အခန်း ၁၅၉၀

အပိုင်း ( 1590 ) တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ခြင်း။

"ဟားဟားဟား၊ အဲဒီကောင်က ဉာဏ်ကောင်းလွန်းတယ်။ သူက တကယ်ပဲ သူ့သေတွင်းကို သူပြန်တူးနေတာပဲ"

ယွင်ခိုင်က လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်... လုမင်က ခဏကြာပျံသန်းပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် နောက်ပြန်လှည့်ပြီး အေးစက်စက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ဝှစ်"

သူ့နောက်ဘက် လေထဲမှ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူတစ်ယောက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့လက်ထဲမှာလည်း ပုစဉ်းရင်ကွဲတောင်ပံကဲ့သို့ ပါးလွှာသော ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ထားသေးသည်။

"လုပ်ကြံသူတစ်‌ယောက်ဖြစ်ပြီး မင်းကိုယ်မင်း ထုတ်ပြဝံ့တာလား"

လုမင်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းလို ဆဋ္ဌမအလွှာ သိုင်းအုပ်ချုပ်သူနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ ငါက ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကိုယ်ငါ ဖုံးကွယ်ရမှာလဲ"

ဝတ်စုံနက်ဝတ် လုပ်ကြံသူက အေးစက်စက်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အိုး၊ တကယ်လား။ နောက်မှ မင်း နောင်တရမနေနဲ့ဦး"

လုမင်၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ်တွန့်ကွေးသွားသည်။

"ငါ မင်းကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပြမယ်"

လုပ်ကြံသူက အေးစက်စက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် လူသတ်သမားက လှုပ်ရှားလိုက်၏။ သူ့ပုံရိပ်က မီတာရာဂဏန်းကို ခဏချင်းဖြတ်ကျော်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လုမင်ရှေ့သို့ ပေါ်လာတော့သည်။ ပုစဉ်းရင်ကွဲတောင်ပံကဲ့သို့ ပါးလွှာသောဓားက လုမင်ဆီသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

သူတော်စင်ရတနာ။

ပုစဉ်းရင်ကွဲတောင်ပံကဲ့သို့ ပါးလွှာသောဓားက သူတော်စင်ရတနာ ဖြစ်ချေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတစ်ခုက လုမင်၏ လည်မြိုဆီသို့ မယုံနိုင်စရာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

"ဂါး"

လုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နဂါးဟိန်းသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ အတွေးတစ်ခုဖြင့် သူက လျိုယွမ်လက်အိတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီးပြီ။ သူက ယွမ်ချီစွမ်းအင်ပို့လွှတ်လိုက်ရာ လျိုယွမ်လက်အိတ်က တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံလာခဲ့သည်။

လုမင်က လက်သီးတစ်ချက် ထုတ်ဖော်လိုက်၏။ ကြောက်စရာကောင်းသော အင်အားတစ်ခုက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူထံသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

"ဝုန်း"

လက်သီးနှင့်ဓား ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသောအခါ၊ လုပ်ကြံသူ၏ဓားက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

လုမင်၏လက်သီးမှ ကြောက်စရာကောင်းသော အင်အားတစ်ခုက တစ်ဖက်လူထံ ဆက်လက်တိုးဝင်သွား၏။

လုပ်ကြံသူ၏ အမူအရာက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပုစဉ်းရင်ကွဲတောင်ပံဓားက ဆက်လက်တုန်ခါနေပြီးနောက်၊ သူ့ပုံရိပ်မှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်သီးအင်အားကြောင့် လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။

"ဖူး"

လူသတ်သမား၏ မျက်နှာကိုကွယ်ထားသော အနက်ရောင်အဝတ်စက သွေးများဖြင့် စိုစွတ်သွားခဲ့သည်။ ပေါ်လွင်နေသော သူ့မျက်လုံးများမှာလည်း အံ့ဩခြင်းများဖြင့် ပြည့်သွားခဲ့ပေသည်။

"မင်း... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် အစွမ်းထက်နိုင်တာလဲ"

လူသတ်သမားက မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က လုမင်ထက် နှစ်လွှာနီးပါး ပိုမြင့်ပြီး အဋ္ဌမအဆင့် သိုင်းအုပ်ချုပ်သူနယ်ပယ် အလယ်လတ်အဆင့်တွင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင်၊ အဆင့်မြင့် မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။ သို့တိုင်၊ လုမင်၏ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သေးသည်။

"ဒီစွမ်းအားလောက်နဲ့ ငါ့ကိုသတ်ချင်နေတာလား"

လုမင်က လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟမ့်၊ မင်းက အင်အားကြီးရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ။ ငါ ကျွမ်းကျင်တဲ့အရာက အင်အားမဟုတ်ဘူး၊ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုပဲ။ ဒီနေ့ မင်းသေကိုသေရမယ်"

လုပ်ကြံသူက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က လှုပ်ရှားပြီး ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ယင်းက လေထုထဲတွင် ပျော်ဝင်သွားသကဲ့သို့ပင်။

လုမင်က မျက်လုံးကိုမှိတ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခံစားကြည့်လိုက်သည်။

"ဝှစ်"

ရုတ်တရက်၊ လုမင်၏အနောက်မှ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုထွက်လာပြီး လုမင်ဆီသို့ ထိုးလိုက်၏။

"ဝုန်း"

လုမင်လည်း နောက်သို့လှည့်ကာ လက်သီးဖြင့်ထိုးလိုက်တော့သည်။

သို့ရာတွင်၊ ဤလက်သီးချက်က လေထုကိုသာ ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ လက်သီးအင်အားက အဝေးမှ တောင်ထိပ်တစ်ခုကို ထိမှန်ပြီး ပေါက်ကွဲသွားစေခဲ့ပေသည်။

"ဝှစ်"

ချက်ခြင်းပင်၊ လုမင်၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အံ့မခန်းအမြန်နှုန်းဖြင့် ထိုးနှက်လာပြန်သည်။

လုမင်လည်း လက်သီးတစ်ချက် ထပ်မံထုတ်ဖော်လိုက်၏။ ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ လက်သီးချက်ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် ဓားက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေကိုသာ ထိုးနှက်မိပြန်တော့သည်။

"ဝှစ်... ဝှစ်"

ထို့နောက်တွင် ကြောက်စရာကောင်းသော ဓားအလင်းများ အဆက်မပြတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ လမ်းကြောင်းအမျိုးမျိုးမှ ဓားအလင်း ခုနစ်ခု၊ ရှစ်ခု ပေါ်လာပြီး လုမင်ဆီသို့ ထိုးနှက်လိုက်၏။

"ထွက်သွား"

နဂါးနက်လှံက လုမင်၏လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ရေပြင်ညီအတိုင်း လှည့်ရိုက်လိုက်တော့သည်။

လှံရှည်သည် အရပ်ရပ်သို့ လှည့်ပတ်သွားပြီး ဓားအလင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ပြိုင်ဘက်ကို မထိခဲ့သေးပါ။ အရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် ပြိုင်ဘက်က လုမင်၏တိုက်ခိုက်မှုအား အံ့ဖွယ်ကောင်းသော လှုပ်ရှားမှုနည်းလမ်းဖြင့် ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့သည်။

"ငါ့ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်အချိန်ထိ မင်း ခုခံနိုင်မလဲ ကြည့်ရအောင်။ မင်း စွမ်းအားကုန်တဲ့အချိန်က မင်းသေရမယ့်အချိန်ပဲ"

အေးစက်စက် စကားသံက လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ သို့သော်လည်း ဦးတည်ချက်တစ်ခုမှမဟုတ်ဘဲ၊ စဉ်ဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေ၏။ စကားလုံးတိုင်းက ဦးတည်ချက်ပြောင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ယင်းကြောင့် လုမင်မှာ ပြိုင်ဘက်၏တည်နေရာကို မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ပေ။

ပြိုင်ဘက်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းလမ်းက အမှန်တကယ် ကြောက်စရာကောင်းသည်။ အနည်းငယ်မျှ သတိမထားမိရုံဖြင့် ပြိုင်ဘက်က အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်နိုင်သောကြောင့်၊ သူတို့၏ ပစ်မှတ်ထားခံရသူတိုင်းမှာ အချိန်ပြည့် အာရုံစိုက်ထားရလိမ့်မည်။

ထိုကဲ့သို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အာရုံစိုက်ရခြင်းက စိတ်ကိုပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သေခြင်းတရားက သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သတ်ဖြတ်ခြင်းတစ်သောင်းအိမ်တော်မှ လုပ်ကြံသူဖြစ်ကြောင်း သိရပြီးနောက် ယွင်ရှီနှင့် အခြားသူများ မျက်နှာပျက်သွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းတစ်သောင်းအိမ်တော်မှ လုပ်ကြံသူများက ကျင့်ကြံသူများအတွက် အိပ်မက်ဆိုးနှင့် မခြားပေ။ သူတို့၏ ပစ်မှတ်ထားခံရသည်နှင့် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အလမ်း အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

လုမင်က လှံရှည်ကိုကိုင်ပြီး လေထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာရပ်နေလိုက်သည်။ သူက ဝိညာဉ်အသိကို ဖြန့်ကျက်လိုက်၏။ မကြာမီ၊ လုမင်၏ နှုတ်ခမ်းများက မသိမသာ တွန့်ကွေးကာ ပြုံးလိုက်တော့သည်။

ရုတ်တရက်၊ လုမင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

နဂါးနက်လှံက အနောက်ဘက်သို့ ရုတ်တရက် ထိုးဖောက်သွားသည်။ ဤအခိုက်တွင်၊ လူနှင့်လှံတို့က အနက်ရောင်လျှပ်စီးကြောင်းကဲ့သို့ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွား၏။

လှံရှည်က လေထုကိုသာ ထိုးဖောက်သွားပုံရသည်။

သို့သော်လည်း နောက်အခိုက်တွင် သနားစရာကောင်းသော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဝတ်စုံနက်ဝတ် လုပ်ကြံသူ၏ခန္ဓာ ပြန်ပေါ်လာပြီး သူ၏ဒန်တျန်ကို လုမင်၏လှံရှည်က ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။

လုပ်ကြံသူ၏ မျက်လုံးများက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။

“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မလဲ။ မင်းငါ့ကိုဘယ်လိုရှာတွေ့တာလဲ"

"စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက တူညီတဲ့ အဆင့်ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေထက် အဆများစွာ ပိုသန်မာတယ်။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ပြီး အရှိန်အဝါကို ထိန်းထားနိုင်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုတော့ ဖုံးကွယ်ဖို့ ခက်တယ်"

လုမင်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒီလိုပေါ့၊ ဟားဟားဟား... ဒါပေမဲ့လည်း မင်းငါ့ကိုသတ်ရင် မင်းလည်းသေရလိမ့်မယ်"

ဝတ်စုံနက်ဝတ် လုပ်ကြံသူက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက်မှာတော့ အသက်ဓာတ်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ယခုလေးတင် လုမင်၏လှံချက်က လုပ်ကြံသူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။

လုမင်က သူ့လှံကို ပြန်ဆွဲနှုတ်ပြီး လုပ်ကြံသူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ယူလိုက်သည်။

ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လုပ်ကြံသူက သူ၏ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းကို ယုံကြည်မှုရှိလွန်းသည်။ ထို့ကြောင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတို့ မပြုထားခဲ့ပေ။ ထို့အတွက်ကြောင့်ပင် လုမင်က အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လုပ်ကြံသူသာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်နေပါက လုမင်မှ သူ့ကိုသတ်ရန် လွယ်ကူမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ဤလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူက အလွန်ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုနည်းပညာဖြင့် ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

"ဝှစ်"

လုမင်လည်း အနက်ရောင်တောင်ပံများကိုခတ်ကာ ယွင်ရှီနှင့် အခြားသူများဆီသို့ တစ်ဖန် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယွင်ရှီနှင့် အခြားသူများက တောင်ကြားတစ်ခုအတွင်း ပုန်းအောင်းပြီး ဂရုတစိုက် ကာကွယ်နေကြသည်။

"ဒီလုပ်ကြံသူကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးကို ငါတို့ရှာရမယ်။ မဟုတ်ရင် တခြားလူသတ်သမားက လုမင်ကိုသတ်ပြီး ပြန်လာတဲ့အခါ... ငါတို့ ဒီတောင်ကြားထဲကို ရောက်နေရင်တောင် အန္တရာယ်ရှိလိမ့်မယ်"

ယွင်ခိုင်က ပြောလိုက်သည်။

လုမင် သေသွားပြီဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့ပေသည်။

"ဝှစ်"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဝေးမှ လေတိုးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လုမင် ပျံသန်းလာနေခြင်း ဖြစ်၏။

ယွင်ခိုင်၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်မှု အရိပ်အယောင်တို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက အော်ပြောလိုက်သည်။

"သူ တကယ်ကြီး မသေသေးဘူးပဲ၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းတစ်သောင်းအိမ်တော်ရဲ့ လုပ်ကြံသူက သူ့နောက်လိုက်သွားတာတောင် သူ တကယ်ကြီး အသက်ရှင်နေသေးတာလား"

လုမင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းတစ်သောင်းအိမ်တော်မှ ကြောက်စရာကောင်းသော လူသတ်သမားကို ရင်ဆိုင်ရလျှင် ‌သေရမည်မှာ သေချာသည်။

"မင်းကို စိတ်ပျက်စေခဲ့မိတာ စိတ်မကောင်းပါဘူး"

လုမင်က ကောင်းကင်အမြင့်မှ ယွင်ခိုင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

"ဟမ့်၊ မင်း ကံကောင်းလို့ပါ"

ယွင်ခိုင်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"ဝှစ်"

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ လုမင်က ရုတ်တရက် ခုန်ဆင်းပြီး တောင်ကြားဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း တောင်ကြားထဲသို့ ရောက်ခါနီးတွင်၊ လုမင်က ရုတ်တရက် နောက်လှည့်ပြီး လှံဖြင့်ထိုးလိုက်၏။

လှံရှည်က ထိုးဖောက်သွားသောအခါ ‌ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ လေထုက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်မှာတော့ ဝတ်စုံနက်ဝတ် လူတစ်ဦး ပေါ်လာတော့သည်။