အခန်း ၆၃၀

အပိုင်း ၆၃၀ - တော်ဝင်သိပ္ပံအကယ်ဒမီ။

ဖန်ကျန်းရီက ခဏရပ်လိုက်ပြီး လျှောက်တင်လိုက်၏။ "အရှင်မင်းကြီး ... ပင်နီဆီလင်က ကုသနိုင်တဲ့ ရောဂါတွေ အများကြီးရှိပြီး တကယ်ပဲ အသုံးဝင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆေးဝါး ဖော်စပ်ရတာ မလွယ်ကူပါဘူး။ အထူးသဖြင့် သိမ်းဆည်းဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။ စစ်ပွဲတစ်ပွဲမှာ မသုံးရသေးခင် ဆေးစွမ်းပြယ်သွားနိုင်တာကြောင့် ကာလတိုအတွင်းမှာ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို တပ်ဆင်ပေးဖို့ ခက်ခဲနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဖြေရှင်းလို့ မရနိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်မျိုး မြို့တော်မှာ ဆေးခန်းဖွင့်ပြီး ပင်နီဆီလင်နဲ့ လူနာတွေကို ကုသပေးဖို့ လူလွှတ်ထားပါတယ်။ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာ နည်းပညာကို တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်မှာဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန်မှာ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို တပ်ဆင်ပေးနိုင်လာမှာပါ။"

အရှင်မင်းမြတ် က အနည်းငယ် နှမြောတသသော လေသံဖြင့် မိန့်ကြားလိုက်သည်။ "ထားလိုက်ပါတော့။ အရာအားလုံးက ပြီးပြည့်စုံနိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်တော် အရမ်း လောကြီးသွားလို့ ဖြစ်မယ်။ ပင်နီဆီလင် သုတေသနအတွက် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနကနေ ငွေထုတ်ပေးဖို့ လိုအပ်ရင် မင်း ပြောလို့ ရပါတယ်။"

ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနက ငွေထုတ်ပေးမယ်တဲ့လား။

အရှင်မင်းမြတ်၏ ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဖန်ကျန်းရီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နားလည်သဘောပေါက်သွားသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။

ဟုတ်သားပဲ။ သုတေသန လုပ်တဲ့ကိစ္စကို တော်ဝင်မိသားစု ဒါမှမဟုတ် နန်းတွင်းကို လွှဲပေးလိုက်ရင် ရတာပဲ။ သူက အကုန်လုံးကို တာဝန်ယူရတာ အကျင့်ပါနေတော့ တချို့ကိစ္စတွေကို တစ်ယောက်တည်း ပင်ပန်းခံပြီး ထမ်းပိုးထားနေမိသည်။ တကယ်တော့ ထိုသို့လုပ်ရန် ဘာအကြောင်းရှိသနည်း။

ဖန်ကျန်းရီက လျှောက်တင်လိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်မျိုး စောစောက ရုတ်တရက် အကြံဉာဏ်တစ်ခု ရလာလို့ပါ။"

"ပြောပြစမ်း။" အရှင်မင်းမြတ် က မိန့်ကြားလိုက်၏။

ဖန်ကျန်းရီက ဆက်လက်လျှောက်တင်လိုက်သည်။ "တောက်ယွမ်ခရိုင်ထဲမှာ ဆေးဝါးတွေ၊ စက်ကိရိယာတွေ တီထွင်ဖို့ တာဝန်ယူထားတဲ့ သုတေသနဌာန အများကြီး ရှိပါတယ်။ သေနတ်ဌာနနဲ့ ပင်နီဆီလင်တို့ကလည်း သုတေသနဌာနကနေ ထွက်လာတာပါ။

ဒီအရာတစ်ခုချင်းစီတိုင်းက တာ့ကျင်းရဲ့ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တောက်ယွမ်ခရိုင်က သေးငယ်တဲ့ ခရိုင်လေးတစ်ခုပဲ ဖြစ်လို့ ဘယ်ကိစ္စမဆို အင်အားမနိုင်တာတွေ ရှိလာနိုင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် အရှင်မင်းကြီးကို တော်ဝင်သိပ္ပံအကယ်ဒမီနဲ့ တွဲဖက်ကျောင်းတွေကို တည်ဆောက်ပြီး တစ်ပြည်လုံးက အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေကို စုဆောင်းကာ အသုံးချဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။

ပထမအချက်က နန်းတွင်းအတွက် အင်အားဖြည့်တင်းပေးပြီး အနာဂတ် အပြောင်းအလဲတွေကို ရင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ပါ။ ဒုတိယအချက်က တကယ်လို့ တီထွင်မှုတွေ ရှိလာခဲ့ရင်လည်း တစ်ပြည်လုံးက ပြည်သူတွေကို အကျိုးပြုနိုင်မှာပါ။ တော်ဝင်သိပ္ပံအကယ်ဒမီနဲ့ တွဲဖက်ကျောင်းတွေရဲ့ ကနဦး တည်ဆောက်ရေးနဲ့ လည်ပတ်ရေးအတွက် ကျွန်တော်မျိုးက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ တာဝန်တွေကို ခွဲဝေ ထမ်းဆောင်ပေးပါ့မယ်။"

သိပ္ပံပညာလား။

အချို့က ဖန်ကျန်းရီထံမှ စကားအနည်းငယ် ကြားဖူးသော်လည်း လူတော်တော်များများကတော့ နားမလည်ကြချေ။ သိပ္ပံပညာဆိုသည်မှာ ဘာဖြစ်သနည်း။

အမတ်တစ်ဦးက မေးလိုက်၏။ "ဖန်အမတ် ... သိပ္ပံပညာဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။"

ဖန်ကျန်းရီက ဖြေကြားလိုက်သည်။ "သိပ္ပံပညာလား။ သိပ္ပံပညာဆိုတာ နည်းစနစ်တစ်ခုပါ။ ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျတဲ့ အချက်အလက်တွေနဲ့ စမ်းသပ်စစ်ဆေးလို့ရတဲ့ အခြေခံအပေါ်မှာ တည်ဆောက်ထားတာပါ ... သေချာတာကတော့ ကျုပ် ပြောတာ အကုန်မမှန်နိုင်ပါဘူး။ ဒါက တောက်ယွမ်ခရိုင်ရဲ့ အခေါ်အဝေါ်တစ်ခု သတ်သတ်ပါ။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် သိပ္ပံပညာရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် စကားလုံးက အယူသီးမှုပါပဲ။"

ကျန်ဖျင်က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ဖန်အမတ် ... ခင်ဗျား ဒီလောက်ထိ နက်နဲအောင် ပြောနေမှတော့ ကျုပ် နားလည်သွားပါပြီ။ အကယ်ဒမီက ခေါ်မယ့်သူတွေက လက်မှုပညာရှင်တွေပဲ မဟုတ်လား။ ကျုပ် လုပ်ငန်းဝန်ကြီးဌာန လက်အောက်မှာရှိတဲ့ ဌာနခွဲလေးခုက အပြည့်အဝ တာဝန်ယူနိုင်ပါတယ်။ လုံးဝ အပိုအလုပ်တွေ လုပ်နေတာပါပဲ။"

စကားပြောသူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံရ၏။ ကျင်းယီဝေ တပ်မှူးချုပ်တစ်ယောက်က လုပ်ငန်းဝန်ကြီးဌာနရဲ့ အလုပ်ကို လာလုတာက အတော်လေး လွန်ကျူးလွန်းနေပြီ မဟုတ်ပါလား။

ဖန်ကျန်းရီ ခဏတာ ကြောင်အမ်းသွား၏။

ဘယ်သူကများ ထလာပြီး ရန်စကားပြောနေတာလဲ။ ပင်လယ်ပြင် ဖွင့်လှစ်ရေး ကိစ္စတောင် အတည်ပြုပြီးပြီပဲ၊ ကျုပ်က ခင်ဗျားကို မျက်နှာသာ ပေးဦးမယ်လို့ ထင်နေတာလား။

စကားပြောသူကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လုပ်ငန်းအမတ်လတ် ကျန်ဖျင် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လက်သီးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အမတ်မင်းကျန် ... အကယ်ဒမီနဲ့ လုပ်ငန်းဝန်ကြီးဌာနက မတူပါဘူး။ လုပ်ငန်းဝန်ကြီးဌာန တောင်းဆိုတာက ကျွမ်းကျင်တဲ့ လက်မှုပညာရှင်တွေသာ ဖြစ်ပြီး အကယ်ဒမီက တည်ဆောက်ချင်တာက သုတေသန လုပ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိသူတွေပါ။ တီထွင်ဖန်တီးမှုရှိတဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ အဆင့်ဆင့် သတ်မှတ်ထားတဲ့ အလုပ်တွေဆိုရင်တော့ လုံးဝ မလိုပါဘူး။ ပြီးတော့... လုပ်ငန်းဝန်ကြီးဌာနက လက်မှုပညာရှင်တွေကလည်း မျိုးရိုးစဉ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာကြတာဆိုတော့ လက်ရာကလည်း ဒီအတိုင်းပဲ ဖြစ်နေမှာပေါ့။ ဘာတီထွင်ဖန်တီးမှု မှ ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ဖန်ကျန်းရီ ချက်ချင်း ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လာမည်ဟု ကျန်ဖျင် မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ အရှင်မင်းမြတ် ကို တစ်ချက် ကြည့်ပြီးနောက် လုပ်ငန်းအမတ်ကြီးက မျက်နှာရဲရဲဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ဖန်အမတ် .. ဒီစကားက အရမ်း မှားယွင်းပါတယ်။ လုပ်ငန်းဝန်ကြီးဌာနက လက်မှုပညာရှင်တွေ အားလုံးက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံး လက်မှုပညာရှင်တွေပါ။ ပြီးတော့ အားလုံးက မျိုးရိုးစဉ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြည်သူတွေထဲမှာ ထူးချွန်တဲ့ လက်မှုပညာရှင်တွေ ရှိရင်လည်း လုပ်ငန်းဝန်ကြီးဌာနက အမြဲတမ်း ခေါ်ယူနေတာပါပဲ။"

ဖန်ကျန်းရီက ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ဘာဖြစ်လို့ ပင်နီဆီလင်၊ ယမ်းမှုန့်၊ သေနတ်တွေကို ခင်ဗျားတို့ တီထွင်တာ မတွေ့ရတာလဲ။"

ကျန်ဖျင်က အတင်း ဖြေရှင်းလိုက်၏။ "အာ.. ကျုပ် ... ဒါက မတော်တဆ ဖြစ်သွားတာပါ။ လုပ်ငန်းဝန်ကြီးဌာနမှာမှ ဆေးဖော်တဲ့ တောက်ယွမ် ဘုန်းကြီးမှ မရှိတာ။ ပြီးတော့ ဝူမင်းသားရဲ့ အိတ်ဆောင်နာရီကိုလည်း မရခဲ့ဘူးလေ။ တကယ်လို့ ကြိုသိခဲ့မယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် တီထွင်နိုင်မှာပါ။"

ဖန်ကျန်းရီက မေးလိုက်ပြန်၏။ "ဒါဆို ပင်နီဆီလင်ကကော။"

ကျန်ဖျင်၏ မျက်နှာမှာ ရဲတက်သွားပြီး ခက်ခက်ခဲခဲဖြင့် ညှစ်ထုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက နန်းတွင်းဆေးဆောင်ရဲ့ အလုပ်လေ။"

အရှင်မင်းမြတ်သည် ထိုအရာကိုကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရယ်မောနေသော်လည်း ပြောပြ၍မရသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေ၏။

လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ဖန်ကျန်းရီသည် အလွန် ရိုးသားနေခဲ့ပြီး ဘယ်သူနှင့် စကားပြောပြော ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ယခု ပင်လယ်ပြင် ဖွင့်လှစ်ရေး ကိစ္စ အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် မူလပုံစံသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်၏။ နောက်ပိုင်းမှာလည်း အသံတိတ်နေမှာ မဟုတ်ဟု အရှင်မင်းမြတ် က တွေးလိုက်မိ၏။

အရှင်မင်းမြတ် က မိန့်ကြားလိုက်သည်။ "ကဲပါ ဖန်အမတ် ... ထပ်မပြောနဲ့တော့။ တော်ဝင်သိပ္ပံအကယ်ဒမီ တည်ဆောက်တာလည်း မဆိုးပါဘူး။ အခု နိုင်ငံတော် ဘဏ္ဍာတိုက်ကလည်း ပြည့်စုံနေပြီဆိုတော့ အရင်ဆုံး စမ်းသပ်ကြည့်လို့ ရပါတယ်။"

ဤအချိန်တွင် ဘဏ္ဍာရေးအမတ်သစ် ရွှီဝမ်ရှူက ထွက်လာပြီး လျှောက်တင်လိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး ... အမတ်မင်းကျန် ပြောတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုး ထင်ပါတယ်။ စောစောက ဖန်အမတ် ပြောသွားတဲ့ သိပ္ပံပညာဆိုတာကိုလည်း ကျွန်တော်မျိုး နားလည်သွားပါပြီ။ တကယ်တော့ အရာဝတ္ထုတွေကို လေ့လာပြီး အသိပညာ ရှာဖွေတာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ လက်မှုပညာရှင်တွေက စာတစ်လုံးမှ မဖတ်တတ်ကြဘူးဆိုတော့ အရာဝတ္ထုတွေကို လေ့လာပြီး အသိပညာ ရှာဖွေမယ်ဆိုရင် အနည်းငယ်..."

ဤမျှ ပြောပြီးနောက် ရွှီဝမ်ရှူသည် စကားဆက်မပြောတော့ချေ။

ဖန်ကျန်းရီနှင့် အဆင်မပြေ၍ မဟုတ်ဘဲ ရင်ထဲတွင် အမှန်တကယ် ခံစားရခက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရာထူးတက်ခါစလေးပဲ ရှိသေးသည်။ နိုင်ငံတော် ဘဏ္ဍာတိုက်က ပြည့်စုံလာပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျင်းယီဝေ ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှာလဲ။ ဤကျင်းယီဝေ၏ စားသုံးမှုပမာဏက အလွန် ကြောက်စရာကောင်းပြီး လူတစ်ယောက်၏ စားစရိတ်က သာမန်လူ ငါးယောက်စာနှင့် ညီမျှနေသည်။ မူလက ဤမျှလောက် မပေးချင်သော်လည်း ဖန်ကျန်းရီ၏ မျက်နှာနှင့် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုမှုများကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ငွေထုတ်ပေးလိုက်ရ၏။

ကျင်းယီဝေက ငွေတောင်းသည်ကို သည်းခံလိုက်မည်။ ဖန်ကျန်းရီ မရှိလျှင် သူ ဤရာထူးကို ရမှာ မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ပင်လယ်ပြင် ဖွင့်လှစ်ရေးကကော။ ငွေတုံး ငါးသန်း ကြိုတင် သတ်မှတ်ထားပြီးပြီ။ ရှင်ကျီတပ်ဖွဲ့ တည်ဆောက်ဖို့ဆိုတာ ငွေဘယ်လောက် ကုန်မယ်မှန်း မသိရသေးပေ။

တော်ဝင်သိပ္ပံအကယ်ဒမီနဲ့ တွဲဖက်ကျောင်းတွေ ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်မယ်ဆိုလျှင် …။

ကြာလျှင် သူသာ ဒုက္ခရောက်ပေတော့မည်။

ဖန်ကျန်းရီ၏ မျက်နှာသည် ပျက်ယွင်းသွားသည်။ ပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ "အမတ်မင်းရွှီ ... ခင်ဗျားက ဘက်လိုက်နေတာပဲ။ ဘာကို လက်မှုပညာရှင်တွေက စာတစ်လုံးမှ မဖတ်တတ်တာလဲ။ လူတွေက မွေးကတည်းက စာရေးတတ်လို့လား။ စာတစ်လုံး သင်ဖို့ အချိန်ဘယ်လောက် ယူရလို့လဲ။

ခင်ဗျားတို့က တော်တော် တော်နေကြတာပဲ။ အရာဝတ္ထုတွေကို လေ့လာပြီး အသိပညာ ရှာဖွေတာက စာတတ်ပုဂ္ဂိုလ်တွေရဲ့ မူပိုင်ခွင့်မှ မဟုတ်တာ။ စာတတ်ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဒီလောက် အများကြီး ရှိတာတောင် ယမ်းမှုန့်၊ သေနတ်၊ ပင်နီဆီလင်တို့ကို တီထွင်နိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မတွေ့ရပါလား။ လာကြပါအုံး၊ အားလုံးပဲ ပြောပြကြပါအုံး။ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ။ စာကို သေချာ မသင်ခဲ့ရလို့လား။ ဘယ်နေရာမှာ သွားပြီး လေ့လာနေကြတာလဲ။"

ဖန်ကျန်းရီ၏ ရိုင်းစိုင်းသော အပြုအမူများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ခေါင်းကိုက်သွားကြ၏။

"ဖန်အမတ် ... စကားကို ဆင်ခြင်ပြောပါ။ ခင်ဗျား အကျိုးအကြောင်း မသင့်ဘဲ ရစ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီလိုမျိုး လုပ်လို့ မရဘူးလေ။"

"စပြီ။ သူ ထပ်စပြန်ပြီ။"

"ဖန်အမတ် ... အရာဝတ္ထုတွေကို လေ့လာပြီး အသိပညာ ရှာဖွေတာက စာတတ်ပုဂ္ဂိုလ်တွေရဲ့ မူပိုင်ခွင့် မဟုတ်ပေမဲ့ လက်မှုပညာရှင်တွေရဲ့ အလုပ်ကလည်း စာတတ်ပုဂ္ဂိုလ်တွေ လုပ်သင့်တဲ့ အလုပ် မဟုတ်ပါဘူး။ လူကြီးလူကောင်းဆိုတာ ကိရိယာ မဟုတ်ဘူးလေ။ လက်မှုပညာရှင်တွေလိုမျိုး ဒီအသေးအဖွဲ ကိစ္စတွေမှာ ဘယ်လိုလုပ် အာရုံစိုက်နေလို့ ရမှာလဲ။"

ဖန်ကျန်းရီသည် မျက်လုံးပြူးကာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဘာ .. ပင်နီဆီလင်က လူတွေ အများကြီးရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်တယ်။ သေနတ်နဲ့ ယမ်းမှုန့်တွေကလည်း နောင်တစ်ချိန် စစ်မြေပြင်မှာ ကြီးမားတဲ့ အောင်ပွဲတွေ ရယူနိုင်မှာ သေချာပြီး စစ်သည်တွေ အများကြီး အကျိုးခံစားရမှာပါ။

ဒီအရာတွေကို ခင်ဗျားတို့က အသေးအဖွဲ ကိစ္စတွေလို့ ပြောရဲတယ်ပေါ့။ ခင်ဗျားတို့က အားထုတ်လိုက်ရင်ပဲ ရလာနိုင်သလိုလို ပြောနေကြတာ။ မကျေနပ်တဲ့သူ ရှိရင် ထွက်ခဲ့ကြစမ်း။"