အခန်း ၁၅၅

အခန်း (၁၅၅) အရှင် လီယွဲ့ မြို့စောင့်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာခြင်းအပေါ် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်ပါသည်

"နတ်ဘုရားတွေရဲ့ သွေးဆက်..."

"စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ"

"သူက အဲဒီ ကွယ်ရာကကြိုးကိုင်သူ ခေါ်ဆောင်လာတဲ့ နတ်ဘုရားတွေထဲက တစ်ပါးရဲ့ သွေးဆက်များလား..."

"ဒါမှမဟုတ် သူတို့က ဒီကမ္ဘာရဲ့ ဇာတိနတ်ဘုရားတွေရဲ့ သွေးဆက်များလား..."

လီယွဲ့သည် မိမိဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

ထာဝရမြို့တော်နှင့် ဒေသတွင်း စကားပြောခန်း အတွင်း၌ မကြာခဏ တွေ့ရလေ့ရှိသော အချို့သော သတင်းစကားများမှတစ်ဆင့် ၎င်းကို သူ နားလည်ထားပြီးဖြစ်၏။

ထို ကွယ်ရာကကြိုးကိုင်သူ သည် သူတို့၏ ကြယ်တာရာပြာနှင့် ယောင်ကွမ်ဂြိုဟ်မှ နတ်ဘုရားများကိုသာ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

လွန်ခဲ့သော အတိတ်ကာလ၌ သူတို့သည် နတ်ဘုရားအုပ်စု တစ်စုထက်မကကိုလည်း ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြဖူးသေးသည်။

သို့သော် ထိုနတ်ဘုရားများသည် နောက်ဆုံးတွင် မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြသနည်း။

သူတို့ လောလောဆယ်အထိ အသက်ရှင်နေသေးသလား သို့မဟုတ် လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားကြပြီလားဆိုသည်ကို သူ သိရှိနိုင်မည့် နည်းလမ်းမရှိပေ။

သို့သော် ဤအရာက သူ့အား နက်ရှိုင်းသော အကျပ်အတည်းကို ခံစားရစေသည်။

သူတို့ အသက်ရှင်နေသည်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ပျက်စီးသွားသည်ဖြစ်စေ ကွယ်ရာကကြိုးကိုင်သူ ၏ ခေါ်ဆောင်လာမှုကြောင့် နတ်ဘုရားဖြစ်လာကြသူများသည် အတိတ်က နတ်ဘုရားများနှင့် ဆုံတွေ့နိုင်ကြပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ မည်သူမျှ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ပလ္လင်ထက်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ရင်တောင်မှပေါ့။

"ကောင်းကင်ဧကရာဇ်..."

လီယွဲ့၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားများ၏ အဆုံးစွန်သော ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်မှာ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာအားလုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကုဋေကုဋာမကသော နတ်ဘုရားများကို အုပ်ချုပ်မည့် ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ဖြစ်လာရန်ပင် မဟုတ်ပါလော။

"မဟာကံကြမ္မာရှင်တစ်ယောက်..."

"အကယ်၍…"

"သူက ငါ့အတွက် ဘယ်လိုမျိုး မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ သယ်ဆောင်လာပေးမလဲ..."

"ကံကြမ္မာဆိုတဲ့ သဘောတရားက တကယ့်ကို နက်နဲဆန်းကြယ်လှတယ်"

သူသည် ကျုံးကျင်းကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါ့အပေါ် သက်ဝင်ယုံကြည်သူတွေဟာ နတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

...

"ကြီးမြတ်လှတဲ့ နတ်ဘုရားအရှင်မြတ်ကို သက်ဝင်ယုံကြည်ပြီး ပူဇော်ပသရုံနဲ့တင် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်တာလား"

ကျုံးကျင်း တီးတိုးရေရွတ်မိ၏။

သူသည် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ကျယ်ပြောလှသော၊ သို့သော် အရာအားလုံးအပေါ် လျစ်လျူရှုထားသည့်အလားရှိသော ထိုအသံတော်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

ထိုအသံတော်၏အောက်တွင် သူသည် စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင်ကို မော့ကြည့်နေရသည့် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းသည် အသံတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤအရှင် လီယွဲ့က မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်သည်ကို သူ့အား နားလည်သွားစေခဲ့သည်။

ထို့နောက်…

သူသည် နတ်ကွန်း၏ ရှေ့တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဦးညွှတ်လိုက်၏။

"အရှင်... ကျွန်တော့်မှာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု လုပ်စရာ ရှိနေလို့ပါ… အဲဒီကိစ္စ ပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော် ဒီနေရာကို ပြန်လာပြီး အရှင်မြတ်ကို သစ္စာရှိရှိ ပူဇော်ပသပါ့မယ်… ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘဝက ဘေးဒုက္ခတွေ၊ အခက်အခဲတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပေမဲ့ အန္တရာယ်ကနေ ဘေးကင်းရာကို အကြိမ်ကြိမ် ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပါတယ်… တကယ်လို့ ကျွန်တော် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်ရင် အရှင်မြတ်ရဲ့ လက်ထဲက ချွန်ထက်တဲ့ ဓားတစ်လက် သေချာပေါက် ဖြစ်စေရပါမယ်"

ကျုံးကျင်းသည် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဦးညွှတ်ကာ ကိုးကြိမ်တိုင်တိုင် ရှိခိုးပူဇော်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

"ဒီလူက..."

လီယူမင်သည် ကျုံးကျင်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ မှင်တက်မိနေခဲ့သည်။

သူသည် လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မြို့အတွင်း၌ ထူးချွန်ထက်မြက်သော လူသားအမြောက်အမြားကို မြင်တွေ့ဖူးခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ဥပမာအားဖြင့် မဟာကျိုးမင်းဆက်မှ မင်းသမီး ကျိကုန်းယွီ သို့မဟုတ် တော်ဝင်ခန္ဓာကိုယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည့် လီရှို့ဝူ... ထို့ပြင် မိုးတိမ်လွင့်အဖွဲ့အစည်းမှ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သူ လုယုံ စသူတို့ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ဤကျုံးကျင်းကမူ သူ့အား လုံးလုံးလျားလျား ကွဲပြားခြားနားသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေပေသည်။

"အလွန်အမင်း ပြတ်သားပြီး မတုန်မလှုပ်တဲ့ စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိနေတာပဲ..."

"ဤကဲ့သို့သော မတုန်မလှုပ်တဲ့ စိတ်ဆန္ဒမျိုး ရှိဖို့ဆိုရင် သူဟာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရမှာ သေချာတယ်"

သူ ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်သည် လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက အလွန်မြင့်သောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူ၏ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းသည် လက်ရှိ အဆင့် ၅ အလယ်အလတ် ကျင့်ကြံမှုထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းလှသည်။

အခြားသူများသည် ကျုံးကျင်း၏ ထူးခြားသော အရည်အချင်းကို အာရုံမခံနိုင်ကြသော်လည်း သူကမူ အာရုံခံနိုင်ပေသည်။

သူ နတ်ကွန်းအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင်ပင် မိစ္ဆာပျားတစ်ကောင်သည် အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ သူ့ရှေ့သို့ ပျံသန်းဆင်းသက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ရှိသည့် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

သူမ၏ ခါးမှာ သေးသွယ်လှသဖြင့် လက်တစ်ဆုပ်စာမျှဖြင့်ပင် ကျိုးပဲ့သွားနိုင်မည့်အလား ထင်ရပေသည်။

သူမသည် ပန်းပွင့်ပုံစံ ဂါဝန်အရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်ကို အထက်သို့ စုစည်းချည်နှောင်ထားကာ စိမ်းလန်းသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် အနည်းငယ် ရှက်သွေးဖြန်းနေခဲ့သည်။

"ပျားဘုရင်မလား"

"မင်း မိစ္ဆာပျားလျှိုမြောင်မှာ ဝိညာဉ်ပျားတွေကို မမွေးမြူဘဲ ဒီနေရာကို ဘာလာလုပ်တာလဲ"

သူ တစ်ချက်မျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်၏။

ပျားဘုရင်မသည် နှုတ်ခမ်းကို ဖိကာ ခေါင်းကို ငုံ့ထားလျက် သူမ၏ ဂါဝန်စကို အကြိမ်အနည်းငယ် လိမ်ကျစ်ရင်း တီးတိုးပြောဆိုလိုက်သည်။

"အရှင်... ကျွန်မအတွက် ကြီးမြတ်လှတဲ့ နတ်ဘုရားအရှင်မြတ်ကို မေးမြန်းပေးလို့ ရမလားဟင်… ကျွန်မ ဘယ်တော့လောက်ဆို နတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်မလဲလို့ပါ… ကျွန်မသာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့ရင် အရှင်မြတ်အတွက် ပိုပြီး အရည်အသွေးမြင့်တဲ့ ဝိညာဉ်ပျားရည်တွေကို ဆက်သနိုင်မယ်လို့ ထင်လို့ပါ..."

သူမသည် အမှန်တကယ်တော့ အလောတကြီး ဖြစ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တစ်နှစ်ကျော်မျှသာ အချိန်ကုန်လွန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမကဲ့သို့သော အဆင့် (၃) မိစ္ဆာတစ်ကောင်အတွက် တစ်နှစ်ဆိုသည်မှာ အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်ကာလတစ်ခု ဖြစ်၏။

သို့သော် ဝေရှန့်ရန်၊ ကျောက်ကျိုယွမ်၊ တိန်ကျူးအယ်၊ ကျန်းရုံကွေ့၊ လီရှို့ချီ၊ ကျန်းချီအယ် နှင့် လီတီယန် စသူတို့ အားလုံး နတ်ဘုရား ဖြစ်လာကြချိန်တွင်မူ ကြီးမြတ်လှသော နတ်ဘုရားအရှင်မြတ်၏ အစောဆုံး လက်အောက်ခံများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် သူမမှာမူ မည်သည့်ရာထူးမျှ မရရှိသေးပေ။

ထို့ကြောင့် သူမ စိုးရိမ်ပူပန်လာရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ ခံစားမိသည်မှာ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေပါက နောက်ထပ် နတ်ဘုရားဘွဲ့ အပ်နှင်းခံရမည့် အုပ်စုထဲတွင် သူမ ပါဝင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူမ အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ သတ္တိရှိစေရန် အရက်အနည်းငယ် သောက်ပြီးနောက် လီယူမင်အား လာရောက်မေးမြန်းခြင်း ဖြစ်၏။

ကြီးမြတ်လှသော နတ်ဘုရားအရှင်မြတ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မေးမြန်းရန်ကား သူမ လုံးဝ မဝံ့ရဲချေ။

"ဒုက္ခပါပဲ..."

လီယူမင် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားခဲ့၏။

သူသည် အရှင် လီယွဲ့၏ ကိုယ်စား ဆောင်ရွက်ပေးနေခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

အရှင် လီယွဲ့သည် မည်သည့်အချိန်တွင် နတ်ဘုရားဘွဲ့များ အပ်နှင်းမည်၊ မည်သူ့ကို အပ်နှင်းမည်ဆိုသည်ကို သူ မည်သို့ သိနိုင်ပါမည်နည်း။

သို့သော် ပျားဘုရင်မ၏ ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း မျှော်လင့်ချက် ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာထားကို ကြည့်ကာ သူ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောကြားလိုက်သည်။

"မင်း နတ်ဘုရား ဖြစ်မယ့် အချိန်တန်ရင် သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်… တကယ်လို့ အခုထိ နတ်ဘုရား မဖြစ်သေးဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အကြောင်းအရင်းကို ပြန်ရှာကြည့်ဖို့ လိုမယ်… မင်းရော ကြိုးစားခဲ့ရဲ့လား… မင်း တကယ်ပဲ သစ္စာရှိရှိ ကိုးကွယ်ခဲ့ရဲ့လား… ငါတို့တွေ ပိုပြီး ကြိုးစားလို့ ရနိုင်မလား… ငါတို့တွေ ပိုပြီး သစ္စာရှိရှိ ကိုးကွယ်လို့ ရနိုင်မလား… ဤမေးခွန်းတွေကို မင်းကိုယ်မင်း နေ့တိုင်း ပြန်မေးကြည့်ပါ… မကြာခင်မှာပဲ မင်း နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားလိမ့်မယ်"

သူသည် ပျားဘုရင်မ၏ ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

"ငါတို့တွေ ပိုပြီး ကြိုးစားလို့ ရနိုင်မလား"

"ငါတို့တွေ ပိုပြီး သစ္စာရှိရှိ ကိုးကွယ်လို့ ရနိုင်မလား"

"ငါက ကြိုးစားမှုနဲ့ သစ္စာရှိမှု မလုံလောက်သေးတာလား..."

"သေချာပေါက် ဖြစ်ရမယ်"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကြီးမြတ်လှတဲ့ နတ်ဘုရားအရှင်မြတ်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်က ဒီအတိုင်း ပြောခဲ့တာပဲကို"

"ဒုက္ခပါပဲ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပိုပြီး သစ္စာရှိအောင် လုပ်ရမလဲ"

"တကယ်ပဲ စိတ်ညစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ..."

သူမသည် မိမိခေါင်းကို ပုတ်ကာ မိစ္ဆာပျားလျှိုမြောင်သို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီး ပျားရည်များကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာနှင့် ပိုမိုကြိုးစားကာ စုဆောင်းရန် အလုပ်သမားပျားများကို ဆက်လက်စေခိုင်းခဲ့တော့သည်။

...

အချိန်များသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး နောက်ထပ် လဝက်ခန့် ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ဤနေ့တွင် လီယွဲ့သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်များအတွင်းမှ အတိုင်းအဆမဲ့သော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုနတ်ဘုရားအလင်းတန်းသည် ကျယ်ပြောလှပြီး အတိုင်းအဆမရှိပေ။

ထိုနတ်ဘုရားအလင်းတန်းသည် အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။

ထိုနတ်ဘုရားအလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျဆင်းလာသော ပထမဆုံး အလင်းတန်းကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်သည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

ထို့နောက် သူ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည့် ချိန်တွင်...

လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မြို့၏ အထက်ကောင်းကင်ယံ၌ မိုးခြိမ်းသံများ ဆူညံသွားပြီး မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များ စုစည်းလာခဲ့သည်။

သတ္တဝါအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့်အလား တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျရောက်လာသော လျှပ်စီးကြောင်းများသည် ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဝုန်း…!

ရာနှင့်ချီသော လျှပ်စီးတန်းများသည် ကောင်းကင်ယံမှ ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မြို့တစ်ခုလုံးသည် ပြင်းထန်သော ပင်လယ်ပြင်ထဲမှ လှေငယ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို မိုးကြိုးဒဏ်ကြောင့် ပျက်စီးသွားနိုင်မည့် ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေခဲ့သည်။

လီယူမင်သည် ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ခုံးများ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ပျက်စီးခြင်း ဘေးဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

အကယ်၍ ထိုရာနှင့်ချီသော လျှပ်စီးကြောင်းများ ကျရောက်လာပါက လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မြို့တစ်ခုလုံးသည် ဖုန်မှုန့်ဘဝသို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မြို့အတွင်း၌ နေထိုင်ကြသော လူသားများသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နိုးလာကြပြီး မျက်နှာများ ဖြူလျော်လျက် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ရာနှင့်ချီသော လျှပ်စီးတန်းများကို ပြတင်းပေါက်များမှတစ်ဆင့် ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်ရှုနေခဲ့ကြသည်။

ယခုအချိန်သည် ညနက်ပိုင်း ဖြစ်သော်လည်း မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားက အရာအားလုံးကို နေ့ခင်းဘက်ထက်ပင် ပိုမိုလင်းထိန်စေခဲ့သည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့၏။

ထိုအလင်းတန်းသည် နတ်ဘုရားအလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် ကျဆင်းလာနေသော ရာနှင့်ချီသော လျှပ်စီးကြောင်းများနှင့် ကောင်းကင်ယံမှ လိပ်ပြာမည်း တိမ်တိုက်များကို ချေမှုန်းပစ်ခဲ့တော့သည်။

ကောင်းကင်ယံ၌ ကြယ်တာရာများ ပြန်လည်သာယာသွားခဲ့၏။

ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်ရပ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

နတ်ကွန်းအပြင်ဘက်သို့ လှမ်းထွက်လာခဲ့သော လီယူမင်သည် နတ်ကွန်းကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။

သို့မဟုတ်လျှင်လည်း...

၎င်းသည် နတ်ကွန်းတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။

မူလက နတ်ကွန်းငယ်လေးသည် ယခုအခါ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ခရိုင်နတ်ကွန်းကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ နယ်မြေအကျယ်အဝန်းသည် ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြီးမားလှပေသည်။

အကာအကွယ်တံတိုင်း၊ အပြင်ဘက်ရင်ပြင်၊ ပင်မတံခါးကြီး၊ လျှောက်လမ်း၊ အခမ်းအနားတံခါး၊ အလယ်တံခါး၊ ပင်မခန်းမဆောင်၊ နောက်ဘက်ခန်းမဆောင်နှင့် ဘေးဘက်ခန်းမဆောင်များ စသည်ဖြင့် အားလုံး ပြည့်စုံစွာ ပါဝင်နေခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ၎င်းသည် သာမန်နတ်ကွန်း သို့မဟုတ် ကျောင်းဆောင်တစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ နတ်နန်းဆောင်အဆောက်အအုံအစုအဝေးကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ခရိုင်မြို့စောင့်နတ်ဘုရား..."

"အရှင် လီယွဲ့က ခရိုင်မြို့စောင့်နတ်ဘုရားအဖြစ် အဆင့်တိုးမြှင့်ခံလိုက်ရတာလား"

လီယူမင် အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ရိုသေလေးမြတ်စွာဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်၏။

"အရှင် လီယွဲ့ ခရိုင်မြို့စောင့်နတ်ဘုရားအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းခံရတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်လှပါတယ် အရှင်မြတ်"