများနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမှမခံစားရပေ။ သူက ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အားလုံးပဲ ဆက်သွားကြ၊ မရပ်ကြနဲ့။ ငါတို့ ခရီးအဆုံးနဲ့ အရမ်းနီးနေပြီ”

ရွှီယင်က တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု ခံစားရသော်လည်း ကန့်ကွက်ရန် အကြောင်းပြချက်မရှိပေ။ သူမက ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချကာ အဖွဲ့နောက်သို့သာ လိုက်သွားရတော့သည်။

“ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီတွေအရဆိုရင် မီးနဂါးကြီးတစ်ကောင်က ဒီတောင်ပေါ်မှာ နေထိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက မကောင်းမှုတွေ အများကြီးလုပ်ခဲ့လို့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် နတ်မင်းကြီးက သူ့ကို အကျဉ်းချထားခဲ့တယ်...”

ကောင်းရွှမ်က သူ၏ပါးစပ်ကို ပိတ်မထားနိုင်ပေ။

အခြားသူများ အားလုံးက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး စကားပြောရန် အားအင်မရှိကြသဖြင့် သူက ဤနေရာ၏ ရှေးဟောင်း ဒဏ္ဍာရီများကို စတင် ပြောပြနေလေသည်။

“ဒါကြောင့်ပဲ ဒီနေရာကို နဂါးနီတောင်တန်းလို့ ခေါ်ကြတာ”

ကောင်းရွှမ်က ဆက်ပြောသည်။

“ဒါကို သိပ္ပံနည်းကျ ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဒီမီးတောင်က ရှေးဟောင်းခေတ်မှာ ပေါက်ကွဲခဲ့ပြီး ရှေးဘိုးဘေးတွေကို ကြီးမားတဲ့ ထိခိုက်နစ်နာမှုတွေ ဖြစ်စေခဲ့တယ်ဆိုတဲ့သဘောပဲ၊

ရိုးရှင်းပြီး ရှေးကျတဲ့အတွေးတွေကြောင့် ဘိုးဘေးတွေက မီးတောင်ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ယုံကြည်မှုတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီ မီးတောင်က ထပ်မပေါက်ကွဲတော့ဘူးလို့ မျှော်လင့်ခဲ့ကြတာ...”

ဝေ့ကျန်းကျန်းတွင် အားအင်မရှိတော့သော်လည်း ကောင်းရွှမ်ကို အားပေးရန် အသင့်ရှိနေသေးသည်။

“အစ်ကို ကောင်းရွှမ်... ရှင်က အများကြီး သိထားတာပဲ”

“ရှေးဟောင်းဘာသာတရားတွေက ဘိုးဘေးတွေရဲ့ အရိုးရှင်းဆုံး ခံစားချက်တွေကို အမြဲတမ်း ပုံဖော်ပြသနေတာပါ။ သူတို့ ဘယ်လိုပဲ ပြောင်းလဲသွားပါစေ၊ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုဖို့ကတော့ နှိုင်းယှဉ်ရရင် လွယ်ကူပါတယ်”

ကောင်းရွှမ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ဤအရာများကို သီးခြားလေ့လာခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း ထိုအသိပညာများကို သူ ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲပင်။

အခြားမိန်းကလေးများကလည်း သဘောကျပြီး အံ့ဩချီးကျူးသည့်ဟန်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်တာ ဆက်ဆံရေးများအတွင်း ကောင်းရွှမ်သည် ယုံနိုင်စရာမရှိလောက်အောင် ချောမောရုံသာမက အလွန် ဗဟုသုတကြွယ်ဝပြီး အရည်အချင်းရှိကြောင်းကိုလည်း သူတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သုတေသနအဖွဲ့ရှိ ကောင်လေးများမှာ အလွန်အမင်း ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်ပြီး အသိပညာဗဟုသုတ ကင်းမဲ့နေပုံရသည်။

ကောင်းရွှမ်ကို အမြဲတမ်း ကြည့်မရဖြစ်နေသော ကျိုးကျင်းမှာ သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ သူက ရန်စသည့်ဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“မသိသာဘူးနော်။ မင်းက တောကြိုတောင်ကြားထဲမှာ ကြီးပြင်းလာတာဆိုပေမယ့် အတော်များများကို သိနေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းပြောတာမှားနေတယ်။

ငါတို့အုပ်စုက မိခင်ဂြိုဟ်ကနေ ပြောင်းရွှေ့လာသူတွေချည်းပဲ။ ရှေးဟောင်းယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုဆိုတာ ထားလိုက်ဦး၊ ရှေးဘိုးဘေးတွေဆိုတာ ဘယ်မှာရှိလို့လဲ...”

“ဟက်...”

ကောင်းရွှမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းသုံးထောင်ခန့်က မိခင်ဂြိုဟ်က ပြောင်းရွှေ့လာသူတစ်စု ပီဂါဆပ်စ ဂြိုဟ်ပေါ်ကို ဆင်းသက်ခဲ့တယ်။

နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ပြောင်းရွှေ့လာသူ အရေအတွက်က အဆပေါင်းရာနဲ့ချီ တိုးပွားလာခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကြီးမားတဲ့ လူမှုရေးပဋိပက္ခတွေကိုလည်း စုပုံလာစေခဲ့တယ်”

ကောင်းရွှမ်က ဆက်ပြောသည်။

“ဒီလူတွေက ဉာဏ်ရည်တု အလင်းကွန်ပျူတာတွေနဲ့ စက်ရုပ်တွေက အောက်ခြေလူတန်းစားတွေရဲ့ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းတွေကို လုယူသွားပြီး လူသားတွေရဲ့ အခြေခံအကျဆုံး ဖန်တီးနိုင်စွမ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်တယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြတယ်။

ဒါကြောင့် ဒီလူတွေက နဂါးဖြူတောင်တန်းကို ပြောင်းရွှေ့လာကြပြီး ဘယ်ဉာဏ်ရည်တုကိရိယာကိုမှ မသုံးဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့ကြတယ်”

“အချိန်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ ဒီဉာဏ်ရည်တုဆန့်ကျင်ရေး အုပ်စုတွေက ရှေးကျတဲ့ အခြေအနေကို ပြန်ရောက်သွားကြတယ်။ ဒါ့အပြင် ပီဂါဆပ်စ် ဂြိုဟ်ပေါ်မှာ ဌာနေတိုင်းရင်းသားတွေ ရှိနေတယ်။

သူတို့ရဲ့ မျိုးဗီဇတူညီမှုက ခေတ်သစ်လူသားတွေနဲ့ ၉၇ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိတယ်။ ခေတ်သစ်လူသားတွေနဲ့ ပဋိပက္ခတွေကြောင့် အချို့သော ဌာနေတိုင်းရင်းသားတွေက နဂါးဖြူတောင်တန်းထဲကို ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြတယ်။

ဒီဌာနေတိုင်းရင်းသားတွေက တောင်ထဲကို ဆုတ်ခွာလာတဲ့ ခေတ်သစ်လူသားတွေနဲ့ အိမ်ထောင်ပြုခဲ့ကြပြီး နဂါးဖြူ တောင်တန်းက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အခုမြင်နေရတဲ့ ရိုးရာဓလေ့စရိုက် အမျိုးမျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲလာခဲ့တာ...”

ဤသမိုင်းကြောင်းသည် အလွန်မှောင်မိုက်လှသည်။ ခေတ်သစ်ယဉ်ကျေးမှုတွင် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်သည့် မှတ်တမ်းများ မရှိသလို ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်များတွင်လည်း သေချာပေါက် ရေးမှတ်ထားမည်မဟုတ်ပေ။

ဤအသိပညာများကို သက်ဆိုင်ရာ သုတေသနများတွင် အထူးပြုလေ့လာထားသော ပါမောက္ခဝမ်ဟုန်အန် နှင့် ရွှီယင်တို့ကဲ့သို့သော သူများသာ သိရှိကြမည်ဖြစ်သည်။

ကျိုးကျင်းက ဤကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမှမသိသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူက ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် မကျေမနပ်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“မင်း ဒါတွေ အားလုံးကို လုပ်ကြံပြောနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်”

ရွှီယင်က ကျိုးကျင်း ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“မြို့တော်က ကျောင်းသားတစ်ယောက် အနေနဲ့၊ တစ်ခုခုကို မသိဘူးဆိုရင် အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောနဲ့။ ဒါက အခြေခံ ပညာရေးဂုဏ်သိက္ခာပဲ”

ရွှီယင်သည် အမြဲတမ်း လူများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး လူအများရှေ့တွင် ကျောင်းသားများကို တိုက်ရိုက် ဝေဖန်လေ့ မရှိပေ။ ဤသဘောထားက အတော်လေး ပြင်းထန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ကျိုးကျင်းမှာ မျက်နှာ နီမြန်းသွားပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ နောက်ထပ်အသံမထွက်ရဲတော့ပေ။

သူတို့ ပတ်လည်ရှိ ကောင်လေးများနှင့် မိန်းကလေးများက ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ အမြဲတမ်း ကြွားဝါလေ့ရှိသော ကျိုးကျင်းမှာ လူကြိုက်များမှု သိပ်မရှိလှပေ။

ဝမ်ဟုန်အန်က ဤကိစ္စငယ်လေးများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူက ကောင်းရွှမ် ပြောပြသော နဂါးဖြူတောင်တန်း၏ သမိုင်းကြောင်းကို အလွန် စိတ်ဝင်စားနေသည်။

သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲရှိ နဂါးသွား သော့တံမှာ နဂါးဖြူတောင်တန်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤနဂါးသွား သော့တံကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းများနှင့် ဒဏ္ဍာရီများစွာကို လေ့လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် ရတနာသိုက်တစ်ခုကိုဖွင့်ရန် သော့တံတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့သည်။

သူက ရတနာသိုက်ကို ရှာတွေ့ရန်အတွက်သာ ဤခရီးစဉ်ကို အပင်ပန်းခံကာ ဦးဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဝမ်ဟုန်အန် မျှော်လင့်မထားခဲ့သည်မှာ တောင်ပေါ်မှ လူငယ်လေးတစ်ဦးဖြစ်သော ကောင်းရွှမ်သည် ဒေသဆိုင်ရာ ဓလေ့ထုံးစံများနှင့် ဒဏ္ဍာရီများနှင့် ပတ်သက်၍ ဤမျှလောက် ဗဟုသုတကြွယ်ဝနေခြင်းပင်။

ထို့အပြင် သူက ဤဒဏ္ဍာရီများကို ယုတ္တိကျကျနှင့် သိပ္ပံနည်းကျကျ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်စွမ်း ရှိနေသေးသည်။

ဝမ်ဟုန်အန် က မေးလိုက်သည်။

“နဂါးဖြူတောင်တန်းမှာ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှု အပျက်အစီးတွေ ရှိတယ်လို့ ထင်ရတယ်။ မင်း အဲဒီအကြောင်းကြားဖူးလား”

“ကြားဖူးပါတယ်”

ကောင်းရွှမ်က ဆက်ပြောသည်။

“နဂါးတိုတမ် ကိုးကွယ်မှုဆိုတာ မိခင်ဂြိုဟ်က လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါက ဌာနေတိုင်းရင်းသားတွေဆီက လာတာပါ။ နဂါးတိုတမ် ကိုးကွယ်မှုက ပီဂါဆပ်စ်ဂြိုဟ်ရဲ့ ရှေးဟောင်း ဉာဏ်ရည်မြင့် မျိုးစိတ်တစ်ခုကနေ မြစ်ဖျားခံတယ်လို့ ဆိုကြတယ်”

“အဲဒါတွေ အားလုံးက မင်း လျှောက်ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ရှေးဟောင်းဉာဏ်ရည်မြင့် မျိုးစိတ်တစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြဖို့ မင်းမှာ ဘာအထောက်အထားရှိလို့လဲ”

ကျိုးကျင်းက ကျယ်လောင်စွာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သူက ဘေးမှနေ၍ အချိန်အတော်ကြာ နားထောင်နေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတော့ မျက်နှာပြန်ဆယ်ရန် အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်း ဉာဏ်ရည်မြင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း အငြင်းပွားဖွယ်ရာ အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီး တိကျသော ကောက်ချက်ချမှု တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ပညာရှင်များစွာပင် ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့သည့် ကိစ္စကို ကောင်းရွှမ် က ဤမျှပြတ်သားစွာ ပြောဆိုနေသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

“အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်။ နေရာအနှံ့မှာ လှည့်လည်နေတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေက သက်သေတွေပဲလေ။ ရှေးဟောင်း ဉာဏ်ရည်မြင့် ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုသာ မရှိခဲ့ရင် ဒီရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေက ဘယ်ကရောက်လာမှာလဲ”

“လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေလား”

ကျိုးကျင်းနှင့် အခြားကျောင်းသားများ အားလုံး ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။ သူတို့၏ ဗဟုသုတ အကျယ်အဝန်းနှင့် ထိတွေ့မှု အဆင့်အတန်းအရဆိုလျှင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ တည်ရှိနေကြောင်းကို သူတို့ လုံးဝမသိရှိကြပေ။

ဝမ်ဟုန်အန်နှင့် ရွှီယင်တို့နှစ်ဦးလုံး မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တောင်ပေါ်တွင် ကြီးပြင်းလာသော ဤလူငယ်လေး၏ ဗဟုသုတက အနည်းငယ်တော့ များလွန်းနေလေပြီ။

‘သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေအကြောင်းကိုတောင် သိနေတယ်ပေါ့'

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို လူသားများက နားမလည်နိုင်သလို အလွန်အမင်း ရှားပါးလှသောကြောင့်သာ ဤကဲ့သို့ ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။