အခန်း ၂၈၃

အခန်း (၂၈၃) ချင်ချန်၏ ထွက်ခွာခြင်း

ကျိုးယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အဘိုးချင်... ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ ဒီလောက် အလေးအနက် ဖြစ်နေစရာ မလိုပါဘူး"

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ချင်ယောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် စိုစွတ်လာလေသည်။

"သွားကြစို့... ဒီကနေ အရင် ထွက်သွားကြရအောင်"

ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူနှင့် ချင်ယောင်တို့သည် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

သူတို့ ထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် ဤနေရာတွင် ပုံရိပ်အချို့ ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ နောက်တွင် လူများ ပိုမို ပေါ်လာလေသည်။

အဝေးရှိ မိုးကြိုးများကြောင့် လုံးဝ ပျက်စီးနေသော တောအုပ်ကို ကြည့်ရင်း လူအများအပြားသည် ထိတ်လန့်တကြား အသက်ရှူမှားသွားကြလေ၏။

မိုင်တစ်ထောင် အကွာအဝေးရှိ တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ကျိုးယွမ်နှင့် ချင်ယောင်တို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြလေသည်။

"ကျိုးယွမ်... မင်း ဆေးအင်မော်တယ်တောင်ကြားကို ဝင်ဖို့ စိတ်ဝင်စားလား"

ချင်ယောင်က ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အဘိုးချင်... ခင်ဗျားရဲ့ ဆေးအင်မော်တယ်တောင်ကြားက ဘယ်မှာလဲ"

ချင်ယောင် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မင်းကို ပြောပြလို့ ရပါတယ်... ဆေးအင်မော်တယ်တောင်ကြားက ရွှမ်ထျန်း ကြယ်စင်နယ်မြေမှာမဟုတ်ဘဲ ယောင်ချန်နယ်မြေမှာ ရှိတာပါ"

ကျိုးယွမ်၏ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ချင်ယောင်က ဆက်လက် ရှင်းပြလေ၏။

"ယောင်ချန်နယ်မြေဆိုတာ ဆေးအင်မော်တယ်က ဖန်တီးထားတဲ့ အထူး နေရာတစ်ခုပါ"

"ယောင်ချန်နယ်မြေကလည်း ရွှမ်ထျန်း ကြယ်စင်နယ်မြေမှာ ပါဝင်ပေမဲ့ ဘယ်နယ်မြေတစ်ခုကိုမှ မပိုင်ဆိုင်ပါဘူး"

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့သြသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏​။

"နေရာတစ်ခုကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖန်တီးဖို့ ဘယ်လောက်အထိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် လိုအပ်မလဲ"

ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ချင်ယောင် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ရိုသေစွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း အဆင့်က စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ စွမ်းအားကို ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်"

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ အဘိုးချင်သည် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နေရာမှ လာလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါကမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ် အလွန် သိချင်နေပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"ဆေးအင်မော်တယ်ဆရာကြီးက သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေးလား"

ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ချင်ယောင်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း မှေးမှိန်သွားပြီးနောက် သူ ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"ကျိုးယွမ်... ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကိစ္စတွေအကြောင်း မင်းကို သေသေချာချာ မပြောပြဖူးဘူး... ဒီနေ့တော့ မင်းကို အကုန်လုံး ပြောပြမယ်"

"မင်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ... ငါ့ရဲ့ ဗဟုသုတက တော်တော်လေး စုံလင်တယ်... ငါ ငယ်ငယ်တုန်းက ဝင်္ကပါပညာရပ်ကို ဝါသနာပါပြီး ဝင်္ကပါကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် လေ့လာခဲ့တယ်... ဆေးအင်မော်တယ်တောင်ကြားမှာဆိုရင် ဒါက သေချာပေါက် အစဉ်အလာကို ဖောက်ဖျက်ပြီး ပုန်ကန်တဲ့ အပြုအမူပဲ"

"ငါ့အဖေက ဆေးအင်မော်တယ်တောင်ကြားက မဟာအကြီးအကဲ တစ်ယောက်ပါ... ငါ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့် သူ လုံးဝ စိတ်ပျက်သွားခဲ့တယ်"

"ငါက ငယ်ငယ်ကတည်းက တခြားသူတွေထက် ဆေးဖော်စပ်တဲ့ ပညာကို ပိုပြီး နားလည်ခဲ့တယ်... နောက်တော့ ဆေးဖော်စပ်မယ့်အစား ဝင်္ကပါကို လေ့လာနေတယ်... အဲ့ဒါက အဓိကကိစ္စကို ဘေးချိတ်ထားတာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ငါက အဲ့ဒီထဲမှာ အရမ်းကို နစ်မြုပ်နေခဲ့တော့ သူတို့ ပြောတာ ဘာကိုမှ နားမထောင်နိုင်ခဲ့ဘူး... သီးသန့် အကျဉ်းချခံရတာတောင် အလကားပဲ"

"တစ်နေ့ကျတော့ ငါ့အဖေက အပြင်ထွက်သွားပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရလာခဲ့တယ်... သူက အခြေအနေ အရမ်းဆိုးနေပြီး ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခဲ့ရတယ်"

"သူ တံခါးပိတ် မကျင့်ကြံခင်မှာ ငါ့ကို ဆေးဖော်စပ်တဲ့ ပညာကို သင်ယူဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်... သူ ဒီလောက် ဝမ်းနည်းမှုတွေနဲ့ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရတာကို ငါ မကြည့်ရက်တော့လို့ ငါ သဘောတူလိုက်တယ်"

"နောက်ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ငါ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ခဲ့ပြီး တခြားသူတွေကို လျင်မြန်စွာ အမီလိုက်နိုင်ခဲ့ပြီးတော့ ဆေးအင်မော်တယ်တောင်ကြားမှာ အသက်အငယ်ဆုံး အဆင့် ၆ မှော်ဆေးပညာရှင် ဖြစ်လာခဲ့တယ်"

"ပြီးတော့ ငါ့အဖေလည်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံတာကနေ အောင်မြင်စွာ ထွက်လာနိုင်ခဲ့ပြီး သူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကလည်း ပိုပြီး တိုးတက်လာခဲ့တယ်... ငါ့ရဲ့ အခြေအနေကို သိရလို့ သူ အရမ်း ပျော်သွားခဲ့တယ်"

"ဆေးအင်မော်တယ်တောင်ကြားက တပည့်တစ်ယောက်က အဆင့် ၆ မှော်ဆေးပညာရှင် ဖြစ်လာပြီဆိုတာနဲ့ ဆေးအင်မော်တယ်တောင်ကြားရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအရ သူတို့ဟာ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကြာ လေ့ကျင့်ရေးဆင်းဖို့ အပြင်ကို ထွက်ရမယ်"

"ဒီကာလအတွင်းမှာ ငါတို့က ဆေးအင်မော်တယ်တောင်ကြားရဲ့ နာမည်ကို သုံးခွင့်မရှိဘူး... လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ခွင့် ရှိတယ်"

"ငါ ဆေးအင်မော်တယ်တောင်ကြားကနေ ထွက်လာတာနဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားတာကို ခံရပြီး ငါ့ကို အဆုံးအစမရှိ လိုက်လံရှာဖွေ ဖမ်းဆီးကြတော့တာပဲ"

"ငါက ဒါတွေအားလုံးဟာ တိုက်ဆိုင်မှုလို့ အစက ထင်ခဲ့တာ... ငါ စိတ်ပျက်အားငယ်ရတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်သွားမှ ဒါတွေအားလုံးဟာ ထောင်ချောက်တစ်ခုဆိုတာကို သဘောပေါက်လိုက်ရတယ်"

"ငါ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီး အဖေ ပေးထားခဲ့တဲ့ မှော်လက်နက်ကို သုံးပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ခဲ့တယ်... အကြိမ်ကြိမ် အခက်အခဲတွေ တွေ့ပြီးတဲ့နောက်မှာ နောက်ဆုံးတော့ ငါ နှင်းနယ်မြေကို ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခဲ့တယ်"

"အဲ့ဒီနောက်ပိုင်း ငါ နှင်းနယ်မြေမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ နေခဲ့မိမှန်းမသိဘူး... ပျင်းလွန်းလို့ အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖန်တီးခဲ့တာ... မင်း ပေါ်လာတဲ့အထိပဲ"

"မင်းနဲ့ တွေ့ပြီးတဲ့နောက်မှာ သေရာကနေ ပြန်လည် ရှင်သန်လာဖို့ မျှော်လင့်ချက်ကို ငါ မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်... ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တစ်ခုတည်းနဲ့ ကလဲ့စားချေလို့ မရဘူးဆိုတာကို ငါ ကောင်းကောင်း သိတယ်"

"ဒါကြောင့် လုပ်စရာမရှိတဲ့အတွက် ဝင်္ကပါပညာရပ်ကို ဆက်ပြီး လေ့လာခဲ့တယ်... ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ငါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတဲ့ ဝင်္ကပါ ပညာရပ်ကို ပြန်လည် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်"

"ဒီတစ်ခါ အဆင့်တက်မှုနဲ့အတူ ဝင်္ကပါ၊ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနဲ့ ကျင့်ကြံမှုတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာလို့ ဆေးအင်မော်တယ်တောင်ကြားကို ပြန်သွားဖို့ ယုံကြည်မှု ရလာခဲ့တယ်"

"မင်းရဲ့ ပါရမီက ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်... တကယ်လို့ မင်းသာ ဆေးဖော်စပ်တာကို သင်ယူမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေက ငါ့ထက် သာလွန်ဖို့ အချိန်အကြာကြီး မလိုလောက်ဘူး... ငါနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ မင်း ဆန္ဒရှိလား"

ချင်ယောင်၏ စကားများက ကျိုးယွမ်ကို သဘောပေါက်သွားစေလေသည်။ ထိုကြောင့် ကနဦး ထောက်လှမ်းမှုအတွင်း တစ်ဖက်လူသည် ဝင်္ကပါဆရာ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း စနစ်က မဖော်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရပ်ကို လေ့လာရန် ဘယ်သောအခါကမျှ မရည်ရွယ်ခဲ့ချေ။

မှော်အဆောင်လမ်းစဉ် သည်ပင် ကျိုးယွမ်၏ အချိန်များစွာကို ယူနေပြီဖြစ်ရာ ထပ်မံလေ့လာရန် သူ့တွင် အားအင် လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

ကျိုးယွမ်အတွက် ဆေးလုံးများကဲ့သို့သော အရာများကို အင်အားသုံး၍ အလွယ်တကူ ရယူနိုင်ပေရာ အဘယ်ကြောင့် အားစိုက်ထုတ်နေမည်နည်း။

သူ ဝင်္ကပါပညာရပ်ကို တစ်ခါတစ်ရံ လေ့လာခြင်းမှာ တစ်နေ့နေ့တွင် ဝင်္ကပါ၏ ပိတ်လှောင်ခြင်းကို မခံရစေရန်သာ ဖြစ်သည်။

"အဘိုးချင်... ကျွန်တော်က ဆေးအင်မော်တယ်တောင်ကြားကို ဝင်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သိချင်တာက အခု ဆေးအင်မော်တယ်တောင်ကြားမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး လူက ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်လဲ ဆိုတာပါပဲ"

ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ချင်ယောင်၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပျက်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကို တွေ့လိုက်ရသော်လည်း သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ လုပ်ဆောင်သည့် အရာများအပေါ် ကိုယ်ပိုင် အကြံဉာဏ်များ ရှိပြီး သူ၏ ရည်မှန်းချက်များမှာ အလွန် ရှင်းလင်းလှပေသည်။

ချင်ယောင်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကောင်းကင်လှိုဏ်ဂူအဆင့် အထွတ်အထိပ်ပါ... အဲ့ဒါက ဒီတိုက်ကြီးရဲ့ အမြင့်ဆုံး နေရာမှာ ရပ်တည်နေတာနဲ့ အတူတူပါပဲ"

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်မိလေ၏။ ဤအဆင့်သည် သူ့အတွက် အလွန် ဝေးကွာနေသေးပေသည်။

သို့သော် ဤအဆင့်သို့ သူ သေချာပေါက် ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု ကျိုးယွမ် အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားလေသည်။

"အဘိုးချင်... ခင်ဗျား ဘယ်တော့ ထွက်သွားဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

ချင်ယောင်သည် ဆေးအင်မော်တယ်တောင်ကြားသို့ ပြန်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြောင်း ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ ပျောက်ဆုံးနေသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယောင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"တခြား ကိစ္စမရှိရင် မကြာခင် ထွက်သွားဖို့ စီစဉ်ထားတယ်... ကျိုးယွမ်... မင်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေက ဘာတွေလဲ"

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ချင်ယောင်အား မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အဘိုးချင်... ခင်ဗျား သိတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော် မှော်အဆောင်လမ်းစဉ် ကို လေ့လာနေတယ်"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာတာက မှော်အဆောင်လမ်းစဉ်နဲ့ နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေတယ်... ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာ ချင်ချန်ကို ရှာဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်"

"ပြောရရင် ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်က မျိုးရိုးနာမည် တူကြတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာတုန်းက ခင်ဗျားတို့က မိသားစု တစ်ခုတည်းက ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်"

"စုန်းဟူနယ်မြေကနေ ထွက်သွားပြီးရင် မြင့်မြတ်မှော်အဆောင်နယ်မြေ ကို သွားမလို့... အဲ့ဒါက မှော်အဆောင်လမ်းစဉ်အတွက် နာမည်အကြီးဆုံး နေရာလေ... အဲ့ဒီကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားကြည့်ရမယ်"

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ချင်ယောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်လေ၏။

"ကျိုးယွမ်... မင်းက ဝင်္ကပါပညာရပ်ကို နည်းနည်း စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်... ဒီကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာ ငါ့ဘဝတစ်သက်တာ သိခဲ့ဖူးသမျှ ဝင်္ကပါတွေအပြင် ဝင်္ကပါ ပညာရပ်အပေါ် ငါ့ရဲ့ နားလည်သဘောပေါက်မှုတွေလည်း ပါဝင်တယ်"

"မင်း အချိန်ရရင် ကြည့်လို့ရတယ်... အဲ့ဒါက မင်းအတွက် အကျိုးရှိစေမှာပါ... မှော်အဆောင်လမ်းစဉ်အတွက်လည်း သေချာပေါက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ"

"ဝင်္ကပါက နက်နဲပြီး ရှုပ်ထွေးပေမဲ့ အနှစ်သာရအားဖြင့်တော့ မတူညီတဲ့ အက္ခရာတွေကို အသုံးပြုတာဖြစ်ပြီး မှော်အဆောင်တွေနဲ့ ဆင်တူပါတယ်"

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားလေသည်။ သူက ဤအရာကို တကယ် နှစ်သက်ပြီး တကယ်လည်း လိုအပ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အားနာမနေတော့ဘဲ ကျောက်စိမ်းပြားကို ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်လေ၏။

"အဘိုးချင်... တကယ်လို့ အနာဂတ်မှာ ခင်ဗျားကို ရှာဖို့ လိုလာရင် ကျွန်တော် ဘယ်ကို သွားရမလဲ"

ရွှမ်ထျန်း ကြယ်စင်နယ်မြေသည် အလွန် ကြီးမားပြီး ယောင်ချန်နယ်မြေသည် တိကျသော နေရာတစ်ခုတွင် တည်ရှိသည်။ အကယ်၍ လမ်းကြောင်းကို မသိပါက ရှာတွေ့ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ချင်ယောင် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောဆိုလေ၏။

"မင်း မမေးရင်တောင် ငါ မင်းကို ပြောပြမလို့ပါ"

"တကယ်လို့ အနာဂတ်မှာ မင်း ယောင်ချန်နယ်မြေကို လာဖြစ်ရင် ဒီဟာကို ယောင်ချန်နယ်မြေဆီ ယူသွားပါ... ချင်မိသားစုက ငါ့ကို ဆက်သွယ်ပေးလိမ့်မယ်"

ချင်ယောင် စကားပြောပြီးနောက် 'ချင်' ဟူသော စာလုံးတစ်လုံးတည်းသာ ရေးထိုးထားသည့် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ကျိုးယွမ်အား ပေးအပ်လိုက်လေ၏။