အခန်း (၂၃၀၅-၂၃၀၆)

အခန်း ၂၃၀၅ - ဒါက အတော်လေး အံ့မခန်းပဲ

ဖန့်ချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ သည် ရှန်းကျင်ထော် အပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် သက်ရောက်နေသည်။

ရှန်းကျင်ထော် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှု မဆို ဖန့်ချန် ၏ မျက်စိအောက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

သိုင်းသူတော်စင်၏ အသွင်ကိုယ်ထည် သုံးဆင့်ကပ်ဘေးကိုယ်ခန္ဓာ ၏ ပထမအဆင့် ကို အသုံးပြုလိုက်သည့်အခါ ယခင်နှင့် မတူညီသော ပြောင်းလဲမှုများကို ဖန့်ချန် သည် ပုံရိပ်ကြည်လင်သော ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

"ဒီလိုမျိုးလား……"

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဖန့်ချန် သည် ထိုနည်းစနစ်၏ ထူးခြားချက်ကို အကြွင်းမဲ့ နားလည်သွားသည်။

ရှန်းကျင်ထော် မှာမူ ထိုအချက်ကို လုံးဝ မသိရှိသေးပေ။ သူ၏ မျက်လုံးတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး ပါးစပ်မှလည်း လေနှင့် မိုးကြိုး၏ တုန်ဟီးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဖန့် အစ်ကိုကြီး၊ နောက်တစ်ခုကတော့ ဒုတိယအဆင့် ကပ်ဘေးကိုယ်ခန္ဓာ ပါ "

စကားဆုံးသည်နှင့် ရှန်းကျင်ထော် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ပိုမိုကြီးမားလာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လှည့်ပတ်သွားပြီးနောက် သိုင်းသူတော်စင်၏ အသွင်ကိုယ်ထည် ပေါ်တွင် ရွှေရောင် သံချပ်ကာအင်္ကျီ တစ်ခုအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရှန်းကျင်ထော် ၏ အရှိန်အဝါမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ မြင့်တက်သွားသည်။

သိုင်းသူတော်စင်၏ အသွင်ကိုယ်ထည် ပထမအဆင့် ကသာ သူ့ကို သာမန် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် သူတော်စင်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိစေခဲ့လျှင်၊ ဤဒုတိယအဆင့် မှာမူ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် သူတော်စင်များနှင့်ပင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ဖန့်ချန် ၏ မျက်လုံးတွင် အံ့ဩမှုများ ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤသို့သော မြင့်တက်မှုမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ရှန်းကျင်ထော် သည် အမှန်တကယ် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် သူတော်စင် မဟုတ်သေးသော်လည်း ဒုတိယအဆင့် ကို အသုံးပြုလိုက်သည့်အခါ သာမန် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် သူတော်စင်များကို တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် အရည်အချင်းကို ခေတ္တ ပိုင်ဆိုင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသာ နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမသို့ သွားခဲ့လျှင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် သူတော်စင်များကြားတွင် သူ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ အလွန်ပင် မြင့်မားနေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"နောက်ထပ် တတိယအဆင့် ကပ်ဘေးကိုယ်ခန္ဓာ ရှိသေးတာပဲ။"

ဖန့်ချန် ၏ မျက်လုံးတွင် မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

သို့သော် သူ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ က ရှန်းကျင်ထော် သည် တတိယအဆင့် ကို ထိန်းထားရန် မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ အခြေခံအုတ်မြစ် အချို့ကိုပင် မီးရှို့အသုံးပြုနေရပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

"ဖန့် အစ်ကိုကြီး၊ နောက်တစ်ခုကတော့ တတိယအဆင့် ကပ်ဘေးကိုယ်ခန္ဓာ ပါ "

ရှန်းကျင်ထော် ၏ လည်ချောင်းထဲမှ ဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်၌ လေနှင့် မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားများ ရစ်ပတ်နေသည်။ မိုးကြိုးအလင်းတန်းများမှာ အလွန်တောက်ပနေပြီး သိုင်းသူတော်စင်၏ အသွင်ကိုယ်ထည် တစ်ခုလုံးကို ပိုမို မြင့်မြတ်ပြီး ရိုသေလေးစားဖွယ် ကောင်းစေသည်။

ရှန်းကျင်ထော် ၏ အရှိန်အဝါမှာ ထပ်မံ၍ အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားသည်။

ဖန့်ချန် ၏ အမြင်အရ ထိုအချိန်တွင် ရှန်းကျင်ထော် ၏ စွမ်းအားမှာ နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမရှိ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် သူတော်စင်များ၏ ထိပ်သီး (၃၀) စာရင်းဝင် ဖြစ်နေလောက်ပြီဟု သူ ယူဆမိသည်။

"ဒါက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ။"

ဖန့်ချန် က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရှန်းကျင်ထော် မှာ ယခုတွင် တစ်ပိုင်းသူတော်စင် အဆင့်သာ ရှိသေးသည်။ တတိယအဆင့် ဖြင့်ပင် ထိုမျှလောက်သော အစွမ်းကို ထုတ်လွှတ်နိုင်လျှင် နောင်တစ်ချိန်တွင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်းသွားပါက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမလဲ။

"စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ရဲ့ နံပါတ် (၁) ကို ရဖို့ လွယ်ကူသွားမှာပဲ။"

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ဖန့်ချန် ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ သည် တတိယအဆင့် ၏ အခြေအနေများကို အသေးစိတ် သိရှိသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်းကျင်ထော် သည် တတိယအဆင့် ကို ထိန်းထားရန် မည်မျှ ဖိအား များနေသည်ကိုလည်း ခံစားမိလိုက်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ရှန်းကျင်ထော် သည် သိုင်းသူတော်စင်၏ အသွင်ကိုယ်ထည် ကို လျင်မြန်စွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ အဖြစ် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရှန်းကျင်ထော် သည် အမောတကော အသက်ရှူရင်း ဖန့်ချန် ကို မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

"အင်း"

ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်သည်။

"မင်း တီထွင်လိုက်တဲ့ သိုင်းသူတော်စင်ရဲ့ အသွင်ကိုယ်ထည် သုံးဆင့်ကပ်ဘေးကိုယ်ခန္ဓာ က တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ ကောင်းတယ်။"

ရှန်းကျင်ထော် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပေါ်လာပြီး နှိမ့်ချစွာ ပြောသည်။

"ဖန့် အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်က ကံကောင်းလို့သာ ဒီနည်းလမ်းကို တွေ့ရှိသွားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ထိန်းထားဖို့အတွက် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အများကြီး အသုံးပြုရပါတယ်။ ပထမအဆင့် ကတော့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ တစ်နာရီလောက်အထိ အခြေခံအုတ်မြစ် မထိခိုက်ဘဲ ထိန်းထားနိုင်ပါတယ်။ ဒုတိယအဆင့် ကတော့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မီးရှို့အသုံးပြုရပေမဲ့ စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် ထိန်းထားနိုင်ပါတယ်။ တတိယအဆင့် ကတော့ စက္ကန့်ပိုင်းလောက်ပဲ ခံနိုင်ပါတယ်၊ မဟုတ်ရင် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သွားနိုင်လို့ အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်ရမယ့်အချိန်မှာပဲ သုံးလို့ရပါတယ်။"

"ဒါဆိုရင်လည်း လုံလောက်ပါပြီ၊ မင်း တီထွင်လိုက်တဲ့ ဒီနည်းလမ်းက သိုင်းသူတော်စင်ရဲ့ အသွင်ကိုယ်ထည် ရဲ့ စွမ်းအားကို တိုင်းတာလို့ မရနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေတယ်။"

ဖန့်ချန် အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် အကျိုးကျေးဇူး အများအပြား ရရှိလိုက်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူကိုယ်တိုင်လည်း "သိုင်းသူတော်စင်၏ အသွင်ကိုယ်ထည် သုံးဆင့်ကပ်ဘေးကိုယ်ခန္ဓာ" ကို စမ်းသပ်ကြည့်ဦးမည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်မူ တတိယအဆင့် ၏ စွမ်းအားမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်ကို သိရှိရပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ဖန့်ချန် က မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ပြောသည်။

"မင်း နောက်ပိုင်းမှာ ဒီလမ်းကြောင်းကို ပိုပြီး လေ့လာကြည့်ဦး။ စတုတ္ထဆင့်၊ ပဉ္စမဆင့် အထိ တီထွင်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ပါ။ ဒီလမ်းကြောင်းနဲ့ဆိုရင် မင်းဟာ အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စုတွေ ရဲ့ ထိပ်သီး ကျောင်းသားတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလာမှာပါ။"

ဖန့်ချန် က သူ့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို အသိအမှတ်ပြုပေးသည်ကို မြင်ရသောအခါ ရှန်းကျင်ထော် မှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ထိုလမ်းကြောင်းကို ဆက်လက် လေ့လာသွားမည်ဟု ကတိပေးသည်။

ထို့နောက် သူက မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် မေးသည်။

"ဖန့် အစ်ကိုကြီး၊ တကယ်လို့ ကျွန်တော်ပါ ကောင်းကင် ငါးပါးစစ်မြေပြင် ကို လိုက်သွားမယ်ဆိုရင်……”

"သွားချင်ရင် သွားလို့ရပါတယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့"

ရှန်းကျင်ထော် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ သူ အကြောက်ဆုံးမှာ ဖန့်ချန် က သူ့ကို ထောက်ခံမပေးမှာ ဖြစ်သည်။ ဖန့် အစ်ကိုကြီး က ထောက်ခံပေးပြီဆိုလျှင် အခြား မည်သည့်အရာကိုမျှ သူ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ခဏအကြာတွင် ဖန့်ချန် သည် ရှန်းကျင်ထော် ကို ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် သို့ ပြန်ပို့ပေးလိုက်ပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင် ထဲသို့ တစ်ဖန် ပြန်ဝင်သွားသည်။

စိတ်အာရုံကို စုစည်းလိုက်သည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သိုင်းသူတော်စင်၏ အသွင်ကိုယ်ထည် မှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ မှာ သူနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ရှန်းကျင်ထော် ၏ အသုံးပြုပုံကို ပြန်လည် အမှတ်ရရင်း စွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်သည်။ ရုတ်တရက်ပင် စွမ်းအားများမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်း ဖြစ်လာပြီး ဖန့်ချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှည့်ပတ်သွားသည်။ သိုင်းသူတော်စင်၏ အသွင်ကိုယ်ထည် မှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အဆမတန် ကြီးမားလာသည်။

ထိုလုပ်ဆောင်ချက်မှာ ရှန်းကျင်ထော် နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီစွမ်းအား…… စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် နဲ့ ညီမျှလောက်ပြီ။ တကယ်ပဲ ကျင့်ကြံမှု မြင့်လေလေ၊ ပိုမို ထူးခြားလေလေပဲ။"

ထိုသို့ တွေးမိရင်း ဖန့်ချန် သည် ဒုတိယအဆင့် ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ရွှေရောင် သံချပ်ကာအင်္ကျီ တစ်ခုမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး အသွင်ကိုယ်ထည် ကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ နောက်တစ်ကြိမ် မြင့်တက်သွားသည်။

သို့သော်လည်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် နယ်ပယ်ထဲတွင်သာ ရှိနေပြီး အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့် သို့ မရောက်ရှိသေးပေ။ ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန် သည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအားများ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်မှု စွမ်းအားမှာသာ အလွန် ထူးခြားမနေလျှင် ရှန်းကျင်ထော် ကဲ့သို့ပင် အခြေခံအုတ်မြစ်များကို ပျက်စီးဆုံးရှုံးရပေလိမ့်မည်။

"ငါ့ရဲ့ ဒီပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်တဲ့ စွမ်းအားက ဒီလို စွမ်းအားအကုန်အကျ များတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေအတွက် အတော်လေးကို ကိုက်ညီတာပဲ။"

ထိုသို့ တွေးမိရင်း ဖန့်ချန် သည် တတိယအဆင့် ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဘုန်း

လေနှင့် မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားများမှာ သူ့ပတ်လည်တွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သိုင်းသူတော်စင်၏ အသွင်ကိုယ်ထည် မှာ အသက်ရှူလိုက်ရုံနှင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ပေါက်ဝများကိုပင် စုတ်ပြဲသွားစေနိုင်သည့် အရှိန်အဝါမျိုး ဖြစ်သည်။ တတိယအဆင့် ၏ တိုးတက်မှုကို အေးဆေးစွာ ခံစားကြည့်သည်။

ခဏအကြာတွင် ဖန့်ချန် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် မှာပဲ ရှိနေသေးတာပဲ၊ အသက်စွမ်းအင် အဆင့် ကို မရောက်သေးဘူး။"

သူ့အနေဖြင့် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် သို့ တက်လှမ်းပြီးမှသာ သုံးစွဲကြည့်လျှင် သိုင်းသူတော်စင်၏ အသွင်ကိုယ်ထည် သည် နယ်ပယ်၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ပြီး အသက်စွမ်းအင် အဆင့် အထိ ရောက်ရှိသွားနိုင်မည်ဟု သူ ယူဆမိသည်။

မသိလိုက်ဘဲ ဖန့်ချန် သည် တတိယအဆင့် ကို တစ်နာရီကြာအောင် ထိန်းထားလိုက်သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှုမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသဖြင့် သူပင် အနည်းငယ် မခံနိုင်တော့ဘဲ ထိုစွမ်းအားကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

"ရှန်းကျင်ထော် က စတုတ္ထဆင့်၊ ပဉ္စမဆင့် ကို တီထွင်နိုင်ရင်တော့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ပြီး အသက်စွမ်းအင် အဆင့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ်။ အင်း၊ အဲဒီအတွက်တော့ အချိန်အတော်ကြာ လိုဦးမှာပဲ။"

ထိုသို့ တွေးမိရင်း ဖန့်ချန် သည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။

လီဝူ က ချက်ချင်း ဂုဏ်ပြုလိုက်သည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် အရှင်သခင်၊ အစွမ်းထက်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ထပ်မံ ရရှိသွားပြီ "

သူနှင့် ချီယန် သူတော်စင် တို့သည် သိုင်းသူတော်စင်၏ အသွင်ကိုယ်ထည် သုံးဆင့်ကပ်ဘေးကိုယ်ခန္ဓာ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ကိုယ်တိုင် ခံစားခဲ့ရသဖြင့် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်နေကြသည်။

"ဂုဏ်ပြုဖို့ မလိုပါဘူး၊ ငါ့မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခု ထပ်လိုနေသေးလို့ လက်ရှိ နယ်ပယ်မှာ အပြည့်အဝ မဖြစ်သေးဘူး။ မင်းတို့ အမြင်အရတော့ ဘယ်လို နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မျိုးက ငါ့နဲ့ ပိုပြီး ကိုက်ညီမယ်လို့ ထင်လဲ"

ဖန့်ချန် က မေးမြန်းလိုက်သည်။

အခန်း ၂၃၀၆ - မှန်လေး၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်

“အရှင်သခင် အတွက် သင့်တော်တဲ့ တံဆိပ်ခတ် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုလား”

လီဝူ ၏ မျက်လုံးတွင် တွေးတောမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူသည် အတိတ်က အထွတ်အထိပ်တာအို သူတော်စင်အဆင့် တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည့်အတိုင်း မိမိ တစ်ချိန်က မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အမျိုးမျိုးကို စတင်၍ စေ့စေ့စပ်စပ် ပြန်လည် စဉ်းစားလိုက်သည်။

ခဏကြာပြီးနောက် သူသည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အရှင်သခင်၊ ကျွန်တော် မြင်ဖူးခဲ့သမျှ စွမ်းရည်အများစုက ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် ထဲက စွမ်းရည်တွေလောက် အမွေဆက်ခံမှု မပြည့်စုံကြပါဘူး။

တချို့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေဆိုရင်နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေတောင် ရှိကောင်းရှိပါတယ်။

အရှင်သခင်က လက်ရှိ နယ်ပယ်ကို အပြည့်အဝ ဖြစ်စေချင်တယ်ဆိုရင် ကျောင်းတော် ထဲက စွမ်းရည်တွေကို အရင်ဆုံး ရွေးချယ်ကြည့်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။

ပြီးမှသာ တားမြစ်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေကို ထပ်ရှာပေါ့။”

ချီယန် သူတော်စင် က ခေါင်းညိတ်သည်။

“လီဝူ ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် ဆိုတာ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းတော် ဖြစ်ပြီး လောကရဲ့ ထိပ်သီးပဲ။ ကျောင်းတော် ထဲကပဲ အရင်ရွေးသင့်တယ်။ အဆင်မပြေမှသာ တားမြစ်နယ်မြေ ထဲက စွမ်းရည်တွေကို ရှာဖွေရမှာပါ။”

“ကျောင်းတော် ထဲက သင်တန်းကျောင်းတွေကလည်း ရေတွက်လို့ မရအောင် များပြားလှတယ်။ ကျောင်းတစ်ခုချင်းစီမှာရှိတဲ့ စွမ်းရည်တွေကလည်း မြက်ပင်တွေလိုပဲ။ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ လိုက်ရွေးနေရင် အချိန်ကုန်တာပဲ အဖတ်တင်မှာ။”

စကြာဝဠာမှန်လေးေဖန့်ချန် က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး စိတ်အာရုံကို စုစည်းလိုက်သောအခါ မှန်လေးမှာ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

“ မှန်လေး မင်း အမြင်အရဆိုရင် ငါ အခု ဘယ်နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို တံဆိပ်ခတ်ရင် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်မလဲ ”

ဖန့်ချန် က မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ညီကို ဒီကိစ္စကို ငါ့ကိုမေးတာ အမှန်ဆုံးပဲ။ အရင်ဆုံး အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး (၁၀၀) ကို မုန့်ဖိုးအဖြစ် အရင်ပေးဦး။”

မှန်လေး က ဆိုသည်။

ဖန့်ချန် သည် မဆိုင်းမတွပင် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး (၁၀၀) ကို ထုတ်ယူ၍ မှန်လေး ထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

သူသည် နောက်ဆုံးတစ်ခါ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ အဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့စဉ်က အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး အများအပြားကို ရှာဖွေထားနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုနှစ်များအတွင်း ကျင့်ကြံရာတွင် အနည်းငယ် သုံးစွဲခဲ့သော်လည်း ယခုလက်ထဲတွင် (၅၀၀) ကျန်ရှိနေသေးသည်။

သာမန် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် သူတော်စင် တစ်ဦးအတွက်ဆိုလျှင် လက်ထဲတွင် ကျောက်တုံး (၅၀၀) ရှိခြင်းသည် ချမ်းသာသောသူဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤ ကျောက်တုံး (၁၀၀) ကို ပေးရသည်မှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ နာကျင်ခြင်း မရှိပေ။

ကျောက်တုံး (၁၀၀) ကို စုပ်ယူပြီးနောက် မှန်လေးအရှိန်အဝါမှာ ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာပုံရသည်။ ၎င်းသည် ပျင်းရိစွာဖြင့် ဆိုသည်။

“ညီကို မင်းရဲ့ လက်ရှိ လမ်းကြောင်းကို ငါ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ပေးမယ်။

မင်းက ဓားသိုင်းကို အဓိကထားတယ်ဆိုရင် မင်းမှာ ရှစ်မျက်နှာအရပ် အထွတ်ထိပ် နတ်ဘုရားဓားကျမ်း နဲ့ မဟာကရုဏာဓား တို့ ရှိတယ်။

ဒီစွမ်းရည် နှစ်ခုကလည်း အားနည်းတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဓားသိုင်း စွမ်းရည် တစ်ခု ထပ်တိုးလိုက်ရုံနဲ့ မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို သိသိသာသာ မြင့်တက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ဒုတိယအချက်၊ မင်းမှာ သိုင်းသူတော်စင်ရဲ့ အသွင်ကိုယ်ထည် ရှိတယ်။ အဲဒါကိုပဲ အဓိကထားမယ်ဆိုရင် ရွှမ်ယန် ခန္ဓာလေးပါး ၊ ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ချောင်း နည်းစနစ်၊ မဟာကရုဏာ လက်ဝါးနဲ့ မဟာကရုဏာ လက်သီး တို့က အပြန်အလှန် အထောက်အကူ ဖြစ်နေတာပဲ။ အဲဒီလိုမျိုး နောက်ထပ် စွမ်းရည် တစ်ခု ထပ်ဖြည့်လည်း အများကြီး ထူးမလာဘူး။”

“တတိယအချက်၊ ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓ နည်းစနစ်က ဟင်းလင်းပြင် ရှောင်တိမ်းခြင်း နဲ့ တွဲဖက်ထားပြီးသားမို့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားပိုင်းမှာ မင်း ထပ်တိုးဖို့ မလိုတော့ဘူး။”

“မင်းက လက်ရှိ နယ်ပယ်ကို အပြည့်အဝ ဖြစ်အောင်ပဲ လုပ်ချင်တာဆိုရင် ဘယ်စွမ်းရည်ကိုပဲ တံဆိပ်ခတ်ခတ် ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုမို မြင့်မားအောင် လုပ်ချင်ရင်တော့ မင်းရဲ့ ကောင်းကင် နိမိတ်ဖြစ်စဥ် ကို သေချာ စဉ်းစားဖို့ လိုလိမ့်မယ်။”

ကောင်းကင် နိမိတ်ဖြစ်စဥ်

ကောင်းကင် နိမိတ်ဖြစ်စဥ် မြစ်ကြောင်း

ဖန့်ချန် ၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။

မှန်လေး ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်ကို သူ အပြည့်အဝ ထောက်ခံသည်။

အမှန်တိုင်းပြောရလျှင် သူ၏ လက်ရှိ တံဆိပ်ခတ်ထားသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များမှာ ရှုပ်ထွေးလွန်းလှသည်။ အပြန်အလှန် အထောက်အကူ ပြုသည်များ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့ထဲတွင် သူ၏ ကောင်းကင် နိမိတ်ဖြစ်စဥ် မြစ်ကြောင်း နှင့် ကိုက်ညီသော စွမ်းရည်မျိုး မရှိသေးပေ။

“ကောင်းကင် နိမိတ်ဖြစ်စဥ် မြစ်ကြောင်း ဆိုတာ ဝမ်ချွမ်းရေ နဲ့ မသေမျိုးသန့်စင်ရေ တို့ ပေါင်းစပ်ထားတာပဲ။ တကယ်တမ်းဆိုရင် ဝိညာဉ်စစ်သည် နည်းစနစ် တစ်ခုပဲ အနည်းငယ် ဆက်စပ်မှု ရှိတယ်……”

ထိုသို့ တွေးမိရင်း ဖန့်ချန် သည် မှန်လေး ကို ပြန်လည် ကြည့်လိုက်ပြီး အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

“မင်း တွေးတာ မှန်တယ်။ ဝိညာဉ်စစ်သည် နည်းစနစ် က မင်းရဲ့ ကောင်းကင် နိမိတ်ဖြစ်စဥ် နဲ့ အနည်းငယ် ကိုက်ညီပြီး တွဲဖက် အသုံးပြုလို့ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်စစ်သည် နည်းစနစ် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် မင်းရဲ့ ကောင်းကင် နိမိတ်ဖြစ်စဥ် မြစ်ကြောင်း ရဲ့ အားသာချက်ကို အပြည့်အဝ မထုတ်နိုင်ဘူး။

မင်းရဲ့ သူတော်စင် အဆင့် က သန့်စင်သော အဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကို တစ်ခါ ကျော်လွန်ထားပြီးသား၊ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ကလည်း ကောင်းကင် နိမိတ် ဖြစ်စဥ် အဆင့်မြင့် ထိ ရောက်နေပြီ။

နောင်အခါမှာ မင်းက ဒီထက်ပိုပြီး မြင့်မားတဲ့ အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ်ဆိုရင် သူနဲ့ တွဲဖက်လို့ရမယ့် နောက်ထပ် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အချို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီကျမှသာ အကောင်းဆုံး စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထုတ်နိုင်မှာ။”

မှန်လေး က ဆိုသည်။

“မင်းနဲ့ အတော်လေး ကိုက်ညီတဲ့ တံဆိပ်ခတ် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုကို ငါ သိတယ်။ မင်းရဲ့ ကောင်းကင် နိမိတ်ဖြစ်စဥ် မြစ်ကြောင်း နဲ့ ဝိညာဉ်စစ်သည် နည်းစနစ် တို့နဲ့ တွဲဖက် အသုံးပြုလို့ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တည်နေရာ အတိအကျကို သိချင်ရင်တော့ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး (၁၀၀) နဲ့ မလုံလောက်ဘူး။”

“ကောင်းကင် နိမိတ်ဖြစ်စဥ် မြစ်ကြောင်း နဲ့ တကယ်ပဲ တွဲဖက် အသုံးပြုလို့ ရမယ်ဆိုရင် ကျောက်တုံးတွေအတွက် ငါ နှမြောမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု ငါ့လက်ထဲမှာ (၄၀၀) ပဲ ရှိတော့တယ်။ လုံလောက်မလား”

ဖန့်ချန် က ရယ်မောရင်း မေးသည်။

“(၄၀၀) နဲ့ မလုံလောက်ဘူး။ အနည်းဆုံး (၂၀၀၀) လောက် လိုမယ်။ အဲဒီ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် က သာမန်မဟုတ်ဘူး။ ဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စု ရဲ့ အစွမ်းထက်သူ တစ်ယောက် တီထွင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး အခုဆိုရင် သူတို့ မျိုးနွယ်စုထဲမှာတောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ သူ့ တည်နေရာကို ငါ ပြောပြတာဟာ မင်းကို အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ဖို့ လမ်းပြပေးတာနဲ့ အတူတူပဲ။”

မှန်လေး က ဆိုသည်။

ဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စု ရဲ့ အစွမ်းထက်သူ တစ်ယောက် တီထွင်ခဲ့တာလား။

ဖန့်ချန် ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ ဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စု ၏ နည်းစနစ်များကို သူ အလွန် အသိအမှတ်ပြုသည်။

အရင်က သူသည် နယ်မြေကိုးခု တွင် ရှိစဉ်က ဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စု ၏ နည်းစနစ်အချို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အတွက်သာ လူ့လောက နှင့် ယင်လောက ကြားတွင် အဆင်ပြေစွာ သွားလာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချင်းမင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ သို့ ရောက်လာပြီးနောက် သူသည် ယင်လောက သို့ မသွားခဲ့ရသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။

ပထမအချက်မှာ ဤနေရာရှိ ယင်လောက သည် နယ်မြေကိုးခု နှင့် လုံးဝ မတူညီခြင်း ဖြစ်သည်။ နယ်မြေကိုးခု ၏ နည်းစနစ်များ သည် ထိုနေရာတွင် အသုံးမဝင်တော့ပေ။

ဒုတိယအချက်မှာ သူသည် သွားရောက်နိုင်လျှင်ပင် ဤနေရာရှိ ယင်လောက ကို အလွယ်တကူ မထိပါးရဲပေ။ ထိုနေရာသည် နယ်မြေကိုးခု ကဲ့သို့ အုပ်ထိန်းသူ မရှိသော နေရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

“ကျောက်တုံး (၂၀၀၀) ဆိုတာ အများကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်း ခဏလောက် စောင့်နေ၊ ငါ ရှာပေးမယ်။”

ဖန့်ချန် က ခိုင်မာစွာ ပြောသည်။

စကားပြောပြီးနောက် အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ ဟင်းလင်းပြင် ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ လင်ယောင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ၏ မန်ရှန်း လမ်းကြောင်း ဆီသို့ ထပ်မံ သွားရောက်လိုက်သည်။

မန်ရှန်း လမ်းကြောင်း၊ ချင်းယီ ခန်းမ။

အပြာရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူအိုကြီး သည် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးတွင် အံ့ဩမှုများ ပေါ်လာသည်။

“ရှကျိ”

“အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော် တာဝန်အချို့ လက်ခံချင်လို့ပါ။ လက်ထဲမှာ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး တစ်ခုမှ မရှိတော့ဘူး။”

ဖန့်ချန် က ရယ်မောရင်း တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။

“မင်း ဒီကောင်လေး အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ကုန်ရင် ပြန်လာဦးမယ်လို့ ငါ ပြောသားပဲ။”

လူအိုကြီးသည် အံ့ဩပြီးနောက် မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တာဝန်ပြား အချို့ကို ထုတ်ယူ၍ ဖန့်ချန် ရှေ့တွင် ချပေးလိုက်သည်။

“ကောင်လေး၊ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ရွေးတော့။ မင်းရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ဆိုရင် တာဝန်တွေက အရင်က နဂါးကျားညီနောင် အဆင့် သူတော်စင်တွေလောက်တော့ မဖြစ်လောက်တော့ဘူး မဟုတ်လား။

ငါပေးတဲ့ ဒီတာဝန်တွေက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် သူတော်စင်တွေအတွက်ပဲ။”

ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်သည်။ စားပွဲပေါ်ရှိ တာဝန်ပြားများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်ကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ထိုတာဝန်ပြားအားလုံးကို သိမ်းယူလိုက်သည်။

“မင်းက…… အကြီးကြီး တစ်ခု လုပ်တော့မလို့လား”

လူအိုကြီး က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် မေးသည်။

“ကျင့်ကြံဖို့ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး တွေ အများကြီး လိုအပ်နေလို့ပါ။ ဒီတာဝန်တွေကို အောင်အောင်မြင်မြင် လုပ်နိုင်မှပဲ နောက်လာမယ့် ကျင့်ကြံမှုအတွက် လုံလောက်မှာ။”

ဖန့်ချန် က ဆိုသည်။

“လောဘ မကြီးဖို့တော့ သတိထားဦး။ မင်းမှာ လက်စွမ်းရှိမှန်း ငါသိပေမဲ့ တာဝန်ပစ်မှတ်တွေကို အထင်မသေးပါနဲ့။ မဟုတ်ရင် နောက်ဆုံးမှာ နစ်နာမယ့်သူက မင်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”

လူအိုကြီးသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သတိပေးစကား ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ။”

ဖန့်ချန် သည် ရယ်မောရင်း လက်အုပ်ချီကာ ဂါရဝပြုပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။

သူ ထွက်သွားပြီးနောက် ချန်ဆန်းနန်း သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသည်။ သူမသည် ဖန့်ချန် ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်၍ ထူးဆန်းစွာ မေးလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ၊ ရှကျိ ပြန်ရောက်လာတာလား ဒါပေမဲ့ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း မန်ရှန်း လမ်းကြောင်း မှာ ကျောင်းတော် ထဲကလာတဲ့ သူတော်စင် အသစ် တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးလေ။ သူက ဘာလို့ ဒီလို လုပ်တာလဲ”

“သူ့ရဲ့ အရင်က ရည်ရွယ်ချက်က နဂါးကျားညီနောင် ကို သတ်ဖို့ပဲ။ အခုတော့…… အမြတ်ကို မြင်သွားပြီး ချင်းယီ ခန်းမ ရဲ့ ကျောက်တုံးတွေက ရှာရလွယ်တယ်လို့ တွေးမိပြီး အများကြီး လုယူဖို့ ကြိုးစားနေတာ ဖြစ်မှာပါ။”

လူအိုကြီးသည် သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။