အခန်း ၂၈၅

အခန်း (၂၈၅) မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း အဖွဲ့ဝင်များ၏ အခြေအနေ

"ထွက်လာခဲ့စမ်း!"

ကျိုးယွမ်သည် ပုံမှန်မဟုတ်သော တည်ငြိမ်သည့် အမူအရာဖြင့် သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ဖွင့်လိုက်လေ၏။

သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ကျိုးယွမ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ရပ်တန့်သွားစေဆဲပင်။

သူမ၏ မြစိမ်းရောင် ဆံပင်များသည် သွယ်လျသော နဖူးပြင်အထက်တွင် မြင့်မားစွာ တွဲလောင်းကျနေပြီး သူမ၏ ကျောက်စိမ်းခါးပတ်မှာ လေထဲတွင် ကြော့ရှင်းစွာ လွှင့်ဝဲနေလေ၏။

ကျိုးယွမ် သိသမျှ အမျိုးသမီးများထဲတွင် လန်ချင်းရွှယ် တစ်ယောက်တည်းသာ သူမ၏ အလှအပကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပေသည်။

ပိုင်ယွင်ရှို့ပင်လျှင် အနည်းငယ် အလှလျော့နေပေသည်။

သို့သော် လန်ချင်းရွှယ်၏ အလှမှာ ဖြူစင်သန့်ရှင်းပြီး တင့်တယ်လှပကာ လောကီနှင့်မသက်ဆိုင်သော သဘာဝလွန် အလှတရားမျိုး ဖြစ်သည်။

ဤအမျိုးသမီး၏ အလှမှာမူ ရင့်ကျက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်သော အလှတရားမျိုး ဖြစ်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ခဏမျှသာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာလေသည်။

ကျိုယန်ရှီးသည် ကျိုးယွမ်ကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေ၏။ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ အသွင်ပြောင်းလဲသည့် နေ့တွင် သူမသည် အိပ်မောကျသွားခဲ့ပြီး ယဲ့ဖိန်က သူမကို ခေါ်ချိန်တွင် အချိန်မီ မပေါ်လာနိုင်ခဲ့ချေ။

ကျိုယန်ရှီး ကျင့်ကြံသော ကျင့်စဉ်မှာ အလွန် ထူးခြားလှပေသည်။ သူမ၏ စွမ်းအား နိမ့်ကျလေလေ သူမ ပို၍ အိုမင်းနေပုံပေါ်လေလေ ဖြစ်ပြီး၊ သူမ စွမ်းအား ကြီးမားလေလေ သူမ ပို၍ နုပျိုနေပုံပေါ်လေလေ ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖိန်က သူမနှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံချိန်က သူမသည် အဘွားအိုတစ်ဦးနှင့် တူနေခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ၏ စွမ်းအားများ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ပြည့်ဝလာသည်နှင့်အမျှ သူမသည် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသေးသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ သူမ၏ အသွင်အပြင်မှာလည်း မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး၏ ပုံစံသို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။

"ယဲ့ဖိန်ကို ငါ သတ်လိုက်ပြီ... သူ့အတွက် မင်း ကလဲ့စားချေချင်လား"

ကျိုယန်ရှီး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေ၏။

"ဒါတွေအားလုံးက ကံကြမ္မာပါပဲ"

ကျိုးယွမ် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤအမျိုးသမီးက အနည်းဆုံးတော့ စကားအနည်းငယ် ပြောလိမ့်မည်ဟု သူ မူလက ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူ မှန်းဆသည်မှာ လွဲသွားကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်လေ၏။

ဤအမျိုးသမီးနှင့် ယဲ့ဖိန်တို့ကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို အပြန်အလှန် အသုံးချမှုတစ်ခုအဖြစ်သာ ဖော်ပြနိုင်ပေသည်။

ယခု ယဲ့ဖိန် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။

"မင်းကို ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ပေးမယ်... ပထမတစ်ခုက မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ဖို့ ငါ ကူညီပေးနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ မင်း ပြန်ကောင်းလာပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါ့ဘေးမှာ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကြာ အစေခံရမယ်"

"ဒုတိယ ရွေးချယ်စရာကတော့ အခု မင်း ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်... တကယ်လို့ မင်း ထွက်သွားချင်ရင် ငါ လိုချင်တဲ့ အရာတစ်ခုခုကို မင်း ပေးရမယ်... ငါ လက်ခံရင် မင်းကို လွှတ်ပေးမယ်"

"ဘယ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်မလဲဆိုတာ သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ"

ကျိုးယွမ်သည် ကျိုယန်ရှီးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ ဘာကို ရွေးချယ်မည်နည်းဟု တွေးတောနေလေ၏။

ကျိုယန်ရှီးသည် ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး အကြောင်းရင်းကို မသိရဘဲ ဤလူသည် အလွန် အန္တရာယ်များကာ သူမ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူမသည် ယခုအခါ မူလဝိညာဉ် ပုံစံဖြင့်သာ ရှိနေသော်လည်း သူမ၏ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့် မူလဝိညာဉ်ဖြင့် ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်များကိုပင်လျှင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသေးသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ကျိုးယွမ်၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေရချိန်၌ အကယ်၍ သူသာ အလိုရှိပါက သူမကို အချိန်မရွေး သတ်ဖြတ်နိုင်သည်ဟု ကျိုယန်ရှီး ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ဤခံစားချက်မှာ မနှစ်မြို့ဖွယ်ကောင်းလှပြီး ကျိုယန်ရှီးကို လုံခြုံမှုကင်းမဲ့သည့် ခံစားချက်တစ်ခု ပေးစွမ်းလေသည်။

ကျိုယန်ရှီးသည် ဒုတိယ ရွေးချယ်မှုကို ရွေးချယ်ချင်ခဲ့သော်လည်း ပထမတစ်ခုကို ရွေးချယ်ခြင်းက ပိုကောင်းကြောင်း အသိတရားက သူမကို သတိပေးနေလေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ကျိုယန်ရှီး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောဆိုလေ၏။

"ပထမတစ်ခုကိုပဲ ငါ ရွေးချယ်တယ်"

ကျိုးယွမ်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။ တစ်ဖက်လူက ဒုတိယ ရွေးချယ်မှုကို ရွေးချယ်ရန် သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။ သို့မှသာ သူသည် သွေးမြူခိုး နတ်သမီးသစ်ခွပန်း ကို ချွေတာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပြောခဲ့သူမှာ ကျိုးယွမ်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူကလည်း ဤရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ၏ စကားကို သူ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းမည် မဟုတ်ချေ။

"ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို မှတ်ထားပါ... မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံမှုကို ပြန်ရရင်တောင် မင်းကို သတ်ဖို့က ငါ့အတွက် မခက်ခဲပါဘူး"

ကျိုးယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျိုယန်ရှီးသည် ခါးသက်သက် အပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ သူမကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် သန္ဓေပြောင်းဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိ လူတစ်ဦး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံရလိမ့်မည်ဟု သူမ ဘယ်သောအခါကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

အတိတ်ကဆိုလျှင် သူမသည် တစ်ဖက်လူကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ပစ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် မန္တန်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင် လေဟာနယ်ထဲတွင် "ချိတ်ပိတ်" ဟူသော ရွှေရောင် အက္ခရာ သုံးလုံး ပေါ်လာလေသည်။ ထို့နောက် ကျိုးယွမ်ထံသို့ ပျံသန်းလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားလေ၏။

ဤမြင်ကွင်းက ကျိုယန်ရှီးကို ဆွံ့အသွားစေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ တစ်ဖက်လူသည် အစကတည်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပုံရပေသည်။

အကယ်၍ သူမ၏ အဖြေသာ တစ်ဖက်လူကို မကျေနပ်စေခဲ့ပါက သူမကို သူက ချက်ချင်း ရှင်းလင်းပစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျိုးယွမ်က သဘာဝကျကျပင် ဤတိုင်း လွှတ်ထားမည် မဟုတ်ချေ။ ကျိုယန်ရှီး၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံပေါ်တွင် အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့ပြီးမှ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုသည်။

ကျိုယန်ရှီးသည် ခဏမျှ ရုန်းကန်နေခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အရှုံးပေးလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် တည်းခိုခန်းမှ ထွက်ခွာလာပြီး လမ်းမပေါ်တွင် လျှောက်သွားကာ ကြီးမြတ်သော မိသားစု ၆ ခု၏ အင်အားကို စုံစမ်းရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။

ကျိုးယွမ် ထွက်လာပြီး မကြာမီမှာပင် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရရာ သူ့ကို အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားစေပြီးနောက် ထိုသူ၏ နောက်သို့ လိုက်သွားလေ၏။

ဤသူမှာ အခြားမဟုတ်ဘဲ ဟွမ်ဆန်းပင် ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ဆန်းသည် အလွန် သတိကြီးစွာဖြင့် လမ်းကြားထဲတွင် ဘယ်ညာ ကွေ့ပတ်သွားလာနေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အတော်လေး ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အိမ်တစ်လုံးရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားလေ၏။

ဟွမ်ဆန်းသည် တံခါးကို စည်းချက်ကျကျ ခေါက်လိုက်ရာ ခဏအကြာတွင် တံခါးပွင့်လာပြီး ဟွမ်ဆန်း အထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အရိပ်ခုန်ပျံခြင်း ကျင့်စဉ်ကို တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းကာ နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားလေ၏။

ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျိုးယွမ် မှင်တက်သွားရလေသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာတွင် ရင်းနှီးသော မျက်နှာများစွာ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

ဟွမ်ဆန်း၊ ဟွမ်ကျို နှင့် ဟွမ်တ တို့အပြင် အခြားလူ ၇ ယောက် သို့မဟုတ် ၈ ယောက်ခန့် ထိုနေရာတွင် ရှိနေပြီး အားလုံးမှာ မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း၏ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။

မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း၏ခေါင်းဆောင် စွန်းစု နှင့် အဆင့် ၅ အဆောင်ဆရာ ထန်စုန်းယန် တို့လည်း ပါဝင်လေသည်။

သို့သော် သူတို့အားလုံးမှာ ညှိုးနွမ်းနေပုံရပြီး ပြင်းထန်သော အတွင်းဒဏ်ရာများကို ခံစားနေရကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့အားလုံး ဘေးကင်းလုံခြုံနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်မိလေ၏။

ဤလူများကို တစ်ခုခုများ ဖြစ်သွားပြီလားဟု သူ တွေးတောပူပန်နေခဲ့မိသည်။

‘ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် သူတို့ ဘာလို့ဒီမှာနေကြတာလဲ။’

‘သူတို့နဲ့ ဒီနေရာမှာ ဆုံရလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး…’

‘ငါတို့ နောက်ဆုံး တွေ့ခဲ့တာ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီပဲ…’

ဟွမ် ညီအစ်ကို သုံးယောက်စလုံးက ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြတာက ကျိုးယွမ်ကို တကယ်ကို အထင်ကြီးသွားစေတယ်။

"ဟွမ်ဆန်း... မင်း သတင်းတစ်ခုခုများ စုံစမ်းလို့ ရခဲ့လား"

ထန်စုန်းယန် ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေပြီး ဟွမ်ဆန်းကို မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"စီနီယာ ထန်... ကြီးမြတ်တဲ့ မိသားစု ၆ ခုက ပူးပေါင်းပြီး မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း အသစ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြပြီ"

"တန်ယန်မြို့က အဆောင်ဆရာတွေ အားလုံးက စစ်မှန်တဲ့ အဆောင်ဆရာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရဖို့ သူတို့ဆီမှာ ပြန်လည် စစ်ဆေးမှု ခံယူရမယ်... အရင် စစ်ဆေးမှုတွေက အကျုံးမဝင်တော့ဘူး"

ဟွမ်ဆန်းက ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း သူသည် ဇာတ်လမ်းကို ပိုမို ချဲ့ကားမပြောခဲ့ဘဲ အမှန်တရားကိုသာ ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ထန်စုန်းယန် နှင့် အခြား အဆောင်ဆရာများသည် မခံမရပ်နိုင်အောင် ဒေါသထွက်သွားကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ အလွန် ဆိုးရွားသွားလေ၏။

"ဒီကြီးမြတ်တဲ့ မိသားစု ၆ ခုက တကယ်ကို ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ကောင်တွေပဲ... ခေါင်းဆောင်ဟောင်း ရှိနေတုန်းက သူတို့က သိုးတွေလို ယဉ်ကျေးနေခဲ့တာ"

"အခု ခေါင်းဆောင်ဟောင်းလည်း မရှိတော့ရော သူတို့ရဲ့ လူသားစားမယ့် သဘာဝကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်ပြလာကြတယ်... သေသင့်တဲ့သူတွေ!"

ထန်စုန်းယန် သည် မခံမရပ်နိုင်အောင် ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

ထိုအချိန်တွင် စွန်းစု က ချောင်းဟန့်လိုက်ရာ လူတိုင်း ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။

"ဟွမ်ဆန်း... တခြား သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုမှ စုံစမ်းလို့ မရခဲ့ဘူးလား"

စွန်းစု သည် ဟွမ်ဆန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်တကြီး အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ဟွမ်ဆန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ခါးသက်သက် အပြုံးဖြင့် ပြောဆိုလေ၏။

"စီနီယာ စွန်း... ကျွန်တော် တန်ယန်မြို့ တစ်ဝိုက်မှာ နေ့တိုင်းလိုလို လျှောက်သွားနေတာပါ"

"အကယ်၍ စီနီယာ ကျိုး ပြန်လာရင် ကျွန်တော် ရှိနေတာကို သူ သေချာပေါက် သိသွားမှာပါ"

ဟွမ်ဆန်း၏ စကားကို ကြားချိန်၌ စွန်းစု၊ ထန်စုန်းယန် နှင့် အခြားသူများ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီးနောက် မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိကြလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုများကို အဝေးမှ နားထောင်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိလေ၏။

"ဘယ်သူလဲ!... ထွက်လာခဲ့စမ်း!"

စွန်းစု၊ ထန်စုန်းယန် နှင့် အခြားသူများသည် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်စီတိုင်း၏ လက်ထဲတွင် မှော်အဆောင်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြလေသည်။ အကယ်၍ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို အာရုံခံမိပါက မှော်အဆောင်များကို ချက်ချင်း ပစ်ပေါက်လိုက်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ခြံဝင်းထဲရှိ လူတိုင်း၏ အခြေအနေမှာ တင်းမာသွားကြလေ၏။

အကယ်၍ ရောက်လာသူများသည် ကြီးမြတ်သော မိသားစု ၆ ခုမှ ဖြစ်နေပါက သူတို့သည် ယနေ့တွင် ဆိုးရွားသော နိဂုံးချုပ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်ပေသည်။

ကြီးမြတ်သော မိသားစု ၆ ခုသည် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းကို ဘယ်သောအခါမျှ အသက်ရှင်ခွင့် ပေးမည် မဟုတ်ချေ။

လူတိုင်း အလွန်အမင်း တင်းမာနေချိန်မှာပင် ကျိုးယွမ်သည် အဝေးမှ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်ထွက်လာပြီး ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် ကျိုးယွမ်အပေါ် စူးစိုက်သွားကြလေ၏။

"မင်းက ကျိုးယွမ်လား"

စွန်းစု ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ရီနေပြီး သူမက မဝံ့မရဲဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။