အခန်း ၂၈၉

အခန်း (၂၈၉) မိသားစု နှစ်ခုကြားမှ စစ်ပွဲ စတင်ခြင်း

စွန်းမိသားစုဘက်တွင် စွန်းမိသားစု ခေါင်းဆောင် စွန်းဇယ် သည် လက်ဖက်ရည် သောက်နေစဉ် အကြီးအကဲ တစ်ဦး ဖြူရော်နေသော မျက်နှာဖြင့် အလျင်စလို ရောက်လာလေ၏။

"သခင်ကြီး... ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စကြီး ဖြစ်သွားပြီ... တာမင် ရဲ့ သက်စောင့်တံဆိပ်ပြား ကွဲသွားပြီ"

အဘိုးအိုမှာ စွန်းမိသားစု၏ သက်စောင့်တံဆိပ်ပြားများကို စောင့်ကြပ်ရသော စွန်းလူ ဟု အမည်ရသည့် အကြီးအကဲ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

စွန်းဇယ် သည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို နှုတ်ခမ်းနားသို့ တေ့လိုက်ချိန်မှာပင် စွန်းလူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်သည် ကွဲအက်သွားလေ၏။

စွန်းဇယ် သည် သန္ဓေပြောင်းဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်၏ အရှိန်အဝါများနှင့်အတူ အလွန် ပြင်းထန်သော လူသတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။

"စုံစမ်းစမ်း!... ငါ့သားကို ဘယ်သူ သတ်တာလဲ!... သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်မယ်!... သူ့မိသားစုကိုပါ အသက်နဲ့ ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းမယ်!"

စွန်းဇယ်၏ မျက်လုံးများ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ရီနေကာ သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲရှိ ဒေါသသည် အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲနိုင်သော မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေ၏။

စွန်းမိသားစုဘက်တွင် စွန်းဇယ်၏ အမိန့်အရ စွန်းမိသားစုမှ အကြီးအကဲ အချို့သည် ဤကိစ္စကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် စွန်းမိသားစု၏ စားသောက်ဆိုင်မှာ လုံးဝ အပျက်အစီးတစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။

ယခုလေးတင် ချိုးမိသားစု၏ တတိယသခင်လေး ချိုးချီ ပြန်လာပြီး စားပွဲထိုး အချို့နှင့် စားသောက်ဆိုင် မန်နေဂျာကိုပင် သတ်ပစ်ခဲ့သဖြင့် လူတိုင်း ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြကြောင်း သိရလေ၏။

ချိုးချီ သည် စားသောက်ဆိုင်ကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အပျက်အစီးများအဖြစ် ဖျက်ဆီးပစ်ပြီးနောက် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားခဲ့လေသည်။

ဤသည်မှာ အမှားတစ်ခုခု လုပ်မိပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားနေသူ တစ်ဦး၏ လက္ခဏာပင် ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။

မကြာမီ စွန်းမိသားစုမှ အကြီးအကဲ ရောက်ရှိလာပြီး စားသောက်ဆိုင်ထဲတွင် စွန်းတာမင်၏ အလောင်းကို တွေ့ရှိခဲ့ကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများထံမှ အမှန်တရားကို သိရှိသွားလေ၏။

ထိုအချိန်တွင် စွန်းဇယ် ရောက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံထားရသော စွန်းတာမင်၏ အလောင်းကို ကြည့်ရင်း သူသည် အဆုံးမဲ့ မုန်းတီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။

"လာကြစမ်း!... စွန်းမိသားစုက အကြီးအကဲတွေနဲ့ တပည့်တွေ အားလုံးကို စုဆောင်းပြီး ချိုးမိသားစုကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ကြ!"

စွန်းဇယ်က တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်လေ၏။

ချိုးမိသားစုဘက်တွင် ချိုးသုသု ပြန်ရောက်လာပြီး ကျိုးယွမ်က ယခုလေးတင် ဖော်ထုတ်လိုက်သော သတင်းကြီးသည် ချိုးမိသားစု တစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့သွားလေပြီ။

ချိုးချီ၏ ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူ ချိုးကွမ် ဤအကြောင်းကို ကြားချိန်၌ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားလေ၏။

သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူမှာမူ မျက်ရည်များ ကျဆင်းကာ အတားအဆီးမရှိ ငိုကြွေးနေလေ၏။

သို့သော် ချိုးကွမ် နှင့် ချိုးချီ တို့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့ကြသဖြင့် ဤကိစ္စသည် ဤမျှလောက် ဂယက်ရိုက်သင့်သည် မဟုတ်ချေ။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က အကြည့်တွေကို မြင်တော့ ချိုးကွမ် တော်တော်လေး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားတယ်။

သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူ ဟန် သည် ဟန်မိသားစု၏ အကြီးဆုံး သမီးဖြစ်သည်။ သူမ၏ ပါရမီ အနည်းငယ် အားနည်းသဖြင့် လက်ရှိတွင် သူမသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် သို့သာ ရောက်ရှိသေးသည်။ ကျင့်ကြံမှုအစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း ချိုးကွမ်က သူမကို အမှန်တကယ် နှစ်သက်သည်။

မိမိ၏ ဇနီးဖြစ်သူကို ကိုယ်ပိုင် ညီက တပ်မက်နေသည်ကို သိရချိန်တွင် သူ မည်သို့ ပျော်ရွှင်နိုင်မည်နည်း။

"ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်!"

ထိုအချိန်တွင် ကျယ်လောင်သော ဗုံသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာရာ ချိုးကွမ်ကို လန့်ဖျပ်သွားစေလေ၏။ ဤသည်မှာ ကိစ္စကြီးတစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာချိန်တွင်သာ ချိုးမိသားစုက တီးလေ့ရှိသော ဗုံကြီး ဖြစ်သည်။

ချိုးကွမ် အချိန်ဆွဲမနေရဲဘဲ မိသားစုခန်းမသို့ အလျင်အမြန် သွားခဲ့ရာ ထိုနေရာတွင် ချိုးမိသားစုမှ အကြီးအကဲနှင့် အခြားသူများ အားလုံး ရောက်ရှိနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချိုးမိသားစု ခေါင်းဆောင် ချိုးဟယ် ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်နေ၏။

"သခင်ကြီး... ကျွန်တော်တို့ တတိယသခင်လေးကို ရှာမတွေ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ သက်စောင့်တံဆိပ်ပြားကို ခုလေးတင် စစ်ကြည့်လိုက်တော့ အကောင်းပကတိပဲ"

ချိုးမိသားစု၏ တတိယမြောက် အကြီးအကဲ ချိုးယီဖော် က ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

" မိုက်ရိုင်းတဲ့သား!... ဆိုးသွမ်းတဲ့ ကလေး!... ဘာလို့ မသေသွားရတာလဲ!"

ချိုးဟယ် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ သွေးကြောများ ထောင်ထလာလေ၏။ အကယ်၍ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချိုးချီသာ ပေါ်လာပါက ချိုးဟယ်သည် သူ့ကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သေချာပေါက် သတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။

"ချိုးဟယ်!... လူယုတ်မာ!!... အခုချက်ချင်း ထွက်ခဲ့စမ်း"

ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စွန်းမိသားစု ခေါင်းဆောင် စွန်းဇယ် ဦးဆောင်သော ပုံရိပ်ရာပေါင်းများစွာသည် ချိုးမိသားစုဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြလေ၏။

စွန်းဇယ် သည် စွန်းတာမင်၏ အလောင်းကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

ချိုးဟယ် နှင့် အခြားသော ချိုးမိသားစုမှ အကြီးအကဲများသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေလေ၏။

"ချိုးမိသားစု သခင်ကြီး... ကျွန်တော့်ရဲ့ စွန်းမိသားစုက အဲ့ဒီ လူဆိုးကောင်ကို ရှာဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေပါတယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ချိုးမိသားစုကို ရက်အနည်းငယ်လောက် အချိန်ပေးပါ... ခင်ဗျားကို ကျေနပ်လောက်တဲ့ ရှင်းပြမှုတစ်ခု ပေးပါ့မယ်"

ချိုးဟယ် သည် စွန်းတာမင်၏ အလောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားလေ၏။

"ချိုးဟယ်... မင်းရဲ့ ချိုးမိသားစုက ငါ့ရဲ့ စွန်းမိသားစုအပေါ် ဘာရန်ငြိုးတွေ ရှိနေလို့ ငါ့သားကို ဒီလိုမျိုး ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြီး သတ်ရဲရတာလဲ"

"ချိုးချီကို လွှဲပေးဖို့ မင်းကို အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ပေးမယ်... မဟုတ်ရင် စစ်ပွဲ စတင်ရလိမ့်မယ်"

စွန်းဇယ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များထွက်နေပြီး

သန္ဓေပြောင်းဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်၏ ဖိအားများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။

စွန်းဇယ်၏ နောက်ရှိ စွန်းမိသားစုဝင် အားလုံးသည် မခံမရပ်နိုင်အောင် ဒေါသထွက်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပေါ်လွင်နေလေ၏။

"ကျန်းချိုး... မင်းက ချိုးချီ နဲ့ အတူရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား... အတိအကျ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

ချိုးဟယ် သည် မလှမ်းမကမ်းရှိ အဘိုးအိုတစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အေးစက်နေလေ၏။

ကျန်းချိုးကျိန့် သည် ထိုအချိန်က ချိုးချီ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သော အဘိုးအိုဖြစ်ပြီး ချိုးမိသားစုက ချိုးချီကို ကာကွယ်ရန် စီစဉ်ထားသူလည်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းချိုးကျိန့် သည် ကြောက်လန့်လွန်း၍ ဖြူရော်နေပြီ ဖြစ်သည်။ တတိယသခင်လေးသည် တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ဤမျှ ဆိုးရွားသော အရာတစ်ခုကို လုပ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းချိုးကျိန့် သည် လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေ၏။ ရလဒ်က မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိချေ။

ကျန်းချိုးကျိန့် သည် အချိန်မဆွဲရဲတော့ဘဲ အရာအားလုံးကို မဖုံးကွယ်ဘဲ ပြောပြလိုက်လေ၏။

ဤစကားများကို ကြားချိန်၌ ချိုးကွမ်၏ မျက်နှာမှာ ပိုမို မှုန်ကုပ်ကုပ် ဖြစ်လာလေ၏။ အခြေအနေကို သူ သဘောပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ တတိယညီသည် ဒေါသထွက်ပြီး စွန်းတာမင်ကို သတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ချိုးဟယ်၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေလေ၏။ သူသည်လည်း ထိုသို့ပင် တွေးနေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချိုးမိသားစုနှင့် စွန်းမိသားစု နှစ်ဖက်စလုံးသည် ဤကိစ္စတွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု မခံစားမိကြချေ။ သူတို့အားလုံး၏ အတွေးများမှာ တူညီနေကြလေ၏။

"စွန်းမိသားစု သခင်ကြီး... ကျွန်တော့်သားကို သေချာ မသွန်သင်နိုင်ခဲ့တာ ကျွန်တော့်အမှားပါ... ဒီကလေးဆိုးလေးက အခု တစ်နေရာရာမှာ ပုန်းနေပြီး ငါ့ချိုးမိသားစုမှာ မရှိဘူး"

"သူ့ကို ရှာတွေ့တာနဲ့တပြိုင်နက် ခင်ဗျားတို့ သဘောကျ စီမံနိုင်ဖို့ စွန်းမိသားစုဆီကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပို့ပေးပါ့မယ်"

အပြစ်အားလုံးက ချိုးမိသားစုအပေါ် ကျရောက်နေသဖြင့် ချိုးဟယ်တွင် မည်သည့် မျှော်လင့်ချက်မျှ မရှိတော့ချေ။

"သခင်ကြီးချိုး... ငါ့ကို သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးလို့ ထင်နေတာလား... ငါ သေချာ စုံစမ်းပြီးသွားပြီ... အဲ့ဒီ ကောင်စုတ်လေး ချိုးချီ က ပြန်ထွက်ပြေးသွားပြီ"

"တကယ်လို့ သူ့ကို မင်း လွှဲပေးမယ်ဆိုရင် ညှိနှိုင်းဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်... စွန်းမိသားစုက အနိုင်ကျင့်ရလွယ်တယ်လို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား"

စွန်းဇယ်၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ မုန်းတီးမှုများမှာ အတိုင်းသား မြင်နေရ၏။

စွန်းဇယ်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ချိုးဟယ်၏ အမူအရာသည်လည်း ဆိုးရွားသွားလေ၏။

အကယ်၍ စွန်းဇယ်က ချိုးချီကို ကောင်စုတ်လေးလို့ ခေါ်မယ်ဆိုရင် သူက လူယုတ်မာကြီး ဖြစ်မသွားဘူးလား။

တန်ယန်မြို့တွင် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲများသည် မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားလေ၏။

ဟန်၊ လျို၊ ကျန်း နှင့် လျန် မိသားစု လေးခုစလုံးသည် လူအမြောက်အမြားကို လာရောက် စောင့်ကြည့်ရန် စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချိုးမိသားစု ပတ်လည်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ပုံရိပ်များ စုဝေးလာကြသော်လည်း သူတို့အများစုမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြလေ၏။

အကယ်၍ ဤမိသားစုနှစ်ခုသာ စစ်ပွဲဖြစ်ပွားပါက သူတို့ သဘာဝကျကျ ဝမ်းသာအားရ ကူညီပေးကြပေလိမ့်မည်။

စွန်းမိသားစု၏ အင်အားသည် ချိုးမိသားစုထက် အနည်းငယ် နိမ့်ကျသော်လည်း ကွာဟချက်မှာ မကြီးမားလှချေ။

နှစ်ဖက်စလုံး၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အပြန်အလှန် ပျက်စီးမှုကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေမည်မှာ သေချာပေသည်။

တင်းမာမှုများ မြင့်တက်လာချိန်မှာပင် ချိုးမိသားစု၏ ခြံဝင်းတစ်ခုမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားလေ၏။

ဤခြံဝင်းသည် ချိုးမိသားစု၏ တတိယသခင်လေး ချိုးချီ ၏ ခြံဝင်း ဖြစ်သည်။

"အဝေးပို့မန္တန်ကွင်း!"

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ စွန်းဇယ် သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် အလင်းတန်း တည်ရှိရာ နေရာသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားလေ၏။

ချိုးဟယ် လည်း လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး ဤနေရာသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားလေ၏။

သူတို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရသည်မှာ ချိုးချီ ဖြစ်ပုံရသည်။

"ဒီမှာ ဘာလို့ အဝေးပို့မန္တန်ကွင်း ရှိနေရတာလဲ"

ချိုးဟယ် နှင့် ချိုးမိသားစုဝင်များသည် လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြလေသည်။ ဤအကြောင်းကို သူတို့ လုံးဝ မသိခဲ့ကြချေ။

ထို့အပြင် ဤခြံဝင်းကို ယခုလေးတင် အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးခဲ့ပြီး ချိုးချီ၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မတွေ့ခဲ့ရချေ။

"ချိုးဟယ်!... မင်းရဲ့ ချိုးမိသားစုက တော်တော် လွန်သွားပြီ!"

"စွန်းမိသားစုဝင်တွေ!... ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ကြ!... သူတို့ကို သတ်!"