အခန်း ၂၇

အခန်း (၂၇) - နဂါးဟိန်းသံ(၂)

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တုန်ခါမှုများ လျင်မြန်စွာ ရပ်တန့်သွားသည်။ မြင့်မားသော စင်မြင့်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မူလနေရာတွင် ဧရာမ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် နက်ပုံရသည်။

အဖွဲ့က တွင်းထဲတွင် ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုသည်ကို သိရန် လည်ပင်းရှည်ကာ ကြည့်ကြသည်။

ဝမ်ဟုန်အန်က သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ ‘နဂါးဝိညာဉ်နွယ်ပင်’ အပိုင်းအစတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူကာ မီးခြစ်ဖြင့် မီးညှိပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

နဂါးဝိညာဉ်နွယ်ပင်မှ ငရုတ်သီးကြော်လိုမျိုး စူးရှပြီး စပ်သော ရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုရနံ့က အလွန်အမင်း အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။

ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း လေထုက သန့်ရှင်းနေသဖြင့် လူတိုင်းက စစ်ထုတ်မျက်နှာဖုံးများကို ချွတ်ထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ရနံ့ကြောင့် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံး ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးကြတော့သည်။

ကောင်းရွှမ်က ဘေးမှနေ၍ ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

‘ဒါက ဝမ်ဟုန်အန် မကောင်းကြံနေတာပဲ'

ရွှီယင်လည်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သည့်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“အဟွတ်... အဟွတ်... ပါမောက္ခဝမ်... ဘာလုပ်နေတာလဲ”

“ဒါက ရှေးခေတ်တုန်းက မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို မောင်းထုတ်ပြီး ကောင်းချီးတောင်းခံတဲ့နေရာမှာ သုံးတဲ့ အပင်တစ်မျိုးပဲ။ ဒီဓလေ့ကို မှတ်တမ်းတွေထဲမှာ မြင်ဖူးလို့ စမ်းကြည့်ဖို့ ထုတ်လိုက်တာပါ”

ဝမ်ဟုန်အန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်ကာ အလွန်တည်ငြိမ်အေးဆေးသည့်ဟန် ရှိနေသည်။

ရွှီယင် သိပ်အများကြီး မတွေးတော့ပေ။ ဝမ်ဟုန်အန်က ‘ဘာမှမပြောဘဲ ဒီလိုလုပ်တာက အနည်းငယ် ဆင်ခြင်တုံတရား နည်းလွန်းတယ်’ ဟုသာ သူမ ခံစားရသည်။

ကောင်းရွှမ်ကတော့ အခြေအနေတွေက အလွန် နိမိတ်မကောင်းလောက်ဟု ခံစားနေရသည်။

သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ ခေါက်ပံခြောက်ဖြာ ကောင်းကင်ပုရစ်က ၎င်း၏ အတောင်ပံများကို တုန်ခါကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်မြည်နေပြီး ကြီးမားသောအန္တရာယ်ကြီး ကျရောက်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးနေပြီဖြစ်သည်။

ကောင်းရွှမ် ထွက်သွားရန် အချိန်မနှောင်းသေးသော်လည်း ဤအတိုင်း လှည့်ထွက်သွားရန် သူ ဆန္ဒမရှိပေ။ သူက

သူက ယွန်ချင်းရှန်ကို အချက်ပြလိုက်သည်။

“သူ့ကို ရှင်းလိုက်”

ယွန်ချင်းရှန် နားလည်သွားပြီး သူမ၏စွမ်းအားများကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်ကာ ဝမ်ဟုန်အန်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

သွေးနီရောင်နှလုံးသား၏ စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုဖြင့် ယွန်ချင်းရှန်သည် ဝမ်ဟုန်အန်ကို သုံးကွက်အတွင်း ဖမ်းဆီးနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

ဝမ်ဟုန်အန်ကို သတ်ချင်လျှင် တစ်ကွက်တည်းနှင့်ပင် လုံလောက်သည်။

ဝမ်ဟုန်အန်သည် မူလစွမ်းအင်အဆင့်ငါးတွင် ရှိနေသော်လည်း သူ၏ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံက လုံလောက်မှု မရှိပေ။

ယွန်ချင်းရှန်၏ အရှိန်က အလွန်မြန်ဆန်လှသည်။ သူမ၏ အရိပ်က လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး ဝမ်ဟုန်အန်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဝမ်ဟုန်အန် အလွန် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ယွန်ချင်းရှန် မြန်ဆန်ရုံသာမက သူမ၏ ရိုးရှင်းသော လက်ဝါးရိုက်ချက်ကပင် အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိသော အငွေ့အသက်များကို သယ်ဆောင်လာသည်။

အထူးသဖြင့် ယွန်ချင်းရှန်၏ ကိုယ်တွင်းမှ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာသော မူလစွမ်းအင်များက ထူထဲပြီး သန့်စင်နေကာ သူ၏ စွမ်းအင်ထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းနေသည်။

သူ ကိုယ်တိုင် မျက်စိဖြင့် မမြင်ခဲ့ရလျှင် ယွန်ချင်းရှန်ကဲ့သို့ ငယ်ရွယ်သူတစ်ဦးက ဤမျှ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု ဝမ်ဟုန်အန် ဘယ်သောအခါမှ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတွင် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ သိပ်မရှိသဖြင့် ယွန်ချင်းရှန်၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများလည်း အလွန်အမင်း အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ယွန်ချင်းရှန် အဘယ်ကြောင့် ဝမ်ဟုန်အန်အား တိုက်ခိုက်နေရသလဲဆိုသည်ကို သူတို့ မသိကြပေ။

“ရပ်လိုက်စမ်း”

ရွှီယင်က‌ အော်ဟစ်တားဆီးလိုက်လေ၏။

ယွန်ချင်းရှန်က ရွှီယင် ဘာတွေအော်နေလဲဆိုသည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။

သူမက ကောင်းရွှမ်စကားကိုသာ နားထောင်သည်။

ဝမ်ဟုန်အန်သည် မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိခဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် သူက အမှန်တကယ်ပင် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

သူ နောက်ထပ် ဆုတ်ခွာ၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သိသဖြင့် သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်လိုက်ပြီး လက်ဝါးကပ်တိုင်ပုံ လက်သီး ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ယူလိုက်သည်။

သူက လက်ဝှေ့ပညာကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး ဤခုခံရေး ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လေ့လာသင်ယူထားပြီးဖြစ်သည်။

ယွန်ချင်းရှန်၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူက လက်ဝါးကပ်တိုင်ပုံ လက်သီး ကိုယ်ဟန်အနေအထား၏ ပြောင်းလဲမှု အမျိုးမျိုးကို သဘာဝကျကျ အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဝမ်ဟုန်အန်၏ လက်ဝှေ့နည်းစနစ်များက ပိုမိုတည်ငြိမ်ပြီး အတွေ့အကြုံရှိလာပုံရသည်။ ယွန်ချင်းရှန်လည်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

ဤအတိုင်း ဆက်တိုက်နေမည်ဆိုလျှင် အကျပ်အတည်းတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး အချိန်တိုအတွင်း ဝမ်ဟုန်အန်ကို နှိမ်နင်းရန် ခက်ခဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

သူမ၏ သိုင်းပညာကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ထပ်မံဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

သူမ၏ ထိုးနှက်လာသော လက်ဝါးရိုက်ချက်က ဝိညာဉ်မြွေတစ်ကောင်ပမာ ရုတ်တရက် လိမ်တွန့်ကာ လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားပြီး ဝမ်ဟုန်အန်၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားကြားမှ ဟာကွက်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဤမြွေပုံစံ လက်ဝါးရိုက်ချက်က ရှုပ်ထွေးလှသည်။ ဝမ်ဟုန်အန်က မရှောင်တိမ်းနိုင်ဘဲ အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ယွန်ချင်းရှန်၏ လက်ချောင်းထိပ်များက သူ၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားလေသည်။

ဝမ်ဟုန်အန်ကို သတ်မိမည်စိုးသဖြင့် ယွန်ချင်းရှန်က သူမ၏ ခွန်အား ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ထိန်းထားခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူမ ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များ ထိမှန်သွားသော နေရာက မာကျောပြီး ထူထဲနေကာ သေချာပေါက် လူ့ခန္ဓာကိုယ် မဟုတ်ပေ။

“သူ သံချပ်ကာ ဝတ်ထားတယ်”

ယွန်ချင်းရှန် ချက်ချင်း သူမ၏ထိုးနှက်ချက်ကို ကုတ်ဆွဲမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး၊ လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ကွေးကာ ပြင်းထန်စွာ ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။

“ဗြိ” ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဝမ်ဟုန်အန်၏ တောင်တက်အင်္ကျီမှာ စုတ်ပြဲသွားပြီး အတွင်းမှ အပြာနှင့် မီးခိုးရောင် ရောစပ်နေသော ကာကွယ်ရေး သံချပ်ကာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကာကွယ်ရေး သံချပ်ကာမျိုးသည် အသေးစား ပစ္စတိုများကို ခုခံရန် လုံလောက်သည်။ ယွန်ချင်းရှန်၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်က သူ့ကို မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

ယွန်ချင်းရှန်က သူမ၏ အကွက်ပျက်သွားသဖြင့် စိတ်ဓာတ်ကျမသွားပေ။ တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လေသည်။

ဝမ်ဟုန်အန်တွင် ကာကွယ်ရေး သံချပ်ကာ ရှိသော်လည်း သူ၏ တိုက်ပွဲကျွမ်းကျင်မှုက ယွန်ချင်းရှန်အောက် များစွာ နိမ့်ကျနေသည်။

သူက မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေးကြီးသော နေရာများကိုသာ ကာကွယ်ရင်း အဆက်မပြတ် ဆုတ်ခွာနေရသည်။

ယွန်ချင်းရှန်၏ တိုက်ခိုက်မှုများက မိုးကြိုးနှင့် လေပြင်းများအလား ဝမ်ဟုန်အန်ကို အသက်ရှူရန် အခွင့်အရေးပင် မပေးဘဲ သူ့ကို ဖရိုဖရဲ အခြေအနေအထိ ရောက်အောင် ရိုက်နှက်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောင်းသားများမှာလည်း ဆွံ့အသွားကြသည်။ ယွန်ချင်းရှန် အဘယ်ကြောင့် ဝမ်ဟုန်အန်ကို တိုက်ခိုက်နေသလဲဆိုတာ သူတို့ မသိကြပေ။

ယွန်ချင်းရှန်၏ လျင်မြန်ပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများက သူတို့ကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ မည်သူကမျှ ဝင်ရောက်တားဆီးရန် အသံမထွက်ရဲကြသလို ဝမ်ဟုန်အန်ကို ကူညီရန်လည်း မည်သူကမျှ မရဲကြပေ။

ဝမ်ဟုန်အန် သေသာ်အထိ အရိုက်ခံရတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီယင် အံကြိတ်ကာ ကူညီရန် သွားဖို့ရာ ပြင်လိုက်သော်လည်း ကောင်းရွှမ်က သူမကို ဖမ်းဆွဲထားလိုက်သည်။

“ဝမ်ဟုန်အန်က လူကောင်းမဟုတ်ဘူး”

ရွှီယင် မှင်သက်သွားသည်။

“ဝမ်ဟုန်အန်က ဘယ်လိုလူပဲဖြစ်ဖြစ် ရှင်က ဒီအတိုင်း လူတွေကို တိုက်ခိုက်လို့ မရဘူးလေ”

ရွှီယင်က ကောင်းရွှမ်ကို ရုန်းထွက်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် တွင်းနက်ကြီးထဲမှ ဧရာမဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုဟိန်းဟောက်သံကြီးသည် နက်ရှိုင်းသော မိုးကြိုးသံများနှင့်တူပြီး၊ ပင်လယ်ရေလှိုင်းများ ရိုက်ခတ်သံများနှင့်လည်း တူသည်။ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါက နက်ရှိုင်း၊ ခမ်းနားပြီး ကြီးကျယ်လှသည်။

၎င်း၏ စွမ်းအားက ကျယ်ပြန့်ပြီး တဟုန်ထိုးထွက်ပေါ်လာကာ လူများ၏ စိတ်ဝိညာဉ်များကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်။

ကောင်းရွှမ်က အန္တရာယ်ကို တစ်လှမ်းစော၍ အာရုံခံသိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ သူက လက်လှမ်းကာ သူ့ဘေးရှိ ဝေ့ကျန်းကျန်းကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

ခေါက်ပံခြောက်ဖြာ ကောင်းကင်ပုရစ်၏ အတောင်ပံ ခြောက်ဖက်က အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် တုန်ခါသွားပြီး ကြိမ်နှုန်းမြင့်မားကာ အသံတိတ် စိတ်ဝိညာဉ် ပဲ့တင်ထပ်မှုက မမြင်ရသော အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ သူ၊ ရွှီယင်နှင့် ဝေ့ကျန်းကျန်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးထားလိုက်သည်။

ဟိန်းဟောက်သံကြီး ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ မမြင်ရသော အတားအဆီးမှာ လှိုင်းထကာ တုန်ခါသွားသော်လည်း မကွဲအက်ဘဲ သီသီလေး တောင့်ခံထားနိုင်ခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံမှု အနိမ့်ဆုံးဖြစ်သော ဝေ့ကျန်းကျန်းပင်လျှင် အထိအခိုက်မရှိ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

ခန်းမဆောင်ကြီးထဲရှိ အခြားသူများကတော့ ထိုမျှလောက် ကံမကောင်းကြပေ။ သူတို့အားလုံး ဒွါရခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများထွက်ကာ ထိုနေရာတွင်ပင် လဲကျသွားကြတော့သည်။

ထိုဟိန်းဟောက်သံကြီး၏ စွမ်းအားက အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် ကောင်းရွှမ်၏ ခန့်မှန်းချက်များကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

သူက အခြားသူများကို ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်းမရှိခဲ့ပေ။

ယွမ်ချင်းရှန်မှာ ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် မလွဲမသွေ ထိခိုက်ခံလိုက်ရသော်လည်း သူမက သန်မာပြီး သွေးနီရောင် နှလုံးသားကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် သနားစရာကောင်းအောင် လိမ့်သွားခဲ့ရသော်လည်း ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာ မရခဲ့ပေ။

သို့သော် ထိုဟိန်းဟောက်သံကြီးက သူမ၏စိတ်ထဲတွင် အဆုံးအစမရှိ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အားအင်ကုန်ခမ်းကာ ဘာမှမလုပ်နိုင်တော့သဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင်သာ လှဲနေရပြီး မထနိုင်တော့ပေ။

နဂါးသွား သော့တံကို ကိုင်ထားသော ဝမ်ဟုန်အန်ကတော့ အလွန် ကျေနပ်နေသည်။ သူက ထိုဟိန်းဟောက်သံကြီး၏သက်ရောက်မှုကို လုံးဝမခံရပေ။

သို့သော် လုံးဝ မလှုပ်မယှက်ဘဲ ခိုင်မာစွာ ရပ်နေသော ကောင်းရွှမ်ကို သူ့အကြည့်က ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာက မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်သွားသည်။

သူက ကောင်းရွှမ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ပိုတွက်ထားဖို့ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ကောင်းရွှမ်ပြသလိုက်သော စွမ်းအားက သူ့ကို အလွန်အမင်း အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားစေဆဲပင်။

ဝမ်ဟုန်အန်က အလွန်လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူက သူ့ဘေးရှိ ကျောင်းသားများကို အလျင်အမြန် ဖမ်းဆွဲကာ တွင်းနက်ကြီးထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

‌သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက မြန်ဆန်လှပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လူခြောက်ယောက်ကို ပစ်ချပြီးသွားလေပြီ။

ယဇ်ပူဇော်မှု ပြီးဆုံးသွားသမျှ ကာလပတ်လုံး ကောင်းကင်နဂါး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းရွှမ်ကို သူ ကြောက်နေစရာမလိုတော့ပေ။

သွေးနှင့် ယဇ်ပူဇော်ရန် ပစ်ချခံရသော ကျောင်းသားများမှာ တွင်းနက်ကြီး၏ အထက်တည့်တည့်တွင်ပင် သွေးအိုင်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကြသည်။

ရွှီယင်နှင့် ဝေ့ကျန်းကျန်းတို့ မှင်သက်သွားကြသည်။

‘ဝမ်ဟုန်အန် ရူးသွားပြီလား'

ထိုအချိန်တွင် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ကောင်းရွှမ်က ခေါက်ပံခြောက်ဖြာ ကောင်းကင်ပုရစ်ကို ထပ်မံ အသက်သွင်းလိုက်သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကာကွယ်ရေးဒိုင်းကာက နေရာတင် ကွဲအက်သွားပြီး၊ ရွှီယင်နှင့် ဝေ့ကျန်းကျန်းတို့နှစ်ဦးလုံး တိုက်ရိုက် သတိလစ်သွားကြတော့သည်။