အခန်း ၂၀၁

အခန်း ၂၀၁ - နောက်ဆုံးလက်ကျန် အားသာချက်။

"ရှောင်ချန်ယွီ လူကို အလွန်အကျွံ မဖိနှိပ်ပါနဲ့။ ငါတို့ ထန်ဂိုဏ်းက လူတစ်

ယောက်ကိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် မင်း ထိခိုက်အောင်လုပ်ရဲရင် မင်းရဲ့ နော့တင်းမြို့တစ်ခုလုံး အကြီးအကျယ် ဘေးဆိုးနဲ့ ကြုံရလိမ့်မယ်။"

ထန်စန်း၏ မျက်နှာမှာလည်း ကြည့်မကောင်းတော့ပေ။

နော့တင်းမြို့မှာ ရှောင်ချန်ယွီ၏ မွေးရပ်မြေဖြစ်ပြီး ရှောင်ချန်ယွီ၏ ဖခင်မှာ နော့တင်းမြို့စား ဖြစ်သည်။ ထန်စန်းအနေဖြင့် ရှောင်ချန်ယွီကို မနိုင်သော်လည်း ရှောင်ချန်ယွီ၏ ဖခင်ကို အနိုင်ကျင့်ရန်မှာမူ လွယ်ကူသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ထန်စန်းသည် အချိန်ဆွဲရန်အတွက် ရှောင်ချန်ယွီ၏ ဖခင်ကို ခြိမ်းခြောက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဟက်... အဲဒီလိုလား။"

ရှောင်ချန်ယွီက မထီမဲ့မြင်ပြုစွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ထန်စန်း မင်းက ငါရဲ့နော့တင်းမြို့မှာ ဘေးဆိုးတွေ ကြုံရမယ်လို့ ပြောတဲ့အတွက် ငါလည်း မင်းရဲ့ ထန်ဂိုဏ်းက အင်အားစုတွေ အားလုံးကို လုံးဝ ပျက်စီးသွားအောင် တစ်ခုခု လုပ်ရတော့မှာပေါ့။ မင်း ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်မှာပါ။"

ရှောင်ချန်ယွီသည် စကားပြောရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း..."

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးတွင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး အမည်းရောင် တိမ်တိုက်များမှာ လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာသည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"

ကောင်းကင်၏ မူမမှန်သော အခြေအနေကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ဤသို့သော နည်းလမ်းမျိုးကို မည်သူက အသုံးပြုနေသနည်းဆိုသည်ကို သူတို့ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ကြပေ။

"ကောင်းကင်မှာ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ မူမမှန်မှု... ဒါ ရှောင်ချန်ယွီရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တစ်ခုခုများလား။

ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်လေ့ရှိသော ထန်စန်းပင်လျှင် ဤအချိန်တွင် မျက်နှာပျက်သွားရသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ သူက ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေရတာလဲ။"

ရှောင်ချန်ယွီသည် မျက်နှာပေါ်တွင် ကစားစရာ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။ သူသည် ကောင်းကင်မှ အမည်းရောင် တိမ်တိုက်များကို ငေးကြည့်ရင်း ကဲ့ရဲ့သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"သေစမ်း သူက ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ။"

ရှောင်ချန်ယွီ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အပြုံးကို မြင်သောအခါ ထန်စန်း၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း မည်သည့်အရာမှားနေသည်ကို သူ မပြောနိုင်ပေ။

"စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ မကြာခင်မှာ ငါ ဘာလို့သိနေတာလဲဆိုတာ မင်း သိလာလိမ့်မယ်။"

ရှောင်ချန်ယွီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုဘဲ လေထဲတွင် ဝဲပျံရင်း ကောင်းကင်မှ အမည်းရောင် တိမ်တိုက်များကိုသာ ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်ရှုနေသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး။"

ရုတ်တရက် ထန်စန်း၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကောင်းကင်ရှိ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များမှာ ပိုမိုထူထပ်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် ကောင်းကင်တွင် ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးအလင်းတန်း ထူထူများ ဖြစ်ပေါ်လာနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးအလင်းတန်းကြီး ပေါ်လာသောအခါ ကောင်းကင်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားမှာ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး။"

ထန်စန်းသည် ချက်ချင်းပင် မိုးကြိုးမှလွတ်မြောက်ခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ ဝေးရာသို့ ထွက်ပြေးလိုက်သည်။

"ဘုန်း"

ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ထန်စန်းရပ်နေသည့်နေရာသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်ပြားများမှာ ချက်ချင်းပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားသည်။

"ဒီလောက်အထိ အားကောင်းတဲ့ ဖိအားလား။ ဒီလိုမျိုး ဖိနှိပ်မှု ခံစားချက်မျိုးက သာမန် နတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းအားရှင်တွေတောင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။"

ရှောင်နေရင်း ထန်စန်း ထိတ်လန့်စွာ တွေးလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ ကျလာပြီး ထန်စန်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်လာသည်။

"သေစမ်း"

ထန်စန်း၏ နဖူးတွင် ချွေးပေါက်ကြီးများ ချက်ချင်း ထွက်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ် မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဟောက်ထျန်းတူ ထွက်ပေါ်လာစမ်း။"

ထန်စန်း၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။ သူသည် ဟောက်ထျန်းတူ၏ စွမ်းအားကို အသည်းအသန် စုစည်းလိုက်သည်။

မိုးကြိုးစွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာသည်။

"ငါ့ရဲ့ အဆုံးစွန်နည်းလမ်းကိုပဲ သုံးရတော့မယ်။"

"မြစ်ဖျားအားလုံး ပင်လယ်သို့ စီးဝင်ခြင်း။"

ရှောင်ချန်ယွီ၏ စွမ်းအားကို မြင်သောအခါ ထန်စန်းမှာ သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်ဖြင့် ခုခံမှသာ ဖြစ်တော့မည်ဟု သိလိုက်သည်။

မြစ်ဖျားအားလုံး ပင်လယ်သို့ စီးဝင်ခြင်း မှာငွေပြာမြက်ပိုင်နက်၏ အဆုံးစွန် အဆင့်ဖြစ်သည်။ ငွေပြာမြက်များ ရှိသည့်နေရာတိုင်းတွင် အပင်များ၏ အသက်စွမ်းအင်ကို ငွေပြာမြက်ဧကရာဇ် လိုအပ်သလို စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။ ငွေပြာမြက်များ ရှိနေသရွေ့ ငွေပြာမြက်ဧကရာဇ်၏ စွမ်းအင်မှာ ကုန်ဆုံးမည်မဟုတ်ပေ။ ဤစွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းမှာ အသက်စွမ်းအင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သို့မဟုတ် စိတ်စွမ်းအားတို့ ဖြစ်နိုင်သည်။

ဤပိုင်နက်စွမ်းရည်ကြောင့် ငွေပြာမြက်ဧကရာဇ်မှာ တောအုပ်တစ်ခုအတွင်းတွင် တန်းတူပြိုင်ဘက်များနှင့် တိုက်ခိုက်ရာ၌ ရှုံးနိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

"ကျူရှန်းဓား။"

ရှောင်ချန်ယွီသည် ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဓားအလင်းတန်းသည် ထန်စန်းရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ဓားအလင်းတန်းမှာ ထန်စန်းရှိရာသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ကမ္ဘာမြေကို တုန်ခါသွားစေသည့် ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထန်စန်းမှာ တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားပြီး သွေးများ အန်ထုတ်ကာ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ဖြူဖျော့သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ချန်ယွီမှာမူ မူလအတိုင်းပင် မလှုပ်မယှက် ရပ်တည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထန်စန်းမှာ ရှောင်ချန်ယွီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်းကို တိုက်ရိုက်ခံလိုက်ရပြီး ဒဏ်ရာရရှိသွားသည်။

"ငွေပြာမြက်ဧကရာဇ်ဆိုတာနဲ့ တကယ်ကို ကိုက်ညီတာပဲ။ ရှောင်ချန်ယွီရဲ့ မိုးကြိုးစွမ်းအားကို တကယ်ပဲ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိတယ်။"

"ဟုတ်တယ် ရှောင်ချန်ယွီရဲ့ မိုးကြိုးစွမ်းအားက အနိုင်ယူလွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ ထန်စန်းက အဆင့်မြင့်မားပေမဲ့ ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို အပြည့်အဝ မခံနိုင်သေးဘူး။ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ လုပ်နိုင်တာကတင် တော်တော်လေး ကောင်းနေပြီ။"

"ရှောင်ချန်ယွီရဲ့ မိုးကြိုးစွမ်းအားက အရမ်းအားနည်းနေသေးတယ်။ သူက သာမန် နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ စွမ်းအားလောက်ပဲ သုံးနိုင်သေးတာ။ သူသာ နတ်ဘုရားဘုရင် အဆင့်သာဆိုရင် ထန်စန်း လုံးဝ ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြည့်ရှုနေသူများမှာ ရှောင်ချန်ယွီကို မြင်သောအခါ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေကြသည်။

ယခင်က ရှောင်ချန်ယွီကို အထင်သေးခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထန်စန်းမှာ ရှောင်ချန်ယွီ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ချက်သာ ခုခံနိုင်သည်ကို မြင်ပြီး ရှောင်ချန်ယွီ၏ အားနည်းခြင်းနှင့် ထန်စန်း၏ အစွမ်းထက်ခြင်းအပေါ် အမြင်ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး ရှောင်ချန်ယွီက သူရဲ့စွမ်းအားအပြည့်ကို သုံးနေပြီ။ ငါ သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။ အခုတော့ ငါ အသက်ကို ရင်းပြီး တိုက်ရတော့မယ်။"

"မုပိုင် မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ငါ့ဆီ ငှားစမ်းပါ။"

ထန်စန်းက ရှောင်ချန်ယွီကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် တစ်ကိုယ်တည်း မဟုတ်ပေ။ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှီလိုင်ခဲနတ်ဆိုးခုနစ်ဖော်နေပြီး သူတို့၏ စွမ်းအားကို ငှားယူနိုင်သည်။

ထန်စန်းသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပေအနည်းငယ် မြင့်သော ဧရာမ ကျားကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။

ထိုကျားကြီး၏ ပုံရိုက်မှာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကိုယ်ထည်မှာ ပိုမိုကြီးထွားလာကာ ခြေသည်းထက်မြက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစွယ်များဖြင့် ရှောင်ချန်ယွီထံသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ဝင်လာသည်။

"ဒါ... ဒါ..."

"တိုက်မုပိုင်ရဲ့ ငရဲကျားဖြူ။"

ထို ငရဲကျားဖြူကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းမှာ အသက်ရှူမှားသွားကြတော့သည်။