အခန်း ၂၈၈

အခန်း (၂၈၈) ပျော်စရာစတင်ပြီ

ကျိုးယွမ်က ရှေ့ဆုံးမှ လူကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဘယ်သူများလဲလို့... သခင်လေးချိုး ကိုး"

"ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးက အတူတူလောက်ပဲ ဆိုးတာ... ဒါကြောင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မလှောင်ကြေးလေ"

"မင်းရဲ့ ဒုတိယမရီးကို မင်း တပ်မက်နေတာ အချိန်အတော်ကြာပြီ... သူ ရေချိုးနေတုန်းတောင် ချောင်းကြည့်သေးတယ် မဟုတ်လား... အောင်မြင်သွားပြီလားလို့ သိချင်မိတယ်"

ကျိုးယွမ် ပြောခဲ့သော သခင်လေးချိုးဆိုသူမှာ ချိုးချီ ဟု အမည်ရသည်။ သူသည် ကြီးမြတ်သော မိသားစု ၆ ခုအနက် ချိုးမိသားစုမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ချိုးမိသားစု ခေါင်းဆောင်၏ သားဖြစ်သည်။ သူသည် တတိယမြောက် သား ဖြစ်သည်။

ချိုးချီ သည် သူ၏ ဒုတိယမရီးကို တပ်မက်ခဲ့သော်လည်း လုပ်ရဲသည့် သတ္တိ မရှိခဲ့ချေ။

ချိုးချီ နှင့် စွန်းတာမင်တို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး ရှိကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နောက်ပြောင်တတ်ကြပြီး တစ်ယောက်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို နောက်တစ်ယောက်က သိထားကြလေသည်။

သို့သော် စွန်းတာမင်၏ လျှို့ဝှက်ချက် လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားသော်လည်း ချိုးချီ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိသူ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

စွန်းတာမင်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ချိုးချီ၏ အပြုံးသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် ခရမ်းရင့်ရောင်သို့ ပြောင်းသွားလေ၏။

လူတွေ စွန်းတာမင်ကို ကြည့်တဲ့ အကြည့်တွေ ပြောင်းလဲသွားပြီး အထူးသဖြင့် ချိုးသုသု မျက်လုံးတွေထဲမှာ ရွံရှာတဲ့ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

"စွန်းတာမင်... မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ"

ချိုးချီက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ရီနေကာ သူ၏ အတွင်းပိုင်း ချီ စွမ်းအင်များ ပြင်းထန်စွာ အတက်အကျ ဖြစ်နေလေ၏။ ရွှေအမြုတေအဆင့် နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

"အပြစ်ရှိတဲ့ စိတ်က စွပ်စွဲသူ မလိုဘူး" ဆိုတဲ့ စကားလိုပဲ ချိုးချီရဲ့ အပြုအမူကို လူတိုင်း မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းသည် "စွန်းတာမင်" ပြောစကား ဆယ်ပုံကိုးပုံကို ယုံကြည်သွားကြလေပြီ။

ကျိုးယွမ်က ချိုးချီကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ခိုးချင်စိတ်သာရှိပြီး သတ္တိမရှိတဲ့ သူရဲဘောကြောင်တဲ့ကောင်"

"သူက ဒုတိယမရီးကို သေချာပေါက် အောက်မှာဖိပြီး ဖျက်ဆီးပစ်မယ်လို့ ငါ့ကို အမြဲတမ်း ကြွားတတ်တယ်"

"စွန်းတာမင်... ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း!"

ကျိုးယွမ်၏ စကားများက ပို၍ပို၍ လွန်ကဲလာသည်ကို မြင်သောအခါ ချိုးချီသည် ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေ၏။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ကျိုးယွမ်ကို လက်ဝါးဖြင့် တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ထုတ်ဖော်ပြသကာ မည်သည့် သနားညှာတာမှုမျှ မရှိဘဲ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်လေသည်။

"ဝုန်း!"

သူတို့၏ လက်သီးများ ရိုက်ခတ်သွားပြီး အားကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုက အပြင်သို့ လွင့်ထွက်သွားလေ၏။

ဤနေရာမှာ အဓိက လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လှိုင်းများကို ထိန်းချုပ်မထားပါက ပတ်ဝန်းကျင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာအတွင်းရှိ နေရာများ အားလုံး မြေကြီးနှင့် တစ်ပြေးညီ ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

ချိုးချီ၏ အနောက်တွင် အဘိုးအိုတစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ဘယ်လက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ အပြင်သို့ လွင့်ထွက်လာသော စွမ်းအင်လှိုင်းများ အားလုံးသည် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ စုစည်းသွားပြီးနောက် အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ချိုးချီ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားပြီး ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် နာကြည်းသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

"အဘိုးအို... သူ့ကို သတ်လိုက်!"

ချိုးချီ အလောတကြီးဖြင့် သူ၏ ဘေးရှိ အဘိုးအိုကို ပြောလိုက်လေ၏။

အဘိုးအို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း မလှုပ်ရှားခဲ့ချေ။

အကယ်၍ သူက စွန်းတာမင်ကို လူပုံအလယ်မှာ တကယ် သတ်ရဲတယ်ဆိုရင် စွန်းမိသားစုနဲ့ ချိုးမိသားစုက သေချာပေါက် စစ်ပွဲဖြစ်မှာပဲ။

ချိုးချီက မိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့ သားအကြီးဆုံး ဖြစ်တဲ့အတွက် သူ မသေနိုင်ပေမယ့်၊ သူကတော့ သေချာပေါက် သေရမှာဖြစ်ပြီး သူ့နောက်က မိသားစုလည်း ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်။

အဘိုးအိုက အရူးမဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို သူ သေချာပေါက် လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

"ချိုးချီ... ငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားရလောက်အောင် မင်း တော်တော် သတ္တိရှိတာပဲ... စွန်းမိသားစုက ချိုးမိသားစုကို ကြောက်တယ်လို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား"

"ဒါ့အပြင် မင်းက ငါ့ကို အရင်စပြီး ရန်စခဲ့တာလေ... ဘာလဲ... မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ပေါ်သွားလို့ ဒေါသထွက်နေတာလား"

"မင်း ငါ့ကို လှောင်ပြောင်တုန်းက ငါ့ခံစားချက်တွေကို မစဉ်းစားမိဘူးလား"

"တကယ်လို့ ချိုးမိသားစုမှာ မင်းလို ဦးနှောက်မရှိတဲ့သူတွေ ပိုများလာရင် အနာဂတ်မှာ သေချာပေါက် ကြီးကြီးမားမား ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်"

ကျိုးယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် ချိုးချီကို လျစ်လျူရှုကာ အဝေးသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်ထွက်သွားလေ၏။

ချိုးချီ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ လိမ့်တက်လာသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ မလှုပ်ရှားရဲခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ်သည် သူ့ကို ချောက်ချရန် အစီအစဉ်တစ်ခု ရေးဆွဲထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ချိုးချီ မသိခဲ့ချေ။

သူက စွန်းတာမင်ကို မသတ်နိုင်ပေမယ့် ချိုးချီကတော့ သတ်နိုင်တယ်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ချိုးချီက စွန်းတာမင်ကို သတ်လိုက်တယ်ဆိုတဲ့ အကွက်အဆင်တစ်ခု ဖန်တီးနိုင်မယ်ဆိုရင် ချိုးမိသားစုနဲ့ စွန်းမိသားစုတို့ဟာ ဆိုးရွားတဲ့ အကျိုးဆက်တွေနဲ့ သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။

ကျိုးယွမ်က တွေးလေလေ ပိုပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိလေလေ ဖြစ်သည်။ သူ၏ နောက်ထပ် ရုပ်သွင်အတွက် ချိုးချီ ကို ရွေးချယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေပြီ။

သူသည် ကျိုးယွမ်၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံရပြီဖြစ်ကြောင်း ချိုးချီ မသိခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ် ထောင့်ချိုးတစ်ခုကို လွတ်သွားပြီး သူ့ကို မည်သူမျှ စောင့်ကြည့်မနေကြောင်း တွေ့ရှိပြီးနောက် သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အသက်ခြောက်ဆယ်ကျော်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်လာလေ၏။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြီး အလျင်အမြန် လမ်းလျှောက်ကာ ချိုးချီနှင့် အခြားသူများ၏ နောက်သို့ လိုက်သွားလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချိုးချီသည် အဆုံးမဲ့ မုန်းတီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။

သူ့ဘေးနားက လူတွေက သူ့ကို ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်နေကြတယ်။

ချိုးချီသည် ထူးဆန်းသော အကြည့်များကို ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့သဖြင့် အပြင်သွားလမ်းလျှောက်ရန် အကြံပြုလိုက်ရာ သူတို့က အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်ကြလေ၏။

သို့သော် ချိုးချီသည် မကြာမီမှာပင် ငိုချင်စိတ် ပေါက်လာလေ၏။

ချိုးချီသည် မူလက စွန်းတာမင်ကို အကျဉ်းချထားခဲ့သော နေရာတွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ ကံကြမ္မာမှာလည်း စွန်းတာမင်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လေ၏။

"မင်း ဘယ်သူလဲ... မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ"

စွန်းတာမင်သည် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း မိမိပုံစံအတိုင်း ရုပ်သွင်တူနေသော သူကို ကြည့်ရင်း နာကျင်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများကို မနည်း သည်းခံကာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသော မေးခွန်းကို နောက်ဆုံးတွင် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်က သူတို့နှစ်ဦးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ငါက မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းက ကျိုးယွမ်... မင်းတို့က ငါ့ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် လိုက်ရှာနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"

ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ စွန်းတာမင်နှင့် ချိုးချီတို့၏ မျက်လုံးများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြူးကျယ်သွားပြီးနောက် ချိုးချီသည် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်လေ၏။

"ကျိုးယွမ်!... မင်း ဆိုးဆိုးရွားရွား သေရလိမ့်မယ်!... ငရဲမှာ မင်းကို ငါစောင့်နေမယ်!"

ကျိုးယွမ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းကို ငါ အသေမခံပါဘူး... လူတွေအများကြီး ရှေ့မှာ စွန်းတာမင်ကို မင်း သတ်ရမယ်"

ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ချိုးချီ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

"မင်းက လူမဟုတ်ဘူး... မင်းက စွန်းမိသားစုနဲ့ ချိုးမိသားစုကို ရန်သူဖြစ်အောင် လုပ်ချင်တာလား... မင်းရဲ့ အကြံအစည် အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ချိုးချီ၏ မျက်နှာမှာ သေလုမတတ် ဖြူရော်သွားလေ၏။ သူ တစ်ခုခု ဆက်ပြောရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ကျိုးယွမ်က သူ၏ လက်ချောင်းကို ခေါက်လိုက်ရာ အားကောင်းသော လေလှိုင်းတစ်ခု သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ လျှာကို အပိုင်းပိုင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သွေးသံရဲရဲ ဖြစ်နေသော စွန်းတာမင်ကို သယ်ဆောင်ကာ အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

"ချိုးချီ... ငါ့ကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့... ငါက စွန်းမိသားစုရဲ့ မြေးအကြီးဆုံးပဲ... စွန်းမိသားစုက မင်းကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ချိုးချီ... မင်းရဲ့ ဒုတိယမရီးကို မင်း သဘောကျနေတယ် ဆိုတာကို ငါ ဖွင့်ပြောလိုက်ရုံပဲလေ... ဒီလောက်အထိ လုပ်စရာ မလိုပါဘူး"

"အာ…! ချိုးချီ! မင်း ရူးသွားပြီလား! ငါ့ခြေထောက်တွေ!... ငါ့ကျင့်ကြံမှုတွေ!"

"ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့!... ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့!"

စားသောက်ဆိုင်တစ်ခု၏ သီးသန့်ခန်းတစ်ခုမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာရာ စားသောက်ဆိုင်ထဲရှိ လူတိုင်းကို လန့်သွားစေပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ အခန်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြလေ၏။

ကျယ်လောင်သော "ဝုန်း!" သံနှင့်အတူ သီးသန့်ခန်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးသံရဲရဲ ပုံရိပ်တစ်ခု အခန်းထဲမှ လွင့်ထွက်လာလေသည်။

ဤပုံရိပ်၏ နောက်တွင် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည့် နောက်ထပ် ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိနေလေ၏။

လူတိုင်း၏ အံ့အားသင့်မှုများကြားတွင် အနောက်မှ ပုံရိပ်သည် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ခုတ်ချလိုက်ရာ ခေါင်းတစ်လုံး လွင့်ထွက်သွားလေ၏။

ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြပြီး သူတို့ရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို ကြောင်အမ်းအမ်း ကြည့်နေကြလေ၏။

လူသတ်သမား ပုံရိပ်သည် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားပုံရပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း သေလုမတတ် ဖြူရော်သွားလေ၏။ သူသည် ဓားရှည်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားလေသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး!... ချိုးမိသားစု ရဲ့ တတိယသခင်လေး ချိုးချီ က စွန်းမိသားစုရဲ့ သခင်လေး စွန်းတာမင်ကို သတ်လိုက်ပြီ!"

စားသောက်ဆိုင်ထဲမှ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စားသောက်ဆိုင် ပိုင်ရှင်မှာလည်း ကြောက်လန့်လွန်း၍ ခြေထောက်များပင် ခွေယိုင်သွားလေ၏။

ဤစားသောက်ဆိုင်သည် တန်ယန်မြို့တွင် တည်ရှိပြီး စွန်းမိသားစုမှ ပိုင်ဆိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤပြဇာတ်ကို သဘာဝကျကျပင် ကျိုးယွမ် ကိုယ်တိုင် ဒါရိုက်တာလုပ်ပြီး သရုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ပထမဆုံး စွန်းတာမင်၏ ရုပ်သွင်ကို အသုံးပြုကာ စားသောက်ဆိုင်တွင် သီးသန့်ခန်းတစ်ခု ယူခဲ့ပြီး သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ရန် တာဝန်ခံကို ညွှန်ကြားခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ချိုးချီ အဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ စားသောက်ဆိုင်ရှိ သီးသန့်ခန်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်သွားပြီး သူ့ကိုယ်သူ တမင်တကာ အမြင်ခံခဲ့လေသည်။

နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှသည် သူတစ်ယောက်တည်း၏ ဖျော်ဖြေမှုသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ချိုးချီက စွန်းတာမင်ကို လူပုံအလယ်တွင် သတ်ဖြတ်လိုက်ကြောင်း ပြသရန် ဖြစ်သည်။