အခန်း ၁၉၈

အခန်း ၁၉၈ -ငွေပြာမြက်ချည်နှောင်ခြင်း။

"ဟမ့် မင်းရဲ့ ခွန်အားတွေ ပြန်ပြည့်လာတဲ့အချိန်မှာတောင် မင်း အသက်ရှင်နိုင်မလားဆိုတာ ငါကြည့်ချင်သေးတယ်။"

ထန်စန်း၏ အသံတွင် နက်ရှိုင်းသော အငြိုးအတေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားနေသည်။ ခွန်အားများ ပြန်လည်ရရှိထားသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားနည်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ပိုင်စိုးခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုနိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

ထို့ကြောင့် ထန်စန်းအနေဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ ငွေပြာမြက် မကောင်းစိုးဝါးမီးတောက်ကို အသုံးပြု၍ ရှောင်ချန်ယွီကို တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်ကာ လက်စားချေရန်သာ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ချန်ယွီ၏ ခွန်အားမှာ ထန်စန်းထက် သာလွန်နေသည်။ အကယ်၍ ထန်စန်းသာ ထိုမီးတောက်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါက ရှောင်ချန်ယွီမှာ အန္တရာယ်ရှိလာမည်မှာ အသေအချာပင်။

"ထန်စန်း မင်း တကယ်ပဲ နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မင်းကို ငါ အကြံပေးမယ်ပင်လယ်နတ်ဘုရားရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး အသနားခံလိုက်တာက ပဋိပက္ခမဖြစ်အောင် ရှောင်လွှဲနိုင်လိမ့်မယ်။"

ရှောင်ချန်ယွီသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား... ရှောင်ချန်ယွီမင်း မှားနေပြီ။ မင်းရဲ့ လက်ရှိခွန်အားနဲ့ဆို ငါ့ရဲ့ ဆံပင်တစ်မျှင်ကိုတောင် မင်း ထိခိုက်အောင်လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက ဘာအခွင့်အရေးနဲ့ ငါ့ကို ညှိနှိုင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။"

ထန်စန်းသည် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါ့ကိုအပြစ်မတင်နဲ့တော့။"

ရှောင်ချန်ယွီ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်ချက် ၉ ပါး မိုးကြိုးနဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်း။"

ရှောင်ချန်ယွီ၏ ပုံရိပ်မှာ သူရပ်နေသည့်နေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မိုးကြိုးရောင်ခြည်များဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသော ကြီးမားသည့် ရေနဂါးကြီးတစ်ကောင် ထန်စန်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

၎င်းမှာ ရှောင်ချန်ယွီ၏ အားအကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ဖြစ်ပြီး ယခင်ကလည်း အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထန်စန်းမှာ အသင့်ဖြစ်နေပုံရသည်။

ထန်စန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"နှေးကွေးခြင်း နတ်ဘုရားလက်သည်း။"

ထန်စန်းသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ယာလက်ဖြင့်ပြင်းထန်စွာ ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

ထိုနည်းစနစ်မှာ ထန်စန်း မကြာသေးမီကမှ ကျင့်ကြံထားသည့် နည်းစနစ်ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

"ဘုန်းးး"

ရှောင်ချန်ယွီ၏ လက်ဖဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရွှေရောင်အလင်းလုံးမှာ ထန်စန်း၏ လက်သည်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားသည်။

မြည်ဟီးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး...

"အား..."

ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများအပြီးတွင် ထန်စန်းမှာ သွေးအန်ကာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ သူ၏ လက်သည်းပေါ်တွင် အရိုးထိအောင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

"**ထန်စန်း မင်းက ငါ့ကိုအရမ်း စိတ်ပျက်စေတယ်။ ငါ့ရဲ့ တစ်ကွက်ကိုတောင် မခံနိုင်ဘဲနဲ့ မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာလား။ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ကူးယဉ်နေလိုက်တာလဲ။"

ရှောင်ချန်ယွီ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် ကဲ့ရဲ့သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

"မင်းး"

ထန်စန်းမှာ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ပြန်ပြောစရာ စကားလုံးမရှိပေ။

သူ၏ လက်ရှိခွန်အားမှာ ရှောင်ချန်ယွီနှင့် များစွာ ကွာခြားနေသည်။ အသက်ကိုပင် ရင်းလိုက်ရလျှင်တောင် ရှောင်ချန်ယွီကို သတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ရှောင်ချန်ယွီမှာ မိုက်မဲသူမဟုတ်သဖြင့် ထန်စန်းအတွက် ထိုအခွင့်အရေးကို ပေးလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

"ငါ့ရဲ့ ခွန်အားက ရှောင်ချန်ယွီလောက် မကောင်းနိုင်ပေမဲ့ ငါ့ကိုယ်ငါတော့ အသတ်ခံဖို့ လွှတ်ပေးထားမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ထန်စန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပြတ်သားသော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ငွေပြာမြက်မီးတောက်။"

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကြီးမားသော အပြာရောင်မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်သို့ တိုးဝင်သွားသည်။

"ဘုန်းး"

မီးတောက်များမှာ ထန်စန်းအား ဝိုင်းရံထားပြီး အပြာရောင်မီးနဂါးကဲ့သို့ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် ကူးခတ်နေသည်။

ရှောင်ချန်ယွီသည် မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ ထန်စန်းအနေဖြင့် ဤမျှ ကောင်းမွန်သော ဝိညာဉ်နည်းစနစ်ကို သုံးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ရှောင်ချန်ယွီ ငါ့ရဲ့ ငွေပြာမြက်မီးတောက်ဆိုတာ ရိုးရိုးလေးမဟုတ်ဘူး။"

ထန်စန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ထန်စန်း၏ ကိုယ်တွင်းအပူချိန်မှာ အလွန်ပူပြင်းလာသည်။ ထန်စန်းသည် မီးတောက်ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲကာ ရှောင်ချန်ယွီဆီသို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရှောင်ချန်ယွီသည်လည်း တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူ၏ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းစွမ်းရည်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

နည်းစနစ်နှစ်ခု တိုက်မိပြီးနောက် ထန်စန်းမှာ လွင့်စင်သွားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"သေစမ်း"

ထန်စန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။

မိုးကြိုးမုန်တိုင်း၏ စွမ်းအားမှာ အမှန်ပင် ပြင်းထန်ပြီး ထန်စန်းသည် ၎င်း၏ အစွမ်းကို လျှော့တွက်မိခဲ့သည်။

ရှောင်ချန်ယွီ၏ မျက်နှာမှာလည်း အလွန်အမင်း မကြည်မလင် ဖြစ်သွားသည်။ ထန်စန်း၏ ခွန်အားမှာ အမှန်တကယ်ပင် တိုးတက်လာနိုင်သေးသည်။ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်ဆိုသည့်အတိုင်းပင်။

ဗီလိန်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့မှု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါက မင်းရဲ့ အားကိုးရာလား။"

ရှောင်ချန်ယွီသည် ထန်စန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ မဟုတ်ရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ငါထန်စန်းရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းဆိုတာ မင်း နားလည်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။"

ထန်စန်းက မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟက် မင်း ကိုယ်မင်းသာ အရင် စိတ်ပူကြည့်စမ်းပါ။"

ရှောင်ချန်ယွီသည် အေးစက်စွာ ရယ်မောပြီး ထန်စန်းကို သတ်ရန် အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့တိုးလိုက်သည်။

"ထန်စန်း ဒီနေ့တော့ မင်းကို ငါ့လက်နဲ့တင် သတ်ပစ်မယ်။"

ရှောင်ချန်ယွီ၏ လက်သီးတွင် ခရမ်းရောင်အမည်းရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေပြီး ထန်စန်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးလိုက်သည်။

ထန်စန်း၏ မျက်လုံးများမှာလည်း အေးစက်သွားသည်။

"မိုးကြိုးနဂါး အက်ကွဲခြင်း။"

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မိုးကြိုးနဂါးများ ပေါ်လာကာ ရှောင်ချန်ယွီ၏ လက်သီးချက်ကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း"

နှစ်ယောက်လုံး၏ စွမ်းအားများ လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ထန်စန်းမှာ လွင့်စင်သွားပြီး မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။ ရှောင်ချန်ယွီမှာမူ မလှုပ်မယှက် ရပ်တည်နေဆဲပင်။

"မင်းက တကယ်အသုံးမကျဘူး။"

ရှောင်ချန်ယွီသည် အောက်ဘက်ရှိ ထန်စန်းကို ကြည့်၍လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ချန်ယွီ..."

ထန်စန်းမှာ လေထဲတွင် ကိုယ်ကိုထိန်းလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းကို အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်ဆိုပြီး ပြောကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်လာရတာလဲ။"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့... ငါက ရှောင်ချန်ယွီ ဖြစ်နေလို့ပဲ။"

ရှောင်ချန်ယွီသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ကုသခြင်းလျှို့ဝှက်ချက်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ မကြာမီပင် ဒဏ်ရာရထားသော ရှောင်ချန်ယွီမှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။

ဤနည်းစနစ်မှာ စွမ်းအင်များကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးသည်။

"မင်း ပြန်ကောင်းသွားပြန်ပြီလား။"

ရှောင်ချန်ယွီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ထန်စန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ရှောင်ချန်ယွီ၏ ကြောက်စရာကောင်းသည့်အချက်မှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသာမက စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားသည့်တိုင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်နာလန်ထူနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် မည်သူက တိုက်နိုင်မည်နည်း။

"ငါ မယုံဘူး ငါထန်စန်းရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် မင်းကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မနိုင်ဘဲ နေပါ့မလဲ။"

ထန်စန်းမှာ ညည်းညူလိုက်မိတော့သည်။

"မင်း ကြိုးစားကြည့်လို့ ရပါတယ်။"

ရှောင်ချန်ယွီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထန်စန်း၏ ပုံရိပ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ရှောင်ချန်ယွီ၏ နောက်ကျောမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု သက်ရောက်လာသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး။"

ရှောင်ချန်ယွီ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာ၏ အကူအညီဖြင့် ထန်စန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုအများစုကို ကာကွယ်နိုင်သော်လည်း သူ ဒဏ်ရာရရန်မှာ မလွှဲမရှောင်သာ ဖြစ်လာတော့သည်။