အခန်း ၁၃၃၆

အပိုင်း ( 1336 ) ဧကရာဇ်ကျိုးယန်။

"ဟားဟားဟား၊ သိပ်လည်း အပျော်မစောပါနဲ့ဦး။ ဒီနေ့ မင်း သေရမဲ့အပြင် လုမင်လည်း သေလိမ့်မယ်"

မြင်းမျက်ဧကရာဇ်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"လုမင်လည်း မင်းတို့လက်ထဲမှာ ရှိတာလား"

အဓိပဓိကျိုးယန်လည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

"မဟုတ်သေးပါဘူး၊ ‌ဒါပေမဲ့ မကြာခင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်က ပြုံးပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"လုမင်က ဖြောင့်မတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ ငါကြားဖူးတယ်။ ဒီနေ့ မင်းတို့ကို ကွပ်မျက်တော့မယ်ဆိုတာ သူသိရင် မင်းကို ကယ်တင်ဖို့ သူတော်စင်မြို့တော်ဆီကို ပြေးလာလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ သူလာသရွေ့တော့ သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်"

"မင်း... ရွံ့စရာကောင်းလိုက်တာ"

"မင်း တကယ် ယုတ်မာတာပဲ။ ငါတို့ကို အသုံးချချင်ရင် စဉ်းတောင်မစဉ်းစားနဲ့"

ရှကျိုးယန်၊ ပိုင်ရှီကျင်းနှင့် အခြားသူများလည်း မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်၏ စကားကိုကြားသောအခါ ဒေါသပေါက်ကွဲသွားကြသည်။ သူတို့၏အဆင့်အရ ရှဲ့မိသားစုနှင့် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ဘုရားကျောင်း၏ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကို မည်သို့မသိဘဲ ရှိမည်နည်း။ လုမင်ကို ဆွဲဆောင်ရန် တမင် ကြိုးစားနေကြကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"အော်‌လေ၊ မင်းတို့ ဘယ်လောက်ပဲ အော်နေပါစေ အသုံးမဝင်ဘူး"

မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ ရှကျိုးယန်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာများပေါ်မှ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမူအရာများကို မြင်ရခြင်းမှာ သူ့ကို အလွန်သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဤအခိုက်တွင်...

"ဝှစ်... ဝှစ်..."

အဝေးမှ ပြင်းထန်သော လေတိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အသံများ မပျောက်ကွယ်မီပင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ လူရိပ်များ ပေါ်လာနေကြပြီ။

မိစ္ဆာနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၊ သူတို့အားလုံးက မိစ္ဆာနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့တစ်ဦးစီက အားကောင်း‌သော ‌အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေ‌ပြီး မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်နှင့် အခြားသူများကို အေးစက်စက်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

ဤမိစ္ဆာနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင်များ၏ အရှိန်အဝါများက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည်။ သူတို့က လုမင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် မိစ္ဆာနတ်ဆိုး မျိုးနွယ်ဝင်များထက် များစွာပို၍ အားကောင်းခဲ့ပေသည်။

သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ ခန္ဓာကိုယ်ထွားကျိုင်းပြီး အလွန် ကြောက်စရာကောင်းသော နတ်ဆိုးအငွေ့အသက်များ ရှိသည်။ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါက နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။

နတ်ဆိုး သိုင်းအုပ်ချုပ်သူ။

သူတို့ကို ဦးဆောင်သူမှာ အမှန်တကယ်ပင် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ သိုင်းအုပ်ချုပ်သူ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။

မြင်းမျက်နှာ ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းသွားသည်။

"မိုရှာမျိုးနွယ်၊ မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ"

မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့၊ ငါတို့က မင်းကိုသတ်ဖို့ ရောက်လာတာ"

မိစ္ဆာနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က အေးစက်စက်ဖြင့် ပြောသည်။

"မင်းဘယ်လိုလုပ်ရဲတာလဲ။ မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံး သုတ်သင်ခံချင်လို့လား"

မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်က အော်ဟစ်လိုက်၏။

"မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံး ရှင်းပစ်မှာလား။ ရှဲ့မိသားစုသာ ဒီလိုလုပ်နိုင်ရင် ငါ့ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို ဟိုးအရင်ကတည်းက ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီးပြီပေါ့။ မင်းတို့က ငါတို့ကို ချမ်းသာပေးထားတဲ့အထိ အရမ်းကြင်နာပြမှာလား"

မိစ္ဆာနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ သိုင်းအုပ်ချုပ်သူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ချွမ်... ချွမ်"

ထိုအချိန်တွင် မီးတောင်အောက်ခြေမှ သံကြိုးများ ကျိုးသွားသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် မီးတောင်ငါးခုမှ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါငါးခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ တချိန်တည်းမှာပင် လူရိပ်ငါးခု ပြေးထွက်လာတော့သည်။

ရှကျိုးယန်နှင့် အခြားသူများ ဖြစ်သည်။

ရှကျိုးယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က‌ ပူပြင်းသော နေတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပူပြင်းမှုကြောင့် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း အပူချိန်မှာ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာတော့သည်။

'သိုင်းအုပ်ချုပ်သူ...'

လုမင်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာခဲ့သည်။

အဓိပဓိကျိုးယန်က သိုင်းအုပ်ချုပ်သူနယ်ပယ်သို့ အမှန်တကယ် ချိုးဖြတ်သွားခဲ့ပြီ။ ယခု သူ့ကို ဧကရာဇ်ကျိုးယန်ဟု ခေါ်သင့်သည်။

တချိန်တည်းမှာပင် လုမင် အံ့အားသင့်ခဲ့၏။ သူတို့ပုံစံအရ ပိတ်မိနေခြင်း လုံးဝမဟုတ်ဘဲ မီးတောင်အတွင်းမှ ကိုယ့်ဘာသာ ထွက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း... မင်းတို့ ဘယ်လို လွတ်နေတာလဲ"

မြင်းမျက်နှာ ဧကရာဇ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါပေါ့၊ ငါ့အကူအညီရနေပြီ။ အခု မင်း အရင် နေခဲ့လိုက်တော့"

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က ပြောလိုက်သည်။

"သတင်းသွားပို့မှ"

မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်က ရုတ်တရက် အော်ပြီး လှည့်ထွက်သွား၏။

"ဒီမှာနေ"

မိစ္ဆာနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်ကို အစောကြီးကတည်းက စောင့်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ် လှုပ်ရှားသည်နှင့် သူကလည်း လှုပ်ရှားလိုက်၏။ သူက မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်ဆီသို့ ချွန်ထက်သော လက်သည်းအလင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

"သတ်"

မိစ္ဆာနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ အခြား အဖွဲ့ဝင်များကလည်း ရှဲ့မိသားစုဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။

"ဝုန်း"

တစ်ဖက်တွင် ရှကျိုးယန်နှင့် အခြားသူများလည်း လှုပ်ရှားခဲ့၏။ အဓိပဓိကျိုးယန်က မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်ကို နေတစ်စင်းကဲ့သို့ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်ထိုးလိုက်တော့သည်။

မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်လည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး ရှောင်တိမ်းရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ရှကျိုးယန်၏ လက်သီးမှ ကြောက်စရာကောင်းသော အငွေ့အသက်တို့ကို သူ ခံစားခဲ့ရ၏။ ထို့ကြောင့် ထိပ်တိုက် ရင်မဆိုင်ဝံ့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပိုင်ရှီကျင်း၊ ကျွင်းစုန့်ကြွယ်နှင့် အခြားနှစ်ယောက်တို့က ရှဲ့မိသားစု၏ လူများကို စတင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ကမ္ပည်းစာများ ပေါ်လာပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းဝင်္ကပါများ ဖြစ်ပေါ်လာကြ၏။ ပိုင်ရှီကျင်းနှင့် အခြား သုံးဦးတို့က တိုက်ခိုက်သည်နှင့် လေထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ဝင်္ကပါများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ တခဏအတွင်း လူအနည်းငယ် သေဆုံးသွားတော့သည်။

လုမင်က သူ့မျက်နှာအမှန်ကို မထုတ်ပြသေးဘဲ လျှို့ဝှက်နေသည်။ မည်သို့ပင်‌ဆိုစေ၊ ယခုအခါ ရှကျိုးယန်နှင့် အခြားသူများက အသာစီးရနေပြီဖြစ်‌သောကြောင့် သူ အလျင်မလိုတော့ပါ။ သူက လေထဲတွင် ပုန်းကွယ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုတချို့ကို တိတ်တဆိတ် ရှောင်တိမ်းနေခဲ့သည်။

"နေကိုးစင်း နတ်ဘုရားလက်သီး"

ရှကျိုးယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးတောက်များက ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။ ယောင်ဝါးဝါးဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် နေကိုးစင်း၏ အရိပ်များပင် ပေါ်လာခဲ့၏။

သူက နေတစ်စင်း ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ လက်သီးချက်ဖြင့် မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်၏ ထွက်ပေါက်လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်လည်း ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုက်ရသည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း..."

နှစ်ယောက်သား အပြန်အလှန် ထိုးနှက်လိုက်ကြသည်။ မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အထပ်ထပ် ဆုတ်သွားရ၏။ သူ့ပါးစပ်မှ သွေးများ အန်ထွက်လာတော့သည်။ သူက ရှကျိုးယန်ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ပေ။

သူ ဆုတ်ခွာသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ တိုက်ခိုက်မှုတို့ ကျရောက်လာသည်။

ထိုအခါ အကြောက်အကန် ခုခံရပြန်တော့သည်။

တချိန်တည်းမှာပင် မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ် ခေါ်ဆောင်လာသူများ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အသတ်ခံခဲ့ရသည်။ မည်သူမျှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

'ပြေး၊ ငါပြေးရမယ်'

မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်က သူ့စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ယွမ်ချီစွမ်းအင်က ပူလောင်နေပြီး တာအိုနယ်မြေနှင့် သူ့ကိုယ်သူရစ်ပတ်ကာ ရှကျိုးယန်၏ လက်သီးချက်ကို ခုခံလိုက်၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် လောင်ကျွမ်းလုနီးဖြစ်ပြီး သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရသော်လည်း ဝိုင်းရံခြင်းမှ လွတ်မြောက်ကာ ငရဲကိုးခု နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ ထွက်ပေါက်သို့ အသည်းအသန် ပြေးသွားတော့သည်။

"မကောင်းတေ့ဘူး၊ ငါတို့ သူ့ကို အလွတ်ပေးလို့မရဘူး"

ရှကျိုးယန်က သူ့နောက်ကို အလျင်အမြန် လိုက်သည်။

မိစ္ဆာနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်လည်း သူ့နောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်သွား၏။

ထိုစဉ် လုမင်၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားပြီး လူအုပ်ထဲမှ ချက်ခြင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"သေစမ်း၊ သူတို့ထဲက တစ်ယောက် ထပ်လွတ်သွားပြီ"

ပိုင်ရှီကျင်းနှင့် ကျွင်းစုန့်ကြွယ်တို့လည်း မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်၏ အမြန်နှုန်းက အံ့ဩစရာပင်။ ထို့ထက် ယခုအချိန်တွင် သူက အသက်လု၍ ပြေးနေသောကြောင့် ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်နေပြီဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

တခဏချင်း မိုင်ထောင်ချီကာ ဖြတ်သန်းသွား၏။

သို့သော်လည်း သူ့မှာ မိုင်ပေါင်းတစ်သိန်းအထိပင် မပြေးနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ့ရှေ့တွင် လေဟာပြင်က တုန်ခါသွားပြီး ကြီးမားသော ဝင်္ကပါတစ်ခု ရုတ်တရက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဧရာမဝင်္ကပါအတွင်းမှ သံကြိုးကြီးရှစ်ချောင်းပေါ်လာပြီး မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်၏ ပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်သွား၏။

"ချိုးဖြတ်စမ်း"

မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ် မျက်နှာပျက်သွားသည်။ သူက သံကြိုးများကို တစ်ချက်ရိုက်လိုက်သော်လည်း တုန်ခါမှုတစ်ခုသာဖြစ်စေပြီး သံကြိုးများ ပြတ်တောက်မသွားခဲ့ပေ။

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ"

မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူတောင်မှ မချိုးဖြတ်နိုင်လျှင်၊ ဤဝင်္ကပါကို သိုင်းအုပ်ချုပ်သူတစ်ပါးက တည်ဆောက်ထားကြောင်း ထင်ရှားသည်။

သို့ရာတွင် သူ့ကိုတားဆီးရန် သိုင်းအုပ်ချုပ်သူနယ်ပယ် ကမ္ပည်းသခင်တစ်ပါး ဤနေရာတွင် မည်သို့ရှိမည်နည်း။

နောက်အခိုက်မှာတော့ မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်၏ရှေ့တွင် ရုပ်ပုံတစ်ခုပေါ်လာကာ ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

"ကျောက်ပေါ၊ မင်းလား။ မဟုတ်ဘူး... မင်းက ကျောက်ပေါ မဟုတ်ဘူး"

မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်က ပထမတော့ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထို့နောက် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

ကျောက်ပေါက သူနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသည်။ ကျောက်ပေါက သူပင်လျှင် ချိုးဖျက်၍မရသော ဝင်္ကပါကို တည်ဆောက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့ဆိုလျှင် ဤလူက ကျောက်ပေါ လုံးဝမဟုတ်ပါ။

"ဝှစ်... ဝှစ်"

ထိုစဉ် သူ့နောက်မှ ရှကျိုးယန်နှင့် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တို့က ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

"ထွက်သွား"

မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်က ဟိန်းဟောက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်မှ ထွက်ပြေးရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုဘက်မှာပါ ဝင်္ကပါကြီးတစ်ခု ရှိနေခဲ့၏။ သံကြိုးများက ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းပြီး မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်ကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှကျိုးယန်နှင့် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် တို့က မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

"ချီးပဲ၊ မင်း ဘယ်သူလဲ"

မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်က ဟိန်းဟောက်ပြီး လုမင်ကို စိန်းစိန်းဝါးဝါး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအခိုက်တွင် လုမင်ကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပိုင်းဖြတ်ပစ်ရုံမှတပါး အခြား ဘာမျှမတွေးနိုင်တော့ပါ။

လုမင်သာ သူ့ကို မတားဆီးပါက သူ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မှာ သေချာသည်။

ရှကျိုးယန်နှင့် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တို့လည်း လုမင်ကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

လုမင်က မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်ဘက်က မဟုတ်ပါလား။ သူက မြင်းမျက်နှာဧကရာဇ်ကို တားဆီးထားနိုင်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ ထို့ထက်၊ သူဟာ သိုင်းအုပ်ချုပ်သူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

သူက ရန်သူဖြစ်လျှင် မကောင်းပေ။

"မင်းပဲ အစောပိုင်းတုန်းက ငါ့နာမည်ကို မပြောခဲ့ဘူးလား"

လုမင် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာပုံသဏ္ဍာန်က ပြောင်းလဲလာပြီး သူ၏ မူလအသွင်အပြင်ကို ပြန်ရောက်သွား၏။

"မင်း... မင်းက လုမင်လား"

မြင်းမျက်နှာ ဧကရာဇ်လည်း မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်လိုက်တော့သည်။