အခန်း (၃၇၅-၃၇၆)

အခန်း (၃၇၅) ညတွင်းချင်း ဆုတ်ခွာခြင်းနှင့် ဟန်အင်ပါယာ မောင်းထိုက်အရက်

လျန်ရှီးမြို့ ဆင်ခြေဖုံး။

ကောင်းဖန်စစ်တပ်မှ စစ်သည်နှစ်သိန်းတစ်ထောင်တို့သည် ဤနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့လာကြပြီဖြစ်၏။

တပ်မှူး ကျောက်ကဲစန်း၏ တဲအိမ်ထဲတွင် သူသည် ဂဏာမငြိမ်စွာဖြင့် ဟိုဘက်ဒီဘက် လမ်းလျှောက်နေသည်။

အဋ္ဌမအဆင့် ရေခဲစစ်သည် ကျားလောနီ ထွက်သွားသည်မှာ နာရီဝက်ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ပြန်မရောက်လာသေးပေ။

"စန်းနီဟွာက ရိက္ခာသယ်ယူရေးအဖွဲ့ကို တာဝန်ယူထားပြီး ယခု ကျားလောနီကိုပါ အတူတကွ လွှတ်လိုက်တဲ့အပြင် အဋ္ဌမအဆင့် ရေခဲစစ်သည်နှစ်ယောက်ပါ ပါသွားတော့ သေချာပေါက် ဘာပြဿနာမှ ရှိလာမှာမဟုတ်ဘူး..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်ကဲစန်းက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်၏။

သူ ဤသို့ပြောလေလေ တပ်မှူး ကျောက်ကဲစန်းမှာ ပို၍ စိုးရိမ်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရိက္ခာသယ်ယူရေးအဖွဲ့များ၏ ပုံမှန် ပို့ဆောင်ချိန်များအရဆိုလျှင် နဂါးပျံသင်္ဘောသည် ယခုအချိန်လောက်ဆို ရောက်နေသင့်ပြီ ဖြစ်၏။

နာရီဝက်ကြာသွားသော်လည်း ရိက္ခာသယ်ယူရေးအဖွဲ့ ရောက်မလာသေးခြင်းက အလွန်ကို ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

"အကြံပေးအမတ်ကြီး ရိက္ခာသယ်ယူရေးအဖွဲ့ ပြန်မရောက်လာသေးဘူး သူတို့ကို တစ်ခုခုများ ဖြစ်သွားပြီလား..."

နောက်ဆုံးတွင် တပ်မှူး ကျောက်ကဲစန်းသည် ရင်တွင်းမှ သောကကို မခံစားနိုင်တော့ဘဲ ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်၏။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အကြံပေးအမတ်ကြီးသည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး တပ်မှူး ကျောက်ကဲစန်းရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ရိက္ခာသယ်ယူရာမှာ ပြဿနာတစ်ခု ရှိသွားတယ်..."

အကြံပေးအမတ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တင်းမာခက်ထန်နေ၏။

တကယ်တော့ အကြံပေးအမတ်ကြီးသည်လည်း တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို ခံစားမိခဲ့သည်။ ဝူယွန်းတောင်တန်းသို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ကြည့်ရှုပြီးနောက် တောင်ထွတ်ပေါ်ရှိ ကျိုးပဲ့နေသော ရေခဲများနှင့် ရေခဲလွှာများကို တွေ့ရှိခဲ့ရသဖြင့် ထိုနေရာတွင် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်းကို သူ သိလိုက်ရ၏။

စန်းနီဟွာနှင့် ကျားလောနီတို့ တပ်စခန်းသို့ ပြန်မလာခြင်းက သူတို့ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

"အာ့..."

"ဒါဆိုရင် အခု ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ..."

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ရှိ ကောက်နှံရိက္ခာတွေနဲ့ဆိုရင် စစ်သည်နှစ်သိန်းတစ်ထောင်ကို သုံးရက်စာလောက်ပဲ ကျွေးနိုင်တော့မယ်..."

တပ်မှူးကျောက်ကဲစန်းမှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွား၏။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဤရိက္ခာသယ်ယူရေးအဖွဲ့သည် နိုင်ငံ၏ ကောက်နှံရိက္ခာ ထက်ဝက်ကို လုယူထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤရိက္ခာများ ဆုံးရှုံးသွားသည်နှင့် ကောင်းဖန်နိုင်ငံအတွက် ဤမျှများပြားသော ရိက္ခာပမာဏကို ထပ်မံခွဲဝေပေးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်လောက်အောင်ပင် အလွန်ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

စားနပ်ရိက္ခာ ထောက်ပံ့မှုမရှိပါက နှစ်သိန်းတစ်ထောင်သော စစ်တပ်ကြီးသည် ရင်းမြစ်မရှိသော ရေကဲ့သို့ဖြစ်သွားကာ တိုက်ခိုက်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ထို့အပြင် ဤစစ်သည်နှစ်သိန်းတစ်ထောင်သည်လည်း ကောင်းဖန်နိုင်ငံသို့ အမြန်ဆုံး အလျင်စလို ဆုတ်ခွာပြန်ရမည် ဖြစ်သည်။

"တပ်မှူး မင်းကိုယ်တိုင် မဟာလီစစ်တပ်ဆီသွားပြီး မနက်ဖြန်မနက် လျန်ရှီးမြို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်..."

"ပြီးတော့ ဒီည မင်းရဲ့ စစ်သည်နှစ်သိန်းတစ်ထောင်ကို ဦးဆောင်ပြီး ကောင်းဖန်နိုင်ငံကို ညတွင်းချင်း ဆုတ်ခွာရမယ်..."

"ငါက နောက်ကနေ မဟာလီစစ်တပ်ကို တာဝန်ယူမယ် မဟာလီစစ်တပ်က ငါ့အမိန့်ကို နာခံဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး..."

"မဟာလီစစ်သည် နှစ်သိန်းက မဟာချင်မင်းဆက်ကို တားဆီးထားမယ်ဆိုရင် ငါတို့ နောက်ထပ်ရက်အနည်းငယ် အချိန်ရနိုင်ပြီး ငါတို့ရဲ့ စစ်သည်နှစ်သိန်းတစ်ထောင် ကောင်းဖန်နိုင်ငံကို ဘေးကင်းကင်း ပြန်ရောက်နိုင်လိမ့်မယ်..."

အကြံပေးအမတ်ကြီးက ချက်ချင်းပင် အပြီးသတ် ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ အရာအားလုံးကို စီစဉ်လိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တပ်မှူး ကျောက်ကဲစန်းက ဤအစီအစဉ်မှာ ပြီးပြည့်စုံသည်ဟု ထင်လိုက်သည်။

စားနပ်ရိက္ခာမရှိသောကြောင့် နှစ်သိန်းတစ်ထောင်သော ကောင်းဖန်စစ်တပ်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ မဟာချင်စစ်တပ်ကသာ စစ်ပွဲကို အချိန်ဆွဲမည်ဆိုလျှင် ဤလူနှစ်သိန်းတစ်ထောင်မှာ ငတ်မွတ်၍ သေဆုံးသွားကြမည်သာ ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် မဟာလီစစ်တပ်ကို အင်အားချည့်နဲ့စေပြီး ၎င်းတို့၏ တိုးတက်မှုကို နှောင့်နှေးစေခြင်းဖြင့် ကောင်းဖန်စစ်တပ်အတွက် ဆုတ်ခွာရန် အချိန်လုံလောက်စွာ ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းပြီ ချက်ချင်းပဲ ကျွန်တော် သွားစီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်..."

တပ်မှူး ကျောက်ကဲစန်းမှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး ချက်ချင်းပင် အကြောင်းပြန်လိုက်၏။

ရှန့်ယွင်ချွမ်းနှင့် အခြားသူများကို လိုက်ပို့ပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် ဖုန်းလန်မြို့သို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းပြန်လာခဲ့သည်။

မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရှီတာ့ဖုန်းနှင့် ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများအဖွဲ့သည် စကားပြောကာ ရယ်မောနေကြ၏။

ရုတ်တရက် ရှီတာ့ဖုန်းက မော့ကြည့်လိုက်ရာ လေထဲတွင် ပျံသန်းလာသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ကျောက်လင်အား ကြိုဆိုလိုက်၏။

"အစ်ကိုကျောက်လင် မင်း နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပဲ..."

ရှီတာ့ဖုန်းက လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်။

"ညီလေးတာ့ဖုန်း ငါတို့ စားသောက်ဆိုင်သွားပြီး အတူတူ သောက်ကြမလား..."

ကျောက်လင်က ရယ်မောလိုက်၏။

ဝမ့်ရှန်းတောင်တန်းမှ မထွက်ခွာမီက ရှီတာ့ဖုန်းသည် ကျောက်လင်အား အတူတူ အရက်သောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ဖူးသည်။

ယခုအချိန်လောက် ကောင်းသောအချိန် မရှိတော့ပေ။

"ငါတို့ စားသောက်ဆိုင် သွားစရာမလိုပါဘူး ကောင်းနျန်ရှုနဲ့ တခြားလူတွေလည်း မြို့တံခါးမှာ ရှိနေကြတာပဲ အဲ့ဒီမှာပဲ ငါတို့ စုကြတာပေါ့..."

ရှီတာ့ဖုန်းက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်လင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆိုလည်း မြို့တံခါးကိုပဲ သွားကြတာပေါ့..."

"အော် ဒါနဲ့ ညီလေးတာ့ဖုန်း တည်းခိုခန်းမှာ ငါသိမ်းထားတဲ့ အရက်ကောင်း နှစ်ပုလင်းသုံးပုလင်း ရှိတယ် အဲ့ဒါ သွားယူလိုက်ဦးမယ်..."

"ဒီနေ့တော့ သေချာပေါက် မူးသွားတဲ့အထိ သောက်ကြတာပေါ့..."

ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများ တစ်ယောက်ချင်းစီသည် ကြီးမားလှသော အဆက်အသွယ် လမ်းကြောင်းတစ်ခုစီကို ကိုယ်စားပြုနေကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများနှင့် ရင်းနှီးခွင့်ရလာပြီဖြစ်ရာ ကျောက်လင်က သဘာဝကျကျပင် သူတို့အကြောင်းကို ပိုမိုသိရှိလိုပြီး သူတို့၏ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို နက်ရှိုင်းစေချင်ခဲ့၏။

ဤကမ္ဘာရှိ အရက်များမှာ လိုအပ်ချက်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

စနစ်ဈေးဆိုင်မှ ထိပ်တန်းအရည်အသွေးရှိသော အရက်ကောင်းများကို လွယ်ကူစွာ ဝယ်ယူနိုင်ရန်အတွက် ကျောက်လင်သည် ရှီတာ့ဖုန်းကို ဖယ်ရှားထားရန် လိုအပ်ပေသည်။

"ကောင်းပြီလေ ငါ မြို့တံခါးကနေ မင်းကို စောင့်နေမယ်..."

ကျောက်လင်၏ သဘောတူညီချက်ကို ကြားသောအခါ ရှီတာ့ဖုန်းမှာ အလွန်ဝမ်းသာသွား၏။

သူတို့နှစ်ယောက် လမ်းခွဲလိုက်ကြသည်။

ကျောက်လင်သည် မည်သည့် စားသောက်ဆိုင်သို့မှ မသွားဘဲ အနီးနားရှိ လမ်းကြားတစ်ခုထဲသို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီးနောက် စနစ်ဈေးဆိုင်ဆီသို့ သူ၏ အာရုံကို စူးစိုက်လိုက်၏။

[ဟန်အင်ပါယာ မောင်းထိုက်အရက် - အမှတ် ၁,၀၀၀,၀၀၀]

၁၀ပုလင်း ဝယ်မည်။

ဤ ဟန်အင်ပါယာ မောင်းထိုက်အရက်သည် မောင်းထိုက်အရက်များ စုဆောင်းခြင်း၏ သန့်စင်သော ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အရေအတွက်အားဖြင့် ဆယ်ပုလင်းသာ ထုတ်လုပ်ထားသောကြောင့် အလွန်တရာ ရှားပါးလှပေသည်။

ပုလင်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်မှာ ကြေးဝါသေတ္တာပုံစံဖြစ်ပြီး ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံး ဒီဇိုင်းနှင့် ကိုယ်ထည်ကို ရွှေချထားကာ ထုပ်ပိုးထားသော ကြေးဝါသေတ္တာကိုလည်း အလွန် သေသပ်လှပစွာ ဖန်တီးထား၏။

၎င်းမှာ အနုပညာလက်ရာတစ်ခုနှင့် တူလှပေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျောက်လင်တွင် စနစ်ဈေးဆိုင်ကို အသုံးပြုခွင့်ရှိနေသောကြောင့် ဤသို့ ရှားပါးပြီး စုဆောင်းသိမ်းဆည်းသင့်သည့် မောင်းထိုက်အရက်များကို အမြောက်အမြား ဝယ်ယူနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က ဟန်အင်ပါယာ မောင်းထိုက်အရက် ဆယ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ သစ်သားသေတ္တာတစ်ခုထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် အထက်သို့ ခုန်တက်လိုက်ရာ မြို့တံခါးမျှော်စင်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွား၏။

"သူရောက်လာပြီ အစ်ကိုကျောက်လင် ရောက်လာပြီဟေ့..."

ရှီတာ့ဖုန်းသည် ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများအဖွဲ့နှင့် စကားပြောကာ ရယ်မောနေစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများက မြို့၏ ပင်မတံခါးပေါက်ဆီသို့ အကြိမ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်နေခဲ့သည်။ ကျောက်လင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မြို့တံခါးမျှော်စင်၏ ပင်မခန်းမဆောင်ထဲတွင် မင်းသမီးယွီကျောက်၊ ကောင်းနျန်ရှုနှင့် အခြားသော ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများအားလုံး ရှိနေကြောင်း ကျောက်လင် တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့အထဲမှ နှစ်ယောက်မှာ မြို့စား လျန်မန်စုန့်နှင့် မြို့ကာကွယ်ရေးစစ်တပ်၏ ဗိုလ်ချုပ် ချောင်ကျွင်းရီတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ကျောက်လင်က သစ်သားသေတ္တာတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် ပြုံးကာ ဝင်လာခဲ့၏။

"မိတ်ဆွေတို့ ကျွန်တော် အရက်ကောင်းတစ်ချို့ ယူလာတယ် ဒီနေ့တော့ အားလုံး အပြည့်အဝ ပျော်ရွှင်ကြတာပေါ့..."

ကျောက်လင်က သစ်သားသေတ္တာကို ချလိုက်ပြီး တိုက်ရိုက်ပင် ဖွင့်လိုက်သည်။

"ဝိုး..."

အနီးဆုံးတွင်ရှိသော မြို့ကာကွယ်ရေးတပ်မှူး ချောင်ကျွင်းရီက သစ်သားသေတ္တာထဲရှိ ဟန်အင်ပါယာ မောင်းထိုက်အရက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူက လွန်ကဲစွာ အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်၏။

မြို့စား လျန်မန်စုန့်က တိုက်ဆိုင်စွာပင် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဟန်အင်ပါယာ မောင်းထိုက်အရက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် အံ့သြတကြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အကြည့်ပင် မလွှဲချင်တော့ဘဲ သစ်သားသေတ္တာကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အကောင်းဆုံးအရက်များလောက်နီးပါး မြည်းစမ်းဖူးကြသော မင်းသမီးယွီကျောက်၊ ကောင်းနျန်ရှုနှင့် အခြားသော ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများသည် ကျောက်လင် ယူဆောင်လာသော အရက်များနှင့်ပတ်သက်၍ မျှော်လင့်ချက် သိပ်မကြီးကြပေ။

သို့သော်လည်း ဒေသခံမြွေဟောက်ကြီး နှစ်ကောင်၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော တုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများသည်လည်း အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်ကြသည်။

"အမလေးဗျာ..."

"ထုပ်ပိုးမှုက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် လှပနေရတာလဲ..."

"ဒီအရက်ပုလင်းက... နိုင်ငံတော် ရတနာတိုက်ထဲမှာ စုဆောင်းသိမ်းဆည်းထားဖို့ သေချာပေါက် ထိုက်တန်တယ်..."

"ဒီအရက်ကို ငါ မြည်းတောင် မမြည်းရသေးပေမဲ့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံးဆိုတာကို ငါ သိနေပြီ..."

ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများသည်လည်း ပိုလွန်သော ချီးကျူးစကားများကို ဆိုလိုက်ကြ၏။

သူတို့သည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှ နာမည်ကြီး အရက်များကို မြည်းစမ်းဖူးကြသော်လည်း ဟန်အင်ပါယာ မောင်းထိုက်အရက်၏ အဆင့်မြင့် ထုပ်ပိုးမှု၊ လက်ရာမြောက်သော အနုပညာဆန်သည့် ပုလင်းနှင့် ကြည်လင်တောက်ပနေသော အရက်ရည်တို့မှာ အားလုံးကို ဆွဲဆောင်ထားနိုင်ပေသည်။

"အစ်ကိုကျောက်လင် မြန်မြန် မြန်မြန် ငါ့ကို တစ်ပုလင်းပေးပါ ငါ့အဖေ သောက်ဖို့ ပြန်ယူသွားချင်လို့..."

ရုတ်တရက် ရှီတာ့ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ တည်ငြိမ်မှုကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ တစ်ပုလင်း လုယူရန် အရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာ၏။

"လမ်းဖယ်စမ်း မင်းက တစ်ပုလင်း ထပ်ခိုးချင်သေးတာလား ဒီသေတ္တာတစ်လုံးလုံးကို ငါ ဝယ်လိုက်ပြီ..."

ကောင်းနျန်ရှုက ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာပြီး ရှီတာ့ဖုန်း၏ တင်ပါးကို ကန်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သစ်သားသေတ္တာဆီသို့ ချက်ချင်း သွားကာ ပိတ်ပြီး ယူသွားရန် ပြင်လိုက်၏။

ကျောက်လင်က ကောင်းနျန်ရှု၏ လက်ကို ဖမ်းဆွဲထားလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းတို့ ကျွန်တော့်မှာ ဒီအရက်ပုလင်း ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး ရှိပါတယ်..."

"အခု ဆယ်ပုလင်း ယူလာပေးထားတယ်ဆိုတော့ ဒီနေ့ အားလုံး ကောင်းကောင်း သောက်ကြတာပေါ့..."

ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများနှင့် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ရန်နှင့် သူ၏ စီးပွားရေးအင်ပါယာကို ချဲ့ထွင်ရန်အတွက် ကျောက်လင်က ဤသိမ်းဆည်းသင့်သော အရက်များကို ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤအရက်ဆယ်ပုလင်းမှာ တံခါးပေါက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် သော့ချက်ပင်ဖြစ်ရာ သူတို့အကုန်လုံး သောက်ရမည်သာ ဖြစ်၏။

အခန်း (၃၇၆) မိတ်ဆွေဖွဲ့ခြင်း၊ စီးကရက်နှင့် အရက်

ကျောက်လင်က သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆန့်ထုတ်လိုက်ရင်း ဟန်အင်ပါယာ မောင်းထိုက်အရက် ဆယ်ပုလင်းကို တစ်ဟုန်ထိုး ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်ချောင်းငါးချောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ဟန်အင်ပါယာ မောင်းထိုက်အရက် ပုလင်းဆယ်လုံးစလုံး၏ အဖုံးများကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကျောက်လင်က တကယ့်ကို ရက်ရောတာပဲ..."

ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများက ကျောက်လင်သည် ဤမျှ ပြတ်သားစွာဖြင့် ဟန်အင်ပါယာ မောင်းထိုက်အရက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် အံ့သြသွားကြပြီး ကျောက်လင်၏ ပြတ်သားမှုအပေါ် အထင်ကြီးသွားကြ၏။

ဤအနုပညာလက်ရာကဲ့သို့သော အရက်ပုလင်းများကို အတူတကွ ခင်းကျင်းပြသထားမှုက အလွန်လှပပြီး မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စေလေသည်။

ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ စားပွဲငါးလုံးရှိပြီး ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများ၊ အရာရှိများ၏ သားများနှင့် ဒေသခံ သူဌေးများက နေရာယူထားကြကာ တစ်ဦးချင်းစီက ထင်ရှားသော မိသားစုတစ်ခုစီကို ကိုယ်စားပြုနေကြ၏။

ကျောက်လင်က သူ၏ လက်ကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ ဟန်အင်ပါယာ မောင်းထိုက်အရက် ဆယ်ပုလင်းကို မတင်လိုက်ပြီး စားပွဲတစ်လုံးလျှင် နှစ်ပုလင်းစီ ချထားလိုက်သည်။

လူတိုင်းက စီးပွားရေး လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုနေပြီး ကျောက်လင်က မင်းသမီးယွီကျောက်ကို သူမ၏ မြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းကြောင့်ဆိုပြီး စားပွဲဝိုင်းတွင် နောက်ထပ် အရက်တစ်ပုလင်း ပိုပေးမည် မဟုတ်ပေ။

ဤလုပ်ရပ်က စားပွဲဝိုင်းတွင် ထိုင်နေကြသော အခြား အရာရှိသား လေးဦးနှင့် ဒေသခံ သူဌေးများကို ကျေနပ်သွားစေ၏။

"အစ်ကိုကျောက်လင် ငါ့ဘေးမှာ လာထိုင်ပါ... မင်းအတွက် နေရာတစ်ခု အထူး ချန်ထားပေးတယ်..."

ရှီတာ့ဖုန်းက ကျောက်လင်က အရက်ဆယ်ပုလင်းကို တန်းတူခွဲဝေပေးလိုက်သည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ထို့နောက် သူက ကျောက်လင်၏ လက်ကို ကိုင်ကာ ပင်မစားပွဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

မင်းသမီး ယွီကျောက်၊ ကောင်းနျန်ရှုနှင့် ရှီတာ့ဖုန်းတို့ အုပ်စုက တော်ဝင်မိသားစု၊ တိုင်းပြည်တည်ထောင်ခဲ့သည့် စစ်သူကြီးချုပ်၊ တိုင်းပြည်တည်ထောင်ခဲ့သည့် စစ်သူကြီးဆယ်ဦးနှင့် တိုင်းပြည်တည်ထောင်စဉ်က အခြားသော ထင်ရှားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များကို ကိုယ်စားပြုပြီး ၎င်းတို့ကို ပကတိ အာဏာဗဟိုချက်တွင် နေရာချထားလေသည်။

မြို့တော်ဝန် လျန်မန်စုန့်နှင့် မြို့တော် ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့၏ တပ်မှူးဖြစ်သော စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီတို့ကလည်း စားပွဲ၏ အစွန်ဆုံးတွင် ထိုင်နေကြ၏။

"ဒါနဲ့ အစ်ကိုကျောက်လင် ဝမ့်ရှန်းတောင်တန်း အပြီးမှာ ကောင်းဖန်နိုင်ငံက ရေခဲစစ်သည်တွေနဲ့များ ထပ်တွေ့သေးလား..."

သူ ထိုင်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ရှီတာ့ဖုန်းက ဦးဆောင်၍ မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလိုက်လေသည်။

ကောင်းဖန်စစ်တပ်၏ ရိက္ခာနှင့် ထောက်ပံ့ရေးတပ်များကို အရင်က ဝင်ရောက်စီးနင်းပြီးနောက် ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများက ရိက္ခာများကို လုယူရန်ပင် ဂရုမစိုက်ကြတော့ဘဲ နဂါးပျံသင်္ဘောပေါ်သို့ တက်ကာ ဖုန်းလန်မြို့သို့ ပြန်လည် ထွက်ပြေးခဲ့ကြ၏။

သို့သော်လည်း ကျောက်လင်က ထိုနေရာတွင် ဆက်နေရန် တင်းခံနေခဲ့သည်။

ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများအားလုံးက ကျောက်လင်သည် သူ၏ နယ်ခြားစောင့်တပ် စစ်သားတစ်ရာနှင့်အတူ ကောင်းဖန်နိုင်ငံမှ အဆင့်မြင့် ရေခဲစစ်သည်များထံမှ မည်သို့ လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်ကို အလွန် သိချင်နေကြ၏။

"ကောင်းဖန်နိုင်ငံက ရေခဲစစ်သည် တစ်စုက ငါ့နောက်ကို လိုက်လာခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင် ပုန်းအောင်းတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်လေ... ပြီးတော့ အဲ့ဒီ ရေခဲစစ်သည်တွေက ငါ့ကို ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ဘူး..."

ကျောက်လင်က ပြီးစလွယ်သာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

သူက ထိုအဋ္ဌမအဆင့် ရေခဲစစ်သည်ကို သတ်လိုက်သည်ဟု သူတို့၏ မျက်မှောက်တွင် အတိအကျ မပြောနိုင်ပေ။

ထိုသို့သော စကားမျိုး ပြောခြင်းက အခြားသူများအား ကျောက်လင်တွင် အံ့မခန်း ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်မျိုးမျိုး ရှိနေသည်ဟု သဘာဝကျကျ ထင်မြင်သွားစေမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းက ကျောက်လင်ကိုယ်တိုင်အတွက် သေချာပေါက် ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

"ဒါက တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ..."

ကောင်းနျန်ရှုက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်၏။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က မတ်တတ်ရပ်ကာ ဟန်အင်ပါယာ မောင်းထိုက်အရက်ကို ယူ၍ လူတိုင်း၏ ဖန်ခွက်များကို ဖြည့်ပေးလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ ဒီမောင်းထိုက်တစ်ခွက်ကို မြည်းကြည့်ပြီး အရသာ ဘယ်လိုနေလဲဆိုတာ ကြည့်ကြပါဦး..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

ထိုလူများက ဟန်အင်ပါယာ မောင်းထိုက်အရက်ကို အာရုံစိုက်ကာ ကြည့်နေခဲ့ကြပြီး ကြည်လင်သော အရက်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ၎င်း၏ သိမ်မွေ့သော ရနံ့ကို ရှူရှိုက်ရင်း ကျောက်လင်၏ စကားကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

လူတိုင်းက သူတို့၏ ဖန်ခွက်များကို ချက်ချင်း ကောက်ကိုင်လိုက်ကြပြီး မင်းသမီး ယွီကျောက်ပင်လျှင် ကြီးမားသော စိတ်ဝင်စားမှုကို ပြသနေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မင်းသမီး ယွီကျောက်သည် စစ်တပ်ထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ဖြုန်းခဲ့ပြီး သူမက ကောင်းမွန်သော အရက်များစွာကို မြည်းစမ်းဖူးလေသည်။

လူတိုင်းက တစ်ကျိုက်တည်းဖြင့် မော့သောက်လိုက်ကြ၏။

ဖြည်းညင်းစွာ အရသာခံပြီး ပါးစပ်ထဲရှိ အရက်ကို ခံစားကြည့်ကြသည်။

ရုတ်တရက် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး သူတို့က ကျောက်လင်ကို အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

"အစ်ကိုကျောက်လင် ဒီမောင်းထိုက်က... လောကမှာ အကောင်းဆုံးလို့တောင် ခေါ်ဆိုနိုင်တယ်..."

ရှီတာ့ဖုန်းက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ အလွန် မြင့်မားသော အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ပေးလိုက်လေသည်။

"အရက်ကောင်းပဲ... တကယ့်ကို အရက်ကောင်းပဲ... ငါ နေရာအနှံ့က နာမည်ကြီး အရက်အမျိုးအစားပေါင်း တစ်ရာမကကို မြည်းစမ်းဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီမောင်းထိုက်က သေချာပေါက် အကောင်းဆုံး အရက်ပဲ..."

ကောင်းနျန်ရှုကလည်း ၎င်းကို အလွန် မြင့်မားသော အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တစ်ခု ပေးလိုက်၏။

"ကျောက်လင် ဒီအရက်က နန်းတော်ဆက် အရက်တစ်ခွက်ဖြစ်ဖို့တောင် ထိုက်တန်တယ်..."

မင်းသမီး ယွီကျောက်ကလည်း ပြုံး၍ စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်လေသည်။

လျန်မန်စုန့်နှင့် စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီတို့က ခေါင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ညိတ်လိုက်ကြပြီး ဟန်အင်ပါယာ မောင်းထိုက်အရက်အပေါ် အလွန်အမင်း ကျေနပ်နေကြောင်း ထင်ရှားနေ၏။

အခြားစားပွဲ လေးလုံးရှိ အရာရှိသားများကလည်း သောက်ပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူတို့၏ ပေါင်များကို ရိုက်ကာ မအော်ဟစ်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် အော်ဟစ်သံများက မြို့တံခါးမျှော်စင်၏ ပင်မခန်းမဆောင်အတွင်း ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

"မင်းသမီး ကျွန်တော် ဒီဟန်အင်ပါယာ မောင်းထိုက်အရက်ကို တစ်နှစ်ကို ပုလင်း တစ်ရာလောက် ထုတ်လုပ်နိုင်ပါတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဝယ်ယူထားတဲ့ မြေကွက်ပေါ်မှာ အရက်ချက်စက်ရုံတစ်ခု တည်ဆောက်ထားပြီး အဲ့ဒါက နောက်ထပ် မောင်းထိုက်အရက် အမျိုးအစားတစ်မျိုးကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်တယ်... အရသာကလည်း တူတူလောက်ပဲကောင်းပြီး အမြောက်အမြား ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တယ်..."

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က မင်းသမီး ယွီကျောက်၏ စကားအပေါ် အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ထုတ်ကုန်များကို မြှင့်တင်ရန် ဦးဆောင်လှုပ်ရှားလိုက်၏။

မိတ်ဆွေဖွဲ့ခြင်း၊ ဆေးလိပ်သောက်ခြင်းနှင့် အရက်သောက်ခြင်း။

ကျောက်လင် သူ၏ ပိုင်နက်အတွင်း တည်ဆောက်ခဲ့သော ပထမဆုံးအလုပ်ရုံ တစ်ရာအနက်တွင် အရက်ချက်စက်ရုံများနှင့် ဆေးရွက်ကြီး အလုပ်ရုံများ ပါဝင်လေသည်။

ဤကမ္ဘာတွင် ဆေးလိပ်သောက်သည့် ယဉ်ကျေးမှုမရှိသေးဘဲ မည်သူကမျှ ဆေးရွက်ကြီးကို စီးကရက်အဖြစ် ပြုလုပ်ရန် မတွေးတောခဲ့ဖူးပေ။

ကျောက်လင်က စီးကရက်များကို စတင် ထုတ်လုပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းကို လွှမ်းခြုံသွားမည့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာရန် ကံကြမ္မာ ဖန်တီးထားပြီး ကျောက်လင်အတွက် ကြီးမားလှသော ဓနဥစ္စာများကို ယူဆောင်လာပေးမည်ဟု ဆိုနိုင်လေသည်။

သို့သော်လည်း ကျောက်လင်သည် မဟာချင်မင်းဆက်က သူ့အား ထိုမျှ အကျိုးအမြတ်များသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကို တစ်ဦးတည်း ခံစားခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း သိထား၏။

ယခုအခါ ကျောက်လင်က ၎င်းတို့ကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အကျိုးစီးပွား ကွင်းဆက်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ မိသားစုများကို ကျောက်လင်၏ ဓနဥစ္စာများနှင့် ချိတ်ဆက်ထားရန် ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများ၏ မျက်မှောက်တွင် ဤအကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"တကယ်လား..."

"အစ်ကိုကျောက်လင်က တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ... သူက သိုင်းပညာမှာ အံ့မခန်း ကျွမ်းကျင်ရုံသာမကဘဲ သူက အရက်ချက်စက်ရုံတစ်ခု ဖွင့်လှစ်နိုင်လောက်တဲ့အထိ သန့်စင်တဲ့ အရသာခံနိုင်စွမ်းလည်း ရှိသေးတယ်..."

ယင်းကို ကြားသောအခါ ကောင်းနျန်ရှုက ကျောက်လင်အား ပို၍ပင် လေးစားစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အပေါ် ပို၍ပင် စိတ်ဝင်စားသွားလေသည်။

ကျောက်လင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ညာဘက်လက်ဖြင့် အိတ်ကပ်ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နှိုက်လိုက်ကာ လှပစွာ ထုပ်ပိုးထားသော ရွှေသစ်ရွက်စီးကရက် တစ်ဘူးအပြင် မီးခြစ်ဟုခေါ်သော အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်တစ်ခုကိုပါ ထုတ်ယူလိုက်၏။

ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများ၏ မျက်မှောက်တွင် ကျောက်လင်က သူ၏ စီးကရက်ဘူးကို ဖွင့်ကာ စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ ဟန်ပါပါ ကိုက်ထားလိုက်ကာ မီးခြစ်ဖြင့် မီးညှိလိုက်လေသည်။

သူက ရှူရှိုက်လိုက်ပြီး အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့များကို ထပ်မံ မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။

ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးက စားပွဲဝိုင်းရှိ လူတိုင်းကို ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။ ကျောက်လင်၏ အထာကျလှသော ဖျော်ဖြေမှုကို အပြည့်အဝ စွဲလန်းသွားကြသဖြင့် သူတို့က အသက်ရှူရန်ပင် အောင့်ထားခဲ့ကြ၏။

"သူက တကယ့်ကို ခန့်ညားတာပဲ..."

ရှီတာ့ဖုန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အားကျမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက ပေါ်လွင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုခမ်းနားမှုမျိုးက ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းတယ်..."

ကောင်းနျန်ရှုကလည်း လိုလားတောင့်တနေသည့် အမူအရာကို ထုတ်ဖော်ပြသလာ၏။

ဤအရာက ဘာများလဲ။

မည်သူ့ကိုမဆို အမြဲတမ်း အထင်သေးတတ်သော မင်းသမီး ယွီကျောက်ပင်လျှင် ကျောက်လင်က သူ၏ စီးကရက်ကို ဂရုမစိုက်သလို ဖွာရှိုက်လိုက်သည့် ပုံစံကို မလေးစားဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် ကျောက်လင်အား မတူညီသော အမြင်တစ်ခုဖြင့် စတင်ကြည့်ရှုလာလေသည်။

ကျောက်လင်က ပြန်မဖြေဘဲ ရွှေသစ်ရွက် စီးကရက် တစ်လိပ်စီကို လူတိုင်းအား ကမ်းပေးလိုက်ပြီးနောက် မီးခြစ်ကို သူ၏ ဘေးရှိ ရှီတာ့ဖုန်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။

ရှီတာ့ဖုန်းက ကျောက်လင် ဆေးလိပ်သောက်ပုံကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ရသော်လည်း ၎င်းက အလွန် ရိုးရှင်းလွန်းလှသဖြင့် သူက မကြိုးစားဘဲနှင့်ပင် သဘာဝကျကျ တတ်မြောက်သွားလေသည်။

စီးကရက်ကို မီးညှိလိုက်ပြီး တစ်ဝကြီး ရှိုက်သွင်းလိုက်၏။

သူ၏ ပါးစပ်ကို ဟထားလိုက်ရာ မီးခိုးငွေ့များ အလိပ်လိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုခံစားချက်က တကယ့်ကို ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ရှီတာ့ဖုန်းက ၎င်းကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရ၏။

သူက မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ကြိုတင် စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်လိုက်ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ မြို့တော်သို့ ပြန်သွားပြီး သူ၏ အပေါင်းအသင်းများရှေ့တွင် ဆေးလိပ်သောက်ပြလိုက်မည်ဆိုပါက သူက သေချာပေါက် သူတို့၏ စံပြပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

*တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် ငါ့သွေးတွေ ဆူပွက်လာပြီ*

သန့်စင်သော လူနေမှုဘဝပုံစံကို ယုံကြည်သူတစ်ဦးဖြစ်သည့် ကောင်းနျန်ရှုကလည်း စီးကရက်တစ်လိပ်ကို စမ်းသောက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း တောက်ပသွားလေသည်။

မီးခိုးငွေ့များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှည့်လည်သွားသည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးတွင် သူက သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ၎င်းကို အပြည့်အဝ သတိပြုမိနေ၏။ ထိုအံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက်က သူ့အား မတူညီသော လှုံ့ဆော်မှုတစ်မျိုးကို ပေးစွမ်းလေသည်။

"အစ်ကိုကျောက်လင် ဒီစီးကရက်တွေကိုလည်း မင်းရဲ့ အလုပ်ရုံမှာပဲ ထုတ်လုပ်တာလား..."

ကောင်းနျန်ရှုက ချက်ချင်းပင် အစ်ကိုကျောက်လင်ဟု ခေါ်လိုက်ကာ မေးခွန်းတစ်ခုကို စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ၎င်းက စီးကရက်၏ စျေးကွက် အလားအလာကို ကြိုတင် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။