အခန်း (၃၇၉-၃၈၀)

အခန်း (၃၇၉) သူတို့က မဟာလီစစ်တပ်မှ စစ်သည်နှစ်သိန်းကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်

ကျောက်လင်သည် အစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်ကာ စစ်သည်တစ်ဦး၏ အချက်အလက်များကို ပေါင်းပင်တစ်ပင်၏ အချက်အလက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူ၏ဘေးရှိ ပေါင်းပင်ကိုလည်း စစ်သည်၏ အချက်အလက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်၏။

ဤနည်းအားဖြင့် အပြင်ဘက်ရှိ ကျင့်ကြံသူ၏ စိတ်စွမ်းအား အာရုံခံနိုင်စွမ်းက မည်သည့် ထူးခြားမှုကိုမျှ သတိပြုမိမည် မဟုတ်ပေ။

လုတုံဝေ့သည် သူ၏ တပ်မှူးများကို အလျင်အမြန် ခေါ်ယူလိုက်ပြီး စစ်သည်များကို တပ်မှူးချုပ်၏ တဲအတွင်းသို့ တစ်ဦးချင်းစီ ခေါ်ဆောင်လာစေရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ခင်ပွန်း... ရှင့်မှာ တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်ရတနာ ရှိနေတာလား..."

ယခင်မင်းဆက်၏ မင်းသမီးတစ်ပါးအနေဖြင့် ယွီဝမ်ချန်သည် တာအိုဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ရတနာ၏ တည်ရှိမှုကို သိရှိထား၏။ ကျောက်လင်က ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည်။

"ဒါက ငါ့သူငယ်ချင်းရဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ရတနာပဲ..."

"မင်းတို့ကို ခေါ်သွားမယ်လို့ ပြောထားကတည်းက သေချာပေါက် လုပ်နိုင်လို့ပေါ့..."

ကျောက်လင်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် ပထမဆုံး စစ်သည်အုပ်စုက တပ်စခန်းအတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

ကျောက်လင်က စကားများများစားစား မဆိုတော့ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထည့်သွင်းပြီး စုဆောင်းခြင်းစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ စစ်သည်တစ်ဦးချင်းစီကို သူ၏ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

"စွမ်းအားကြီးလိုက်တာ..."

"တကယ့်ကို အံ့သြစရာပဲ..."

ယွီဝမ်ချန်၊ လုတုံဝေ့နှင့် ဖန်လျန်ရှန်းတို့သည် ကျောက်လင်၏ လုပ်ရပ်များကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး စစ်သည်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ ထိုသူများအားလုံး တာအိုဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ခံလိုက်ရကြောင်းကို သူတို့ သိလိုက်ကြသည်။

ကျောက်လင်က စစ်သည်များကို သိမ်းဆည်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ယွီဝမ်ချန်နှင့် သူမ၏အဖော်များမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြ၏။ ကျောက်လင်က သူတို့ကို ဘေးကင်းစွာ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်မည်ဟု ယခုအခါ သေချာသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းအချိန်များတွင် တစ်တပ်လုံးရှိ စစ်သည်များသည် တဲများအတွင်းသို့ တစ်စုပြီးတစ်စု တန်းစီကာ ဝင်ရောက်လာကြတော့သည်။

တပ်စခန်းအပြင်ဘက်ရှိ တောင်ကြီးတစ်တောင်ပေါ်တွင်ဖြစ်၏။

ကောင်းဖန်နိုင်ငံ၏ အကြံပေးအမတ်ကြီးဖြစ်သော ထိုနဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်သည် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် တရားထိုင်နေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းဖန်စစ်တပ် တပ်မှူး ကျောက်ကဲစန်းသည် ခုန်တက်လာပြီး တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။

"အကြံပေးအမတ်ကြီး... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပင်မတပ်ဖွဲ့တွေ ဆုတ်ခွာဖို့ စတင်နေပါပြီ..."

တပ်မှူးကျောက်ကဲစန်း ရောက်ရောက်ချင်းပင် ဤသို့ အစီရင်ခံလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါ အာရုံခံမိပြီးပါပြီ... မဟာချင်မင်းဆက်က နဝမအဆင့် အရာရှိတစ်ယောက် ရောက်နေတယ်... သူက ဒီနေရာတစ်ဝိုက်ကို ခုလေးတင် ကင်းထောက်သွားတယ်..."

"မင်းတို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင် နှစ်သိန်း ဆုတ်ခွာသွားတာကို မဟာချင်စစ်တပ်က သေချာပေါက် သိသွားလောက်ပြီ..."

"ဒီနေ့ည မင်းတို့ ညတွင်းချင်း လီငါးဆယ်လောက် ချီတက်ရမယ်... မဟာချင်စစ်တပ်က လိုက်ဖမ်းချင်ရင်တောင် မီတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"မနက်ဖြန်မနက် မဟာလီစစ်တပ်ကို လျန်ရှီးမြို့ဆီ တိုက်ခိုက်ဖို့ အမိန့်ပေးပြီးရင် မင်းတို့နဲ့ လာပူးပေါင်းမယ်..."

အကြံပေးအမတ်ကြီးသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး တည်ငြိမ်စွာဖြင့် စကားတစ်ခွန်းကို ဆိုလိုက်၏။

တပ်မှူးကျောက်ကဲစန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တောင်အောက်ရှိ မဟာလီစစ်တပ်စခန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာရှိ မီးတုတ်များက တောက်ပနေဆဲဖြစ်ကာ တဲများမှာလည်း တိတ်ဆိတ်နေပြီး ပုံမှန်အတိုင်း ညဘက် ကင်းလှည့်နေသော စစ်သည် အနည်းငယ်သာ ရှိနေ၏။

တပ်မှူးကျောက်ကဲစန်းမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

ဤမဟာလီစစ်တပ်မှ စစ်သည်များသည် စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု လာတော့မည်ကို သိနေပါလျက်နှင့် ဤမျှ တည်ငြိမ်နေကြရာ သူတို့က တကယ့်ကို နာခံတတ်သည့် သိုးပေါက်လေးများနှင့်ပင် တူနေ၏။

ဤမဟာလီစစ်သည် နှစ်သိန်းရှိနေခြင်းကြောင့် မဟာချင်စစ်တပ်အနေဖြင့် ကောင်းဖန်စစ်တပ်၏ ပင်မတပ်ဖွဲ့ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်လိုလျှင်တောင်မှ ဤမဟာလီစစ်သည် နှစ်သိန်းကို အရင်ရှင်းလင်းရမည်ဖြစ်ရာ သူတို့ကို တစ်ရက်ခန့် နှောင့်နှေးသွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

တောင်အောက်ရှိ မဟာလီစစ်တပ်ထံမှ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမှ မတွေ့ရသောအခါ တပ်မှူး ကျောက်ကဲစန်းက သူတို့ကို ဆက်၍ အာရုံမစိုက်တော့ပေ။

"အကြံပေးအမတ်ကြီး... ကျွန်တော် အခု တပ်တွေ ဆုတ်ခွာတာကို သွားရောက် ကြီးကြပ်လိုက်ပါဦးမယ်..."

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် တပ်မှူး ကျောက်ကဲစန်းက နှုတ်ဆက်ကာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အကြံပေးအမတ်ကြီးက သူ၏မျက်ခွံကိုပင် ပင့်မကြည့်ပေ။ သူ၏ တာဝန်မှာ မဟာချင်မင်းဆက်မှ နဝမအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်များကို အာရုံခံရန်နှင့် သူတို့အနေဖြင့် ကောင်းဖန်စစ်တပ်ကို ရမ်းကားစွာ မတိုက်ခိုက်ရဲစေရန် သေချာစေရေးပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ချီလင်ခန်းမကြီး၏ ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်သည် နှစ်မိုင်ခန့်အကွာရှိ တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ရှိနေ၏။

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်သည် ဤတောင်တန်းဒေသတွင် ကင်းထောက်ကာ ကောင်းဖန်စစ်တပ်၏ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းဖန်စစ်တပ် ဆုတ်ခွာရန် စတင်နေပြီဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိပြီးနောက် သူက လျန်ရှီးမြို့သို့ ပြန်သွားကာ သတင်းအချက်အလက်များကို ရှင်းပြခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်က ဤတောင်ပေါ်သို့ လာရောက်ကာ အနီးနားတောင်ပေါ်ရှိ ကောင်းဖန်နိုင်ငံ၏ အကြံပေးအမတ်ကြီးကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ထိုအကြံပေးအမတ်ကြီးကို ထိန်းချုပ်ထားကာ မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားမှုများ မပြုလုပ်နိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထား၏။

တစ်ညတာအချိန် ကုန်လွန်သွားသည်။

မိုးလင်းချိန်တွင် ကျောက်လင်က အနောက်ပိုင်းဒေသစစ်တပ်မှ စစ်သည်နှစ်သိန်းလုံးကို ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ခေါ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

အဆုံးတွင် တပ်စခန်းအတွင်း၌ ယွီဝမ်ချန်၊ လုတုံဝေ့၊ ဖန်လျန်ရှန်းနှင့် ကျောက်လင်ဟူသော လူလေးယောက်သာ ကျန်ရစ်တော့၏။

"နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားပြီပဲ..."

နောက်ဆုံးစစ်သည် ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက် ယွီဝမ်ချန်က သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားတော့သည်။

သူတို့လေးယောက်လုံး တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ စစ်သည်များကို တပ်စခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် စီစဉ်ပေးနေခဲ့ရာမှ ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့က သူတို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ... ချန်အာ... မိုးလင်းတော့မယ်... ငါ့ရဲ့ အစီအရင်ကလည်း ပျက်ပြယ်တော့မယ်... မင်းတို့အားလုံး ဝိညာဉ်ရတနာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ ဝင်ကြတော့... ငါ မင်းတို့ကို အခု ခေါ်သွားပေးမယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

သစ်ပင်ချုံနွယ်တိုင်းက စစ်သည်တော်များ အစီအရင်သည် နဝမအဆင့် အစီအရင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို စားသုံးပေသည်။ တစ်ညတာလုံး အစီအရင်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန်အတွက် ကျောက်လင်မှာ ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် လဲလှယ်ပေးခဲ့ရ၏။

ယခုအခါ စစ်သည်အားလုံးကို ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ထဲသို့ သိမ်းဆည်းပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ ဤနဝမအဆင့် အစီအရင်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

အစီအရင် ပျက်ပြယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အနီးနားမှ မဟာလီစစ်တပ်ကို စောင့်ကြည့်နေသော ကောင်းဖန်နိုင်ငံမှ ထိုနဝမအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်က မူမမှန်မှုများကို သေချာပေါက် သတိပြုမိသွားမည်ဖြစ်ပြီး လာရောက်စစ်ဆေးပေလိမ့်မည်။

ကျောက်လင်၌ ပျက်စီးခြင်းဓားအဆောင်ရှိနေသော်လည်း အစစ်အမှန် နဝမအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန် ထိုအရာကို အသုံးပြုဖို့ ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် လက်ရှိတွင် ကျောက်လင်၌ နဝမအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ နည်းလမ်းများကို ဖြေရှင်းနိုင်မည့် မည်သည့်နည်းလမ်းမှ မရှိသလို သူကိုယ်တိုင် နဝမအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ အကျဉ်းချခြင်းကို ခံရမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်နေမိ၏။

"ကောင်းပါပြီ... ရှင့်သဘောပါပဲ..."

ယွီဝမ်ချန်က ကိစ္စရပ်၏ ကြီးလေးမှုကို နားလည်ထားပြီး စကားအများကြီး မပြောတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်သည် ယွီဝမ်ချန်၊ လုတုံဝေ့နှင့် ဖန်လျန်ရှန်းတို့ကိုပါ ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်၏။

အနီးနားရှိ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် နေရောင်ခြည်များ ထွက်ပေါ်လာချိန်၌ အကြံပေးအမတ်ကြီးက နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"မိုးလင်းပြီပဲ... မဟာလီစစ်တပ်တွေ လျန်ရှီးမြို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အချိန်ကျပြီ..."

ဤသည်က အကြံပေးအမတ်ကြီး ချန်ရစ်ခဲ့သော တာဝန်ဖြစ်သည်။

မဟာလီစစ်တပ်ကို လျန်ရှီးမြို့အား တိုက်ခိုက်ရန် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖိအားပေးခြင်းဖြင့် မဟာလီစစ်တပ်နှင့် မဟာချင်စစ်တပ်တို့ကို အချင်းချင်း အင်အားပြုန်းတီးသွားစေရန်ဖြစ်၏။

၎င်းက နှစ်ဖက်စလုံး၏ စစ်ရေးအင်အားကို ကုန်ခမ်းသွားစေနိုင်ရုံသာမက ကောင်းဖန်စစ်တပ် ဆုတ်ခွာခြင်းကိုပါ ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အကြံပေးအမတ်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကာ မဟာလီစစ်တပ်၏ တပ်စခန်းအတွင်းသို့ ဆင်းသက်လာ၏။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် သစ်ပင်ချုံနွယ်တိုင်းက စစ်သည်တော်များ အစီအရင်သည်လည်း ဤအချိန်၌ ပျက်ပြယ်သွားခဲ့သည်။

"ဟင်..."

အကြံပေးအမတ်ကြီး၏ ကမ္ဘာ့စွမ်းအားက စစ်တပ်စခန်းတစ်ခုလုံးကို အာရုံခံလိုက်ရာ စစ်သည်အားလုံး၏ သက်စောင့်လက္ခဏာများ ပျောက်ကွယ်နေကြောင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

မနေ့ညက အကြံပေးအမတ်ကြီးသည် မဟာလီစစ်တပ်စခန်းကို အာရုံခံရန် ကမ္ဘာ့စွမ်းအားကို ရံဖန်ရံခါ ထုတ်လွှတ်ခဲ့ပြီး စစ်သည်များ တဲအတွင်း၌ ရှိနေကြောင်း သိရှိထား၍ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ထိုင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုမူ မဟာလီစစ်တပ်မှ စစ်သည်အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို အကြံပေးအမတ်ကြီးက တွေ့ရှိလိုက်ရခြင်းမှာ သူ၏ မျှော်လင့်ထားမှုများထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

"မဟာလီစစ်တပ်က နဝမအဆင့် အစီအရင်တစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ချထားတာများလား..."

ရုတ်တရက် အကြံပေးအမတ်ကြီးက ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်သွား၏။

ထို့နောက် အကြံပေးအမတ်ကြီး၏ ကမ္ဘာ့စွမ်းအားက တပ်မှူးချုပ်တဲအတွင်းရှိ ကျောက်လင်ကို အာရုံခံမိသွားသည်။

"နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ရှိနေသေးတယ်..."

"မဟာလီစစ်တပ် ပျောက်ကွယ်သွားတာက သေချာပေါက် သူနဲ့ သက်ဆိုင်နေရမယ်..."

အကြံပေးအမတ်ကြီးသည် ကျောက်လင်၏ သက်စောင့်လက္ခဏာများကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့နောက် သူက ကျောက်လင်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖမ်းဆီးရန် ရည်ရွယ်ကာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ကို အသုံးပြု၍ တပ်မှူးချုပ်၏ တဲအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ရောက်လာပေမဲ့ အရမ်းနောက်ကျသွားပြီ..."

ကျောက်လင်သည်လည်း ကောင်းဖန်နိုင်ငံမှ အကြံပေးအမတ်ကြီး၏ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံမိလိုက်ပြီး သူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့၏ စွမ်းအားကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။

အကြံပေးအမတ်ကြီးက ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး တပ်စခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်လင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

"ဟင်..."

"သူက ဘယ်လိုလုပ် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေရတာလဲ..."

အကြံပေးအမတ်ကြီးက ကျောက်လင်ကို ဖမ်းဆီးရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ကျောက်လင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်မိတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ချီလင်ခန်းမကြီး၏ ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ် သည်လည်း တပ်စခန်းအထက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အခန်း (၃၈၀) ဝိညာဉ်ရတနာ၏ သတင်းမှာ မလွဲမသွေ ပြန့်နှံ့သွားမည်ဖြစ်သည်

"အကြံပေးအမတ်ကြီး... မဟာလီစစ်တပ်က ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ..."

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်သည် စစ်တပ်စခန်းအထက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရေတွက်၍မရနိုင်သော တဲများကြားတွင် လူသူအရိပ်အယောင် တစ်ခုမျှ မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အတော်ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်သည် ပြီးခဲ့သည့်ညကလည်း စစ်တပ်စခန်းအထက်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး အတွင်းဘက်ရှိ အခြေအနေကို ခံစားသိရှိခဲ့ကာ မဟာလီစစ်တပ်မှ စစ်သည်နှစ်သိန်းကျော် အထဲတွင် အနားယူနေကြောင်းကို သိထားခဲ့သည်။

တစ်ညအကြာတွင်မူ ၎င်းတို့မှာ လေထဲသို့ အငွေ့ပျံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

"ရွှမ်ယွမ်နန်းတော်သခင်... ခင်ဗျားကိုး..."

"မဟာလီမင်းဆက်မှာ အလွန်ကြွယ်ဝလှတဲ့ သမိုင်းကြောင်းရှိတယ်... သူတို့ဆီမှာ ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခု ဖုံးကွယ်ထားလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မတွေးမိခဲ့ဘူး... ဒါကြောင့် သူတို့ကို ရှာမကြည့်ခဲ့မိတာပဲ..."

"ခင်ဗျား အရေးကြီးတဲ့ အမှားတစ်ခုကို လုပ်မိသွားပြီ..."

အကြံပေးအမတ်ကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ရတနာများမှာ မူလကတည်းက ရှားပါးလှရာ ကောင်းဖန်နိုင်ငံအနေဖြင့် တစ်ခုကို ရယူနိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက နောင်အနာဂတ်တွင် သူ၏ ကိစ္စများမှာ များစွာ ပို၍ လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။

"ဟားဟား... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... ငါ မဟာလီမင်းဆက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာကို လိုချင်တယ်..."

အကြံပေးအမတ်ကြီး၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်က စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ ဤအရာသည်သာ တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်၏။

မဟာလီစစ်တပ်သည် ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် ထိုအထဲတွင် ထာဝရ နေထိုင်၍ မရနိုင်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် အပြင်သို့ ထွက်လာရမည်သာဖြစ်သည်။

မဟာလီစစ်တပ်၏ ပုန်းအောင်းရာနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းသည် ဝိညာဉ်ရတနာ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်၏။

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်က ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်လေပြီ။ သူသည် ဤဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ရတနာကို မဖြစ်မနေ သိမ်းပိုက်ရပေမည်။

"ဟွန့်... မဟာလီမင်းဆက်မှာ ဝိညာဉ်ရတနာလို့ခေါ်တဲ့ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုရှိတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ငါတို့နှစ်ယောက်တည်း သိတာ မဟုတ်ဘူး..."

"ယွင်လန်တိုက်ကြီးက နဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တွေလည်း မကြာခင်မှာ ဒီသတင်းကို သိလာကြပြီး သူတို့အားလုံး မဟာလီစစ်တပ်ရဲ့ တည်နေရာကို သွားရောက် ရှာဖွေကြလိမ့်မယ်လို့ ငါ သေချာပေါက် ပြောရဲတယ်..."

"ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်... ခင်ဗျားက နဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပေမဲ့ အင်အားအကောင်းဆုံး နဝမအဆင့်တော့ မဟုတ်သေးဘူး... ခင်ဗျားကလည်း ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ရတနာကို သိမ်းပိုက်ချင်နေတာဆိုတော့ အသက်မသေသွားအောင် သတိထားဦး..."

အကြံပေးအမတ်ကြီးက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အကြံပေးအမတ်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်မှတစ်ဆင့် ခရီးဆက်သွားလေပြီ။

"ဟွန့်... ငါက အင်အားအကောင်းဆုံး နဝမအဆင့် မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တောင် မင်းက ကောင်းဖန်နိုင်ငံရဲ့ အဆင့်နိမ့် အကြံပေးအမတ်လေးတစ်ယောက်ပဲ... မင်းက ကောင်းဖန်နိုင်ငံရဲ့ အမျိုးသားကံကြမ္မာကို ခံစားနေရတယ်ဆိုပေမဲ့ ဘယ်လောက်တောင် အင်အားကောင်းနေလို့လဲ..."

"မင်းက အလွန်ဆုံးရှိလှ နဝမအလယ်အလတ်အဆင့်ပဲရှိတာ... ယွင်လန်တိုက်ကြီးမှာ ပြဿနာရှာဖို့တောင် မတွေးနဲ့..."

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းမှတစ်ဆင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်သည် ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်ရှိ လောင်းရှန်းဒေသသို့ တည်နေရာပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့သည်။

ကျောက်လင်သည် ယခင်ကတည်းက လောင်းရှန်းဒေသတွင် ဟင်းလင်းပြင်တံခါးတစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုအချိန်တွင် ကျောက်လင်သည် ဟင်းလင်းပြင်တံခါးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ခပ်ဝေးဝေးသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ရာ လောင်းရှန်းဒေသရှိ မဟာလီမင်းဆက်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ကျန်းနန်စစ်တပ်၏ တပ်စခန်းအနီးရှိ တောင်ကုန်းများပင် ဖြစ်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း ကျောက်လင်က ယွီဝမ်ချန်၊ ဝေ့မြို့စားလုတုံဝေ့နှင့် ဖန်လျန်ရှန်းတို့ကို ဦးစွာ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ထွက်လာပြီလား..."

လုံးဝ မှောင်မိုက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့၏ နေရာလွတ်အတွင်းတွင် သူတို့သုံးယောက်မှာ တောက်ပသော အလင်းရောင်ကြောင့် ရုတ်တရက် လန့်ဖြတ်သွားခဲ့ကြ၏။

"ချန်အာ... ဒီနေရာက လောင်းရှန်းဒေသပဲ..."

"ဒီလမ်းအတိုင်း နှစ်မိုင်လောက် လျှောက်သွားရင် ကျန်းနန်စစ်တပ် ဌာနချုပ်ကို ရောက်လိမ့်မယ်..."

ကျောက်လင်က လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ယွီဝမ်ချန်၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြူးကျယ်သွားခဲ့၏။

ထို့ကြောင့် ဤသည်မှာ ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ရတနာ၏ အစွမ်းထက်သော စွမ်းရည်ပင်ဖြစ်သည်။

ဝေးကွာလှသော လျန်ရှီးစီရင်စုမှနေ၍ သူမသည် လီနှစ်ထောင် အကွာအဝေးကို တစ်ဟုန်ထိုး ဖြတ်ကျော်ကာ နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်ရှိ လောင်းရှန်းဒေသသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းသမီးက တကယ့်ကို ထူးခြားပြောင်မြောက်လွန်းပါတယ်..."

ဝေ့မြို့စားလုတုံဝေ့မှာလည်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့၏။

ယခင်က အနောက်ပိုင်းဒေသစစ်တပ်သည် ကောင်းဖန်စစ်တပ်၏ ဖိနှိပ်မှုကို အမြဲတမ်း ခံခဲ့ရပြီး အမြောက်စာအဖြစ်ပင် စတေးခံခဲ့ရသည်။

လုတုံဝေ့သည် သူ၏ အနောက်ပိုင်းဒေသစစ်တပ်တစ်ခုလုံး သုတ်သင်ခံရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း မင်းသမီးမှာ အနောက်ပိုင်းဒေသစစ်တပ် တစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်ပေးနိုင်သည့် ဤမျှအစွမ်းထက်သော ကြင်ယာတော်တစ်ပါးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ အလွန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

ယခုအချိန်တွင် လုတုံဝေ့သည် ကျောက်လင်၏ ဆွဲဆောင်မှုအောက်သို့ လုံးလုံးလျားလျား ကျရောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

"ဝိညာဉ်ရတနာ... ကြင်ယာတော်မင်းသား... ဒီတစ်ကြိမ် ကျွန်တော်မျိုးအသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် အထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

အဋ္ဌမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သူ ဖန်လျန်ရှန်းသည်လည်း ဝိညာဉ်ရတနာ၏ အစွမ်းထက်သော စွမ်းရည်များကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ခံစားခဲ့ရပြီးနောက် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ကျောက်လင်ကို ကြင်ယာတော်အဖြစ် အပြည့်အဝ အသိအမှတ်ပြုသွားခဲ့လေပြီ။

"ကောင်းပြီ... ယခုမှစပြီး ကျွန်တော်တို့အားလုံးက မိသားစုဝင်တွေပဲ..."

"အခု ကျွန်တော် အနောက်ပိုင်းဒေသစစ်တပ်ကို လွှတ်ပေးမယ်... ခင်ဗျားတို့ အနောက်ပိုင်းဒေသစစ်တပ်ကို တပ်စခန်းဆီ ပြန်ခေါ်သွားလို့ရပြီ..."

ကျောက်လင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျောက်လင်သည် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်နေရာလွတ်အတွင်းမှ အနောက်ပိုင်းဒေသစစ်တပ်မှ စစ်သည်များကို တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသစစ်တပ်၏ စစ်သည်များမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အနောက်ပိုင်းဒေသစစ်တပ်ကို လွှတ်ပေးခြင်းမှာ ရေလှောင်ကန်ထဲမှ ရေကြီးရေလျှံမှုများကို ဖောက်ချလိုက်သည်နှင့် တူပေသည်။ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် လူရာပေါင်းများစွာကို လွှတ်ပေးနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် စစ်သည်နှစ်သိန်းပါဝင်သော တပ်မတော်တစ်ခုလုံးကို နာရီဝက်အတွင်း လွှတ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် လေထဲတွင် လူရိပ်တစ်ခု လက်ကနဲ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထိုသူကား ထန်ကျင်းထင်ပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းသမီး..."

ထန်ကျင်းထင်သည် သူ၏ စောင့်ကြည့်ရေးစခန်းတွင် ရှိနေစဉ် အဝေးရှိ တောင်ထွတ်များပေါ်၌ ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စုံစမ်းရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ ယွီဝမ်ချန် ပြန်ရောက်နေကြောင်းကို တွေ့ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"နည်းပြထန်..."

အဋ္ဌမအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖန်လျန်ရှန်းသည် ထန်ကျင်းထင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့ဩတကြီးဖြင့် ရုတ်တရက် ရေရွတ်လိုက်၏။

ထန်ကျင်းထင်သည် မဟာလီမင်းဆက်အတွင်း နန်းတွင်းသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ နည်းပြချုပ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

ယွီဝမ်ချန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးထန်... ဒီလူတွေက အနောက်ပိုင်းဒေသစစ်တပ်က စစ်သည်နှစ်သိန်းပဲ... သူတို့ကို ကျွန်မ ပြန်ခေါ်လာခဲ့တာ..."

ထန်ကျင်းထင်မှာ မှင်တက်သွား၏။

ထို့နောက် ထန်ကျင်းထင်က ပြည့်ကျပ်နေသော အနောက်ပိုင်းဒေသစစ်တပ်မှ စစ်သည်နှစ်သိန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် ညှိုးနွမ်းသွားခဲ့သည်။

"မင်းသမီး... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်ဆီက ရခဲ့တဲ့ ရိက္ခာတွေက ကျန်းနန်စစ်တပ်က စစ်သည်နှစ်သိန်းကို သုံးလစာ ကျွေးမွေးဖို့အတွက်ပဲ လောက်ငှမှာပါ..."

"အခု အနောက်ပိုင်းဒေသစစ်တပ်က စစ်သည်နှစ်သိန်း ထပ်တိုးလာတော့..."

ထန်ကျင်းထင်က စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ဆက်မပြောတော့ပေ။

သူဆိုလိုချင်သည်မှာ ဤမဟာလီစစ်တပ်မှ စစ်သည်လေးသိန်းကို မည်သို့ ကျွေးမွေးမည်နည်းဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ယွီဝမ်ချန်မှာ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေခဲ့သော်လည်း ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ အကြည့်များကို ကျောက်လင်ထံသို့သာ လွှဲပြောင်းလိုက်ရတော့၏။

"မင်းရဲ့ ခင်ပွန်းက မင်းအတွက် အစီအစဉ်တွေ လုပ်ထားပြီးသားပါ..."

"စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းတို့ ငတ်မသေစေရပါဘူး..."

ကျောက်လင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။

ကျောက်လင်၏ အာမခံချက်ကို ရရှိပြီးနောက် ယွီဝမ်ချန်မှာ လုံးဝ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။

ထိုနဂါးပျံသင်္ဘော အစင်းတစ်ရာကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် ကြီးမားလှသော ရိက္ခာပမာဏကို ရရှိခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းဖန်နိုင်ငံ၏ ကောက်နှံရိက္ခာသိုလှောင်မှု တစ်ဝက်ခန့်ပင် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ၎င်းတို့အားလုံးကို ယွီဝမ်ချန်ထံသို့ ထောက်ပံ့ပေးမည်ဆိုပါက စစ်သည်လေးသိန်းပါဝင်သော တပ်မတော်ကို ကျွေးမွေးရန် လုံလောက်မည်ဖြစ်ပြီး တစ်နှစ်စာအတွက် စားနပ်ရိက္ခာ ပူပန်စရာမလိုတော့ကြောင်း သေချာစေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျောက်လင်သည် ကောက်နှံများအားလုံးကို ယွီဝမ်ချန်ထံသို့ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ပေးအပ်မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်လလျှင် တစ်ကြိမ်သာ ပေးပို့မည် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့်သာလျှင် မဟာလီစစ်တပ်မှ စစ်သည်လေးသိန်းကို ငတ်မွတ်မှုမှ ကင်းဝေးစေနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းတို့အား အန္တရာယ်ကို အမြဲသတိပြုမိစေကာ သတိမလွတ်စေဘဲ နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေစေမည် ဖြစ်သည်။

"ချန်အာ... ငါ အနောက်ပိုင်းဒေသစစ်တပ်ကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီ... မင်းရဲ့ ခင်ပွန်းပေးထားတဲ့ ကတိကို ဖြည့်ဆည်းပြီးသွားပြီ..."

"ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကိုတော့ မင်းတို့ဘာသာမင်းတို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရလိမ့်မယ်..."

"မင်းရဲ့ ခင်ပွန်းက ရှီးလန်စီရင်စုကို ပြန်သွားတော့မှာမို့လို့ မင်းနဲ့ မချစ်နိုင်တော့ဘူး..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်လင်က စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်၏။

ယွီဝမ်ချန်သည် ကျောက်လင်၌ သူပိုင်ဆိုင်သော ရည်မှန်းချက်များ ရှိကြောင်းကို နားလည်ထားပြီး ဤနိုင်ငံစစ်ပွဲသည် ကျောက်လင်အတွက် သေချာပေါက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

သဘာဝကျစွာပင် ယွီဝမ်ချန်က ကျောက်လင်ကို တားဆီးမည် မဟုတ်ပေ။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်က ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"မင်းသမီး... ကြင်ယာတော်က ကျွန်တော်တို့ မဟာလီမင်းဆက်ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းဖို့အတွက် အကြီးမားဆုံးသော ထောက်တိုင်ကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ကြိုတင် ခံစားမိနေတယ်..."

ဖန်လျန်ရှန်းက လျှောက်လာပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်သော ဝိညာဉ်ရတနာနှင့်အတူ ဖန်လျန်ရှန်းသည် အဋ္ဌမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအတွက်ပင်လျှင် ကျောက်လင်၏ နောက်ခံမှာ အလွန် ထူးခြားပြောင်မြောက်လှကြောင်းကို နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီးဖြစ်၏။

လက်ရှိအချိန်တွင် မဟာလီမင်းဆက်၌ ကြီးကြပ်ရန်အတွက် နဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ကင်းမဲ့နေပြီး အဋ္ဌမအဆင့် အင်အားကြီးသူ အနည်းငယ်ဖြင့်သာ တိုက်ကြီး၏ အာဏာလုပွဲများတွင် ရပ်တည်ရှင်သန်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း ကျောက်လင်ကို ကျောထောက်နောက်ခံအဖြစ် ထားရှိခြင်းကြောင့် ရလဒ်မှာမူ မသေချာနိုင်တော့ပေ။

"ငါ သိပါတယ်..."

"အကယ်၍ ငါ့ခင်ပွန်းက မဟာလီမင်းဆက်ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းဖို့ ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ သူ ဧကရာဇ် ဖြစ်ချင်လာတဲ့အခါ သူ့အတွက် ငါ့ရဲ့ ထီးနန်းကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

ယွီဝမ်ချန်က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။