အခန်း ၁၅၆၀
Vol. 104 Ch. 1560
အပိုင်း ( 1560 ) ကမ္ဘာလောကတွင် လျှောက်လှမ်းခြင်း။
လုမင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ တတိယသွေးမျိုးဆက်က ထူးဆန်းလွန်း၏။ သူ့ရင်ထဲမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများကို တသီကြီး ခံစားလိုက်ရသည်။
တတိယသွေးမျိုးဆက်၏ အဆုံးမရှိသော သွေးပင်လယ်နှင့် သွေးပင်လယ်အထက်မှ မျက်နှာကြီးက အဘယ်နည်း။
ဤမျှ ထူးဆန်းသော သွေးမျိုးဆက်က ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်သို့ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။ ယင်းက အခြားသန္ဓေပြောင်း သွေးမျိုးဆက်များနှင့် လုံးဝမတူပေ။
အခြား သွေးမျိုးဆက်များတွင် ထိုကဲ့သို့ ကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအားများ မပါဝင်နိုင်ပါ။ ထို့အပြင် ၎င်းက ကိုယ်ပိုင်စိတ်ဆန္ဒ ရှိနေပုံရသည်။
"မင်အာ၊ မင်းကို နှစ်တစ်သောင်း ရေခဲကျောက်စိမ်းထဲမှာ ငါ ချိတ်ပိတ်ပြီး မင်းရဲ့သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်တွေကို ဖိနှိပ်ခဲ့ပေမဲ့ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်တွေဟာ မင်းရဲ့နှလုံးသားနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ရဲ့ နက်နဲရာကို စိမ့်ဝင်ရောက်နေပြီ။ ဒါက အနာဂတ်မှာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိတဲ့ အန္တရာယ်တစ်ခုပဲ။ ဒီလျှို့ဝှက်သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က မင်းရဲ့ပင်ကိုယ်စရိုက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲပြီး သွေးဆာနေတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာစေနိုင်တယ်"
တိမ်နဂါးတောင်ကြားသခင်က ပြောလိုက်သည်။
"ဆရာ၊ ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲ"
လုမင်က မေးသည်။
"အပြင်ကိုထွက်သွားပြီး လေ့ကျင့်ပါ။ သဘာဝအတိုင်း လျှောက်လှမ်းပြီး မင်းရဲ့နှလုံးသားကို သန့်စင်၊ မင်း စိတ်ဝိညာဉ်ရဲ့ နက်နဲရာမှာရှိတဲ့ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်ကို ဖျောက်ဖျက်ဖို့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေပြင်ရဲ့ ချီကို အသုံးပြုလိုက်ပါ။ ဒီလိုနည်းနဲ့ပဲ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ဖယ်ရှားနိုင်မှာလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် အနာဂတ်မှာ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအတွက်လည်း အထောက်အကူ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့ဆိုရင် သဘာဝနဲ့ နိယာမတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ လိုအပ်တယ်"
တိမ်နဂါးတောင်ကြားသခင်က ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ ဆရာ"
လုမင် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
"အိမ်း၊ အပြင်ကိုထွက်ပြီး တစ်နှစ်လေ့ကျင့်ပါ။ တစ်နှစ်ပြည့်ရင် တိမ်နဂါးတောင်ကြားကို ပြန်လာခဲ့၊ ဆရာ မင်းကို တစ်နေရာဆီ လိုက်ပို့ပေးမယ်။အဲဒါက ရှန်းကျစ်ကို နှစ်နှစ်ခွဲအတွင်း အနိုင်ယူဖို့ မင်းအတွက် အထောက်အကူဖြစ်နိုင်တယ်"
တိမ်နဂါးတောင်ကြားသခင်က ပြောလိုက်သည်။
တိမ်နဂါးတောင်ကြားသခင်မှာ၊ လုမင်နှင့် ရှန်းကျစ်ကြားမှ စိန်ခေါ်မှုကို သိရှိထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
"ဆရာ၊ အဲဒီနေရာက ဘယ်မှာလဲ"
လုမင် သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။
"အဲဒါက အဆုံးမဲ့ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ နေရာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဆုံးမဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ နေရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်။ အဲဒီကို မသွားခင် မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် နက်နဲရာက သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်တွေကို အရင်ဆုံး ဖယ်ရှားဖို့လိုတယ်။ မဟုတ်ရင် အဲဒီနေရာကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်ကြောင့် အန္တရာယ်ကျရောက်နိုင်ချေများတယ်။ အဲဒါက ဘယ်နေရာဆိုတာကိုတော့ မင်း ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ သဘာဝအတိုင်း သိလိမ့်မယ်"
တိမ်နဂါးတောင်ကြားသခင်က ပြောလိုက်သည်။
လုမင်လည်း လက်လျှော့လိုက်ရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။
"ဒါနဲ့၊ ဆရာ... ဆန္ဒမဲ့ဓားဂိုဏ်းမှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဦး ရှိနေပုံရတယ်"
လုမင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
"ဆန္ဒမဲ့ဓားဂိုဏ်းလား၊ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက တချို့ဂိုဏ်းတွေကို စိမ့်ဝင်နေပုံရတယ်။ မင်အာ၊ အဲဒါကို တောင်ကြားသခင်နဲ့ အခြားဂိုဏ်းချုပ်တွေ ဆွေးနွေးပါလိမ့်မယ်။ မင်း သိပ်ပြီး စိုးရိမ်နေစရာ မလိုဘူး။ ကောင်းပြီလေ၊ မင်း သွားလို့ရပါပြီ။ မင်းရဲ့ ဆရာတူအစ်ကိုနဲ့ အစ်မက မင်းကိုစောင့်နေကြတယ်"
တိမ်နဂါးတောင်ကြားသခင်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
လုမင် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
ယင်းမှာ စန်းပြည်နယ်ရှိ ထိပ်တန်းအင်အားစုကြီးများနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ သူ၏ လက်ရှိအင်အားဖြင့် အချက်အလက်များကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် တခြားဘာမှ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုဂိုဏ်းချုပ်များက စန်းပြည်နယ်၏ အင်အားစုကြီးများကို စိမ့်ဝင်နေသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်၍ ပို၍ စိုးရိမ်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပေ။
"ဆရာတူအစ်ကို ထျန်းချွေးနဲ့ ဆရာတူအစ်မ ရွယ်လား"
လုမင်၏ မျက်နှာက ပြုံးယောင်သန်းသွားသည်။
ထို့နောက် တိမ်နဂါးတောင်ကြားသခင်၏ နောက်သို့လိုက်ကာ ရေခဲခန်းထဲမှ ရေခဲတောင်ကြားသို့ ထွက်ခဲ့လေသည်။
ဤသည်ကလည်း တိမ်နဂါးတောင်ကြား၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အပြင်ဘက်တွင်၊ ပုံရိပ်နှစ်ခု စောင့်နေကြသည်။ သူတို့က ထျန်းချွေးနှင့် ရွယ်နင်ရှင်း ဖြစ်၏။
"ဆရာတူညီလေး၊ နောက်ဆုံးတော့ မင်းနိုးလာပြီပေါ့။ မင်း နေကောင်းသွားပြီ"
"မောင်လေး၊ နင်အိပ်မက်နေတာ နှစ်ဝက်ရှိပြီ"
ထျန်းချွေးနှင့် ရွယ်နင်ရှင်းလည်း လုမင်ကိုမြင်တော့ ပြုံးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။
"သတ္တမ ဆရာတူအစ်ကို... အဋ္ဌမမြောက် ဆရာတူအစ်မ၊ မတွေ့တာကြာပြီ"
လုမင်လည်း ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သေချာကြည့်ပြီး သူ လက်ယှက်ပြီး ပြောလိုက်၏။
"ဂုဏ်ယူပါတယ် ဆရာတူအစ်ကိုနဲ့ ဆရာတူအစ်မ။ မင်းတို့ သတ္တမအဆင့် သိုင်းအုပ်ချုပ်သူနယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ပြီ"
နှစ်ဝက်အတွင်း ထျန်းချွေးနှင့် ရွယ်နင်ရှင်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းက တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူတို့က သတ္တမအဆင့် သိုင်းအုပ်ချုပ်သူနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖြတ်ပြီး အဆင့်မြင့် သိုင်းအုပ်ချုပ်သူနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီ။
"ငါတို့ အမြန်မတိုးတက်ရင် ဆရာတူညီလေးက ငါတို့ကို လိုက်မီလာတော့မှာပေါ့"
ထျန်းချွေးက ရယ်ရယ်မောမောဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းတို့တွေ စကားပြောကြပါ။ မင်အာ... မင်းအပြင်ထွက်သွားတဲ့အခါ ငါ့ကို သတင်းပို့စရာ မလိုဘူး။ တစ်နှစ်အတွင်း ပြန်လာဖို့ပဲ သတိရပါ"
တိမ်နဂါးတောင်ကြားသခင်က ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက်တော့ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
"ညီလေး၊ သွားကြရအောင်။ မတွေ့တာ နှစ်ဝက်တောင်ကြာသွားပြီ၊ သွားသောက်ရအောင်"
ထျန်းချွေးက ပြုံးလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ"
လုမင် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
သူတို့ သုံးယောက်လည်း ထျန်းချွေး၏ ဂူထဲသို့ သွားကြသည်။ ထျန်းချွေးက အရက်ဆယ်အိုးကျော်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ရွယ်နင်ရှင်းက အလွန်တက်ကြွသည်။ သူက အရက်တစ်အိုးကို ဆွဲယူပြီး တစ်ချက်တည်း မော့သောက်လိုက်လေသည်။
"ညီမလေး၊ ဖြည်းဖြည်းသောက်ပါ။ ငါ့မှာ မင်းဒီလိုသောက်ဖို့ အရက် အများကြီးမရှိဘူး"
ထျန်းချွေးက အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။
"ကော်တရာ ကပ်စေးနှဲ"
ရွယ်နင်ရှင်းက ထျန်းချွေးကို အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။ ထျန်းချွေး၏ မျက်နှာက ညှိုးငယ်သွားလေသည်။
လုမင်လည်း ရယ်မောပြီး အရက်အိုးတစ်လုံးကို ယူလိုက်သည်။ သုံးယောက်သား ပျော်ရွှင်စွာ သောက်လိုက်ကြလေသည်။
အရက်သောက်ပြီးနောက် လုမင်က ထျန်းချွေးနှင့် ရွယ်နင်ရှင်းကို နှုတ်ဆက်ကာ တိမ်နဂါးတောင်ကြားမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင် အလင်းတန်းတစ်ခုက လေထုကိုဖြတ်သွား၏။ လုမင်ဖြစ်ပြီး လေထဲမှပျံသန်းကာ နဂါးနတ်ဘုရားတောင်ကြားမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
လုမင်တွင် ဦးတည်ချက်မရှိသောကြောင့် ကောင်းကင်ခွင်းလွန်းပျံကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။
ဤခရီးစဉ်အတွက် လုမင်တွက် ရည်မှန်းချက် မရှိခဲ့ပါ။ တိမ်နဂါးတောင်ကြားသခင် ပြောသည့်အတိုင်း၊ သဘာဝအတိုင်း လျှောက်လှမ်းပြီး သူ့စိတ်ဝိညာဉ်၏ နက်နဲရာရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏ချီကို အသုံးပြုချင်ခဲ့သည်။
"တွိ..."
လုမင်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ပူဖောင်းလေးက အော်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ပါးစပ်ကိုဟလိုက်ရာ လှံရှည်တစ်ချောင်း ပါးစပ်မှက ပျံထွက်သွား၏။
"နဂါးနက်လှံ"
လုမင်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်က သူဟာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများစွာ၏ ဝန်းရံမှုကို ခံခဲ့ရပြီး နဂါးနက်လှံဖြင့် ပစ်လွှတ်ကာ လူတစ်ဦးကို သတ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ပြန်ယူဖို့ အချိန်မရှိတော့ပေ။ ယခုအခါမှပူဖောင်းလေးက သူ့အစား သိမ်းယူလာကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
လုမင်လည်း နဂါးနက်လှံကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ထည့်ထားလိုက်လေသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ပူဖောင်းလေး"
လုမင်က ပူဖောင်းလေး၏ ဦးခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွပုတ်လိုက်သည်။
ပူဖောင်းလေးက သက်တောင့်သက်သာရှိသော အမူအရာဖြင့် အသံ ခပ်တိုးတိုးလေး ထွက်လာခဲ့လေသည်။ ထို့နောက် သူ့ပါးစပ်ကိုဟလိုက်သောအခါ လက်နက်ငါးခုက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးက သူတော်စင်ရတနာများချည်း ဖြစ်၏။
ဓား၊ ဆေဘာ၊ သံတုတ်၊ တောင်ငယ်နှင့် မျှော်စင်။
၎င်းတို့မှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှ လုမင်ကိုသတ်ရန် အသုံးပြုခဲ့သော သူတော်စင်ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။
"ဟားဟားဟား၊ ပူဖောင်းလေး... မင်း အရမ်းတော်တာပဲ"
လုမင် ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ သူ့လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး သူတော်စင်ရတနာငါးခုကို သိမ်းဆည်းလိုက်၏။
ထို့နောက် ပူဖောင်းလေး၏ပါးစပ်မှ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသော သိုလှောင်လက်စွပ်များ ထွက်လာကြပြန်သည်။
၎င်းတို့အားလုံးက လုမင် သတ်ခဲ့သူများမှ ကျန်ခဲ့သော သိုလှောင်လက်စွပ်များ ဖြစ်ချေသည်။
လုမင်လည်း အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး အားလုံးကို သိမ်းထားလိုက်သည်။
ထို့နောက် အတွင်းမှ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များအားလုံးကိုယူပြီး ပူဖောင်းလေးကို ပေးလိုက်၏။ ပူဖောင်းလေးလည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထက်တောင် ပိုကြီးမားသော ဆေးပင်ကို ကိုက်ဝါးလိုက်လေသည်။
'ပူဖောင်းလေးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အရမ်းမြန်တာပဲ'
လုမင်လည်း ဂရုတစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ပြုံးလိုက်သည်။
ဦးချိုရှည် တိုက်တန်နွားချေးပိုးကောင်သည် ထိုစဉ်က ပူဖောင်းလေးကို အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင်ကျောက်တစ်ခု ပေးခဲ့သည်။ ပူဖောင်းလေးလည်း အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင်ကျောက်ကို အသုံးပြုကာ လေ့ကျင့်ခဲ့၏။
လုမင်၏ ပျံသန်းမှုအရှိန်က မမြန်ပေ။ နဂါးနတ်ဘုရားတောင်ကြားနှင့် အဝေးကို ရောက်လာပြီးနောက် သူ၏ ပျံသန်းမှုအရှိန်က ပို၍ နှေးကွေးလာခဲ့သည်။ သူ့တွင် ရည်မှန်းချက်မရှိဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သွားလာခဲ့၏။ တစ်ခုခုကို ခံစားမိလျှင် သို့မဟုတ် လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားမိလျှင် ရပ်တန့်လိမ့်မည်။
တခါတရံ လှပသော ရှုခင်းများကို မြင်သောအခါတွင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ခံစားသည်။ သူ့စိတ်ခံစားချက်ကို ဖြည့်တင်းရန် သာယာလှပသည့် ရှုခင်းများကို ခံစားလိမ့်မည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လဝက်ကြာသွားသည်။
"အဲဒါက…"
ရုတ်တရက်၊ ရှေ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း သူ့အမူအရာ ပြောင်းသွားသည်။
သူ့ရှေ့မှ မြင့်မားသော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ကြီးမားသော နန်းတော်တစ်ခု ရှိ၏။
လုမင်၏ စိတ်အတွေးများက လွန်ခဲ့သော နှစ်ဝက်ကို ပြန်ရောက်သွားမိသည်။ ထိုစဉ်က သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ နစ်မွန်းသွားချိန်တွင် ဤနန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာကာ သတ်ဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ယခုတော့ ထိုနန်းတော်က သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေပြီ။
မမျှော်လင့်ဘဲ၊ ဤနေရာကို ထပ်မံရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။