အခန်း ၁၆၀

အခန်း (၁၆၀) နတ်ဘုရားများ ကျရှုံးရာ ကောင်းကင်လမ်းပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားကျေးရွာ - နတ်ဘုရားသွေးဆက်များ၏ အဖြစ်ဆိုး

"အဖေ... သမီးတို့က တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ သွေးဆက်တွေလားဟင်"

စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ပေကျံနေသော မိန်းကလေးငယ်သည် လယ်ကွင်းထဲတွင် ခါးကိုင်းကာ လယ်ထွန်နေသော သူမ၏ဖခင်ကို မော့ကြည့်လိုက်၏။

သူမဖခင်၏ ကြမ်းတမ်းသော အဝတ်အစားများတွင် ဖာထေးထားသော နေရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် အရေးအကြောင်းများ နက်ရှိုင်းနေကာ အသားအရေမှာလည်း မည်းနက်နေပြီး ကြီးမားသော ချွေးပေါက်များ ဆက်တိုက် ကျဆင်းနေခဲ့သည်။

သူသည် ပေါက်ပြားကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် သူ၏ခြေအောက်ရှိ အေးခဲနေသော မြေပြင်ကို တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် တူးဆွနေခဲ့သည်။

"တကယ်ပေါ့..."

"ငါတို့က နတ်ဘုရားတွေရဲ့ သွေးဆက်တွေလေ"

"ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက ဒီလမ်းကို လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ရန်သူ အမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြတယ်"

ထန်ရှန်းသည် သူ၏ သမီးဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

သူ၏ မျက်လုံးများသည် အလွန် တောက်ပနေပြီး သာမန် အနက်ရောင်ပင် မဟုတ်ဘဲ ခရမ်းရောင်တစ်မျိုး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ သေချာစွာ ကြည့်ရှုမည်ဆိုပါက...

ထိုခရမ်းရောင်အတွင်း၌ သေးငယ်ပြီး မပြည့်စုံသော မှော်စာလုံးတစ်ခုကို မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် မပြည့်စုံသောကြောင့် မည်သည့် နတ်ဘုရားအစွမ်းကိုမျှ ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

"အဖေ... သမီးတို့က နတ်ဘုရားတွေရဲ့ သွေးဆက်တွေ ဖြစ်နေမှတော့..."

"ဘာလို့ သမီးတို့က အနိမ့်ကျဆုံး ဖြစ်နေရတာလဲ"

မိန်းကလေးငယ်မှ နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာမှာ ညစ်ပတ်နေသော်လည်း တောက်ပသော အနက်ရောင်မျက်လုံးလေးများသည် တောင်တန်းများကြားတွင် စီးဆင်းနေသော ကြည်လင်သည့် စမ်းရေပေါက်တစ်ခုကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ကြည်လင်နေခဲ့၏။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ကြောက်နေကြလို့ပေါ့"

"သူတို့က နတ်ဘုရားသွေးဆက်တွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်များ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ သွေးဆက်ကို လုံးဝ နိုးထလာပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာမှာကို စိုးရိမ်နေကြတယ်"

ထန်ရှန်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"သမီးတို့ရော နတ်ဘုရားတွေ ဖြစ်လာနိုင်လားဟင်"

မိန်းကလေးငယ်၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးလေးများသည် အနည်းငယ် တောက်ပသွားခဲ့ပြီး သူမသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားဟန် ရှိသည်။

မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတစ်ခု ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။

"ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ..."

"ဒါက အရမ်းကို ခက်ခဲလွန်းတယ်"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားတွေ မကျန်တော့ဘူးလေ"

"ဘယ်နတ်ဘုရားကမှ ငါတို့ရဲ့ ပြတ်တောက်နေတဲ့ လမ်းစဉ်ကို ပြန်လည်ဆက်သွယ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ကိုယ်ငါတို့ပဲ အားကိုးရမှာ..."

ထန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများသည် အထူးသဖြင့် မှေးမှိန်သွားပုံရသည်။

သူသည် လက်ဆန့်ထုတ်ကာ သမီးဖြစ်သူ၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း လေးနက်သော သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်၏။

"ငါတို့ရဲ့ သွေးဆက် လုံးဝ နိုးထလာဖို့ဆိုတာ အခွင့်အရေးကို မရှိတာ... ငါတို့ရဲ့ သွေးဆက်ကို သူတို့က ဖြတ်တောက်ထားခဲ့တာလေ"

မိန်းကလေးငယ်သည် နားလည်သလိုလိုဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုချိန်တွင်ပင်…

သူမသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ အရွက်များ အားလုံးနီးပါး ကြွေကျနေပြီဖြစ်သော သစ်ပင်အိုကြီးတစ်ပင်ဆီသို့ ရုတ်တရက် လက်ညှိုးထိုးပြကာ အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အဖေ... ဟိုမှာ ချောမောတဲ့ လူစိမ်းတစ်ယောက် ရှိနေတယ်"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ထန်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ရီသွားခဲ့၏။

သူသည် သမီးဖြစ်သူ ထန်ထင် လက်ညှိုးထိုးပြရာဘက်သို့ ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အဝါရောင် သစ်ရွက်အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည့် သစ်ပင်အိုကြီး၏အောက်တွင် ချောမောခန့်ညားသော မျက်နှာသွင်ပြင်ရှိပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။

ထိုလူငယ်၏ မျက်လုံးများသည် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ၎င်းတို့အတွင်း၌ ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို ငုံမိထားသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

တစ်ဖက်လူကို မြင်လိုက်ရုံမျှဖြင့်…

ထန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများအတွင်း နက်ရှိုင်းသောနေရာရှိ မပြည့်စုံသော မှော်စာလုံးများသည် တောက်ပလာတော့မည့်အလား ဖြစ်သွားသော်လည်း ၎င်းတို့သည် မပြည့်စုံသောကြောင့် အလင်းရောင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

ဤအရာက သူ၏ သူငယ်အိမ်များကို ဆက်တိုက် ကျုံ့သွားစေခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်လွင်နေခဲ့၏။

တစ်ဖက်လူကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ငါ့ရဲ့ မပြည့်စုံတဲ့ နတ်ဘုရားမျက်လုံး က ဘာလို့ တုံ့ပြန်ရတာလဲ။

"အဖေ... အစ်ကိုကြီးက ဒီကို ရောက်နေတယ်"

မိန်းကလေးငယ် ထန်ထင်၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးလေးများထဲတွင် နက်နဲသော စူးစမ်းချင်စိတ်များ ရှိနေခဲ့သည်။

သူမ မွေးဖွားလာကတည်းက ကျေးရွာထဲသို့ လူစိမ်းတစ်ယောက် ရောက်လာသည်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

သူမ၏ ဖခင်မှ သူမကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

သူတို့ရွာကို လူစိမ်းတွေ လာခွင့်မရှိဘူးတဲ့လေ။

ထိုလူများက သူတို့ရွာကို ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထန်ရှန်းသည် သူ၏ သမီးဖြစ်သူကို သူ၏ နောက်ကွယ်သို့ ဆွဲယူလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပေါက်ပြားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားကာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ် တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

...

လီယွဲ့သည် သူ့ရှေ့မှ သားအဖနှစ်ဦးကို အတော်လေး အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားတွေရဲ့ သွေးဆက်တွေလား။

ထို့ပြင် သူ၏ သွေးဆက်ပြင်းအားသည် နတ်ကွန်းရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေခဲ့သော ကျုံးကျင်းထက်ပင် များစွာ ပိုမို မြင့်မားနေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ထိုမိန်းကလေးငယ်သည် အားကောင်းသော နတ်ဘုရားသွေးဆက် အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း သူမ၏ သွေးဆက်အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားသဘာဝမှာ အတင်းအဓမ္မ ဖြတ်တောက်ခံထားရသဖြင့် သူမ၌ မည်သည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားမျှ မရှိတော့ချေ။

"မစိုးရိမ်ပါနဲ့"

သူသည် ဝိညာဉ်ကို ငြိမ်းချမ်းစေသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်သည့် အသံဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကျွန်တော် မေးချင်တာက ဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲ"

သူ၏ တည်ငြိမ်သော လေသံနှင့်အတူ ချောမောသော မျက်နှာသွင်ပြင်တို့ကြောင့် ထန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများထဲရှိ သတိထားစောင့်ကြည့်နေမှုများ ချက်ချင်း လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

"ဒီနေရာက ကိုး-ခြောက် နတ်ဘုရားကျေးရွာ ပါ... ခင်ဗျားက ဒီကို ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ"

"ရွာကို အဲဒီလူတွေက ပိတ်လှောင်ထားပြီးပြီမို့ အပြင်လူတွေ ဝင်လာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ထန်ရှန်းမှ အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကိုး-ခြောက် နတ်ဘုရားကျေးရွာ...

နတ်ဘုရားကျေးရွာ...

လီယွဲ့သည် ထိုသူနှစ်ဦးကို ကြည့်ရင်း တွေးတောခန်း ဝင်သွားခဲ့၏။

သူတို့၏ နတ်ဘုရားသွေးဆက်အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားသဘာဝသည် ဖြတ်တောက်ခံထားရသော်လည်း ဤသို့ဖြစ်နေလျှင်ပင်…

သူ့ရှေ့မှ လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါသည် အဆင့် ၂ သိုင်းဆရာကြီး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူသည် သိုင်းပညာကို တစ်ခါမျှ မကျင့်ကြံဖူးချေ။

၎င်းသည် အသက်အရွယ်နှင့်အတူ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်၏။

သိသာထင်ရှားလှပေသည်…

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ နတ်ဘုရားသွေးဆက် မြစ်ဖျားခံရာသည် အတော်လေး မြင့်မားသော အဆင့်ရှိသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ပေမည်။

သူနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ကောင်း နှိုင်းယှဉ်နိုင်လိမ့်မည်။

"ခင်ဗျားတို့က နတ်ဘုရားတွေရဲ့ သွေးဆက်တွေပဲ"

"ပြီးတော့ ကျွန်တော်က..."

"နတ်ဘုရားတစ်ပါးပါ"

"အပြင်ကမ္ဘာကနေ ဒီလမ်းကို ရောက်လာတဲ့အခါ ဒါက ပထမဆုံး မှတ်တိုင်ပဲ"

လီယွဲ့သည် သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူသည် အဆင့်မြင့် နေကွယ်အတတ် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဖြစ်ရာ သူ ဘာပဲပြောပြော သို့မဟုတ် သူ့ပတ်ပတ်လည် သတ်မှတ်ထားသော အတွင်း၌ ဘာတွေပဲ ပြောနေပါစေ အခြားသူများ ကြားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ပြင် သူသည် သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုများကို ကြားခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူသည် ဖြတ်တောက်ခံထားရသော နတ်ဘုရားသဘာဝကို ပြန်လည်ဆက်သွယ်ချင်စိတ် အလွန်အမင်း ပြင်းပြနေကြသည် မဟုတ်ပါလော။

သူကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအတွက် တစ်ဖက်လူ၏ ဖြတ်တောက်ခံထားရသည့် နတ်ဘုရားသဘာဝကို ပြန်လည်ဆက်သွယ်ပေးရန်မှာ အလွန် ရိုးရှင်းသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်၏။

နတ်ဘုရားသဘာဝကို ပြန်လည်ဆက်သွယ်ပေးလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဤနတ်ဘုရားသွေးဆက်များသည် လျင်မြန်စွာ ပိုမို အားကောင်းလာနိုင်ကြပေမည်။

သူ ခံစားမိသည်မှာ…

အကယ်၍ ဤ ကိုး-ခြောက် နတ်ဘုရားကျေးရွာ အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားသွေးဆက်များ အားလုံးကို ယုံကြည်သူများအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး သူတို့ကို ပြန်ခေါ်သွားနိုင်မည် ဆိုပါက…

ထိုအခါ လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မြို့ရှိ ယုံကြည်သူများ၏ အင်အားသည် သေချာပေါက် နောက်တစ်ကြိမ် တဟုန်ထိုး တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် နတ်ဘုရားသွေးဆက်များဆိုသည်မှာ…

မွေးရာပါ အဓိက နတ်ဆရာကြီးများ ဖြစ်လာရန်နှင့် သူ၏ ယုံကြည်သူများကို တိုးပွားလာအောင် ကူညီပေးရန်အတွက် မွေးဖွားလာကြခြင်း ဖြစ်၏။

"နတ်ဘုရား?!"

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ထန်ရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် လီယွဲ့ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ နတ်ဘုရားတွေ မကျန်တော့ဘူးလေ"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ အဖော်တွေဟာ နောက်ဆုံး နတ်ဘုရားတွေပဲ"

"ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ နတ်ဘုရားသွေးဆက်တွေထဲမှာ သွေးဆက် လုံးလုံးလျားလျား နိုးထလာဖို့ အလားအလာရှိတဲ့ သူတိုင်းဟာ မီးဖိုထဲကို ပစ်ချခံရပြီး နတ်ဆေးဝါးအဖြစ် သန့်စင်ခံရမှာပဲ... ကျွန်တော်တို့မှာ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားတွေ ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူး"

"မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး..."

"ခင်ဗျားက အပြင်ကမ္ဘာကနေ ရောက်လာတာလား"

"အပြင်ကမ္ဘာမှာ နတ်ဘုရားတွေ ပြန်ပေါ်လာတာများလား"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကလည်း..."

"အပြင်ကမ္ဘာကနေ ဒီလမ်းကို ရောက်လာခဲ့ကြတာပဲ..."

ဤအချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား…

ငါ့ရှေ့က လူက တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလား။

သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေလိုမျိုး နတ်ဘုရားတွေလား။

"နတ်ဘုရားလားဟင်"

မိန်းကလေးငယ် ထန်ထင်၏ မျက်လုံးလေးများ တောက်ပသွားပြီး သူမ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်ချင်သွားခဲ့သည်။

တကယ်လို့ ဒီအစ်ကိုကြီးက နတ်ဘုရားတစ်ပါးဆိုရင် ရှောင်ထင်အာရဲ့ သွေးဆက်ကို ဆက်သွယ်ပေးဖို့ ကူညီပေးနိုင်မလားဟင်။

သူမသည် သူမ၏ မိခင်အတွက် ကလဲ့စားချေချင်ခဲ့သည်။

သူမ ဤအကြောင်းကို ဖခင်ဖြစ်သူအား တစ်ခါမျှ မပြောပြခဲ့ဖူးချေ။

ထိုစဉ်က သူမ အလွန်ငယ်ရွယ်သေးပြီး အသက် တစ်နှစ်ကျော်မျှသာ ရှိသေးသည်။

သူမ၏ ဖခင်က သူမ မှတ်မိမည်မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူမက အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေခဲ့သည်။

သူမ၏ အမေ ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရ၏။

သူတို့ ဖမ်းသွားပြီး ဆေးဖော်ဖို့ သုံးခဲ့ကြသည်။

သူမဟာ အမေကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး သူမအတွက် ကလဲ့စားချေရန် သန္နိဋ္ဌာန် ချထားခဲ့သည်။

"ငါ့ကို ယုံကြည်ပါ... ဒါဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ လမ်းစဉ်ကို ငါ ဆက်သွယ်ပေးမယ်"

လီယွဲ့၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ဝေဝါးသွားခဲ့၏။

သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် ထန်ရှန်းနှင့် သမီးဖြစ်သူ ထန်ထင်တို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပိုမိုမြင့်မားကာ ခန့်ညားထည်ဝါလာခဲ့သည်။

ကျယ်ပြောလှပြီး အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

"နတ်ဘုရားစွမ်းအားကြီးပဲ"

"တကယ့်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ"

"ငါ့ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ ငါ ထန်ရှန်း တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီ"

ထန်ရှန်းသည် သူ၏ နတ်ဘုရားသွေးများကို ပြင်းထန်စွာ တဟုန်ထိုး စီးဆင်းသွားစေသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်များ စီးကျလာခဲ့သည်။ သူသည် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်၏။

"ကျွန်တော် ထန်ရှန်း... နတ်ဘုရားအရှင်မြတ်ကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်ပါမယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး အရှင်မြတ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ရှေ့ဆက်ရမယ့် လမ်းစဉ်ကို ဆက်သွယ်ပေးတော်မူပါ"

သူ၏ မိခင်နှင့် ဇနီးဖြစ်သူတို့ကို ထိုလူများက ဆေးဖော်ရန်အတွက် ဖမ်းဆီးသွားခဲ့ကြပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အမုန်းတရားများကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကိန်းအောင်းထားခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် အလွန်တရာ အားနည်းလွန်းနေခဲ့သည်။

သူတို့တွင် ကလဲ့စားချေရန် စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

ယခုအချိန်တွင်မူ…

နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး သူ မျှော်လင့်ချက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

"သမီး ထန်ထင် လည်း ရိုသေလေးမြတ်ရတဲ့ နတ်ဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်ချင်ပါတယ်... ပြီးတော့ သမီးရဲ့ လမ်းစဉ်ကို ဆက်သွယ်ပေးဖို့ ရိုသေလေးမြတ်ရတဲ့ နတ်ဘုရားကို တောင်းဆိုပါတယ်"

မိန်းကလေးငယ် ထန်ထင်သည် ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်ပြီး သူမ၏ အသံလေးမှာ ကြည်လင်ကာ ပြတ်သားနေခဲ့၏။

"ကောင်းပြီ"

လီယွဲ့၏ အသံသည် တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေကြသော သားအဖနှစ်ဦးကို ကြည့်ရင်း သူ အတော်လေး စိတ်ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ အဆင့်ဘီ ယုံကြည်သူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

သူသည် လက်ညှိုးကို ညင်သာစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။

နတ်ဘုရားစွမ်းအားများသည် အလင်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးအပေါ်သို့ ဖြာကျသွားခဲ့တော့သည်။