အခန်း ၁၄၃

အခန်း၁၄၃ - လာရန်ရှိသည့် ဘေးဒုက္ခသည် ဆိုက်ရောက်လာချေပြီ

"အပြင်က ရူးသွပ်ဇွန်ဘီတွေ ထွက်မသွားသေးဘူး..."

မြေအောက်တတိယထပ်အဝင်ဝ၌ ဟန်ရွှေသည် တံခါးတွင်ကိုယ်ကိုကပ်၍ ခဏမျှအာရုံခံကြည့်ပြီးနောက် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

သူမသည် နှစ်နာရီလောက် အိပ်စက်ခဲ့သော်လည်း အပြင်ဘက်ရှိ ရူးသွပ်ဇွန်ဘီများသည် ရွေ့လျားသွားခြင်း မရှိသေးပေ။

"အဲဒါ မျက်လုံးစိမ်းဇွန်ဘီရဲ့အလောင်းကြောင့် ဖြစ်ဖို့များတယ်"

ဝမ်ထောင်က မျက်မှောင်ကုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

မျက်လုံးစိမ်းဇွန်ဘီ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ဇွန်ဘီပျိုးထောင်ရည်သည် ဇွန်ဘီများအတွက် ဆွဲဆောင်မှုအလွန်ကြီးမားလှ၏။ ဝမ်ထောင်က ပျိုးထောင်ရည်အားလုံးကို ယူဆောင်သွားခဲ့သော်လည်း ဇွန်ဘီအလောင်းမှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မျက်လုံးစိမ်းဇွန်ဘီသည် ပျိုးထောင်ရည်ကို ထုတ်လုပ်နိုင်သဖြင့် ၎င်း၏အလောင်းသည်လည်း တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားနိုင်ချေရှိ၏။

"ဒီရူးသွပ်ဇွန်ဘီတွေ မသွားရင် ကျွန်မတို့ အပြင်ထွက်လို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး..."

ဟန်ရွှေ အနည်းငယ် စိတ်ပူသွား၏။

မြေအောက်တတိယထပ်တွင် အန္တရာယ်မရှိသော်လည်း ဤနေရာ၌သာ တစ်သက်လုံး နေထိုင်၍မရပေ။ ဝမ်ထောင်၏ အာဟာရပျော်ရည်ရိက္ခာသည်လည်း တစ်နေ့တွင် ကုန်ဆုံးသွားမည်ဖြစ်ရာ ထိုအချိန်ကျပါက ၎င်းတို့ မည်သို့ပြုလုပ်ကြမည်နည်း။

"လောလောဆယ်တော့..."

ဝမ်ထောင်သည် နာရီကို ကြည့်လိုက်၏။

"မှောင်နေပြီ။ မနက်ဖြန်မနက်အထိ စောင့်ကြည့်ရအောင်။ သူတို့ မသွားသေးရင် ဓာတ်လှေကားကနေ ထွက်လို့ရမလားဆိုတာ ကြိုးစားကြည့်ရမယ်"

မြေအောက်တတိယထပ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်သော အဝင်ဝ သုံးခုသာရှိပြီး ၎င်းတို့မှာ လှေကားတွဲနှစ်ခုနှင့် ဓာတ်လှေကားတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လှေကားတွဲနှစ်ခုအနက် တစ်ခုမှာ အပျက်အစီးများဖြင့် ပိတ်ဆို့နေသဖြင့် ဖြတ်သန်း၍မရတော့ပေ။ အခြားလှေကားတစ်ခု၏ တံခါးဝတွင်မူ ရူးသွပ်ဇွန်ဘီများ ဝိုင်းရံနေသဖြင့် ထိုလမ်းကိုလည်း စဉ်းစား၍မရနိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဓာတ်လှေကားလမ်းမှတစ်ဆင့် လမ်းရှာရန်သာ ကြိုးစားနိုင်တော့သည်။

ဤဓာတ်လှေကားမှာ ပျက်စီးနေသဖြင့် အသုံးပြု၍မရဘဲ အထူးသော့ဖြင့်ပင် ပိတ်ထား၏။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် တံခါးကို လီဗာဖြင့် ကလော်ဖွင့်ကာ ဓာတ်လှေကားတွင်းအတိုင်း အပေါ်သို့ တက်နိုင်ချေရှိသည်။

ယခုအချိန်တွင် မှောင်နေပြီဖြစ်ရာ အပြင်သို့ ထွက်နိုင်လျှင်ပင် ယခုအချိန်၌ ထွက်ရန်မလိုပေ။ နေ့အလင်းရောင်ရသည့်အထိ စောင့်ဆိုင်းခြင်းက ပို၍သင့်တော်၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် နားနေခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ဇွန်ဘီလေးကိုမူ ဟန်ရွှေက ရင်ခွဲရုံသို့ ရွှေ့ပြောင်းထားပြီး ဖြစ်၏။

ယခုနေရာ၌ ခုတင်တစ်လုံးသာ ရှိသည်။

ဝမ်ထောင် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းလိုက်၏။ ဟန်ရွှေသည် မျက်နှာအနည်းငယ်နီနေသော်လည်း သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ညင်သာစွာ တိုးဝင်လာ၏။

ဝမ်ထောင်သည် သူမကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

ဝုန်း——

ဝမ်ထောင်သည် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူသည် ချက်ချင်း ထထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် အစိမ်းရောင်အလင်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လက်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဟန်ရွှေသည် ဝမ်ထောင်၏ လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားမိပြီး ဇွန်ဘီများ လာနေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ခုတင်ဘေးရှိ စနိုက်ပါဒူးလေးကို အမြန်ဆွဲယူလိုက်ရင်း မိမိ၏အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း ဇွန်ဘီတစ်ကောင်မျှ အာရုံမရချေ။

"ငါ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသလိုပဲ..."

ဝမ်ထောင်သည် စိတ်အာရုံချောက်ချားခြင်း ဟုတ်မဟုတ် မသေချာသော်လည်း ၎င်းကို အစစ်အမှန်ဟုသာ ယုံကြည်၏။

သူက နာရီကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ မနက်ခြောက်နာရီ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ နေလည်း ထွက်ပြူနေပြီ ဖြစ်၏။ သူနှင့် ဟန်ရွှေတို့သည် ဒုတိယထပ်သို့ ဦးတည်သော တံခါးထံသို့ အမြန်သွားခဲ့ကြသည်။

"အပြင်မှာ ရူးသွပ်ဇွန်ဘီတွေ အများကြီး နည်းသွားပြီ။ ကျွန်မရဲ့အာရုံခံနိုင်တဲ့အကွာအဝေးထဲမှာတော့ အနည်းဆုံး သုံးပုံနှစ်ပုံလောက် မရှိတော့ဘူး"

ဟန်ရွှေက အံ့သြဝမ်းသာစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

သို့သော် သူမသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံပဲ ကျန်တာတောင် အများကြီးပဲ... ကျွန်မတို့ ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်ပြီး ထွက်ဖို့ မလွယ်လောက်ဘူး"

ရူးသွပ်ဇွန်ဘီတစ်ကောင်တည်းဆိုလျှင် မကြောက်ရသော်လည်း ဤမျှများပြားသော ရူးသွပ်ဇွန်ဘီများကို ဖြတ်ကျော်ရပါက ထွက်ခွာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အရေပြား အနည်းငယ်မျှ ပွန်းပဲ့သွားလျှင်ပင် ကြီးမားသော ဗိုင်းရပ်စ်ပြဿနာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

"ဓာတ်လှေကားအဆင်းအတက် လမ်းကိုပဲ သုံးရတော့မယ် ထင်တယ်"

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဓာတ်လှေကားတွင်းသို့ သွားကာ ဓာတ်လှေကားတံခါးများကို အားစိုက်၍ ကလော်ဖွင့်လိုက်ကြသည်။ မြေအောက်ဒုတိယထပ်ရှိ ရူးသွပ်ဇွန်ဘီများ သတိမထားမိစေရန်အတွက် အသံအကျယ်ကြီး မမြည်အောင်လည်း ဂရုစိုက်ရ၏။

ထို့နောက် ဝမ်ထောင်၏ မျက်သူငယ်အိမ်များသည် အစိမ်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အတွင်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဓာတ်လှေကားသည် တတိယထပ် သို့မဟုတ် စတုတ္ထထပ်ဝန်းကျင်တွင် ညပ်နေဟန်တူပြီး မည်သို့ညပ်နေသည်ကိုမူ သူ မသေချာပေ။

ဝမ်ထောင်က ၎င်းသည် ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျမလာနိုင်ကြောင်း သေချာစေရန် ခဏမျှ စမ်ူသပ်ကာ စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မြေအောက်တတိယထပ်ရှိ ဓာတ်လှေကားတံခါးများကို ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီး ဟန်ရွှေနှင့်အတူ အပေါ်သို့ စတင်တွားတက်ခဲ့ကြ၏။

ဤနေရာသည် ကောင်းမွန်သော ခိုလှုံရာတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် ဇွန်ဘီများ ဝင်မလာနိုင်စေရန် တံခါးများကို ပိတ်ထားခြင်းက ၎င်းတို့အတွက် ယာယီစခန်းတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သလိုပင်။

နှစ်ဦးစလုံးသည် ကြံ့ခိုင်မှု အလွန်ကောင်းမွန်လှသဖြင့် ဓာတ်လှေကားအဆင်းအတက်လမ်းအတိုင်း တက်ရခြင်းမှာ ပြဿနာသိပ်မရှိချေ။

ဟန်ရွှေသည် တစ်ချိန်လုံး မိမိ၏အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ဖွင့်ထား၏။ မြေအောက်ဒုတိယထပ်ရှိ ဓာတ်လှေကားအဝင်ဝတွင် ဇွန်ဘီများစွာ ရှိနေပြီး မြေအောက်ပထမထပ်တွင်လည်း အနည်းငယ် ရှိနေသော်လည်း မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပထမထပ် ဓာတ်လှေကားအဝင်ဝတွင်မူ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်မျှ မရှိပေ။

ပထမထပ်ရှိ ဓာတ်လှေကားတံခါးများကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကလော်ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် နေရောင်ခြည်သည် အတွင်းသို့ စီးဝင်လာရာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး မသိစိတ်ဖြင့် မျက်စိကို မှေးလိုက်ကြရ၏။

"သွားစို့"

အန္တရာယ်မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် ဝမ်ထောင်နှင့် ဟန်ရွှေတို့သည် ဆေးရုံထွက်ပေါက်ဆီသို့ ပြေးသွားကြတော့သည်။

"ဇွန်ဘီတွေ လှုပ်ရှားသွားတဲ့ အမှတ်အသားတွေ အများကြီးပဲ..."

ဆေးရုံထဲတွင် စွန့်ပစ်ထားသော ယာဉ်များစွာ ရှိနေ၏။ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် ဤယာဉ်များကို ရွှေ့ပစ်ခဲ့ကြသဖြင့် အလွန်ထင်ရှားသော အထောက်အထားများ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဝမ်ထောင်သည် အစက ဤအမှတ်အသားများသည် ပြင်ပလူနာဆောင်မှ ရူးသွပ်ဇွန်ဘီများက လူနာဆောင်ဆီသို့ ပြေးသွားခြင်းကြောင့်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း သေချာစွာ ထပ်မံကြည့်ရှုပြီးနောက် ဤအရာများသည် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး အပြင်ဘက်သို့ ပြေးသွားသော အမှတ်အသားများဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်၏။

အစောပိုင်းက ဟန်ရွှေက မြေအောက်ဒုတိယထပ်ရှိ ရူးသွပ်ဇွန်ဘီများ သုံးပုံနှစ်ပုံခန့် လျော့နည်းသွားသည်ဟု ပြောခဲ့သဖြင့် ၎င်းတို့သည် ပြင်ပလူနာဆောင်သို့ ပြန်သွားကြသည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထိုရူးသွပ်ဇွန်ဘီများသည် အပြင်သို့ ထွက်သွားကြခြင်း ဖြစ်၏။

ဤရူးသွပ်သားရဲများကို ဆွဲဆောင်ရန် အပြင်ဘက်တွင် ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းလော။

ယနေ့နံနက်က ကြားလိုက်ရသော သဲ့သဲ့မျှ ပေါက်ကွဲသံကို ပြန်လည်တွေးတောမိရင်း ဝမ်ထောင်သည် ရုတ်တရက် မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤရူးသွပ်ဇွန်ဘီများသည်... စခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားနေခြင်း မဟုတ်ပါလား။

အမှန်စင်စစ် ထိုမျှပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြီးဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမှာ စခန်းတွင်သာ ရှိနိုင်၏။ သို့သော် ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီက ဖျက်ဆီးနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ချေကိုလည်း သူ ချန်လှပ်ထား၍ မရပေ။

"မြန်မြန်လုပ်"

ဆေးရုံရှိ ဇွန်ဘီများက မတော်တဆ လာရောက်ဖျက်ဆီးခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် လျှပ်စစ်တောင်တက်ကားကို ဆေးရုံနှင့် အနည်းငယ်ဝေးသော နေရာတွင် ရပ်ထားခဲ့၏။

သူတို့ ကားပါကင်နေရာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကားပေါ်တွင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ခြေရာများစွာဖြင့် ရွှံ့များ ပိုမိုပေကျံနေသည်မှာ သိသာလှ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကား၏အပြင်ဘက်ကို သံမဏိပြားများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိချေ။

ဝမ်ထောင်က ကားမောင်းပြီး ဟန်ရွှေက ဘေးထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဇွန်ဘီများကို အာရုံခံပေးသည်။

ဝူး——

တောင်တက်ကား၏ လျှပ်စစ်မော်တာသည် တိုးညင်းသောအသံကို မြည်ရင်း စခန်းဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ မောင်းနှင်သွားတော့သည်။

စခန်းနှင့် နီးကပ်လာလေလေ ဝမ်ထောင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ပို၍ဆိုးရွားလာလေလေ ဖြစ်၏။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး ဖြတ်သန်းသွားသော အမှတ်အသားများသည် အလွန်ထင်ရှားလှရာ ၎င်းတို့သည် စခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားနေခြင်းမှာ သေချာသလောက်ပင်။

ဟန်ရွှေသည်လည်း ၎င်းကို သိသာစွာ သတိပြုမိပြီး သူမ၏မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

"စခန်းမှာ ဘာမှမဖြစ်ပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ"

မကြာမီ ထိုသူနှစ်ဦးသည် ပေါက်ကွဲသံများနှင့် သေနတ်ပစ်သံများကို တစ်ချက်တစ်ချက် ကြားလိုက်ရသည်။

"သေစမ်း...စခန်းကပဲ"

သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိတော့ပေ။ မိမိတို့ စခန်းတွင်သာ ရိုင်ဖယ်များ ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။

လမ်းပေါ်ရှိ ဇွန်ဘီများသည် ထိုဆူညံသံများကြောင့် ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရပုံရ၏။ဇွန်ဘီ အတားအဆီးများ မရှိတော့သဖြင့် ဝမ်ထောင်သည် ကားကို အရှိန်မြှင့်နိုင်ခဲ့သည်။ ဟန်ရွှေသည် ဝေါ်ကီတော်ကီကို အသုံးပြု၍ စခန်းသို့ ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဆက်သွယ်၍ မရပေ။

"ဝုန်း——"

"ဘုန်း.."

သို့သော် စခန်းနှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာသောအခါ ဝမ်ထောင်နှင့် ဟန်ရွှေတို့၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောင်းလဲသွား၏။

"ဒီအသံက... ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီလား။ ငါတို့ ဒီလောက်အထိ ကံဆိုးတာတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

ခဏအကြာတွင် စခန်း၏ ပတ်လည်တံတိုင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်နှင့်အတူ စခန်းအတွင်းရှိ ကြီးမားသော အရိပ်ကြီးတစ်ခုကိုလည်း မြင်လိုက်ရသည်။

"တောက်"

ဝမ်ထောင်သည် တိုးညင်းစွာ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီးနောက် အရှိန်ကို ထပ်မံမြှင့်တင်ကာ ကားကို ပင်မဂိတ်တံခါးဆီသို့ တိုက်ရိုက်မောင်းနှင်လိုက်၏။

မူလက ခိုင်ခံ့သော စခန်းဂိတ်တံခါးမှာ ယခုအခါ မရှိတော့ပေ။ ရေတွက်၍မရသော သာမန်ဇွန်ဘီများနှင့် ရူးသွပ်ဇွန်ဘီများသည် အတွင်းသို့ တိုးဝင်နေကြသည်။ ၎င်းတို့အနက် အကြီးမားဆုံးသော အရိပ်ကြီးသည် သူ၏လက်သီးများကို လွှဲယမ်းနေပြီး အဆောက်အအုံများ ဖြစ်စေ၊ ဇွန်ဘီများ ဖြစ်စေ ၎င်း၏ရိုက်ချက်များကြောင့် လွင့်စင်သွားကြ၏။

သို့သော် ၎င်းသည် ဆက်လက်တိုးမလာဘဲ ကျည်ဆန်များက ဆက်တိုက် ထိမှန်နေသဖြင့် ၎င်း၏အရှိန်မှာ နှေးကွေးနေသည်။

ဝမ်ထောင်နှင့် ဟန်ရွှေတို့သည် မျက်နှာပျက်သွားကြသော်လည်း မဆင်မခြင် တိုးမဝင်ရဲကြပါ။

ကားကို စခန်းနှင့်နီးနိုင်သမျှအနားတွင် ရပ်လိုက်ပြီးနောက် ဝေါ်ကီတော်ကီကို ထပ်မံကြိုးစားကြည့်ကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝမ်ထောင်၏ ဝေါ်ကီတော်ကီမှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ဒါ ဝမ်ထောင်ပါ။ ဒါ ဝမ်ထောင်ပါ။ မင်းတို့ဆီမှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ"

"ဝမ်ထောင်လား။ မင်း နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပဲ"

ဝေကျန့်ကော်၏ အံ့သြဝမ်းသာနေသောအသံသည် ဝေါ်ကီတော်ကီမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းတို့ အသက်ရှင်နေတာ ကောင်းတယ်။ အခု စခန်းထဲမှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ"

ဝေကျန့်ကော်သာ အသက်ရှင်နေသေးပါက သူသည် ခုခံမှုအချို့ကို စုစည်းနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်၏။

"လူတွေအကုန်လုံး ဘက်စုံသုံးအဆောက်အအုံထဲမှာ ရှိနေကြတယ်။ လုံခြုံရေးတပ်က ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီကို ခဏတားဆီးဖို့ သေနတ်တွေကို သုံးနေကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဆီမှာ ကျည်ဆန်ရိက္ခာ နည်းနေပြီ..."

အနီးနားရှိ သေနတ်ပစ်သံများကို ကြားရသဖြင့် ဝမ်ထောင်သည် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွား၏။

"တောင့်ခံထား၊ ငါလာခဲ့မယ်"

ဝမ်ထောင်သည် ဝေါ်ကီတော်ကီကို ချလိုက်ပြီး ဘေးထိုင်ခုံရှိ ဟန်ရွှေကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ အထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်မလို့ ။ မင်း ငါနဲ့လိုက်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ထွက်သွားမလား။ မင်း သွားချင်ရင် ငါ မတားပါဘူး"

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟန်ရွှေ၏ မျက်ခုံးများ မြင့်တက်သွား၏။

"ရှင် ကျွန်မကို ဘယ်လိုလူလို့ ထင်နေတာလဲ။ ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ တစ်ယောက်တည်း ထွက်မပြေးဘူး"

"ဟားဟားဟား ကောင်းတယ်"

ဝမ်ထောင်သည် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဟန်ရွှေ၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်၏။ သူ သူမကို အကဲဖြတ်မမှားခဲ့ပေ။

ထို့နောက် ဝမ်ထောင်သည် အားနည်းချက်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသဖြင့် ဇွန်ဘီများ၏ တိုက်ခိုက်မှု မည်သည့်ဘက်တွင် အားအနည်းဆုံးလဲဟု ဝေကျန့်ကော်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဝမ်ထောင်တွင် ယုံကြည်ချက်ရှိ၏။ သူသည် အဆင့်တက်အမြုတေနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ခွန်အား သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှပင် သူ့တွင် အခွင့်အရေးလုံးဝမရှိသည် တော့ မဟုတ်ပေ။ အခြေအနေ တကယ်ဆိုးရွားလာပါက သူ၏ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းရည်ရှိသဖြင့် လွတ်မြောက်နိုင်ဆဲ ဖြစ်၏။

ဝေကျန့်ကော်က သူသည် ထွက်ပြေးရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ချန်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်း ပြောပြသည်။

သူတို့အားလုံးသည် လက်ရှိတွင် ဘက်စုံသုံးအဆောက်အအုံထဲ၌ ရှိနေကြ၏။ အောက်ခြေမြေပြင်တွင်မူ ဇွန်ဘီများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ အပြင်သို့ မထွက်နိုင်ဘဲ ဇွန်ဘီများလည်း အတွင်းသို့ မဝင်နိုင်ချေ။ သို့သော် ဘက်စုံသုံးအဆောက်အအုံ၏ အမိုးပေါ်တွင် စီမံခန့်ခွဲရေးအဆောက်အအုံ၏ အမိုးနှင့် ဆက်သွယ်ထားသော သံမဏိကေဘယ်ကြိုးတစ်ခု ရှိ၏။ စီမံခန့်ခွဲရေးအဆောက်အအုံ အောက်တွင်မူ ဇွန်ဘီ အများအပြား မရှိပေ။

ဝမ်ထောင်သည် စီမံခန့်ခွဲရေးအဆောက်အအုံဆီသို့ အပြင်းမောင်းနှင်သွားနိုင်ပြီး ထိုအဆောက်အအုံအမိုးရှိ သံမဏိကေဘယ်ကြိုးမှတစ်ဆင့် ဘက်စုံသုံးအဆောက်အအုံသို့ သွားနိုင်မည် ။

စီမံခန့်ခွဲရေးအဆောက်အအုံသည် စခန်း၏ အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိ၏။ ဝမ်ထောင်သည် ကားကို ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်းမောင်းနှင်လိုက်ပြီးနောက် သူနှင့် ဟန်ရွှေတို့ အတူတူ ဆင်းခဲ့ကြသည်။

နှစ်ဦးစလုံးသည် အလွန်သန်မာကြသဖြင့် ဤအခြေအနေတွင် ကားမောင်းခြင်းသည် ခြေကျင်သွားခြင်းလောက်ပင် အဆင်မပြေလှပေ။

"ခဏနေလို့ အထဲမှာ ဇွန်ဘီတွေ အများကြီးရှိရင် မင်းရဲ့ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်မှုကို သုံးပြီး ငါ့ကို ခေါ်သွားပေးပါ"

ဝမ်ထောင်၏ ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်မှုသည် တစ်နာရီလျှင် တစ်ကြိမ်သာ သုံးနိုင်သော စွမ်းရည်ဖြစ်သဖြင့် အရေးကြီးသော အချိန်အတွက် သိမ်းဆည်းထားခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ ဟန်ရွှေရှိနေသဖြင့် သူမကိုသာ ခေါ်ဆောင်ခိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

"ကောင်းပြီ"

ဟန်ရွှေက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် တံတိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ကာ စခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြ၏။

ဝေကျန့်ကော် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဤနေရာတွင် ဇွန်ဘီ အများအပြား မရှိသော်လည်း ဘက်စုံသုံးအဆောက်အအုံ အောက်ခြေတွင်မူ အလောင်းများ သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဝမ်ထောင်သည် ဤဇွန်ဘီများပေါ်တွင် အချိန်မဖြုန်းလိုပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ဇွန်ဘီများကို ပိုမိုဆွဲဆောင်မိလျှင် မကောင်းနိုင်။

ဟန်ရွှေ၏ ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် သူတို့ငည် မီတာသုံးဆယ်ကျော်ကို ချက်ချင်း ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ ဇွန်ဘီအနည်းငယ်သည် ချက်ချင်းပင် တစ်စစီ ကြေမွသွားကြ၏။

သူတို့နှစ်ဦး ပေါ်လာခြင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဇွန်ဘီအချို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို တဖြည်းဖြည်း ဆွဲဆောင်မိသွားသည်။ ထို့နောက် ဇွန်ဘီများသည် သူတို့ထံသို့ စတင်ရွေ့လျားလာကြပြီး ရူးသွပ်ဇွန်ဘီအချို့ပင်လျှင် ရူးသွပ်စွာ ပြေးလာကြ၏။

ဝမ်ထောင်သည် သူ၏မီးသတ်ပုဆိန်ကို ထုတ်ယူကာ လေထဲတွင် လွှဲယမ်းလိုက်သည်။

တုန်ခါလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်သွားပြီး ထိုဇွန်ဘီအားလုံးကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်လိုက်ကာ ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေ၏။

ထို့မှတစ်ဆငိ့ သူတို့သည် စီမံခန့်ခွဲရေးအဆောက်အအုံထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်ကာ အမိုးပေါ်သို့ အမြန်တက်ခဲ့ကြသည်။

အမိုးပေါ်တွင် ထူထဲသော သံမဏိကေဘယ်ကြိုးတစ်ခု ရှိနေပြီး သူတို့လည်း ကြိုးအတိုင်း ဘက်စုံသုံးအဆောက်အအုံဆီသို့ တိုက်ရိုက်တွားသွားခဲ့ကြ၏။

ဇွန်ဘီအချို့သည် လေထဲရှိ ဝမ်ထောင်နှင့် ဟန်ရွှေတို့ကို မြင်ကာ အော်ဟစ်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့ထံ မမှီနိုင်သဖြင့် ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။

ဘက်စုံသုံးအဆောက်အအုံသို့ သူတို့ အမြန်ရောက်ရှိသွားကြ၏။ အောက်ခြေမြေပြင်တွင် ဇွန်ဘီများ ဝိုင်းရံနေသော်လည်း အဆောက်အအုံအပြင်ဘက်တွင် သံမဏိပြားများ၊ သံချွန်များနှင့် ဆူးကြိုးများ ရှိနေသည်ကို ၎င်းတို့ မြင်ရသည်။ ဤအတားအဆီးများသည် ဇွန်ဘီများ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထား၏။ ထို့အပြင် စွမ်းရည်ရှင်အချို့သည်လည်း ဇွန်ဘီများကို တိုက်ခိုက်နေကြသဖြင့် လောလောဆယ်တွင် ရူးသွပ်ဇွန်ဘီများပင်လျှင် အတွင်းသို့ မချိုးဖောက်နိုင်သေးပေ။

ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီသည် ဤခံတပ်များကို ဖျက်ဆီးနိုင်ချေ ရှိသော်လည်း လုံခြုံရေးတပ်၏ သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်မှုကြောင့် လောလောဆယ်တွင် အနီးသို့ မကပ်နိုင်သေးချေ။

မကြာမီ ထိုသူနှစ်ဦးသည် ဘက်စုံသုံးအဆောက်အအုံ၏ အမိုးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

"ဝမ်ထောင်"

ဝမ်ထောင် ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် တင်ယွီချင်သည် သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

"မရီး အဆင်ပြေတာ တော်သေးတာပေါ့"

ဝမ်ထောင်သည် တင်ယွီချင်ကို ပွေ့ဖက်ကာ သူမ၏ကျောကို ပုတ်ပေးပြီးနောက် လွှတ်လိုက်ကာ ဘေးတွင်ရပ်နေသော လီချို့ယွီကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဝေကျန့်ကော်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း ရောက်လာကြ၏။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများတွင် သွေးများ ပေကျံနေပြီး သွေးဘားတန်းများသည်လည်း ပြည့်မနေပေ။

"ဝမ်ထောင်၊ ဟန်ရွှေ၊ မင်းတို့ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပဲ"

ဝေကျန့်ကော်နှင့် အခြားသူများ အားလုံးရှိနေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ဝမ်ထောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားတော့သည်။ စခန်း၏ အသန်မာဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ ဤနေရာတွင် ရှိနေသရွေ့ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

"အခြေအနေက ဘယ်လိုဖြစ်ကုန်တာလဲ"

"မနေ့ညက ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီက စခန်းဘေးကနေ ရုတ်တရက် ဖြတ်သွားရင်း ငါတို့ကို တွေ့သွားတာ... ကံကောင်းတာက ငါတို့ အခုတလော အရမ်း သတိထားနေပြီး ပြင်ဆင်မှုတွေ အများကြီး လုပ်ထားလို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မျိုးတုံးမသွားတာ။ ဒါပေမဲ့ ဒါတောင်မှ အင်အားအချို့ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်..."

ဝေကျန့်ကော်က သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"ပြီးတော့ ငါတို့မှာ သေနတ်တွေကလွဲလို့ ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီကို တားဖို့ လမ်းမရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ရူးသွပ်ဇွန်ဘီ အများကြီးကို ဆွဲဆောင်လိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်။ ဒါ့အပြင် ကျည်ဆန်ရိက္ခာလည်း နည်းနေပြီ။ နောက်ထပ် အကြာကြီး တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား မသိဘူး..."

သူတို့သည် စကားပြောရင်း အောက်ထပ်သို့ အမြန်ဆင်းခဲ့ကြသည်။

စတုတ္ထထပ်တွင် ရိုင်ဖယ်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော လုံခြုံရေးတပ် စစ်သားတစ်ဒါဇင်ကျော်သည် ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီကို တစ်ချက်ချင်း ပစ်ခတ်နေကြ၏။

ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီ ချဉ်းကပ်လာတိုင်း ကျည်ဆန်များသည် ၎င်း၏မျက်နှာဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

သို့သော် ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီသည် အလွန်ကြီးမားပြီး ၎င်း၏ခံစစ်အာူမှာလည်း အလွန်မာကျောလှ၏။ ကျည်ဆန်များသည် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အသုံးမဝင်ဘဲ ဦးခေါင်းတည့်တည့်ပစ်ခတ်မှုများကသာ ၎င်း၏သွေးပမာဏကို လျော့နည်းစေနိုင်သည်။ သို့သော် ၎င်း၏ထူထဲသော လက်မောင်းများသည် ဦးခေါင်းကို ကာကွယ်ထားသော ဒိုင်းလွှားများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ကျည်ဆန်များ ထိမှန်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီတွင် သွေးပမာဏ 【၉၇၇၂/၁၀၀၀၀】 ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်မျှသာ ပေးနိုင်ခဲ့ကြ၏။

ယခု တစ်ခုတည်းသော ကံကောင်းသည့်အချက်မှာ ဤဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီသည် အလွန်မိုက်မဲပြီး အသိဉာဏ် မရှိခြင်းပင် ။ ၎င်းသည် အရာဝတ္ထုများကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် ရိုက်ခွဲရန်အတွက် ရိုးရှင်းသော ခွန်အားကိုသာ အသုံးပြုတတ်၏။ ၎င်းသည် ကျည်ဆန်များကို အမှုမထားဘဲ ဘက်စုံသုံးအဆောက်အအုံ အောက်သို့ လျှောက်လှမ်းလာကာ ခံတပ်များကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပါက အစစ်အမှန် ဘေးဒုက္ခ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

သို့သော် လက်ရှိ ကျည်ဆန်ရိက္ခာအက်အားဖြင့်တော့ ၎င်းတို့ အကြာကြီး တောင့်ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ပစ်ခတ်မှု ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီကို မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"ငါတို့မှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ဘယ်လောက်ကျန်သေးလဲ"

ဝမ်ထောင်က မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ ကော်မတီဝင်တွေအပြင် လုံခြုံရေးတပ် စစ်သား ဆယ့်နှစ်ယောက်နဲ့ စွမ်းရည်ရှင် သုံးဆယ်ကျော်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ သာမန်အမဲလိုက်သမားတွေကတော့ ဒီလိုတိုက်ပွဲမျိုးမှာ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူး..."

ဝေကျန့်ကော်သည် စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်၏။

" ထိခိုက်ကျဆုံးမှုတွေက ဒီလောက်တောင် များသွားတာလား"

ဝမ်ထောင်သည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ လူများစွာ သေဆုံးသွားသည်ကို သူသိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် သာမန်လူများသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ စွမ်းရည်ရှင်များနှင့် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များပါ ထိခိုက်ကျဆုံးမှု ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"ဟူး... တခြားနည်းလမ်းမရှိဘူး။ ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီက သန်းခေါင်ယံအချိန်မှာ ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်လာတာကိုး..."

ရန်ကျဲ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

"တောက်။ ဝမ်ထောင်... မင်းအစီအစဉ်က ဘာလဲ။ ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီကို တိုက်ရိုက်တိုက်မှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်လိုလဲ။ ဘာပဲလုပ်လုပ် ငါအဘိုးကြီးရှန့်ကတော့ မျက်တောင်တစ်ချက်တောင် ခတ်မှာမဟုတ်ဘူး"

ရှန့်ဟုန်ပင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

သူတို့၏မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှု၊ စိုးရိမ်မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို မြင်ရသဖြင့် ဝမ်ထောင်က အားပေးလိုက်၏။

"အားလုံး စိတ်မပူကြပါနဲ့။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ သတင်းကောင်းတစ်ခု ပြောပြချင်တယ်... ဟန်ရွှေနဲ့ ကျွန်တော် ဆေးရုံက ဒုတိယအဆင့်ဇွန်ဘီကို ရှင်းလင်းခဲ့ပြီးပါပြီ။ ဆိုလိုတာက ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီက ဒီနေရာမှာ အားအကောင်းဆုံး ဇွန်ဘီပါပဲ။ ဒင်းကို နှိမ်နင်းနိုင်ရင် ငါတို့ရဲ့စခန်းဟာ လုံးဝ လုံခြုံသွားပြီ"

ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် အားလုံး၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည်တက်ကြွလာကြ၏။

"ကောင်းလိုက်တာ။ ငါတို့ကို အန္တရာယ်ပြုနိုင်တာဆိုလို့ ဒီဂေါ်ရီလာပဲရှိတော့တာဆိုရင် ငါတို့ဘာမှ နောက်တွန့်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့"

ရှန့်ဟုန်ပင်းသည် သူ၏လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။

သူသည် သေရမည်ကို မကြောက်သော်လည်း သူ သေဆုံးသွားပါက စခန်းလည်း ပျက်စီးသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့၏။

အခြားသူများက စကားမပြောသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် ရှန့်ဟုန်ပင်းနှင့် ဆင်တူလှသည်။ ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီသာ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော ဒုတိယအဆင့် အန္တရာယ်ပြုနိုင်သောအရာ ဖြစ်ပါက ၎င်းတို့သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ချန်လှပ်မထားဘဲ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နိုင်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

အားလုံးက ဝမ်ထောင်ကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။

သူသည် အသန်မာဆုံး ဖြစ်သဖြင့် သူပင်လျှင် ယုံကြည်ချက်မရှိပါက ၎င်းတို့သည် တကယ်ပဲ ပြဿနာတက်လိမ့်မည်။ ဝမ်ထောင်သည် အပြင်ဘက်တွင် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်နေသော ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီကို ကြည့်ကာ ၎င်းသည် အလွန်ခက်ခဲသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ စွမ်းရည် သုံးခုသည် အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်ခဲ့သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ပထမအဆင့်သာ ရှိသေး၏။ ကျည်ဆန်များကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော ဤဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီကို ကြည့်ရင်း သူ တကယ်ပဲ မသေချာသလို ခံစားရသည်။

သူသည် ခေါင်းစွပ်ဇွန်ဘီကို အမဲလိုက်စဉ်ကကဲ့သို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်နိုင်ပါက ဖောက်ခွဲဇွန်ဘီဗုံးများ၏ စွမ်းအားသည် အလွန်ကြီးမားသဖြင့် ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီကို သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးမိ၏။

သို့သော် လက်ရှိ ပရမ်းပတာဖြစ်နေသော အခြေအနေတွင် သူသည် ဖောက်ခွဲဇွန်ဘီဗုံးကို ထုတ်ယူပါက သူကိုယ်တိုင် ပထမဆုံး ပေါက်ကွဲသွားနိုင်ချေ ရှိ၏။

ဖောက်ခွဲဇွန်ဘီဗုံးများ မရှိလျှင်တော့ ...

သူတို့သည် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရုံသာရှိတော့သည် မဟုတ်ပါလား။

"ကြိုးစားကြည့်ကြတာပေါ့။ အနည်းဆုံးတော့ ဒဏ်ရာပေးနိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရမယ်..."

ဝမ်ထောင်၏ တုန်ခါလှိုင်း၊ ကြေးအရေပြားသံအရိုး နှင့် ကိုယ်တိုင်ကုသ စွမ်းရည်များသည် ယခုအခါ ဒုတိယအဆင့် စွမ်းရည်များ ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီကို မယှဉ်နိုင်လျှင်ပင် အနည်းဆုံး တိုက်ခိုက်နိုင်သော အရည်အချင်းတော့ ရှိသင့်၏။ သူ၏ ကာကွယ်မှု ရှိနေသရွေ့နှင့် ကူးစက်ခြင်းမခံရသရွေ့ အဆင်ပြေနိုင်ပါသည်။

ခဏမျှ ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူတို့သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စတင်တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြ၏။

ဝမ်ထောင် ပြန်မလာခင်က အားလုံး ယုံကြည်ချက် ကင်းမဲ့နေခဲ့ကြ၏။ ယခု သူ ပြန်ရောက်လာသောအခါ သူတို့သည် အားကိုးရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အားလုံး မျှော်လင့်ချက် ရှိလာကြတော့သည်။

"ဟန်ရွှေ၊ ဝေကြီး၊ ရှန့်ကြီး... ငါတို့ လေးယောက်က တိုက်ခိုက်မှုကို ဦးဆောင်မယ်။ လူကန်း... မင်း ဒီကနေ စနိုက်ပါနဲ့ ပစ်ပေး။ ပြီးတော့ ခံစစ်ကောင်းတဲ့ ဖတ်တီးညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်နဲ့ ရွှံ့ညွန်စွမ်းရည်ရှင်ကိုပါ ခေါ်လိုက်..."

စခန်းတွင် စွမ်းရည်ရှင်များ ရှိနေသဖြင့် ၎င်းတို့ကိုလည်း အသုံးချရမည် ဖြစ်၏။

မကြာမီ ဝမ်ထောင် ရွေးချယ်လိုက်သော စွမ်းရည်ရှင်များကို ရန်ကျဲက ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

"အားလုံးပဲ... ငါတို့မှာ နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းမရှိဘူး။ ဒီဂေါ်ရီလာဇွန်ဘီကို မဖြစ်မနေ သတ်ရမယ်။ အခု ငါ မင်းတို့ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်..."

ဝမ်ထောင်သည် စွမ်းရည်ရှင်အုပ်စုကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

စွမ်းရည်ရှင် ဖြစ်လာနိုင်သူများသည် ရန်ကျဲက ၎င်းတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကောင်းမွန်မှုကြောင့် အထူးရွေးချယ်ထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကြောက်ရွံ့ကြလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း အရေးကြီးသော အချိန်တွင်မူ ရှေ့ထွက်လာကြရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်များလှ၏။

အမှန်ပင်။

သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်ဝန်းများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ထင်ဟပ်နေသော်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

"စခန်းအတွက်၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေအတွက်... ကျွန်တော်တို့ လုံးဝ နောက်မဆုတ်ပါဘူး"

"အရမ်းကောင်းတယ်"

ဝမ်ထောင် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် ကျေးဇူးကန်းသူများ မဟုတ်ကြပါ။ ရန်ကျဲ၏ အကဲဖြတ်မှုသည် အပြစ်ပြောစရာ မရှိပေ။

"နောက်ပြီးတော့ မင်းတို့ ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းရမယ်။ မင်းတို့ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာတွေမှာ တိုက်ခိုက်ဖို့ မလိုဘူး၊ အကူအညီပေးဖို့ပဲ လိုတယ်..."

ဝမ်ထောင်သည် ၎င်းတို့အား အစီအစဉ်ကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်ပြီးနောက် သူတို့၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများနှင့် သူငယ်ချင်းများကို နှုတ်ဆက်ခိုင်းလိုက်၏။

အမှန်စင်စစ် ဤတစ်ကြိမ် အပြင်သို့ ထွက်ပါက... သူတို့ သေဆုံးသွားနိုင်ချေ အလွန်များလှသည်။

သို့သော် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေရန် အချိန်မရှိပေ။ အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်သည်နှင့် ဝမ်ထောင်သည် ဦးဆောင်၍ ဘက်စုံသုံးအဆောက်အအုံ အမိုးရှိ သံမဏိကေဘယ်ကြိုးအတိုင်း စီမံခန့်ခွဲရေးအဆောက်အအုံဆီသို့ တွားသွားခဲ့ပြီး အခြားသူများကလည်း ချက်ချင်း လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။

အားလုံး စီမံခန့်ခွဲရေးအဆောက်အအုံသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဝမ်ထောင်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်၏။

"သွားစို့"

-------