အခန်း ၂၀၃

အခန်း ၂၀၃ - နတ်ဘုရား ထန်စန်းဆိုတာ မင်းကို ပြောတာလား။

"လူယုတ်မာ ဟုတ်လား။"

ရှောင်ချန်ယွီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဟားဟား ထန်စန်း ငါက လူယုတ်မာဆိုရင် ဘာဖြစ်လဲ။ ဒီနေ့တော့ မင်းကို ငရဲပြည်ကို ပို့ပေးလိုက်မယ်။"

ရှောင်ချန်ယွီက မောက်မာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"သေချင်နေတာပဲ။"

ရှောင်ချန်ယွီသည် ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ထန်စန်းထံသို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု စီးဆင်းသွားသည်။ ထန်စန်းမှာ ရှောင်တိမ်းနေရရုံဖြင့် အတော်လေး အခြေအနေ ဆိုးရွားနေသည်။

"ထန်စန်း ဒီနေ့တော့ မင်းကို ငါသတ်မယ်။"

ရှောင်ချန်ယွီက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဓားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ သို့သော် ထန်စန်းမှာ ပြန်လည်မတိုက်ခိုက်ဘဲ ရှောင်တိမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာလည်း အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဟမ့် မင်းမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဘုရားပိုင်နက် ရှိနေရင်တောင် မင်းကို ငါသတ်နိုင်သေးတယ်။"

ရှောင်ချန်ယွီ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ထန်စန်းထံသို့ ထပ်မံ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခု ထပ်မံတိုက်မိသွားရာ ထန်စန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မီတာရာပေါင်းများစွာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

ရှောင်ချန်ယွီ၏ တိုက်ခိုက်မှုများလည်း ခဏရပ်တန့်သွားသည်။ ဤအချိန်တွင် ထန်စန်းမှာ အင်အားကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"ထန်စန်း မင်းက ဘာမှ မဟုတ်တော့ဘူး။ ငါတို့နှစ်ယောက်ကြားက ကွာဟချက်က အရမ်းကြီးလွန်းတယ်။"

ရှောင်ချန်ယွီက ထန်စန်းကို ကြည့်ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရှောင်ချန်ယွီ မင်းက ကံကောင်းလို့ပါ။ မင်းရဲ့ ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် ငါ့ကိုနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာက အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုပဲ။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထန်စန်းမှာ မောပန်းနေသော်လည်း အံကြိတ်ခံနိုင်ရည်ရှိနေပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။

"ဟုတ်လို့လား။"

ရှောင်ချန်ယွီ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး နှုတ်ခမ်းတွင် အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ရှူးး"

ထန်စန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထို့နောက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ ဝဲဂယက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဘာဝစွမ်းအင်များကို အတင်းအဓမ္မ စုပ်ယူလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရွှေရောင်တောက်ပနေသော ပင်လယ်နတ်ဘုရားလှံအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။ ထန်စန်းသည် ထိုရွှေရောင်လက်နက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားသည်။

"ထန်စန်း ဒါ မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးလက်ကျန် လား။ ပင်လယ်နတ်ဘုရားခှံက ကြည့်ကောင်းသားပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မင်းကို သတ်မယ့်သူက ငါပဲဖြစ်စေရမယ်။"

ရှောင်ချန်ယွီက ထန်စန်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ပင်လယ်နတ်ဘုရား လှံမှာ နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန်အစွမ်းထက်သည်။ ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်သူ၏ လက်ထဲတွင် အလေးချိန် ပေါ့ပါးသော်လည်း ပြင်ပသူများအတွက်မူ ပေါင်ပေါင်း တစ်သိန်းရှစ်ထောင် (၁၀၈,၀၀၀) အလေးချိန်ရှိသည်။

ထန်စန်းသည် ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းတွင် စမ်းသပ်မှုများကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီးနောက် ဤလက်နက်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဤလက်နက်သည် ထန်စန်းအတွက် အရေးအကြီးဆုံးသော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင် စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့။"

ထန်စန်း၏ မျက်လုံးများမှာ အလွန်အေးစက်နေသည်။

ရှောင်ချန်ယွီက ဦးစွာ စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ပုံရိပ်မှာ ကြယ်ကြွေသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ထန်စန်းထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

"ရှူး"

သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်သော ဓားချက်မှာ ထန်စန်း၏ လည်ပင်းဆီသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ထန်စန်းမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး လက်ထဲရှိ ပင်လယ်နတ်ဘုရားလှံဖြင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ခုခံလိုက်သည်။

"ချွင်"

လှံနှင့် ဓားရှည်တို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိရာ သတ္တုချင်း တိုက်မိသကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထန်စန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှောင်ချန်ယွီ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် မီတာရာပေါင်းများစွာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

"ဟင်"

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကြည့်ရှုနေသူများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ရှောင်ချန်ယွီရဲ့ ခွန်အားက ဘာလို့ ဒီလောက်ထိ အစွမ်းထက်ရတာလဲ။"

"ရှောင်ချန်ယွီက ဝိညာဉ်အဆင့် ၁၉ ပဲရှိတာဒါပေမဲ့ သူရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကနတ်ဘုရားတစ်ပါးနဲ့ မလျော့ဘူး။"

"ဒီရှောင်ချန်ယွီက ဘယ်လို မိစ္ဆာ တစ်ကောင်လဲ။ သူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်က ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်ရတာလဲ။"

လူအများမှာ အံ့အားသင့်လျက် ဆွေးနွေးနေကြသည်။

"တကယ်ကို စွမ်းအားကြီးတဲ့ ကျင့်ကြံမှုပဲ။"

ပင်လယ်နတ်ဘုရားနှင့် အခြားသူများလည်း ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အံ့ဩနေကြသည်။

"အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ ဓားဝိညာဉ်ပဲ။"

"ဒီရှောင်ချန်ယွီက ကျွမ်းကျင်သူပေါင်းများစွာကို အနိုင်ယူခဲ့သူဆိုတာ အမှန်ပဲ။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက သာမန်လို ထင်ရပေမဲ့ သူရဲ့ ဓားဝိညာဉ် ကတော့ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မလျော့ဘူး။"

"သူ့ရဲ့ ဓားလမ်းစဉ်ကလည်း အရမ်းအားကောင်းတာပဲ။ ဒီလိုလူမျိုးက တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်။"

"ဒီရှောင်ချန်ယွီသာ ဆက်ပြီး တိုးတက်သွားရင် သူက မျိုးဆက်သစ်ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာမှာပဲ။"

လူတိုင်းမှာ သက်ပြင်းချကာ ချီးကျူးနေကြသည်။

"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ငါ့ထက် သာပေမဲ့ ငါ မင်းကို မကြောက်ဘူး။"

ထန်စန်းက ရှောင်ချန်ယွီကို ကြည့်ကာ အေးစက်သောအပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ချန်ယွီ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။

သူက ထန်စန်းကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း သွားများကို ကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ထန်စန်း မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ငါ့ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

"မင်း မှားနေပြီ။"

"မင်းရဲ့ ဓားနည်းစနစ်တွေက အစွမ်းထက်ပေမဲ့ မင်းက တိုက်ပွဲအတွက် မသင့်တော်ဘူး ဒါကြောင့် မင်း သေရလိမ့်မယ်။"

ထန်စန်း စကားဆုံးသည်နှင့် ရှောင်ချန်ယွီသည် လက်ထဲရှိ ဓားကို ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ပြတ်သားသော ဓားများမှာ အာကာသအတွင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ရှောင်ချန်ယွီ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ မိုးရေစက်များကဲ့သို့ ထူထပ်လွန်းသဖြင့် ထန်စန်းမှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရတော့ပေ။