အခန်း ၂၀၅

အခန်း ၂၀၅ - ဝိဉာဥ်ကုန်းမြေ၏ အနာဂတ်ကို လောင်းကြေးထပ်သည့် တိုက်ပွဲ။

"ရှောင်ချန်ယွီ မင်းနဲ့ ငါ ပြောစရာ စကားလေး တစ်ခုရှိတယ်။"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြယ်သစ်တောအတွင်း၌ ဂူယွဲ့နာ၏ ပုံရိပ်သည် ရှောင်ချန်ယွီ၏ ရှေ့မှောက်၌ ပေါ်လာသည်။

ဂူယွဲ့နာတွင် ခြေဖဝါးအထိ ရှည်လျားသော ငွေရောင်ဆံကေသာများ ရှိသည်။ သူမ၏ ဆံပင်မျှင်များသည် ချောမွေ့ရုံသာမက ငွေရောင်ကျောက်သလင်းကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။

သူမ၏ အလှတရားမှာ စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ သူမတွင် ဖြူဝင်းသော အရေပြားနှင့် ခရမ်းရောင် မျက်ဝန်းများ ရှိသည်။

အရိုးရှင်းဆုံး အဖြူရောင်ရှပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားလျှင်ပင် သူမသည် အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသေးသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကြည်လင်တောက်ပနေပြီး သူမ၏ အကြည့်တွင် ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုကပင် လူတို့ကို သနားကြင်နာစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။"

ထန်စန်းကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ဂူယွဲ့နာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းမှာ ရှောင်ချန်ယွီအတွက် အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

"ငါ ပြောပြချင်တာက ဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ ကံကြမ္မာအကြောင်းပဲ။"

"ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်ပါ မင်းသာ နိုင်ခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာရော ဝိညာဉ်သားရဲအားလုံးရဲ့ ကံကြမ္မာပါ မင်းလက်ထဲမှာ အကုန်ရှိလိမ့်မယ်။"

ဂူယွဲ့နာ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤစကားများမှာ ရိုးရှင်းသယောင်ရှိသော်လည်း ဝိဉာဥ်ကုန်းမြေတွင် ဝိညာဉ်သားရဲများမှာ ကြီးမားသော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဝိဉာဥ်ကုန်းမြေရှိ ဝိညာဉ်သားရဲတို့၏ အခြေအနေမှာ ထူးဆန်းလှသည်။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်သခင်များအတွက်သာ တည်ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်သားရဲတို့သည် လူ့အဖွဲ့အစည်းမရှိဘဲ တောရိုင်းဥပဒေအတိုင်းသာ ရှင်သန်ကြသည်။

လူသားတို့သည် ဝိညာဉ်ကွင်းနှင့် ဝိညာဉ်အရိုးများရရှိရန်အတွက် ဝိညာဉ်သားရဲများကို အမဲလိုက်ကြသည်။ သာမန်သားရဲတို့မှာ လူသားများကို ခုခံနိုင်စွမ်း အလွန်နည်းပါးသည်။ ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင်သေဆုံးလျှင် ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ၎င်းကို သတ်ဖြတ်သည့်သူသာ စုပ်ယူနိုင်သည်။

ဝိညာဉ်အရိုးများမှာလည်း လူသားများအတွက်သာ အသုံးဝင်သည်။

ဤအခြေအနေကြောင့် ဝိညာဉ်သားရဲများမှာ လူသားတို့၏ အမဲလိုက်ခြင်းကို ခံရပြီး မျိုးသုဉ်းမည့်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

ဝိညာဉ်သားရဲတို့၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အလွန်နှေးကွေးပြီး လူသားတို့မှာ ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမြင့်မားသော ထိပ်တန်းတုံ့လောတစ်ဦးဖြစ်လာနိုင်သည်။

ဝိညာဉ်သားရဲတို့၏ ကံကြမ္မာမှာ အလွန်ပင် ပူဆွေးစရာကောင်းလှသည်။ ဝိညာဉ်သားရဲတို့၏ ခေါင်းဆောင် ဂူယွဲ့နာအနေဖြင့် သူတို့အတွက် ထွက်ပေါက်တစ်ခု ရှာဖွေပေးရန် လိုအပ်နေသည်။

ယခင်က ဂူယွဲ့နာသည် ထန်စန်းနှင့် ပူးပေါင်းရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း ထန်စန်းမှာ ရှောင်ချန်ယွီကို ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဂူယွဲ့နာအတွက် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုမှာ ရှောင်ချန်ယွီ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီလေ။"

ရှောင်ချန်ယွီ၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အရာအားလုံးကို စကားမလိုဘဲ နားလည်သွားကြသည်။ ရှောင်ချန်ယွီနှင့် ဂူယွဲ့နာတို့၏ တိုက်ပွဲ စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

"ငွေရောင်နဂါး လှံ။"

ဂူယွဲ့နာသည် သူမ၏ လက်နက်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ငွေရောင်လှံရှည်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လှံတံမှာ ပါးလျပြီး ငွေရောင်တောက်ပနေသည်။ လှံထိပ်တွင် နဂါးပုံစံ အနည်းငယ် ပါရှိပြီး အလွန်ပင် လှပသည်။

"ဒါ မင်းရဲ့ လက်နက်လား။"

ရှောင်ချန်ယွီက ထိုလှံကို ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးလိုက်သည်။

ဂူယွဲ့နာသည် ဘာမျှပြန်မပြောဘဲ လှံကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ငွေရောင်နဂါး လှံမှာ ဒဏ္ဍာရီအဆင့် လက်နက်ဖြစ်သည်။

ရှောင်ချန်ယွီ သိသလောက်ဆိုလျှင် ဤအဆင့် လက်နက်များကို ဖန်တီးရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။ ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကပင် ဂူယွဲ့နာ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြသနေသည်။

"ငွေရောင်နဂါး အဆိပ်ဆူး။"

ဂူယွဲ့နာက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လှံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ငွေရောင်လှံမှာ အရိပ်ပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှောင်ချန်ယွီထံသို့ ဦးတည်သွားသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် လျင်မြန်တဲ့ အရှိန်လဲ။"

ရှောင်ချန်ယွီသည် တိုးဝင်လာသော လှံအရိပ်များကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤလှံချက်မှာ သူနားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသည်။

၎င်း၏ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန်ပင် အချိန်မရနိုင်ပေ။ သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်ဖြင့် ခုခံသော်လည်း တားဆီးနိုင်မည်လား မသေချာပေ။