အခန်း ၂၈၇

အခန်း (၂၈၇) စွန်းတာမင်

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားပြီး ရက်သတ္တပတ်တစ်ပတ်ခန့်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ ဆေးလုံးအကူအညီဖြင့် စွန်းစု၊ ထန်စုန်းယန် နှင့် အခြားသူများသည် နောက်ဆုံးတွင် ဒဏ်ရာများမှ သက်သာလာပြီး တက်ကြွလန်းဆန်းလာကြလေ၏။

တန်ယန်မြို့ရှိ ကြီးမြတ်သော မိသားစု ၆ ခု၏ ကာကွယ်ရေးများမှာလည်း အချိန်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း လျော့ရဲလာလေသည်။

ထိုညတွင်ပင် သူတို့အဖွဲ့သည် မည်သည့် အတားအဆီးမျှ မကြုံတွေ့ရဘဲ တန်ယန်မြို့မှ အောင်မြင်စွာ ထွက်ခွာလာနိုင်ခဲ့ကြလေသည်။

ဆယ်ရက်အကြာတွင် သူတို့အဖွဲ့သည် နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာကြလေ၏။

သူတို့ ဤနေရာသို့ လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ လူတိုင်းကို ချန်ဟယ်နယ်မြေသို့ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သော အဝေးပို့မန္တန်ကွင်းတစ်ခု ဤနေရာတွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ချန်ဟယ်နယ်မြေမှတစ်ဆင့် နယ်မြေအချင်းချင်း ဆက်သွယ်ထားသော အဝေးပို့မန္တန်ကွင်းကို အသုံးပြုကာ မြင့်မြတ်မှော်အဆောင်နယ်မြေ သို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်း တံခါးဝတွင် စွန်းစုသည် ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"ဂျူနီယာညီလေး ကျိုး... ငါတို့နဲ့ တကယ် မလိုက်ဘူးလား"

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"စီနီယာအစ်မ... ကျွန်တော် ဖြေရှင်းစရာ ကိစ္စလေးတွေ ရှိသေးတယ်... အဲ့ဒါတွေ ပြီးသွားရင် မြင့်မြတ်မှော်အဆောင်နယ်မြေ ကို လိုက်လာခဲ့မယ်"

ကျိုးယွမ်၏ ပြတ်သားသော သဘောထားကို မြင်သောအခါ စွန်းစုသည် သူ့ကို ဆက်လက် ဖျောင်းဖျရန် မကြိုးစားတော့ဘဲ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဂျူနီယာညီလေး... ဂရုစိုက်ပါ... ငါတို့ မင်းကို မြင့်မြတ်မှော်အဆောင်နယ်မြေ မှာ စောင့်နေမယ်"

ထန်စုန်းယန် ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ကျိုးယွမ်... ဂရုစိုက်ပါ"

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"စီနီယာအစ်မ စွန်း၊ အကြီးအကဲ ထန်၊ အားလုံးပဲ ဂရုစိုက်ကြပါ"

ဟွမ်တ၊ ဟွမ်ဆန်း နှင့် ဟွမ်ကျို တို့သည် ကျိုးယွမ်၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီးနောက် လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ပြောဆိုကြလေ၏။

"သခင်လေး... ဂရုစိုက်ပါ"

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူတို့သုံးဦးကို ထရန် ပြောလိုက်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

စွန်းစုသည် အမှတ်အသားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းသို့ အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို ကျိုးယွမ် အဝေးမှ ကြည့်နေပြီးနောက် မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ကျင်းဝူရှင်းကို သွားမရှာခဲ့ချေ။ ယခုအခါ သူ၏ ဆုကြေးငွေမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားနေလေပြီ။

လူ့နှလုံးသားများသည် စမ်းသပ်မှုကို မခံနိုင်ကြောင်း ကျိုးယွမ် နားလည်ထားလေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျင်းဝူရှင်းနှင့် သူ၏ ခင်မင်မှုကို မဖျက်ဆီးချင်ခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ်သည် လှည့်၍ နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

တန်ယန်မြို့သို့ ပြန်သွားပြီး ကြီးမြတ်သော မိသားစု ၆ ခုကို ဖြေရှင်းရန် အချိန်ကျပြီဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်က မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့သူများ ဖြစ်ရာ သူတို့အတွက် တရားမျှတမှုကို သူ တောင်းဆိုပေးမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူတို့၏ နောက်ကွယ်ရှိ ယဲ့မိသားစုကိုလည်း အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။

စွန်းစု နှင့် အခြားသူများ မရှိတော့သဖြင့် ကျိုးယွမ်၏ လုပ်ရပ်များတွင် မည်သည့် ကန့်သတ်ချက်မျှ မရှိတော့ချေ။

ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် ကျိုးယွမ်သည် တန်ယန်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ အသက်ငါးဆယ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် တူနေလေ၏။

လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က ဟွမ်ညီအစ်ကို သုံးဦးသည် တန်ယန်မြို့ရှိ ကြီးမြတ်သော မိသားစု ၆ ခုနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက် အားလုံးနီးပါးကို စုဆောင်းပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ကြီးမြတ်သော မိသားစု ၆ ခုမှာ ဟန်၊ ချိုး၊ လျို၊ ကျန်း၊ လျန် နှင့် စွန်း တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုမိသားစုအထဲတွင် စွန်းစု၏ မူလတပည့်ဖြစ်သော ချိုးသုသုသည် ချိုးမိသားစုမှ ဖြစ်သည်။

ဤကာလအတွင်း စွန်းစုသည် ချိုးသုသုအကြောင်း ဘယ်သောအခါမျှ မပြောခဲ့သဖြင့် ကျိုးယွမ် သဘာဝကျကျပင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားမိခဲ့လေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ထန်စုန်းယန် ကို မေးမြန်းပြီးနောက်မှ ချိုးသုသုသည် ချိုးမိသားစုသို့ ပြန်သွားပြီး မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်လိုက်ကြောင်း သိရှိရလေ၏။

ထို့ပြင် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စအချို့ကို ချိုးသုသုက ဖော်ထုတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထန်စုန်းယန်က ကျိုးယွမ်အား ပြောပြရာတွင် ဤကိစ္စကြောင့် စွန်းစုမှာ သွေးအန်သည်အထိ ဒေါသထွက်ခဲ့ရကြောင်း သိရလေ၏။

မိမိကိုယ်တိုင် ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ သင်ကြားပေးခဲ့သော တပည့်က ကျေးဇူးကန်းသူ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရခြင်းမှာ လူအနည်းငယ်သာ သည်းခံနိုင်မည့် အရာဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ အေးစက်နေလေ၏။ ချိုးသုသုသည် အခက်အခဲနှင့် ကြုံတွေ့နေရကြောင်း သူ သိသော်လည်း သူမက ဘယ်ဘက်ကိုမှ မကူညီခဲ့ဘူးဆိုလျှင် သူမ မှားသည်ဟု ကျိုးယွမ် မထင်ခဲ့ချေ။

သို့သော် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းကို သစ္စာဖောက်ခြင်းမှာ လွန်ကဲလွန်းလှပေရာ စီနီယာအစ်မကိုယ်စား သူ ရှင်းလင်းပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်၏ ပထမဆုံး ပစ်မှတ်ထားသော မိသားစုမှာ ချိုးမိသားစု မဟုတ်ဘဲ ခြောက်ခုအနက် အဆိုးရွားဆုံးဖြစ်သော စွန်းမိသားစု ပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်က အလျင်လိုမနေချေ။ သူ့တွင် အချိန်ရှိသည်။ အဆိုးရွားဆုံး မိသားစုမှ စတင်ပြီး ကြီးမြတ်သော မိသားစု ၆ ခုဟူသော ဘွဲ့အမည်ကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားသည်အထိ သူတို့ကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြေရှင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ကြီးမြတ်သော မိသားစု ၆ ခု၏ ဖိနှိပ်မှုကို ကြာရှည်စွာ ခံစားနေရသော အခြားမိသားစုများသည် သေချာပေါက် လက်ပိုက်ကြည့်နေမည် မဟုတ်ချေ။

အချိန်တန်သောအခါ ထိုမိသားစုများသည် ထကြွလာပြီး ကြီးမြတ်သော မိသားစု ၆ ခုကို ခွဲဝေယူကြပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ သူတို့အတွက် ကျိုးယွမ် သတ်မှတ်ထားသော နိဂုံးပင် ဖြစ်သည်။

စွန်းတာမင် သည် တန်ယန်မြို့၏ အဓိက လမ်းမကြီးပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်နေလေ၏။

သူသည် စွန်းမိသားစု ခေါင်းဆောင် စွန်းဇယ် ၏ မြေးဖြစ်သော်လည်း သူသည် မသိနားမလည်ဘဲ အရည်အချင်းမဲ့ကာ သူ၏ အနှစ်သက်ဆုံး ဝါသနာမှာ အသစ်စက်စက် လက်ထပ်ထားသော အမျိုးသမီးငယ်များကို ပြန်ပေးဆွဲခြင်း ဖြစ်သည်။

စွန်းတာမင် သည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က အနောက်မြို့ရိုးလမ်းကြားတွင် မကြာသေးမီကမှ လက်ထပ်ထားသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးကို သဘောကျသွားပြီး ယနေ့ ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စွန်းတာမင်၏ ရွှေအမြုတေအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် သူ့အတွက် အမျိုးသမီး ရှားပါးသည် မဟုတ်သော်လည်း ဤသည်မှာ သူ၏ ထူးခြားသော အကြိုက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးက သူ့အောက်တွင် ရုန်းကန်နေရပြီး လွတ်မြောက်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်သည်ကို မြင်ရသည်ကို သူ အလွန် နှစ်သက်လေ၏။

စွန်းတာမင် ၏ ဘေးတွင် မူလက သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် အစောင့်တစ်ဦး ရှိသော်လည်း သူက သူ့ကို ပစ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စွန်းတာမင် သည် သူ၏ လိုရာခရီးသို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိသွားချိန်မှာပင် ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ဖက် လေထဲမှ ပေါ်လာပြီး သူ၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ထားလိုက်လေ၏။

စွန်းတာမင် လန့်ဖျပ်သွားပြီး သူ၏ ဖခင် ချန်ရစ်ခဲ့သော သန္ဓေပြောင်းဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်၏ စွမ်းအားများ ပါဝင်သည့် ကျောက်စိမ်းပြားကို သူ၏ ရှေ့တွင် အလျင်အမြန် လှမ်းယူလိုက်လေသည်။

"ဂျွတ်!"

သူ မကိုင်မိမီမှာပင် သူ၏ လက်မောင်းမှာ ချိုးဖဲ့ခံလိုက်ရလေ၏။

စွန်းတာမင် အော်ဟစ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ လည်ပင်း ညှစ်ခံထားရသဖြင့် မည်သည့်အသံမျှ မထွက်နိုင်ခဲ့ချေ။

စွန်းတာမင်ကို ဖမ်းဆီးခဲ့သူမှာ ကျိုးယွမ်ပင် ဖြစ်သည်။ စွန်းတာမင်မှာ သူ ပထမဆုံး ရွေးချယ်ခဲ့သူသာ ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ် သဘာဝကျကျပင် စွန်းတာမင်ကို သတ်မည် မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤမိသားစုဝင် အားလုံးတွင် သက်စောင့်တံဆိပ်ပြားများ ရှိကြသည်။ သတ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သက်စောင့်တံဆိပ်ပြား ကွဲအက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူသည် တစ်ဖက်လူအဖြစ် ဟန်ဆောင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ကျိုးယွမ်သည် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းနည်းစနစ် ဖြင့် စွန်းတာမင်၏ မိသားစုအကြောင်း သိရှိပြီးနောက် စွန်းတာမင်၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးကာ ခြေထောက်များကို ချိုးပစ်လိုက်လေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးယွမ်သည် ကောင်းကင်ကို ချိတ်ပိတ်တားမြစ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ စွန်းတာမင်ကို ချိတ်ပိတ်လိုက်ပြီး ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အိမ်တစ်လုံးတွင် ထားရစ်ခဲ့လေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် စွန်းတာမင် အသစ် ဖြစ်လာလေပြီ။

အကယ်၍ ကျိုးယွမ်သာ စွန်းမိသားစုကို ဖျက်ဆီးချင်ပါက လွယ်ကူသော်လည်း ကြီးမြတ်သော မိသားစု ၆ ခုကို ဖြေရှင်းချင်ပါက တိုက်ရိုက် စစ်ပွဲတစ်ခုကို သဘာဝကျကျ စတင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကြီးမြတ်သော မိသားစု ၆ ခု၏ နောက်ကွယ်တွင် ယဲ့မိသားစု ရှိနေသည်။ လက်ရှိတွင် ရွှေရောင်နတ်နဂါးနှင့် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ နှစ်ကောင်စလုံး အိပ်မောကျနေသဖြင့် သူတို့ကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြိုခွဲရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏အတွက် အချိန်ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုကိုလည်း သတ်မှတ်ထားပြီး ဆယ်ရက်ခန့် ကြာမည် ဖြစ်သည်။

ကြီးမြတ်သော မိသားစု ၆ ခုအတွက် အချိန်များစွာ အလဟသ မဖြစ်စေချင်ချေ။

ကျိုးယွမ်သည် လမ်းမပေါ်တွင် ခပ်ကြွားကြွား လမ်းလျှောက်နေလေ၏။ စွန်းတာမင်၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ စွန်းမိသားစုတွင် ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် အစောပိုင်း ဘိုးဘေးတစ်ဦး ရှိလေသည်။

သူ၏ ဖခင် စွန်းဇယ် သည် သန္ဓေပြောင်းဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၅ အဆောင်ဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် စွန်းမိသားစုတွင် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် အကြီးအကဲ ၄ ဦး နှင့် သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် အကြီးအကဲ ၁၀ ဦးကျော် ရှိလေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ ပန်းတိုင်မှာ ရိုးရှင်းလှသည်။ စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေးနှင့် စွန်းမိသားစု ခေါင်းဆောင် စွန်းဇယ် ကို သတ်ရန် နည်းလမ်းရှာရန် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်ပါက သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် အကြီးအကဲအားလုံးကို သတ်ပစ်မည်။

ဤလူများ သေဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျန်ရှိနေသော လူများသည် ဧရာမ စွန်းမိသားစုကြီးကို ထောက်ပံ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ ထိုအချိန်တွင် စွန်းမိသားစုသည် အခြားသူများအတွက် လွယ်ကူသော သားကောင် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ခွဲဝေယူခြင်း ခံရမည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရပေ။

ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် စွန်းမိသားစုသည် သူ၏ စဉ်းတီတုံးပေါ်ရှိ အသားတုံးများ ဖြစ်နေလေပြီ။

"အိုး... ဒါ သခင်လေး စွန်းတာမင် မဟုတ်လား... ဒီနေ့ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ တစ်ယောက်တည်း လမ်းလျှောက်နေရတာလဲ"

"သူ သတို့သမီး အသစ်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ ကုတင်ပေါ်ကနေ ထလာပြန်ပြီလား"

လှောင်ပြောင်သော အသံတစ်ခု အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်၏ အတွေးများကို အနှောင့်အယှက် ပေးလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် မော့ကြည့်လိုက်ရာ မလှမ်းမကမ်းတွင် ပုံရိပ်အချို့ ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး တစ်ယောက်စီတိုင်းသည် ကောင်းမွန်သော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားကြကာ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ အကြည့်သည် ထိုအုပ်စုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူတို့ထဲမှ ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤလူများ၏ ရုပ်သွင်များကို ပြန်လည် စဉ်းစားရန် ကြိုးစားရင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စွန်းတာမင်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေနေလေ၏။