အခန်း ၂၅၁
Vol. 26 Ch. 251
အခန်း (၂၅၁) - နန်ကုန်းရိုရွှေ အံ့အားသင့်သွားခြင်း
ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ။
လိုဏ်ဂူအတွင်း၌။
နန်ကုန်းရိုရွှေ သည် နန်ကုန်းယွီ ဆေးလုံး ဖော်စပ်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း များစွာ မျှော်လင့်ထားပုံတော့ မရပေ။
နန်ကုန်းယွီ သည် အလယ်အလတ်အဆင့်နှင့် အထက်တန်းအဆင့် ယင်နဂါး ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ပိုကောင်းသည့်အရာကို ဖော်စပ်ချင်ပါက အဆင့်မြင့်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်လို့ရပေမည်။
သို့သော် ထိုအရာက လုံးဝ ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိသည်မှာ ရှင်းလင်းနေပေ၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အဆင့်မြင့် ဆေးဆရာ တစ်ဦးပင်လျှင် အဆင့်မြင့် ဆေးလုံး ကို မဖော်စပ်နိုင်ကြောင်းကို လူတိုင်း သိထားကြပေသည်။ ထို့ကြောင့် အဆင့် ၉ ဆေးဆရာ တစ်ယောက်က အဆင့် ၉ ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ဖို့ဆိုတာ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမတော့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။
‘အဲ့ဒါလည်း မမှန်သေးဘူး။’
အရင်တုန်းက ဧကရာဇ် သည် အဆိုပါ ဆေးလုံး ကို ဘယ်က ဝယ်လာမှန်း မသိသော်လည်း ထိုဆေးလုံးက အဆင့်မြင့် ဖြစ်နေပုံရသည်။
သို့သော် မည်သည့် ဆေးဆရာ က အဆင့်မြင့် ဆေးလုံး ကို ဖော်စပ်ခဲ့သည်ဟု သူမ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။ အနောက်မြူခိုးအင်ပါယာ ဒေသအတွင်းရှိ ဆေးဆရာများ တောင်ကြား တွင်ပင် မကြားဖူးခဲ့ပေ။
‘မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရှောင်ယွီ က ဖော်စပ်ချင်နေမှတော့ ဖော်စပ်ပါစေလေ... သူတို့မှာ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးတာပဲ။’
‘အခုဆိုရင် နဂါးသွေး မြက်ပင် ကို ရပြီ... ယင်နဂါး ဆေးလုံး ကိုလည်း ဖော်စပ်ပြီးပြီ... လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကနေ ဆေးဖက်ဝင်အပင် တွေ အများကြီးတောင် ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့သေးတယ်ဆိုတော့ ဒီခရီးစဉ်က တန်ပါတယ်လေ။’
တကယ်လို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် နေရမည့်အချိန်အကန့်အသတ်ကို ဤလိုဏ်ဂူထဲမှာ နန်ကုန်းယွီ နဲ့အတူ စောင့်နေနိုင်မယ်ဆိုရင် သိပ်မဆိုးဘူးလို့တောင် သူမ တွေးနေမိပေ၏။
‘ဖြစ်နိုင်တာက…’
‘တကယ်လို့ ယင်နဂါး ဆေးလုံး က အလုပ်မလုပ်ခဲ့ရင်…’
နန်ကုန်းရိုရွှေ က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲမှ ထူးဆန်းသော အတွေးများကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးက အနည်းငယ် နီမြန်းသွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီ သည် နောက်ဆုံး ဆေးလုံးဖွဲ့စည်းခြင်း ကမ္ပည်းစာ ကို အောင်မြင်စွာ ရေးဆွဲလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက ဆေးဖို ကို စိုက်ကြည့်နေပေသည်။
ဆေးဖို အတွင်းမှ အသံကျယ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ နန်ကုန်းယွီ က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆေးဖို ကို ဖွင့်ကာ အတွင်းမှ ဆေးလုံး များကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ပြင်းပြသော ဆေးရနံ့တစ်ခု ပျံ့လွင့်လာပြီး လုံးဝန်းကာ ပန်းရောင်သန်းနေသော ဆေးလုံး ဆယ်လုံးက သူတို့နှစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာရာ နန်ကုန်းရိုရွှေ မှာ ကြောင်အမ်းသွားပေ၏။
"ဆယ်လုံး!"
"၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ဆေးထွက်ရှိနှုန်း လား!"
"ပြီးတော့ အားလုံးက အဆင့်မြင့် ဆေးလုံး တွေချည်းပဲ... အကောင်းဆုံးတွေထက်တောင် ပိုကောင်းနေသေးတယ်... ရှောင်ယွီ... နင် အရမ်းတော်တာပဲ"
နန်ကုန်းရိုရွှေ က နန်ကုန်းယွီ ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများ အနည်းငယ် ပွင့်ဟသွားကာ တော်တော်လေး အံ့အားသင့်နေပေသည်။
နန်ကုန်းယွီ က ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။
"ကျွန်တော် ဆေးပညာ ကို စလေ့လာကတည်းက ပြီးပြည့်စုံမှုကို အမြဲ ကြိုးပမ်းခဲ့တာလေ... အဲ့ဒါကြောင့် အဆင့်မြင့် ဆေးလုံး တွေကို မကြာခဏ ဖော်စပ်နိုင်တာပေါ့"
"ဒါပေမဲ့ ဒီအဆင့် ၉ ယင်နဂါး ဆေးလုံး ကို ဖော်စပ်ရတာ ဒီလောက် မခက်ခဲဘူးလို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး... နှစ်ကြိမ်တည်းနဲ့တင် အဆင့်မြင့် ဆေးလုံး ကို ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့တယ်"
ထိုစကားကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှေ သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။
ဘာကြောင့်မှန်းမသိသော်လည်း ရှောင်ယွီ က ကြွားဝါနေသလို ခံစားရသည်။
သို့သော် ရှောင်ယွီ မှာ ထိုသို့ပြောနိုင်သော
စအရည်အချင်းပြည့်မီလေသည်။
သူမက ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြုံးလိုက်ပြီး အနားသို့ တိုးကပ်သွားသည်။
...
ခေတ္တအကြာတွင်။
နန်ကုန်းယွီ သည် အဆင့်မြင့် ယင်နဂါး ဆေးလုံး ကို ဆေးပုလင်းထဲသို့ ထည့်ကာ နန်ကုန်းရိုရွှေ ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"ဒုတိယ ဝမ်းကွဲအစ်မတော်... ဒါကို လောလောဆယ် သုံးလို့ရတယ်... တကယ်လို့ ပိုလိုချင်ရင် ကျွန်တော့်ကို ထပ်ဖော်စပ်ပေးခိုင်းလို့ ရပါတယ်"
နန်ကုန်းရိုရွှေ က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆေးပုလင်းကို လက်ခံလိုက်၏။
"သေချာတာပေါ့... ငါ့ရဲ့ ရှောင်ယွီ က အရမ်းတော်တာပဲ... နောက်ဆိုရင် ငါတို့ လိုအပ်တဲ့ ဆေးလုံး တွေကို နင့်ကို ဖော်စပ်ခိုင်းလို့ ရပြီပေါ့"
"သေချာတာပေါ့"
နန်ကုန်းယွီ က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိသလို ငြင်းဆန်ရန်လည်း မလိုအပ်ပေ။
နန်ကုန်းရိုရွှေ က မော့ကြည့်ကာ တွန့်ဆုတ်စွာ မေးလိုက်သည်။
"ရှောင်ယွီ... ငါတို့ နောက်ထပ် ဘာလုပ်ကြမလဲ"
"စူးစမ်းရှာဖွေမှုတွေ ဆက်လုပ်ကြမလား... ဒါမှမဟုတ် ဒီနေရာမှာပဲ အချိန်ပြည့်တဲ့အထိကို စောင့်မလား"
နန်ကုန်းယွီ က ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။
"အကုန်လုံးက ဒုတိယ ဝမ်းကွဲအစ်မတော် ရဲ့ ဆန္ဒအပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်... တကယ်လို့ ဒုတိယ ဝမ်းကွဲအစ်မတော် က စွန့်စားပြီး လျှောက်သွားချင်ရင် ကျွန်တော်က သေချာပေါက် အဖော်ပြုပေးပါ့မယ်... တကယ်လို့ ဒုတိယ ဝမ်းကွဲအစ်မတော် က ဒီနေရာမှာပဲနေပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပြီးဆုံးမယ့်အချိန်ကို စောင့်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ဒုတိယ ဝမ်းကွဲအစ်မတော် ကို အဖော်ပြုပေးပါ့မယ်"
ဤစကားကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှေ ၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီး တော်တော်လေး ကျေနပ်သွားပုံရပေသည်။
ထို့နောက် သူမ တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီး ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။
"ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက ငါတို့ တော်တော်လေး ကံကောင်းခဲ့ပြီး ဆုလာဘ်တွေ အများကြီး ရခဲ့ပြီလေ... နောက်ထပ် အန္တရာယ်တွေ စွန့်စရာ မလိုတော့ပါဘူး... ငါတို့ ဒီနေရာမှာပဲ နေရင်ရော ဘယ်လိုလဲ"
"ကောင်းပါပြီ"
နန်ကုန်းယွီ က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်... စွန့်စားမှုတွေ မလုပ်တာ ပိုကောင်းပါတယ်"
"အင်း"
သူ သဘောတူသည်ကို မြင်ချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှေ သည် ပြုံးလိုက်ခြင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။
"ဒါဆိုရင် ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့... ငါ ဘေးကနေ ကျင့်ကြံ နေမယ်... ရှောင်ယွီ... နင် အဆင့်မတက်နိုင်ရင်တောင်မှ အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း တွေကို နားလည်အောင် ကြိုးစားပြီး နည်းလမ်းတချို့ ထပ်ပေါင်းထည့်လို့ ရတာပဲ"
"ကောင်းပါပြီ"
နန်ကုန်းယွီ က သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
ထို့နောက် နန်ကုန်းရိုရွှေ က နန်ကုန်းယွီ ကို နမ်းလိုက်ပြီး ဆက်လက် ကျင့်ကြံ ရန် ခြေထောက်ခွေကာ ထိုင်လိုက်ပေသည်။
နန်ကုန်းယွီ က အနည်းငယ် ပြုံးကာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး နတ်ဘုရား အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း နေရာလွတ် ကို ဖွင့်ကာ လောကနိယာမ ကို ဆက်လက် ဆင်ခြင်တွေးတောနေပေ၏။
အခြားတစ်ဖက်ရှိ နဂါးပုံစံတောင်ကြား တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဝတ်ရုံနက်များဖြင့် လူအချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး တောင်ကြားထဲမှ ဘုရင်အဆင့် သို့မဟုတ် ထိုထက်မြင့်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင် နှင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း များကို ခူးဆွတ်သွားကြပေသည်။
...
အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှစ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။
ယနေ့တွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားကာ ကျင့်ကြံ နေသော နန်ကုန်းယွီ တို့ နှစ်ဦးကိုလည်း နိုးထသွားစေခဲ့သည်။
သူတို့နှစ်ဦး လိုဏ်ဂူထဲမှ လက်ချင်းတွဲ၍ ထွက်လာချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးများက အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ကောင်းကင်ထောက် တောင်ထွတ် ကို စိုက်ကြည့်နေမိကြပေသည်။ ထိုနေရာတွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပုံရ၏။
"ရှောင်ယွီ... အဲ့ဒီမှာ အခွင့်အရေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပုံရတယ်... ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲက အကြီးဆုံး အခွင့်အရေးတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်... သွားကြည့်ချင်လား"
နန်ကုန်းရိုရွှေ က တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ နန်ကုန်းယွီ သည်လည်း အလွန်စွမ်းအားကြီးပြီး ထိုအခွင့်အရေးအတွက် သွားရောက်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်ဟု သူမ ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
နန်ကုန်းယွီ က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာက အနည်းငယ် လေးနက်သွားပေသည်။
"ဒုတိယ ဝမ်းကွဲအစ်မတော်... ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေ က အဲ့ဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူး... ဟိုတစ်နေ့က တွေ့ခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဆိုရင်တွေ့တဲ့အတိုင်းပဲ... သန်မာတယ်မလား"
"တကယ်တော့... ဒုတိယ ဝမ်းကွဲအစ်မတော် ကို မတွေ့ခင်က သူ့ထက် ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်နဲ့ ကျွန်တော် ဆုံခဲ့သေးတယ်... အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ဒုတိယ ဝမ်းကွဲအစ်မတော် ကို ရှာဖို့ လောနေတာနဲ့ သူ့ကို အချိန်မဆွဲခဲ့ဘူး"
"နောက်ပိုင်းရက်တွေမှာလည်း ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ထက် ပိုအားကောင်းတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ဖြတ်သွားတာကို ခံစားမိတယ်... အဲ့ဒါကြောင့် အဲ့ဒီပျော်စရာကောင်းတဲ့နေရာကို သွားမပူးပေါင်းတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ... ဒုတိယ ဝမ်းကွဲအစ်မတော် နဲ့ ဒီနေရာမှာပဲ အတူတူ နေတာ ပိုကောင်းပါတယ်"
ဤစကားကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှေ မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ အံ့အားသင့်သွားပေ၏။ ဤအကြောင်းကို နန်ကုန်းယွီ ပြောသည်ကို သူမ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။ သူမ စိုးရိမ်မည်ကို နန်ကုန်းယွီ က ကြောက်ရွံ့နေ၍ ဖြစ်နိုင်ပါသလား။
ဤအကြောင်းအရာများကို တွေးတောရင်း သူမ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ချိုမြိန်သော နွေးထွေးမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး နန်ကုန်းယွီ ၏ ရင်ဘတ်ကို မှီကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို အနည်းငယ် ဟလိုက်ပေသည်။