အခန်း (၂၃၀၇-၂၃၀၈)
Vol. 231 Ch. 2307-2308
အခန်း ၂၃၀၇ - ငါ သေသွားပြီလား
ချင်းယီ ခန်းမ ၏ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးများကို ရှာဖွေရသည်မှာ တကယ်ပင် လွယ်ကူလှသည်။
ဖန့်ချန် သည် သူ၏ လက်စွမ်းပြသည့် အချိန်နှင့် ကြိမ်နှုန်းကို တတ်နိုင်သမျှ ထိန်းချုပ်ထားသည်။ သူသည် မကြာခဏ အလွန်အကျွံ လုပ်ဆောင်နေသည်ဟု မထင်ရစေရန် သတိထားသည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ သရဲတစ္ဆေကဲ့သို့ ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက် လုပ်တတ်သည့် နည်းစနစ်များကြောင့် ပစ်မှတ်ထားခံရသည့် သူတော်စင်များမှာ အကြောင်းရင်းပင် မသိလိုက်ဘဲ ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားကြသည်။
တချို့သော သူတော်စင်များမှာ ၎င်းတို့၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေရင်းပင် အသက်ပျောက်သွားကြသည်အထိ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်စွာ သေဆုံးသွားကြသည်။
လောကတွင် လေမလုံသော နံရံဟူသည် မရှိပေ။
“အဲဒီ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ပြန်ရောက်လာပြီ။”
နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းထားသကဲ့သို့ ရှိသော အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တစ်ခုအတွင်းတွင်၊ အေးစက်သော အမူအရာရှိသည့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ယောက်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေသည်။
သူ၏ နောက်တွင်မူ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်ခန့်ရှိသော သူတော်စင် နှစ်ဦး ရပ်နေကြသည်။
ဤ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာမူ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် အထိ ခိုင်မာနေပြီး ထိုသူတော်စင် နှစ်ဦးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်ပေသည်။
“စီကု အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီနှစ်တွေ အလကား စောင့်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အခု သူ ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ဆီကို လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီကျရင် စီကု အစ်ကိုကြီးအနေနဲ့ ဒီ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပါပြီ။”
သူတော်စင် နှစ်ဦးက လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြု၍ လျှောက်တင်ကြသည်။
အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီနှစ်တွေအတွင်း မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကို မြှားစာအဖြစ် အသုံးချရတာ အားနာစရာပါပဲ။
ဒီကိစ္စ ပြီးသွားရင်တော့ ငါတို့ ချင်းယောင် ကျောင်းတော် ကို ပြန်လို့ရပါပြီ။”
“အားမနာပါနဲ့၊ အားမနာပါနဲ့။”
ထိုသူတော်စင် နှစ်ဦးက အလျင်အမြန် လက်ခါယမ်းကြသည်။
ချီထျန်း မျိုးနွယ်စုမှ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်ကို ကူညီရခြင်းမှာ အားနာစရာ ကိစ္စမဟုတ်ပေ။
“စီကု အစ်ကိုကြီး၊ ပြီးတော့ ဒီ ချင်းယီ ခန်းမ ကလည်း တကယ်ကို အနိုင်ကျင့်လွန်းပါတယ်။ အစ်ကိုကြီးရဲ့ အစ်ကိုဝမ်းကွဲက ဒီ ချင်းယီ ခန်းမ ကြောင့်ပဲ မန်ရှန်း လမ်းကြောင်း မှာ သေဆုံးခဲ့ရတာ မဟုတ်လား။
ဒီ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူကို ရှင်းပြီးရင် ချင်းယီ ခန်းမ ကိုလည်း သင်ခန်းစာ ပေးဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားသင့်တယ် မဟုတ်လား ”
“ချင်းယီခန်းမ နဲ့ ပတ်သက်နေတဲ့ အထက်လူကြီးတွေက များလွန်းတယ်။ ငါတို့ မျိုးနွယ်စုက လူတွေတောင် အဲဒီမှာ ရှယ်ယာတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားကြတယ်။ ချင်းယီ ခန်းမ ကို ဖျက်သိမ်းဖို့ဆိုတာ ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် အခုလောလောဆယ် မဖြစ်နိုင်သေးဘူး။”
အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။
စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“အရင်ဆုံး ဒီ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူကို အရင် ရှင်းထုတ်လိုက်ကြစို့။ ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုဝမ်းကွဲက အလကား သေသွားလို့ မဖြစ်ဘူး၊ သူနဲ့အတူ ယင်လောက ကို လိုက်သွားဖို့ ငါ ပို့ပေးရလိမ့်မယ်။
မင်းတို့ နှစ်ယောက်က နေရပ်ကို ပြန်ပြီး သူလာမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေလိုက်။ ကျန်တဲ့ အစ်ကိုကြီးနဲ့ ညီငယ်တွေလည်း ရောက်လာကြတော့မှာပါ။”
“ဟုတ်ကဲ့”
…
ဖန့်ချန် သည် ပိတ်ကာမျက်နှာပြင်မှ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး စပ်စုစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ငါက ဘယ်တုန်းက ချီထျန်း မျိုးနွယ်စုက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် သူတော်စင် တစ်ယောက်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့တာလဲ။”
လီဝူ က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“သူ့ရဲ့ အစ်ကိုဝမ်းကွဲ အကြောင်း ပြောနေတာဆိုတော့၊ နောက်ဆုံးတစ်ခါ အရှင်သခင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ အဖြစ် လုပ်ကိုင်တုန်းက မတော်တဆ သတ်မိလိုက်တဲ့ သူများ ဖြစ်လိမ့်မယ်……”
ဖန့်ချန် က နားလည်သလို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒီ မန်ရှန်း လမ်းကြောင်း က တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးတာပဲ။ ချင်းယီ ခန်းမ ရဲ့ စာရင်းထဲမှာ သာမန်လိုလိုနဲ့ အများကြီး ပတ်သက်နေတဲ့ သူတော်စင်တွေ အများကြီးပဲ။”
“အရှင်သခင်၊ ဒီ ကုန်သွယ်မှု ကို ကျွန်တော်တို့ ဆက်လုပ်ကြမှာလား ဒီကောင်တွေရဲ့ ဆုကြေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာ ပိုမကောင်းဘူးလား။ သူတို့ကို အလကား စောင့်ခိုင်းထားလိုက်ပါလား။”
လီဝူ က အကြံပေးသည်။
“ဒီ ကုန်သွယ်မှု ကိုတော့ ဆက်လုပ်ရမှာပေါ့။ ပြီးတော့ ဟိုကောင်က ‘စီကု’ ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့၊ ငါကလည်း ‘စီကု’ ဆိုတဲ့ သူတွေနဲ့ မတည့်ဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ နှစ်ခုဝယ်ရင် တစ်ခု အလကား ရတဲ့ပုံစံမျိုး လုပ်လိုက်တာပေါ့။”
ဖန့်ချန် က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။
လီဝူ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
အကယ်၍ လင်ယောင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ထဲမှာ ချီထျန်း မျိုးနွယ်စု သား တစ်ယောက်ကို တကယ်ပဲ အရေးယူလိုက်ရင် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်တွေက……
ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန် ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ က ခရီးစတင်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူ ထပ်မံ မစဉ်းစားတော့ပေ။
ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ခန်းမ တစ်ခု။
စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် သူတော်စင် နှစ်ဦးက ဘေးချင်းယှဉ် ထိုင်နေကြပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
သူတို့၏ အနီးအနားရှိ ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင်မူ သတိမပြုမိနိုင်သော အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ များစွာ ရှိနေသည်။
သူတို့၏ သွားလာလှုပ်ရှားမှုမှာ လျှို့ဝှက်လွန်းပြီး အရှိန်အဝါများကို အနည်းဆုံးအထိ ဖိနှိပ်ထားကာ မမြင်ကွယ်ရာမှ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
“မင်းတို့ ထင်လား၊ အဲဒီ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တကယ် ရဲရဲတင်းတင်း လာမလား ”
“ဘာလို့ မလာရမှာလဲ အရင်က သူတော်စင် လေးပါးရဲ့ ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရတုန်းကတောင် သူ မကြောက်ခဲ့ဘူး။ ဒီတစ်ခါ ဟိုနှစ်ယောက်က မြှားစာအဖြစ် နေပေးထားပြီး ဆုကြေးကလည်း ၅၀၀ ကျော်ဆိုတော့ ငါဆိုရင်လည်း လာမှာပဲ။”
“ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။ သူ လာမယ်ဆိုရင်လည်း စောစော လာစေချင်တယ်။ ဒီမှာ အကြာကြီး စောင့်နေရတာ ပျင်းစရာကောင်းတယ်၊ မန်ရှန်း လမ်းကြောင်း မှာ ဘာမှလည်း ကစားစရာ မရှိဘူး။”
“ကစားဖို့လား ဒီတစ်ခါ မင်းကို လာခိုင်းတာ ကစားဖို့လို့ ထင်နေလား ဒါဟာ ငါ မနည်း အခွင့်အရေး ရအောင် ယူပေးထားရတာ။
စီကု အစ်ကိုကြီးနဲ့ အတူ လာရတာဆိုတော့ ဒီကိစ္စ ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့က စီကု အစ်ကိုကြီးရဲ့ လူတွေ ဖြစ်သွားပြီ။ နားလည်လား ”
“ပြောတော့ ပြောတာပဲ…… ဒါပေမဲ့ သူက ‘စီကုအငယ်’ ပဲ၊ ‘စီကုအကြီး’ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီ ‘စီကုအကြီး’ က ‘ချီထျန်း ကြီးမားသော ကျောက်စာ မှတ်တမ်း’ ကို နားလည်သွားပြီး ချီထျန်း မျိုးနွယ်စု ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူ အသစ် ဖြစ်လာတော့မှာ။ သူ့နောက်ကို လိုက်နိုင်မှပဲ အနာဂတ် လမ်းကြောင်း ပွင့်မှာ……”
“မင်းက တကယ်ပဲ လောဘကြီးတာပဲ။ သူက နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းတော် ရဲ့ ကျောင်းသား၊ ငါတို့က နေ့တိုင်း စကားတောင် မပြောနိုင်ဘူး၊ မင်းက သူ့နောက် လိုက်ချင်သေးတာလား။
စီကုအငယ် ရဲ့ နောက်ကိုပဲ လိုက်နိုင်ရင် ကျေးဇူးတင်ရမှာ။ သူက စီကုအကြီး ရဲ့ အရင်းအနှီးဆုံး ညီလေးပဲ၊ နောက်ပိုင်း အနည်းဆုံးတော့ စကား ပြောပေးနိုင်မှာပါ။”
“လူကြီးမင်းတို့၊ အသံ အနည်းငယ် တိုးကြပါဦး။ အဲဒီ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ က ကိုယ်ဖျောက်တဲ့ နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်လို့ ကြားတယ်။ မင်းတို့ အခုလို အော်ဟစ်နေကြရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖော်ထုတ်မိပြီး စီကု အစ်ကိုကြီးရဲ့ ကိစ္စ ပျက်စီးသွားရင် ဒီအပြစ်ကို ဘယ်သူ တာဝန်ယူမှာလဲ ”
“ဒီလောက် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ယောက်တည်းကို ကြောက်နေတာလား ချင်းယောင် ကျောင်းတော် မှာ ငါတို့ အုပ်စုရဲ့ ကိုယ်ဖျောက်နည်းစနစ် က ထိပ်တန်း အဆင့်ပဲ မဟုတ်လား။ သူ လွယ်လွယ်နဲ့ တွေ့သွားနိုင်မလား ”
“တစ်၊ နှစ်၊ သုံး၊ လေး၊ ငါး…… (၃၆) ယောက် မြှားစာလုပ်တဲ့ နှစ်ယောက်နဲ့ ပေါင်းရင် သူတော်စင် စုစုပေါင်း (၃၉) ယောက်။”
ဖန့်ချန် သည် သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ကို မောင်းနှင်ကာ ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော သူတော်စင် များကြားထဲတွင် ရွေ့လျားနေသည်။
သူသည် ဤ သူတော်စင် အုပ်စု၏ စွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်ငါးပါး ထဲတွင် ထည့်တွက်လျှင်ပင် နေမင်းခုနှစ်ပါး အောက်အဆင့်တွင် အလွန် ထိပ်သီးအဆင့် ရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသားများလောက် မမှီသေးသော်လည်း၊ သာမန် အဆင့်တူ သူတော်စင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်တော့ သူတို့သည် တကယ့်ကို ထိပ်သီး ပုဂ္ဂိုလ်များပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ထဲတွင် တံဆိပ်ခတ်ထားသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာ အနည်းဆုံး (၇) ခု ရှိကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။
အရင်က တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေကြသော ချင်းယောင် ကျောင်းသားများမှာ ထိုအရာကို မြင်သည်နှင့် တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး လေးစားစွာဖြင့် ဦးညွှတ် အလေးပြုကြသည်။
စီကုချွမ် ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေသည်။ သူသည် ဤ လေးစားဟန်ဆောင်ထားသော မျက်နှာများ အောက်တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်နိုင်သော်လည်း သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒီ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ပေါ်လာရင်၊ အရှင်လတ်လတ် လိုချင်တယ်။”
“စီကု အစ်ကိုကြီး စိတ်ချပါ ”
သူတော်စင် များက လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြု၍ ကတိပေးကြသည်။
စီကုချွမ် က ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
မြှားစာအဖြစ် တာဝန်ယူထားသည့် သူတော်စင် နှစ်ဦးမှာလည်း ငါးမျှားတံကို ငါးမိစေရန် စိတ်ရှည်စွာ ထိုင်စောင့်နေကြသည်။
ရုတ်တရက်ပင်၊ ထိုသူတော်စင် နှစ်ဦးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိဟန်ဖြင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။
သူတို့ တုံ့ပြန်ရန် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် သူတို့၏ ခေါင်းများမှာ လည်ပင်းမှ ပြတ်ကျသွားတော့သည်။
ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ချင်းယောင် ကျောင်းသားများမှာ ကြောင်သွားကြသည်။
သူတို့သည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မသိကြသလို၊ သူတို့လောက် စွမ်းအားရှိသော သူ၏ ခေါင်းကို လူအများကြားတွင် အသံတစ်ချက်ပင် မထွက်ဘဲ မည်ကဲ့သို့ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်ကိုလည်း မစဉ်းစားတတ်တော့ပေ။
စီကုချွမ် ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေသည်။
ထို့နောက် ထူးဆန်းသော ခံစားချက် တစ်ခုက သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
“အန္တရာယ် ရှိတယ်”
စီကုချွမ် သည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်မှုများ လုပ်ဆောင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ နည်းလမ်းများမှာ အသုံးမဝင်တော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူ၏ နားထဲသို့ အော်ဟစ်သံများ ရောက်လာသည်။
“စီကု အစ်ကိုကြီး သေသွားပြီ”
“ငါ သေသွားပြီလား”
စီကုချွမ် အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီးနောက် သူ၏ ရှေ့တွင် ဝိညာဉ်ဖမ်းတမန် တစ်ယောက် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသူသည် သူ့ကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေသည်။
…
ချင်းယီ ခန်းမ။
ဖန့်ချန် သည် လူအိုကြီး၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။
“တာဝန်တွေ အကုန် ပြီးသွားပြီ၊ ငွေရှင်းပေးပါ။”
လူအိုကြီးသည် အံ့ဩစွာ မော့ကြည့်သည်။
“အကုန် ပြီးသွားပြီ”
ထို့နောက် သူသည် သေချာ စစ်ဆေးကြည့်ရာ တာဝန်အားလုံး ပြီးဆုံးသွားသည်ကို တွေ့ရှိမှ ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးများကို ဖန့်ချန် ထံ လွှဲပေးလိုက်သည်။
စုစုပေါင်း (၄၂၀၀) ဖြစ်သည်။
“အကြီးအကဲ၊ ဒီ ကျောက်တုံးတွေက ကျွန်တော့်အတွက် ခဏလောက် သုံးဖို့ လုံလောက်ပါပြီ။ ခဏတာတော့ တာဝန်တွေ ထပ်မယူတော့ဘူး။”
ဖန့်ချန် လက်အုပ်ချီကာ ဂါရဝပြုပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။
လူအိုကြီးသည် သူ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်၍ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဒီကောင်က ချင်းယောင် ရဲ့ မြှားစာတွေကိုပါ ဝါးမြိုသွားတာပဲ၊ တကယ်ကို ဘယ်သူလဲ……”
အခန်း ၂၃၀၈ - ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက် သူများကိုသတိပြုပါ
ချန်ဆန်းနန်း သည် အလျင်အမြန် လျှောက်လှမ်းလာပြီး ဖန့်ချန် ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စားပွဲပေါ်ရှိ တာဝန်ပြားများကို ကြည့်ကာ ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“အကြီးအကဲ၊ အဲဒီ နှစ်ယောက်က ချင်းယောင် ကျောင်းတော် က ကျောင်းသားတွေပါလို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား ”
“ဟုတ်တယ်လေ၊ ဒီကောင်လေး စားပွဲပေါ်က ဟာတွေကို ဝါးမြိုသွားတာပဲ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါ့လက်အောက်မှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တွေထဲမှာ ဒီကောင်လေးက အတော်ဆုံးပဲ။”
လူအိုကြီးသည် လက်မထောင်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩမှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
“အကြီးအကဲ…… အဲဒီတော့ ချင်းယောင် ကျောင်းတော် ဘက်က……”
“သူတို့က ငါတို့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေကို လာစောင့်တာ၊ အခုတော့ ပစ္စည်းပေးပြီးမှပဲ အရှုံးပေါ်သွားတာလေ၊ ဒါက ငါတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ချင်းယောင် ကျောင်းတော် ဘက်ကလည်း နားလည်ပေးမှာပါ။ ငါတို့လို အောက်ခြေ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ လေးတွေကို ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
လူအိုကြီးက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး စားပွဲရှေ့သို့ ပြန်သွားကာ တာဝန်ပြားများကို စတင် စီစဉ်သည်။
ချန်ဆန်းနန်း သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ထဲမှ စိုးရိမ်မှုများ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသည်။ ဤ အကြီးအကဲပင် ဘာမှမဖြစ်ဟု ယူဆထားရာ ချငိးယီ ခန်းမ အနေဖြင့် ထိုကိစ္စအတွက် ချင်းယောင် ကျောင်းတော် ၏ အရေးယူမှုကို ခံရမည်မဟုတ်ဟု သူမ တွေးမိသည်။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူမသည် လွန်စွာ ရိုးရှင်းသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လယ်သမားတစ်ယောက်နှင့် တူသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ချန်ဆန်းနန်း သည် အလိုအလျောက်ပင် ရှေ့ကို တိုး၍ တားဆီးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ သူမကို ကျော်ဖြတ်ကာ ခန်းမထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လူအိုကြီးသည် မော့ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် လိုလိုလားလားဖြင့် ပြုံးပြလိုက်ပြီး အမြန် လျှောက်သွားသည်။
“လမ်းကြောင်းပိုင်ရှင်၊ ဒီနေ့ ဘာလို့ ဒီလို အောက်ခြေနေရာလေးကို ရောက်လာတာလဲခင်ဗျာ”
လယ်သမားနှင့် တူသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ လူအိုကြီးကို ကြည့်၍ ရိုးအေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“စီကုချွမ် က ငါတို့ မန်ရှန်း လမ်းကြောင်း မှာ သေသွားတယ်။ ငါက လမ်းကြောင်းပိုင်ရှင် ဖြစ်တဲ့အတွက် လာမေးမြန်းကြည့်တာပါ။”
“စီကုချွမ်”
လူအိုကြီး၏ မျက်နှာတွင် မည်သူမှန်း မသိသည့်ဟန် ပေါ်လာသည်။
ထိုပုဂ္ဂိုလ်က သတိပေးသည်။
“ချင်းယောင် ကျောင်းတော် က ကျောင်းသားလေ။ သူ့အစ်ကို စီကုပေ့ က နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမ က ကျောင်းသား၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ချီထျန်း မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကြီးမားသော ကျောက်စာမှတ်တမ်း ကို နားလည်သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူ ဖြစ်လာတော့မယ့် သူလေ။”
အသက်ကြီးသူနှင့် ချန်ဆန်းနန်း တို့သည် ‘စီကုပေ့’ ဆိုသည့် နာမည်ကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ကိစ္စရပ်မှာ မကောင်းတော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
‘ချီထျန်း မျိုးနွယ်စု’ ဆိုသည့် နာမည်နှင့် ‘ချီထျန်း ကြီးမားသော ကျောက်စာမှတ်တမ်း’ ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။
“ဒီတစ်ခါ စီကုချွမ် က သူ့အစ်ကိုဝမ်းကွဲ အတွက် လက်စားချေဖို့ မင်းတို့ ချင်းယီ ခန်းမ က လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ စောင့်နေတာ။ အခုတော့ မင်းတို့ ချင်းယီ ခန်းမ ကလည်း တကယ်ကို မျက်နှာမထောက်ဘဲ စီကုချွမ် ကို ဒီနေရာမှာပဲ အသက်ပျောက်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ။”
ထိုပုဂ္ဂိုလ်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ချီထျန်း မျိုးနွယ်စုက လူကြီးတွေသာ ဒီကိစ္စကို မေးမြန်းလာရင် ငါလည်း အတော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်။”
လူအိုကြီးမှာ လုံးဝ ကြောင်သွားပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် လုပ်ကာ မယုံနိုင်စွာဖြင့် မေးသည်။
“လမ်းကြောင်းပိုင်ရှင်၊ ခင်ဗျား ပြောတာ…… ချီထျန်း မျိုးနွယ်စုက တစ်ယောက် ငါတို့ ချင်းယီ ခန်းမ လက်ချက်နဲ့ သေသွားတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား ”
ထိုပုဂ္ဂိုလ်က နူးညံ့စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်လေ၊ ငါတို့ မန်ရှန်း လမ်းကြောင်း က ဘယ်သူမှ မထိန်းချုပ်တဲ့ နေရာ ဖြစ်ပြီး မင်းတို့ ချင်းယီ ခန်းမ မှာလည်း ကိုယ်ပိုင် စည်းမျဉ်းတွေ ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ လင်ယောင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ထဲက အဖွဲ့အစည်း အတော်များများက ငါတို့ကို မျက်နှာသာ ပေးထားကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီထဲမှာ မျိုးနွယ်စုကြီးတွေ တော့ မပါဘူး။”
“ဒါဆိုရင် ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ……”
လူအိုကြီးမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရေရွတ်လိုက်သည်။
ချန်ဆန်းနန်း ၏ မျက်နှာမှာ တစ်မျိုးပြီးတစ်မျိုး ပြောင်းလဲနေပြီး သူမ အစိုးရိမ်ဆုံး ကိစ္စမှာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“အခု မင်းတို့မှာ နည်းလမ်း နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ တစ်ခုက အဲဒီ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ကို ဖမ်းဆီးပြီး ချီထျန်း မျိုးနွယ်စုက လူတွေ လာတဲ့အခါ သူတို့ကို လွှဲပေးလိုက်ပါ။ ဒါဆိုရင် ငါလည်း အဖြေပေးစရာ တစ်ခုခု ရှိပြီး ဒီနေရာမှာ ဆက်နေနိုင်မယ်။”
ထိုပုဂ္ဂိုလ်က ပြုံးလျက်
“ဒုတိယနည်းကတော့ မင်းတို့ရဲ့ ချင်းယီ ခန်းမ ကို ဒီ မန်ရှန်း လမ်းကြောင်း မှာ ပိတ်လိုက်ဖို့ပဲ။ မင်းတို့ တစ်နှစ်ကို အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေ အများကြီး ရှာနေတာဆိုတော့ ပိတ်လိုက်ရင် အများကြီး ဆုံးရှုံးလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ။”
လူအိုကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ကို လွှဲပေးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ ငါတို့ ချင်းယီ ခန်းမ မှာ အဲဒီလို စည်းမျဉ်း မရှိဘူး။ ဒါဆိုရင်တော့ ပိတ်လိုက်ဖို့ပဲ ရှိတော့တာပေါ့…… တခြား ခန်းမ တစ်ခုကို ပြောင်းသွားရင်ရော အကြီးအကဲ အဖြစ် ဆက်လုပ်လို့ရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် လုပ်ကြံသူဝတ်စုံကိုပဲ ပြန်ဝတ်ရမလား မသိဘူး။”
ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ အံ့ဩသွားပြီး ထူးဆန်းစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“အဲဒီ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ကို မပေးအပ်ဖို့ တကယ် ဆုံးဖြတ်ထားတာလား ဒါက ကိစ္စရပ်ကို အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းနည်းပဲ၊ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေလည်း မကျန်ခဲ့ဘူး။ ခန်းမပိတ်လိုက်ရုံနဲ့ဆိုရင် ချီထျန်း မျိုးနွယ်စု ဘက်က မကျေနပ်မှုတွေ ရှိနေဦးမှာပဲ။”
“လမ်းကြောင်းပိုင်ရှင်၊ ကျွန်တော်တို့ ချက်းယီ ခန်းမ ကို နားလည်ပေးပါ။ အဲဒီကောင်လေးသာ တကယ်ပဲ မျိုးနွယ်စုကြီး တစ်ခုရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ကို စော်ကားမိတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို လွှဲပေးမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ မျိုးနွယ်စုသား တစ်ယောက်လောက်နဲ့တော့ ငါ့ရဲ့ ချင်းယီ ခန်းမ ကို စပြီး မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူး၊ လူတွေရဲ့ အပြောအဆိုကို မခံနိုင်ဘူး။”
လူအိုကြီးက ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။
မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းပိုင်ရှင် က သူ့ကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လေသံမှာ အရင်ကလောက် နူးညံ့မနေတော့ဘဲ အနည်းငယ် အေးစက်သွားသည်။
“ကျောင်ဟွမ်၊ မင်း မန်ရှန်း လမ်းကြောင်း ကို လာပြီး ချင်းယီ ခန်းမ ဖွင့်တုန်းက ငါတို့ရဲ့ အရင်က ရင်းနှီးမှုကြောင့် အဘက်ဘက်က အဆင်ပြေအောင် ကူညီပေးခဲ့တာကို မေ့သွားပြီလား မင်း ငါ့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ကြံရွယ်နေတာလား ”
ချန်ဆန်းနန်း ၏ မျက်လုံးတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပေါ်လာပြီး စကားပြောရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။
လူအိုကြီးက တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် ရယ်မောရင်း ပြောသည်။
“လမ်းကြောင်းပိုင်ရှင်၊ ရင်းနှီးမှုက တစ်ပိုင်း၊ စည်းမျဉ်းက တစ်ပိုင်းပါ။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို နားလည်ပေးပါ။ ခင်ဗျားလို အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ကို ချီထျန်း မျိုးနွယ်စုက ကောင်လေး တစ်ယောက် သေတာနဲ့တင် သူတို့ တကယ် ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ပြီးတော့ မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းပိုင်ရှင် ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ ဒီနေရာမှာ တည်ရှိနေနိုင်ပြီး ဘယ်သူမှ မထိန်းချုပ်တဲ့ နေရာ ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်တာဆိုတော့ နောက်ကွယ်မှာ အကြီးကြီးတွေ ရှိနေမှာပဲလေ၊ ခင်ဗျား နည်းနည်းလေး ဖြေလျှော့ပေးလိုက်ရင် ဒီကိစ္စ ပြီးသွားမှာပါ။”
မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းပိုင်ရှင် ၏ တည်ကြည်သော မျက်နှာမှာ လူအိုကြီး၏ ခေါင်းမာနေမှုကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ကျောင်ဟွမ်၊ ကျောင်ဟွမ်။ မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်က ဒီတိုင်းပါပဲ။ အရင်က မင်း စိတ်ဓာတ်ကို နည်းနည်း ပြောင်းလဲနိုင်ရင် ချင်းယောင် မှာ ဒီလောက်ထိ မဖြစ်ခဲ့ရဘူး၊ အခုတော့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်နေရပြီ။”
စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။
“ဒီကိစ္စကို ငါ ဖြေရှင်းပေးမယ်။ မင်းက အဲဒီ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ကို မပေးအပ်ချင်ရင် ဒီ ချင်းယီ ခန်းမ ကို ခဏပိတ်ထားလိုက်။ အခြေအနေ ငြိမ်သွားမှ ပြန်ဖွင့်။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လမ်းကြောင်းပိုင်ရှင်”
လူအိုကြီးမှာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အလျင်အမြန် လိုက်သွားသည်။
“ကျွန်တော် လမ်းကြောင်းပိုင်ရှင် ကို ပို့ပေးပါ့မယ်။”
ချန်ဆန်းနန်း သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အတူတူ လိုက်သွားပြီး စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ဟင်းလင်းပြင်
ဖန့်ချန် သည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦး ဝေးရာသို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးတွင် အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
သူသည် မန်ရှန်း လမ်းကြောင်း ကို အုပ်ချုပ်သော လမ်းကြောင်းပိုင်ရှင် ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသူ၏ အဆင့်မြင့် တည်ရှိမှုမှာ သူ့ကို မအံ့ဩစေသော်လည်း၊ ကျောင်ဟွမ် ၏ နောက်ခံ အကြောင်းအရာကို သိလိုက်ရ၍ ပိုပြီး အံ့ဩမိသည်။
“ဒီ အကြီးအကဲက ချင်းယောင် ကျောင်းတော် က လာတာပဲ……”
“အရှင်သခင်၊ ဒီလူက အတော့်ကို တာဝန်ယူမှု ရှိတဲ့သူပဲ။ အရှင်သခင်ကို မရောင်းစားသွားဘူး။”
လီဝူ က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးတွင် ကျေနပ်သည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။
သူ့အမြင်တွင် လင်ယောင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ၏ ချင်းယီ ခန်းမ ဆိုသည်မှာ ထ်ုသို့သော တာဝန်ယူမှုမျိုး ရှိရမည် ဖြစ်သည်။
“ဟို မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းပိုင်ရှင် ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဘယ်လို ထင်လဲ”
ဖန့်ချန် က မေးလိုက်သည်။
“သူလား…… သူ့နာမည်ကိုတော့ ငါ မကြားဖူးဘူး။ ကျုပ်နောက်ပိုင်းမှ ပေါ်လာတဲ့ မျိုးဆက်သစ် ဖြစ်မယ်။ ကျင့်ကြံမှု အနေနဲ့ဆိုရင် အထွတ်ထိပ်တာအို ပထမအဆင့် ပဲ ရှိဦးမယ်။
ဒီ ကျင့်ကြံမှု က ကောင်းကင်ငါးပါး ထဲမှာတော့ အလွန် ထိပ်တန်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အထွတ်အထိပ် တော့ မရောက်သေးဘူး။ သူ ဒီ မန်ရှန်း လမ်းကြောင်း ကို အုပ်ချုပ်နိုင်တာကို ကြည့်ရင် သူ့နောက်ကွယ်မှာ အင်အားကြီးတဲ့ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုခုတော့ ရှိမှာပဲ။”
လီဝူ က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ပေးသည်။
ဖန့်ချန် က နားလည်သလို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မှန်လေး ထံသို့ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး (၂၀၀၀) ကို ပေးလိုက်သည်။
မှန်လေး ကလည်း မငြင်းဘဲ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးများကို အကုန် စုပ်ယူလိုက်ပြီး ဗိုက်ဝသွားသည့်အလား ညည်းညူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောသည်။
“ညီကို၊ ဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စု ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ရှိတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ က အတော်လေး ထူးဆန်းတဲ့ နေရာမှာ ရှိတယ်။
သာမန် သူတော်စင်တွေဆိုရင် သွားဖို့ မလွယ်ဘူး။ မင်းကတော့ သွားလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လမ်းခရီးမှာ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ တွေကို သတိထားရမယ်……”