အခန်း ၁၂၀၆

အပိုင်း ( 1206 ) နတ်ဘုရားအပျက်အယွင်းမှ သဘာဝရူပါရုံ။

ဤလက်နက်အပိုင်းအစသည် လက်သည်းခွံအရွယ်မျှသာဖြစ်သော်လည်း တောက်လောင်နေသော မီးဘောလုံးကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းမှု အငွေ့အသက်တို့ ပြည့်နေသည်။

"ဒါက အဓိပဓိတန်ခိုးရှင်ရဲ့ လက်နက် အပိုင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီမှာ ပြင်းထန်တဲ့ မီးစွမ်းအင် ပါ၀င်နေတာပဲ။ အဲဒါကို သန့်စင်လိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ မီးတာအိုက သိသိသာသာ တိုးတက်လာမှာ သေချာတယ်"

လုမင် စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။ ထို့နောက် ယွမ်ချီစွမ်းအင်နှင့် လက်နက်အပိုင်းအစကို ထုတ်ယူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

လက်နက်အပိုင်းအစကို ထုတ်ယူပြီးနောက် မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ လုမင်၏ လက်ချောင်းထိပ်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။

"သန့်စင်မယ်"

လုမင်က ယွမ်ချီစွမ်းအင်နှင့် မီးတောက်ကို ရစ်ပတ်ပြီး စတင်သန့်စင်လိုက်၏။

တစ်ဖက်တွင်၊ လုမင်က မျက်လုံးကိုမှိတ်ပြီး မီးတာအိုကို ဂရုတစိုက်ခံစားကာ နားလည်ဆင်ခြင်လိုက်တော့သည်။

အချိန်များ ကုန်လွန်လာပြီး တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဆယ်ရက်ကျော်သွားခဲ့၏။

ဆယ်ရက်ကျော်ကြာသောအခါ မီးတောက်ကို လုံး၀ သန့်စင်ပြီးသွားသည်။

"အဆင့်လေး မီးတာအို ကြီးမားသော အောင်မြင်ခြင်းရဲ့ အထွတ်အထိပ်"

မျက်လုံးကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် မီးတောက်နှစ်ခုက လုမင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

အဆင့်လေး ကြီးမားသော အောင်မြင်ခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်က အဆင့်လေး ပြီးပြည့်စုံမှုမှ ခြေတစ်လှမ်းသာ ဝေးတော့သည်။

"ဝုန်း"

ထိုအချိန်တွင်၊ အနီးနားရှိ တောင်တစ်လုံးမှ နတ်ဆိုးရောင်ဝါတစ်ခုက ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

"ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အဆင့်လေး အထွတ်အထိပ်... ရှောင်ချင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံလည်း တိုးတက်လာခဲ့ပြီ"

လုမင် ပြုံးလိုက်၏။

ငရဲကိုးခုနတ်ဆိုးနယ်မြေတွင် ရှဲ့နျန်ချင်းကို ပထမဆုံး ပြန်တွေ့စဉ်က၊ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံမှာ တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်း၊ ရှဲ့လွမ်၏အမွေကိုလက်ခံကာ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လေ့ကျင့်ပြီးနောက်မှာတော့... ရှဲ့နျန်ချင်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံက စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ။

သို့သော်လည်း၊ စတုတ္တအဆင့် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤနတ်ဆိုးသွေးတစ်စက်ကို သန့်စင်ခြင်းက သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိစေခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

သို့သော်လည်း ထိုနတ်ဆိုးသွေးတစ်စက်၏ စွမ်းအင်ကို လုံးဝသန့်စင်ပြီးသည့်တိုင် ရှဲ့နျန်ချင်းက လေ့ကျင့်နေဆဲပင်။ ရှဲ့နျန်ချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတာအိုက မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေတာကို လုမင် ခံစားမိသည်။

"ရှောင်ချင်းက ဒီအခွင့်အရေးကိုသုံးပြီး ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတာအိုကို တစ်ခါတည်း ဖြတ်ကျော်ချင်နေတာပဲ"

လုမင်၏ရင်ထဲတွင် တစ်ချက်ခုန်သွားသည်။ ရှဲ့နျန်ချင်း၏ အစီအစဉ်ကို သူနားလည်ပေသည်။

ထိုနတ်ဆိုးသွေးတစ်စက်တွင် ရှဲ့နျန်ချင်းအတွက် ကြီးကြီးမားမား အထောက်အကူဖြစ်သော အားကောင်းသည့် နတ်ဆိုးတာအိုစွမ်းအားလည်း ရှိသည်။ ထိုအတွက် သူမ၏တာအိုတွင် အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရရှိခြင်းက သာမန် ဖြစ်သည်။

လုမင်လည်း ရှဲ့နျန်ချင်းကို မနှောင့်ယှက်တော့ပေ။ သူ့လက်ထဲတွင် ကောင်းကင်မိုးကြိုးသစ်သား အပိုင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

လုမင်က ဤကောင်းကင်မိုးကြိုးသစ်သားနှင့် မိုးကြိုးတာအိုကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်ရန် စီစဉ်ခဲ့ပေသည်။

အစောပိုင်းမှ လက်နက်အပိုင်းအစကို သန့်စင်သကဲ့သို့ပင်၊ လုမင်က ကောင်းကင်မိုးကြိုးသစ်သားမှ မိုးကြိုးများကို ဦးစွာထုတ်ယူပြီးနောက် သန့်စင်ခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ နောက်ထပ်ရက်ပေါင်း ဆယ်ရက်ခန့်ကြာသွားပြီ။

စုစုပေါင်း လုမင်ဟာ တစ်လကြာအောင် တိတ်တဆိတ် လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။

လုမင်လည်း ကောင်းကင်မိုးကြိုးသစ်သားကို အပြည့်အဝ သန့်စင်ပြီသွား၏။ သူ၏ မိုးကြိုးတာအိုကလည်း တစ်ရှိန်ထိုး ဖြတ်ကျော်ကာ စတုတ္ထအဆင့် ကြီးမားသော အောင်မြင်ခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ။

"ဝှစ်"

ရုတ်တရက်၊ လုမင်ရှေ့တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုသူက ရှဲ့နျန်ချင်းသည်ပင်။

"ရှောင်ချင်း၊ မင်းရဲ့တာအို အဆင့်တက်သွားပြီလား"

လုမင် မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတာအိုက စတုတ္ထအဆင့် ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းချင်တော့ စတုတ္ထအဆင့်ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံခြင်းကိုရောက်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်း လိုသွားတယ်"

ရှဲ့နျန်ချင်းက ပြောလေသည်။

အများကြီး အောင်မြင်ခဲ့တယ်။ သူမ၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုသည် ဝိညာဉ်တော်ဘုရား၏ ပဉ္စမအဆင့်သို့ ဖြတ်ကျော်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ ဝေးသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမက အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့သည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကလည်း စတုတ္တအဆင့် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်တွင်ရှိပြီး ပဉ္စမအဆင့်သို့ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

"ရှန်းရွှီရှေးဟောင်းမိုင်းက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်။ နတ်ဆိုးတာအို ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် အသတ်ခံခဲ့ရပြီး သူ့ရဲ့အသွေးအသားတွေက ပြန့်ကျဲသွားလိမ့်မယ်။ ဒီအထဲမှာ တချို့က ရှန်းရွှီရှေးဟောင်းမိုင်းထဲမှာ တံဆိတ်ခတ်ခံလိုက်ရပုံပဲ"

ရှဲ့နျန်ချင်းက ပြောလိုက်သည်။

လုမင် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ရှန်းရွှီရှေးဟောင်းမိုင်းအကြောင်းကို သူလည်း အတော်ပင် သိချင်မိခဲ့သည်။

"အား...ဝါး..."

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ ငိုကြွေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ငိုကြွေးသံက လွန်စွာ ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် ကောင်း၏။

ယင်းက လုမင်၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

ဤငိုကြွေးသံက တောင်နှင့်မြစ်ပန်းချီကားအတွင်းမှ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းက ပြင်ပကမ္ဘာမှ ထွက်ပေါ်လာတာ သေချာသည်။

သို့သော်လည်း၊ တောင်နှင့်မြစ် ပန်းချီကားသည် ဂူလှိုင်ကောင်းကင်ရတနာ ဖြစ်၏။ ၎င်းက ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာကို တည်ဆောက်ထား၍ ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်ကာ အသံ လုံးဝ မကူးစက်နိုင်ပေ။ သို့ရာတွင်၊ ဤအသံက မည်သို့ဝင်လာပါသနည်း။

ရှဲ့နျန်ချင်းလည်း ယင်းကိုတွေးမိပြီး သူ့အမူအရာ ပြောင်းသွားသည်။

"ဝှစ်"

တန်တန်သည်လည်း အဝေးမှ ပျံဝဲလာကာ လုမင်၏ ပခုံးပေါ်တွင် ဆင်းသက်လိုက်၏။

"ဒီငိုသံက ဘာလဲကွ၊ ကြားရတာ စိတ်ဆင်းရဲစရာကောင်းလိုက်တာ"

"အပြင်ကလာတာ။ အပြင်ထွက်ကြည့်ရအောင်"

လုမင် ပြောလိုက်သည်။

အတွေးတစ်ခုဖြင့် လုမင်၊ ရှဲ့နျန်ချင်းနှင့် တန်တန်တို့က တောင်နှင့်မြစ် ပန်းချီကားအတွင်းမှ အတူတူ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

တောင်နှင့်မြစ်ပန်းချီကားအတွင်းမှ ထွက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ငိုသံက ပို၍ ပြတ်သားလာသည်။ ထိုအသံက အရှေ့ဘက်မှ လာနေခြင်းပင်။

နှစ်ယောက်သား အခန်းပြင်ထွက်ပြီး ခြံဝင်း‌ထဲသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဒါက..."

အရှေ့ကို မျှော်ကြည့်ပြီးနောက် လုမင်ကော ရှဲ့နျန်ချင်းပါ တုန်လှုပ်သွား၏။

ဤအချိန်က ညအချိန် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး မှောင်နေပြီး လနှင့် ကြယ်များကိုပင် မမြင်ရပေ။

သို့ရာတွင် အရှေ့ဘက်မှာတော့ ကောင်းကင်က သွေးကဲ့သို့ နီစွေးနေသည်။

၎င်းက နေဝင်ချိန်နှင့်တူသော်လည်း နေဝင်ချိန်လည်း မဟုတ်ပေ။ အလင်းရောင်က မြေပြင်မှ တိုးထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ကို အနီရောင် ဆိုးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံကလည်း ထိုနေရာမှ ထွက်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

လုမင်နှင့် ရှဲ့နျန်ချင်းလည်း ခြံဝင်းထဲမှ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ ထိုအခါမှ အခြေအနေကို ပို၍ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လာရတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တောင်ပိုင်းနတ်နန်းတော်အထက် ကောင်းကင်ယံ၌ လူများပြည့်ပြီး အရှေ့ဘက်သို့ မျှော်ကြည့်နေကြသည်။

"ထိုပါ့ရှီ၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ မင်းသိလား"

ထိုပါ့ရှီက သူတို့နှစ်ယောက်၏ ဘေးတွင်ရှိပေသည်။ လုမင်က ထိုပါ့ရှီကို မေးလိုက်သည်။

"စစ်ဦးစီးချုပ်လု"

ထိုပါ့ရှီက လက်ယှက်ပြပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မေးကြည့်ထားပါတယ်၊ ငါသိရသလောက်ဆိုရင် အဲဒီဦးတည်ချက်က နတ်ဘုရား အပျက်အယွင်းတွေဘက်ကပဲ။ ဒီလိုဖြစ်စဥ်မျိုးက နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကြုံနေရတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ အချိန်တိုင်းမှာ ရှန်းရွှီအပျက်အယွင်းဘက်မှာ ကောင်းကင်က နီစွေးပြီး အော်ညည်းသံတွေလည်း ထွက်ပေါ်နေလိမ့်မယ်"

"နတ်ဘုရားအပျက်အယွင်းလား"

လုမင်နှင့် ရှဲ့နျန်ချင်းလည်း အနည်းငယ် အံ့သြသွား၏။ နတ်ဘုရားအပျက်အယွင်းမှ ဤဖြစ်ရပ်မျိုး ဖြစ်လာရန် သူတို့ မမျှော်လင့်ထားပေ။

"နတ်ဘုရားအပျက်အယွင်းက အင်မတန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်။ အဲဒီမှာ ရတနာတွေရှိနေပေမဲ့ အန္တရာယ်ကတော့များတယ်၊ နတ်ဘုရားအပျက်အယွင်းက အပြင်စည်းမှာ အန္တရာယ်သိပ်မရှိ‌ပေမဲ့... အတွင်းပိုင်းကတော့ အသေအန္တရာယ်များတာ။ သိုင်းအုပ်ချုပ်သူတောင်မှ အဲဒီအထဲကို ဝင်သွားပြီးရင် ပြန်မလာနိုင်ဘူး"

ထိုပါ့ရှီက ပြောလိုက်သည်။

ယင်းက လုမင်နှင့် ရှဲ့နျန်ချင်းတို့ကို ပို၍ပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်များပင် ပြန်မလာနိုင်ခြင်းက အံ့ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ငိုညည်းသံက ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း နောက်တွင် စတေးခံသည့် အသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအသံကတော့ အလွန်တရာ ကြီးကျယ်ခမ်းနား၏။ သေသေချာချာ နားထောင်ကြည့်လျှင် စစ်သီချင်းတစ်ပုဒ်နှင့် တူလှသည်။

"ငါ့ရဲ့လှံကို မိုးသို့ညွှန်... ကောင်းကင်ကိုးပါးကို သုတ်သင်ပစ်... တိုင်းတစ်ပါးသားတွေကို သတ်ဖြတ်လိုက်... ငါ့တောင်တန်းနဲ့ မြစ်တွေကို ပြန်ပေးလိုက်..."

ယောင်ဝါးဝါးဖြင့်၊ ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် လုမင်၏ ရင်ထဲ၌ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု ခံစားမှုများနှင့် သေခြင်းတရားကို ပျော်စရာကဲ့သို့ သဘောထားပြီး ရင်ဆိုင်နေရသည့်နှယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဂါး"

ထို့နောက် မိုးနှင့်မြေကို တုန်ခါစေနိုင်သော နဂါးဟိန်းသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

လုမင် အံ့သြသွားသည်။ နတ်ဘုရားအပျက်အယွင်းထဲတွင် ဘာများ ရှိနေပါသနည်း။ လုမင်လည်း ပို၍ပင် သိချင်သွားမိသည်။

ဤထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်က တစ်ညတာလုံး ကြာမြင့်ခဲ့ပေသည်။ နောက်တစ်နေ့ နေထွက်သောအခါ ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်များလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လုမင်က အရှေ့ဘက်သို့ ပျံသန်းနေသော လူများစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟင်၊ သူတို့က နတ်ဘုရား အပျက်အယွင်းတွေဆီကို သွားနေကြတာလား"

လုမင် အနည်းငယ် အံ့သြသွား၏။

"ဟုတ်တယ်၊ သူတို့က နတ်ဘုရားအပျက်အယွင်းတွေဆီကို သွားနေကြတာ။ နတ်ဘုရားအပျက်အယွင်းတွေမှာ နှစ်စဉ် ဒီဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာမယ်လို့ ပြောကြပေမဲ့... အဲဒီနောက်ပိုင်း နတ်ဘုရားအပျက်အယွင်းတွေမှာ အချိန်တစ်ခုကြာတဲ့အထိ အလုံခြုံဆုံး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"နတ်ဘုရားအပျက်အယွင်းတွေကို တောင်ပိုင်းနတ်နန်းတော်က အပြင်စက်ဝိုင်း၊ အတွင်းစက်ဝိုင်းနဲ့ အမြုတေနယ်မြေအဖြစ် ပိုင်းခြားထားတယ်"

"ပုံမှန်အားဖြင့်၊ အပြင်စက်ဝိုင်းမှာ အန္တရာယ်မရှိပေမဲ့ အတွင်းစက်ဝိုင်းကတော့ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နေတာ။ သတိမထားရင် အဓိပဓိတွေတောင် ကျဆုံးသွားနိုင်တယ်။ ဒါထက်၊ အမြုတေစက်ဝိုင်းဆိုရင်တော့ ဧကရာဇ်တွေတောင် ပြန်ထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အစောပိုင်းက သဘာဝရူပါရုံတွေပြီးရင် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အတွင်းစက်ဝိုင်းက ပိုပြီး လုံခြုံလာလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ကံက မဆိုးသရွေ့တော့ အန္တရာယ်ကြီးကြီးမားမားဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ နတ်ဘုရားအပျက်အယွင်းတွေကနေ ရတနာတွေနဲ့ ရှေးဟောင်းမိုင်းတွင်းတွေကို ရှာဖွေလို့ရတယ်"

ထိုပါ့ရှီက ရှင်းပြလိုက်သည်။ ဤအတောအတွင်း၌ သူဟာ အကြောင်းအရာ တော်တော်များများကို မေးမြန်းစုံစမ်းခဲ့ပေသည်။