အခန်း ၂၈၁

အခန်း (၂၈၁) ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းနှင့် ကျဆင်းလာသော နတ်မိုးကြိုး

ချင်ယောင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

သူသည် ယနေ့အတွက် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။

ကျိုးယွမ်သည် ချင်ယောင်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"အဘိုးချင်... စတင်လိုက်ကြရအောင်"

ချင်ယောင်သည် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဖြူဖွေးသော အရိုးစုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အရိုးစုသည် အပြစ်အနာအဆာကင်းပြီး ပြည့်စုံနေကာ အပေါ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်များပင် ခပ်ရေးရေး ထွက်ပေါ်နေလေ၏။

အရိုးစု၏ အတွင်းပိုင်းတွင် ခြင်ဆီများ စီးဆင်းနေသည်ကို ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ကျိုးယွမ်သည် အရိုးစုကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အသုံးပြုနေခဲ့ပြီး ရလဒ်များက စတင်ပေါ်လွင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ မန္တန်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ရာ မိုးကြိုးများနှင့်အတူ အရှိန်အဟုန်ပြင်းသော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရိုးစုတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားလေ၏။

ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များ ပုန်းအောင်းနေခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ကျိုးယွမ်က အရိုးစုကို နောက်ဆုံးအကြိမ် စစ်ဆေးခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက်များက အရိုးစုကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အရိုးစုသည် ချက်ချင်း တုန်ရီသွားပြီး လျှပ်စီးနှင့် မီးတောက်များကြားတွင် ပုံပျက်နေသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီး တစ်ဖက်လူ၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများကို လျစ်လျူရှုကာ အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်လေသည်။

ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ အရိုးစု၏ ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုများသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် မည်သည့်အရာမျှ မကျန်ရစ်စေရန် သေချာ ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးခဲ့ပြီးနောက်မှ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် မိုးကြိုးစွမ်းအင်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သော်လည်း မီးစွမ်းအင်က အရိုးစုတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားဆဲဖြစ်ကာ အရိုးစုကို သန့်စင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ချင်ယောင်အတွက် လုံးဝ ကြီးမားသော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အပြစ်အနာအဆာကင်း​ပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပနေသော အရိုးကို ပိုင်ဆိုင်ရန်မှာ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ အိပ်မက်မက်သည့် အရာပင် ဖြစ်သည်။

အသားနှင့် အရိုးသည် ဆက်စပ်နေပေသည်။ သက်ရှိလူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရိုးအားလုံးကို ဤအဆင့်အထိ သန့်စင်ရန် မည်မျှ နာကျင်မှုကို ခံစားခဲ့ရမည်ကို တွေးကြည့်နိုင်ပေသည်။

အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံနေသူ သန်းပေါင်းများစွာထဲတွင် တစ်ယောက်သာ အောင်မြင်နိုင်မည်ဟု ဆိုလျှင်ပင် မှန်ကန်ပေသည်။

နာရီဝက်ခန့် အချိန်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားလေသည်။ အရိုးစုကို ဖုံးလွှမ်းထားသော မီးတောက်များသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာပြီး အရိုးစုတစ်ခုလုံးသည် လုံးဝ အသွင်ပြောင်းသွားလေပြီ။

ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ တောက်ပမှုသည် အရိုးများမှ ဖန်သားကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်နေကာ အနုစိတ် လက်ရာမြောက်သည့် အနုပညာလက်ရာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်စေလေသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အဆုံးသတ် မဟုတ်ချေ။ ဤသည်မှာ ပထမဆုံး သန့်စင်ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ဒုတိယလှိုင်းအဖြစ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သန့်စင်ခြင်း ရှိနေသေးသည်။

ကျိုးယွမ်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ပတ်လည်ရှိ ထူထပ်လှသော စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၏ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်သည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဖြူဖွေးသော အရိုးစုကို လွှမ်းခြုံသွားသည့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် အရိုးများပေါ်ရှိ အလင်းရောင်သည် ပိုမို တောက်ပလာပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ မရှိလျှင်ပင် အားကောင်းသော သက်ရှိစွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ခံစားရလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မီးတောက်များ ပြန်လည် မြင့်တက်လာပြီး ဖြူဖွေးသော အရိုးများကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ အဓိကအားဖြင့် အရိုးများအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပိုမို သန့်စင်လေသည်။

နာရီဝက်ခန့် အချိန်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားပြီး ကျိုးယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သွေးမြူခိုး နတ်သမီးသစ်ခွပန်း ပေါ်လာပြီး ထိုပန်းမှ သိပ်သည်းသော သွေးချီစွမ်းအင်များသည် ဒီရေကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ကျိုးယွမ်နှင့် ချင်ယောင် နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်လုံးများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တောက်ပသွားကြလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သွေးမြူခိုး နတ်သမီးသစ်ခွပန်းကို မီးတောက်များဖြင့် ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

သွေးမြူခိုး နတ်သမီးသစ်ခွပန်းသည် မီးတောက်များထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျော်ဝင်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကလေးလက်သီးခန့်ရှိသော သွေးနီရောင် အရည်တစ်စက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

"အဘိုးချင်... စတင်လို့ရပြီ"

ကျိုးယွမ်သည် ဘေးရှိ ချင်ယောင်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ချင်ယောင်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေကာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံသည် ဖြူဖွေးသော အရိုးများပေါ်သို့ ချက်ချင်း ဆင်းသက်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ ဖြူဖွေးသော အရိုးခေါင်း၏ မျက်ခုံးကြားသို့ သွေးနီရောင် အရည်စက်ကို ချလိုက်လေသည်။

သွေးနီရောင် အရည်စက် ကျဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ မရေမတွက်နိုင်သော ရေဘဝဲလက်တံများ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သေးငယ်သော အနီရောင် လမ်းကြောင်းလေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ စီးဆင်းသွားလေ၏။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် အရိုးစုတစ်ခုလုံးသည် သွေးနီရောင် အရည်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

ဧရာမ သွေးချီစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် အရိုးစု၏ တုန်ခါမှုကြားတွင် အသားနှင့် သွေးများသည် လျင်မြန်စွာ စတင် ပေါ်ပေါက်လာလေ၏။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် အသားနှင့် သွေးများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အဘိုးချင်၏ မျက်နှာသည် ကျိုးယွမ်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဘိုးချင်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ထက် များစွာ ပို၍ နုပျိုနေပုံရပြီး အများဆုံး အသက်သုံးဆယ်ခန့်သာ ရှိပုံပေါ်ကာ သန့်စင်ပြီး ကြော့ရှင်းသော အသွင်အပြင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေ၏။

ကျိုးယွမ်က လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်ရာ သူ၏ ပတ်လည်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အားလုံး ကွဲကြေသွားပြီး အဘိုးချင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရေစီးကြောင်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

အဘိုးချင် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ထိုင်ကာ တင်ပျဉ်ခွေလျက် မန္တန်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်လေ၏။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ် ချက်ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသော်လည်း သူ၏ တာဝန်မှာ မပြီးဆုံးသေးချေ။

ခန္ဓာကိုယ်အသစ်၊ အရိုးများနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံတို့သည် ပြီးပြည့်စုံသော ပေါင်းစပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ရန် အားကောင်းသော ပြင်ပ ဖိအားတစ်ခု လိုအပ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် မန္တန်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ပြီး အရှိန်အဟုန်ပြင်းသော မီးတောက်များကြားတွင် ခန္ဓာကိုယ်အသစ်၊ အရိုးများနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံတို့သည် စုစည်းသွားကာ ဧရာမ ဆေးမီးဖိုကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ချင်ယောင်ထံသို့ ချထားလိုက်လေ၏။

မီးတောက်ဆေးမီးဖိုထဲမှ တိုးညှင်းသော ညည်းတွားသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အသံများတွင် နာကျင်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်နှင့် ချင်ယောင် နှစ်ဦးစလုံး မတုန်လှုပ်ခဲ့ကြချေ။ ဤသည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းစွာ သိရှိထားကြပေသည်။

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားပြီး သုံးရက်ခန့် အချိန်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားလေပြီ။

ကျိုးယွမ်သည် ချင်ယောင်အတွက် အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းကို ထပ်မံ ပံ့ပိုးပေးခဲ့ပြီး သူ့ကို အပြည့်ဝဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပံ့ပိုးမှု ပေးခဲ့လေသည်။

သုံးရက်အကြာတွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ပိုမို ပေါ်လွင်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မီးတောက်ဆေးမီးဖို ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အတွင်းရှိ ချင်ယောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖော်ပြလာလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ယောင်ထံမှ အားကောင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေရာ ကျိုးယွမ်ကို တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်သွားစေလေ၏။

ချင်ယောင်သည် အဆင့် ၆ ဝင်္ကပါဆရာကြီး တစ်ဦးဖြစ်သလို အဆင့် ၆ မှော်ဆေးပညာရှင် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ယောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်များကို ခံစားမိချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားလေ၏။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် အထွတ်အထိပ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်များပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် အရေးအကြီးဆုံးမှာ တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားသည် ဆက်လက် တိုးတက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အဘိုးချင်က ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းချင်နေတာများလား"

ဤအချက်ကို တွေးမိချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားလေသည်။

ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး မွေးဖွားလာသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်း၊ အထူးသဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့သော သူတစ်ဦးကို မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ ဂုဏ်ယူစရာပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် တစ်ရက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားပြီး ချင်ယောင်၏ အရှိန်အဝါသည် ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာလေ၏။

တစ်ရက်အကြာတွင် ကျိုးယွမ်၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အပြည့်အဝ ပြန်လည် နာလန်ထူလာလေပြီ။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် ကောင်းကင်ကြီး မှောင်မိုက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်မိလေ၏။

သူ၏ အထက်တွင် မိုးကြိုးတိမ်တိုက် အစုအဝေးများသည် အဝေးမှ လွင့်မျောလာပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် စုဝေးလာကြလေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းပြီး နတ်မိုးကြိုးတွေ ကျဆင်းလာစေတယ်"

ကျိုးယွမ် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်တကြီး အရိပ်အယောင်များ ရှိနေလေ၏။

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ပြီးနောက် ကြီးမားသော အဆင့်တက်ခြင်းတိုင်းသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်ပြီး လုံးဝ အသစ်ဖြစ်သော အဆင့်တစ်ခုသို့ ခုန်တက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့်၏ မိုးကြိုးကပ်ဘေးသည် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသူများသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးအတွင်း မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဓမ္မရုပ်သွင်ကို ဖန်တီးရန် လိုအပ်ပေသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဓမ္မရုပ်သွင်သည် မိုးကြိုးမှ မွေးဖွားလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် မိုင်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အနောက်သို့ ခုန်ဆုတ်သွားလေ၏။ သူသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့၍ မဟုတ်ဘဲ ချင်ယောင်၏ အခွင့်အရေးကို မလုယူချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်တွင် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ စုဝေးလာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိုးကြိုးဓားသည် စတင် တုန်ခါလာပြီး ပြင်းပြသော ဆန္ဒကို ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။

ဓား ၉ လက်အနက် မီးတောက်ဓားသည် အိပ်မောကျနေပြီး အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့နေရကာ လောလောဆယ် အသုံးပြု၍ မရနိုင်ချေ။

မိုးကြိုးဓားကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုက်ပါက မီးတောက်ဓားကို လျင်မြန်စွာ အမီလိုက်နိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

"ဝုန်း! ဝုန်း! ဝုန်း!"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များသည် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အရှိန်အဟုန်ပြင်းသော မိုးကြိုးများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ခွင်တွင် ဟိန်းဟောက်နေလေ၏။

ထူထပ်သော မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များထဲတွင် မိစ္ဆာသားရဲများအားလုံးကို သူတို့၏ ဂူများထဲသို့ ပြန်လည် ထွက်ပြေးသွားစေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဖိအားတစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်။